سری فوریه و تبدیل فوریه.
.
@physics_ir
سری فوریه برای تقریب توابع به کار می رود.

●تبدیلات فوریه در محاسبات تصویری کاربردهای وسیعی دارند. بطور مثال در ام‌آرآی در فیزیک پزشکی جهت ایجاد تصویر نهایی اطلاعات امواج ساطع شده از هسته‌های هیدرژن از حوزۀ فرکانسی (frequency domain) به حوزۀ فضایی (spatial domain) تبدیل فوریه می‌شوند.
@physics_ir

●همچنین در علم دینامیک سازه‌ها و ارتعاشات مکانیکی برای تعیین پاسخ سازه در برابر تحریکات غیر هارمونیک از تبدیلات فوریه برای تبدیل این تحریکات به اجزای هارمونیک استفاده می‌شود. پس از آن می‌توان اقدام به حل معادله دیفرانسیل حرکت سازه نمود.
@physics_ir
●در فیزیک پلاسما نیز کاربرد دارد. تبدیل اطلاعات حوزه ی مکانی به حوزه ی فرکانسی اطلاعات خوبی از پلاسمای مورد نطر به ما می دهد. هر چند این اطلاعات دقیق نیست ولی برای شروع و دست یابی به اطلاعات اولیه مفید است.

#فیزیک #المپیاد #تبدیل_فوریه #physics
حتما لطفا دوستانتون رو تگ کنید.🎓🎓🎓
@physics_ir

@physics_ir

یک پست قدیمی:
مثالی از سهمی گون هذلولی وار و نقطه زینی:چیپس
.
.
@physics_ir

نشر همپا:
نشر همپا:
آزمون آزمایشی کنکور دکتری فیزیک
برگزار شده در جمعه 15 بهمن👆👆👆👆

@physics.ir

⚫چرا برخی کهکشانها جوانمرگ می شوند؟؟
.
تحقيقات جديد دانشمندان استراليايي نشان داده که برخي کهکشان‌ها به دليل از دست دادن زودهنگام گاز مورد نياز براي ايجاد ستاره‌هاي جديد، جوانمرگ مي‌شوند.
به گفته فيزيکدانان نجومي دانشگاه غرب استراليا، دو گونه اصلي کهکشان وجود دارد: کهکشان‌هاي «آبي» که هنوز فعالانه به کار ستاره‌سازي مشغولند و کهکشان‌هاي «قرمز» که از رشد بازمانده‌اند.
@physics_ir
بيشتر کهکشان‌ها به آرامي پس از دو ميليارد سال يا بيشتر از حالت آبي به قرمز گذر مي‌کنند اما برخي گذرها بطور ناگهاني و کمي پس از يک ميليارد سال رخ مي‌دهند که از نظر کيهاني بسيار جوان محسوب مي‌شود.

دانشمندان براي نخستين بار چهار کهکشان را در آستانه پايان شکل‌گيري ستارگان در آن‌ها مورد بررسي قرار دادند که هر کدام در مرحله متفاوتي از گذر قرار داشتند.

يافته‌هاي دانشمندان نشان داد، کهکشان‌هايي که به پايان مرحله ستاره‌سازي خود مي‌رسند، بيشتر گاز خود را از دست مي‌دهند.
@physics_ir
هنوز مشخص نيست که چرا اين گاز از کهکشان خارج مي‌شود. يکي از احتمالات مي‌تواند بلعيده شدن آن توسط سياهچاله غول‌پيکر کهکشان يا کشيده‌شدن آن در کهکشان همسايه باشد.
.
@physics_ir
#پیج_علمی_فیزیک_ایران #فیزیک #کهکشان #نجوم

