خودتشخیصی‌ای که بعدش متخصص دخیل نشه هم خطرناکه البته، حتی اگر کار به خوددرمانی نرسه.

یه چیز دیگه هم اضافه کنم، این‌که خودتشخیصی تا وقتی خوبه که برای کمک کردن به خود باشه، نه برای این‌که وقتی یکی بهمون گفت من فلان مشکل رو دارم بگیم آره منم دارم در حالی که تشخیص متخصص نیست و تشخیص خود آدمه. خط قرمز به نظر من جایی کشیده می‌شه که این تشخیص سرخود رو برای بی‌ارزش کردن مشکلات بقیه و آسیب زدن به خودمون و بقیه استفاده کنیم.

بابا حالا یکی درک کافی نداره و عکس از یک عضو بدن خونی رو بدون هیچ‌گونه هشداری می‌گذاره توی کانالش، شما که فوروارد می‌کنی یکم درک داشته باش هشدار محتوا بزن قبلش اه.

فراتر از بحث خیلی مهم تریگر وارنینگ این مطلب رو بخونین که چه وقتایی اخلاقیه که این عکس ها به اشتراک گذاشته بشنhttps://journalofethics.ama-assn.org/article/when-posting-about-patients-social-media-unethical-medutainment/2018-04

آره آره! چون باتم خاموشه دستتون بهم نمی‌رسه اینم می‌گم که متأسفانه اکثر پزشک‌هایی که در تلگرام، اینستاگرام و توییتر دیدم ذره‌ای شعور و درک از اخلاق پزشکی ندارن. خداروشکر.

https://t.me/raahdarro/10668

در این زمینه نیازی توضیح بدم:
بچه ها زمانی غیراخلاقیه که من اطلاعات کامل مریض،با چهره ی مریض رو شر کنم اینجا
وگرنه اینا کیس ریپورته و در سطح اینترنت،هم یوتیوب برای آموزش میذارن،هم پیج های جراحی اینستا.
درنتیجه اخلاقیه دونت ووری.

چرت و پرت ۱۰۱.

خلاصه نکات : نیاز داریم به اجازه ی کتبی و شفاهی از بیمار برای اشتراک گذاری عکس ها و فیلم ها و حتی تعریف درباره ی کیس
عکس ها و فیلم ها و تعریفات کتبی و شفاهی باید فقط توسط فردی که بهش اجازه داده شده و از اون فضایی که بهش اجازه داده شده به اشتراک گذاشته بشه
مثلا اگه بیمار به دکتر فلانی جراح زیبایی اجازه داده که فیلم عملش رو در پیج اینستاگرامش به اشتراک بزاره شاگرد های دکتر فلانی حق ندارن سر عمل هیچ عکسی بگیرن، شاگرد های دکتر فلانی حق ندارن عکس ها رو به اشتراک بزارن مگر اینکه دارن پست کانال دکتر فلانی رو به اشتراک میزارن
و در نهایت بیمار باید دقیقا مطلع باشه که به چه چیزی داره اجازه میده، یعنی مثلا قبلش باید چک کنیم با بیمار که اقا من قراره درباره ی فلان موضوعات با استفاده از کیس بیماری شما حرف بزنم، این اطلاعات راجب شما به اشتراک گذاشته میشه و هویتتون محفوظ باقی میمونه
هویت بیمار هم همیشه همیشه همیشه همیشهههههه باید پنهان بمونه

نکته ی اخر : یه پدیده ای هست medutainment که اشتراک گذاری اطلاعات جالب درباره ی یک بیمار خاص رو با محفوظ موندن هویتش مثل همین عکس ها و غیره به اشتراک میزارن و به اسم "این کیس ریپورته" خودشون رو راحت میکنن که اقا اخلاقیه در حالی که در واقعیت هیچ انگیزه ی آموزشی ای پشت این در اصطلاح "کیس ریپورت" نیست و صرفا چون جالب و هیجان انگیز و خوشگل و غیره و غیره است داره پخش میشه
حتی اگه انگیزه ی آموزشی ای وجود داشته باشه پروسه ی اجازه خواهی از مریض به همین شرحیه که الان نوشتم. و بدون اون اجازه غیر اخلاقیه
خود medutainment هم همیشه همیشه همیشه غیر اخلاقیه حتی اگه غیر قانونی نباشه

خوشگلا از بیماری‌های فیزیکی و روانی برای توهین استفاده نکنید، زشته، سنی ازتون گذشته.

