پلاکارد کم آوردیم.

She laughed and danced with the thought of death in her head.

519 views16:05

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
سلام سارا.
درباره‌ی چیزی که از call me by your name نوشتی خواستم فقط چند تا چیز بگم. اول از همه اینکه، من کاملاً قبول دارم که این فیلم به هیچ عنوان برای اشاره به مشکلات همجنسگرایان ساخته نشده. اتفاقاً دقیقاً به این خاطر که از مشکلات جامعه دور باشه داستان فیلم، در یک فضای آروم توی ایتالیا اتفاق می‌افته و این کار رو نویسنده عمدی انجام داده. مسلماً هر فیلم یا کتابی که درباره‌ی عشق دو مرد خلق میشه، نباید درباره‌ی سرکوب‌ها و ظلم‌ها و کمپ‌های ترک همجنسگرایی باشه.
و مسئله بعدی درباره‌ی romanticize کردن. واقعاً فک می‌کنی هفت سال اختلاف سنی به حدی زیاده که بشه فرد بزرگتر رو بچه‌باز دونست و به تعارض جنسی محکومش کرد؟ مادر من وقتی ازدواج کرد نوزده سالش بود و با پدرم ده سال اختلاف سنی داشت. الان این به این معناست که... اگر افراد رابطه‌ی جنسی پخته و عاقل و بالغ باشن و این رابطه با رضایت هر دو طرف انجام بشه، به هیچ عنوان نمیشه همچین برچسبی زد. چیزی که توی فیلم می‌بینیم این هست که الیور اول سعی می‌کنه دوری کنه از الیو چون می‌دونه که بعد از ترک ایتالیا، الیو یک شکست روحی رو تجربه می‌کنه. ولی بعد از اصرار الیو این رابطه اتفاق می‌افته و پدر و مادرش هم کاملاً رضایت دارن.
در حقیقت چیزی که من می‌خوام بگم اینه که تمام روابط عاشقانه می‌تونه به شکست روحی و عاطفی طرفین منجر بشه و این هم می‌تونه یک فیلم باشه که به این مسئله اشاره می‌کنه. فقط چون اختلاف سنی دارن و فقط چون همجنسگرا هستن، به این معنا نیست که از قائده مستثنی باشه و حتماً از بیرون مورد ظلم و سرکوب قرار بگیرن.

در نهایتش این رو بگم که من تازه اومدم کانالت و خیلی دوست دارم چیزایی که می‌نویسی و تبیین می‌کنی. اتفاقاً من خوشحال شدم به این مسئله اشاره کردی که این فیلم اصلاً قصد دفاع و جنگیدن برای جامعه LGBTQ+ نداره و صرفاً یک رومنس هست. ولی خواستم به چند نکته هم اشاره کنم که این سو تفاهم پیش نیاد که انگار نویسنده‌ و کارگردان توهین میکنن به حقوق همجنسگرایان.

627 views17:21