ساختار کلی یک ستاره سه لایه دارد
در مرکز، هسته وجود دارد که در آن واکنش های هستهای انجام میشود.
انرژی آزاد شده در هسته ابتدا توسط تابش سپس طی فرایند همرفت (نحوه رخ دادن همرفت به اين صورت است که پلاسمای داغ از نواحی زيرين خورشيد بالا میآيد، گرمای خود را ساطع میکند و مجددا در اثر سرد شدن به درون خورشيد فرو میرود.) و از سطح ستاره توسط تابش الکترومغناطیس به فضا میرود.
جالب است بدانید که فوتون تولید شده در هسته خورشید 10⁷ سال وقت لازم دارد تا به سطح برسد. به دلیل اینکه فوتون تولید شده پی در پی جذب شده و باز تولید میشود. اما نوترینو میتواند بدون برهمکنشی از هسته به سطح برسد و خارج شود. بنابراین نوترینو میتواند حاوی اطلاعاتی ارزشمند از داخل ستاره باشد اما به دلیل برهمکنش بسیار ضعیف گیر انداختن این ذرات بسیار سخت است.
🆔 @Physics3p
در مرکز، هسته وجود دارد که در آن واکنش های هستهای انجام میشود.
انرژی آزاد شده در هسته ابتدا توسط تابش سپس طی فرایند همرفت (نحوه رخ دادن همرفت به اين صورت است که پلاسمای داغ از نواحی زيرين خورشيد بالا میآيد، گرمای خود را ساطع میکند و مجددا در اثر سرد شدن به درون خورشيد فرو میرود.) و از سطح ستاره توسط تابش الکترومغناطیس به فضا میرود.
جالب است بدانید که فوتون تولید شده در هسته خورشید 10⁷ سال وقت لازم دارد تا به سطح برسد. به دلیل اینکه فوتون تولید شده پی در پی جذب شده و باز تولید میشود. اما نوترینو میتواند بدون برهمکنشی از هسته به سطح برسد و خارج شود. بنابراین نوترینو میتواند حاوی اطلاعاتی ارزشمند از داخل ستاره باشد اما به دلیل برهمکنش بسیار ضعیف گیر انداختن این ذرات بسیار سخت است.
🆔 @Physics3p
👍1
Forwarded from اتچ بات
انرژی بستگی هسته:
🆔 @Physics3p
اگر جرم پروتون و نوترون های یک هسته را باهم جمع کنیم این مقدار از جرم هستهی اتم بیشتر است. به این تفاوت جرم کاهیده میگویند. در نظر بگیرید که N نوترون و Z پروتون در یک هسته وجود دارد. یک افزایش در انرژی پتانسیل الکتریکی داریم که موجب نیروی الکترواستاتیکی بین پروتونها است و باعث میشود پروتون ها از هم دور شوند. اما یک کاهش انرژی پتانسیل توسط نیروی هسته ای قوی داریم که موجب کاهش انرژی پتانسیل الکتریکی میشود. این کاهش انرژی پتانسیل انرژی بستگی هسته میگویند. طبق رابطه E=mc² این کاهش انرژی معادل کاهش جرم است. در شکافت هسته ای یک هسته از اتم به دو هسته با جرم تقریبا برابر تولید میشود که این باعث آزاد شدن انرژی بستگی میشود. این همان انرژی است که در رآکتور هسته ای و بمب اتمی ازاد میشود. در گداخت هسته ای دو هسته بهم جوش میخورند و هسته سنگین تری به وجود میآورند که مقداری جرم به انرژی تبدیل میشود. این اساس تولید انرژی در ستارگان است. برای اینکه گداخت اتفاق بیفتد باید هسته دو اتم بسیار بهم نزدیک شوند. زمانی این اتفاق میافتد که انرژی جنبشی بر دافعه کولنی غلبه کند یا به عبارتی دما به حدی برسد که هسته ها بتوانند بهم وصل شوند. جالب است بدانید طبق فیزیک کلاسیک دمای خورشید برای آغاز فرایند گداخت باید بیش از 10¹⁰ کلوین باشد اما دمای خورشید 10⁷ کلوین است. مکانیک کوانتوم به ما میگوید پروتون ها میتوانند از سد پتانسیل تونل ( تونل زنی کوانتومی ) بزنند بدون اینکه انرژی کافی برای بالا رفتن از تپه را داشته باشند.
🆔 @Physics3p
منبع: اخترفیزیک مقدماتی بابک کبیری منش
🆔 @Physics3p
اگر جرم پروتون و نوترون های یک هسته را باهم جمع کنیم این مقدار از جرم هستهی اتم بیشتر است. به این تفاوت جرم کاهیده میگویند. در نظر بگیرید که N نوترون و Z پروتون در یک هسته وجود دارد. یک افزایش در انرژی پتانسیل الکتریکی داریم که موجب نیروی الکترواستاتیکی بین پروتونها است و باعث میشود پروتون ها از هم دور شوند. اما یک کاهش انرژی پتانسیل توسط نیروی هسته ای قوی داریم که موجب کاهش انرژی پتانسیل الکتریکی میشود. این کاهش انرژی پتانسیل انرژی بستگی هسته میگویند. طبق رابطه E=mc² این کاهش انرژی معادل کاهش جرم است. در شکافت هسته ای یک هسته از اتم به دو هسته با جرم تقریبا برابر تولید میشود که این باعث آزاد شدن انرژی بستگی میشود. این همان انرژی است که در رآکتور هسته ای و بمب اتمی ازاد میشود. در گداخت هسته ای دو هسته بهم جوش میخورند و هسته سنگین تری به وجود میآورند که مقداری جرم به انرژی تبدیل میشود. این اساس تولید انرژی در ستارگان است. برای اینکه گداخت اتفاق بیفتد باید هسته دو اتم بسیار بهم نزدیک شوند. زمانی این اتفاق میافتد که انرژی جنبشی بر دافعه کولنی غلبه کند یا به عبارتی دما به حدی برسد که هسته ها بتوانند بهم وصل شوند. جالب است بدانید طبق فیزیک کلاسیک دمای خورشید برای آغاز فرایند گداخت باید بیش از 10¹⁰ کلوین باشد اما دمای خورشید 10⁷ کلوین است. مکانیک کوانتوم به ما میگوید پروتون ها میتوانند از سد پتانسیل تونل ( تونل زنی کوانتومی ) بزنند بدون اینکه انرژی کافی برای بالا رفتن از تپه را داشته باشند.
🆔 @Physics3p
منبع: اخترفیزیک مقدماتی بابک کبیری منش
Telegram
attach 📎
👍1
Forwarded from اتچ بات
تولید انرژی در ستارگان:
🆔 @Physics3p
فرایند گداخت هستهای در ستارگان به دو دسته تقسیم میشوند. زنجیره پروتون-پروتون یا (p-p) که در ستارگان با جرم پایین که دمای هستهی آنها به ۱۶ میلیون کلوین نمیرسد و چرخه کربن نیتروژن اکسیژن (CNO) که در ستارگان پرجرم تر اتفاق میافتد.
زنجیره p-p
مرحله اول:
دو پروتون با هم جوش میخورد و ایزوتوپ هیدروژن (دوتریوم)، یک پوزیترون و یک نوترینو تولید میکنند. که نوترینو به دلیل برهمکنش بسیار ضعیفی که با ماده دارد طی چند ثانیه از هسته خورشید خارج میشود و پوزیترون (پاد الکترون) با یک الکترون آزاد برخورد کرده و پرتو گاما تولید میکنند.
مرحله دوم:
پروتون سوم با هستهی دوتریوم جوش خورده و ایزوتوپ هلیم ۳ تولید میکند. انرژی آزاد شده در این حالت توسط پرتو گاما حمل میشود.
مرحله سوم:
در این مرحله آخر دو هلیم ۳ بهم جوش خورده و هلیم معمولی و دو پروتون تولید میشود.
چرخه CNO
مرحله اول:
یک اتم کربن و یک پروتون با یکدیگر جوش میخورند ایزوتوپ نیتروژن (۱۳) و پرتو گاما تولید میکنند.
مرحله دوم:
ایزوتوپ نیتروژن تولید شده در مرحله قبل به ایزوتوپ کربن واپاشیده میشود و پوزیترون و نوترینو تولید میکند.
مرحله سوم:
ایزوتوپ کربن با پروتون جوش میخورد و نیتروژن پایدار و پرتو گاما تولید میکنند.
مرحله چهارم:
نیتروژن با یک پروتون جوش میخورد و ایزوتوپ اکسیژن (۱۵) به همراه پرتو گاما تولید میکنند.
مرحله پنجم:
ایزوتوپ اکسیژن واپاشیده شده و ایزوتوپ نیتروژن و یک پوزیترون و نوترینو تولید میکند.
مرحله ششم:
در نهایت هسته هلیم زمانی که نیتروژن و پروتون باهم جوش میخورد تولید میشود و کربن که در این فرایند نقش کاتالیزور را داشته تولید میشود.
🆔 @Physics3p
منبع: اخترفیزیک ستاره ای جلد۳ اریکا بوم-ویتنس
🆔 @Physics3p
فرایند گداخت هستهای در ستارگان به دو دسته تقسیم میشوند. زنجیره پروتون-پروتون یا (p-p) که در ستارگان با جرم پایین که دمای هستهی آنها به ۱۶ میلیون کلوین نمیرسد و چرخه کربن نیتروژن اکسیژن (CNO) که در ستارگان پرجرم تر اتفاق میافتد.
