#ملیلیکان

#دانشمندان

#بارالکتریکی

#ثابت_پلانک

#قسمت۱

رابرت اندروز میلیکان - فیزیکدانی  در جستجوی حقیقت بنیادین

رابرت اندروز میلیکان: اندازه‌گیری بار الکترون و پرتوهای کیهانی

چکیده:
رابرت اندروز میلیکان(۱۹۵۳-۱۸۶۸) یکی از تأثیرگذارترین فیزیکدانان تجربی آمریکایی در نیمه اول قرن بیستم بود. شهرت اصلی او به دلیل آزمایش‌های دقیق و نبوغ‌آمیزی است که منجر به اندازه‌گیری دقیق بار الکترون (e) و تعیین مقدار ثابت پلانک (h) شد؛ دستاوردهایی که در سال ۱۹۲۳ جایزه نوبل فیزیک را برای او به ارمغان آورد. میلیکان نه تنها یک دانشمند برجسته، بلکه یک مدیر آموزشی موفق، نویسنده‌ای پرکار و یکی از چهره‌های کلیدی در توسعه مؤسسات علمی آمریکا بود.
این نوشته به بررسی زندگی‌نامه، دستاوردهای علمی کلیدی (به‌ویژه آزمایش قطره روغن)، نقش او در اثبات نظریه کوانتومی، تحقیقاتش در مورد پرتوهای کیهانی و همچنین فعالیت‌هایش به عنوان یک مربی و سازمان‌ده علمی می‌پردازد.

سال‌های آغازین و تحصیلات

رابرت میلیکان در ۲۲ مارس ۱۸۶۸ در موریسون، ایلینوی، در خانواده‌ای با پیشینه کشیشی به دنیا آمد. خانواده او شرایط مالی نسبتا ضعیفی داشتند، اما بر اهمیت تحصیل و سخت‌کوشی تأکید می‌کردند. میلیکان در دوران نوجوانی به‌عنوان منشی در یک رستوران کار می‌کرد تا هزینه‌های تحصیل خود را تأمین کند.

او در سال ۱۸۹۱ از کالج اوبرلین (Oberlin College) فارغ‌التحصیل شد. در ابتدا علاقه‌ای به علوم نداشت و بیشتر به زبان‌های یونانی و ریاضیات می‌پرداخت. اما به درخواست کالج، برای تدریس فیزیک در مقطع دبیرستان، که با کمبود معلم مواجه بود، تشویق شد. این تجربه بود که جرقه علاقه او به فیزیک را زد. پس از آن، برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا به دانشگاه کلمبیا رفت و در سال ۱۸۹۵ تحت نظر آلبرت مایکلسون، اولین آمریکایی برنده جایزه نوبل فیزیک، موفق به اخذ دکترای فیزیک شد. میلیکان با دریافت یک بورسیه تحصیلی، یک سال را در دانشگاه‌های برلین و گوتینگن در آلمان گذراند و با بزرگانی مانند ماکس پلانک و والتر نرنست آشنا شد. این سفر، دیدگاه او را نسبت به فیزیک مدرن گسترش داد.

#ادامه دارد

@physics_school

#فیزیک۳

#فصل۱

#نهایی

نمونه جزوه سوال های امتحان نهایی
فصل اول
حرکت بر خط راست
شامل ۹۱ نمونه سوال امتحان نهایی
تعداد صفحات ۲۲ صفحه
برای خرید این جزوه و جزوه های دیگر با فرمت ورد به آی دی زیر در تلگرام پیام بدهید:

@ng2015

#فیزیک۳

#فصل۲

#نهایی

نمونه جزوه سوال های امتحان نهایی
فصل دوم
دینامیک و حرکت دایره ای

شامل ۱۳۸ سوال امتحان نهایی فیزیک ۳ از دی ماه ۱۳۹۷ تا شهریور ۱۴۰۴

تعداد صفحات ۳۱ صفحه

برای خرید این جزوه و جزوه های دیگر با فرمت ورد به آی دی زیر در تلگرام پیام بدهید:

@ng2015

#پارادوکس

#ماکسول

پارادوکس ماکسول یا دیو ماکسول (Maxwell’s Demon) یکی از معروف‌ترین اندیشه‌ آزمایش‌های فیزیک و ترمودینامیک است.
تعریف پارادوکس

جیمز کلرک ماکسول در سال ۱۸۶۷ یک آزمایش ذهنی پیشنهاد داد:

فرض کنید جعبه‌ای پر از گاز داریم که به دو بخش A و B تقسیم شده است.

