امروز این پیغام برام اومد:
من از هرمزگان بهتون پیام میدم. اوضاع روستاهایی که زلزله اومده اصلا خوب نیست. روستا با خاک یکسان شده، مردم هیچ سرپناهی ندارند توی این گرما.
شما صفحه تون پر مخاطب هست ، مخاطبین شما اغلب دغدغه مند هستند . ای کاش اطلاع رسانی بفرمایید . مردم سرویس بهداشتی ندارند که معضلات زیادی رو بوجود آورده. کانکس و کولر نیازه تا یه سرپناه امن داشته باشند. خانوم ها اونجا نوار بهداشتی نیاز دارند. خیلی وضعیت دردناکی رو دارند تجربه میکنند این مردم بیگناه.

ازشون پرسیدم چطور می‌شه کمک کرد؟ آدرس یک صفحه‌ای رو دادن که معتبره.
https://www.instagram.com/p/CfggG_KrJea/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

هشدار محتوا: تجاوز.

«به یک دختر ۱۰ ساله تجاوز می‌شه، ایالت مجبورش می‌کنه باردار باقی بمونه و این اتفاق رو یک "فرصت" بدونه. اینجا ایران نیست، اینجا گیلیاد نیست. این اتفاق فرضی نیست و امروز (۱ جولای) در اوهایو اتفاق افتاد.»

یک پیامی من در یکی از چنل‌هایی که این رو فوروارد کرده دیدم و لازم می‌بینم یادآوری کنم که:

وقتی می‌خواهید به مردها توهین کنید و به مادر/خواهر/دخترشون توهین می‌کنید (مثلاً «امیدوارم تجاوز نصیب مادرت بشه») خیلی counterproductive ئه! متأسفانه زن‌ستیزی انقدر در مغزهامون فرو رفته که بدترین توهین‌ها هم برامون توهین به زنانه و احتمالاً تغییرش زمان‌ها و سخت باشه امّا از همین الآن شروع کنیم هم خیلی خوبه!

من این رو دیروز (۴ جولای) گذاشتم و پاک کردم چون فکر کردم که اکثر مخاطبین من (؟) این موضوع رو می‌دونن و اگر ندونن هم اهمیت چندانی نخواهد داشت براشون، بعد امروز چندنفر بهم گفتن که ایرانی‌هایی رو دیدن که چه داخل ایران چه خارج ۴ جولای رو جشن گرفتن؟! و لازم دیدم که این رو دوباره بگذارم! زمین‌دزدی و قتل عام و نسل‌کشی جشن گرفتن نداره.

همین هفته‌ی پیش پلیس‌های اوهایو به یه انسان بلک ۹۰ بار شلیک کردن (۶۰ تاش بهش خورده) چرا؟ به خاطر یه مشکل راهنمایی رانندگی. بعد برای توجیه گفتن سرعت تعقیب و گریز بالا بوده و باید متوقفش می‌کردن، چندوقت قبلش یه قاتل سریالی وایت که ۸ نفر رو کشته بوده رو داشتن تعقیب می‌کردن یه گلوله هم شلیک نشده. خون آدم رو به جوش می‌آرید.

یعنی امسال هیچ‌کدوم از آمریکایی‌هایی که فالوو می‌کردم (که سال‌های قبل برای ۴ جولای پست و اینا گذاشته بودن) تبریک نگفتن ۴ جولای رو، ولی دلیرانی از ایران‌زمین. ✨

Emotional damage

این رو ترجمه می‌کنم با این‌که خیلی از جملاتش ترجمه‌پذیر نیستن چون حس می‌کنم همه باید بخوننش و برای خوندنش باید قابل دسترسی باشه:
«کلمات "تو اولین فرد کوییر در دودمانت نیستی" رو دیدم و داره وجودم رو تکون می‌ده. چند نسل قبل‌تر از من یکی از اجدادم حسی که من دارم رو داشت؟ حس متفاوتی از من داشت؟ اونقدری که کوییر بود که جرم باشه؟ چندتا ز ما اونجا بودن؟ امید داشتن؟ به صلح رسیدن؟ نمی‌دونم. حداقلش اینه که شاید من مدرک این باشم که هویت اونها به هدر نرفته. "تناسخ"».

"راهپیمایی امروز در حالی انجام شد که ریزش برف بی‌وقفه از اولین ساعات بامداد آغاز شده‌است."

- روزنامه کیهان، ۱۷ اسفند ۱۳۵۷

هنگامه گلستان، عکاس مجموعه: عکس‌ها را در روزی میانه اسفندماه تهران انداخته و روحانی جوان هم کسی‌ست که از سوی دفتر آیت‌الله طالقانی برای آرام کردن زن‌ها فرستاده شده است.