زنجیره p-p
مرحله اول:
دو پروتون با هم جوش میخورد و ایزوتوپ هیدروژن (دوتریوم)، یک پوزیترون و یک نوترینو تولید میکنند. که نوترینو به دلیل برهمکنش بسیار ضعیفی که با ماده دارد طی چند ثانیه از هسته خورشید خارج میشود و پوزیترون (پاد الکترون) با یک الکترون آزاد برخورد کرده و پرتو گاما تولید میکنند.
مرحله دوم:
پروتون سوم با هستهی دوتریوم جوش خورده و ایزوتوپ هلیم ۳ تولید میکند. انرژی آزاد شده در این حالت توسط پرتو گاما حمل میشود.
مرحله سوم:
در این مرحله آخر دو هلیم ۳ بهم جوش خورده و هلیم معمولی و دو پروتون تولید میشود.
چرخه CNO
مرحله اول:
یک اتم کربن و یک پروتون با یکدیگر جوش میخورند ایزوتوپ نیتروژن (۱۳) و پرتو گاما تولید میکنند.
مرحله دوم:
ایزوتوپ نیتروژن تولید شده در مرحله قبل به ایزوتوپ کربن واپاشیده میشود و پوزیترون و نوترینو تولید میکند.
مرحله سوم:
ایزوتوپ کربن با پروتون جوش میخورد و نیتروژن پایدار و پرتو گاما تولید میکنند.
مرحله چهارم:
نیتروژن با یک پروتون جوش میخورد و ایزوتوپ اکسیژن (۱۵) به همراه پرتو گاما تولید میکنند.
مرحله پنجم:
ایزوتوپ اکسیژن واپاشیده شده و ایزوتوپ نیتروژن و یک پوزیترون و نوترینو تولید میکند.
مرحله ششم:
در نهایت هسته هلیم زمانی که نیتروژن و پروتون باهم جوش میخورد تولید میشود و کربن که در این فرایند نقش کاتالیزور را داشته تولید میشود.
🆔 @Physics3p
منبع: اخترفیزیک ستاره ای جلد۳ اریکا بوم-ویتنس
Telegram
attach 📎
👍3
کشف اولین سیارهای که همزمان به دور سه ستاره میچرخد:
🆔 @physics3p
به نقل از نئواطلس، یک ستاره برای منظومه شمسی ما کافی است، اما برخی از سیارات در حال گردش به دور دو ستاره در یک زمان هستند. جالب تر این که در حال حاضر هم شواهدی از سیاره ای که به طور همزمان به دور سه ستاره میچرخد ظاهر شده است.
در حدود 1300 سال نوری از زمین در صورت فلکی شکارچی یک ستاره ستارهای موسوم به(GW Orionis) یا فقط (GW Ori) وجود دارد که شامل سه ستاره نسبتا جوان است که در مدار یکدیگر قفل شدهاند. این ستارگان توسط یک دیسک بزرگ پیش سیارهای احاطه شدهاند (حلقههای وسیعی از گرد و غبار که سیارات میتوانند از آن تشکیل شوند.)
مشاهدات قبلی نشان داد که دیسک به سه حلقه تقسیم شده است، با فاصله بسیار زیاد در حدود 100 واحد نجومی (AU) از ستارگان. حلقهها نیز نامناسب به نظر میرسیدند، درونیترین حلقهها در زاویهای عجیب نسبت به بقیه پیچ خورده بودند.
دو فرضیه اصلی در مورد اینکه چه چیزی میتواند این ساختار را ایجاد کند وجود داشت. یا تأثیر گرانشی سه ستاره دیسک را از هم جدا میکند یا سیارهای عظیم در حال شکلگیری و شکاف دیسک است. بنابراین برای بررسی بیشتر، ستاره شناسان از دانشگاه نوادا لاس وگاس یک مدل جامع از این سیستم ایجاد کردند.
نتایج نشان داد که گشتاور ستارهها نباید برای شکستن دیسک با این اندازه کافی باشد. با این حال، یک سیاره غول پیکر گازی به اندازه مشتری (یا چندین مورد از آنها) مناسب است و به عنوان محتملترین مقصر شناخته میشود. این جهانها معمولاً اولینهایی هستند که از دیسکهای پیش سیارهای شکل گرفتهاند و پس از آن سیارات سنگی کوچکتر مانند زمین وجود دارند.
این مدل نشان میدهد که پس از برداشتن سیاره (یا سیارات) تکهای از دیسک، به سه حلقه تقسیم شده و سپس با سرعتهای مختلف حرکت میکند و باعث میشود که آنها در طول زمان ناهماهنگ شوند.
اگر سیارهای در سیستم GW Ori وجود داشته باشد؛ اولین سیارهای خواهد بود که به طور همزمان به دور سه ستاره میچرخد. سیارهها قبلاً در حال گردش به دور دو ستاره کشف شدهاند، در حالی که سایر سیارهها در حال گردش به دور یک ستاره هستند که اتفاقا دو همراه هم دارند. اما این اولین مورد در یک مدار دایرهای است.
جرمی اسمالوود، نویسنده اصلی این مقاله میگوید: این واقعا هیجانانگیز است زیرا نظریه تشکیل سیاره را واقعا قوی میکند. این میتواند به این معنی باشد که تشکیل سیاره بسیار بیشتر از آنچه ما فکر میکردیم فعال است، که بسیار جالب است.
خود این سیاره هنوز واقعاً مشخص نشده است، اما تیم میگوید مشاهدات آینده توسط ALMA میتواند به یافتن و حل و فصل بحث کمک کند.
این تحقیق در مجله اطلاعیههای ماهانه انجمن سلطنتی نجوم منتشر شد.
🆔 @physics3p
گردآوری آریوس راد
مترجم zheen
https://newatlas.com/space/planet-orbit-three-stars-gw-orionis/
🆔 @physics3p
به نقل از نئواطلس، یک ستاره برای منظومه شمسی ما کافی است، اما برخی از سیارات در حال گردش به دور دو ستاره در یک زمان هستند. جالب تر این که در حال حاضر هم شواهدی از سیاره ای که به طور همزمان به دور سه ستاره میچرخد ظاهر شده است.
در حدود 1300 سال نوری از زمین در صورت فلکی شکارچی یک ستاره ستارهای موسوم به(GW Orionis) یا فقط (GW Ori) وجود دارد که شامل سه ستاره نسبتا جوان است که در مدار یکدیگر قفل شدهاند. این ستارگان توسط یک دیسک بزرگ پیش سیارهای احاطه شدهاند (حلقههای وسیعی از گرد و غبار که سیارات میتوانند از آن تشکیل شوند.)
مشاهدات قبلی نشان داد که دیسک به سه حلقه تقسیم شده است، با فاصله بسیار زیاد در حدود 100 واحد نجومی (AU) از ستارگان. حلقهها نیز نامناسب به نظر میرسیدند، درونیترین حلقهها در زاویهای عجیب نسبت به بقیه پیچ خورده بودند.
دو فرضیه اصلی در مورد اینکه چه چیزی میتواند این ساختار را ایجاد کند وجود داشت. یا تأثیر گرانشی سه ستاره دیسک را از هم جدا میکند یا سیارهای عظیم در حال شکلگیری و شکاف دیسک است. بنابراین برای بررسی بیشتر، ستاره شناسان از دانشگاه نوادا لاس وگاس یک مدل جامع از این سیستم ایجاد کردند.
نتایج نشان داد که گشتاور ستارهها نباید برای شکستن دیسک با این اندازه کافی باشد. با این حال، یک سیاره غول پیکر گازی به اندازه مشتری (یا چندین مورد از آنها) مناسب است و به عنوان محتملترین مقصر شناخته میشود. این جهانها معمولاً اولینهایی هستند که از دیسکهای پیش سیارهای شکل گرفتهاند و پس از آن سیارات سنگی کوچکتر مانند زمین وجود دارند.
این مدل نشان میدهد که پس از برداشتن سیاره (یا سیارات) تکهای از دیسک، به سه حلقه تقسیم شده و سپس با سرعتهای مختلف حرکت میکند و باعث میشود که آنها در طول زمان ناهماهنگ شوند.
اگر سیارهای در سیستم GW Ori وجود داشته باشد؛ اولین سیارهای خواهد بود که به طور همزمان به دور سه ستاره میچرخد. سیارهها قبلاً در حال گردش به دور دو ستاره کشف شدهاند، در حالی که سایر سیارهها در حال گردش به دور یک ستاره هستند که اتفاقا دو همراه هم دارند. اما این اولین مورد در یک مدار دایرهای است.
جرمی اسمالوود، نویسنده اصلی این مقاله میگوید: این واقعا هیجانانگیز است زیرا نظریه تشکیل سیاره را واقعا قوی میکند. این میتواند به این معنی باشد که تشکیل سیاره بسیار بیشتر از آنچه ما فکر میکردیم فعال است، که بسیار جالب است.
خود این سیاره هنوز واقعاً مشخص نشده است، اما تیم میگوید مشاهدات آینده توسط ALMA میتواند به یافتن و حل و فصل بحث کمک کند.
این تحقیق در مجله اطلاعیههای ماهانه انجمن سلطنتی نجوم منتشر شد.
🆔 @physics3p
گردآوری آریوس راد
مترجم zheen
https://newatlas.com/space/planet-orbit-three-stars-gw-orionis/
New Atlas
Evidence of first planet orbiting three stars discovered in dusty disc
One Sun is plenty for our solar system, but some planets have been found orbiting two stars at once. Now the ante has been upped again, with evidence emerging of a planet orbiting three stars at once.
