بگو بگو خواهرم، بگو.

جان محمد بروغنی، معترض ۱۹ ساله، در خطره.

به دلیل کمبود رسانه‌های شناخته‌شده‌ی درست و حسابی، بار سنگینی به دوش تیم ۱۵۰۰ تصویر گذاشته شده که بیشتر از ظرفیت ‌و منابعشونه. قابل درکه که چرا خیلیا می‌گن اخبار بازداشتی‌ها رو فقط به ۱۵۰۰ تصویر اطلاع بدید و یا از اونجا پیگیری کنید امّا خودشون هم در این پیام توضیح دادن که امکاناتش رو ندارن.

باید با بالا آوردن رسانه‌های کار درست دیگه، این فشار و مسئولیت تبدیل بازداشتی‌ها از اعداد به آدم‌هایی که قصه‌های خودشون رو دارند، تقسیم بشه. در این راستا تعدادی رسانه معرفی می‌کنم که به طور خاص در این زمینه فعالیت می‌کنن. بعضی از این رسانه‌ها منحصراً به زنده نگه داشتن یاد کشته‌شدگان دوره خاصی از تاریخ مثل دهه ۶۰ می‌پردازن و برخی مختص کشته‌شده‌های کل دوران پسا-۵۷ هستند و برخی هم مختص بازداشتی‌های زنده‌ی این سه ماه اخیر.

لطفاً این رسانه‌ها رو هم دنبال کنید، اخبار بازداشتی‌های گم‌نام رو بهشون اطلاع بدید و به افراد بیشتری معرفیشون کنید:

یادبود امید:
یادبود قربانیان ج.ا از سال ۵۷ تا به امروز. احتمالا کامل‌ترین ارشیوی که در این زمینه وجود داره. متاسفانه این آرشیو احتمالاّ هرگز واقعا کامل نخواهد شد چون نمی‌شه فهمید چند نفر رو در خفا به قتل رسوندن، قربانیان وارد نشدن واکسن و … که بماند.

راست‌یاد:
راست‌یاد، تارنمای اختصاصیِ کشف، ثبت و مستندسازی، تدقیق و اطلاع‌رسانی درباره‌ی جنایات حکومت جمهوری اسلامی در دهه‌ی شصت با تمرکز بر سال ۱۳۶۰ است. راست‌یاد، محصول تلاش جمعی و داوطلبانه‌ی دانشگاهیان و پژوهشگران در داخل و خارج از ایران است.

کمیته پیگیری وضعیت‌ بازداشت‌شدگان:
بطور خاص به بازداشتی‌های اعتراضای ۱۴۰۱ می‌پردازن.
صفحه‌ی توییتر
کانال تلگرام
لینک مستقیم به لیست فارسی کمیته
لینک مستقیم به لیست انگلیسی کمیته

۱۵۰۰تصویر لیست

Witness Report:
لیستی از ربوده‌شدگان و آخرین وضعیتشون، کشته‌شدگان، مفقودین و قربانیان اعدام که ساعتی به‌روزرسانی می‌شه. در وبسایتی که لینک کرده‌ایم قابلیت گزارش ربوده‌شدگان هم وجود داره. در توییترشون لیست رو آپدیت نمی‌کنند امّا لینک کردیم.


اطلس زندانیان ایران:
بانک داده‌ای از زندانیان سیاسی و عقیدتی ایران
Twitter
Website

و در آخر، اهمیت رسانه‌های قومیتی رو در پیگیری این اخبار فراموش نکنیم، در بسیاری از مواقع این رسانه‌ها منبع رسانه‌های کشوری هستند.

«طی چند روز اخیر که دل‌ها به توقف اعدام زندانیان سیاسی خوش بود، حکم اعدام ۵ زندانی جرایم کیفری در زندان‌های گرگان و رشت اجرا شد. به گزارش هرانا احکام این اعدام‌ها بیشتر در ارتباط با جرایم کیفری مانند «قتل» صادر و اجرا شده‌اند. این دست اعدام‌ها در جمهوری اسلامی رویه است و احتمالا در اوج اعتراضات هم ادامه داشته. متاسفانه اغلب اوقات احکام اعدام زندانیان سیاسی مورد توجه قرار می‌گیرد نه اصل مخالف با مجازات مرگ. اسامی این افراد به گزارش هرانا به نقل از منابع مختلف، پیام‌ نوراللهی (اجرای حکم در گرگان، ۲۲ آذر)، مجید مهدی‌‌پور و مسعود عفتی (اجرای حکم در رشت)، عباس عبدالهی و فریبرز شهبازی (اجرای حکم در رشت). اتهامات آنها قتل بسیجی (مربوط به ۳ سال پیش) و قتل عمد بوده.»