طرف برداشته فیلتر گذاشته روی پای قطع‌شده‌ی بیمار و عملا ازش میم ساخته، بعد کارشو با کیس ریپورت توجیه می‌کنه. بامزه‌ست.

نمی‌دونستم دیدن پای آمپوته‌ی بیمار مزیّن شده به فیلتر چشم ارزش علمی داره و به عنوان کیس ریپورت طبقه‌بندی می‌شه، هرلحظه‌ی زندگی یه درسه واقعا!

آمپوته = قطع شده*

عصبانی‌ام و دوست دارم عصبانیتم رو به صورت عمومی بیان کنم، وقتی یه انسان بالغ هستید و اشتباه می‌کنید و آدما می‌آن وقت می‌گذارن براتون توضیح می‌دن که چرا اشتباه کردید باید عذرخواهی کنید، نمی‌کنید؟ باشه، اشتباهتون رو پاک کنید! نه این‌که بیایید مثل یه بچه‌ی چهار ساله به کسی که زحمت کشیده و توضیح داده براتون و این همه وقت گذاشته و نوشته توهین کنید و بیخودی یه بیماری فیزیکی رو بهش ربط بدید و بدون این‌که ذره‌ای از اون طرف بدونید! زشته، خیلی زشته. این‌که یه پزشک می‌آد چنین کاری می‌کنه خنده‌دارتر و مشمئزکننده‌تر هم می‌کنه موضوع رو، چون آدم ناخودآگاه انتظار داره یه پزشک که از شدت و اثرات بیماری‌ها خبر داره راه نیفته همینجوری به این و اون برای شوخی و یا توهین نسبتشون بده.
Come on, grow up!

یه چیز خیلی جدی بگم من. بعنوان آدمی که بیماری زمینه‌ای جسمی و روانی رو داره هندل می‌کنه در زندگیش، امکان نداره هرباری که مراجعه می‌کنم برای مشکلی تووی ذهنم به این فکر نکنم که کیسم الان بعنوان سوژه‌ی روزمره نویسی کسی از نیروی درمان جایی ثبت می‌شه لابد. و واقعا شاید لوس بازی بنظر برسه اما برای من به شخصه همچین افکاری آزاردهنده‌ست.

لوس‌بازی نیست و دقیقا یکی از اصلی‌ترین دلایلیه که می‌گیم این کارا اخلاقی نیست، امّا عزیزانمون متوجه نیستند، شکر خدا.

می‌دونید، فکر کنید اون فردی که پاش رو به تازگی از دست داده یه جوری متوجه بشه که یکی از پزشک‌های حاضر در اتاق جراحی اومده از تجربه‌ای به این شدت تروماتیک میم ساخته! چه حسی خواهد داشت؟

بعد به جای پذیرش اشتباه چیکار می‌کنیم؟ از اسم یه بیماری جدی به عنوان توهین استفاده می‌کنیم.

اگر در جریان موضوع نیستید، این پیام توهینه، عکس رو هم که واضحا قرار نیست بازنشر کنم چون هم پریوسی، هم تریگرینگه واقعا:

https://t.me/persephonei/12421

هیچی قد واکنش «قرصات رو خوردی؟» وقتی بابت چیزی ناراحتم عصبیم نمی‌‌کنه. به من همون حس «پریودی؟» رو می‌ده.

میدونم از پس پروژه‌های گنده گنده برنمیام. اما هر گیر و گوری توی طراحی داشتید که خواستید آموزش ببینید و یا تکلیف طراحیتون رو انجام بدم لطفا من رو گوشه ذهنتون نگه دارید.

@Dsfyfd