نگاهی به کنش‌گری و روی فردی آن.

یادمه پارسال تابستون یکی به کم‌فسفر ناشناس داده بود که «در راستای حقوق زنان چه غلطی کردی که چپ و راست می‌گی فمینیستی؟؟ راه‌های زیادی برای باکلاس بودن هست» و توی این متن می‌خوام بگم کم‌فسفر، من و امثال ما دقیقاً چه "غلطی" کردیم. اجازه بدید با معرفی انواع مختلف کنش‌‌گری (activism) بحث رو شروع کنیم.

1) Frontline Activism.
کنش‌گری در خط مقدم.

این برچسب عموماً به کنش‌گرهایی که در تظاهرات شرکت می‌کنن و اون‌ها رو سازمان‌دهی می‌کنن زده می‌شه.

2) Educational Activism.
کنش‌گری آموزشی.

این کنش‌گرها عموماً‌ افرادی هستن که از دانششون برای آموزش دیگران استفاده می‌کنن، به مدارس می‌رن، سمینار برگزار می‌کنن، سخنرانی می‌کنن، فرصت مناظره و تبادل نظر رو فراهم می‌کنن و غیره.

3) Artistic Activism.
کنش‌گری هنرمندانه.

این افراد از هنر خودشون برای مخابره‌ی پیامی که دارن استفاده می‌کنن، ساخت فیلم و مستند، نقاشی‌های مفهومی، کلاژ و مجسمه‌سازی و رسانه‌هایی از این قبیل "زبان" این افراد هستن.

4) Social Media Activism.
کنش‌گری از طریق رسانه‌های اجتماعی.

این افراد از رسانه‌های اجتماعی برای به وجود آوردن اجتماع‌های کوچک و آموزش استفاده می‌کنن. رسانه‌های اجتماعی به این افراد کمک می‌کنن تا بتونن مخاطبین بیشتری رو جذب کنن و افراد بیشتری رو آگاه کنن.

5) Existence as Resistance.
وجود داشتن!

وجود داشتن و تلاش برای بقا در جامعه‌ای که همه‌چیزش علیه شماست خودش نشانه‌ی جنگندگی و مقاومته.

در ادامه‌ی این متن بیشتر می‌خوام روی گروه پنجم (که اکثریت جامعه‌ی آگاه رو تشکیل می‌دن) تمرکز ‌کنم.

تولد، زندگی و بقا در جامعه‌ی مردسالار به عنوان یک زن مساوی با جنگ‌های بی‌پایان و ممتد درونی و بیرونیه. هرکار خارج از عرفی ممکنه به قیمت جون این زن تموم بشه و وجود داشتن در چنین جامعه‌ و سیستمی و انجام کارهای کوچک برای تغییر سرنوشتی که لحظه‌ی تولد تعیین می‌شه خودش یک نوع کنش‌گریه. جرأت چادر از سر برداشتن در خانواده‌ی فوق مذهبی، جرأت تا دیروقت بیرون موندن و جروبحث بعدش رو به جون خریدن، جرأت تحصیل، جرأت انتخاب رشته‌هایی که همیشه "مردانه" شناخته می‌شن، جرأت نه گفتن به دستورات بی‌پایان مردهای خانواده و غیره، اینا همه و همه حرکات به ظاهر کوچکی هستن که به نظر من نوعی حرکت کنش‌گرانه به حساب می‌آن!

حالا سود پذیرش انواع مختلف کنش‌گری چیه؟ این‌که کنش‌گری و فعالیت در حوزه‌های مختلف برای همه قابل دسترسی‌تر می‌شه و روز به روز آدم‌های کمتری فکر می‌کنن که باید منتظر ناجی بنشینن و متوجه می‌شن که همین کارهای کوچک به مرور هرچند جزئی، محیط اطرافشون رو تغییر می‌ده. دیگه کسی فکر نمی‌کنه که «به من چه»، «وظیفه‌ی من نیست که» و غیره، یواش یواش آدم‌ها شروع به فهمیدن این می‌کنن که تغییر رو می‌تونن از خودشون شروع کنن.

این متن رو دوست دارم با یه کووت از بل هوکس عزیز تموم کنم:

“queer not as being about who you are having sex with, that can be a dimension of it, but queer as being about the self that is at odds with everything around it and has to invent and create and find a place to speak and to thrive and to live.”

being alive while at odds with the world is an essential, beautiful form of activism.

ایده‌ی متن از:
https://www.instagram.com/p/CdoGnZZLBYC/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

تمام اینا رو گفتم که بگم وقتی می‌بینید یکی داره تلاش می‌کنه آگاهی‌رسانی کنه یا یه حرفی می‌زنه راجع به یه موضوعی، سریع نرید بهش بگید «تو خودت چیکار کردی مگه؟»، جامعه و سیستمی که ما توش گیر افتادیم، نفس کشیدن توش هم خودش کار بزرگ و مهمیه.