ستاره‌شناسان يک درخشش کيهاني ضعيف را کشف کرده‌اند که تاکنون ديده نشده بود و مي‌تواند از ستارگاني باشد که سرگردان ميان کهکشان‌ها شناورند. اين کشف پيشنهاد مي‌کند که حدود نيمي از تمامي ستارگان در جهان بيرون از مرزهاي کهکشاني قرار دارند.
« ممکن است افرادي در آن بيرون زندگي کنند، در ميان فضاي تاريک سرد بدو ن داشتن يک راه شيري.» اين گفته‌ي هاروي مزلي Harvey Moseley)) از مرکز پرواز فضايي گودارد ناسا در گرين بلت مريلند است.
ستاره‌ها احتمالاً در هنگام برخورد کهکشان‌ها به آنجا پرتاپ شده‌اند. يک تيم به رهبري مايکل زمکو (Michael Zemcov) اخترشناسي از موسسه فن‌آوري کاليفرنيا (کالتک) در پاسادنا اين کشف را در نشريه ساينس1 تاريخ 7 نوامبر گزارش کرده‌ است.

@physics_ir
برخورد ميان کهکشان‌ها مي‌تواند باعث پرتاپ ستارگان به سمت فضاي ميان کهکشان‌ها شود.

اين يافته‌ها از آزمايش پس زمينه مادون قرمز کيهاني (CIBER) به‌دست مي‌آيد که در سال‌هاي 2010 و 2012 بر روي يک راکت تحقيقاتي به طور موقت به آسمان پرتاپ شد. سايبر با اوج گرفتن در بالاي جو، بر 5 ناحيه مختلف در فضا متمرکز شد و با صرف حدود يک دقيقه براي نورگيري از هر کدام از ناحيه ها، هر آنچه ذرات نور کيهاني که ممکن بود را جمع‌آوري کرد. پروازها در زمان‌هاي متفاوتي از سال انجام شد به طوري‌که ستاره‌شناسان مي‌توانستند اثرات مزاحم نور منطقته البروج (تابش نور آفتاب که از غبار ميان سيارات پراکنده شده است) را حذف کنند.

سايبر طوري طراحي شد که به دنبال افت و خيزهاي نور مادون قرمز باشد تا به اين وسيله نشانه‌هايي از اولين کهکشان‌هايي را که در جهان شکل گرفته‌اند را جستجو کند. نور چنين کهکشان‌هايي به دليل انبساط جهان، انتقال به قرمزي به سمت طول موج‌هاي مادون قرمز داشته است.

اما هنگامي‌که زمکو و همکارانش شروع به بررسي داده‌هاي سايبر کردند متوجه شدند نوري که به دام افتاده است به اندازه کافي قرمز نيست که از کهکشان‌هاي قديمي آمده باشد. نور بايد از چيزي نزديک تر و نوين تر همچون ستاره‌هاي معمولي آمده باشد.

پژوهش‌گران از نواحي مشاهده شده سايبر به کل جهان برون‌يابي کردند و به اين نتيجه رسيدند که ميزان نور بيشتر از آنچه است که قابل توصيف از طريق کهکشان‌هاي شناخته شده باشد. يکي از اعضاي تيم، جيمي باک (Jamie Bock)ستاره شناسي از کالتک مي‌گويد، «اين به اين معنا است که نور احتمالاً از ستارگان ميان کهکشان‌ها مي‌آيد. اين ستارگان همان مقدار نور پس زمينه توليد مي‌کنند که خود کهکشان‌ها و اين بسيار مهيج است.»

ستاره‌ها معمولاً درون کهکشان‌ها قرار مي‌گيرند، اما ممکن است هنگام برخورد کهکشان‌ها، در اثر نيروي گرانشي به بيرون پرتاب شوند. باک شک دارد که شايد تعداد زيادي از اين ستاره‌ها از کهکشان‌هاي نسبتاً سبک وزن آمده باشند که بسيار ساده‌تر از کهکشان‌هاي سنگين‌وزن تسلط بر ستارگانشان را از دست مي‌دهند.

مزلي مي‌گويد «اگر اين درست باشد، جمعيتي از ستارگان وجود دارد که بيرون از آنجا قرار دارند و به دليل نور کم هر يک، تنها مي‌توان آن‌ها را دسته‌جمعي ديد»

جونا کالمير (Juna Kollmeier) ستاره‌شناسي از رصدخانه کارنيگ در پاسادنا مي‌گويد «اين کار نشان مي‌دهد که ستاره‌شناسان چقدر اندک در مورد فضاي ميان کهکشاني اطلاعات دارند و اينکه اين‌ها تا چه ميزان مي‌توانند در محتواي انرژي جهان سهم داشته باشند.» در ماه ژوئن کالمير و همکارانش مسئله «نور گمشده» را گزارش کردند: به اندازه کافي ستاره و کهکشان وجود ندارد که مشاهداتي از فضاي ميان کهکشان‌ها را توضيح دهد2.