دریچه‌ای کوچک بین دو بخش وجود دارد.

موجود خیالی‌ای به نام «دیو ماکسول» جلوی دریچه می‌ایستد.

این دیو می‌تواند سرعت مولکول‌های گاز را ببیند و انتخاب کند کدام مولکول عبور کند.

اگر مولکول سریع باشد → به سمت بخش B بفرستد.

اگر مولکول کند باشد → به سمت بخش A بفرستد.
در نتیجه:
به‌تدریج بخش B گرم‌تر (مولکول‌های پرسرعت)

بخش A سردتر (مولکول‌های کم‌سرعت)
می‌شود.

چرا پارادوکس است؟

طبق دومین قانون ترمودینامیک، آنتروپی (بی‌نظمی) یک سیستم بسته همیشه باید افزایش یابد یا ثابت بماند.
اما دیو ماکسول ظاهراً بدون مصرف انرژی و تنها با مشاهده و انتخاب، باعث کاهش آنتروپی و ایجاد اختلاف دما می‌شود — چیزی که خلاف این قانون است.

راه‌حل‌ها و توضیحات مدرن

دانشمندان بعدها نشان دادند که این پارادوکس واقعی نیست، چون:

1. اطلاعات و اندازه‌گیری: دیو باید اطلاعات مولکول‌ها (سرعت و جهت) را ثبت و پردازش کند. این فرایند نیازمند انرژی است.

2. پاک‌کردن اطلاعات (Landauer’s Principle): زمانی که دیو اطلاعات را ذخیره و بعد پاک می‌کند، آنتروپی تولید می‌شود. این افزایش آنتروپی در مجموع باعث می‌شود قانون دوم ترمودینامیک همچنان برقرار باشد.

3. بنابراین، دیو ماکسول بیشتر یک تمثیل فلسفی و اطلاعاتی است که نشان می‌دهد اطلاعات هم نوعی انرژی و بخشی از ترمودینامیک است.

پارادوکس ماکسول در واقع نشان داد که:

قوانین ترمودینامیک نه‌تنها به انرژی، بلکه به اطلاعات هم مربوط می‌شوند.

هیچ راهی برای نقض قانون دوم ترمودینامیک وجود ندارد، حتی با یک "دیو هوشمند".

@physics_school

#مدرسه

#اول_مهر

️️️️ چرا مدرسه؟

⁉️ معلم از دانش‌آموزان پرسید:‌ کارکرد مدرسه چیست؟
جواب یکی از دانش‌آموزان را می‌خوانید:
«هدف مدرسه فقط یادگیری نیست، بلکه تبدیل شدن به یک انسان بهتر است. شکی نیست که شما باید ریاضی و تاریخ هم بخوانید؛ ولی هدف مدرسه کسب مهارت هایی مانند شفقت و مهرورزی و خودآگاهی و سازماندهی است.
این هدف نهایی یک معلم است.»


🌹مهر دوباره آمد و بوی مدرسه، بوی دوستی و دانایی در هوا پیچید.
با آغاز سال تحصیلی، دل‌هایمان پر از امید و دفترهایمان سرشار از رویا می‌شود.🌹

☘ به امید سال تحصیلی پر از خیر و برکت و شادی ☘


@physics_school

#پارادوکس

#ماکسول

#دیو

پارادوکس ماکسول یا دیو ماکسول (Maxwell’s Demon) یکی از معروف‌ترین اندیشه‌ آزمایش‌های فیزیک و ترمودینامیک است.
تعریف پارادوکس
جیمز کلرک ماکسول در سال ۱۸۶۷ یک آزمایش ذهنی پیشنهاد داد:

فرض کنید جعبه‌ای پر از گاز داریم که به دو بخش A و B تقسیم شده است.

دریچه‌ای کوچک بین دو بخش وجود دارد.

موجود خیالی‌ای به نام «دیو ماکسول» جلوی دریچه می‌ایستد.

این دیو می‌تواند سرعت مولکول‌های گاز را ببیند و انتخاب کند کدام مولکول عبور کند.

