📍نیروهای سرکوبگر برای به کنترل گرفتن کرج از تهران خارج شدن و در حال حاضر، بهترین فرصت برای تجمعات مردم در تهرانه. تهرانی‌ها بلند شید.

این هم هست که اگر تهران شلوغ شه جلوی ارسال نیرو به کرج برای سرکوب بیشتر گرفته می‌شه.

انبوه جمعیت شرکت کننده در مراسم چهلم حدیث نجفی شعار می‌دهند: «امسال سال خونه سیدعلی سرنگونه»
پنجشنبه دوازدهم بهمن - کمالشهر کرج

#مهسا_امینی
#حدیث_نجفی

PanahiRafiq
@mamlekate

خیلی دلگرم شدم این جمعیت رو دیدم توی ویدیو‌های چهلم حدیث نجفی. این دختر خیلی غریب مرد. پیرو سوتفاهمی که راجع به هویتش پیش اومد، فاجعه‌ قتلش در ذهن برخی تقلیل پیدا کرد و خشم جای خودش رو به ابهام و سردرگمی داد، درحالی که شخصی به نام حدیث واقعا کشته شد، چه همون دختری که موهاشو می‌بنده می‌بود چه نه (نیست). خانواده‌‌اش کلی تحت فشار قرار گرفتن که ثابت کنن بچشون واقعا کشته شده و در این گیر و دار حتی نتونستن درست سوگواری کنن. اما شرافت این مردم به هاله ابهامی که مرگ مظلومانه حدیث در اون فرو رفته بود هم نفوذ کرد. درود به شرفت ایرانی. پرچم کرج بالاست.
#ادمین_ثانی

این‌بار فرق می‌کنه چون همه ما کنش‌گری رو در مقیاس خودمون تجربه کردیم:

در بالاترین سطحش (و موثرین از دید من) شروع به خرابکاری عامدانه پایگاه‌های تغذیه رژیم بود.

برخی دیگه گزینه شرکت در اعتراضات و مجبور کردن حکومت به دادن تاوان روانی، زمانی و مالی رو انتخاب کردن.

راه دیگه نوشتن چندباره‌ی شعارها، ترویج هنر اعتراضی تو زمینه موسیقی، تصاویر گرافیکی، شب‌نامه‌ها، المان‌های تهدید کننده حکومت و افراد وابسته.

همزمان شعارهای شبانه رو داریم که مثل مته به گوش طرفداران رفت و جمعیت زیادی رو دربر گرفت که شاید از چند گروه بالا نبودن.

تحریم کالاهای مرتبط با سرکوب اعتراضا انقدر گسترده شد که تموم فروشگاه‌ها به وضوح تاثیرش رو دیدن.

تحریم رستوران، کافه و مکان‌هایی که سمت مردم نایستادن و حتی مجبور کردنشون به دادن تاوان بزرگتر.

جرات‌مند شدن زنان برای کنار گذاشتن حجاب اجباری. برای اولین بار پس از ۴۰ سال هزیته کردن حکومت برای تحمیل حجاب با دهن‌کجی واضح زنان روبرو شده.

شرکت کردن توی درخواست‌نامه‌های همگانی، آگاه کردن افراد مهم خارجی‌، باز نشر دادن صحیح، فریاد زدن ظلم توی پلتفرم‌ها و جوامع کوچیک و بزرگ.

کلیشه شده این جمله ولی "واقعا این بار فرق داره". هر کدوم تا جایی که تونستیم لاقل یکی از کارهای بالا رو کردیم و حالا بعد از چهل و چند روز، فقط کافیه یه قدم بریم جلوتر...

میترا چندروزی نبود تا از سلامت روانش محافظت کنه و وقتی برگشت با کمی برخورد نامناسب مواجه شد و این رو فرصتی دیدم (با اجازه‌ی خودش) که راجع به اهمیت فاصله گرفتن‌های گهگدار صحبت کوتاهی بکنم. این انقلاب برای پیروزی نیاز به مبارزه‌ی مستمر مجازی و خیابانی داره و این استمراره که قراره پیروزمون کنه. حالا برای حفظ این استمرار چیکار می‌شه کرد؟ استراحت و مراقبت از سلامت روان و جسم. اگر فعالیت مجازی دارید هرچندوقت یک بار فاصله بگیرید (حتی شده نصف روز)، می‌دونم که این فاصله گرفتن چقدر سخته و چه عذاب‌وجدانی رو ممکنه منتقل کنه امّا حقیقتاً مهمه. از اونور اگر حضور فعال در خیابان‌ها دارید بدونید که هرروز بیرون رفتن قرار نیست به کسی کمک کنه، فعالیت انقلابی باید هدفمند باشه و برای حفظ این هدفمندی باید مراقبت از خودتون رو اولویت قرار بدید. به خودتون برسید، می‌دونم سخته، امّا این کارو بکنید. دیگران رو بابت مراقبت از خودشون سرزنش نکنید، با دشمن خیالی نجنگید، دشمن همه‌ی ما فقط و فقط یک چیزه، جمهوری‌اسلامی.

