در این راستا، یادآوری هزارباره، هیچ‌چیز رنگین‌کمانی همراه خودتون نداشته باشید.

من از صبح هرسری اینستاگرامم رو ریفرش کردم عکس فراخوان حامد اسماعیلیون پست اول بوده و فقط اسم شهر و کشور عوض شده. یکی نوشته بود «برای اینایی که مثل حامد اسماعیلیون ج‌ا خانواده‌ و همه‌چیزشون رو ازشون گرفته امّا هنوزم دارن می‌جنگن که صدای مردم باشن خیلی احترام قائلم، چون ما فردای آزادی دوباره می‌تونیم عزیزانمون رو ببینم، اینا چی؟». همین.

تا به این لحظه برای ۸۸ شهر جهان فراخوان داده و هنوز هم ادامه داره.

دیدن این لیست طولانی به من قوت قلب می‌ده، برای همین اینجا هم می‌نویسمش و هرشهری اضافه شد ادیت می‌کنم:

کانادا و آمریکا:
تورنتو
ادمنتون
ویکتوریا
ونکوور
وینی‌پگ
اوتاوا
مونترال
رجینا
ساسکاتون
سادبری
کالگری
لندن
واشنگتن دی‌سی
دالاس
هوستن
بوستون
میامی
تامپا
تالاهاسی
سپوکین
سن‌فرانسیسکو
نشویل
نیویورک
پیتسبرگ
سن‌دیه‌گو
سیاتل
تمپه
تولسا
شیکاگو
کلیولند
دیترویت
لس‌آنجلس
پورتلند
فیلادلفیا

بریتانیا و اروپا:
لندن
نیوکاسل
منچستر
ادینبرو
کاردیف
هامبورگ
مادرید
وین
فرانکفورت
زوریخ
دوسلدورف
کپنهاگن
رم
برلین
دوبلین
هانور
هلسینکی
کلن
میلان
الیکانته
براتیسلاوا
اندهون
گوتنبرگ
گوتینگن
لیزبون
ونیز
پراگ
پورتو
آمستردام

استرالیا و نیوزلند:
پرث
بریسبین
ادلید
ولینگتن
آکلند
ملبورن

آسیا:
توکیو
سئول
ازمیر

آمریکای جنوبی:
کیتو

اینا برای یک اکتبرن، دو اکتبر هم Feminists for Jina در شهرهای خیلی زیادی در سراسر جهان تجمع گذاشتن. خلاصه که، ناامید نشید، جهان صداتون رو، صدامون رو، شنیده. 🤍

باز مثل چندروز پیش بگم که خودتون برای رفتن/نرفتن تصمیم بگیرید و تحت تأثیر دیدن فراخوان‌ها نباشه. کسانی که نمی‌رن رو هم سرزنش نکنید.

كنار بقيه فعاليتاتون ٥ دقيقه وقت بذاريد اينو امضا كنيد
به اعتراض به قتل مهسا امينى بپيونديد

می‌دونی آقای جمهوری اسلامی شروین رو بگیر، دختری که املت خورده بود رو بگیر، بیا اصلا منو بگیر میدونی کی رو نمی‌تونی بگیری؟ یکی مثل حامد اسماعیلیون که توی نوزده ثانیه تمام زندگیش رو ازش گرفتی ولی مثل تو بی وجود نبود. تموم غمش رو پرچم کرده و داره تو رو از ریشه می‌سوزونه. تو از این چیزاست که داری جلز ولز میکنی وگرنه ما مردم معمولی به چه درد زندان می‌خوریم؟ ما اینقدر زیادیم که هرچی هم بگیری بازم تمام نمیشه این قصه. این دیگه فصل آخره. آخرین جمله‌هات رو همه باهم می‌نویسیم. آخرت نقطه می‌ذاریم و ما میریم سر خط برای شروع «زندگی» و تو گیر می‌کنی پشت همون نقطه اینقدر که حقیری. اینقدر که کوچیکی!

الهه محمدی، خبرنگاری که به سقز رفت و صدای خانواده‌ی ژینا رو ضبط کرد و این گزارش رو نوشت، امروز صبح بازداشت شد. الان حدود بیشتر از ۲۰ خبرنگار و روزنامه‌نگار در ایران دستگیر شدن.

