شاید به نظر بیاد که الآن وقتش نیست، امّا به نظر من هست و این چنل هم همیشه هدف و تمرکزش روی حقوق افراد کوئیر بوده، پس:

روز مقابله با پزشکی‌سازی هویت ترنس مبارک!

(۱)

امروز، روز مقابله با پزشکی‌سازی هویت ترنسه‌. پزشکی‌سازی یعنی دخالت علم پزشکی در کنترل مفاهیم اجتماعی. افراد ترنس، مخصوصا در داخل ایران، به وفور با این قضیه مواجه هستن. اجبار به تشخیص روانشناس و اخذ مجوز، اجبار به انجام عمل‌‌های تطبیق جنسیت برای گرفتن مدارک با هویت جدید، معافیت سربازی با بند اعصاب و روان و … همگی به این تفکر دامن میزنن که ترنس بودن یه بیماری، مشکل یا اختلالیه که باید تشخیص و درمان بشه. همچنین اصطلاح سانتی‌مانتال "پروانگی" که ممکنه شنیده باشید، این رو القا میکنه که افراد ترنس نیاز به عمل جراحی دارند. درحالیکه افراد ترنس فقط به قوانین حمایتی و فرصت‌های برابر نیاز دارن. این حق افراد ترنسه که هویتی که برای خودشون قائلن، بی قید و شرط از لحاظ قانونی به رسمیت شناخته بشه. این حق افراد ترنسه که خودشون تصمیم بگیرن جراحی کنن یا نکنن. ترنس بودن یه پدیده‌ی اجتماعی و طییعیه، نه پزشکی. پزشکی‌سازی‌اش همه چیزو بدتر میکنه.

🔗 Sina🏳‍⚧ (@sinathrian)

(۲)

در همین راستا، در کنار افراد ترنس باینری، افراد ترنس نان‌باینری هم از قربانیان پزشکی‌سازی هویت ترنس هستند و حتی در خود جامعه‌ی کوئیر هم خیلی این دید "واقعی" نبودن هویتشون به صرف انجام ندادن هیچ نوعی ترنزیشن هست، اگر هم انتخاب کنند و نوعی ترنزیشن انجام بدن هم باعث نگاه باینری و دوگانه داشتن بهشون می‌شه.

چند روز پیش هم روز جهانی ضمایر بود که احساس کردم جای صحبت راجع بهش نیست امّا راستش رو بخواهید هست؛ تمرکز و قدرت ذهنی کافی برای نوشتن متون جدید ندارم پس به چیزی که قبلاً نوشته‌ام ارجاع‌تون می‌دم:

https://t.me/pieuler/1748

و دقت کنید که این متن رو یک سال و نیم پیش نوشتم و ممکنه از ترجمه‌هایی استفاده کرده باشم که الآن بدونم درست نیستن (مثلاً «هویت جنسی») خوندمش که مطمئن باشم اشتباهی نداره و یه دونه که داشت رو ادیت کردم، ولی اگر بازم بود به بزرگی خودتون ببخشید.

«تو ایستگاه مترو دروازه دولت مسئولای مترو دارن از صورت دخترایی که حجاب ندارن عکس می‌گیرن، تونستم به چندتا دختر ماسک برسونم ولی بقیه رو نمیدونم چیکار میکنن.»
جاهایی مثل مترو بدون ماسک حضور پیدا نکنید. هنوز نه آخوندا رفتن نه کرونا، دلیلی نداره که ماسک نداشته باشیم.
🔗link to tweet

این توییت‌های حسین رونقی از ۱۰ آگست امسال بمونه اینجا.

حسن رونقی:
«هموطنان عزیزم مادرو پدرم گفتند حسین روز آتش سوزی و بعدش زنگی نزده است و اینکه گفته میشود حسین روز آتش سوزی زنگ زده واقعیت ندارد.

حسین تنها در کل این روزها دوبار تماس داشت یکی اوایل و دیگری چند روز پیش که به سختی حرف میزد یعنی دو روز قبل آتش سوزی»
.

«ترول‌ها» چگونه ما را عصبانی و ذهن‌مان را کنترل می‌کنند؟

ترول (Troll) یک اصطلاح اینترنتی است و به کسانی اطلاق می‌شود که در جوامع آنلاین پیام‌هایی بی‌ربط، ناراحت کننده و فتنه آمیز ارسال می‌کنند با این هدف اصلی که بقیه را وادار به عکس‌العمل‌های احساسی کنند و باعث بحث‌های بی‌ربط به موضوع اصلی شوند.

