ای من به قربونشون.

طوفان توییتری امشب شروع شد.

‏مجید کاظمی محکوم به اعدام ساعاتی پیش به انفرادی منتقل شد. همچنین او فردا قرار ملاقات داشته که آن هم لغو شده است. حکم اعدام مجید در دیوان تایید نشده است! جمهوری‌اسلامی میخواهد بر روی پرونده‌ی سراسر دروغ ‎#خانه_اصفهان سرپوش بگذارد. نگران جان عزیزانمان هستیم.
#مهسا_امینی
@t1500tasvir

سلام. بچه‌های #اصفهان خواهش میکنیم از دوست و آشنا و اطرافیانتون هم بپرسید اگر کسی چنین ویدیویی داره برامون بفرستید. وقت زیادی نداریم برای نجات جون سه نفر از عزیزترین‌هامون.
راه تماس در تلگرام:
@t1500tasvir_pv

این پیام و پیام بعدش یه لیست مناسب برای کاراییه که می‌تونین همین امشب ساعت ۹ برای کمک انجام بدین.

بی‌گناهان محکوم به اعدام و حالا در انفرادی پرونده خانه اصفهان:

• صالح میرهاشمی
• سعید یعقوبی
• مجید کاظمی

بعد از حمایت فعالانه‌ی مسیح علی‌نژاد از جی‌کی رولینگ که هیچ حقی برای افراد ترنس قائل نیست و مصاحبه‌اش با جردن پیترسن که اگر قدرتش رو داشت خودش یک گشت ارشاد برای زنان غرب راه می‌انداخت که یک وقت دامنشون از حدی کوتاه‌تر نباشه و یه گشت شناسایی افراد ترنس تا مطمئن شه یک وقت فرد ترنس و یا کوئیری با خیال راحت زندگی نمی‌کنه، خواستم به صورت عمومی این حرفم رو پس بگیرم. فریاد «زن، زندگی، آزادی» سر دادن در حالی که با ترنسفوب‌ها و زن‌ستیزها بیعت می‌کنه، توهین به شعور زن و کوئیر ایرانیه.

صحبت‌های پدر جانباخته‌ی انقلاب «ژن، ژیان، ئازادی»، هومن عبداللهی، در مراسم چهلم او، دوشنبه ۲۶ دی‌ماه ۱۴۰۱، سنندج.

ترجمه:
«الگوی ما گوهر عشقی مادر ستار بهشتی‌ و الگوی ما در مبارزات حامد اسماعیلیون است. فعالیت‌های مدنی‌ست و اسلحه‌ی ما زبان ماست و دست به هیچ حرکت مسلحانه‌ای نخواهیم زد و در این راه جان و مالم فدای ایران و کوردستان»

حامد اسماعیلیون در پاسخ به این سخنان نوشت:
«باوکی هومن عبداللهی ئازیز، براکە‌م،
‏هه‌ر وه‌ها که وت‌تان ئیمه اسله‌حیک‌مان غیری زبان‌مان نیه. ئیمه، خوین‌ریژه‌کان سرنگون اکه‌ین و له‌ دوا روژ دادگاهیان اکه‌ین. مه‌منونم که ئیمه‌ت یاد کرد. یادی هومن و ته‌واوی کوژراوانی وه‌ته‌ن له‌گه‌ل ئیمه‌یه. هه‌ر بژی کردستان، هه‌ر بژی ایران»
ترجمه:
«پدر هومن عبداللهی عزیز، برادرم،
‏همان‌طور که گفتی ما اسلحه‌ای جز زبان‌مان نداریم. ما قاتلین را سرنگون و بعد دادگاهی می‌کنیم. ممنون که یاد ما کردی. یاد هومن و تمام کشتگان وطن با ماست. زنده‌باد کردستان، زنده‌باد ایران»

«ژن، ژیان، ئازادی»
«زن، زندگی، آزادی»

منبع ویدئو:
🔗 Rafiq Hosein Panahi

سرکوب مردم در دوران پهلوی محدود به کشتار در دولت ملی آذربایجان نبوده.