❤1👍1
#معرفی_انواع_ستاره_ها
🆔 @Physics3p
کوتوله های قهوه ای
می دانیم ستاره ها کره های عظیمی هستند که به دلیل جرم بسیار بالای خود، فشار و گرمای زیادی در مرکز خود دارند و این موضوع باعث همجوشی اتم ها می شوند. جرم ستاره ها تعیین کننده دما، اتم های تشکیل دهنده و اندازه آن ها می شود. حال سوالی در اینجا پیش می آید که کمترین جرم یک ستاره چقدر است. این مسئله در سال های 1960 میلادی توسط ستاره شناسان پرسیده می شد.
با توجه به مشاهداتی که تا آن زمان رخ داده بود، میدانستیم که حداقل دمای یک ستاره به اندازه 7.5 درصد جرم خورشید است. ولی در محاسبات ریاضی که در آن زمان انجام داده شده بود توانسته بودیم بفهمیم که جرمی که یک ستاره نیاز دارد تا فشار کافی برای ایجاد یک هسته با توانایی همجوشی را بوجود آورد بسیار کمتر است. (حدود 65 برابر جرم مشتری) ستاره ای که در هسته خود همجوشی هسته ای دارد ولی دمای آن بسیار کم است که نور ساطع کننده آن به سختی به نور قرمز می رسد و بخش بیشتر آن در حیطه مانور قرمز است. پس رنگ آن باید سیاه باشد و چون جرم آن کم است پس کوچک است. ولی نام کوتوله سیاه قبلا استفاده شده بود. تا اینکه ستاره شناس جوانی به نام Jill Tarter نام این ستاره را به دلیل داشتن مقدار کمی نور قرمز کوتوله قهوه ای گذاشت.
اولین کوتوله قهوه ای در سال 1988 رویت شد. قبل از آن، خنک ترین ستاره ای که کشف شده بود در کلاس بندی M قرار داشت. (ستاره ها بر حسب دمای خود از O تا M رده بندی می شوند: OBAFGKM) زمانی که اولین کوتوله قهوه ای کشف شد در رده بندی L قرار گرفت. بعد از آن کوتوله های دیگری نیز کشف شدند که حتی سرد تر بودند ولی همچنان در هسته خود اتم هایی از جمله لیتیم می سوزاندند که رده بندی آن ها به ترتیب T و Y نامگذاری شد.
در اواخر قرن بیستم کوتوله های دیگری نیز کشف شد. یک کوتوله قهوه ای در همسایگی ستاره Gliese 229 قرار داشت با نوری بسیار کم. در طی طیف سنجی ها مشخص شد در جو این ستاره متان و بخار آب وجود دارد. این مولکول ها بسیار به دما حساس اند به طوری که در دما های مختلف طیف های مختلفی از خود عبور می دهد. برای مثال بخار آب طول موج های بلند تر را جذب می کند. به همین دلیل رنگ کوتوله ها قرمز نیست و بیشتر حالت سرخ آبی گونه دارد. همچنین در برخی از موارد وجود آهن به صورت گاز مشاهده شده است. یعنی در بعضی از آن ها باران آهن می بارد!
یکی از جذاب ترین بخش های کوتوله های قهوه ای این است که با افزایش جرم، اندازه آن ها تغییری پیدا نمی کند بلکه فقط چگال تر می شود. این موضوع باعث شده است که تفاوت بین یک کوتوله قهوه ای کوچک با یک سیاره بزرگ بسیار کم شود. به این سبب دانشمندان همچنان درباره ماهیت کوتوله های قهوه ای اختلاف دارند که آّیا باید آن ها را ستاره فرض کرد یا سیاره.
🆔 @Physics3p
منبع: https://www.youtube.com/watch?v=4zKVx29_A1w&list=PL8dPuuaLjXtPAJr1ysd5yGIyiSFuh0mIL&index=29
🆔 @Physics3p
کوتوله های قهوه ای
می دانیم ستاره ها کره های عظیمی هستند که به دلیل جرم بسیار بالای خود، فشار و گرمای زیادی در مرکز خود دارند و این موضوع باعث همجوشی اتم ها می شوند. جرم ستاره ها تعیین کننده دما، اتم های تشکیل دهنده و اندازه آن ها می شود. حال سوالی در اینجا پیش می آید که کمترین جرم یک ستاره چقدر است. این مسئله در سال های 1960 میلادی توسط ستاره شناسان پرسیده می شد.
با توجه به مشاهداتی که تا آن زمان رخ داده بود، میدانستیم که حداقل دمای یک ستاره به اندازه 7.5 درصد جرم خورشید است. ولی در محاسبات ریاضی که در آن زمان انجام داده شده بود توانسته بودیم بفهمیم که جرمی که یک ستاره نیاز دارد تا فشار کافی برای ایجاد یک هسته با توانایی همجوشی را بوجود آورد بسیار کمتر است. (حدود 65 برابر جرم مشتری) ستاره ای که در هسته خود همجوشی هسته ای دارد ولی دمای آن بسیار کم است که نور ساطع کننده آن به سختی به نور قرمز می رسد و بخش بیشتر آن در حیطه مانور قرمز است. پس رنگ آن باید سیاه باشد و چون جرم آن کم است پس کوچک است. ولی نام کوتوله سیاه قبلا استفاده شده بود. تا اینکه ستاره شناس جوانی به نام Jill Tarter نام این ستاره را به دلیل داشتن مقدار کمی نور قرمز کوتوله قهوه ای گذاشت.
اولین کوتوله قهوه ای در سال 1988 رویت شد. قبل از آن، خنک ترین ستاره ای که کشف شده بود در کلاس بندی M قرار داشت. (ستاره ها بر حسب دمای خود از O تا M رده بندی می شوند: OBAFGKM) زمانی که اولین کوتوله قهوه ای کشف شد در رده بندی L قرار گرفت. بعد از آن کوتوله های دیگری نیز کشف شدند که حتی سرد تر بودند ولی همچنان در هسته خود اتم هایی از جمله لیتیم می سوزاندند که رده بندی آن ها به ترتیب T و Y نامگذاری شد.
در اواخر قرن بیستم کوتوله های دیگری نیز کشف شد. یک کوتوله قهوه ای در همسایگی ستاره Gliese 229 قرار داشت با نوری بسیار کم. در طی طیف سنجی ها مشخص شد در جو این ستاره متان و بخار آب وجود دارد. این مولکول ها بسیار به دما حساس اند به طوری که در دما های مختلف طیف های مختلفی از خود عبور می دهد. برای مثال بخار آب طول موج های بلند تر را جذب می کند. به همین دلیل رنگ کوتوله ها قرمز نیست و بیشتر حالت سرخ آبی گونه دارد. همچنین در برخی از موارد وجود آهن به صورت گاز مشاهده شده است. یعنی در بعضی از آن ها باران آهن می بارد!
یکی از جذاب ترین بخش های کوتوله های قهوه ای این است که با افزایش جرم، اندازه آن ها تغییری پیدا نمی کند بلکه فقط چگال تر می شود. این موضوع باعث شده است که تفاوت بین یک کوتوله قهوه ای کوچک با یک سیاره بزرگ بسیار کم شود. به این سبب دانشمندان همچنان درباره ماهیت کوتوله های قهوه ای اختلاف دارند که آّیا باید آن ها را ستاره فرض کرد یا سیاره.
🆔 @Physics3p
منبع: https://www.youtube.com/watch?v=4zKVx29_A1w&list=PL8dPuuaLjXtPAJr1ysd5yGIyiSFuh0mIL&index=29
YouTube
Brown Dwarfs: Crash Course Astronomy #28
While Jupiter is nowhere near massive enough to initiate fusion in its core, there are even more massive objects out there that fall just short of that achievement called brown dwarfs. Brown dwarfs have a mass between giant planets and small stars. They were…
👍2
حضور بسیار مغتنم پروفسور کامران وفا استاد ایرانی دانشگاه هاروارد و از نظریه پردازان اصلی نظریه ریسمان در دانشگاه صنعتی شریف و سخنرانی درباره نظریه ریسمان و گپ و گفت صمیمی با چاشنی علمیمان با ایشان، امروز چهارشنبه بیست اکتبر بيست بيستُیک
کامران وفا استاد ایرانی-آمریکایی فیزیک در دانشگاه هاروارد است. او از فیزیکدانان برجسته در زمینه نظریه ریسمان میباشد. وی در سال دوهزاروهشت میلادی موفق به دریافت مدال دیراک شد. او به همراه جوزف پلچینسکی و اندرو استرومینگر، به پاس پیشبرد دانش درنظریه ریسمان، گرانش کوانتومی و نظریه میدانهای کوانتومی، برنده جایزه فیزیک بنیادی در سال دوهزاروهفده در ایالت کالیفرنیا شدند.
🆔@Physics3p
کامران وفا استاد ایرانی-آمریکایی فیزیک در دانشگاه هاروارد است. او از فیزیکدانان برجسته در زمینه نظریه ریسمان میباشد. وی در سال دوهزاروهشت میلادی موفق به دریافت مدال دیراک شد. او به همراه جوزف پلچینسکی و اندرو استرومینگر، به پاس پیشبرد دانش درنظریه ریسمان، گرانش کوانتومی و نظریه میدانهای کوانتومی، برنده جایزه فیزیک بنیادی در سال دوهزاروهفده در ایالت کالیفرنیا شدند.
🆔@Physics3p
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کهکشان راه شیری را بهتر ببینید
در ویدیو بالا شبیه سازی از شکل دقیق کهکشان راه شیری را مشاهده می کنید.