اگر مولکول سریع باشد → به سمت بخش B بفرستد.

اگر مولکول کند باشد → به سمت بخش A بفرستد.
در نتیجه:
به‌تدریج بخش B گرم‌تر (مولکول‌های پرسرعت)

بخش A سردتر (مولکول‌های کم‌سرعت)
می‌شود.

چرا پارادوکس است؟

طبق دومین قانون ترمودینامیک، آنتروپی (بی‌نظمی) یک سیستم بسته همیشه باید افزایش یابد یا ثابت بماند.
اما دیو ماکسول ظاهراً بدون مصرف انرژی و تنها با مشاهده و انتخاب، باعث کاهش آنتروپی و ایجاد اختلاف دما می‌شود — چیزی که خلاف این قانون است.

راه‌حل‌ها و توضیحات مدرن:




ادامه مطلب در پست زیر
👇👇👇👇

@physics_school

#پارادوکس

#ماکسول

پارادوکس ماکسول یا دیو ماکسول (Maxwell’s Demon) یکی از معروف‌ترین اندیشه‌ آزمایش‌های فیزیک و ترمودینامیک است.
تعریف پارادوکس

جیمز کلرک ماکسول در سال ۱۸۶۷ یک آزمایش ذهنی پیشنهاد داد:

فرض کنید جعبه‌ای پر از گاز داریم که به دو بخش A و B تقسیم شده است.

دریچه‌ای کوچک بین دو بخش وجود دارد.

موجود خیالی‌ای به نام «دیو ماکسول» جلوی دریچه می‌ایستد.

این دیو می‌تواند سرعت مولکول‌های گاز را ببیند و انتخاب کند کدام مولکول عبور کند.

اگر مولکول سریع باشد → به سمت بخش B بفرستد.

اگر مولکول کند باشد → به سمت بخش A بفرستد.
در نتیجه:
به‌تدریج بخش B گرم‌تر (مولکول‌های پرسرعت)

بخش A سردتر (مولکول‌های کم‌سرعت)
می‌شود.

چرا پارادوکس است؟

طبق دومین قانون ترمودینامیک، آنتروپی (بی‌نظمی) یک سیستم بسته همیشه باید افزایش یابد یا ثابت بماند.
اما دیو ماکسول ظاهراً بدون مصرف انرژی و تنها با مشاهده و انتخاب، باعث کاهش آنتروپی و ایجاد اختلاف دما می‌شود — چیزی که خلاف این قانون است.

راه‌حل‌ها و توضیحات مدرن

دانشمندان بعدها نشان دادند که این پارادوکس واقعی نیست، چون:

1. اطلاعات و اندازه‌گیری: دیو باید اطلاعات مولکول‌ها (سرعت و جهت) را ثبت و پردازش کند. این فرایند نیازمند انرژی است.

2. پاک‌کردن اطلاعات (Landauer’s Principle): زمانی که دیو اطلاعات را ذخیره و بعد پاک می‌کند، آنتروپی تولید می‌شود. این افزایش آنتروپی در مجموع باعث می‌شود قانون دوم ترمودینامیک همچنان برقرار باشد.

3. بنابراین، دیو ماکسول بیشتر یک تمثیل فلسفی و اطلاعاتی است که نشان می‌دهد اطلاعات هم نوعی انرژی و بخشی از ترمودینامیک است.

پارادوکس ماکسول در واقع نشان داد که:

قوانین ترمودینامیک نه‌تنها به انرژی، بلکه به اطلاعات هم مربوط می‌شوند.

هیچ راهی برای نقض قانون دوم ترمودینامیک وجود ندارد، حتی با یک "دیو هوشمند".


@physics_school

#معرفی_کتاب

#هنر_ظریف_بی_خیالی

#فصل۲

کتاب «هنر ظریف بی‌خیالی » از جمله کتاب‌های پرفروش و معروف در حوزه روانشناسی اجتماعی و مهارت‌های زندگی است.
نویسنده کتاب
نویسنده این کتاب مارک منسون (Mark Manson) است.