یکی از همراهان ما لطف کردند به پیشنهاد یکی از اعضای گیلک این کانال، این مطلب رو در رابطه با سرکوب نهضت جنگل و میرزا کوچک‌خان نوشتند:

شیخ یونس استاد سرایی، که بعدها با اسم میرزا کوچک جنگلی یا سردار جنگل شناخته شد، در رشت متولد شد و در رشت و تهران تحصیلات حوزوی‌اش را تکمیل کرد.
مبارزات میرزا کوچک خان با ظلم و استبداد، از جنگ جهانی اول آغاز شدند و تا آخرین لحظات زندگی‌‌اش ادامه داشتند.

در سال ۱۲۹۳ و بعد از اشغال گیلان به دست روسیه‌ی تزاری، میرزا کوچک جنگلی با ایجاد نهضت جنگل، مقاومت در برابر تزارها را آغاز کرد. این جنبش توی مدت کوتاهی آن‌چنان در ایران فراگیر شده بود که برای سیاست‌های استعمارگرانه‌ی انگلیس، خطر جدی‌ای محسوب می‌شد. در خرداد ۱۲۹۹ و بعد از شش سال جنگ و مقاومت مقابل روس‌ها و انگلیسی‌ها، میرزا کوچک خان حکومت قاجارها را ملغی و تشکیل حکومت جمهوری شورایی گیلان را اعلام کرد. این حکومت اگرچه بیشتر از دو ماه دوام نداشت، اما بنیان‌گذار اولین حکومت جمهوری در آسیا شد.

در آستانه‌ی کودتای اسفند ۱۲۹۹، توافق محرمانه‌ای بین بریتانیا و دولت مرکزی ایران شکل گرفت که راه سرکوب نهضت جنگل را برای دولت پهلوی هموار می‌کرد. به دنبال این توافق و در ۱۷ مهر ماه ۱۳۰۰، رضا پهلوی راهی گیلان شد. پنج روز بعد، با تمام قوا و به قصد کشتار، وارد رشت شد و نهایتاً، در ۱۱ آبان ماه و تنها با اطمینان از اینکه کار جنبش تمام شده‌، رشت را ترک کرد. علی‌رغم قتل‌عام و سرکوب وحشیانه‌ی نهضت، محمد قلی خان امیر پنجه، رییس کل قوای جنگ، به دستور رضا پهلوی در گیلان ماند تا زنده یا مرده، میرزا کوچک جنگلی را تحویل دهد.

میرزا کوچک، بعد از سرکوب نهضت، از همسرش خداحافظی کرد و راهی خلخال شد تا با حمایت عظمت خانم فولادلو، نیروهای پراکنده‌اش را سامان‌دهی کند. برنامه‌ای که با مرگش در طوفان و کولاک کوه‌های خلخال نیمه‌تمام ماند. سر کوچک‌خان به دستور یکی از خان‌های مستبد تالش از بدن جدا شد و چندین روز برای عبرت دیگران، در انبار نفت رشت به نمایش گذاشته شد. بعدتر، یار خائن میرزا، خالو قربان کرد هرسینی، به دربار تهران بردش و به شاه تقدیم کرد.

علی‌رغم مبارزات همیشگی‌ میرزا جنگلی با ظلم و استبداد و برای ارزش‌هایی مثل عدالت و آزادی، در ماه‌های آخر زندگی‌اش پیش می‌آمد که دزد و غارتگر خطاب می‌شد، چرا که حکومت مرکزی عده‌ای را اجیر کرده بود که با دزدی و غارت مردم به نام جنگلی، بین مردم بدنامش کنند. با این حال، فعالیت‌های نهضت جنگل، هرگز محدود به عملیات‌های چریکی نشد و در حوزه‌های زیرساختی، عمران، هنر و ادبیات هم تأثیرگذار بودند. میرزا جنگلی در قسمتی از آخرین نامه‌اش به میر آقا عربانی می‌نویسد:

«افسوس می‌خورم که مردم ایران مرده پرستند و هنوز قدر این جمعیت را نشناخته‌اند و نمی‌دانند. البته بعد از ما خواهند فهمید، که بوده‌ایم و چه می‌خواسته‌ایم و چه کرده‌ایم... ما هرگونه اتهاماتی را که به ما نسبت می‌دهند می‌شنویم و حکمیت را به خداوند قادر حاکم واگذار می‌کنیم و عجالتاً تحت تقدیرات الهی هستیم تا ببینیم کار ما به کجا منتهی خواهد گردید.»