🆔@Physics3p
در ویدیو بالا شبیه سازی از شکل دقیق کهکشان راه شیری را مشاهده می کنید.
🆔@Physics3p
👍1
کیهانشناسان از دهه ۱۹۶۰ به وجود ساختارهایی که تونل را شکل دادهاند، پی برده بودند اما از ماهیت آنها در ارتباط باهم، درک درستی نداشتند.
طبق گفتهی جنیفر وست، ستارهشناسی از دانشگاه تورنتو و سرپرست این تحقیق: اگر چشمان ما قادر به دیدن امواج رادیویی بودند، آسمان را در هر جهتی که نگاه میکردیم، میتوانستیم این ساختارها را ببینیم.
این تونل عظیم که از اتصال ساختارها شکل گرفته، دور منظومه شمسی و ستارگان اطرافش را احاطه کرده است.
طبق مدل اخترشناسان در ابن تحقیق دو ساختار رادیویی با مقیاس عظیم که در دو سمت مخالف آسمان دیده میشوند، در واقع به هم متصلند و از رشتههای موازیِ مغناطیسی و بلندی شکل گرفتهاند، این ارتباط چیزی شبیه یک تونل مغناطیسی در اطراف منظومه خورشیدی ما است.
این ساختارها از ذرات باردار و میدان مغناطیسی ساخته شدهاند، آنها همانند رشتههای بسیار بلند مغناطیسی هستند که کل منظومه خورشیدی را احاطه کردهاند. این تونل حدود ۳۵۰ سال نوری از ما فاصله و ۱۰۰۰ سال نوری هم گستردگی دارد.جنفیر وست و همکارانش موفق شدند با استفاده از دادههای رادیوتلسکوپها اطلاعات مفیدی از این ساختارها کسب کنند و با استفاده از یک شبیهسازی کامپیوتری به ارتباط این ساختارهاکه از رشتههای مغناطیسی عظیمی شکل گرفتهاند در قالب بخشهایی از یک تونل عظیم مغناطیسی پی ببرند.
این مدلِ تونلی، علاوه بر اینکه بینش جدیدی برای جامعهی علمی به همراه دارد، یک مفهوم جدید در خصوص جایگاهمان در کیهان را نیز مطرح میکند.
#گـرداوری_آریــوس_راد
#مـتـرجــم_ســاکـار
https://www.sciencealert.com/earth-may-be-surrounded-by-a-giant-magnetic-tunnel
🆔@Physics3p
طبق گفتهی جنیفر وست، ستارهشناسی از دانشگاه تورنتو و سرپرست این تحقیق: اگر چشمان ما قادر به دیدن امواج رادیویی بودند، آسمان را در هر جهتی که نگاه میکردیم، میتوانستیم این ساختارها را ببینیم.
این تونل عظیم که از اتصال ساختارها شکل گرفته، دور منظومه شمسی و ستارگان اطرافش را احاطه کرده است.
طبق مدل اخترشناسان در ابن تحقیق دو ساختار رادیویی با مقیاس عظیم که در دو سمت مخالف آسمان دیده میشوند، در واقع به هم متصلند و از رشتههای موازیِ مغناطیسی و بلندی شکل گرفتهاند، این ارتباط چیزی شبیه یک تونل مغناطیسی در اطراف منظومه خورشیدی ما است.
این ساختارها از ذرات باردار و میدان مغناطیسی ساخته شدهاند، آنها همانند رشتههای بسیار بلند مغناطیسی هستند که کل منظومه خورشیدی را احاطه کردهاند. این تونل حدود ۳۵۰ سال نوری از ما فاصله و ۱۰۰۰ سال نوری هم گستردگی دارد.جنفیر وست و همکارانش موفق شدند با استفاده از دادههای رادیوتلسکوپها اطلاعات مفیدی از این ساختارها کسب کنند و با استفاده از یک شبیهسازی کامپیوتری به ارتباط این ساختارهاکه از رشتههای مغناطیسی عظیمی شکل گرفتهاند در قالب بخشهایی از یک تونل عظیم مغناطیسی پی ببرند.
این مدلِ تونلی، علاوه بر اینکه بینش جدیدی برای جامعهی علمی به همراه دارد، یک مفهوم جدید در خصوص جایگاهمان در کیهان را نیز مطرح میکند.
#گـرداوری_آریــوس_راد
#مـتـرجــم_ســاکـار
https://www.sciencealert.com/earth-may-be-surrounded-by-a-giant-magnetic-tunnel
🆔@Physics3p
ScienceAlert
Wild New Paper Claims Earth May Be Surrounded by a Giant Magnetic Tunnel
Mysterious structures in the sky that have puzzled astronomers for decades might finally have an explanation – and it's quite something.
👍1
کامران وفا، برگزیده چهارمین دوره جایزه مصطفی، بخش نقدی جایزه خود را به گروههای عام المنفعه ایرانی در حوزه علوم بنیادی اعطا کرد.
روز گذشته در مراسمی به پنج دانشمند منتخب در حوزه علمی و فناوری جوایزی اهدا شد. در این مراسم علاوه بر آقای وفا، از زاهد حسن، استاد دانشگاه پرینستون، محمد صائغ، استاد پزشکی و ایمنیشناسی، دانشگاه آمریکایی بیروت، یحیی تیعلاتی برگزیده مقیم کشورهای اسلامی و استاد فیزیک و محمد اقبال چودری از دانشگاه کراچی تقدیر شد.
از کامران وفا، دانشمند ایرانی و استاد فیزیک، دانشگاه هاروارد به دلیل نظریه F تقدیر به عمل آمد. او درباره نظریه ریسمان گفته پژوهشی که من انجام میدهم در حال حاضر هیچ نمودی در جامعه و اثر مستقیمی بر زندگی بشر ندارد و تنها فهم ما را از جهان بیشتر میکند.
جایزه مصطفی به صورت دوسالانه به دانشمندان و پژوهشگران برتر جهان اسلام در حوزههای علم و فناوری اعطا میشود.
🆔@Physics3p
کامران وفا، برگزیده چهارمین دوره جایزه مصطفی، بخش نقدی جایزه خود را به گروههای عام المنفعه ایرانی در حوزه علوم بنیادی اعطا کرد.
روز گذشته در مراسمی به پنج دانشمند منتخب در حوزه علمی و فناوری جوایزی اهدا شد. در این مراسم علاوه بر آقای وفا، از زاهد حسن، استاد دانشگاه پرینستون، محمد صائغ، استاد پزشکی و ایمنیشناسی، دانشگاه آمریکایی بیروت، یحیی تیعلاتی برگزیده مقیم کشورهای اسلامی و استاد فیزیک و محمد اقبال چودری از دانشگاه کراچی تقدیر شد.
از کامران وفا، دانشمند ایرانی و استاد فیزیک، دانشگاه هاروارد به دلیل نظریه F تقدیر به عمل آمد. او درباره نظریه ریسمان گفته پژوهشی که من انجام میدهم در حال حاضر هیچ نمودی در جامعه و اثر مستقیمی بر زندگی بشر ندارد و تنها فهم ما را از جهان بیشتر میکند.
جایزه مصطفی به صورت دوسالانه به دانشمندان و پژوهشگران برتر جهان اسلام در حوزههای علم و فناوری اعطا میشود.
🆔@Physics3p
👍1
کشف جدید دانشمندان کره زمین داخل یک تونل عظیم کیهانی قرار دارد
پژوهشگران دانشگاههای تورنتو و بریتیش کلمبیا در کانادا، در یک پژوهش جدید موفق شدهاند پس از سالها پرده از گوشهای از اسرار رشتههای طنابمانند مغناطیسی بردارند که ۵۰ سال پیش در نقشه کیهان کشف شد.
این تحقیقات جدید نشان میدهد که همه ما، کره زمین ما و همچنین منظومه خورشیدی ما در داخل یک تونل عظیم کیهانی قرار دارد.
این دانشمندان توضیح میدهند که اگر عینکی با قابلیت دید امواج رادیویی به چشم بزنیم خود را بهصورت احاطهشده در میان چلچراغی از پرتوهای مغناطیسی مییابیم، اما اگر میتوانستیم با همین عینک از دوردستها به کره زمین بنگریم، میدیدیم که کره ما در میان یک دالان روشنی از این پرتوها در حرکت است.
قرار داشتن ما در چنین دالانی از امواج رادیویی اولین بار است که کشف میشود و اعلام این کشف این هفته از سوی جنیفر وست و همکارانش از مؤسسه دانلاپ دانشگاه تورنتو در نشریه اخترفیزیک انجام شد.
اخترشناسان در دهه ۱۹۶۰هنگامی که شناخت امواج مغناطیسی کیهان پرتواخترشناسی در حال پیشرفت بودموفق به کشف دو ساختار ریسمانمانند در نقشه مغناطیسی جهان هستی شدند که یکی به نام مهمیز قطبی شمال و دیگری به نام منطقه بادبزنینامگذاری شد.
اگرچه این دو ساختار مدتهاست که به عنوان درخشانترین ساختارهای گازی پرتوافشان در آسمان شناخته میشوند، اما با وجود گذشت نیم قرن از زمان کشفشان، بررسی هویت دقیق آنها مایه سردرگمی در میان جامعه علمی بوده است
جنیفر وست میگوید که ۱۵ سال گذشته را به اندیشیدن در مورد این ساختارها گذرانده و اکنون او و تیمش با ایجاد مدلهای رایانهای پیشرفته به این نتیجه رسیدهاند که این دو ساختار از هم جدا نیستند بلکه بخشی از یک پدیده دالانمانند کیهانیاند.
