نایاک اخیرا یک توییت بحث‌برانگیز زده:

“We support calls for regime change, led by the Iranian people inside Iran, and their fundamental right to decide their own future. NIAC supported Iranians when they called for reform, when they pushed for diplomacy, and now today, when they demand the end of the Islamic Republic.”

و این باعث شگفتی شده برای عده‌ای و سوالاتی به وجود آورده، که آیا این یعنی نایاک دیگه توی تیم ماست؟ آیا باید ازشون استقبال بشه و باهاشون متحد بشیم؟

نظر من اینه که خیر، نباید پذیرفته بشن و نایاک واقعا تغییری نکرده.

بر چه اساس اینو می‌گم؟

۱-سابقه درخشانشون

۲-کلمات این توییت با دقت انتخاب شدن. به جای revolution، از اصطلاح regime change استفاده کردند. درحالی که مطالبه‌ای که الان داره می‌شه بزرگتر و فراتر از رژیم چنجه. رژیم چنج بیشتر معادل براندازیه تا انقلاب.
در واژه «براندازی» یا overthrowing فقط به حذف رژیم فعلی اشاره می‌شه و برای جایگزین به‌خصوصی مطالبه نمی‌شه. این در حالیه که برای اولین بار، ما «علیه» یک کابوس و «به امید» یک رویا می‌جنگیم. «بر ضد» ساختار فعلی و «برای» یک ساختار انسانی و مترقی. حتی اسم و ترانه‌ی iconic ترین آهنگ این انقلاب هم به این نبرد «بر ضد» جمهوری اسلامی و «برای» «زن، زندگی، آزادی» اشاره داره. قبلا همه شعارهای ما مشتقاتی از و مترادف‌هایی برای «مرگ بر دیکتاتور» بودن، الان «ژن، ژیان، ئازادی» «این انقلاب زن‌هاست، صدا صدای مهساست» و «کردستان، چشم و چراغ ایران» رو هم داریم. علاوه بر چیزهایی که به اون‌ها لعنت فرستادیم، چیزهایی رو مدح کردیم. در انقلاب، این قلب شدن جامعه، این پوست‌اندازی هستش که پررنگه. ما در این مدت نه فقط کوبیدیم بلکه ساختیم: ارزش‌های جدیدی ساختیم حول محور ژن، ژیان، ئازادی.
یک دستمون چکش بوده یک دستمون خشت‌‌های گرم تازه.
انقلاب یعنی این.
درحالی که regime change، یک کلمه گنگ و کلیه که معلول اتفاقاتی به جز انقلاب *هم* می‌تونه باشه. در شورش هم ما تغییر رژیم داریم. در کودتا هم تغییر رژیم داریم.
یا حتی «مسالمت‌آمیز»‌تر، رژیم چنج می‌تونه صرفا به معنای دست به دست شدن قدرت و تحویل تاج و تخت به گروه بعدی طی مذاکراتی باشه. یجورایی انگار مملکت معامله می‌‌شه و گروه جدیدی که در مسند هستند به گروه رانده شده باج‌‌هایی می‌دن.


۳-توییت اول پیامشون همینی بود که نوشتم. اما چیزی که در ریپلای به همین توییت نوشتن حتی جالب‌تره، و روی اینکه بسیاری همون توییت اول رو صرفا بخونن و اسکرول کنن برن حساب باز کرده بودن:

“We do not support the U.S. government or any outside influences pushing their own agenda or imposing regime change from the outside.”

مخالف هرگونه دخالت خارجی‌اند و در توییت اول هم تاکید کردند
Regime change led by people inside Iran

این یعنی مخالف اخراج سفرا، مخالف تحریم‌های هدف‌مند، مخالف فعالیت‌های رسانه‌های فارسی‌زبانی که ژورنالیست‌هاشون ایران نیستن، مخالف فعالیت‌های افرادی که با شروع سال میلادی جدید توییت هماهنگ زدند و … هستند.

عملا مخالف انقلابند.

چیزی که متوجه نیستن اینه که با این بیانیه جدید عملا هرگونه فعالیت خود نایاک هم زیر سوال می‌ره. چون یک «عامل خارجی» اند و از این به بعد هرگونه دخالتشون در امور ایران، نقض رویکرد خودشون به حساب میاد، از اونجایی که در بازه زمانی فعلی حداقل، هرگونه دخالت در امور ایران دخالت در «انقلاب ایران» به حساب میاد چون فضا انقلابیه.

