✅چرخش سریع آب را قطبیده می کند.

محققان ثابت کردند که می توانند هسته ی هیدروژن در آب را با چرخاندن مایع با سرعت های بالا مغناطیده کنند.
@physics_ir

✅چرخش سریع آب را قطبیده می کند.

محققان ثابت کردند که می توانند هسته ی هیدروژن در آب را با چرخاندن مایع با سرعت های بالا مغناطیده کنند.

با چرخاندن یک میله ی فلزی با سرعت به قدر کافی زیاد، این میله به طور خود به خودی مغناطیده و اسپین تمامی الکترون های آن در جهت یکسانی هم راستا خواهد شد. «تیکو اسلیتور» Tycho Sleator از دانشگاه نیویورک (NYU) و همکارانش این سوال را مطرح کردند که آیا چنین شیوه ای می تواند الکترون ها را در نمونه های بافت مغز به منظور بهبود تصویربرداری، قطبیده کند. این سوال به مطالعاتی منجر شد که به قطبش القا شده از طریق چرخش در الکترون ها در این ماده ی مبتنی بر آب پرداخت. در نهایت پروژه ی تصویربرداری ناتمام رها شد؛ اما اسلیتور و محسن عربگل، همکارش در دانشگاه نیویورک، مسیر تحقیق را با مطالعه ی اینکه اگر آب با سرعت بالا چرخانده شود، آیا امکان دارد که اسپین های هسته (و نه فقط الکترون ها) هم راستا شود، پی گرفتند. آن ها اکنون این اثر را به طور تجربی اثبات کردند.

در این آزمایش ، این گروه یک قسمت توخالی 2 میلی متر در 8 میلی متر از یک میله را با آب پر کردند و میله را چرخاندند. سپس آن ها از تکنیک تشدید مغناطیسی هسته ای (NMR) برای سنجش مغناطش ناشی از چرخش آب بهره گرفتند. در سرعت 4000 دور بر ثانیه (rev/s)، اسلیتور و عربگل افزایشی یک درصدی را در مغناطش آب نسبت به اثر مغناطش کوچک القا شده توسط تکنیک NMR مشاهده کردند. این مغناطش اضافی در سرعت 13500 rev/s تنها تا 3درصد افزایش پیدا کرد.

این اثبات تجربی بیش از 100سال پس از اینکه «ساموئل بارنت» همتای الکترونی این اثر را در سال 1915 کشف کرد (که به عنوان اثر بارنت شناخته می شود)، صورت گرفت. این گروه می گویند که ادراک اثر «هسته ای» بارنت فقط به دلیل پیشرفت های فنی میسر بود که امکان چرخش ماده با سرعت بسیار بالا را فراهم می کند.



این تحقیق در Physical Review Letters منتشر شده است.

منبع خبر: وبگاه APS

@physics.ir
جان آرچیبالد ویلر (به انگلیسی: John Archibald #Wheeler#) #فیزیکدان آمریکایی و از پیشگامان #فیزیک هسته‌ای بود.
واژه «#کرم‌چاله»و «#سیاه‌چاله فضایی»ابداعات او برای نامیدن چنان جرم گرانشی است

@physics_ir
۱۰ اختراع نیکولا تسلا که جهان را تغییر دادند!

http://bit.ly/2NCIPCR

@physics_ir
ولادت تسلا

اگر زمان متوقف شود چه میشود؟؟
@physics_ir

در ریاضیات، منحنی #لیساژو (انگلیسی: Lissajous curve# ) یا منحنی بودیچ (به انگلیسی: Bowditch curve)
معرف حرکت پیچیده موزون ‏ است. این خانوادهٔ منحنی‌ها را ناتانیل بودیچ ‏ در ۱۸۱۵ و ژول آنتوان لیساژو ‏ در ۱۸۵۷ مطالعه کردند.
در نوسان دو بعدی کاربرد دارد.
@iotaph

شاید بتوان اختلاف در اندازه‌گیری آهنگ انبساط کیهانی را با افزودن شکل دیگری از انرژی تاریک حل کرد.





مدت‌های طولانی دست‌یابی به آهنگ انبساط جهان، که با ثابت هابل توصیف می‌شود، مشکل بوده است. دو راهبرد کنونی برای تعیین ثابت هابل در کشمکش هستند و به‌نظر می‌رسد که درست پس‌از هر بار اعلام داده‌های جدید، این تنش بدتر می‌شود. یک نظریه جدید نشان مي‌دهد که با افزودن نوع دیگری از انرژی تاریک که مدت‌ها پیش از آنکه کهکشان‌ها پدید آیند، به جهان سرعت داده بود می‌توان مشکل را حل کرد.