این کلمه می‌تواند هم به شکل اسم برای فرد ارسال کننده بکار رود و هم به شکل فعل برای خود عمل (مثلا ترول‌وری یا ترول کردن).

برای مثال ممکن است یک نفر عمدا در مطالب خودش غلط دیکته‌ای بگذارد تا دیگران را تحریک به صحبت در این مورد کند یا در متنی که ظاهرا تلاش می‌کند غلط‌های دیکته‌ای و دستوری دیگران را اصلاح کند چند غلط بگنجاند تا بقیه شروع به دادن جواب‌های احساسی کنند و بحث از موضوع اصلی منحرف شود.

در شکل‌های مفهومی، ممکن است یک نفر در مورد خلقت جهان و نظرش در این باره حرف بزند یا در یک سایت با مطالب فنی، بحث تکراری مقایسه لینوکس و مک و ویندوز را بدون ربط به پست اصلی و بدون دلایل منطقی و فقط به قصد دعوا، مطرح کند.

در اینباره که چرا بعضی‌ها ترول‌ورزی می‌کنند نظرات مختلفی هست ولی سندروم‌های رفتار ضداجتماعی و حس کنترل بر احساسات دیگران از طرف آدم‌های ضعیف، از تئوری‌های ارائه شده هستند.

توجه زیاد به این مفهوم در اینترنت از سال ۲۰۰۸ به بعد، باعث شد که استفاده از آن در خارج از اینترنت هم معمول شود. نیویورک تایمز ترول را به شکل «دستکاری تعادل روانی دیگران» معرفی کرده.

پیروزی یا عدم پیروزی ترول و از آن مهمتر ادامه فعالیت ترول‌گر در یک محیط، وابسته به رسیدن یا نرسیدن سوخت به ترول است. اگر آدم‌ها کنترل احساساتشان را از دست بدهند و درگیر جنگ‌ها، بحث‌ها و اعصاب‌خوردی‌هایی بشوند که ترول را خوشحال می‌کند، ترول به کارش ادامه خواهد داد.

این فهم و درک کاربران یک جامعه است که باعث می‌شود کسانی که دنبال دعوا هستند در اینکار موفق شوند یا نه. نکته مهم این است که هر گونه بحث منطقی با ترول بی‌نتیجه است چرا که ترول فقط به دنبال ناراحت کردن شما است نه قانع کردن‌تان.

قانون چهاردهم اینترنت: با ترول‌ها بحث نکنید چون به معنی پیروزی آن‌هاست.

این مطلب ۱۴ مرداد ۱۳۹۰ در سایت نارنجی توسط جادی میرمیرانی منتشر شده اما هنوز هم، مخصوصا در جبهه مجازی جنگ روانی ما با سایبری‌ها، مصداق داره. جادی الان زندان اوینه.
مطلب رو علی‌اصغر هنرمند، موسس نارنجی بازنشر کرده.

نکات این پیام مهم به نظر می‌رسن پس اینجا می‌گذارمش که باشه امّا یادآوری که کلمه‌ و کانسپت «ناموس» در هرکانتکستی چرکه. ☝🏻

https://t.me/chetmax/15022

برای فردا و همه‌ی فردا های بعدش، مراقب خودتون باشین 🤍

پ.ن: راستی بچه ها، یه چیزی بود در رابطه با سوراخ کردن لاستیکا با میخ و لوله یادتونه؟ یادتون نره جدی. به نظرم برای ماشینای سرکوبگرا عالیه و وقتشونو خوب می‌گیره.

بنر گذاری و شعار نویسی مارکتینگ براندازی و اعتراضاتـه. از کارهاییه که شعله انقلاب رو روشن نگه می‌داره. اینکه می‌بینید به خاطرش وحشی شدند نشان اثرگذاریش بر افکار عمومیـه. خلاصه که ازش غافل نشید.*

نکات تکمیلی راجع به شعارنویسی پیرو این و این‌یکی پیام:

• برای خرید اسپری رنگ حتما از پول نقد استفاده کنید و موقع خرید ماسک داشته باشید.

‏• بهترین زمان برای دیوار نویسی ساعت ۲-۴ صبحه.

‏• حتما از دست‌کش و ماسک استفاده کنید. دلیل استفاده از ماسک که واضحه،‌ دستکش هم برای رنگی نشدن دست‌هاتونه چون به هردلیلی اگه توی ایست بازرسی یا هرجایی کسی جلوتون رو ‌بگیره، رنگ روی انگشت‌هاتون شما رو لو میده. علاوه بر این دست‌کش کمک می‌کنه اثرانگشتتون روی اسپری نمونه.