مورد چهارم و آخر: نایاک ادعا می‌کنه (بنظر میاد صرفا ادعاست) که اصلا نمی‌خواد توو بازی باشه، اون‌وقت یه عده سریع رفتن استقبالشون که بیاید باهاتون متحد و موتلف بشیم! با کی می‌خواید متحد بشید؟
از وبسایت خود نایاک که توضیح دادن که این‌کاره نیستن:

b. Is NIAC an Iranian opposition group?
No, NIAC does not seek power in Iran or any future Iranian government nor is its mission to overthrow any government. Instead, NIAC is an American organization, run and funded by American people and reputable American foundations. NIAC does not in any way seek to attain any political power, or any kind of power, inside Iran. We are an American organization and seek to advance the interests of Iranian Americans here at home. Though a significant portion of our work deals in U.S. foreign policy vis-a-vis Iran—as those policies impact our community here at home in the U.S. and our loved ones who may still reside in Iran—fundamentally, NIAC’s mission is to increase Iranian-American participation in the civic process in the United States. In this regard, while NIAC strongly condemns the human rights abuses of the Islamic Republic and supports self-determination for the Iranian people—as these principles reflect the values we espouse in the U.S.—our central focus as an organization is on U.S. foreign and domestic policies as they impact our community, and holding our government accountable to the will of the American people.

بخش FAQ (سوالات پرتکرار) وبسایت نایاک رو اگه صلاح دیدید بخونید. گنگ و مبهم و متناقض، پر از توهین به شعور خواننده، اما بهتون دید خوبی می‌ده ازینکه با چه جوونورایی طرفیم.
از طرفی می‌گن نه ما قصد دخالت در امور مردم داخل ایران رو نداریم و فعالیت‌هامون منحصرا برای ایرانی‌ آمریکایی‌هاست، بعد ولی از طرفی می‌گن ما برای تاثیر بر سیاست خارجی آمریکا، که ایرانی آمریکایی‌ها و بر عزیزانمون که بعضا هنوز ساکن ایرانند تاثیر می‌‌ذاره فعالیت می‌کنیم. (در متن بلد کردم)

امور ایران رو به دو دسته مبهم و گنگ داخلی و بین‌الملل تقسیم‌بندی کردن و با استانداردهای دوگانه‌ای که دارن، حق دخالت در امور داخلی رو برای خودشون محفوظ دونستن.

از «عزیزان» و loved ones نایاکی‌ها خواهش‌مندیم که ایران رو ترک کنن بلکه شاید تلاش‌های نایاک برای تاثیرگذاری بر سیاست خارجی آمریکا در راستای منافع ایرانی آمریکایی‌ها و loved one هاشون ما رو هم ضمنی بیچاره نکنه!

یادداشت‌های مرتبط:

معرفی و راهنمای نایاک

تغییر رویه ظاهری نایاک - یک (این متنی که خواندید «دو» بود از همین مجموعه)

از ما برای خنثی کردن پروپاگاندای نایاک چه کاری برمیاد؟ یک

از ما برای خنثی کردن پروپاگاندای نایاک چه کاری برمیاد؟ بخش دوم

#ادمین_ثانی

از کوردستان.

«تاج و عمامه در کوردستان به دنیا نیامدند امّا اینجا خاک خواهند شد.

ژن، ژیان، ئازادی»

ایمیل بزنیم برای کسانی که در خطر اعدام هستن، برای لیلا حسین‌زاده، برای سیروس و کامین کرکی، برای رضا نوروزی، برای سینا طوسی عضو نایاک، برای محمد مرادی.

صدا بشیم برای آرمیتا عباسی و هم‌بندی‌هاش
که دست به اعتصاب غذا زدن، برای نازیلا معروفیان.

راجع به پرواز PS752 و نکات لازم برای فراخوان هیجدهم.

