- اگر ساچمه سطحی بود، از مفصل دور بود و خونریزی نداشت و علائمی دال بر آسیب عروق وجود نداشت برای خارج کردنش می‌تونید طبق این پیش برید (حس نشدن نبض‌‌های پایین محل ورود ساچمه ، سرد و کمرنگ شدن یک اندام نسبت به اندام مقابل و یا اختلال در حس و حرکت اندام نشانه آسیب عروقیه)،:

۱- فشار مستقیم روی زخم با دست‌کش و گاز استریل معمولا بعد سه دقیقه خون‌ریزی رو بند میاره.
۲- بعد از بند اومدن خونریزی، زخم رو شست و شو بدید. از سرم شست و شو استفاده کنید. فشار موقع شست و شو زیاد نباشه که لخته‌ها کنده نشن. در صورت نبود سرم شست و شو استفاده از آب تمیز هم ایرادی نداره.
۳- حالا اطراف زخم رو می‌تونید با بتادین تمیز کنید اما مراقب باشید بتادین وارد زخم باز نشه.
۴- اسپری لیدوکائین بزنید که زخم بی‌حس شه.
۵- از موچین استریل شده (با حرارت یا الکل) استفاده کنید برای درآوردن ساچمه.
لازم نیست تمام ساچمه‌ها خارج بشن. به اونایی که عمیقن تا وقتی که بتونید خودتون رو به یک مرکز درمانی/پزشک امن برسونید دست نزنید. لطفا با فشار دادن دو طرف زخم ناحیه ورود ساچمه اقدام به خارج کردنش نکنید.
۶- گاز استریل بگذارید و روی محل زخم پماد موپیروسین بزنید و بانداژ کنید.
۷- هر ۶ یا هر ۸ ساعت یک بار کپسول سفالکسین ۵۰۰ بخورید به مدت ۵-۷ روز تا عفونت احتمالی با آنتی بیوتیک رفع بشه.

۸- اگر درد داشتید هر مسکنی OTC ای (بدون نسخه) مثل استامینوفن ژلوفن و دیکلوفناک می‌تونه کمک کنه. تزریق یک سی‌سی آمپول زیرجلدی لیدوکائین اطراف محل زخم هم موثره (استامینوفن برای درد اولویت داره چون ژلوفن و دیکلو "یک ذره" درمان زخم رو تاخیر میندازن ولی نه اونقدری که مهم باشه).
_
توجه کنید که زخم‌های سطحی ساچمه احتیاجی به بخیه ندارن.
• اگر ساچمه در قسمت تنه (شکم یا قفسه سینه) یا جمجمه بود با کنترل خونریزی به مراکز درمانی/پزشک امن مراجعه کنید.
• اگر در اندام‌ها بود اما محل ورود نزدیک به مفصل بود به مراکز درمانی/پزشک امن مراجعه کنید.

بچه‌های عزیزم، یکی از دوستان این مطلب رو برای پاک‌سازی و امنیت گوشی‌تون آماده کرده و خواست پخشش کنم. شخصاً بهش مطمئنم و فکر می‌کنم مطلب لازمیه این روزا.

برعکس این رو هم بگم، آدرس خونه‌ی امن رو به هرکسی ندید و مطمئن بشید (هرچند نمی‌شه ۱۰۰٪ مطمئن شد)، نمی‌دونید با چجور آدمی طرفید و ممکنه با مأمور بریزن اونجا. قصدم ترسوندم نیست، امّا همه می‌دونیم که احتیاط شرط عقله.

آپدیت برای این:

۱) سفالکسین می‌تونه جایگزین اموکسی‌سیلین بشه.
۲) اگر طرف دیابت یا نقص ایمنی داشت، مراجعه به پزشک هم داشته باشه.

یکی از دوستان جراح گفتن که این رشته‌توییت ضمیمه‌ی خوبی به این متن می‌تونه باشه.

ببخشید نه حرفی باقی مونده، نه کاری. ژن، ژیان، ئازادی. ❤️

«باد به موی ژینا
گره به کفش سارینا
داد از گردن رومینا
باید برن اینا»

برای سقوط این نظام امروز کل ایران متحده.

