حداقل سود بیدار شدن از خواب اینه که یه سری آدم هنوز زنده خواهند بود و یه سری آدم رو هیچ‌وقت ملاقات نخواهم کرد.

یه سری اتفاق خوب هم افتاده توی دو سال اخیر و اینجوری نیست که سراسر فلاکت بوده باشه، امّا انقدر اتفاقات بدش بد بودن که ترجیح می‌دادم هیچ‌وقت اون اتفاقات خوب برام نیفتن که اتفاقات بد هم به دنباله‌شون نیفتن.

و تازه من واقعا آدم خوش‌شانسی بودم که پاندمی برآورده شدن نیاز‌های اولیه‌م رو مختل نکرد و کاملا به این آگاهم و بابتش شاکرم.

یکم بیشتر فکر کردم و دیدم آدمی که الان هستم رو از آدم مارچ ۲۰۲۰ بیشتر دوست دارم، اگر می‌شد اتفاقات بد دو سال اخیر رو پاک کنم از حافظه‌ام (حتی نمی‌خوام جوری بشه که کلا اتفاق نیفتن چون در این‌که آدم "بهتری" بشم نقش داشتن، فقط می‌خوام ترومای حاصل ازشون رو از ذهنم پاک کنم)، یه نفر رو زنده کنم و به یه نفر نزدیک نشم به نظرم دو سال "خوبی" رو داشتم. آسون نبودن اصلا، امّا عملا بزرگ شدم.

#پیام_شناس
https://t.me/allsheeverknewwaschaos/10751
چند وقت پیش یه نفر فهمیده بود دوقطبی دارم. می گفت این که چیزی نیست. هممون گاهی اوقات خوشحال یا غمگین می شیم. :)))))

کلا این trope «این‌که چیزی نیست» یا «همه همینجوری‌اند» خیلی حال‌بهم‌زنه! بی‌ارزش کردن درد آدما جالب نیست، نکنید انسان‌ها. نکنید. حتی اگر دو نفر دو اتفاق دقیقا "یکسان" براشون بیفته، بازم نمی‌شه گفت تجاربشون عینا یکسانه. برای مثال، دو نفر که هردو دچار OCD هستند، ممکنه توی دوتا دنیای کاملا متفاوت زندگی کنند و نمی‌شه بگن که عین همن. یکم هم‌دلی یاد بگیرید، زشته به خدا.

یک بار حوصله کنیم راجع به بی‌ارزش کردن اختلالات روانی صحبت کنیم.

یه مثال دیگه بخوام بزنم، کل گروه دوستی ما پارسال یک دوست رو از دست داد، از بیرون که بهش نگاه کنی یه تجربه‌ی دقیقا یکسان بوده، همه‌مون یک آدم رو در یک روز خاص به یک شکل خاص از دست دادیم امّا از داخل؟ هرکدوممون یه جور بهش واکنش داد، چرا؟ چون فقط اون اتفاق نیست که ما رو تعریف می‌کنه و سال‌های سال زندگی مستقل از اون اتفاق داشتیم و خواهیم داشت که روی نحوه‌ی واکنشمون به اون اتفاق اثر می‌گذاره. پس می‌خوام بگم حتی در چنین شرایطی هم هیچ‌کدوم از ماها به خودش اجازه نداد به اون یکی بگه «وای منم همینطور» یا «وای دقیقا» یا «چرا اینجوری می‌کنی؟ من هم دقیقا همین اتفاق افتاده برام ولی اینجوری واکنش نمی‌دم» و از اینجور حرفا. آره خلاصه که زندگی خیلی پیچیده‌تر از اینه و هیچ دو نفری تجربه‌ی یکسان ندارن، نهایتا مشابه.

#پیام_شناس
دوستان اگر موود سویینگ دارید میتونه دلایل خیلی متفاوتی داشته باشه. صرفا اسم اختلال دوقطبی در رفته اما اختلالاتی مثل سیکلوتایمی هیپومانیا و خیلی چیزای دیگه هم شامل موود سویینگ هستن.... لطفا اگر احساس میکنید موود سویینگ دارید به متخصص مراجعه کنید و از خود تشخیصی شدیدا بپرهیزید. حتی اگه تونستید به متخصص های متعددی مراجعه کنید

فکر کنم این زیادی نگرش کم‌طرفداری باشه ولی من نمی‌فهمم چرا انقدر با خودتشخیصی مشکل دارن ملت؟ خیلی وقتا متخصص‌ها به خاطر بایاسی که آموزش و اطلاعاتشون داره متوجه بیماری‌ها نمی‌شن خصوصا توی چیزهایی مثل اوتیسم/ADHD در زنان، ولی خود آدم می‌تونه بفهمه و بعد با اون فرضیه‌هاش به متخصص مراجعه کنه و بگه ببین من این مشکلات رو دارم و با تحقیقاتی که کردم فکر کنم اختلالم اینه حالا تو بیا ببین چمه. توی دنیای پزشکی‌ای که انقدر بایاس داره نباید انقدر ضدخودتشخیصی باشیم به نظرم، برای خود شخص من خیلی کمک‌کننده بوده و آدمای زیادی رو می‌شناسم که ازش سود بردن.

