ادامه‌ی پیام قبل.

۴- سازمان‌دهی فعالیت‌های دانشجویی:
خداروشکر توی این دپارتمان از لحاظ تعداد مشکلی نخواهیم داشت. دانشگاه‌های سرتاسر دنیا پر ایرانیه. به قول وصل‌الخطاب:
«قبلا فکر می‌کردم مهاجرت قشر تحصیلکرده اتفاقیه کاملا در خلاف جلوی ظلم ایستادن و وطن شدن این وطن.
‏ولی طی این دوهفته نظرم تا حد خوبی تغییر کرد. اثر فعالیت خارج‌نشین‌ها در فضای مجازی رو خیلی زود دیدیم. کم کم داریم تاثیرش تو دنیای واقعی رو هم میبینیم. خسته نباشید.»
حالا این جمعیت زیاد دانشجویان مهاجر باید سازمان‌دهی بشه که از پتانسیل‌هاش حداکثر استفاده بشه:
دانشجوهای مهاجر مخالف ج.ا خیلی خیلی زیادن اما سازمن‌یافته نیستن. سلطنت‌طلب‌های خارج از ایران بعنوان مثال اعتراضاتشون به نسبت سازمان‌یافته ست و خیلی هم پول و سرمایه پشتشونه. اما برای بقیه اپوزوسیون اینطور نیست و همین گاها باعث می‌شه صدای بقیه معترضین بین سلطنت‌طلب‌ها محو بشه و از مشارکت در اعتراضات خارج دلسرد بشن چون حس می‌کنن تظاهرات رو کامل گروهی که مخالفشن توو مشتشون گرفتن.* فضای الان خیلی مناسبه واسه اینکه خودمون رو سازمان‌دهی کنیم. در کنار اینکه بریم اعتراض، مهمه که شروع کنیم همدیگه رو بشناسیم، با هم شروع کنیم حرف بزنیم در مورد اینکه چیکار می‌خوایم کنیم. ببینیم کی ایده‌های بهتری در مورد سیاست داره. رو کی می‌شه حساب وا کرد. کی در مورد اینکه چطوری اعتراض کنیم فکراش حساب شده تره. کی لیدر خوبیه.

سازمان‌دهی از این می‌تونه شروع بشه که یکی دوستاشو دعوت کنه خونش و با هم شروع کنن در مورد این موضوعا حرف بزنن. با هم بریم اعتراض و این رو ادامه بدیم. هر هفته. حلقه‌هامونو بزرگ‌تر کنیم و آدمای بیشتری رو اضافه کنیم. کلی چیز هست که لازمه بدونیم. خیلی ملت‌ها در طول تاریخ در وضعیت‌های مشابه قرار گرفتن و می‌تونیم از اونها درس بگیریم. خیلی مهمه با هم حرف بزنیم.

نظرمون به مرور به هم نزدیک‌تر می‌شه و می‌تونیم کارای بزرگ کنیم. آیا می‌تونیم یه جریان با محوریت دانشجویان خارج از ایران درست کنیم؟ چیزی شبیه یک حزب؟ توی هر دانشگاه یک انجمن داشته باشیم. اساس‌نامه داشته باشیم و شروع کنیم فعالیت از همه نوعی. مثلا توی اعتراضا با هم و با مواضع و شعارهای از قبل معین شده بریم. بین خودمون جلسه بذاریم و در مورد اینکه باید چیکار کرد یه فکرهایی بکنیم. حتی شروع کنیم پول روی هم گذاشتن و صندوق اعتراضات درست کردن. شروع کنیم آگاهی سیاسی خودمون و دیگران چه خارج چه داخل رو افزایش بدیم و نقشه راه برای رسیدن به اهدافمون ترسیم کنیم. و این خیلی ساختار ارزشمندی هست اگه درست بشه. چون چنین سازمان مترقی‌ای بعد از سرنگونی هم باقی می‌مونه، و به هر حکومتی که توی ایران سر کار باشه می‌تونه فشار بیاره. شبیه کاری که انجمن اسلامی و شوراهای صنفی دانشگاه‌های ایران می‌تونن بالقوه انجام بدن اما ج.ا سرکوبشون می‌کنه و همون فعالیت‌های محدودشون هم رنگ و بوی اصلاح‌طلبی می‌ده.
*اینجا قصدم موضع‌گیری له و علیه سلطنت‌طلبی نیست. صرفا بعنوان یک گروه اپوزوسیون سازمان‌یافته و اینکه چطور این سازمان‌یافتگیشون در تظاهرات خارج کاملا مشهوده مثالشون زدم.
(این ایده ۴م و اکثر متنش گزیده‌ای از استوری‌های یک بزرگواریه و حرفای خودم نیست.)

اگر امروز دانشگاه تهران بودید امیدوارم الآن حالتون خوب باشه. :(

القای امید کاذب برای سقوط زودهنگام و محقق نشدنش ایجاد رعب می‌کند.