خانم وست توضیح میدهد که رسیدن به این نتیجه زمانی میسر شد که او در دیدگاهش دربارهٔ کهکشان به معنای واقعی کلمه بازنگری کرد.
در حالی که اکثر پژوهشگران، به نقشههای کهکشان راه شیری به صورت قطب شمال در بالا، و مرکز کهکشان در وسط نگاه میکنند، جنیفر وست با ترسیم مجدد این نقشه از منظری متفاوت و با نقطه مرکزی متفاوت، شاهد ارتباط بین دو ساختار رادیویی شد. تیم او همچنین کشف کرده است که این ساختار حدود ۱۰۰۰ سال نوری طول دارد.
میدان مغناطیسی پیرامون زمین پدیدهای است که از ما در برابر پرتوهای آسیبرسان کیهانی محاظت میکند و گروه پژوهشگران دانشگاه تورنتو توضیح میدهند که ما هنوز به طور کامل منشأ و تکامل میدانهای مغناطیسی منظم در کهکشانها و نحوه حفظ این میدانها را درک نکردهایم.
اکنون برای دانشمندان، گام بعدی، درک بهتر نحوه اتصال میدان مغناطیسی محلی ما به میدان مغناطیسی کهکشانی در مقیاس بزرگتر و دیگر ساختارهای رشتهای و حبابی رادیویی است که تلسکوپهای رادیویی آنها را نشان میدهند.
جنیفر وست میگویدامیدوارم این گامی در جهت درک میدان مغناطیسی کل کهکشان ما و جهان باشد.
#مـتـرجــم_ســاکـار
#گـرداوری_آریــوس_راد
https://arxiv.org/pdf/2109.14720.pdf
🆔@Physics3p
پژوهشگران دانشگاههای تورنتو و بریتیش کلمبیا در کانادا، در یک پژوهش جدید موفق شدهاند پس از سالها پرده از گوشهای از اسرار رشتههای طنابمانند مغناطیسی بردارند که ۵۰ سال پیش در نقشه کیهان کشف شد.
این تحقیقات جدید نشان میدهد که همه ما، کره زمین ما و همچنین منظومه خورشیدی ما در داخل یک تونل عظیم کیهانی قرار دارد.
این دانشمندان توضیح میدهند که اگر عینکی با قابلیت دید امواج رادیویی به چشم بزنیم خود را بهصورت احاطهشده در میان چلچراغی از پرتوهای مغناطیسی مییابیم، اما اگر میتوانستیم با همین عینک از دوردستها به کره زمین بنگریم، میدیدیم که کره ما در میان یک دالان روشنی از این پرتوها در حرکت است.
قرار داشتن ما در چنین دالانی از امواج رادیویی اولین بار است که کشف میشود و اعلام این کشف این هفته از سوی جنیفر وست و همکارانش از مؤسسه دانلاپ دانشگاه تورنتو در نشریه اخترفیزیک انجام شد.
اخترشناسان در دهه ۱۹۶۰هنگامی که شناخت امواج مغناطیسی کیهان پرتواخترشناسی در حال پیشرفت بودموفق به کشف دو ساختار ریسمانمانند در نقشه مغناطیسی جهان هستی شدند که یکی به نام مهمیز قطبی شمال و دیگری به نام منطقه بادبزنینامگذاری شد.
اگرچه این دو ساختار مدتهاست که به عنوان درخشانترین ساختارهای گازی پرتوافشان در آسمان شناخته میشوند، اما با وجود گذشت نیم قرن از زمان کشفشان، بررسی هویت دقیق آنها مایه سردرگمی در میان جامعه علمی بوده است
جنیفر وست میگوید که ۱۵ سال گذشته را به اندیشیدن در مورد این ساختارها گذرانده و اکنون او و تیمش با ایجاد مدلهای رایانهای پیشرفته به این نتیجه رسیدهاند که این دو ساختار از هم جدا نیستند بلکه بخشی از یک پدیده دالانمانند کیهانیاند.
خانم وست توضیح میدهد که رسیدن به این نتیجه زمانی میسر شد که او در دیدگاهش دربارهٔ کهکشان به معنای واقعی کلمه بازنگری کرد.
در حالی که اکثر پژوهشگران، به نقشههای کهکشان راه شیری به صورت قطب شمال در بالا، و مرکز کهکشان در وسط نگاه میکنند، جنیفر وست با ترسیم مجدد این نقشه از منظری متفاوت و با نقطه مرکزی متفاوت، شاهد ارتباط بین دو ساختار رادیویی شد. تیم او همچنین کشف کرده است که این ساختار حدود ۱۰۰۰ سال نوری طول دارد.
میدان مغناطیسی پیرامون زمین پدیدهای است که از ما در برابر پرتوهای آسیبرسان کیهانی محاظت میکند و گروه پژوهشگران دانشگاه تورنتو توضیح میدهند که ما هنوز به طور کامل منشأ و تکامل میدانهای مغناطیسی منظم در کهکشانها و نحوه حفظ این میدانها را درک نکردهایم.
اکنون برای دانشمندان، گام بعدی، درک بهتر نحوه اتصال میدان مغناطیسی محلی ما به میدان مغناطیسی کهکشانی در مقیاس بزرگتر و دیگر ساختارهای رشتهای و حبابی رادیویی است که تلسکوپهای رادیویی آنها را نشان میدهند.
جنیفر وست میگویدامیدوارم این گامی در جهت درک میدان مغناطیسی کل کهکشان ما و جهان باشد.
#مـتـرجــم_ســاکـار
#گـرداوری_آریــوس_راد
https://arxiv.org/pdf/2109.14720.pdf
🆔@Physics3p
👍1
شانس پیدا شدن یک سیاره در کهکشانی دوردست توسط چاندرا
ممکن است نشانه هایی از پیدا شدن سیاره ای خارج از کهکشان راه شیری توسط ماهواره چاندرا به کمک اشعه ایکس پیدا شده باشد. این سیاره در کهکشان مارپیچی M51 (Whirlpool Galaxy) شناسایی شده است.
دانشمندان تا به حال تمام سیاره های فراخورشیدی را در کهکشان راه شیری کشف کرده اند، که فاصله همه آن ها تقریبا به 3000 سال نوری می رسد. ولی سیاره کشف شده در M51 در فاصله 28 میلیون سال نوری است. به این معنا ست که هزاران سال نوری از کهکشان ما دور تر است.
"ما در تلاش هستیم تا با جستجوی سیاره های کاندید در طول موج های اشعه ایکس، عرصه جدیدی را برای یافتن جهان های دیگر باز کنیم، استراتژی ای که امکان کشف آن ها را در کهکشان های دیگر فراهم می کند."
این نتیجه جدید حاصل بررسی گذر سیاره از جلوی ستاره (های) خود است. این پدیده باعث می شود که نمودار نوری ستاره ،که به کمک امواج ایکس دریافت شده است، با شیب زیادی برای مدت زمان کمی کاهش و سپس افزایش یابد. بدین طور میتوان اطلاعاتی درباره ستاره و سیاره در مدار آن به دست آورد. تیم تحقیق از این روش استفاده کرد تا یک سیستم دوتایی شامل یک سیاه چاله یا ستاره نوترونی و ستاره با جرم 20 برابر جرم خورشید را مورد بررسی قرار دهد. این گذر به مدت 3 ساعت بود و در این حین نور ایکس ری دریافتی تا صفر هم رسید. با این اطلاعات به این نتیجه رسیده ایم که اندازه سیاره در حدود زحل است. و شعاع مداری آن دو برابر فاصله زحل تا خورشید است.
البته داده های بیشتری مورد نیاز است تا این سیاره فراخورشیدی مورد تایید قرار بگیرد. ولی با توجه به بزرگی مدار، 70 سال دیگر این سیاره دوباره از جلوی ستاره مورد نظر ما رد می شود. و این موضوع یکی از چالش های بزرگی برای بررسی این سیاره است.
اگر سیاره ای در این سیستم وجود داشته باشد، گذشته ای بسیار سخت داشته است. برای اینکه سیاره ای در سیستم ستاره بماند باید از انفجار ابرنواختری ستاره که بعد به ستاره نوترونی یا سیاه چاله تبدیل شده است جان سالم به در برده باشد. و برای آینده آن نیز هنوز تضمینی وجود ندارد. زیرا در آینده، با تمام شدن عمر ستاره همسایه یک انفجار ابرنواختری دیگر در پی خواهد بود. و سیاره در معرض امواج سهمگینی قرار خواهد گرفت.
محققان همچنان در حال جسنجوی سیاره های دیگر هستند. داده های چاندرا برای 20 کهکشان دیگر نیز در دسترس است و امیدوارند که سیاره هایی بسیار نزدیک تر از M51 و با دوره تناوب بسیار کوتاه تر پیدا کنند تا بتوانند سیاره های جدیدی با محیط های عجیب و متفاوت دیگر نیز کشف کنند.
https://www.nasa.gov/mission_pages/chandra/images/chandra-sees-evidence-for-possible-planet-in-another-galaxy.html
🆔 @Physics3p
ممکن است نشانه هایی از پیدا شدن سیاره ای خارج از کهکشان راه شیری توسط ماهواره چاندرا به کمک اشعه ایکس پیدا شده باشد. این سیاره در کهکشان مارپیچی M51 (Whirlpool Galaxy) شناسایی شده است.