اطلاعات کلی
نویسنده: مارک منسن
سال نشر اصلی: ۲۰۱۶
تعداد فصل‌ها: ۹ فصل

#نکاتی در مورد فصل دوم کتاب:
فصل دوم کتاب با عنوان «خوشبختی، یک مسئله است» (در نسخه اصلی: Happiness Is a Problem) یکی از مهم‌ترین و پارادوکسیکال‌ترین ایده‌های کتاب را معرفی می‌کند. در اینجا نکات کلیدی این فصل با جزئیات بیشتر بررسی می‌شود:

نکات کلیدی فصل دوم:

۱. ارائه یک تعریف جدید از خوشبختی:

· منسون با تعریف رایج خوشبختی به عنوان «حالتی از لذت مداوم و فقدان مشکلات» به شدت مخالفت می‌کند.
· او خوشبختی را به عنوان «حل کردن فعالانه‌ی مشکلات» تعریف می‌کند. به عبارت دیگر، خوشبختی یک مقصد نیست که به آن برسیم، بلکه فرآیندِ مسیر است. این فرآیند، همان عملِ غلبه بر چالش‌هاست.

۲. اصل بنیادی: زندگی = رنج کشیدن (اما با حق انتخاب):

· هسته استدلال منسون این است: زندگی ذاتاً همراه با رنج و مشکلات است. این یک ثابت جهانی است. ما حق انتخاب نداریم که «آیا» می‌خواهیم رنج بکشیم یا نه، اما این حق انتخاب را داریم که «برای چه چیزی» رنج بکشیم.
· اینجا است که مفهوم «به تخم گرفتن» معنا پیدا می‌کند: ما باید مشکلاتی را انتخاب کنیم که رنج کشیدن برایشان ارزشمند است.

۳. انواع مشکلات: خوب در مقابل بد:

· مشکلات خوب (مشکلات مطلوب): مشکلاتی هستند که ما به طور داوطلبانه و از روی علاقه انتخاب می‌کنیم. حل کردن آن‌ها به ما احساس رشد، غرور و معنا می‌دهد. مثال: مشکلات مربوط به ساختن یک کسب‌وکار، نگهداری از یک رابطه عاطفی عمیق، یادگیری یک مهارت سخت.
· مشکلات بد (مشکلات نامطلوب): مشکلاتی هستند که به دلیل انتخاب‌های ضعیف یا اجتناب از مشکلات خوب برایمان پیش می‌آیند. این مشکلات احساس قربانی بودن، ناامیدی و پوچی می‌دهند. مثال: مشکلات ناشی از بدهی‌های غیرضروری، درگیری‌های مزمن به خاطر مسائل پیش‌پاافتاده، احساس بی‌معنایی به دلیل تنبلی.

۴. پارادوکس اجتناب از درد:

· منسون یک پارادوکس کلیدی را توضیح می‌دهد: هرچه بیشتر سعی کنیم از درد و مشکلات فرار کنیم، در نهایت درد و مشکلات بدتری را به سمت خود جذب می‌کنیم.
· فردی که از دردِ سخت‌کوشی برای پیشرفت مالی فرار می‌کند، خود را درگیر دردِ مزمنِ فقر و استرس مالی می‌کند.
· فردی که از دردِ گفت‌وگو و حل تعارض در رابطه فرار می‌کند، خود را درگیر دردِ تلخِ تنهایی یا یک رابطه مسموم می‌کند.

۵. مقایسه «مکانیک لذت» و «مکانیک رضایت»:

· لذت (Pleasure): یک احساس مثبت و زودگذر است که از مصرف یا دریافت یک چیز (مثل غذا، تماشای تلویزیون، خرید) به دست می‌آید. لذت‌جویی محض، در نهایت به خستگی و بی‌معنایی منجر می‌شود.
· رضایت (Satisfaction): یک احساس مثبت عمیق و ماندگار است که از تحمل رنج و غلبه بر یک چالش به دست می‌آید. در حال شکوفایی, یک ماراتن، نوشتن یک کتاب، یا حل یک مشکل پیچیده در کار، رضایت به ارمغان می‌آورد، نه لذتِ لحظه ای.
· خوشبختی واقعی از جستجوی رضایت ناشی می‌شود، نه انباشتن لذت‌ها.