‏جامعه بمباران خبری شده که ارتش ملحق شده، پروازهای خروجی زیاد شده‌اند و ناگهان میبیند حکومت سر جایش است. اینجا شوک امنیتی و روانی میبیند و قدرت حکومت چندبرابر جلوه می‌کند. بیان واقعی از اعتراضات از این جهت مهم است.
🔗tatsuya_nakadai

«آزادی آزادی آزادی»
۱۶ مهر ۱۴۰۱، تهران.

🔗 +۱۵۰۰تصویر

وای!

زنی بود بر سان گردی سوار
همیشه به جنگ اندرون نامدار
کجا نام او بود گردآفرید
زمانه ز مادر چنین نآورید.

(صاحب اثر.)
‌

در رابطه با فحش‌های جنسیت‌زده، زن‌ستیز، کوئیرفوب و توانمندگرا. متن کامل رشته‌توییت.

«خشم ادبیات خودش را دارد، اعتراض هم همینطور و از همه مهم تر: ادبیات اصلِ جنبش و ایدئولوژی آن.با نگاهی به موفقترین خیزشها و جنبش‌های قرن اخیر یک نکته کاملا روشن است:ادبیات خشم، انقلاب و جنگاوری همیشه همسو با ادبیات اصل جنبش بوده و نه در تضاد و نفی آن.»

اگر کل این متن رو نمی‌تونید بخونید، این تکه‌اش به نظر خود من خیلی خیلی مهمه:

«به آدمایی که قربانی تجاوز بودن فکر کردید توی این مدت؟!
‏اینکه شما از فاجعه‌ای که برای اون‌ها شاید نقطه پایان خیلی چیزها بوده برای تخلیه روانی خودتون استفاده می‌کنین، براتون بد نیست؟!»

holy fuck. love that for them.

🔗 🏳️Avand

این ویدیو رو به اشتراک بذارید.
شاید به یه نفر کمک کردید.

نحوه پاره کردن دستبند‌های پلاستیکی یا همون zip tie که این روزها ساواکی‌ها برای بازداشت مردم ازش استفاده می‌کنند.

can’t get over this. i keep replaying it.

این پیام خوب رو یک عزیز نوشته و جمع‌آوری کرده در این باره که نظام داره در جبهه جنگ روانی کم میاره و تمام کارت‌هاش رو بازی کرده:

‎جمهوری اسلامی هنوز فکر می‌کنه قضیه مثل ۸۸ است. رهبر ماجرا را حصر کنه چند تا لیدر را بگیره قضیه تمام میشه. هنوز دوزاریش نیفتاده اون جنبش سیاسی بود این یکی جنبش اجتماعی است. با یکی دو نفر طرف نیست. با یک تغییر اجتماعی مهم طرف است که که کلا سبب تغییر همه ارزش‌ها شده.

حتی از اینکه جنبش رهبر نداره دوزاریش نیفتاده که با چه پدیده متفاوتی رو به رو است. به زور می خواد براش رهبر بتراشه بعد اون رهبر را با گند بکشه که مثلا اینجوری مساله جمع بشه.

در ادامه جمهوری اسلامی به این نتیجه رسید پس حتما شبیه ۱۸ تیر ۷۸ است. مساله همه زیر سر دانشجوها است. برای همین به دانشگاه شریف حمله کرد و هر جنایتی خواست کرد تا بقیه بترسند و مساله جمع بشه. فرداش مدارس و دبیرستان‌ها شلوغ شد.

۱۱ مهر ۱۴۰۱، خامنه ای در مراسم دانشگاه‌های افسری گفت جوانانی و نوجوانانی که به خیابان میاند، هیجانی و احساسی میاند و باید تنبیه بشند.
‏بعد سخنرانی ارتش سایبری با هوا کردن هشتگ خامنه‌ای در تویتر مانور اقتدار زدند و جشن پایان اعتراضات گرفتند
‏۱۶ مهر ⁧ #اعتراضات_سراسری⁩ شد.

🔗Hooman

«جمهوری اسلامی تمام کارت‌هاش رو بازی کرده:
‏۱- برگزاری تجمع اعتراضی مثل ۹ دی
‏۲- کشتار گسترده در بلوچستان و کردستان
‏۳- سرکوب گسترده‌ی اعتراضات
‏۴- حمله به دانشگاه
‏۵- نشان دادن پستان در تلویزیون
‏۶- تمارض در امعا و احشای رهبر»
🔗Prime

«اینکه وضعیت حاکمیت چقدر متزلزل هست یا نیست رو نمی‌شه مستقیم دید ولی شواهد زیاد هست. جز اون تجدید بیعت، بیاین گفتگو کنیم، اون اشتری هم براشون آس کلفتی بود که مثل جنس یه بار مصرف سوزوندنش. این وضع تیمی نیست که حس می‌کنه برنامه‌ای برای جمع کردن داره.