🔗 Kaveh Ghoreishi

سلام. ممکنه رسانه‌های دانشگاهی‌ای که به نحوی به انقلاب گره خوردن و فعالیت می‌کنن مرتبط بهش رو برای ما بفرستید؟
از سوشال مدیای انجمن اسلامی و شورای صنفی دانشگاه‌ها گرفته تا چنل‌های تلگرامی و صفحات توییتری غیررسمی‌ای که کلیت نظام رو هدف گرفتن و فراخوان برای اعتراضات داخل دانشگاه‌ می‌گذارن.

@Secondaryadminsbot

الهام افکاری هشت روز است اعتصاب غذا کرده، حبیب افکاری از ۱۵ شهریور ۱۳۹۹ در انفرادی‌ست و نوید افکاری را در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ اعدام کردند.

«یکی‌اشو کشتید، یکی‌اش الآن دو ساله توی انفرادیه. به کی بگم؟ به کی پناه بیارم؟ دخترمو آزاد کنید، حالش بده، ۸ روزه فقط آب خورده»

بهیه نامجو، مادر نوید، وحید، حبیب، سعید و الهام افکاری، جلوی درب زندان عادل‌آباد شیراز.

ویدئو از سعید افکاری که نوشت «دیر نیست روزی که ضجه‌های مادران ایران، خنجری در گلویتان شود و راه نفستان را برای همیشه ببندد».

«[خبرنگار/بازجو: توی وصیت‌نامه‌ات چی نوشتی شما؟
‏مجیدرضارهنورد: کجا خاکم کنند، دوست ندارم گریه کنند سر مزار.
‏خبرنگار/بازجو: دوست نداری قرآن بخونن، دوست نداری برات نمازبخونن، دیگه؟
‏مجیدرضارهنورد: نمازنخونن، شادی کنند، آهنگ شاد پخش کنند.]

‏*این پیام رو میشه بدون ویدیو هم بازنشر کرد.»

🔗 Kaveh Ghoreishi

این طور که به نظر می‌رسد این ویدئو را ساعاتی قبل از اجرای حکم گرفته‌اند و مأمورین با صورت پوشانده به احتمال بالا عاملین اجرای حکم هستند، همچنین حضور بازجو خبرنگار در ویدئو، تفاوت چندانی بین این ویدئو و اعترافات اجباری صداوسیما و ویدئوی اعدام باقی نمی‌گذارد. پس: پخش نکنید. پیام می‌خواهید منتقل کنید؟ بنویسید. این ویدئوها پخش کردن ندارند.

پی‌نوشت: ذوق صدای بازجو خبرنگار وقتی با ظفرمندی می‌پرسید «دوست نداری قرآن بخونن، دوست نداری برات نمازبخونن، دیگه؟» وجودم رو ریش‌ریش کرد.

https://t.me/t1500tasvir/5451

گزارش CNN از ساعات اخر زندگی نیکا هم با همکاری و با استفاده از ویدیوها و عکس‌هایی که ۱۵۰۰ تصویر جمع‌آوری کرده بود درست شد.
چون خیلی از افرادی که احکام سنگینی گرفتن، بخاطر حضور در روز چهلم حدیث نجفی بوده و اتهامات سنگین و بی‌اساسی مربوط به نقششون در اون روز‌ خوردن، اینکه هرچی عکس و فیلم از اون روز هست جمع‌آوری بشه، برای افشاگری حقیقت و خارج شدن روایت از کنترل ج.ا استفاده بشه، لازمه. اطلاع ندارم که تیم ۱۵۰۰ تصویر قصد دارن و اگر قصدش رو دارند ایا موفق خواهند شد که از مستندات اون روز در راستای خبرنگاری تحقیقاتی و کاری مشابه مستندسازی ساعات آخر نیکا شاکرمی استفاده کنند یا نه، ولی اگر همچین برنامه‌ای باشه، قدم اولش جمع‌آوری عکس‌ها و فیلم‌هاست، پس لطفا در این راستا به تیم ۱۵۰۰ تصویر کمک کنید.
#ادمین_ثانی

اطلس زندانیان ایران به این لیست ضمیمه شد.