شاید بتوان اختلاف در اندازه‌گیری آهنگ انبساط کیهانی را با افزودن شکل دیگری از انرژی تاریک حل کرد.





مدت‌های طولانی دست‌یابی به آهنگ انبساط جهان، که با ثابت هابل توصیف می‌شود، مشکل بوده است. دو راهبرد کنونی برای تعیین ثابت هابل در کشمکش هستند و به‌نظر می‌رسد که درست پس‌از هر بار اعلام داده‌های جدید، این تنش بدتر می‌شود. یک نظریه جدید نشان مي‌دهد که با افزودن نوع دیگری از انرژی تاریک که مدت‌ها پیش از آنکه کهکشان‌ها پدید آیند، به جهان سرعت داده بود می‌توان مشکل را حل کرد.



ثابت هابل را می‌توان با اندازه‌گیری سرعت دورشدن هر جرم از ما (معمولا ابرنواخترها) و تقسیم آن بر فاصله آن جرم تعیین کرد. روش دیگر برای تخمین ثابت هابل شامل برون‌یابی داده‌های تابش زمینه کیهانی (CMB) در جهان اولیه است. درحالی‌که تخمین‌های این دو تکنیک مشابه است، این دو مقدار با شاخص قابل‌توجه ۴ سیگما با هم اختلاف دارند.



محققان برای برآورد CMB «مدل استاندارد کیهان‌شناسی‌ای فرض کرده‌اند که در آن چگالی انرژی تاریک در طول زمان ثابت است». مارک کامینوفسکی از دانشگاه جان هاپکینز، در مریلند، و همکارانش برای حل تنش (ثابت) هابل سهم دومی برای انرژی‌ تاریکی که از میدان اسکالری می‌آید که اصطلاحا چگالی انرژی آن با زمان متغیر است، درنظر گرفتند. این گروه با تمرکز بر انواع پتانسیل‌های میدان اسکالر پارامترهایی را از این پتانسیل‌ها تعیین کردند که می‌توانست در جهان اولیه شتاب کاملا کافی ایجاد کند تا برآوردِ CMB ثابت هابل را با اندازه‌گیری‌های محلی تطبیق دهد. محققان پیش‌بینی کرده‌اند که شتاب این میدان اسکالر را می‌توان دقیق و قابل‌تشخیص در CMB مشخص کرد که ممکن است در پژوهش‌های آینده مشاهده شود.



منبع:

https://physics.aps.org/synopsis-for/10.1103/PhysRevLett.122.221301

@physics_ir
برگی از تاریخ علم
.

برگی از تاریخ علم
.
#تاو #نوترینو، (به انگلیسی: Tau ) یکی از ذرات بنیادی زیراتمی است که بار الکتریکی ندارد. این نوع نوترینو همراه با ذره تاو، نسل سوم لپتون‌ها را تشکیل می‌دهد و به این دلیل تاو نوترینو نامیده می‌شود.

گروه نانوفیزیک محاسباتی دانشکده فیزیک دانشگاه شهید بهشتی، از علاقه‌مندان پژوهش در حوزه فیزیک ماده چگال محاسباتی و نظری در قالب پژوهشگر پسادکتری دعوت به همکاری می‌کند.
برای آگاهی بیشتر به نشانی زیر وارد شوید.
Http://comphys.sbu.ac.ir/images/postdoc98.pdf

آزمایش جذاب به همراه پشت صحنه
.
@physics_ir
.
#فیزیک #آزمایش_فیزیک #طنز

بسامد و اندازه‌ی زمین‌لرزه‌ها در یک موقعیت ویژه از قوانین آماری عمومی پیروی می‌کنند که تکرار آن‌ها به طور دقیق در مقیاس‌های آزمایشگاهی کاری دشوار است. آزمایش جدیدی طراحی شده که در آن مجموعه‌ای از صفحات دوبعدی، برش داده شده و در درون یک پوسته‌ی استوانه‌ای دوبعدی محدود شده‌اند. این مجموعه بیش از یک میلیون آزمایش لرزه تولید می‌کند؛ مجموعه‌ی داده‌های زیادی که سه قانون مهم لرزه‌ خیزی را به اثبات می‌رسانند. به بیان پژوهش‌گران، کلید این موفقیت، بی‌نظمیِ غیرذاتی موجود در شبکه‌ نیروهایی است که تنش را دائماً در طول آرایه‌های صفحه‌ای منتقل می‌کنند. کار بیشتر بر روی این سیستم به محققان در شناسایی عواملی که زمین‌لرزه‌های واقعی را کنترل می‌کنند، کمک خواهد کرد.