۶. نقش انتظارات:

· منسون به رابطه بین خوشبختی و انتظارات نیز می‌پردازد. بخش بزرگی از رنج ما ناشی از فاصله بین انتظاراتمان از زندگی و واقعیت زندگی است.
· فرهنگ امروزی به ما انتظارات غیرواقع‌بینانه می‌دهد (مثلاً: تو باید همیشه خوشحال باشی، ثروتمند باشی و زندگی‌ات بی‌عیب باشد). وقتی واقعیت با این انتظارات مطابقت ندارد، رنج می‌کشیم.
· راه حل، یا پایین آوردن انتظارات به سطحی واقع‌بینانه است، یا افزایش تحمل خود برای تلاش و غلبه بر چالش‌ها تا به انتظارات بلندپروازانه‌مان برسیم.

جمع‌بندی نهایی فصل دوم:

فصل دوم به ما می‌آموزد که به جای فرار از مشکلات، با آغوش باز به استقبال مشکلات خوب برویم. خوشبختی زمانی به دست می‌آید که مشکلاتی را انتخاب کنیم که با ارزش‌های عمیق‌مان همخوانی دارند و از فرآیند حل آن‌ها لذت ببریم.

نتیجه‌گیری نهایی این فصل این است: اگر می‌خواهید خوشحال باشید، به دنبال زندگی بدون مشکل نباشید. به دنبال مشکلات بهتری باشید. از رنجی که برای چیزهای ارزشمند می‌کشید، احساس غرور کنید. این، فرمول یک زندگی رضایت‌بخش است.

@physics_school

#ملیلیکان

#دانشمندان

#بارالکتریکی

#ثابت_پلانک

#قسمت۲


رابرت اندروز میلیکان - فیزیکدانی  در جستجوی حقیقت بنیادین

رابرت اندروز میلیکان: اندازه‌گیری بار الکترون و پرتوهای کیهانی


آغاز فعالیت حرفه‌ای و ورود به مؤسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech)

پس از بازگشت از اروپا، میلیکان در سال ۱۸۹۶ به درخواست مایککلسون به دانشگاه شیکاگو پیوست و زیر نظر رئیس وقت بخش فیزیک، رابرت آلن میلسون، شروع به کار کرد. در شیکاگو، او به‌عنوان معلم و محققی توانا شناخته شد و کتاب‌های درسی موفقیت‌آمیزی در زمینه فیزیک تألیف کرد.

در سال ۱۹۲۱، نقطه عطفی در زندگی حرفه‌ای میلیکان رخ داد. او شیکاگو را ترک کرد تا به عنوان رئیس آزمایشگاه‌های فیزیک نورمان بریج (Norman Bridge Laboratory) و معاون هیئت امنا به مؤسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech) بپیوندد. این انتقال، میلیکان را در مرکز تحولات علمی آمریکا قرار داد. او با Vision روشنی، Caltech را از یک مدرسه فنی محلی به یکی از مراکز پیشروی تحقیقات فیزیک در جهان تبدیل کرد. جذب دانشمندان بزرگی مانند ریچارد فاینمن و کارل اندرسون در سال‌های بعد، مرهون بنیانی بود که میلیکان در این مؤسسه بنا نهاد.

مسئله بار الکترون و طراحی آزمایش قطره روغن

در اوایل قرن بیستم، وجود الکترون به‌عنوان ذره‌ای بنیادی با بار منفی، توسط جی.جی. تامسون در انگلستان اثبات شده بود، اما مقدار دقیق بار آن (e) یک معما بود. روش‌های مختلف، نتایج پراکنده و غیردقیقی ارائه می‌دادند. میلیکان با باوری راسخ به اینکه فیزیک یک علم کمّی دقیق است، تصمیم گرفت تا این مقدار را با دقت بی‌سابقه‌ای اندازه‌گیری کند.

آزمایش معروف قطره روغن میلیکان (۱۹۰۹-۱۹۱۳) نمونه ای درخشان از نبوغ تجربی است. در این آزمایش، او با اسپری کردن قطرات بسیار ریز روغن درون یک محفظه، بین دو صفحه فلزی، کار کرد. این قطرات در حین سقوط، به دلیل اصطکاک با هوا، بار الکتریکی بسیار کوچکی کسب می‌کردند. میلیکان با اعمال یک میدان الکتریکی دقیقاً کنترل‌شده بین دو صفحه، می‌توانست نیروی الکتریکی را در خلاف جهت نیروی گرانش اعمال کند و قطرات باردار را به صورت ساکن "شناور" نگه دارد. با اندازه‌گیری سرعت سقوط قطرات (بدون میدان) و سرعت بالارفتن آن‌ها (با میدان)، و با دانستن نیروهای گرانش، شناوری و اصطکاک، او می‌توانست بار الکتریکی هر قطره را محاسبه کند.