او مي‌گويد يافته‌هاي اخير «تحريک آميز» هستند اما متقاعد کننده نيست که با مدل‌هايي که مطالعه جديد استفاده کرده است نتيجه بگيريم نور از ستاره‌هاي خارج از کهکشان آمده است.

باک و همکارانش اکنون در حال ساخت يک آزمايش پشتيبان هستند به نام سايبر2 که به جاي طول موج‌هاي مادون قرمز به نور مرئي نگاه خواهد کرد. آن‌ها اميدوارند اين کار اطلاعات جديدي را در مورد تابش پس‌زمينه و اينکه دقيقاً چه نوع ستارگاني مي‌توانند در آن سهم داشته باشند را آشکار کند.

کانال علمی فیزیک
به بهانه سالروز درگذشت کاشف اکسيژن، گازي که زندگي مان به آن وابسته است.
.
.
@physics_ir
جوزف پريستلي دانشمند انگليسي در سيزدهم مارس 1733م در نزديکي شهر ليدز انگلستان به دنيا آمد و در کودکي يتيم شد.
وي از آن پس تحت سرپرستي عمه‏اش به تحصيل پرداخت و زبان‏هاي فرانسه، آلماني، ايتاليايى و عربي را به خوبي فرا گرفت. پريستلي پس از چندي به علم شيمي علاقه پيدا کرد و آزمايش‏هايى در اين زمينه انجام داد. وي در يکي از آزمايش‏هاي خود، قطعه چوبي را سوزاند و سپس آن را در معرض گازي که از خمره آبجو خارج مي‏شد قرار داد و مشاهده کرد که شعله چوب خاموش مي‏شود.
اين واقعه باعث پيگيري بيشتر پريستلي و کشف گاز کربنيک گرديد. او آزمايش‏هاي خود را ادامه داد و با انجام فعل و انفعالاتي بر روي گاز کربنيک يک گاز بي‏رنگ و بو کشف کرد که همان گاز ازت است. پريستلي در يکي ديگر از آزمايش‏ها، مقداري از گاز کربنيک را در آب حل کرد و براي اولين بار، راه تهيه مشروبات غيرالکلي را به جهان نشان داد. با اين کشف‏ها، پريستلي شهرت بي‏نظيري به دست آورد و از طرف دولت فرانسه به استادي آکادمي علوم برگزيده شد.
يکي ديگر از کارهاي مهم او آن است که براي اولين بار، گاز اکسيژن را کشف کرد. وي در سال 1744، با حرارت دادن به اکسيد جيوه گازي را کشف کرد که اين گاز پس از مطالعه توسط لاوازيه، شيمي‏دان معروف فرانسوي، به نام گاز اکسيژن شناخته شد. پريستلي دريافت که گياهان مي‏توانند اکسيژن توليد کنند. او هم‏چنين به تنفس گياهان پي برد و راه طبيعي تهيه اکسيژن را کشف کرد.
@physics_ir
در اين ميان برخورد پريستلي و عده‏اي از آشوبگران در جريان انقلاب کبير فرانسه، به حمله اين خرابکاران به منزل و کتابخانه پريستلي انجاميد و حاصل زحمات چندين ساله‏اش در اين تاراج از بين رفت. پس از اين حادثه، پريستلي از فرانسه راهي امريکا شد و فعاليت‏هاي علمي خود را ادامه داد. زماني که پريستلي در آزمايشگاه شخصي خود در پنسيلوانيا کار مي‏کرد، به کشف مهم ديگري نائل آمد.