دانشمندان تا به حال تمام سیاره های فراخورشیدی را در کهکشان راه شیری کشف کرده اند، که فاصله همه آن ها تقریبا به 3000 سال نوری می رسد. ولی سیاره کشف شده در M51 در فاصله 28 میلیون سال نوری است. به این معنا ست که هزاران سال نوری از کهکشان ما دور تر است.
"ما در تلاش هستیم تا با جستجوی سیاره های کاندید در طول موج های اشعه ایکس، عرصه جدیدی را برای یافتن جهان های دیگر باز کنیم، استراتژی ای که امکان کشف آن ها را در کهکشان های دیگر فراهم می کند."
این نتیجه جدید حاصل بررسی گذر سیاره از جلوی ستاره (های) خود است. این پدیده باعث می شود که نمودار نوری ستاره ،که به کمک امواج ایکس دریافت شده است، با شیب زیادی برای مدت زمان کمی کاهش و سپس افزایش یابد. بدین طور میتوان اطلاعاتی درباره ستاره و سیاره در مدار آن به دست آورد. تیم تحقیق از این روش استفاده کرد تا یک سیستم دوتایی شامل یک سیاه چاله یا ستاره نوترونی و ستاره با جرم 20 برابر جرم خورشید را مورد بررسی قرار دهد. این گذر به مدت 3 ساعت بود و در این حین نور ایکس ری دریافتی تا صفر هم رسید. با این اطلاعات به این نتیجه رسیده ایم که اندازه سیاره در حدود زحل است. و شعاع مداری آن دو برابر فاصله زحل تا خورشید است.
البته داده های بیشتری مورد نیاز است تا این سیاره فراخورشیدی مورد تایید قرار بگیرد. ولی با توجه به بزرگی مدار، 70 سال دیگر این سیاره دوباره از جلوی ستاره مورد نظر ما رد می شود. و این موضوع یکی از چالش های بزرگی برای بررسی این سیاره است.
اگر سیاره ای در این سیستم وجود داشته باشد، گذشته ای بسیار سخت داشته است. برای اینکه سیاره ای در سیستم ستاره بماند باید از انفجار ابرنواختری ستاره که بعد به ستاره نوترونی یا سیاه چاله تبدیل شده است جان سالم به در برده باشد. و برای آینده آن نیز هنوز تضمینی وجود ندارد. زیرا در آینده، با تمام شدن عمر ستاره همسایه یک انفجار ابرنواختری دیگر در پی خواهد بود. و سیاره در معرض امواج سهمگینی قرار خواهد گرفت.
محققان همچنان در حال جسنجوی سیاره های دیگر هستند. داده های چاندرا برای 20 کهکشان دیگر نیز در دسترس است و امیدوارند که سیاره هایی بسیار نزدیک تر از M51 و با دوره تناوب بسیار کوتاه تر پیدا کنند تا بتوانند سیاره های جدیدی با محیط های عجیب و متفاوت دیگر نیز کشف کنند.
https://www.nasa.gov/mission_pages/chandra/images/chandra-sees-evidence-for-possible-planet-in-another-galaxy.html
🆔 @Physics3p
NASA
Chandra Sees Evidence for Possible Planet in Another Galaxy - NASA
Signs of a planet transiting a star outside of the Milky Way galaxy may have been detected for the first time. This intriguing result, using NASA’s Chandra X-ray Observatory, opens up a new window to search for exoplanets at greater distances than ever before.
👍2
Forwarded from اتچ بات
#فیزیک_کوانتوم
تکنیک تولید بهبودیافته، راه را برای دستگاههای کوانتومی بهتر هموار میکند
فیزیکدانان و مهندسان، روشی را برای تشخیص و رفع نقایص مواد برای یکی از امیدوارکنندهترین فناوریها در محاسبات کوانتومی تجاری یافتهاند. گروهی از دانشگاه کوئینزلند، به توسعهی تدابیر و بهینه سازی پروتکلها در تکنیکهای متداول برای ساخت مدارهای ابررسانایی بر روی تراشههای سیلیسیمی پرداختند.
این گروه پی بردند که نقایص ایجادشده در حین ساخت، کارایی این مدارها را کاهش میدهد. آنها میگویندمدارهای کوانتومی ابررسانایی، مورد توجه غولهای صنعتی همچون گوگل و آیبیام هستند اماواهمدوسی یعنی پدیدهای که باعث اتلاف اطلاعات میشود، مانع کاربردهای گستردهی آن است. اساسا واهمدوسی، ناشی از برهمکنشهای این مدار ابررسانایی با تراشهی سیلیسیمییک مسئلهی فیزیکی و نیز به خاطر نقایص ایجادشده در مواد در حین تولید (یک مسئلهی مهندسی میباشد. بنابراین، ما برای یافتن یک راه حل، به فیزیکدانان و مهندسان نیاز داشتیم.
این گروه از روشی موسوم به ریزبینی نوری میدان نزدیک روبشی تراهرتز (THz SNOM) استفاده کردند که یک میکروسکوپ نیروی اتمی ادغام شده با یک منبع نور تراهرتز و یک آشکارساز است. این امر، ترکیبی از وضوح فضایی بالا که موجب مشاهدهی اشیایی در حد ویروسها میشود و نیز اندازه گیریهای طیفسنجی موضعی را فراهم میکند. به گفتهی محققان، این تکنیک با متمرکز کردن نور به یک نوک فلزی، کاوش در مقیاس نانو را به جای مقیاس بزرگ امکانپذیر میسازد.
محققان میگوینداین امر برای ما راه جدیدی را برای فهمیدن محل قرارگیری نقایص مهیا میکند تا بتوانیم واهمدوسی و میزان تلفات را در دستگاههای کوانتومی ابررسانایی کاهش دهیم. ما متوجه شدیم که دستورالعملهایی که معمولا برای ساخت استفاده میشوند به طور ناخواسته نقایصی را در این تراشههای سیلیسیمی تولید میکنند که در ایجاد واهمدوسی نقش دارند. ما همچنین نشان دادیم که عملیات بهبود سطح میتواند این نقایص را کاهش دهد که این امر به نوبهی خود، منجر به کاهش تلفات در این مدارهای کوانتومی ابررسانایی میشود.
به گفتهی محققان، این امر به آنها اجازه داد تا در این فرآیند، محل ایجاد نقص را مشخص و برای رفع آنها، پروتکلهای ساخت را بهینه کنند. آنها میگویندروش ما امکانی را فراهم میکند تا بتوان یک دستگاه را چندین بار کاوش کرد، برعکس روشهای دیگر که اغلب نیاز دارند تا این دستگاهها هر بار قبل از کاوش شدن، باز شوند نتایج این گروه، مسیری را به سوی بهبود دستگاههای ابررسانایی، برای استفاده در کاربردهای محاسبات کوانتومی مهیا میکند.
در آینده، SNOM تراهرتز میتواند برای تعریف روشهای جدید بهبود کارکرد دستگاههای کوانتومی و تجمیع آنها در قالب یک کامپیوتر کوانتومی مناسب مورد استفاده قرار گیرد. این نتایج در مجلهی Applied Physics Letters منتشر شده است.
#مـترجـم_zheen
گردآوری آریوس راد
#منــبـع
https://phys.org/news/2021-09-fabrication-technique-paves-quantum-devices.html
تکنیک تولید بهبودیافته، راه را برای دستگاههای کوانتومی بهتر هموار میکند
فیزیکدانان و مهندسان، روشی را برای تشخیص و رفع نقایص مواد برای یکی از امیدوارکنندهترین فناوریها در محاسبات کوانتومی تجاری یافتهاند. گروهی از دانشگاه کوئینزلند، به توسعهی تدابیر و بهینه سازی پروتکلها در تکنیکهای متداول برای ساخت مدارهای ابررسانایی بر روی تراشههای سیلیسیمی پرداختند.
این گروه پی بردند که نقایص ایجادشده در حین ساخت، کارایی این مدارها را کاهش میدهد. آنها میگویندمدارهای کوانتومی ابررسانایی، مورد توجه غولهای صنعتی همچون گوگل و آیبیام هستند اماواهمدوسی یعنی پدیدهای که باعث اتلاف اطلاعات میشود، مانع کاربردهای گستردهی آن است. اساسا واهمدوسی، ناشی از برهمکنشهای این مدار ابررسانایی با تراشهی سیلیسیمییک مسئلهی فیزیکی و نیز به خاطر نقایص ایجادشده در مواد در حین تولید (یک مسئلهی مهندسی میباشد. بنابراین، ما برای یافتن یک راه حل، به فیزیکدانان و مهندسان نیاز داشتیم.
این گروه از روشی موسوم به ریزبینی نوری میدان نزدیک روبشی تراهرتز (THz SNOM) استفاده کردند که یک میکروسکوپ نیروی اتمی ادغام شده با یک منبع نور تراهرتز و یک آشکارساز است. این امر، ترکیبی از وضوح فضایی بالا که موجب مشاهدهی اشیایی در حد ویروسها میشود و نیز اندازه گیریهای طیفسنجی موضعی را فراهم میکند. به گفتهی محققان، این تکنیک با متمرکز کردن نور به یک نوک فلزی، کاوش در مقیاس نانو را به جای مقیاس بزرگ امکانپذیر میسازد.