#ادامه دارد

@physics_school

🌺             ❁﷽❁             🌺

🟡 تکنیک‌های جدید و بسیار بسیار کاربردی برای تست زدن

تکنیک های تست خوانی.

#تکنیک

مهم‌ترین نکات و تکنیک ها موقع سوالات امتحان نهایی

معرفی دام های آموزشی در صورت و حل سوالات

سوالات شبیه ساز کنکور

شوالات شبیه ساز امتحان نهایی

آموزش حل مسائل به روش مهندسی معکوس

آموزش درک سریع صورت سوال و مراحل طراحی حل آنها

درسنامه‌های جامع کنکوری همراه نکات بسیار کاربردی
و....

همه و همه در جزوه های خفن


جزوات حرفه ای مهندس سعید نمازی

🌺💐🌸🌼🌹🌷🪸🌺

برترین کانال آموزش فیزیک کشور
زیر نظر مهندس سعید نمازی
@physics_school

برای کلاس خصوصی حرفه ای و تهیه و خرید جزوات فیزیک بی نظیر
با شماره :
09122101875
تماس بگیرید و یا  به ایدی زیر پیام بدهید
👇👇👇👇👇👇

@ng2015

#نمونه_جزوه

#فشار

#فیزیک۱

نمونه جزوه فشار
فصل دوم فیزیک دهم


🌺💐🌸🌼🌹🌷🪸🌺

برترین کانال آموزش فیزیک کشور
زیر نظر مهندس سعید نمازی
@physics_school

برای کلاس خصوصی حرفه ای و تهیه و خرید جزوات فیزیک بی نظیر
با شماره :
09122101875
تماس بگیرید و یا  به ایدی زیر پیام بدهید
👇👇👇👇👇👇

@ng2015

برای خرید جزوه های فیزیک با فرمت ورد به آیدی زیر پیام بدهید
@ng2015

وقتی چیزی زیبا در کسی می‌بینی، به او بگو.
شاید گفتنش تنها یک ثانیه طول بکشد،
اما برای او ممکن است یک عمر تأثیر داشته باشد.

@physics_school

#معرفی_کتاب

#هنر_ظریف_بی_خیالی

#فصل۳
کتاب «هنر ظریف بی‌خیالی » از جمله کتاب‌های پرفروش و معروف در حوزه روانشناسی اجتماعی و مهارت‌های زندگی است.
نویسنده کتاب
نویسنده این کتاب مارک منسون (Mark Manson) است.

اطلاعات کلی
نویسنده: مارک منسن
سال نشر اصلی: ۲۰۱۶
تعداد فصل‌ها: ۹ فصل


فصل سوم با عنوان «شما استثنایی نیستید» (در نسخه اصلی: You Are Not Special) حملهٔ مستقیم و بی‌پرده‌ای به یکی از مقدس‌ترین ارزش‌های فرهنگ مدرن، یعنی «ویژگی و استثنایی بودن» است. در اینجا نکات کلیدی این فصل با جزئیات بیشتر بررسی می‌شود:

نکات کلیدی فصل سوم:

۱. حمله به فرهنگ «همه ما برنده هستیم» و «احساس استحقاق» (The Culture of Participation Trophies):

· منسون استدلال می‌کند که به خصوص به نسل‌های جوان‌تر (از جمله خودش) دائماً القا شده که بدون هیچ دلیل خاصی، خاص، منحصر به فرد و استثنایی هستند. این القا از طریق والدین، مدرسه، رسانه‌ها و فرهنگ «همه یک جایزه می‌گیرند» اتفاق افتاده است.
· این فرهنگ یک «احساس استحقاق» (Sense of Entitlement) خطرناک ایجاد می‌کند: این احساس که جهان و دیگران موظف هستند خواسته‌ها و انتظارات من را برآورده کنند، بدون این که من لزوماً کار خاصی برای به دست آوردن آن انجام داده باشم.

