دلایل زنده موندن: هنوز ازادی رو نچشیدم، اهنگ هایی که گوش ندادم، کتاب هایی که نخوندم و ننوشتم،سریال هایی که ندیدم، دانشی که به دست نیوردم، عقشی که تجربه نکردم،قدرتی که به دست نیوردم
#DearLife

آم من هنوز زیر بارون توی خیابون دراز نکشیدم. با دوستم، پارتنرم، تنها زیر بارون نرقصیدم.
یه خیلی گل هست که به مراقبت من نیاز دارن و هنوز یه خیلی گل هست که قراره مراقبشون باشم.
یه لیست خیلی بلند از کتابایی هست که نخوندم ( نوشته شده) و یه لیست خیلی بلند تر( توی ذهنم).
هنوز از یکی یا چند تا گربه، اردک، لاک پشت کوچولو مراقبت نکردم.
هنوز یه خیلی از کارایی که دلم میخواد رو انجام ندادم؛ کار با چوب، ظرفای سفالی و سرامیکی ساختن، کار با رزین، تتو زدن، پیرسینگ زدن، رنگ کردن موهام، تنها سفر کردن، پول در آوردن، ماشین کردن همه موهام، کار پاره وقت توی یه کافه، تعمیرگاه ماشین، یه جایی شبیه مهد کودک، کنسرت رفتن و آلبوم خریدن،سفر با یه ون آبی، لباس رقص سماع داشتن و رقصیدن باهاش و...
#DearLife

منم به خاطر ایشون🥲💗
#DearLife

دلایلي براي زنده ماندن: هنوز نتونستم سازهاي مورد علاقم رو یاد بگیرم
#DearLife

دوماه قبل ازکنکور ک بشدت افسرده وبی انگیزه شده بودم یکی بهم گفت دنیا رو ول کنی هم دنیا ولت نمیکنه!!پس چرا جوری ادامه ندی ک خودت میخوای
برا این زندم ودارم ادامه میدم که محکومیم ب "زندگی" ب ادامه دادن
مرگ پایان کارنیست
و هنوزحیفه بخوام بمیرم
این کره خاکی ب این بزرگی من هنوز خیلی جاهاییش ک دوس دارمو نرفتم هنوز مهاجرت نکردم خودمو نجات بدم،هنوز دستاشونگرفتم بغلش نکردم،هنوزم خوشی های کوچیک مث چیپس خوردن وفیلم دیدن مث قهقهه زدن بی دلیل با دوستت مث تاصب چت کردن باهاش و نیشت باز بودن،برام لذت بخشن
#DearLife

سلام،
راستش الان که اومدم جواب این سوال رو بدم ذهنم کاملاً بهم ریخته ولی گمان کنم،
برای آسمان، شب، خورشید، جنگل، دریا، آدم‌های عزیز زندگی‌ام، خونه‌ای که مجبور به ترکش شدم و الان بیشتر از هروقت دیگه‌ای دلتنگش هستم، ابرها و ستاره‌ها، کتاب‌ها، احساسات و هنر.
شاید چیز‌های زیاد و کوچک دیگری هم باشند که الان در یادم نباشند ولی به هرحال این‌ها درواقع تمام چیز‌هایی هستند که به من حس زنده بودن می‌دهند.=)
#DearLife

1. اونقد درس بخونم که بتونم از شر این خونه و آدماش راحت بشم.
2. یه آینده ای برای برادرم بسازم که حداقل قربانی محدودیت های مضخرف خونوادم نشه.
3. دیدن بازیگرای مورد علاقم که واقعا از هرچیزی برام مهم ترن.
4. خوندن کتابای آنه شرلی و عاشقانه های کلاسیک.
#DearLife

دلایل زنده بودنم: هدفام و رویای مهاجرت و اشنایی با انسان های آزاداندیشی که تو ایران خیلی کمن...
#DearLife

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
میترا میشه اگه با ادمین چنل she and her darknesses در ارتباطی بهش بگی که بیشتر موزیک بذاره تو چنلش؟ من عاشق سلیقه موسیقیشم :))) و هیچ راه ارتباطی‌ای باهاش پیدا نکردم گفتم شاید تو لطف کنی و بهش بگی.

ممنون از شما و میترا. 💘💘 چون شمایید بفرمایید:

You gave up the fight
You left me behind
All that's done's forgiven
You'll always be mine
I know deep inside
All that's done's forgiven.
Spotify
@pieuler

این چندروز چون روزهای منتهی به امتحان آناتومی بودن، طبیعتا، همونطور که هرآدم عاقلی این کارو می‌کنه، روزی یک تبادل نظر/مباحثه راجع به موضوع‌های مختلف نگاه کردم در یوتیوب و یکیش که راجع به فمنیسم بود خیلی ذهنم رو درگیر کرد.