محققان میگوینداین امر برای ما راه جدیدی را برای فهمیدن محل قرارگیری نقایص مهیا میکند تا بتوانیم واهمدوسی و میزان تلفات را در دستگاههای کوانتومی ابررسانایی کاهش دهیم. ما متوجه شدیم که دستورالعملهایی که معمولا برای ساخت استفاده میشوند به طور ناخواسته نقایصی را در این تراشههای سیلیسیمی تولید میکنند که در ایجاد واهمدوسی نقش دارند. ما همچنین نشان دادیم که عملیات بهبود سطح میتواند این نقایص را کاهش دهد که این امر به نوبهی خود، منجر به کاهش تلفات در این مدارهای کوانتومی ابررسانایی میشود.
به گفتهی محققان، این امر به آنها اجازه داد تا در این فرآیند، محل ایجاد نقص را مشخص و برای رفع آنها، پروتکلهای ساخت را بهینه کنند. آنها میگویندروش ما امکانی را فراهم میکند تا بتوان یک دستگاه را چندین بار کاوش کرد، برعکس روشهای دیگر که اغلب نیاز دارند تا این دستگاهها هر بار قبل از کاوش شدن، باز شوند نتایج این گروه، مسیری را به سوی بهبود دستگاههای ابررسانایی، برای استفاده در کاربردهای محاسبات کوانتومی مهیا میکند.
در آینده، SNOM تراهرتز میتواند برای تعریف روشهای جدید بهبود کارکرد دستگاههای کوانتومی و تجمیع آنها در قالب یک کامپیوتر کوانتومی مناسب مورد استفاده قرار گیرد. این نتایج در مجلهی Applied Physics Letters منتشر شده است.
#مـترجـم_zheen
گردآوری آریوس راد
#منــبـع
https://phys.org/news/2021-09-fabrication-technique-paves-quantum-devices.html
Telegram
attach 📎
👍2
Forwarded from اتچ بات
#فیزیک_کوانتوم
کیهان شناسان برای اولین بار آثار وجود ۹جسم ستاره مانند را در عکس های نجومی مربوط به سال ۱۹۵۰ پیدا کردند که تنها طی نیم ساعت در آسمان ظاهر و ناپدید شده اند تا کنون اثر دیگری از آن ها یافت نشده است!
جالب این است که پس از نخستینباری که این ۹ شی ظاهر شدند دیگر اثری از آنها در تصاویر مربوط به نیم ساعت قبل و بعد از رویتشان یافت نشده است.
ابتدا باید بدانیم که اخترشناسان و کیهانشناسان کشورهای مختلف از دههها قبل عادت دارند که یافتهها و عکسهای خود از آسمان را برای بررسی و مقایسه بهتر اجرام آسمانی به اشتراک میگذارند و هیچ دادهی جدیدی از این اجرام از نقاط مختلف دنیا گزارش نشده.
همینطور در دهههای گذشته حدود دهه پنجاه میلادی برای عکسبرداری از آسمان از صفحاتی استفاده میشده است که رد و اثر ستارگان را طی روشی موسوم به گذر نوری ثبت میکرده.
در این یافتهی جدید و بحثبرانگیز، صفحهای از ۱۲ آوریل سال ۱۹۵۰ میلادی یافت شده که در آن ۹ شی ستارهمانند ثبتشدهاند اما در هیچ تصویری که متعلق به زمانهای بالغ بر نیم ساعت بعد از آن تاکنون بودهاند اثر یا گزارشی از این ۹ شی وجود ندارد.
از طرفی چنین گروهی از اشیاء ستارهوار که به طور همزمان ظاهر و ناپدیدشوند هم قبلا هرگز شناسایی نشده بودهاند.
در ادامه هیچ گزارشی از پدیدههای طبیعی مانند عدسی گرانشی یا انفجارهای رادیویی و ستارههای متغیر و ... هم در این بازه ارائه یا ثبت نشده که بتواند علت ناپدید شدن این ۹ شی ستارهای را توضیح دهدبنابراین دلیل پیدایش و ناپدید شدن آنها هنوز مبهم است.
البته یک دلیل قابل توجه برای این پدیده، میتواند اثر بازتابش خورشید بر اجرام یا اشیای غیرطبیعی در فاصلهای نزدیکتر بوده باشد و از آنجایی که در آن زمان ماهوارهای متعلق به زمین خارج از جو نبوده، موضوع چالشبرانگیزتر میشود.
در این تحقیق هم اخترشناسانی از سوئد، اسپانیا، ایالات متحده، اوکراین و هند، صفحه عکاسی موردنظر که متعلق در رصدخانهی پالومار در کالیفرنیا ثبت شده بوده را بررسی کردهاند.
#گـرداوری_آریــوس_راد
#مـترجـم_zheen
https://www.nature.com/articles/s41598-021-92162-7
🆔@Physics3p
کیهان شناسان برای اولین بار آثار وجود ۹جسم ستاره مانند را در عکس های نجومی مربوط به سال ۱۹۵۰ پیدا کردند که تنها طی نیم ساعت در آسمان ظاهر و ناپدید شده اند تا کنون اثر دیگری از آن ها یافت نشده است!
جالب این است که پس از نخستینباری که این ۹ شی ظاهر شدند دیگر اثری از آنها در تصاویر مربوط به نیم ساعت قبل و بعد از رویتشان یافت نشده است.
ابتدا باید بدانیم که اخترشناسان و کیهانشناسان کشورهای مختلف از دههها قبل عادت دارند که یافتهها و عکسهای خود از آسمان را برای بررسی و مقایسه بهتر اجرام آسمانی به اشتراک میگذارند و هیچ دادهی جدیدی از این اجرام از نقاط مختلف دنیا گزارش نشده.
همینطور در دهههای گذشته حدود دهه پنجاه میلادی برای عکسبرداری از آسمان از صفحاتی استفاده میشده است که رد و اثر ستارگان را طی روشی موسوم به گذر نوری ثبت میکرده.
در این یافتهی جدید و بحثبرانگیز، صفحهای از ۱۲ آوریل سال ۱۹۵۰ میلادی یافت شده که در آن ۹ شی ستارهمانند ثبتشدهاند اما در هیچ تصویری که متعلق به زمانهای بالغ بر نیم ساعت بعد از آن تاکنون بودهاند اثر یا گزارشی از این ۹ شی وجود ندارد.
از طرفی چنین گروهی از اشیاء ستارهوار که به طور همزمان ظاهر و ناپدیدشوند هم قبلا هرگز شناسایی نشده بودهاند.
در ادامه هیچ گزارشی از پدیدههای طبیعی مانند عدسی گرانشی یا انفجارهای رادیویی و ستارههای متغیر و ... هم در این بازه ارائه یا ثبت نشده که بتواند علت ناپدید شدن این ۹ شی ستارهای را توضیح دهدبنابراین دلیل پیدایش و ناپدید شدن آنها هنوز مبهم است.
البته یک دلیل قابل توجه برای این پدیده، میتواند اثر بازتابش خورشید بر اجرام یا اشیای غیرطبیعی در فاصلهای نزدیکتر بوده باشد و از آنجایی که در آن زمان ماهوارهای متعلق به زمین خارج از جو نبوده، موضوع چالشبرانگیزتر میشود.
در این تحقیق هم اخترشناسانی از سوئد، اسپانیا، ایالات متحده، اوکراین و هند، صفحه عکاسی موردنظر که متعلق در رصدخانهی پالومار در کالیفرنیا ثبت شده بوده را بررسی کردهاند.
#گـرداوری_آریــوس_راد
#مـترجـم_zheen
https://www.nature.com/articles/s41598-021-92162-7
🆔@Physics3p
Telegram
attach 📎
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#فیزیک_کوانتوم
.
نتایج ۱۶ سال مطالعه روی این سامانه دوتایی تپاختر نشان میدهد نظریه نسبیت عام اینشتین با گذشت بیش از یک قرن، همچنان از هر آزمونی سربلند بیرون میآید. این بررسی نشان داد، میزان انرژی حاصل از امواج گرانشی دقیقا همان چیزی است که معادلات نسبیت عام اینشتین پیشبینی میکنند. گویی نسبیتعام، مبنای زبان برنامهنویسی است که محیط کیهان با آن نوشته شده.
16 years of timing data from the double pulsar PSR J0737–3039A/B confirm the validity of Einstein’s theory of GR to a new level
The amount of energy taken away by gravitational waves matches what Einstein’s GR predicts
© Michael Kramer / MPIfR
باز نشر از پیج اینستاگرامی عرفان کسرایی
🆔@Physics3p
.
نتایج ۱۶ سال مطالعه روی این سامانه دوتایی تپاختر نشان میدهد نظریه نسبیت عام اینشتین با گذشت بیش از یک قرن، همچنان از هر آزمونی سربلند بیرون میآید. این بررسی نشان داد، میزان انرژی حاصل از امواج گرانشی دقیقا همان چیزی است که معادلات نسبیت عام اینشتین پیشبینی میکنند. گویی نسبیتعام، مبنای زبان برنامهنویسی است که محیط کیهان با آن نوشته شده.
16 years of timing data from the double pulsar PSR J0737–3039A/B confirm the validity of Einstein’s theory of GR to a new level
The amount of energy taken away by gravitational waves matches what Einstein’s GR predicts
© Michael Kramer / MPIfR
باز نشر از پیج اینستاگرامی عرفان کسرایی
🆔@Physics3p
👍2
تلسکوپ فضایی جمیز وب، قدرتمندترین تلسکوپ تاریخ و جانشین هابل امروز ساعت 16 بوقت ایران رهسپار فضا میشود.