رضا پهلوی، چند سال بعد از سرکوب جنبش و کشتار در گیلان، به رشت و فومن سرکشی کرد و بعد از بی‌توجهی مردم گفت «این رشتی‌ها (منظور گیلانی‌ها) چه بی‌بخارند.»
حرفی که سال‌ها دستمایه‌ی جوک‌های نژادپرستانه علیه مردم گیلان بود.

پی‌نوشت: اسم «گیلان» در این متن، دربرگیرنده‌ی تمام استان گیلان در زمان نهضت جنگلیه؛ از جمله مناطقی از غرب مازندران که در آن زمان بخشی از گیلان محسوب می‌شدند.

مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه، چه رهبر.

با توجه به این ماجرای «وکالت» که جدیداً راه افتاده فکر کردیم الآن بهترین موقع برای به اشتراک‌گذاری این متنه که مدتی پیش و بعد از صحبت از ماجرای کتاب‌سوزان توسط یکی از شما عزیزان نوشته شده بود.

سلام. ببخشید اینجا مدتی سکوت بود. الان پیام‌هاتون رو می‌خونم و جواب می‌دم🤍
ارادت.
-ثانی

چه جوری میشه فردی رو به عنوان مهره موثر برای مقام سیاسی جدی گرفت؟ پیشنهادم اینه:

‏۱. در یک ساختار سیاسی عملگر باشه‌. مثلا عضوی از سازمان یا حزب باشه و مقامش در اون ساختار شفاف باشه، همچنین چگونگی انتخاب یا انتصابش، مدتی که در اون پست فعالیت کرده و قراره بکنه.

‏۲. در بیان مواضع دقیق و صریح باشه. معمول احزاب سوای اینکه مرامنامه دارن، از نماینده‌‌هاشون در مورد مسائل جزئی و جهت‌گیری شخصی هم سوال پرسیده میشه.
‏۳. پیشنهاد و برنامه‌های عملی ارائه بده و سوابق خوبی در نتیجه گرفتن داشته باشه.

۴. پاسخگو باشه. منظورش از حرف‌هایی که زده رو شفاف کنه، برای مثال اگر میگه چیزی خط قرمز ماست، بگه شیوه‌ی مقابله‌ش چیه؟
‏۵. بدونیم چه چیزی می‌تونه کنترل یا برکنارش کنه.
‏۶. استانداردهاش رو برای کاری که مدنظرشه بیان کنه و بگه به عنوان مردم از کسی در جایگاه خودش چه انتظاری داره.

‏۷. حدود اختیار و مسئولیتی که گردن میگیره روشن و در دسترس عموم باشه.
‏۸. توان کار تیمی داشته باشه.
‏اگر اینجور آدم‌هایی نداریم؟ تولیدشون کنیم.
‏طول میکشه؟ صبر و جهد کنیم.
‏چرا انقدر مته به خشخاش بذاریم؟ چون روی زندگی آدم‌های زیادی تاثیر میذاره.
🔗Mor

«توحش امروز حاکمیت نه عمری ۴۰ ساله بلکه پیشینه‌ی ۱۴۰۰ ساله دارد، یعنی دقیقا از همان روزی که مکه فتح شد. از منظر حاکمیت دینی، تنها کسی صاحب حقوق انسانی‌ست که مرد باشد، مسلمان باشد، تمکن مالی داشته باشد و مهم‌تر از همه حاکم مسلمان را یاری کند. باقی وحوشی هستند در خدمت همین قشر. جنبش زن زندگی آزادی تنها در مقابل حکومت چهل‌ساله ضد انسان نمی‌جنگد بلکه باید ۱۴۰۰ سال سابقه ضعیف‌کشی مقدس را به آتش بکشد.»

