+ the sheer number of times things can go wrong but don’t. our body is super smart people, it really is.

i don’t think i’ll ever stop being amused by cell checkpoints and apoptosis. badass.

یعنی جدی فکر کنید، داره DNA رو معادل‌سازی می‌کنه، یهو می‌بینه عه اشتباه شده، تلاش می‌کنه درستش کنه، نشد، دستور خودکشی می‌ده. 🤯

look me in the eyes and tell me you’re not fascinated. i’ll wait.

قرمزا آپوپتوز و مخلفاتشه :)))))))))))

اینم چون 1005 تا نوت مختلف تو obsidian نوشتم and its fucking beautiful

هموفوب‌ها: زمان ما هم‌جنس‌گرایی و اینا "مد" نبود.
زمان اونا: ۲۰ سال پیش.
داستان و مجسمه‌ی کوییر از ۱۸۵۰ سال پیش: آیا من برای تو یک لطیفه هستم؟

اگر می‌خواهید حرف هموفوب بزنید، نزنید. هم زندگی من راحت‌تر می‌شه هم خودتون. ✅

یونان باستان لیترلی 3000 سال پیش معروفه اصا به اینکه هوموسکشوال زیاد داشتن
(تازه یادگرفتم این نکته رو باید همه جا بگمش انقد جذابه!)

بابا اصلا، کلمه‌ی sapphic که برای توصیف روابط بین هم‌جنس‌های مؤنث و یا افراد نان‌باینزی (به انتخاب خودشون) استفاده می‌شه به یاد Sappho شاعر یونانی که لزبین بوده نام‌گذاری شده و چرا به لزبین‌ها می‌گن لزبین؟ چون این عزیزمون اهل جزیره‌ی Lesbos بوده. :))

کلاس آنلاین و امتحان حضوری ترکیب برنده‌ست، نظر مخالف هم قبول نمی‌کنم.

توی امتحان آنلاین شما خودت رو بکشی و راه‌حل قشنگ و زیبا هم بنویسی، جواب آخرت غلط باشه کل نمره رو نمی‌گیری چون استادها صبح‌ها بیدار می‌شن و توی ژورنالشون می‌نویسن: سخت کردن زندگی دانشجو. امتحان حضوری حداقل راه‌حل نمره می‌گیره.

نمی‌دونم، شاید هم خیلی عصبانی‌ام الان. ولی کلاس آنلاین عالیه، کلاس آنلاین زندگیه. سرعت یک و نیم الی دو برابر، ارتباط انسانی نزدیک به صفر و از همه مهم‌تر قابلیت پاز کردن لکچر.

سارا تونست به لول های بسیار بالایی از unpopular opinion دست پیدا کنه 😂😂

never underestimate my powers bestie, never. 👀

تازه، من کلا با جزوه‌نویسی میانه‌ی خوبی ندارم و annotate کردن اسلایدها و بعد تکست‌بوک خوندن روش تحصیلمه و تا اینجا هم داره جواب می‌ده (اگر سر امتحان بی‌عقل‌بازی درنیارم). سر کلاس آنلاین annotate اسلاید هم راحت‌تره.

ما سال دوم کالج که بعد از قرنطینه‌ی اول برگشتیم blended learning داشتیم و یه روز درمیون آنلاین و حضوری بود و من رسما دو سه هفته‌ی اول می‌رفتم می‌نشستم پیش یکی از معلما و گریه می‌کردم که حضوری نمی‌خوام.

چون کاری که قرنطینه‌ی اول با اضطراب اجتماعی من کرد در کلمات نمی‌گنجن واقعا.

البته کاری که قرنطینه‌ی سوم کرد بدتر بود، جوری که سر کلاس‌ها نمی‌تونستم نیم ساعت متوالی بنشینم بدون این‌که در مرز فروپاشی روانی قرار بگیرم و کادر کالج با معلما هماهنگ کرده بودن که سر کلاس ازم سوال نپرسن و بگذارن برم ته کلاس و نزدیک در بنشینم و بدون اجازه از کلاس بپرم بیرون.

پس، کلاس آنلاین بدون هیچ پرسشی 💘💘💘. امتحان حضوری هم 💘💘💘 چون ۱) بچه‌ها نمی‌تونن تقلب کنن و عادلانه‌ست همه‌چی و ۲) آدم برای راه‌حل نمره می‌گیره و سر جا انداختن یه تقسیم بر ۲ یا جابه‌جا وارد کردن جواب‌ها کل نمره رو از دست نمی‌ده.

آها نظر کلی‌ام هم راجع به تقلب: در سیستم عادلانه هرگز و واقعا خیلی خیلی کار بدیه امّا در سیستم ناعادلانه، چرا که نه. اگر می‌تونید حتما.