هرسری از کانالای نقلی دوستای کوییر/فمینیستم میام فوروارد کنم اینجا، مردد می‌شم که نکنه بعد آدما بریزن اونجا و بعد اون دوستم هیت بگیره و تارگت حرفای هوموفوبیک بشه؟ کما اینکه این اتفاق هم به تازگی یجورایی افتاد و حس می‌کنم من تا بخشی مسئولم انگار. با اینکه کانالا پابلیکن. نمد. دوست ندارم در خراب شدن safe space کسی سهیم باشم و اگه توی کانالاتون هستم ولی ترجیح می‌دید اینجا فوروارد نشید بهم بگید.

ویدیوی یوتیوبم رو در مورد اختلال غذا خوردنم منتشر کردم.

واقعا برام ارزش داره اگه ببینیدش و با بقیه به اشتراک بذاریدش.💛

https://youtu.be/42Fg5_3U_GQ

happy disability pride month!

در جهان از هر ۷ نفر ۱ نفر با معلولیت زندگی می‌کنه و ۸۰٪ این معلولیت‌ها پنهان هستند، این یعنی ۱ میلیارد نفر!

در حالی که برخی از ما دارای معلولیت‌های آشکار هستیم، خیلی از ما اختلال یا شرایط ناآشکار (پنهان) داریم. این اختلالات و معلولیت‌ها درجا قابل مشاهده نیستند و می‌تونن فیزیکی، روانی و یا عصبی باشن؛ شامل اتیسم، اختلالات یادگیری، بینایی، ناشنوایی و غیره می‌شن (امّا محدود به این‌ها نیستن). آن‌ها همچنین اختلالات تنفسی مثل آسم و بیماری‌های مزمن مثل دیابت رو هم دربرمی‌گیرن. گاهی افراد ترکیبی از معلولیت‌های آشکار و پنهان رو تجربه می‌کنن.

چون شما نمی‌بینیدش به این معنی که وجود نداره نیست!

این ماه برای این نیست که خودمون رو مجبور کنیم تا درد و معلول‌ستیزی‌ای که متحمل می‌شیم رو دوست داشته باشیم، بلکه به وجود آمده تا آگاهی‌رسانی بیشتر بشه و به خودمون یادآوری کنیم که لیاقت و ارزش دوست داشته شدن رو داریم در دنیایی که باعث می‌شه فکر کنیم نداریم.

خوبه که بدونیم گل آفتابگردان روی پس‌زمینه‌ی سبز نشانه‌ی جهانی معلولیت‌های پنهانه!

و افراد دارای معلولیت (یا معلول - هرکسی ممکنه ترجیح متفاوتی داشته باشه) از سال ۲۰۱۷ پرچم افتخار هم دارن! این پرچم توسط Ann Magill طراحی شده و هر رنگ و طرحش معنی مخصوص به خودش رو داره:

پس‌زمینه‌ی مشکی: سوگواری برای کسانی که به خاطر توانمندگرایی (ableism) جهان جان خودشون رو از دست دادن و شورش علیهش.

زیگ زاگ بودن خطوط: نشان‌دهنده‌ی نیاز انسان‌های دارای معلولیت برای تغییر مسیر (چه تغییر مسیر به معنای واقعی کلمه در خیابان و اماکن عمومی، چه تغییر مسیر زندگی) و دور زدن موانع.

پنج رنگ: نشان‌دهنده‌ی تنوع معلولیت‌ها؛ فیزیکی، حسی، تکوینی و هوشی، اختلالات روانی، پنهان و تشخیص‌داده‌نشده.

موازی بودن خطوط: نشان‌دهنده‌ی یکپارچگی جامعه‌!

این ماه برای این نیست که خودمون رو مجبور کنیم تا درد و توانمندگرایی‌ای که متحمل می‌شیم رو دوست داشته باشیم، بلکه به وجود آمده تا آگاهی‌رسانی بیشتر بشه و به خودمون یادآوری کنیم که لیاقت و ارزش دوست داشته شدن رو داریم در دنیایی که باعث می‌شه فکر کنیم نداریم.