«قطعا آخوندها ترجیح میدادند بهانه این قیام نان بود یا آب یا گرانی. اما نه. مردم علیه آنچه که آخوندها آن را حکم مسلم شرعی و دینی میدانند قیام کرده اند. این تغییر یک وضعیت چند صد ساله است. ریشه آخوندها را هدف گرفته، نه فقط شورش 57 یا غائله خرداد 41، عقبتر حتی. عقبتر از صفویه حتی.»
🔗Nasser Karami

حداقل مواردی که بنظر من از افراد سرشناسی که حامی نظام بودن و بعدها ازش روی برمی‌گردونن و حداقل ظاهرا قصد پیوستن به مردم دارن، (مثلا حمید فرخ‌نژاد) انتظار می‌ره:

«‏- عذرخواهی و توضیح شفاف درباره‌ی روند و چرایی تغییر عقیده و جدا شدن از ج.ا
‏- نقد جدی، فروتنانه و فعالانه‌ی گذشته‌ی خود و خراب کردن پل‌های پشت سر
‏- ایستادن تهِ صف مسیر براندازی و حداقل برای مدتی سکوت کردن و گوش دادن [۱]»
-شفاف‌سازی کامل در رابطه با شرایط مالی و اینکه چه مقدار حقوقی کی از چه سازمانی گرفتن و باهاش چه کار کردن، و تلاش‌های روشن برای برگرداندن پولی که از این مسیر به دست آمده به مردم عادی.

کسی که به تازگی از نظام جدا شده نمی‌تونه تئوریسین باشه، ژست رهبری بگیره، و بخواد بقیه رو هدایت کنه. باید بدون سهم‌خواهی پشت سرِ مردمی حرکت کنه که ازش جلوتر بودن و خیلی زودتر از اون فهمیدن حقیقت رو، چرا که سودی از پنهان کردن حقیقت نمی‌بردن.


«ممکنه شخصی که درفکر پیوستن به مردم باشه این شروط رو بلد نباشه یا ممکنه همه‌ی این کارها رو همزمان انجام نده ولی مهمه که ما این فشار رو بهش بیاریم.
‏بدون انجام دادن این کارها، راه برای بازگشت به تنظیمات کارخانه همیشه برای شخص باز میمونه و طرف در اولین بزنگاه برمی‌گرده به سمت ج.ا. »

ضمنا ممکنه افرادی به نظام پشت کرده باشن ولی لزوما هنوز رو به مردم هم نیستند. از جمهوری اسلامی جدا شده باشن ولی به دادخواهان هم نپیوسته باشن.
خیلی اوقات وجدان این افراد بیدار نشده یا هیچ تحول عمیقی رخ نداده و پشیمانی‌ای در کار نیست. اینها فرصت‌طلب‌هایی هستن که صرفا احساس کردن که دیگه شاید امیدی به این نظام نباشه و نمی‌خوان در دنیای سیاسی پس از ج.ا از سوژگی بیفتن.

عده‌ای هم دستشون چنان به خون آلوده‌ است که اصلا امکان پیوستن به مردم براشون نیست و فقط باید منتظر باشند برای یک دادگاه عادلانه. حالا اینکه این مرز کجاست؟ من نمی‌دونم و سواد حقوقیش رو هم ندارم. همین رشتویی که لینک کردم نظر خودشون رو در این باره بالاتر گفتن البته.

#ادمین_ثانی

امروز، ۶ بهمن، در تقویم جمهوری اسلامی به روز «حماسه‌ی مردم آمل» شناخته می‌شود؛ سالگرد سرکوب و کشتار مبارزین توسط نظام جمهوری اسلامی در آمل، که مثل تمام دفعات دیگر به دست این رژیم تحریف و تصرف شده.

در چهارم و پنجم بهمن ۱۳۶۰، مبارزه‌ا‌ی مسلحانه بین اتحادیه‌ی کمونیست‌های ایران (سربداران) و جمهوری اسلامی و با هدف براندازی این رژیم و شکل‌گیری انقلابی دوباره آغاز شد. با پیوستن مردم آمل به این قیام و بعد از ۴۸ ساعت مبارزه، سپاه پاسداران با همکاری نیروهای بسیج موفق به سرکوب و تصرف آمل شد. این شکست که با عنوان «شکست قطعی» اتحادیه‌ی کمونیست‌های ایران یاد می‌شود، نقطه‌ی پایانی برای مبارزات اتحادیه با نظام جمهوری اسلامی بود. اعضای جنبش شناسایی و بازداشت شدند و علیرغم تقاضای بخشش و ستایش خمینی زیر شکنجه، همگی در سالگرد این واقعه و در مرکز شهر آمل، در ملاء عام اعدام شدند.