از زاویه اونا، اولویت اول جمع کردن فوری قضیه است که هر راهی قبلا جواب داده رو براش تست کردند، از صبر و دعا گرفته تا قتل عام تو زاهدان و موشک‌باران کردستان عراق. ولی برای اولویت دوم، که جمع کردنش در افق قابل تصوره، مطلقا راه قابل تصوری ندارند و این تمایزه رو ما نمی‌بینیم ولی هست»
🔗Afkham+


خامنه‌ای توی این سخنرانی اخیرش به «اغتشاشات» با فعل ماضی اشاره می‌کرد که مثلا بگه آره تموم شد و رفت. بسیجی‌ها هم این دو سه روز هی داشتن ذوق می‌کردن به اینکه آره آقا با سخنرانی کوبنده درایت و اقتدارش، فتنه رو در نطفه خفه کرد. امروز که دوباره اعتراضات جون گرفت اقتدار پوشالی امامِ چهاردهمشون یکوچولو رفت زیر سوال و این بنظرم فرح‌بخشه.

خلاصه که دوستان، نظام الان واقعا مستاصله. هرچند این به این معنی که ما شل کنیم نیست. قائده فوتبال اینه که کسی که قبل از رفتن توپ توی دروازه شادی گل می‌کنه تیمش بگا می‌ره. جنگ ما هنوز ادامه داره، اما شکستن ابهتِ اینها و اینکه همه ببینن چقدر خوار و زبون شدن واقعا مهمه. از پس جنگ‌های روانی و شایعه‌پراکنی‌هاشون تا الان بر اومدیم اما قراره ادامه بدن و همچنان باید هوشیار باشیم.
یک چیز راجع به این جماعت آفتاب‌پرست مسلمه و اونم اینکه هیچ‌گونه پرینسیپ و اصولی ندارن. شاید فکر کنین قطب‌نمای اخلاقیشون خرابه اما جونم بگه براتون که یه پله فراتر حتی، اینا اساسا قطب‌نما ندارن. سرگردان می‌رن جلو و هرچی جلوی پاشونه لگد می‌کنن.
اسلامی که سنگشو به سینه می‌زنن رو که خیلی وقته ازش عبور کردن و خط قرمزشون نیست. نشون دادن سینه‌ نیلوفر فولادی بدون سانسور یکی از هزاران مثالش.
تک تک مفاهیمی که ۵۷ حرفشو می‌زدن رو قلب کردن.
اوضاع به اندازه کافی خیط بشه، اینا خامنه‌ای رم حاضرن قربونی کنن که این سیستم حکومتیِ شبهه-اسلامی رو حفظ کنن. حتی حتی حتی زیر بار کنسل شدن حجاب اجباری هم ممکنه برن که این هزارتوی فساد اقتصادیشون رو حفظ کنن. مدتیه الان اپوزوسیون‌-نماها دارن تاجزاده رو مطرح و بُلد می‌کنن. بنظر من بزرگترین خطر در دوران پسا انقلاب، انحراف ماجرا توسط فیگورهای اصلاح‌طلبی مثل خاتمی و موسوی و تاج‌زاده و حجاریان خواهد بود. حالا البته در مجموع نظر من خیلی مهم نیست ولی اینم گوشه ذهنتون داشته باشید.
و برای همیناست که بنظر من، شعار «این آخرین پیامه، هدف کل/اصل نظامه» و «نه اینوری نه اونوری کیرم توو بیت رهبری»* درخشانن. چون حتی خامنه‌ای هدف نیست. قلب نظام نشانه رفته.
*مخالف ادبیات تجاوز هستم، اما در لایه‌های واپسین این شعار، احساس کردم بینش سیاسی خوبی هست و لازم دیدم بهش اشاره کنم.

شما رو نمی‌دونم اما من هرروز به حسین رونقی فکر می‌کنم. به این که گفته بود این بار یا مردم من رو میارن بیرون و یا جنازه‌ام میاد بیرون.

مطالبی که این روزا دیدم و مفید و خوب بودن که سر وقت تا نت هست بخونید:

۱) کمک های اولیه به فردی که تیر خورده

۲) نحوه‌ی باز کردن دستبند پلاستیکی هایی که پلیس گاهی استفاده می‌کنه

۳) منبع خبری برای اطلاع از وضع سیستان و بلوچستان از زبان خود فعالین بلوچ

۴) بخشی از ناامیدی ما بخاطر امید کاذبی بود که اکانت های مختلف به هر دلیلی می‌دادن، فقط اخبار واقعی رو پخش کنین که امیدمون هر روز بیشتر بشه. مردم ما فوق‌العاده‌ن، نیازی به مبالغه نیست. توییت با اطلاعات بیشتر

۵) دوست عزیزم برای ایرانیان مقیم خارج کشور (هرجایی!) مطلب جمع‌آوری کرده که چه کمک هایی می‌تونید بکنید

و ۶) لحظه‌ی هک شدن صداوسیما برای تقویت روحیه و کمی لبخند.

تا همین یه ساعت پیش همه جا صدای تیراندازی میومد هیچکی هم نت نداره که خبرهای بیشتری بیرون بیاد.
لطفا اطلاع رسانی کنید که شهرهای اطراف سنندج و همه و همه باید بیان بیرون فردا و صداشون بلند شه. همین الانشم بالای ۷۰ تا مجروح توی کردستان گزارش شده :(
صدای ما باشید.