بسامد و اندازه‌ی زمین‌لرزه‌ها در یک موقعیت ویژه از قوانین آماری عمومی پیروی می‌کنند که تکرار آن‌ها به طور دقیق در مقیاس‌های آزمایشگاهی کاری دشوار است. آزمایش جدیدی طراحی شده که در آن مجموعه‌ای از صفحات دوبعدی، برش داده شده و در درون یک پوسته‌ی استوانه‌ای دوبعدی محدود شده‌اند. این مجموعه بیش از یک میلیون آزمایش لرزه تولید می‌کند؛ مجموعه‌ی داده‌های زیادی که سه قانون مهم لرزه‌ خیزی را به اثبات می‌رسانند. به بیان پژوهش‌گران، کلید این موفقیت، بی‌نظمیِ غیرذاتی موجود در شبکه‌ نیروهایی است که تنش را دائماً در طول آرایه‌های صفحه‌ای منتقل می‌کنند. کار بیشتر بر روی این سیستم به محققان در شناسایی عواملی که زمین‌لرزه‌های واقعی را کنترل می‌کنند، کمک خواهد کرد.
احتمال وقوع یک زمین‌لرزه به جایی که در آن زندگی می‌کنید بستگی دارد. به عنوان مثال در بخش‌هایی از کشور ژاپن زمین‌لرزه‌های بزرگ (بزرگ‌تر از اندازه‌ی ۸) به طور متوسط در هر ده سال رخ می‌دهد در حالی‌که کالیفرنیا، زمین‌لرزه‌ی بزرگ را تقریبا در هر ۱۵۰ سال یکبار تجربه می‌کند. با این حال اگر نمودار لگاریتمی تعداد زمین‌لزره‌ها را بر حسب اندازه‌ی آن‌ها رسم کنید، شیب خطوط برای ژاپن و کالیفرنیا تقریبا یکی خواهد بود که با قانون گوتنبرگ-ریشتر (Gutenberg-Richter) مشخص می‌شود. یک قانون مرتبط، زمان مابین دو زمین‌لرزه با اندازه‌ی یکسان را توصیف می‌کند. قانون مهم سومی برای مطالعات زمین‌لرزه‌ای موسوم به قانون امری (Omori) وجود دارد که تعداد پس‌لرزه و پیش‌لرزه‌های مربوط به یک زمین‌لرزه‌ی بزرگ را توصیف می‌کند.
در این آزمایش اسوانی رامس (Osvanny Ramos) از دانشگاه لیون فرانسه و همکارانش از سیستمی دوبعدی از ۳۵۰۰ صفحه استفاده کرده‌اند که ۷ میلی‌متر یا کمتر قطر دارند. برخلاف ذراتی که در یک هندسه‌ی مسطح محدود شده و مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، این صفحات در فضایی باریک مابین دو استوانه‌ی هم‌محور عمودی قرار گرفته‌اند که اجازه می‌دهد تا آزمایش به شکل پیوسته انجام شود. لبه‌ی بالایی با یک حلقه‌ی سنگین پوشش داده شده تا فشار بر روی صفحه‌ها القا شود. در حالی‌که لبه‌ی پایینی با آهنگ یک دور در هر ۱۸ ساعت می‌چرخد. سرعت خطی متناظر تقریباً ۵۰ میلی‌متر در هر ساعت است که ۱۲۰۰۰ برابر سریع‌تر از حرکت گسل سان آدریس در کالیفرنیاست.
رمس و همکارانش با ۲۴ دوربین، حس‌گر گشتاور و آرایه‌ای از آشکارسازهای آکوستیکی بر سیستم‌شان نظارت کرده‌اند. دوربین‌ها شبکه‌ای از نیروهای منتقل شده در طول سیستم (زنجیره‌ی نیرو) ‌را با بکارگیری ویژگی انتقال نور، مستقل از تنش صفحه‌ها ثبت می‌کنند. جابجایی مستمر زنجیره‌ی نیروها (ویدیو را ببینید) نشان می‌دهد که این سیستم به طور اتفاقی ترکیب‌بندی‌های متنوعی از صفحات را مدل‌سازی می‌کند. به بیان زمس، آزمایش‌های زمین‌لرزه‌ی پیشین در ابعاد آزمایشگاهی قبلی از چنین بی‌نظمی کافی برخوردار نبوده‌اند.