دلایل متعددی در این شکست تاثیرگذار بودند؛ از جمله عدم شناسایی و برخورد با اعضای غیرمسلح و خانه‌نشین کمیته، که زمینه‌ساز مسلح شدن و شرکت این اعضا در عملیات سرکوب شد. با این حال، دستگاه پروپاگاندای رژیم که در همان وقت هم از هیچ تلاشی برای تحریف وقایع و ایجاد تفرقه بین مردم فرو نمی‌گذاشت، شکست قیام را نتیجه‌ی «مقاومت مردمی علیه سربداران و رفتار شتابزده‌ی اتحادیه» دانست.

🔗 برای مطالعه بیشتر

یکی از اعضای اینجا امروز به ما یادآور شدن کشتار در آمل رو و پیشنهاد کردن در رابطه باهاش بنویسیم و در همین راستا این مطلب توسط یکی از همراهان ما تهیه شده.
#ادمین_ثانی

با توجه به اینکه منتظر تصمیم شورای اروپا در رابطه با تروریستی اعلام شدن/نشدن سپاه هستیم، این مطالب ارزش خوندن دارن:

چند فکت کوتاه و رفع سوتفاهماتی در این باره


اظهارات بورل از لحاظ حقوقی بی‌مبنا بنظر می‌رسه

در رابطه با صحبت‌های وزیر خارجه سوئد


تفاوت پارلمان، شورا، و کمیسیون اروپا، که با درک بهتر هرکدوم، به نقشی که در این پروسه و تصمیم‌گیری دارن پی می‌بریم.

در رابطه با متممی که در رابطه با سپاه پاسداران ۱۸ ژانویه در پارلمان مطرح شد و متنی که ۱۹ ژانویه تصویب شد (رشتو کمی قدیمیه اما برای کسایی که از ابتدا چندان در جریان ماجرا نبودن خوبه)

توضیحاتی در رابطه با تصمیم ۱۸ و ۱۹ ژانویه پارلمان اروپا از آرش سرکوهی + آپدیت- ۱۹ ژانویه


The european parliment explained

The european comission explained

The council of the european union explained

پ.ن: این سه تا ویدیویی که در اخر لینک کردم یکم قدیمی‌ن و برای قبل از brexit هستن و یک سری جزئیات تغییر کرده مثلا پارلمان دیگه ۷۵۱ عضو نداره.

#ادمین_ثانی

https://t.me/shariftoday/18366

https://t.me/senfi_uni_iran/8907

https://t.me/mamlekate/76778

سرکوب دانشگاه‌ شدت گرفته.

ورود به سامانه دانشگاه شریف از امروز مشروط به تعهد دادن تمام دانشجوهاست، دانشگاه شهید بهشتی (ملی) تعداد بسیار زیادی از دانشجویانی که در تظاهرات دانشگاه حاضر بودن یا «بد حجاب» یا بی‌حجاب بودن رو در روز انتخاب واحد منع از تحصیل کرده و بدون اطلاع و هیچ‌گونه هشدار قبلی به اونها اجازه انتخاب واحد نداده، دانشگاه گیلان هم بطرزی گسترده‌تر تعهد و احضار دانشجویان رو آغاز کرده.

#ادمین_ثانی

کاش می‌شد برم از دونه دونه آدمایی که پرواز به/از ایران دارن امشب و فردا خواهش کنم که از پروازشون جا بمونن. کنسل کنن. هرکاری. شاید منطقی نباشه ولی من توان اینکه این جانی‌ها ازین موقعیت استفاده کنن برای اینکه دوباره از ما انتقام سختشون رو بگیرن ندارم.
#ادمین_ثانی

راجع به جوانان محلات ایران اینترنشنال (تهران) و دوستاشون فقط اینو می‌تونم بگم واقعا:

واقعا اگه امروز (۱۰ بهمن جشن سده) نتونستید توی خیابونا تجمع ایجاد کنید. دیگه حرف نزنید. ۱ ماهه دارید هی فراخوان فلان، بهمان و سالگرد خروج شاه و جشن سده و کوفت می‌دید بیرون. هیچکی هم آدم حسابتون نمی کنه بخاطرتون بیاد بیرون. زبونتون هم مثل چی دراز!