این رو می‌نویسم چون خارج‌نشینی که با هوش مصنوعی ویدئوهای جنبش رو "بهتر" کنه یا کامل ویدئویی درست کنه که وجود نداره زیاد دیدم این چندروز. با این کار کمک که نمی‌کنید هیچ، آسیب هم می‌رسونید. بهانه می‌دید دست کسانی که جمهوری‌ ‌اسلامی آدم‌کش رو تمیز و مرتب جلوه می‌دن و بهشون قدرت می‌دید که بگن هیچ اتفاقی در ایران نیفتاده، مردم نشستن خونه‌هاشون و ما هم حمام خون راه ننداختیم. اینا همه‌اش ساخته‌ی هوش مصنوعیه. اینا دهه‌هاست بدون ویدئوی ساختگی هم این حرف‌ها رو زدن، حالا فکر کن چه می‌شه وقتی بتونن نشون بدن برخی ویدئوها هوش‌مصنوعیه.

پی‌نوشت: هربار از هوش‌مصنوعی مولد (برای مثال چت‌جی‌پی‌تی) استفاده می‌کنید بحران محیط‌زیستی‌ای که ایران هم قربانیشه رو شدیدتر می‌کنید.

دوباره، این رو می‌نویسم چون درلحظه کسی که اینجا این رو می‌خونه خارج‌نشینه و جای من نیست هیچ‌وقت که به مردمی که جانشون رو گرفتن دستشون و مقابل جمهوری اسلامی آدم‌کش ایستاده‌اند بگم از کی حمایت کنند و از کی نه. ولی شمای خارج‌نشینی که نشستی توی خونه‌ی گرمت و با اینترنتی که مردم ندارند از پهلوی حمایت می‌کنی و حتی حاضری بابت جنگ خوشحالی کنی اگر تهش بشه «برگشت پادشاهی» یه قدم برو عقب ببین دقیقاً داری چی می‌خوای.

مرگ بر ستمگر چه شاه باشه، چه رهبر.

با فراموش کردن «زن، زندگی، آزادی» خون ژینا، نیکا، سارینا، کیان، حدیث، مهرشاد، غزاله، اسماعیل و … (تا عمر دارم می‌تونم نام ببرم و تموم نخواهد شد این لیست) رو زیر پامی‌گذارید.

زن، زندگی، آزادی مترقی‌ترین شعار این مملکت بوده و هست. باید با هر نوع پیچوندن و سعی بر حذف کردنش مبارزه کرد. زن، زندگی، آزادی پیامی ایجابی و همه‌شمول هست که فردا رو بسیار دقیق متصور شده. زن، زندگی، آزادی فقط شعار نیست، اصلِ زندگی کردنه. هر تلاشی برای حذف یا کوچک کردنش، حذف و کوچک‌ کردن خود زندگیه.

لحظه به لحظه گویم
زیر شکنجه گویم
زن، زندگی، آزادی.

هیچ حرفی نمونده. نمیشه حرف رومانتیک و شاعرانه‌ای زد. چند تا نسل رو نابود کنه سیر میشه؟

ما از شما بیزاریم.

سلام، این یک کارزاره برای درخواست از دانشگاه‌های اروپا که ددلاین اپلیکیشن رشته‌ها رو برای دانشجویان ساکن ایران _با توجه به قطع شدن دسترسی به اینترنت توسط جمهوری اسلامی_ تمدید کنند. لطفا متن رو بخونید، و اگر بنظرتون درخواست معقولیه، امضا کنید و به اشتراک بگذارید. اگر دانشجو، استاد، یا عضوی از اکادمیا هستید، در صورت تمایل دانشگاهتون رو هم در قسمت نام، داخل پرانتز ذکر کنید؛ و با هم‌کلاسی‌ها، انجمن‌های دانشجویی و اساتیدتون به اشتراک بگذارید. با جمع شدن امضاها، می‌شه این کارزار رو برای دانشگاه‌هایی که ددلاینشون نزدیکه ایمیل کرد. لطفا فراموش نکنید که بعد از امضا، وارد inbox ایمیلتون بشید و امضاتون رو تایید کنید، وگرنه ثبت نمی‌شه.

https://www.change.org/deadline_extension_iran

یک لحظه وصل شده‌م و فقط می‌‌خوام بنویسم زن، زندگی، آزادی
برای همیشه.