چند نکته در رابطه با مطالبه از سیاست‌مدارهای کشورهای اتحادیه اروپا و آمریکا:
•قبل از پیام دادن/ایمیل زدن به سیاست‌مدارها، یک بک‌گراند چک انجام بدید که خیالتون راحت بشه سیاست‌مداری که می‌خواید ازش مطالبه کنید آشکارا و در ظاهر سیاست‌هاش در راستای منافع آخوندها نباشه(باطن و خواسته قلبیی سیاست‌مدارها برای ما مهم نیست الان. همین که بخاطر حفظ ظاهر و هیپوکریتیکال بنظر نیومدن مجبور بشن ضد اینا موضع بگیرن خوبه). ترجیحا ایمیل‌هاتون رو شخصی‌سازی کنید و یک متن یکسان برای تمام سیاست‌مدارا نفرستید. مثلا اگر موضع طرف اینه که ممنوعیت سقط جنین بده و کنترل بدن زن‌ها محسوب می‌شه، می‌تونید روی همین مانور بدید و بنویسید که ازونجایی که مخالف کنترل بدن زن‌ها هستن، ازشون می‌خواید که در نکوهش ج.ا که با گشت ارشاد و قوانین متحجر قصد کنترل بدن زن‌ها رو دارن، استیتمنت بدن.
•توی نامه/ایمیلتون ذکر کنید که خواسته‌ شما بعنوان یک فرد دو تابعیتی یا ایرانیِ ساکن اون کشور و خواسته خیلی از مردم ایران اینه که تحریم‌های هدف‌مند علیه خانواده‌های سران نظام وضع بشه و امکان رفت‌و‌آمد به اون کشورها رو نداشته باشن.
•می‌تونید فشار وارد کنید که سفیر ج.ا در کشور مقصد اخراج شه یا احضار بشه برای بازخواست.
•می‌تونید درخواست کنید که IRGC (سپاه) رو در لیست سازمان‌های تروریستی قرار بدن.
•دو تا نماینده کلیدی پارلمان اروپا در حوزه ایران(و آی‌دی‌های توییترشون):

https://twitter.com/enriquemora_?s=21&t=ZY3qA-6BhE-oQsT3po9Hyw

https://twitter.com/josepborrellf?s=21&t=ZY3qA-6BhE-oQsT3po9Hyw

•کاربر اقدس‌خانوم ایده خوب تجمع جلوی پارلمان اروپا در بروکسل رو داد. لطفا برید باهاش روی به ثمر رسوندن و پخته‌تر کردن این ایده همکاری کنید.

•آرش آرامش توی این مصاحبه روش مطالبه از سیاست‌مداران و سناتورها در آمریکا رو کامل توضیح داده. پیشنهاد می‌کنم ببینیدش.

#ادمین_ثانی

خیلی از ایرانی‌های مقیم خارج ممکنه احساسات ضد و نقیضی رو تجربه کنن و شاید برای عده‌ای پررنگ‌ترین این احساسات هم استیصال باشه. که من ازینجا دستم کوتاهه و مردمم دارن کشته می‌شن، چیکار کنم؟
خیلی کارها می‌تونید بکنید و ما به شما نیاز داریم. تا اینجا هم خیلی همراهیتون به پیشروی جنبش کمک کرده:

۱-حمایت از کسانی که اعتصاب کردن:
«ایرانیا خارج میتونن به دوستان و آشنایان داخل ایرانشون در ⁧ #اعتصابات_سراسری⁩ بپیوندن. به این صورت که درآمد چند روز کاریشون در خارج رو برای اونا بریزن. این اون پیوند داخل و خارج رو میتونه عمیق کنه. دنبال سازمانی چیزی نباشین چون پروسه‌هاش خیلی طول میکشه.»
🔗link to tweet

۲-شرکت در تجمعات خارج از ایران (نمونه‌اش اینهایی که حامد اسماعیلیون در ۱۴۰ شهر جهان برنامه‌ریزی کرده) و تشویق دوست‌های غیرایرانیتون برای همراهی، تجمع مسالمت‌آمیز و با مجوز مقابل سفارت‌ها، پرفورمنس‌های اعتراضی مقابل سفارت‌ها، عکاسی از تجمع‌ها و درست کردن بنر/پوستر/پلاکارد:
«ایرانیان خارج از کشور، همه شما دوستان خارجی زیادی دارید، برای تجمع روز شنبه ازشون خواهش کنید که همراهیتون کنن، سیل جمعیت حمایت کننده مردم ایران هم به ما مردم داخل دلگرمی میده و هم کشور میزبان شما رو مشتاق میکنه که با جمهوری اسلامی قطع رابطه کنه.»
چراغ آسمان🔗

یک نمونه از پرفورمنس اعتراضی مقابل سفارت

یک نمونه دیگر

۳- بارش فکری برای ساختن شعارهای انگلیسی مناسب و فراگیر

۴- اطلاع‌رسانی و آگاهی‌بخشی به خارجی‌ها از طریق تیک تاک درست کردن و بوست کردن تیک‌تاک‌های مرتبط، نوشتن رشتوها و مطالبی که جزئیات شرایط ایران رو توضیح می‌دن به انگلیسی/زبان اول کشوری که بهش مهاجرت کردید. خیلی از سلبریتی‌ها همینجوری فهمیدن.