مباحثه بین ۹ تا زن محافظه‌کار (۳ تا) و آزادی‌خواه (۶ تا) بود و از اینجایی شروع می‌شد که ازشون می‌پرسیدن خودشون رو فمنیست می‌دونن یا نه؟ درکل بحث جالبی بود، امّا چیزی که خیلی ذهنم رو درگیر کرد، زنی بود که خودش رو فمنیست و مخالف پایان خودخواسته‌ی بارداری می‌دونست (pro-life)، امّا مثل باقی افراد این دسته نبود که بچسبه به دین و بگه پایان خودخواسته‌ی بارداری "قتله" و از این چرت و ‌پرت‌ها. می‌گفت که آیا واقعا تمام افراد "انتخاب" می‌کنن تا به بارداری‌شون پایان بدن یا بعضی‌هاشون مجبور به این انتخاب می‌شن چون می‌دونن که توانایی تعمین نیازهای اون جنین رو ندارن؟ و می‌گفت باید زیرساخت‌هایی فراهم بشه که اگر کسی تصمیم به پایان خودخواسته‌ی بارداری می‌گیره واقعا تصمیم خودش و از روی آزادی عمل باشه، نه اجبار چون هیچ راه دیگری جلوی پاش نیست. خلاصه بخوام بگم مثل باقی افراد این دسته hypocrite نبود که بگه پایان خودخواسته‌ی بارداری بده، امّا اعدام خوبه. درواقع، pro-birth نبود، واقعا pro-life بود. عملا تنها فرد pro-lifeای بود که بدون عصبانیت تونستم بنشینم به حرفاش بدون عصبانیت گوش کنم و نزنم جلو حرفاش رو.

حالا چرا ذهن من درگیر شد؟ چون به نظرم اومد که pro-choice کلمه‌ی مناسبی نیست و شاید خیلی سطحی به موضوع نگاه می‌کنه. نمی‌دونم کلمه‌ی مناسبش چیه و نمی‌دونم چقدر ایراد داره، امّا صرفا خواستم فکرم رو باهاتون به اشتراک بگذارم.

این هم کل مباحثه اگر خواستید ببینید، از الان بگم زن‌های مشکی‌پوش و بنفش‌پوش ردیف پایین حرفایی می‌زنن که آدم دلش می‌خواد سرش رو بکوبه به دیوار:
https://youtu.be/WMvih_KEMWo

حجم محتوای ادایی و fake deep و سانتیمانتالی که من در رابطه با کتاب=خوب دنیای مجازی=بد فیلم=بد روزانه می‌بینم واقعا شگفت‌انگیزه و خسته شدم ازش. دزدها کتاب می‌خوانند، اصلا اگه دزدها کتاب نمی‌خوانند لیبجن و zlibrary کلا تعطیل می‌شدن که=)))
انواع ادمهای با جرم‌های سنگین و سبک و ادمهای به شدت «سطحی» و ... هم همه کتاب می‌خوانند. بنظرم وقتشه بپذیرید که «کتاب» ینی یه چیزی که جلد داشته باشه و تووشم چند ورق کاغذ باشه و روی اون کاغذا یک چیزی نوشته شده باشه یا ترسیم شده باشه. خب حالا روی این کاغذا هر چرتی ممکنه نوشته باشه. دو دقیقه قربون صدقه افراد کتابخوان نرید، شاید طرف داشته mein kampf هیتلر رو می‌خونده اصلا. انقدرم برای خودتون بابت کتابخوان بودن نوشابه باز نکنید کاش. بهاره رهنما هم کتاب شعر نوشته تازه، کتاب اونم می‌شه خوند. کتاب دفاعی اموزش و پرورش هم هست. کتاب هدایای آسمانی هم کتابه. باور کنید «کتاب» به تنهایی فقط یک مدیوم برای انتقال چیزهاست:| همین.

لطفا چیزی به جز کتاب برای ارضای این احساس که از دیگران برترید، پیدا کنید.

این داستان کتاب و کتاب‌خوانی خیلی جالبه، خصوصا الآن که کتاب تا حدی کالای لوکس به حساب می‌آد. فلذا لازم می‌بینم یه یادآوری بکنم: روشن‌فکری‌ای که sugarcoated classism باشه به درد سطل زباله می‌خوره.