‏• حتما سعی کنید با گروه‌های ۲-۳ نفره انجامش بدید.

•دور اسپری یه پارچه نرم بپیچید که صدا نده یا تیله اسپری رو با آهنربا ساکت کنید.‏
‏
• نکته‌ی خیلی مهم دیگه اینه که معمولا دیوارهایی که یکبار دیوارنویسی شده رو چندروز تحت نظر دارن، سمتشون نرید.

‏• برای وسیله‌ی نقلیه بهتره از موتور استفاده کنید و پلاک رو هم موقتا بپوشونید.

•از اسپری رنگ‌های متالیک استفاده کنید، چون سُر می‌شه روش، بعدش که بیان رنگ و اسپری بزن روش و به خیال خودشون پاکش کردن، همچو ققنوس درخشان باز شعارتون از اون زیر می‌زنه بیرون:)


•عوض کردن لباس/ظاهرتون بعد اینکه کارتون تموم شد، نبردن کارت ملی و گوشی و … هم که دیگه گفتن نداره. حتی می‌تونید اگه صلاح دیدید برگشتنی چادر سرتون کنید. دختر پسر هم نداره :)). لایه لایه پوشیدن باعث می‌شه راحت‌تر بتونید لباستونو عوض کنید. اگه با موتور باشید، کلاه کاسکت فک‌دار منع قانونی نداره و صورت رو کامل می‌پوشونه

•شاید فکر کنید خب شعارو فرداش یا حتی چند ساعت بعد پاک می‌کنن و دیگه چه فایده. اما برای پاک کردنش مجبورن روشو خط خطی کنن یا یه لایه دیگه رنگ بزنن و خلاصه همون خط خطی رو هم عابر که می‌بینه متوجه می‌شه زیرش شعار بوده حتی اگه نتونه شعار رو بخونه. همچنان اون اثر روانی مطلوب رو داره که طرف می‌بینه عه کسانی اینجا بودن و جنگیدن. حتی اگه سریع پاکش کنن به هدف که روشن نگه داشتن شعله اعتراضاته می‌رسیم، علاوه بر اون، وقت و سرمایه نیروی سرکوب هم هدر پاک کردن شعار می‌شه و نبرد رو فرسایشی می‌کنه براشون

•ترجیحا محله خودتون شعارنویسی نکنید.

• موقعیت دوربین‌ها رو قبلش بررسی کنید و مثلا اگر ماشین یا موتور دارید ماشین یه کوچه بالاتر جایی بایسته که دوربین پلاکش رو‌نگیره. حواستون به دوربین مداربسته ساختمونا هم باشه.

•رنگ مشکی باشه و لباستون هم کاملا مشکی باشه که اگه رنگ به لباستون پاشید مشخص نباشه.

•یه داستان قابل باور آماده برای اینکه چرا اسپری دارید/می‌خواید بخرید داشته باشید چون فروشنده ممکنه سوال پیچتون کنه. مثلا برای فلان کار هنری یا مثلا یه چیزیو توی خونه با همون اسپری رنگ کنید که بتونید توجیه کنید باهاش.

•روی نوشته اگه از اسپری چسب یک دو سه بزنید دیگه با بنزین هم پاک نمی‌شه.

•بهترین جا برای هشتگ زدن رو این تابلوهای راهنمایی رانندگیه. چون نمی‌تونن هر روز تابلو رو عوض کنن یا رنگ کنن، توی چشم هم هست و روزمره آدما می‌بیننش.(اما حدس می‌زنم خطرش هم بیشتر باشه یا نظارت سفت و سخت‌تر)

•اگه فروشنده بهتون گفت که آره اگه برای دیوارنویسی می‌خوای رایگانه و … احساساتی نشید قبول کنید. کسی که همچین چیزی می‌گه اگه قصدش حرف کشیدن ازتون هم نباشه، احمقه. بگید نه برای کاردستی می‌خواید.

•جاهایی که سرعت عمل بیشتری نیازه از شابلون استفاده کنید.

•فیلم/عکس نگیرید. سریع کار رو تموم کنید و محل رو ترک کنید. همون فیلم و عکسا می‌تونه پروندتون رو سنگین‌تر کنه.