تو یه دونه از این فراخوان‌ها هم براتون مهم نیست امروز ایران چه خبره. از تقویم تخیلی‌تون بیاید بیرون. یه چهلم رو فراخوان ندادید. یه فراخوان برای حمایت از کارگرا و بازنشسته‌ها ندادید ( اون صندوق کذایی کمک به اعتصابات چی شد؟)

یه فراخوان برای همبستگی با مردم ⁧ #بلوچستان⁩ روز جمعه ندادید!
‏هیچیتون مردمی نیست. هیچیتون به واقعیت ایران ربط نداره.
‏همش سرتون توی یه تقویمیه که وجود خارجی نداره.
‏ما گاز نداریم داریم یخ می زنیم فراخوان جشن دادن جای اعتراض.
‏کل پروسه فراخوان دادن رو به گه کشیدید زبونتون هم درازه.

🔗DaiKatuo

#ادمین_ثانی

این گروه ارگانیک بالا نیومده و مردمی نیست. ایران اینترنشنال پیوسته promote شون کرده و اولین بار هم توسط رسانه فشل و ناتوان و مرکزگرای ایران اینترنشنال معرفی شدن. بعد هم خانم سیما ثابت در کمال وقاحت ادعا کرد که اون روزی که مردم ریختن دم زندان رجایی شهر کرج برای محمد قبادلو و محمد بروغنی، به دنبال فراخوان جوانان محلات بود! و سعی کردن باهاش برای خودشون اعتبار بخرن. در حالی که اون روز مردم به اعتبار ۱۵۰۰ تصویر، آتنا دائمی و … که در این باره اطلاع‌رسانی کرده بودن اومدن بیرون.
هر روز ۱۲ شب قبل از فراخوانشون توی پیج توییترشون می‌گفتن فردا بریزید بیرون انگار مردم مسخره اونان. حتی به خودشون زحمت نمی‌دادن یکم زودتر بگن. هیچ‌وقت با فراخوانای اونا اتفاقی نیفتاده و اگر خبری بوده در روزهایی بوده که اون روز در تقویم نانوشته مشترک معاصر ایرانی‌ها خودش معنایی داشته. مثل ۱۶ آذر و ۱۸ دی و ۲۴ آبان. این گروه به جز اینکه با هر روز هر روز و سه روز سه روز فراخوان دادن (این فراخوانای سه روزه واقعا اشتباه بود) کل ماجرا رو بی‌اعتبار کردن مطلقا هیچ کاری برای این جنبش نکردن. واقعا چه کار کردن؟ مطلقا هیچی. «هر کسی» می‌تونه یه صفحه توییتر بزنه و با نازل‌ترین استعداد در فتوشاپ یه سری روزهای رندم در ماه رو انتخاب کنه و روی پس زمینه یکی از عکسای اعتراضات چاپ کنه و بعد توییتش کنه بگه بریزید بیرون. ولی خب «هر کسی» توسط ایران اینترنشنال به جنبش تحمیل نمی‌شه.
این گروه‌ای که کاملا برنامه‌ریزی شده به جنبش تزریق شد نه تنها هیچ فایده‌ای نداشت، بلکه خطرات جدی‌ای هم ایجاد کرد. مردم بعد اینکه دیدن چقدر این‌ها الکی گنده شدن، تصمیم گرفتن از روشون الگو برداری کنن و «جوانان محلات» شهرهای دیگه هم بالا اومد ولی برخلاف جوانان محلات تهران اینا ریشه مردمی داشتن. اما هرگز توسط جوانان محلات ایران اینترنشنال پروموت نشدن و نتونستن رشد کنن، و الان هم کمیته پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان اعلام کرده که ۲۶ نفر از جمله یک دختر ۱۵ ساله در ارتباط با پرونده «جوانان محلات ارومیه» بازداشت شدن، در حالی که هیچگونه ارتباطی با این صفحه نداشتن و بعد از دستگیریشون هم این صفحه به فعالیت خودش ادامه داده.
فقط انرژی گرفتن از جنبش و توجه‌ها رو جلب کردن به سمت خودشون، توجه‌هایی که می‌تونست جلب صدها رسانه با پایگاه مردمی بشه.
چه ساختارهای مافیایی‌ای که مثل زالو به این جنبش نچسبیدن و از اعتبار انقلاب خرج خودشون نکردن ( در حالی که باید کاملا برعکس باشه.)

🔗بیشتر راجع به فراخوان‌های غیرمنطقی

#ادمین_ثانی