فردا ۱۸ دی ۱۴۰۱، در سومین سالگرد سرنگونی هواپیمای PS752 توسط جمهوری جنایت‌کار اسلامی، در خیابان و دانشگاه،
داخل و خارج ایران، هرجا و به هر شکلی که ممکن بود، به مردم دادخواه می‌پیوندیم و مبارزه می‌کنیم.
آماده حفظ جان عزیز و امنیت خود و همراهانتان باشید.
راه محمدمهدی کرمی و محمد حسینی ادامه دارد.
ژن ژیان ئازادی

[اگر لازم به ذکره اصلا، این رو من که ایرانم نوشتم و نه ادمین اصلی.]

برای فراخوان ۱۸ دی.

https://t.me/pieuler/13778

سخنگوی طالبان گفته رفتن زنان به آموزشگاه و ورزشگاه «بی‌عزتی»ست.

طالبان و جمهوری‌اسلامی دو روی سکه‌ی اسلام‌اند و نشان می‌دهند که شیعه و سنّی ندارد و این دین (مانند تمام دیگر ادیان سازمان‌یافته) زن‌ستیز، کوئیرستیز، چرک و مشمئزکننده‌ست و نه فلاکت‌های ایران گردن "فرهنگ" است و نه افغانستان، دقیقاً برعکس چیزی که مسلمان پر از مزیت غربی دوست دارد جار بزند.

‏⁧ «ژن، ژیان، ئازادی⁩»
«زن، زندگی، آزادی»

سوگواری برای محمدمهدی کرمی و محمد حسینی منافاتی با ادامه‌ی راهشون نداره، درسته، «هنگام عزا نیست که هنگامه‌ی خشم است»، امّا برای ادامه دادن مسیر و سودمندی خشم، برای تمام نشدن، باید سوگواری کرد. اشک ریخت. غمگین بود. نیازی نیست بین خشم و سوگ یکی رو انتخاب کنیم، می‌شه هردو رو باهم پیش برد.

تا جایی که می‌شه، هرجوری که می‌شه، مراقب خودتون باشید و خودتون رو فراموش نکنید، هرچقدر سخت.

لطفا اگر اعلامیه‌ای برای مراسم محمدمهدی کرمی و محمد حسینی دیدید برای ما بفرستید.

@pieulerbot

‏خدافظ مهدی عزیز یک ایران.
‎#محمدمهدی_کرمی
‎#محمد_حسینی
@t1500tasvir

این‌که محمد حسینی انقدر بی‌پناه و بی‌کس بود که هنوز هم هیچ فیلم و عکسی ازش، از زندگی‌اش، از روزهایی که جمهوری‌اسلامی کوتاه کرد، نمی‌بینیم خنجر داغی شده در قلبم.

«نظام جنایتکاری که تا امروز حدود هزار نفر را در خیابان به قتل رسانده‌ و دهها نفر را کور و ۲۰ هزار را اسیر کرده‌، حالا با گروگان‌گیری و نمایش اعدام‌ها و انداختن نورافکن روی صحن نمایش قصد داره القاء کنه زندگی و مرگ اون عزیزان دست ماست و اگر توبه نکنیم مسئول مرگ آنها خواهیم بود.

این درحالی است که ما با یک حکومت سادیستیک مواجهیم که از آزار و خشونت و تحقیر و قتل مردم لذت می‌بره. با باتوم می‌کشه و خیلی ریلکس جنازه رو تکه تکه می‌کنه و میگه خودشو زیر قطار انداخت. میره عمداً به اندام جنسی زنان ساچمه شلیک می‌کنه، در زندان‌ها تجاوز می‌کنه و...

بنابراین ما «هیچ‌گونه» مسئولیتی در قبال قتل‌های عمد حکومت نداریم. ما نباید دچار عذاب وجدان بشیم و تا مرز فروپاشی روانی خودمو درگیر این نمایش کنیم. نمایشی تلخ که بله جان انسان‌های واقعی در اون به بازی گرفته میشه ولی کارگردان و قاتل حکومته نه ما، نباید بذاریم به ما نقشی بده.