•گویا الان بیشتر سخت‌گیری می‌کنن سر خرید اسپری. توی یوتیوب اموزش ساخت اسپری رنگ خانگی هست هرچند نمی‌دونم ماندگاری مطلوبی داره یا نه:
https://youtu.be/qDWiaSPi_Ec

•(با حفظ اصول ایمنی) خلاقیت به خرج بدین✨:
درست کردن گلوله های رنگی یا بادکنک‌های پر از رنگ و پرتاپ روی بنرهای تبلیغاتی حکومت و روی تصاویر رهبر/قاسم سلیمانی و یا استفاده از وسایل ابتکاری مثل تفنگ های آب پاش..

*Paraphrasing 🔗Bardya’s tweet

«این خاک بوی خون می‌دهد»
'بامداد جمعه ۲۹ مهر، #تهران' #دیوارنویسی #مهسا_امینی .

🔗 Vahid Online

🆔 @ps752justice

عزیز قابل اعتمادی که در طی این جریانات دستگیر شده و ۲۰ روز در بند این بی‌شرف‌ها بوده این رو برامون نوشته از تجربیاتش:

«اگر به هر دلیلی خارج از تجمعات دستگیر شدید و فرصتی بود که از دست ماموران فرار کنید و وارد جمعیت بشید، سعی کنید جرئت به خرج بدید و این ریسک رو بپذیرید چون اینا هیچ‌جوره به کتک زدن و گشتن گوشی قانع نمی‌شن. به بهونه‌ی بازداشت یکی دو ساعته شما رو می‌برن و مثل من سه هفته نگهتون می‌دارن آخرشم با وثیقه‌ی نجومی آزاد می‌کنن تا زمان دادگاه. اگه بین جمعیت باشید اینا کمتر جرئت می‌کنن از وسط کسی رو بکشن بیرون. ولی کنار خیابون و خارج جمعیت بارها دیده‌م و خودم جزو کسانی بودم که هنوز وارد تجمعات نشده بودیم که دستگیر شدیم.

تعداد خیلی مهمه، هرچقدر بیشتر باشید شانس برای فرارتون بیشتره. اصلا سعی نکنید تکی برید بیرون یا جایی. اگرم قصدتون اصلا اعتراض نیست ترجیحا مواظب باشید وقتی بیرونید، چون اینا بهشون دستور می‌دن فلان تعداد دستگیر کنید از معترضان و بابت اسم و کدملی شما پول می‌گیرن به ازای هر نفر. اصلا واسشون مهم نیست چند سالتونه و مشغول چه کاری بودید. پسر سیزده ساله رو وسط زمین بسکتبال برداشتن به زور شوکر وارد اتوبوس کردن.

به هیچ عنوان، به هیچ قصدی، با خودتون گوشی نبرید. حتی اگه چیزی توش ندارید، بازم تلفن همراه خط قرمزتون برای اعتراضات باشه. نه تنها می‌گردن بلکه می‌فرستن اطلاعات و بدافزار (چه نرم‌افزاری چه سخت‌افزاری حتی) روش نصب می‌کنن و کلا بعد تحویل گرفتن اون گوشی بهتره قیدشون رو بزنید.

گوشی نداشتن خودش نماد معترض بودنه، اگه دستگیر شدید توی بازداشتگاه موقع بازجویی فقط بگید گوشی داشتید و ازتون گرفتن. ما گوشی نداشتیم همراهمون و گفتیم گوشی‌مون رو لباس‌شخصی ازمون گرفته. اونام واسه چزوندن ما خندیدن و گفتن پس مال خودش شده. بگید گوشی داشتم ولی نمی‌دونم چی‌ کارش کردید. احتمال جواب دادنش خیلی زیاده.

اگر خدایی نکرده دستگیر شدید سعی نکنید حاضرجوابی کنید و پررو باشید، یادتون نره اصل اسلام و دینی که خودشون به ظاهر بهش معتقد هستن تقیه کردنه. یعنی در شرایط اجبار باید بزنید زیرش و فقط سکوت کنید. با چندین روش سعی می‌کنن شما رو وادار به شکستن سکوت بکنن. از فحش دادن به مهسا امینی گرفته تا شکنجه‌های فیزیکی و ترسوندن شما.

بعد دستگیری سعی کنید اصلا نترسید چون اونا پولشون توی تحویل دادن شماست. شما رو تحویل جایی می‌دن که یک یا چند شب رو موقتا بازداشت باشید، بعد عده‌ای بنا بر سن یا شرایطشتون آزاد می‌شن و بقیه رو ممکنه بازداشت موقت ببُرن و به زندان منتقل کنن.