و درنهایت، حواستون به این هم باشه که ما تمام جوانب زندگی افراد رو نمی‌بینیم، زندگی خیلی‌ها هرلحظه و هربعدش، هرثانیه‌اش، ممکنه جنگ با جمهوری‌اسلامی باشه. جمهوری‌اسلامی فقط توی خیابون نیست، توی تک تک ابعاد زندگی‌مون هست و در حال سرکوبه. اون خانواده‌ی سنتی که نمی‌گذاره دخترش بدون حجاب باشه، اون خانواده‌ی مذهبی که فرزند کوئیرش رو سرکوب و تخریب می‌کنه، اون شوهری که برای یک طلاق که حق مسلم زنه سال‌ها دادگاه و دادگاه‌کشی می‌کنه، مبارزه ابعاد مختلف داره، مبارزه‌ی هم رو قضاوت نکنیم.

ژن، ژیان، ئازادی.

دادگاه شهروند بلوچ، فائزه براهویی، ۲۴ ساله، بدون این‌که حتی وکیل مستقل بتونه داشته باشه برگزار شده. اتهام «لیدری اغتشاشات» بهش خورده و خانواده‌ش تهدید به سکوت شدن.
صداش باشیم.

https://t.me/balochcampaign/11908

+ همین ابعاد مختلف مبارزه‌ست که جمله‌ی «هرکس هرجا ایستاده یک قدم بیاد جلوتر» رو انقدر زیبا می‌کنه.

در دفاع و توجیه شعار زن‌ستیز، کوئیرستیز و معلول‌ستیز سنگ عزیز جلوی گلوله و تحت سرکوب رو به سینه می‌زنید غافل از این‌که همون عزیز هم با چنین شعاری مخالفه. کسی هم چیزی بگه سریع حمله و انواع توهین‌ها بهش، چون جرأت کرده و از باج‌گیری عاطفی‌تون انتقاد کرده. به نقل قول از عزیزی در توییتر «میدونید؟ خجالت‌آور و کثیف شمایید که دستاویزتون برای هر استدلال مزخرفی که به زبون میارید تا باهاش به زور دهن هر کیو که خوشتون نمیاد ببندید، شده خون بچه‌های کف خیابون.
‏گفتم و بازم میگم، سوار شدن رو خون شهید برای باج‌گیری عاطفی از دیگران، تاکتیک جمهوری اسلامیه. که خوب یادش گرفتید».

⚪ امضا کنید:

✊#Petition: End the protest bloodshed in Iran
به ریختن خون معترضان در ایران پایان دهید

این دادخواست هم از طریق Amnesty هست که یک NGO بسیار معتبر و

بعد از نوشتن نام، نام خانوادگی، ایمیل و انتخاب کشور گزینه‌ی Take Action Now رو بزنید.

صدای ماهان گچ‌پزان عیدگاهی باشیم.

حتماً تا الآن عکس خانم بلوندی که در راهپیمایی ۱۳ آبان حضور پیدا کرده رو دیدید، خودم دوباره پخشش نمی‌کنم چون اگر ذره‌ای شک داشتم الآن مطمئن شدم که پروپگاندای رژیم برای آرام نشان دادن وضعیت حاضره. یک نایاکی عکس رو پخش کرده و زیرش برخی شروع کردن که آره همین نشون می‌ده که گشت ارشاد به بی‌حجاب کاری نداره و فقط به "اغتشاش‌گر" کار داره:

آره خلاصه که اسم این شجاعت نیست، بی‌شرفیه کاملاً و من شخصاً با وجود این‌که همیشه با توهم‌ها و تئوری‌های توطئه مخالفم باید بگم که این یکی خیلی واضح برنامه‌ریزی خود نظامه.

«من نمی‌دونم چندسالتونه که نه به خشونت رو دارید فریاد می‌زنید، ولی ۸۸ اونقدر هم قدیم نیست، هنوز ماها زنده‌ایم و حافظه‌هامون کار می‌کنه، هنوز به‌وضوح یادمونه چطور ما راهپیمایی سکوت کردیم، چطور کنار گوشمون شلیک شد به آدما و خون داغشون پاشید بهمون!
هنوز کابوس شب‌هامون اون صحنه‌هاست..

ما تمام این چیزایی که شما امروز بهشون تشویقمون می‌کنید رو چندسال امتحان کردیم، ما آدمایی بودیم که حتی بدون اینکه شعاری بدیم جمع شدیم و گلوله در جواب گرفتیم، آدمایی بودیم که هزاربار راه تکراری سرپیچی و اعتراض مدنی رو رفتیم و هربار کتک و زندان و گلوله پاسخمون شد، دفاع مشروط حقمونه!

اصلا چرا راه دور برم؟ مرزبان‌هامون رو که گروگان گرفتن تو پاکستان ما رفتیم دم سفارت پاکستان در ایران، رفته بودیم درخواست کنیم جان برادرهامون رو نجات بدن! اومدن با کتک بردنمون، مادری رو در حالی گرفتن که بچه‌ش تو خیابون موند!
در جواب چرا میزنی و می‌بری هم گفتن به شما چه که اومدین؟!»

🔗 Fazi Afshoon