به لحاظ کمی هم بررسی کنیم یک اعدام در مقابل هزار جانی که در خیابان ستانده شده عددی نیست(ولی سطح درگیری روانی ما به اندازه کل این سه ماهه) چرا؟ چون حکومت داره تلاش می‌کنه با ما وارد معامله بشه. دستور «توقف موقت» اجرای حکم میده تا ببینه آیا میشه دکمه توقف ما رو بدست بگیره؟

با انقلابی نامتمرکز که حتی رهبری برای مذاکره و معامله نداره بدجوری به مشکل خورده. خیلی فکر کرده چطور هم امتیاز نده هم مارو وارد معامله‌ای کنه نه فقط نفعی به ما نمیرسه که حکومت به همه خواسته‌هاش میرسه. و اگر متوقف بشیم تازه اعدام‌ها شروع میشه.

او می‌خواد ما در این بازی کم کم توبه کنیم، حق اعتراض رو از خودمون سلب کنیم، بگیم نه فلانی هرگز پادشاهی‌خواه نبود(و مگه جرمه؟!) نه فلانی هرگز با خارج ارتباط نداشت(مگه جرمه؟!) و کم کم حتی ابزار علاقه کنیم به آرمان‌های این قاتلین.
‏این معامله‌ایه که نظام سعی داره انجام بده.

ولی دقت کنید برای نخستین بار حمایت‌های گسترده‌ی جهانی رو داریم، دیگه کار به جایی رسیده که نماینده پارلمان آلمان کفیل یک گروگان میشه. هر اعدام برای حکومت هزینه‌ی بالایی داره، و دلیلش چیه؟ دلیل موج بزرگ انقلاب ماست که صدای آزادی‌خواهی ما رو به دنیا رسونده.

و تنها چیزی که می‌تونه اینها متوقف کنه خواهش التماس نیست بلکه تداوم و تقویت انقلاب خودمونه. اینا فقط زبان قدرت رو می‌فهمن. ما نباید تسلیم این فضا بشیم و نقشی در کشتار این حکومت بپذیریم. ما باید برای آرمان‌های خودمون به مبارزه ادامه بدیم تا جون همین عزیزان هم حفظ بشه.

بنابراین توصیه من اینه اگر نمی‌تونید از درگیری بیش از حد احساساتتون جلوگیری کنید، اخبار رو دنبال نکنید. به انقلاب ادامه بدین. چون دستور «توقف» اجرای حکم اعدام صرفاً تلاشی است برای متوقف کردن ما.
‏اگر متوقف بشیم سر فرصت همه رو اعدام می‌کنن.»

پ.ن: برای همین من مخالف ادبیات #اعدام_نکنید هستم، که حکومت رو مخاطب قرار داده، درحالی که ما اصلا از مرحله دیالوگ با این‌ها خیلی وقته گذشتیم. #اعدام_نکنید برای قبل این روزها بود، الان #قیام_علیه_اعدام و #StopExecutionsInIran رو داریم.

تاکید می‌کنم این توضیحات (از اکانت توییتری که حالا بسته شده) مبنی بر نپذیرفتن نقشی در کشتار حکومت و فاصله گرفتن از ادبیات التماسی، به معنای اینکه پیگیر و صدای اعدامی‌ها نباشیم نیست و این قطعا مهمه و باید ادامه پیدا کنه.

+ علاوه بر این دیدم عده‌ای با سوبرداشت پیام‌هایی از این قبیل، به خانواده زندانی‌ها گیر می‌دن که چرا با خواهش و تمنا برای آزادی فرزند/دوست/عزیزتون به نظام مشروعیت می‌دید! اون فرق می‌کنه! قطعا این نقدها به خانواده و وکیل زندانی وارد نیست.

#ادمین_ثانی

«سال چهارم نبودن شما، سال سقوط جنایتکاران خواهد بود»
'بنر فراخوان اعتراض ۱۸ دی، آویخته شده در سیدخندان تهران'
Vahid

📡 @VahidOnline

اگر می‌تونستید برید، اگر گذرتون افتاد، برادرمون رو یادتون نره. به نظر میاد روی سنگ نوشته‌ند: قطعه یک - ردیف ۶۰ - شماره ۱۰۵. اشتهارد، بهشت علی. لطفاً اگر تونستید برید. فراموشش نکنید.

+ اگر هم براتون ممکنه تو کانال‌ها پخشش کنید. شاید خودتون نتونستید برید و یکی دیگه دید و تونست.
‌‌