چنل “اعتراضات” رو بایکوت کنیم؛ چون بارها اخبار غیرموثق و بدون فکر نشر داده، هیچ تولید محتوایی نداره و پستاش صرفا کپی شده از منابع معتبره، صحنه‌های اعدام‌‌ها و اخباری مثل تجاوز رو بدون تریگر وارنینگ و بدون منبع موثق، فقط با هدف ویو‌ گرفتن منتشر میکنه و باعث ترس کاذب و انتشار اطلاعات نا معتبر میشه.

«دیکتاتور، مقام زن کو؟»

زاهدان، بلوچستان.
جمعه ۲۵ آذر ۱۴۰۱.

🔗 لالین بلوچ

۲۶ آذر ۱۴۰۱، هفتاد و ششمین سالگرد کتاب‌سوزان.

«کتاب‌سوزان» که در سال ۱۳۲۵ شمسی و چندروز پس از سرکوب خونین دولت ملی آذربایجان (۱) توسط رژیم پهلوی انجام شد به واقعه‌ای اشاره دارد که در آن در شهرهای مختلف ترک‌/آذری‌زبان کودکان دبستانی را به صف کرده و آنان را مجبور کردند تا کتاب‌هایی که به زبان ترکی/آذری بودند، من‌جمله کتاب «آنادیلی (زبان مادری)» را «زنده باد شاه»گویان با دست خود به آتش اندازند. کودکانی که کتاب به آتش انداختند شیرینی جایزه گرفتند و کودکانی که امتناع کردند آتش کف دست خودشان گذاشته شد.

محمدعلی فرزانه در توصیف آن روزها گفته «بعد از این لشکرکشی هزاران نفر به دست اوباشان و فرصت‌طلبان بدون محاکمه در ملاء عام تیرباران شدند. ده‌ها هزار نفر به اتهام همکاری با فرقه‌ی دمکرات و به عنوان متجاسر به نواحی جنوب ایران تبعید گروهی شدند. انبوه کثیری در دادگاه‌های فرمایشی به جزای اعدام و مجازات‌های سنگین محکوم شدند… در تبریز هفته‌ها چوبه‌های دار برافراشته بود و هرروز صبح جسد بی‌جان چندین قربانی بر سر دار تکان می‌خوردند و زیر پای این قربانیان کتاب‌های درسی به زبان ترکی آزربایجانی را که معارف ملی تدوین و نشر کرده بود، به آتش می‌کشیدند». آشناست، درسته؟ اعدام، دادگاه‌های فرمایشی، هرروز صبح چند جان عزیز دیگر… .

رضا پهلوی چندی پیش در توییتر خود نوشت «۲۱آذر یادآور همبستگی ملی ایرانیان است؛ ملتی که ثابت کرد تفرقه و گسستگی را تاب نمی‌آورد. در آن روز، مردم آذربایجان دوشادوش ارتشی که با آنها یکی بود، به پا خاستند و پاره تن ایران را از چنگ دشمنان یکپارچگی‌اش نجات دادند. ایرانیان در ۲۱آذر نشان دادند ذره‌ای از خاک ایران جداشدنی نیست» و قتل‌عام مردمی را نشان هم‌بستگی خواند. که جان عزیزشان را گرفتیم تا تمامیت ارضی حفظ شود. دوباره، آشناست، نه؟ جمهوری‌ فاشیست اسلامی دهه‌هاست باافتخار جان عزیز کورد و بلوچ را می‌گیرد تا "یکپارچگی کشور" را حفظ کند!

مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه، چه رهبر.

(۱) این سرکوب خونین (در راستای از بین بردن حکومت خودمختار) ۲۱ آذرماه شروع شد و نتیجه‌ی آن قتل‌عام ۲۵ هزار نفر و آوارگی ۷۰ هزار نفر بود.