او گاز سمي و مرگ‏آور اکسيد کربن را از احتراق ناقص زغال، بنزين يا هر سوخت ديگر با اکسيژن کشف کرد که درجهان علم داراي ارزش زيادي است. وي هم‏چنين درباره جوهر گوگرد، آمونياک و جوهر نمک مطالعات و تحقيقات و آزمايش‏هاي فراواني انجام داد که امروزه، نتايج اين تحقيقات در علم شيمي داراي اهميت بسزايي مي‏باشند. جوزف پريستلي سرانجام در 8 فوريه 1804م در 71 سالگي درگذشت.
@physics_ir

حل یک سوال کوانتوم خوب👆👆👆👆

پژوهشگران چيني يک منبع تغذيه الکتريکي ساخته‌اند که با تبخير آب از نانومواد کربني کار مي‌کند. اين وسيله تقريباً 2/5 سانتي‌متر طول دارد و مي‌تواند ولتاژي در حدود 1/5 ولت توليد کند- يعني به اندازه‌ي يک باتري AA استاندارد.@physics_ir

در حالي که اين باتري فقط چند صد نانوآمپر توليد مي‌کند، گروه پژوهش با اتصال چند تا از آن‌ها يک صفحه‌نمايش کريستال مايع (LCD) را روشن کردند. به گفته‌ي محققان، با پيشرفت‌هاي بعدي مي‌توان از اين وسيله براي تجهيزات استريليزه و تصفيه يا شيرين کردن آب در نواحي گرم کره‌ زمين استفاده کرد.
اين باتري توسط گروهي به سرپرستي وانلين گيو Wanlin Guo در دانشگاه نانجينگ و جون ژو Jun Zho در دانشگاه هوآژونگ ساخته شده است. ساختار آن شامل لايه‌نشاني نانوتيوب‌هاي کربني چند‌جداره (MWCNT) روي پايه‌ي کوارتز براي ايجاد دو الکترود است. پايه حدود 25 ميلي‌متر طول دارد و در هر سر آن دو الکترود 2 ميلي‌متري قرار دارد. سپس کربن سياه- ذرات ريزي از کربن به قطر تقريبي 20 نانومتر- لايه‌نشاني شده و پايه را تا ضخامت 70 ميکرومتر مي‌پوشاند. آنگاه سيم‌هاي مسي به هر الکترود متصل شده و مدار با يک ولت‌متر کامل مي‌شود.
@physics_ir
غوطه‌ور در آب
يک انتهاي وسيله در بِشِري از آب دي‌يونيزه شده قرار داده مي‌شود به طوري که چند ميليمتر پايينيِ وسيله غوطه‌ور باشد. ظرف يکساعت، فعاليت موييني آب را به نقاط سابقا خشک رسانده و از لبه پاييني تا حداکثر 20 ميليمتر بالا مي‌کشد. همين‌طور که آب بالا مي‌رود، ولتاژ بين الکترودها افزايش يافته و در يکساعت به مقدار بيشينه 1 ولت مي‌رسد.
وقتي اين وسيله و بشر درون محفظه‌اي بسته قرار گرفت که بخار آب نمي‌توانست از آن خارج شود، ولتاژ ظرف 15 دقيقه به صفر رسيد- و با برقراري تهويه به سرعت به مقدار قبلي برگشت. جريان هوا، که مشخصاً سرعت تبخير را افزايش مي‌دهد، ولتاژ را تا 1/5 ولت رساند. از طرف ديگر، افزايش رطوبت محيط با ممانعت از تبخير ولتاژ را کم مي‌کرد. رويهمرفته، به عقيده‌ي پژوهشگران، اين مشاهدات تاييد مي‌کنند که تبخير علت کارکردن وسيله است.
@physics_ir
پتانسيل جريان
بررسي طيف‌سنجي فروسرخ از اين وسيله نشان مي‌دهد که انرژي الکتريکي از طريق پتانسيل جريان ايجاد شده است. اين فرآيندي الکتروشيميايي وقتي رخ مي‌دهد که يک الکتروليت با گراديان فشار از طريق يک کانال يا منفذ تحريک مي‌شود.
گروه سپس چهار تا از اين وسيله‌ها را به صورت سري به هم متصل کرد تا منبعي با 380 نانوآمپر در 4/8 ولت داشته باشد- اين مقدار براي راه اندازي يک صفحه نمايش کريستال مايع کافي است. پژوهشگران مي‌گويند که با بهينه کردن فرآيندهاي جريان و تبخير مي‌توان عملکرد وسيله را بهبود بخشيد.
اين تحقيق درNature Nanotechnology گزارش شده است.