۲. پیامدهای مخرب باور به «استثنایی بودن»:

· شکنندگی روانی (Psychological Fragility): وقتی باور دارید که خاص هستید، هر شکست یا انتقاد کوچکی یک زخم عمیق بر پیکرهٔ هویت شما وارد می‌کند. زیرا آن شکست را نه یک رویداد عادی، بلکه یک توهین شخصی و نفی «ویژگی» ذاتی شما می‌دانید.
· نارضایتی مزمن (Chronic Dissatisfaction): اگر فکر کنید سزاوار بهترین‌ها هستید، هر چیزی کمتر از «بهترین» شما را ناراضی خواهد کرد. یک شغل خوب، کافی نیست؛ باید رویایی باشد. یک رابطه خوب، کافی نیست؛ باید یک افسانه باشد. این نگرش دستیابی به رضایت را غیرممکن می‌کند.
· توقف رشد (Stunted Growth): اگر فکر کنید همین حالا هم کامل و خاص هستید، انگیزه‌ای برای یادگیری، بهبود خود و کار سخت نخواهید داشت. چرا باید برای چیزی تلاش کنید که از قبل فکر می‌کنید دارید؟

۳. رهایی‌بخش بودن پذیرش «معمولی بودن»:

· اینجا نقطه قوت فصل است. منسون می‌گوید پذیرش این که شما یک انسان «معمولی» (Average) هستید، به هیچ وجه یک تسلیم‌نامه یا نگاه منفی نیست، بلکه یک آزادی فوق‌العاده است.
· اگر شما معمولی باشید، یعنی:
· شکست‌هایتان معمولی است: همه شکست می‌خورند. شکست شما را خاص یا بدبخت نمی‌کند، فقط شما را انسانی مانند بقیه نشان می‌دهد.
· مشکلاتتان معمولی است: شما تنها کسی نیستید که با مشکلات مالی، عاطفی یا شغلی دست و پنجه نرم می‌کنید.
· فرصت رشد دارید: چون کامل نیستید، همیشه چیزی برای یادگیری و بهبود وجود دارد. این سفر یادگیری خودش می‌تواند معنادار و لذت‌بخش باشد.

۴. تفاوت بین «خاص بودن ذاتی» و «خاص شدن اکتسابی»:

· منسون بین دو مفهوم تمایز قائل می‌شود:
· خاص بودن ذاتی (Inherent Specialness): همان باور غلطی که فرهنگ مدرن ترویج می‌کند: این که شما از ابتدا و به خودی خود خاص هستید. این باور مضر است.
· خاص شدن اکتسابی (Earned Specialness): این نوع خاص بودن ارزشمند است. یعنی شما از طریق کار سخت، perseverance (پشتکار)، مهارت‌آموزی و غلبه بر چالش‌ها، به نتیجه‌ای استثنایی دست می‌یابید. این خاص بودن، محصول ارزشمند رنج و تلاش است، نه یک حق ذاتی.

۵. تأکید بر «فرآیند» به جای «هویت»:

· به جای این که به خودتان بگویید «من یک نابغه هستم» (که یک برچسب ثابت و شکننده است)، بهتر است بگویید «من هر روز سخت کار می‌کنم تا در کارم بهتر شوم» (که یک فرآیند پویا و قابل کنترل است).
· اولی شما را در برابر کوچک‌ترین اشتباه آسیب‌پذیر می‌کند (اگر نابغه هستی، چرا شکست خوردی؟). دومی به شما اجازه می‌دهد شکست را بپذیرید و از آن یاد بگیرید (امروز شکست خوردم، فردا دوباره سخت‌تر کار خواهم کرد).

جمع‌بندی نهایی فصل سوم:

فصل سوم از ما نمی‌خواهد که برای خودمان ارزش قائل نباشیم یا ambition (بلندپروازی) نداشته باشیم. برعکس، از ما می‌خواهد که «احساس استحقاق» بی‌اساس خود را رها کنیم تا بتوانیم «اعتماد به نفس واقعی» را بر پایهٔ کار سخت و دستاوردهای اکتسابی بسازیم.

نتیجه‌گیری نهایی این فصل این است: وقتی خود را از بار سنگین «مجبور بودن به خاص بودن» رها کنید، می‌توانید انرژی خود را صرف چیزهایی کنید که واقعاً مهم هستند: یادگیری، رشد، برقراری ارتباط معنادار با دیگران و لذت بردن از سفر زندگی، به جای وسواس داشتن روی مقصدی رویایی که فکر می‌کنید استحقاق آن را دارید. این نگرش، پایه‌ای مستحکم برای یک زندگی resilient (انعطاف‌پذیر) و رضایت‌بخش است.