من واقعا متوجه نمی‌شم چرا فکر می‌کنید آدم حتما باید کل سیستم مردسالار رو به آتش کشیده باشه که بتونه به خودش بگه فمینیست. یکی که توی خونه‌اش نشسته و داره چای می‌نوشه هم همونقدری فمینیسته که اونی که می‌ره اینور اونور سخنرانی می‌کنه هست. زندگی کردن در و زنده بیرون اومدن از سیستم مردسالار خودش به حد کافی سخت هست.

happy world bee day!! 🐝

بقای تقریباً ۹۰٪ گیاهان وحشی و ۷۵٪ گیاهان خوراکی به گرده افشانی وابسته‌ست و زنبورها مهم‌ترین نقش رو در این گرده افشانی دارن! مراقبت از زنبورها مساوی با مراقبت از طبیعت و محیط زیسته! دفعه‌ی بعدی که زنبور دیدید به جای کشتنش از اتاق هدایتش کنید بیرون (اگر توی محیط بسته بود). سعی کنید عسل تولید صنعتی نخرید و اگر می‌تونید از زنبوردارهای محلی حمایت کنید! 🐝

This person walked onto the red carpet to protest Ukranian people specially women and children being raped by Russian Soldiers.
#Cannes22
Not fashion but a statement.

فوروارد کنین شاید چند نفر از آبادان وشهرای اطراف پیدا شدن خون اهدا کنن🥲
ی ساختمون ۱۰طبقه ریزش کرده و کلی کشته و مجروح به جا کذاشته.

«امروز صد و چهل و چهارمین روز سال ۲۰۲۲ ئه، تیراندازی امروز دویست و دوازدهمین تیراندازی سال ۲۰۲۲ بود. خشونت اسلحه یک بحران سلامت عمومی‌ست.»

همون افرادی که دارن برای واژگونی Roe v. Wade و گرفتن حق پایان خودخواسته‌ی بارداری از افراد با نام «تقدس زندگی» تلاش می‌کنن، خرید اسلحه رو آسون‌تر از خرید شیر خشک کردن. کشوری که آدم توش قبل از حق خرید و نوشیدن الکل، حق خرید اسلحه داره، «تقدس زندگی» براش شوخی‌ای بیش نیست. گرفتن حق پایان خودخواسته‌ی بارداری از افراد (زنان و دیگر اقلیت‌های جنسیتی که توانایی بارداری دارن) راجع به «تقدس زندگی» نیست، که اگر بود زندگی بعد از تولد هم مقدس شمرده می‌‌شد و ازش حفاظت می‌کردن. هرسری هم چنین تیراندازی‌هایی اتفاق میفتن سیستمدارهای عزیزی که باید به فکر راهکار باشن، توییت می‌کنن که دارن برای خانواده‌های قربانیان دعا می‌کنن، اگر دعا تنها کاریه که می‌تونید بکنید شاید باید کشیش و راهبه می‌شدید، نه رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر.

it’s not about “sanctity of life”, it’s about control, it’s about oppression, it’s about enforcing patriarchal values.

این نوشتن «آبادان تسلیت» و امثال آن در هر فاجعهٔ انسانی، قبیح است، ذلت‌بار است، اغماض بر چراییِ مصیبت است.
تقلیل فاجعه به سوگ و چرخاندن انگشت از سمت تخطئهٔ جنایت‌کار به سمت دردناکیِ حادثه، همدلی با قربانی نیست، مجوّز بازآفرینی جنایت است.

ajibzade
@mamlekate

می‌دونید، کلاً خیلی بامزه‌ست که زندگی تا زمانی تقدس داره که چهارتا سلول داخل رحم شخص باردارن، تا اومد بیرون، تقدس کیلو چند؟ بچه‌ها رو ول کنیم دست والدین آزارگرشون چون به حد کافی منابع نداریم، اعدام کنیم چون an eye for an eye، خرید اسلحه رو به آسونی خرید شکلات کنیم، چون مردم حق دارن از خودشون دفاع کنن؟؟؟ چهارتا سلول فقط "تقدس" دارن وقتی تبدیل به موجود زنده شدن؟ مشکل خودشونه.
“sanctity of life” my ass.

آدم یک چیزهایی رو در دنیا می‌بینه که دیگه نمی‌تونه از ذهنش بیرون کنه، بعد اون چیزها شروع می‌کنن و از درون می‌خورنش، از ذهنش می‌رسن به گلوش، به قلبش، خفه‌اش می‌کنن، خالی می‌شه از درون، دیگه نمی‌تونه هیچ خوبی‌ای رو در دنیا ببینه، آرزو می‌کنه کاش از اوّل اهمیت نمی‌داد ولی دیگه دیر شده.

راستی، بات شناس دوباره در بایوی چنل قرار گرفته.

Think twice before you blame the mother.

انسان‌ها، آخه چرا باید یکی کلی پول بده بره استند‌آپ کمدی کسی رو ببینه که نهایت خلاقیتش برای خندوندن آدما اینه که به سفیدپوستا دوغ بده بخورن و اون‌ها هم هی قیافه‌ی چندش و اه اه این چه کوفتیه می‌خورید دربیارن؟

also, contrary to the popular belief, i think hate and rage are quite productive emotions. when we run from our rage, we’re hiding from the energy that can spring us into action, embracing the rage (and the hate within it) will help us speak up for ourselves and for the causes we care about. we’re often told rage and hate are counterproductive, well, i disagree, how can you fight smth tooth and nail if you don’t care hard enough to feel furious about it?

https://t.me/allsheeverknewwaschaos/12788

You see the mostly innocent but ill informed obsession with the U.S isn’t harmless. It contributes to the formation of stupid takes like this one.