@physics_ir
.
.
اگر روی زمین 68 کیلوگرم (150پوند) باشید، در سیارات دیگر معادل چند کیلوگرم هستید! روی شکل!
@physics_ir

@physics_ir
.
.
ده فیزیکدان تاثیر گذار در کوانتوم مکانیک.
.
.
@physics_ir

توضیح درباره حضور انشتین در این عکس:
انشتین در کوانتوم نسبیتی تاثیرگذار بوده است.
@physics_ir
 در فیزیک ذرات، بوزون ها ذره‌هایی با عدد اسپین درست هستند که از امار بوز-انیشتین پیروی می‌کنند.این با قضیه اسپین مدار مطابقت دارد: دررتئوری میدان کوانتوم نسبیتی ذره‌ها با اسپین صحیح  بوزون هستند و ذره‌ها با اسپین نیمه صحیح فرمیون هستند.
@physics_ir

آزمون جامع دکترای نشر همپا ،آزمون دوم @hampaketab

آزمون آزمایشی دکتری فیزیک👆👆

@physics_ir
⚫بعد از انشتین، آیا نبوغ علمی منقرض شده است؟
@physics_ir

آيا نبوغ علمي که در طول تاريخ همواره باعث ظهور نظريات جديد و انقلاب‌هاي علمي بزرگ شده به راستي منقرض گرديده است؟ و آيا نوابغ علمي با تيم‌هاي تحقيقاتي بزرگي جايگزين شده‌اند که به جاي معرفي رشته‌هاي علمي نوين سعي در بالاتر بردن ظرافت و دقت رشته‌هاي موجود دارند؟ در زير کيث سمنتون به اين پرسش‌ها پاسخ مي دهد.
@physics_ir
بسياري از دانشمندان زندگي حرفه‌اي خود را وقف مطالعه پديده‌هايي مي‌کنند که تصور مي‌شود سال‌ها مورد توجه خواهند بود. اشکال مختلف حيات همواره در طول نسل‌ها دستخوش تغييرات بسياري مي‌شوند، بنابراين به نظر مي‌رسد زيست‌شناساني که بر روي نظريه تکامل کار مي‌کنند همواره کاري براي انجام دادن دارند. اما آنچه که در اينجا مورد بحث است، به نظر مي‌رسد که امروزه وجود خارجي ندارد.
@physics_ir
يک دانشمند خلاق ايده‌هايي را مطرح مي‌کند که بديع و مفيد هستند. اما يک نابغه علمي ايده‌هايي را مطرح مي‌کند که بديع، مفيد و البته شگفت‌انگيز هستند. اين ايده‌هاي نو ظهور – شامل نظريه‌ها، اکتشافات و ابداعات – تعميم کارهاي قبلي دانشمندان نيستند، بلکه پا نهادن به قلمروي جديدي از علوم به شمار مي‌روند.
@physics_ir
نظريه نسبيت خاص اينشتين سه معيار بداعت، مفيد بودن و شگفت‌انگيز بودن را داشت و بنابراين باعث ايجاد احساس نياز به نوشتن کتاب‌هاي درسي مقدماتي بسياري شد. اينشتين مفهوم فضا و زمان مطلق نيوتني را کنار گذاشت و رابطه جديدي را ميان جرم و انرژي معرفي کرد که در فرمول معروفش آمده است.
@physics_ir
نوابع به دو طريق نقش بسيار مهمي را در پيشبرد علم بازي کرده‌اند: اولا آن‌ها رشته‌هاي علمي جديد را پايه‌گذاري نموده‌اند، همانند گاليله که نجوم تلسکوپي را براي نخستين بار معرفي کرد. ثانيا، نوابغ رشته‌هايي را که از پيش وجود داشته‌ است دچار تحول نموده‌اند. به عنوان مثال چارلز داروين زماني پيشنهاد تکامل به وسيله انتخاب طبيعي را پيشنهاد کرد که بيشتر زيست‌شناسان باور داشتند گونه‌هاي حيات از زمان خلقت که در کتاب مقدس آمده است ثابت بوده‌اند.