لینک تماشای آنلاین پرتاب این تلسکوپ از طریق یوتیوب:
https://youtu.be/7nT7JGZMbtM
🆔 @Physics3p
لینک تماشای آنلاین پرتاب این تلسکوپ از طریق یوتیوب:
https://youtu.be/7nT7JGZMbtM
🆔 @Physics3p
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#فیزیک_کوانتوم
ابعاد این حفره حدود ۱۰۰۰ سال نوریه (یعنی اگر با سرعت نور حرکت کنیم جابجایی از سر تا تهش هزار سال طول میکشه) و ما تقریبا وسطهاش قرار گرفتیم.
حبابی که میبینید با سرعت تقریبا ۶ کیلومتر بر ثانیه هنوز هم در حال انبساطه. کشف این ساختار با مدلسازی کامپیوتری پیچیده ای انجام شده و نشون میده ماجرا از ۱۴ میلیون سال پیش شروع شده. طی میلیونها سال حدود ۱۵ تا ابرنواختر منفجر شدن و این حباب رو ایجاد کردن. حبابی که محل تولد ستارههای جوان دور و بر ماست.
Earth Is Surrounded by 1,000-Light-Year vast Bubble – Source of All Nearby, Young Stars
In a paper appearing yesterday Janaury 12, 2022 in Nature, astronomers have shown how a chain of events beginning 14 million years ago led to the creation of a vast bubble.
بازنشر از پیج اینستاگرامی عرفان کسرایی
🆔@Physics3p
ابعاد این حفره حدود ۱۰۰۰ سال نوریه (یعنی اگر با سرعت نور حرکت کنیم جابجایی از سر تا تهش هزار سال طول میکشه) و ما تقریبا وسطهاش قرار گرفتیم.
حبابی که میبینید با سرعت تقریبا ۶ کیلومتر بر ثانیه هنوز هم در حال انبساطه. کشف این ساختار با مدلسازی کامپیوتری پیچیده ای انجام شده و نشون میده ماجرا از ۱۴ میلیون سال پیش شروع شده. طی میلیونها سال حدود ۱۵ تا ابرنواختر منفجر شدن و این حباب رو ایجاد کردن. حبابی که محل تولد ستارههای جوان دور و بر ماست.
Earth Is Surrounded by 1,000-Light-Year vast Bubble – Source of All Nearby, Young Stars
In a paper appearing yesterday Janaury 12, 2022 in Nature, astronomers have shown how a chain of events beginning 14 million years ago led to the creation of a vast bubble.
بازنشر از پیج اینستاگرامی عرفان کسرایی
🆔@Physics3p
🔥2👍1
Forwarded from اتچ بات
#فیزیک_کوانتوم
دقیقترین نقشه سه بعدی جهان در دست توسعه است و اخترشناسان از جزئیات ۷.۵ میلیون کهشان اولیه از ۳۵ میلیون کهکشان رونمایی میکنند.
ابزار طیف سنجی انرژی تاریک (DESI) هفت ماه کاوش خود را به پایان رسانده و انتظار میرود ماموریت آن پنج سال به طول بیانجامد.
گروهی بینالمللی از دانشمندان به رهبری آزمایشگاه ملی لارنس برکلی دپارتمان انرژی ایالات متحده آمریکا در کالیفرنیا، از این کاوشها برای ترسیم نقشهای سه بعدی از جهان با جزئیات بینظیر استفاده میکنند که به ما در توضیح انرژی تاریک کمک خواهد کرد.
تاکنون ۷.۵ میلیون کهکشان دستهبندی شدهاند. طی این ماموریت حدود یک میلیون کهکشان در ماه اضافه خواهند شد تا نقشهای حاوی ۳۵ میلیون کهکشان منحصربهفرد ترسیم شود.
هدف از این ماموریت کسب اطلاعات بیشتر در مورد انرژی تاریک است. انرژی تاریک نیرویی است که بیش از ۶۸ درصد جهان را تشکیل داده و انبساط جهان را تسریع میکند.
این نقشه به اخترشناسان این امکان را میدهد تا بفهمند جهان چگونه آغاز شده و به چه سویی میرود. آیا همیشه در حال انبساط خواهد بود یا فرومیپاشد و از بین میرود.
"دکتر جولین گای"، دانشمند این پروژه از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی میگوید که محققان از طریق نقشه جدید موفق به مشاهده الگوها وساختارهای جهان شدند.
در این نقشه سهبعدی خوشههای کهکشانی بزرگ، رشتهها و حفرهها وجود دارند. اینها بزرگترین ساختارهای جهان هستند. در میان آنها ردپایی از جهان اولیه و تاریخچه انبساط آن را میتوان یافت.
"پروفسور کارلوس فرنک"، از دانشگاه دورهام، که در این پروژه مشارکت دارد، گفت که به رغم اینکه دانشمندان در مراحل اولیه هستند اما پیشرفت زیادی داشتهاند.
او توضیح داد: این دقیقترین نقشهای است که تاکنون دیدهایم و به ما در یافتن سرنخهایی در مورد ماهیت انرژی تاریک و کسب اطلاعات بیشتر در مورد ماده تاریک و نقش آن در شکلگیری کهکشانهایی مانند راه شیری و شکلگیری جهان کمک میکند. یکی از سوالاتی که این تیم امیدوار است پاسخی برای آن بیابد در ارتباط با انبساط جهان است که به نظر میرسد سرعت آن در حال افزایش باشد و متراکم و متوقف نمیشود. برخلاف آنچه که با توجه به مهبانگ انتظار میرود.
اخترشناسان معتقدند که انرژی تاریک از انقباض جهان جلوگیری میکند.
برای تایید این موضوع و درک پدیدهی انرژی تاریک، محققان DESI را از با استفاده از ۵۰۰۰ تلسکوپ کوچک خودکار ایجاد کردند که هر کدام هر ۲۰ دقیقه یکبار از یک کهکشان جدید تصویر برداری میکند.
مترجم ساکار
گردآوری آریوس راد
🆔@Physics3p
https://scitechdaily-com.translate.goog/seeing-dark-energys-true-colors-desi-creates-largest-3d-map-of-the-cosmos/?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=fa&_x_tr_hl=fa&_x_tr_pto=sc
دقیقترین نقشه سه بعدی جهان در دست توسعه است و اخترشناسان از جزئیات ۷.۵ میلیون کهشان اولیه از ۳۵ میلیون کهکشان رونمایی میکنند.
ابزار طیف سنجی انرژی تاریک (DESI) هفت ماه کاوش خود را به پایان رسانده و انتظار میرود ماموریت آن پنج سال به طول بیانجامد.
گروهی بینالمللی از دانشمندان به رهبری آزمایشگاه ملی لارنس برکلی دپارتمان انرژی ایالات متحده آمریکا در کالیفرنیا، از این کاوشها برای ترسیم نقشهای سه بعدی از جهان با جزئیات بینظیر استفاده میکنند که به ما در توضیح انرژی تاریک کمک خواهد کرد.
تاکنون ۷.۵ میلیون کهکشان دستهبندی شدهاند. طی این ماموریت حدود یک میلیون کهکشان در ماه اضافه خواهند شد تا نقشهای حاوی ۳۵ میلیون کهکشان منحصربهفرد ترسیم شود.
هدف از این ماموریت کسب اطلاعات بیشتر در مورد انرژی تاریک است. انرژی تاریک نیرویی است که بیش از ۶۸ درصد جهان را تشکیل داده و انبساط جهان را تسریع میکند.
این نقشه به اخترشناسان این امکان را میدهد تا بفهمند جهان چگونه آغاز شده و به چه سویی میرود. آیا همیشه در حال انبساط خواهد بود یا فرومیپاشد و از بین میرود.
"دکتر جولین گای"، دانشمند این پروژه از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی میگوید که محققان از طریق نقشه جدید موفق به مشاهده الگوها وساختارهای جهان شدند.
در این نقشه سهبعدی خوشههای کهکشانی بزرگ، رشتهها و حفرهها وجود دارند. اینها بزرگترین ساختارهای جهان هستند. در میان آنها ردپایی از جهان اولیه و تاریخچه انبساط آن را میتوان یافت.
"پروفسور کارلوس فرنک"، از دانشگاه دورهام، که در این پروژه مشارکت دارد، گفت که به رغم اینکه دانشمندان در مراحل اولیه هستند اما پیشرفت زیادی داشتهاند.
او توضیح داد: این دقیقترین نقشهای است که تاکنون دیدهایم و به ما در یافتن سرنخهایی در مورد ماهیت انرژی تاریک و کسب اطلاعات بیشتر در مورد ماده تاریک و نقش آن در شکلگیری کهکشانهایی مانند راه شیری و شکلگیری جهان کمک میکند. یکی از سوالاتی که این تیم امیدوار است پاسخی برای آن بیابد در ارتباط با انبساط جهان است که به نظر میرسد سرعت آن در حال افزایش باشد و متراکم و متوقف نمیشود. برخلاف آنچه که با توجه به مهبانگ انتظار میرود.
اخترشناسان معتقدند که انرژی تاریک از انقباض جهان جلوگیری میکند.
برای تایید این موضوع و درک پدیدهی انرژی تاریک، محققان DESI را از با استفاده از ۵۰۰۰ تلسکوپ کوچک خودکار ایجاد کردند که هر کدام هر ۲۰ دقیقه یکبار از یک کهکشان جدید تصویر برداری میکند.
مترجم ساکار
گردآوری آریوس راد
🆔@Physics3p
https://scitechdaily-com.translate.goog/seeing-dark-energys-true-colors-desi-creates-largest-3d-map-of-the-cosmos/?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=fa&_x_tr_hl=fa&_x_tr_pto=sc
Telegram
attach 📎
👍2❤1