میترا چندروزی نبود تا از سلامت روانش محافظت کنه و وقتی برگشت با کمی برخورد نامناسب مواجه شد و این رو فرصتی دیدم (با اجازه‌ی خودش) که راجع به اهمیت فاصله گرفتن‌های گهگدار صحبت کوتاهی بکنم. این انقلاب برای پیروزی نیاز به مبارزه‌ی مستمر مجازی و خیابانی داره و این استمراره که قراره پیروزمون کنه. حالا برای حفظ این استمرار چیکار می‌شه کرد؟ استراحت و مراقبت از سلامت روان و جسم. اگر فعالیت مجازی دارید هرچندوقت یک بار فاصله بگیرید (حتی شده نصف روز)، می‌دونم که این فاصله گرفتن چقدر سخته و چه عذاب‌وجدانی رو ممکنه منتقل کنه امّا حقیقتاً مهمه. از اونور اگر حضور فعال در خیابان‌ها دارید بدونید که هرروز بیرون رفتن قرار نیست به کسی کمک کنه، فعالیت انقلابی باید هدفمند باشه و برای حفظ این هدفمندی باید مراقبت از خودتون رو اولویت قرار بدید. به خودتون برسید، می‌دونم سخته، امّا این کارو بکنید. دیگران رو بابت مراقبت از خودشون سرزنش نکنید، با دشمن خیالی نجنگید، دشمن همه‌ی ما فقط و فقط یک چیزه، جمهوری‌اسلامی.

و درنهایت، حواستون به این هم باشه که ما تمام جوانب زندگی افراد رو نمی‌بینیم، زندگی خیلی‌ها هرلحظه و هربعدش، هرثانیه‌اش، ممکنه جنگ با جمهوری‌اسلامی باشه. جمهوری‌اسلامی فقط توی خیابون نیست، توی تک تک ابعاد زندگی‌مون هست و در حال سرکوبه. اون خانواده‌ی سنتی که نمی‌گذاره دخترش بدون حجاب باشه، اون خانواده‌ی مذهبی که فرزند کوئیرش رو سرکوب و تخریب می‌کنه، اون شوهری که برای یک طلاق که حق مسلم زنه سال‌ها دادگاه و دادگاه‌کشی می‌کنه، مبارزه ابعاد مختلف داره، مبارزه‌ی هم رو قضاوت نکنیم.

ژن، ژیان، ئازادی.

دادگاه شهروند بلوچ، فائزه براهویی، ۲۴ ساله، بدون این‌که حتی وکیل مستقل بتونه داشته باشه برگزار شده. اتهام «لیدری اغتشاشات» بهش خورده و خانواده‌ش تهدید به سکوت شدن.
صداش باشیم.

https://t.me/balochcampaign/11908

+ همین ابعاد مختلف مبارزه‌ست که جمله‌ی «هرکس هرجا ایستاده یک قدم بیاد جلوتر» رو انقدر زیبا می‌کنه.

در دفاع و توجیه شعار زن‌ستیز، کوئیرستیز و معلول‌ستیز سنگ عزیز جلوی گلوله و تحت سرکوب رو به سینه می‌زنید غافل از این‌که همون عزیز هم با چنین شعاری مخالفه. کسی هم چیزی بگه سریع حمله و انواع توهین‌ها بهش، چون جرأت کرده و از باج‌گیری عاطفی‌تون انتقاد کرده. به نقل قول از عزیزی در توییتر «میدونید؟ خجالت‌آور و کثیف شمایید که دستاویزتون برای هر استدلال مزخرفی که به زبون میارید تا باهاش به زور دهن هر کیو که خوشتون نمیاد ببندید، شده خون بچه‌های کف خیابون.
‏گفتم و بازم میگم، سوار شدن رو خون شهید برای باج‌گیری عاطفی از دیگران، تاکتیک جمهوری اسلامیه. که خوب یادش گرفتید».

⚪ امضا کنید:

✊#Petition: End the protest bloodshed in Iran
به ریختن خون معترضان در ایران پایان دهید

این دادخواست هم از طریق Amnesty هست که یک NGO بسیار معتبر و

بعد از نوشتن نام، نام خانوادگی، ایمیل و انتخاب کشور گزینه‌ی Take Action Now رو بزنید.

صدای ماهان گچ‌پزان عیدگاهی باشیم.