داده‌های حاصل از اندازه‌گیری گشتاور نشان از مجموعه‌ افت‌های آنی در مقدار نیرو بر روی حلقه بالایی دارد که شبیه لغزش‌های انرژی در صفحات تکتونیک در خطوط گسل هندسی است. صفحات فشرده شده نسبت به هم‌دیگر همزمان و مستمراً جابجا شده و گسیل‌هایی آکوستیکی ایجاد می‌کنند که می‌توان آن‌ها را به عنوان امواج لرزه‌ای در نظر گرفت. در طول بازه‌ی زمانی ۲۴ ساعت تعداد افت‌های گشتاوری حدود ۲۰۰۰ تا بوده در حالیکه تعداد گسیل‌های آکوستیکی تقریباً ۲ میلیون عدد بوده است. این تیم انرژی این رویدادها را تخمین زده و نشان داده‌اند که توزیع این رفتار با قانون گوتنبرگ-ریشتر، قانون داخل رویدادی و قانون امری سازگاری دارد.
به گفته‌ی لراموس، داشتن سیستمی قابل اعتماد که با مشاهدات زمین‌شناختی تطابق دارد «ممکن است به یافته‌هایی اساسی در مورد عناصر ایجادکننده‌ی دینامیک زمین‌لرزه‌های واقعی منجر شود». در پژوهش آینده، او و همکارانش در تلاش خواهند بود تا پارامترهای اصلی مثل فشار و سرعت چرخش را تغییر دهند تا ببینند چگونه این اثرات رفتار این لرزه‌آزمایشگاهی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. آن‌ها همچنین به فکر طراحی پیش‌سازه‌های ممکن هستند که می‌تواند نوفه‌ای از یک حادثه‌ی بزرگ بحساب آید.
ایتای ایناف ( Itai Einav) مهندسی از دانشگاه سیدنی می‌گوید: این یک مقاله‌ی زیباست. «چیزی که من بویژه استثنایی یافته‌ام این است که این داده‌ها ویژگی‌های برجسته‌ی زمین‌لرزه‌های واقعی را نشان می‌دهند». ادوارد واویز (Eduard Vives) از دانشگاه بارسلونا در اسپانیا که آزمایش‌های مشابهی را در مورد زمین‌لرزه انجام داده می‌گوید: این حالت پیوسته‌ از مجموعه داده‌ها به راموس و همکارانش این امکان را داده تا حوادث نادر و رفتار پس‌لرزه‌ای که در کارهای پیشین مشاهده نشده بود را ببینند.این پژوهش در مجله‌ی فیزیکال ریویو لترز به چاپ رسیده است.

✅ولادت دیراک بزرگ

.

پل آدرین موریس دیراک (۸ اوت ۱۹۰۲ در بریستول، انگلستان - ۲۰ اکتبر ۱۹۸۴ در تالاهاسی، فلوریدا)، فیزیکدان و ریاضیدانبریتانیایی و از پایه‌ریزان مکانیک کوانتومی بود و در سال (۱۹۳۳) برنده جایزه #نوبل شد.

برخی دیراک را (از نظر سواد ریاضی و مبانی نظری) تنها رقیب واقعی معاصر انشتین می‌دانند، و برخی هماننداستیون هاوکینگ از دیراک به عنوان «بزرگترین فیزیکدان نظری از زمان اسحاق نیوتن تا کنون» نام برده‌اند.

او در سال ۱۹۲۶ توانست یک فرمول‌بندی عمومی از مکانیک کوانتومی به دست آورد، که در هر دوی نظریات مکانیک ماتریسی #هایزنبرگ و مکانیک موجی #شرودینگر در حالت‌های خاص صادق باشد. یکی دیگر از حالت‌های خاص این فرمول‌بندی عمومی، مکانیک کلاسیک بود
.

@physics_ir
ولادت دیراک بزرگ