@physics_school

#ملیلیکان

#دانشمندان

#بارالکتریکی

#ثابت_پلانک

#قسمت۳


رابرت اندروز میلیکان - فیزیکدانی  در جستجوی حقیقت بنیادین

رابرت اندروز میلیکان: اندازه‌گیری بار الکترون و پرتوهای کیهانی

اجرای آزمایش و نتایج انقلابی

کلید موفقیت میلیکان، دقت فوق‌العاده و صبر فراوان در مشاهده هزاران قطره روغن در مدت زمان طولانی بود. او و هاروی فلچر (دانشجویش) به صورت چشمی و با استفاده از یک تلسکوپ، حرکت قطرات منفرد را برای ساعت‌ها زیر نظر می‌گرفتند.

نتیجه این مشاهده‌های خستگی‌ناپذیر، کشف یک واقعیت اساسی بود: بار اندازه‌گیری شده روی تمام قطرات، همیشه مضرب صحیحی از یک عدد بنیادی بود (۱.۶۰۲ × ۱۰⁻¹⁹ کولن). این یافته، شاهدی قاطع و تجربی بر این مفهوم بود که بار الکتریکی "کوانتیزه" است؛ یعنی تنها می‌تواند در بسته‌های گسسته و مضرب‌هایی از یک مقدار پایه (بار الکترون) وجود داشته باشد. این کشف، بنیانی تجربی برای فیزیک اتمی و کوانتومی فراهم کرد. مقدار اندازه‌گیری شده توسط میلیکان با دقت کمتر از یک درصد، نزدیک به مقدار پذیرفته شده امروزی است.

تأیید اثر فوتوالکتریک و ثابت پلانک

همزمان با آزمایش قطره روغن، میلیکان به یکی دیگر از بزرگترین چالش‌های فیزیک آن زمان پرداخت: اثر فوتوالکتریک. آلبرت اینشتین در سال ۱۹۰۵ با استفاده از مفهوم کوانتومی نور (فوتون) این پدیده را تبیین کرده بود. با این حال، نظریه اینشتین در آن زمان به شدت مورد بحث و حتی رد توسط بسیاری از فیزیکدانان، از جمله خود میلیکان، بود.

میلیکان، که اگرچه با نظریه کوانتوم نور مخالف بود، اما یک دانشمند تجربی بی‌طرف بود. او با طراحی مجموعه‌ای از آزمایش‌های بسیار دقیق بین سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۵، رابطه پیش‌بینی شده توسط اینشتین بین انرژی فوتون‌ها (فرکانس نور) و انرژی الکترون‌های گسیل شده را به دقت تأیید کرد. از شیب خط حاصل از داده‌هایش، او توانست مقدار ثابت پلانک (h) را با دقت بالایی محاسبه کند. irony تاریخ علم اینجاست که میلیکان، با آزمایش‌های درخشانش، نظریه‌ای را که شخصاً به آن باور نداشت، به بهترین شکل ممکن تأیید کرد. او بعدها در زندگینامه خود نوشت: "من ده سال از عمرم را صرف آزمایش بر روی معادله اینشتین کردم و بر خلاف تمام انتظاراتم، مجبور شدم در سال ۱۹۱۵ صحت بی‌چون و چرای آن را اعلام کنم."

#ادامه دارد


@physics_school

#نوستالژیک

یار دبستانی من، با من و همراه منی

چوب الف بر سر ما، بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو، رو تن این تخته سیاه

ترکهٔ بیداد و ستم، مونده هنوز رو تن ما

دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش

خوب اگه خوب، بد اگه بد، مرده دلای آدماش

دست من و تو باید این پرده‌ها رو پاره کنه

کی میتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه؟

یار دبستانی من، با من و همراه منی

چوب الف بر سر ما، بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو، رو تن این تخته سیاه

ترکه بیداد و ستم، مونده هنوز رو تن ما

یار دبستانی من، با من و همراه منی

چوب الف بر سر ما، بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو، رو تن این تخته سیاه

ترکهٔ بیداد و ستم، مونده هنوز رو تن ما
@physics_school