حتماً تا الآن عکس خانم بلوندی که در راهپیمایی ۱۳ آبان حضور پیدا کرده رو دیدید، خودم دوباره پخشش نمی‌کنم چون اگر ذره‌ای شک داشتم الآن مطمئن شدم که پروپگاندای رژیم برای آرام نشان دادن وضعیت حاضره. یک نایاکی عکس رو پخش کرده و زیرش برخی شروع کردن که آره همین نشون می‌ده که گشت ارشاد به بی‌حجاب کاری نداره و فقط به "اغتشاش‌گر" کار داره:

آره خلاصه که اسم این شجاعت نیست، بی‌شرفیه کاملاً و من شخصاً با وجود این‌که همیشه با توهم‌ها و تئوری‌های توطئه مخالفم باید بگم که این یکی خیلی واضح برنامه‌ریزی خود نظامه.

«من نمی‌دونم چندسالتونه که نه به خشونت رو دارید فریاد می‌زنید، ولی ۸۸ اونقدر هم قدیم نیست، هنوز ماها زنده‌ایم و حافظه‌هامون کار می‌کنه، هنوز به‌وضوح یادمونه چطور ما راهپیمایی سکوت کردیم، چطور کنار گوشمون شلیک شد به آدما و خون داغشون پاشید بهمون!
هنوز کابوس شب‌هامون اون صحنه‌هاست..

ما تمام این چیزایی که شما امروز بهشون تشویقمون می‌کنید رو چندسال امتحان کردیم، ما آدمایی بودیم که حتی بدون اینکه شعاری بدیم جمع شدیم و گلوله در جواب گرفتیم، آدمایی بودیم که هزاربار راه تکراری سرپیچی و اعتراض مدنی رو رفتیم و هربار کتک و زندان و گلوله پاسخمون شد، دفاع مشروط حقمونه!

اصلا چرا راه دور برم؟ مرزبان‌هامون رو که گروگان گرفتن تو پاکستان ما رفتیم دم سفارت پاکستان در ایران، رفته بودیم درخواست کنیم جان برادرهامون رو نجات بدن! اومدن با کتک بردنمون، مادری رو در حالی گرفتن که بچه‌ش تو خیابون موند!
در جواب چرا میزنی و می‌بری هم گفتن به شما چه که اومدین؟!»

🔗 Fazi Afshoon

در راستای خشونت فیزیکی علیه سرکوب‌گران این متن خیلی خوب و مهم به نظرم آمد؛ فقط این‌که داریم راجع به خشونت فیزیکی صحبت می‌کنیم و نه خشونت جنسی. خشونت جنسی تحت هرشرایطی شماتت‌شده‌ست از نظر من، نه چون دلم برای سرکوب‌گر می‌سوزه، چون پیامی که این خشونت می‌فرسته مهمه. قبلاً در این باره صحبت شده.

«انقلاب زنانه‌ی ما نه فقط رقص و مقاومت که عشق و آفرینش هم می‌خواهد. من پشت دیوارهای زندان گرچه با صدای ضجه‌ی اعدامیان می‌خوابم و با نعره‌ی التماس‌شان در لحظه‌ی اعدام و صدای نفرین آهنی که زیر پایشان را خالی می‌کند بیدار می‌شوم، اما هر روز می‌رقصم و با همه‌ی عشقم می‌بافم برای گرم‌ شدن در روزهای سخت و سرد و سرخ جنگ برای پیروزی»

— لیلا حسین‌زاده، زندانی سیاسی که الان دو هفته‌ای میشه دچار حمله‌ی چشمی شده و تار می‌بینه و رئیس زندان عادل‌آباد شیراز نگذاشته به دکتر مراجعه کند.

این حرف حسن رونقی (برادر حسین رونقی) که «در ایران اقلیت و قومیت نداریم و همه ایرانی‌اند» خیلی ناراحتم کرد. این ایران‌شهری‌بازی‌ها چیه؟ اساسی‌ترین اصل دموکراسی پذیرش وجود اقلیت و حمایت از اون اقلیته. اگر این رو انکار کنیم، دموکراسی‌ای که براش می‌جنگیم رو انکار کرده‌ایم.

✊️ آوازِ لیلاها

توضیح: آفرینندگان این قطعه‌ی درخشان به ما اطلاع دادند که نسخه‌ی قبلیِ این سرود که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، تمرینی بوده و بنا نبوده که تا زمان آماده شدن نسخه‌ی اصلی منتشر شود‌.
به‌هرحال اکنون نسخه‌ی اصلی این سرود از سوی سازندگان به شما و به‌ویژه کوشندگانِ #انقلاب_ژینا تقدیم می‌شود.


#هنر_برای_انقلاب #زن_زندگی_آزادی #مهسا_امینی #انقلاب_ژینا


@Blackfishvoice1

VAY. ❤️❤️❤️