۵- هشتگ زدن و منشن گذاشتن در کامنت‌های سلبریتی‌‌ها/دایرکت دادن بهشون. یک کار هوشمندانه‌ای که خیلیا کردن این بود که علاوه بر مستقیما کامنت گذاشتن برای سلبریتی‌ها، برای منیجر/عکاس… اون سلبریتی هم کامنت گذاشتن و ازشون خواستن که به گوش سلبریتی‌ای که کارفرماشونه برسونن. مثلا منیجر جیک پائول و عکاس هالزی ایرانی ن. این دو تا ازین طریق فهمیدن.

۶- مکاتبه، چندتا نمونه از مکاتباتی که این روزها نیاز داریم و دوستان خارج پیگیرشونن رو مثال می‌زنم:
•اطلاع‌رسانی به پزشکان بدون مرز که اینا با آمبولانس نیروی سرکوب جابه‌جا می‌کنن.
•اطلاع‌رسانی به یونیسف و عفو بین‌الملل و هرجایی که می‌تونید، که از بچه‌ها بعنوان نیروی سرکوب استفاده می‌کنن/ به تعدادی کودک (فرد زیر ۱۸ سال) تیراندازی شده و کشته شدن.
•درخواست از فیفا برای لغو بازی‌های تیم ملی(!) در جام جهانی/ اطلاع‌رسانی به فیفا در رابطه با دست‌گیری حسین ماهینی

۷- سیاست‌مدارهای کشوری که ساکنشید رو تحت فشار قرار بدید. با نماینده‌های پارلمان و سیاست‌مدارهای حزبی که الان در قدرته مکاتبه کنید، براشون کامنت بگذارید ازشون بخواید واکنش نشون بدن.

۸- مکاتبه برای اخراج بسیجی‌ها از دانشگاه‌ها و شرکت‌های کشوری که ساکنشید. به اداره مهاجرت هم می‌تونید بگید
به طور خلاصه:

‏«۱. ایرانیای داخل امروز سربازای ارتش این جنبشن و ایرانیای خارج دیپلمات‌ها و ماموران رسانه‌ای. هرکی جوگیر بشه و بخواد نقش اون یکی رو بازی کنه گند می‌زنه به کل ماجرا.

‏۲. وظیفه شمای دیپلمات و مامور رسانه‌ای اینه که توجه مردم کشور محل اقامتت رو به اتفاقات "داخل" ایران جلب کنی، نه اینکه نورافکن رو بکشی روی خودت. می‌دونم به تو هم ظلم شده، می‌دونم خشمگینی. اما انجام وظیفه هیچ‌وقت قرار نبوده راحت باشه. وسوسه نشو، جوگیر نشو، (به سفارت حمله نکن، با پلیس کشوری که ساکنشی بد برخورد نکن) به هدف فکر کن.

‏۳. وظیفه ما در داخل هم فرو کردن چوب و چرخوندنه که خوشبختانه در حال انجامه. نگران نباشید سهم آخوند شمارو نگه می‌داریم.»
🔗Manuel P

اگر نقاشید، نقاشی کنید. اگر شاعرید، شعر بگید. اگر نویسنده‌اید، بنویسید. اگر خواننده‌اید، بخونید. اگر می‌رقصید، یک پرفورمنس اعتراضی ضبط کنید. اگر عکاسید، از تظاهرات‌ ایرانی‌های شهر خودتون عکس بگیرید. اگر پزشکید، روش‌های درمان خانگی زخم گلوله و … به اشتراک بگذارید و یا معترضین رو با پزشکان امنِ داخل ایران لینک کنید. اگر برنامه‌نویس هستید، روش‌های دور زدن اینترانت رو آموزش بدید، خودتون وی پی ان پروگرم کنید، اگر در یک شرکت تک کار می‌کنید، با توجه به موقتا کمتر شدن شدن تحریم‌ها برای شرکت‌های تک، وضعیت رو به اطلاع شرکتتون برسونید و ببینید که چه خدماتی می‌تونن به ایران برسونن. مثلا بعضی شرکت‌های مخابراتی هزینه تماس تلفنی با ایران رو رایگان کردن.
اینا رو گفتم که بگم تقریبا هر شغلی داشته باشید، یک راهی برای استفاده از ظرفیت‌های شغلتون در راستای کمک به ایران وجود داره. اینو دریابید.
#ادمین_ثانی

داشتم برای تجمع فردا پلاکارد آماده می‌کردم و از نزدیک «پلاکارد کم آوردیم» رو لمس کردم، نمی‌دونستم کدوم اسم رو بنویسم، کدوم رو ننویسم، کدوم فاجعه رو بنویسم، کدوم رو ننویسم، کدوم قتل‌عام رو بنویسم، کدوم رو ننویسم. هریک کلمه، یک قطره اشک بود.