خودتشخیصی وقتی خطرناک می‌شه که بعدش به متخصص مراجعه نشه و سرخود درمان شروع شه. درواقع به نظر من خودتشخیصی نیست که خطرناکه، خوددرمانیه که خطرناکه، خیلی خیلی خطرناک.

خودتشخیصی‌ای که بعدش متخصص دخیل نشه هم خطرناکه البته، حتی اگر کار به خوددرمانی نرسه.

یه چیز دیگه هم اضافه کنم، این‌که خودتشخیصی تا وقتی خوبه که برای کمک کردن به خود باشه، نه برای این‌که وقتی یکی بهمون گفت من فلان مشکل رو دارم بگیم آره منم دارم در حالی که تشخیص متخصص نیست و تشخیص خود آدمه. خط قرمز به نظر من جایی کشیده می‌شه که این تشخیص سرخود رو برای بی‌ارزش کردن مشکلات بقیه و آسیب زدن به خودمون و بقیه استفاده کنیم.

بابا حالا یکی درک کافی نداره و عکس از یک عضو بدن خونی رو بدون هیچ‌گونه هشداری می‌گذاره توی کانالش، شما که فوروارد می‌کنی یکم درک داشته باش هشدار محتوا بزن قبلش اه.

فراتر از بحث خیلی مهم تریگر وارنینگ این مطلب رو بخونین که چه وقتایی اخلاقیه که این عکس ها به اشتراک گذاشته بشنhttps://journalofethics.ama-assn.org/article/when-posting-about-patients-social-media-unethical-medutainment/2018-04

آره آره! چون باتم خاموشه دستتون بهم نمی‌رسه اینم می‌گم که متأسفانه اکثر پزشک‌هایی که در تلگرام، اینستاگرام و توییتر دیدم ذره‌ای شعور و درک از اخلاق پزشکی ندارن. خداروشکر.

https://t.me/raahdarro/10668

در این زمینه نیازی توضیح بدم:
بچه ها زمانی غیراخلاقیه که من اطلاعات کامل مریض،با چهره ی مریض رو شر کنم اینجا
وگرنه اینا کیس ریپورته و در سطح اینترنت،هم یوتیوب برای آموزش میذارن،هم پیج های جراحی اینستا.
درنتیجه اخلاقیه دونت ووری.

چرت و پرت ۱۰۱.

خلاصه نکات : نیاز داریم به اجازه ی کتبی و شفاهی از بیمار برای اشتراک گذاری عکس ها و فیلم ها و حتی تعریف درباره ی کیس
عکس ها و فیلم ها و تعریفات کتبی و شفاهی باید فقط توسط فردی که بهش اجازه داده شده و از اون فضایی که بهش اجازه داده شده به اشتراک گذاشته بشه
مثلا اگه بیمار به دکتر فلانی جراح زیبایی اجازه داده که فیلم عملش رو در پیج اینستاگرامش به اشتراک بزاره شاگرد های دکتر فلانی حق ندارن سر عمل هیچ عکسی بگیرن، شاگرد های دکتر فلانی حق ندارن عکس ها رو به اشتراک بزارن مگر اینکه دارن پست کانال دکتر فلانی رو به اشتراک میزارن
و در نهایت بیمار باید دقیقا مطلع باشه که به چه چیزی داره اجازه میده، یعنی مثلا قبلش باید چک کنیم با بیمار که اقا من قراره درباره ی فلان موضوعات با استفاده از کیس بیماری شما حرف بزنم، این اطلاعات راجب شما به اشتراک گذاشته میشه و هویتتون محفوظ باقی میمونه
هویت بیمار هم همیشه همیشه همیشه همیشهههههه باید پنهان بمونه

نکته ی اخر : یه پدیده ای هست medutainment که اشتراک گذاری اطلاعات جالب درباره ی یک بیمار خاص رو با محفوظ موندن هویتش مثل همین عکس ها و غیره به اشتراک میزارن و به اسم "این کیس ریپورته" خودشون رو راحت میکنن که اقا اخلاقیه در حالی که در واقعیت هیچ انگیزه ی آموزشی ای پشت این در اصطلاح "کیس ریپورت" نیست و صرفا چون جالب و هیجان انگیز و خوشگل و غیره و غیره است داره پخش میشه
حتی اگه انگیزه ی آموزشی ای وجود داشته باشه پروسه ی اجازه خواهی از مریض به همین شرحیه که الان نوشتم. و بدون اون اجازه غیر اخلاقیه
خود medutainment هم همیشه همیشه همیشه غیر اخلاقیه حتی اگه غیر قانونی نباشه

خوشگلا از بیماری‌های فیزیکی و روانی برای توهین استفاده نکنید، زشته، سنی ازتون گذشته.

طرف برداشته فیلتر گذاشته روی پای قطع‌شده‌ی بیمار و عملا ازش میم ساخته، بعد کارشو با کیس ریپورت توجیه می‌کنه. بامزه‌ست.