نیویورک!

دیدن تجمع نیویورک در پیج مت واقعاً مرحله‌ای از ذوق رو بهم شناسوند که نمی‌دونستم وجود داره.

Say her name.

اونجایی که موهام رو کوتاه می‌کنم خوب نیفتاده ولی ویدیوی خوبی شده. دوستش دارم.

-من، نیروانا، نیم‌تنه‌ی ابی تنمه.

محسن نا*مجو رو از تظاهرات بروکسل انداختن بیرون. =)))) تراپیِ واقعی.

https://twitter.com/__Bernard_/status/1576282510321147904?s=20&t=J3Q_IjlKWT85RXuCstymRA

عاشق ملت ایرانم دیگه at this point.

حالا م.م.آ رو بلندتر بگو عزیزم.

تجمع تورونتو انقدر بزرگه که انگار کل ایرانیان کانادا اونجان، کل ایرانیان جهان، کل جهانیان.

https://twitter.com/danivixia/status/1576299670670016512?s=46&t=efwVNVswQKpcItYB3jOprw

می‌بینید تا چشم کار می‌کنه هستن؟ تا ته ته خیابون؟

«برای آینده»

یه جوری فیلم گرفتم از هم‌خوانی این آهنگ که اونجا که «م.م.آ» و فرم اشتباه «افغانستانی» رو می‌گفت نیفته. راضی‌ام. =))

من خیلی از این چرت و پرت‌های جمهوری‌اسلامی‌واری که چنل‌های مثلاً خبررسانی دارن راجع به نیلوفر فولادی می‌گن عصبانی‌ام، انقدر عصبانی‌ام که نمی‌دونم چجوری حرفام رو جمله‌بندی کنم. چقدر کثیف و حقیر آخه.

این اشک‌ها، این خون‌ها، امروز، فرداست که غرق‌تون بکنند.

نمی‌دونم چقدر به وبسایت انجمن دادخواهان PS752 سر می‌زنید، من خودم ماهی یه بار می‌رم و عکس‌های قربانیان رو نگاه می‌کنم و چیزهایی که خانواده‌هاشون و اعضای انجمن راجع بهشون نوشتن رو می‌خونم، تا یادم نره، یادم نره که چه بی‌رحمانه کشتن و چه زندگی‌هایی رو نابود کردن. این پاراگراف آخر متنیه که راجع به محمدرضا کدخدازاده‌ست.