من این وسط یک چیزی هم بگم. از اصطلاح مشکل/بیماری مادرزادی استفاده نکنید برای افراد معلولی که در بدو تولد دچار معلولیت جسمی بودن. این اصطلاح نوعی گذاشتن فشار روی شونه‌های مادره. بهش می‌گن مشکلات/بیماری‌های بدو تولد.

از تکتم یاد گرفتم این رو:
https://t.me/azharfheii/3977

«۲۸۸ روز از روزی که طالبان مدرسه رفتن را برای دختران ممنوع کرد می‌گذرد و افغانستان تنها کشوری در جهان که دختران قانوناً حق تحصیل ندارند باقی می‌ماند.»

باورم نمی‌شه دارم این رو می‌گم، ولی هر گونه سفارشات نقّاشی پذیرفته می‌شود.

امروز این پیغام برام اومد:
من از هرمزگان بهتون پیام میدم. اوضاع روستاهایی که زلزله اومده اصلا خوب نیست. روستا با خاک یکسان شده، مردم هیچ سرپناهی ندارند توی این گرما.
شما صفحه تون پر مخاطب هست ، مخاطبین شما اغلب دغدغه مند هستند . ای کاش اطلاع رسانی بفرمایید . مردم سرویس بهداشتی ندارند که معضلات زیادی رو بوجود آورده. کانکس و کولر نیازه تا یه سرپناه امن داشته باشند. خانوم ها اونجا نوار بهداشتی نیاز دارند. خیلی وضعیت دردناکی رو دارند تجربه میکنند این مردم بیگناه.

ازشون پرسیدم چطور می‌شه کمک کرد؟ آدرس یک صفحه‌ای رو دادن که معتبره.
https://www.instagram.com/p/CfggG_KrJea/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

هشدار محتوا: تجاوز.

«به یک دختر ۱۰ ساله تجاوز می‌شه، ایالت مجبورش می‌کنه باردار باقی بمونه و این اتفاق رو یک "فرصت" بدونه. اینجا ایران نیست، اینجا گیلیاد نیست. این اتفاق فرضی نیست و امروز (۱ جولای) در اوهایو اتفاق افتاد.»

یک پیامی من در یکی از چنل‌هایی که این رو فوروارد کرده دیدم و لازم می‌بینم یادآوری کنم که:

وقتی می‌خواهید به مردها توهین کنید و به مادر/خواهر/دخترشون توهین می‌کنید (مثلاً «امیدوارم تجاوز نصیب مادرت بشه») خیلی counterproductive ئه! متأسفانه زن‌ستیزی انقدر در مغزهامون فرو رفته که بدترین توهین‌ها هم برامون توهین به زنانه و احتمالاً تغییرش زمان‌ها و سخت باشه امّا از همین الآن شروع کنیم هم خیلی خوبه!

من این رو دیروز (۴ جولای) گذاشتم و پاک کردم چون فکر کردم که اکثر مخاطبین من (؟) این موضوع رو می‌دونن و اگر ندونن هم اهمیت چندانی نخواهد داشت براشون، بعد امروز چندنفر بهم گفتن که ایرانی‌هایی رو دیدن که چه داخل ایران چه خارج ۴ جولای رو جشن گرفتن؟! و لازم دیدم که این رو دوباره بگذارم! زمین‌دزدی و قتل عام و نسل‌کشی جشن گرفتن نداره.

همین هفته‌ی پیش پلیس‌های اوهایو به یه انسان بلک ۹۰ بار شلیک کردن (۶۰ تاش بهش خورده) چرا؟ به خاطر یه مشکل راهنمایی رانندگی. بعد برای توجیه گفتن سرعت تعقیب و گریز بالا بوده و باید متوقفش می‌کردن، چندوقت قبلش یه قاتل سریالی وایت که ۸ نفر رو کشته بوده رو داشتن تعقیب می‌کردن یه گلوله هم شلیک نشده. خون آدم رو به جوش می‌آرید.

یعنی امسال هیچ‌کدوم از آمریکایی‌هایی که فالوو می‌کردم (که سال‌های قبل برای ۴ جولای پست و اینا گذاشته بودن) تبریک نگفتن ۴ جولای رو، ولی دلیرانی از ایران‌زمین. ✨