هر نوع شکنجه‌ای رو تحمل کنید ولی اعتراف اجباری شب‌های اول رو قبول نکنید. از اعتراف کار نکرده راه برگشتی نیست.

اگه کار به بازداشت موقت در زندان رسید نشونه‌ی خوبیه. چون کسانی که اتهامشون جدی باشه رو می‌فرستن جاهای دیگه. توی زندانم [معمولا] نمی‌ذارن با بند مجرمان کیفری قاطی بشید که بلایی سرتون نیاد چون برای اون مدیر زندان مسئولیت داره. هرچند که بارها خبرهای ناگوار شنیدیم از اتفاقاتی که برای معترضان توی زندان میفته. ولی شما سعی کنید اون مدت رو فقط بگذرونید تا موقعی که اولین کارت تماس بهتون داده بشه و بگید که برای فیش یا سند اقدام کنن چون کسی "تبرئه" نمی‌شه فقط به قید وثیقه یا کفالت میاد بیرون.

تعدادی شماره‌ی افراد معتمد رو حفظ کنید که روی کارت تلفن ثبت بشه و بتونید با اون‌ها تماس بگیرید. چون عدم یادآوری شماره‌ی افراد مهم خودش چالشه و تغییر دادن شماره‌های ثبت‌شده پروسه‌ی طولانی خودش رو داره.

پشت تلفن هیچ‌ حرفی نزنید و از قبل به اون افراد بگید که چیزی درمورد تلفن شما که توی خونه‌ست و... نگن. تلفن‌های همه‌شون ممکنه شنود بشه بالاخص تلفن خود بازداشتگاه/زندان که نیاز به گفتن نیست. سوتی پای تلفن دادن اوکیه ولی جوری جمعش کنید که داستان‌ساز نشه.
قبل بیرون رفتن بگید تحت چنین شرایط احتمالی اکانت توئیترتون رو دی‌اکتیو کنن، گوشی رو پاکسازی کنن.

توی بازداشتگاه/زندان با هیچ‌کس صحبت نکنید چون پر مخبر و مزدوره. با هزاران ترفند سعی می‌کنن اعتماد شما رو جلب کنن ولی اصلا و ابدا اعتماد نکنید. خواهشا اگر دیدین کسی رو گرفتن مداخله کنید چون من به چشم دیدم مردمی که شاهد بازداشت شدن وحشیانه‌ی ما بودن فقط بوق زدن درحالی که اگه دو نفرشون می‌اومدن جلو الآن ممکن بود نتیجه خیلی فرق کنه. فقط اون شجاعت رو به بازداشتی بدید که مقابله کنه چون معمولا بازداشتی‌ها در اون لحظه (خصوصا اگه بار اولشون باشه) خیلی می‌ترسن. خواهشا نذارید کسی رو ببرن مخصوصا دختران... شده خودتون رو بندازید جلو که شما رو ببرن ولی نذارید دست پلیس امنیت یا اطلاعات یا بسیج به اون دختر برسه. موفق باشید و کاش می‌تونستم از تجربه‌ی کوچیکم که بعضا همه تکراری بودن و خودتون می‌دونستید بیشتر بنویسم و بگم هر لحظه چی کار کنید.

سلامتی و آزادی خودتون در اولویته. مرسی که هستید برای ایران و ایرانیان نیازمند شما. ❤️»

یک عزیزدل دیگه اضافه کرد که حواستون به وسایل داخل خونه (لپ‌تاپ و اینا) هم باشه، ممکنه بعد از گرفتن‌تون بریزن خونه‌تون و همه‌ی وسایلتون رو ببرن، حواستون باشه چیزهای دردسرساز روش نباشه، این چیزها شامل نشانه‌ی کوئیر بودنتون هم می‌شه واضحاً.

عزیزانی که فردا می‌رید برلین، جای تک‌تک‌مون شعار بدید و جان هرکی دوست دارید نزنید خط «جاوید شاه» و اون چرت «م. م. آ.» رو به زبان نیارید و واضحاً فحش جنسیت‌زده و زن‌ستیز هم ندید، پروداکتیو نیست.

من یک نظر شخصی به بخش چرا نباید بگیم «جاوید شاه» اضافه کنم:

چون شاه، آخوند بی‌عمامه‌ست. سلطنت، دیکتاتوری گلوریفای‌شده.

https://t.me/KingOfDandelions/8087