@physics_ir
با اين حال به نظر مي‌رسد که نه بنيان‌گذاري رشته‌هاي علمي جديد براي دانشمندان امروز امکان‌پذير است و نه ايجاد تحول بنيادين در رشته‌هاي موجود. امروزه نظريات و ابزارهاي ما اولين ثانيه‌ها و دورترين نقاط کيهان را کاوش مي‌کنند و ما قادريم ريزترين اشکال حيات و ذرات زيراتمي با نيم‌عمر بسيار کوتاه را بررسي کنيم. سخت است که تصور کنيم دانشمندان از برخي پديده‌ها که سزاواز داشتن يک رشته علمي در کنار نجوم، فيزيک، شيمي و زيست‌شناسي هستند چشم‌پوشي مي‌کنند. براي بيش از يک قرن هر رشته علمي جديد از جمله اخترفيزيک، بيوشيمي و يا زيست‌شناسي نجومي به عنوان زيرشاخه‌اي از همين علوم در نظر گرفته شده است. پيشرفت‌هاي بيشتر در واقع به جاي آنکه بنيان‌هاي دانش بشر را دچار تغيير کنند، آنچه را که از پيش شناخته شده است گسترش مي‌دهند. براي مثال يکي از بزرگترين دستاوردهاي علمي اخير کشف ذره بوزون هيگز است که وجودش چند دهه قبل پيش‌بيني شده بود.
@physics_ir
روزهايي که در آن يک دانشجوي دکتري بتواند به تنهايي چهار مقاله انقلابي بنويسد در حالي که به طور تمام وقت در دفتر ثبت اختراعات مشغول به کار است – همانند کاري که اينشتين در سال ۱۹۰۵ ميلادي انجام داد – به احتمال زياد ديگر تکرار نخواهند شد. امروزه علوم طبيعي به حدي گسترش يافته‌اند و پايه‌هاي علم به حدي پيچيده و تخصصي شده‌اند که کارهاي نوين و بديع فقط از گروه‌هاي بزرگ و تيم‌هاي تخصصي که از افراد بسيار زيادي تشکيل شده‌اند برمي‌آيد.
@physics_ir
المپيک علمي
در اينجا ذکر سه نکته ضروري است: اول اينکه آنچه گفتيم به معناي آن نيست که پيشرفت علم متوقف خواهد شد. بلکه اين پيشرفت «سريع‌تر، بيشتر و قدرتمندتر» از هميشه خواهد بود و سر فصل کتاب‌هاي درسي دائما به روز خواهد شد. در واقع در بدترين حالت برخي از رشته‌هاي علمي به شکل مجانبي به حدي از جامع بودن و دقت مي‌گرايند که در بيشتر مسابقات ورزشي امروزي نيز ديده مي‌شود. يعني همان‌طور که قهرمانان المپيک زماني به مدال طلا دست پيدا مي‌کنند که رکوردهاي جهاني را به اندازه کسري از ثانيه جلو ببرند، دانشمندان نيز تنها در صورتي مي‌توانند به جايزه نوبل برسند که بتوانند نظريات موجود را کمي گسترش ببخشند يا دقت اندازه‌گيري‌ها را کمي بالاتر ببرند. اينگونه دانشمندان به راستي دانشمنداني از نوع قهرمانان المپيک هستند.
@physics_ir
دوم اينکه بحث ما بدين معنا نيست که علم در حال خاموشي است و يا تحقيقات مدرن امروزي نسبت به کارهاي افرادي چون نيکولاس کوپرنيک، رنه دکارت، ايزاک نيوتن، ماري کوري و يا لوئي پاستور اهميت و ارزش کمتري دارند. دانشمندان امروزي عموما از ضريب هوشي بسيار بالايي برخوردارند. در حقيقت براي اينکه دانشمندي بتواند به عنوان يک محقق درجه يک شناخته شود بايد ضريب هوشي بالاتري نسبت به افر