طراحی‌های ایشان >>> اکثر طراحی‌های جهان.

#Books

بچه‌ها چند نفریتون ازم خواستید کتاب در رابطه با فمینیسم پیشنهاد بدم و راستش من احساس می‌کنم اونقدری صلاحیت ندارم، چون خودم هنوز در حال یادگیری‌ام.

کتاب‌های زیر رو بعضی‌هاش رو خودم خوندم، بعضی‌هاش رو هم آدمی که واقعا در زمینه‌ی فمینیسم بهش اعتماد دارم بهم معرفی کرده و مطمئنم که خوندنشون به این‌که فمینیست‌های بهتری باشیم کمک می‌کنه؛ هم اسم انگلیسی‌اش رو می‌نویسم هم اسم فارسی‌اش، بعد هم می‌گردم ببینم کدوم انتشارات توی ایران ترجمه‌اش کرده و عکس رو می‌گذارم:

1- The Handmaid’s Tale by Margaret Atwood
سرگذشت یک ندیمه از مارگارت اتوود

این کتاب یک رمان داستانی دیستوپیه (یعنی رمانی که در یک دنیای خیالی اتفاق میفته که یه اتفاق اکستریم درش درحال رخ دادنه) و جامعه‌ای رو به نمایش می‌گذاره که در اون زنان هیچ حقی ندارن.

2- Bad Feminist by Roxane Gay
فمینیست بد از رکسان گای

این کتاب مجموعه‌ی مقالات راجع به فمینیسمه.

3- Invisible Women: Exposing Data Bias in a World Designed for Men by Caroline Criado-Perez
زنان نامرئی از کرولاین کریادو پرز

همونطور که از اسم کتاب معلومه راجع به دنیای امروزی و سوگیری‌های به نفع مردانه.

4- The Useless Sex by Oriana Fallaci
جنس ضعیف از اوریانا فالاچی

نویسنده یک خبرنگار ایتالیایی بود که در دهه‌ی ۱۹۶۰ (اگر درست یادم باشه) کشورهای مختلف سفر کرد و از وضعیت زنان در اون کشورها گزارش نوشت.

5- Letter to a Child Never Born by Oriana Fallaci
نامه به کودکی که هرگز زاده نشد از اوریانا فالاچی

نامه‌ی نویسنده به بچه‌ای که نداشت.

به نظرم این پنج‌تا برای شروع ترکیب خوبی‌ان، دوتا حالت داستانی، دوتا گزارش و یه مجموع مقالات. به مرور بیشتر معرفی می‌کنم، چون سطح کتاب‌ها می‌ره بالا رفته رفته.

متأسفانه عکسی از دومی پیدا نکردم.

On a side note, Oriana Fallaci is a true legend.

تصورش هم مغز آدم رو منفجر می‌کنه؛ فکر کنید توی دهه‌ی ۱۹۶۰-۱۹۷۰ یه زن تنها کل جهان رو بگرده؛ از آمریکا بگیر تا پاکستان و عربستان سعودی تاااااااا قبایل جنگل‌های اندونزی.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
یه اهنگ سمیِ سمی میفرستم میشه گوش کنی و نظرت رو راجع بهش بگی؟(شاید هم شنیده باشی قبلا)

وای. :))))))))

خیلی وقت بود از این شاهکار نامجو و شاهین نجفی یاد نکرده بودم. قشنگ یجوریه که آدم هرجای آهنگ رو می‌چسبه یه جای دیگه‌ش می‌مونه وسط.

به نظرم یکی از احمقانه‌ترین آهنگ‌های تاریخ موسیقی فارسیه و از هرجهت توهین‌آمیزه. مهم‌ترین توهینش هم به نظرم همون اوجشه که می‌گه «تو هم که هردفعه که ما رو می‌بینی پریودی».

یادمه یه زمانی آدما اینو استوری می‌کردن و فکر می‌کردن دیگه مرز‌های فعالیت مدنی رو جابه‌جا کردن. :))))) عجب دورانی بود، به به.

حتی یادمه وقتی به یکی گفتم وا چرا اینو استوری کردی فکر کرد منظورم اینه که چرا کلمه‌ی پریود رو استوری کردی و باهام دعوا کرد چون ذهنم خیلی بسته بود. :))

Twilight is bloody overrated.

(No pun intended)

ریچارد داوکینز زیست‌شناس خوبیه امّا اصلا فیلسوف خوبی نیست.

مرگ بر چاق‌هراسی و فرهنگ رژیم.