⭕️ با نزدیک شدن به سرعت نور، زمان کند میگذرد. طول ها تا هیچ منقبض میشوند و جرم شما بی نهایت خواهد شد، به همین دلیل شما نمی‌توانید به سرعت نور که حد نهایی سرعت در جهان است دست یابید.

🆔 @Physics3p

🔵 ناسازگاری نسبیت عام با مکانیک کوانتوم ناشی از برخورد دوگانه به پدیده های فیزیکی است. در کوانتوم با کمیت های گسسته سروکار داریم و در نسبیت عام با کمیت پیوسته فضا–زمان روبرو هستیم.

🆔 @Physics3p

✅ جهان چگونه می‌میرد؟

و اگر به پایان برسد دوباره متولد هم میشود⁉️


🆔 @Physics3p

‌ .


⭕️ گرانش کوانتومی حلقه LQG رقیب نظریه ریسمان است. LQG یک نظریه گرانش کوانتومی است که تلاش می کند تا نسبیت عام و مکانیک کوانتوم را وحدت ببخشد. این نظریه با شروع از نسبیت تلاش می کند ویژگی های کوانتومی به نظریه ببخشد. در نظریه ریسمان از نظریه میدان های کوانتومی شروع می کند و نسبیت عام را به آن اضافه می کند اما در گرانش کوانتومی حلقه از نسبیت اغاز کرده و کوانتوم را به آن اضافه می کند. در LQG فضا زمان دیگر پیوسته نیستند و کمیت های کوانتیده ای هستند. یعنی به طور مثال می توان ذراتی برای فضا زمان در نظر گرفت. ابعاد ذرات فضا زمان در مقیاس پلانک است.

🆔 @Physics3p

⚛ کانال فیزیک کوانتوم 👆

.

🔰درنظریه‌ LQG با سقوط به درون سیاهچاله و نزدیک شدن به مرکز آن گرانش به جای افزایش کاهش خواهد یافت و همانگونه که شما از طریق سیاه‌ چاله بلعیده شدید ازجایی دیگربه فضا زمان پرتاب می‌شوید‼️
🆔 @Physics3p

‌ .


🔵 در مقیاس پلانک انتظار می رود که قدرت نیروی گرانش با دیگر نیروهای بنیادی طبیعت قابل مقایسه باشد و اعتقاد بر این است که تمام نیروهای بنیادی در این مقیاس تبدیل به یک نیروی واحد می شود، اما مکانیزم دقیق این وحدانیت تا کنون نا شناخته باقی مانده است.

🔸 مقیاس زمان، جرم و طول پلانک:

زمان پلانک
5.39121 × 10−44 s

جرم پلانک
2.17647 × 10−8 kg

طول پلانک (ℓP)
1.616252×10−35 m


🆔 @Physics3p

⚛ کانال فیزیک کوانتوم 👆

.

#wallpaper

🆔 @Physics3p

⭕️ اگر برادر دو قلویتان به مدت 8 سال و 168 روز داخل قطاري بتواند با سرعت 99% سرعت نور حركت كند، وقتي از قطار پياده مي شود دقيقاً 60 سال از سن شما گذشته است و شما پير شده ايد‼️

🆔 @Physics3p

🔰 دانشمندان تئوری کوانتوم معتقدند که جهان های موازی در سرتاسر زمان به وجود می آیند و موجودیتشان را درون یک چند جهانی غول پیکر تا ابد ادامه میدهند حتی اگر جهانهایی از ان در حال نابودی باشد.

🆔 @Physics3p

🔵 به باور فیزیکدانان کوانتومی،اگر به فضا با قويترین ميكروسكوپها نگاه کنیم چیزهایی میبینیم مثل حباب های درون کف صابون. این حبابها (کف کوانتومی) میلیاردها برابر کوچکتر از هسته اتم هستند.

🆔 @Physics3p

🆔 @Physics3p


📚 مطلب کامل در مورد کف کوانتومی

🌀 سیاهچاله ها ممکن است دریچه ورود به زمان و جهان دیگری ‌باشد. طبق نظریه دانشمندان با سقوط به درون سیاهچاله در صورت زنده ماندن، مجددا در بخش دیگری از جهان و در دوره دیگری در زمان بیرون می آییم‼️


🆔 @Physics3p

⚛ کانال فیزیک کوانتوم 👆

✅ اين تئوري نسبيت خاص به روايت تصوير است. قطار با سرعت خيلي بالا در حركت است و زمان بيرون و داخل قطار يكسان سپري نمي شود. دختري را كه در قطار مي بينيد در حال نگاه كردن به آينده است‼️

🆔 @Physics3p

⚛ کانال فیزیک کوانتوم 👆

تلسکوپ فضایی جدید جهت آزمودن نظریه‌ نسبیت عام

🔸بتازگی محققان تلسکوپ فضایی جدیدی را طراحی کرده‌اند که قادر به رصد بعضی از دورترین نقاط کیهان است. داده‌های این تلسکوپ می‌تواند در پاسخ ‌به یکی از بحث‌برانگیز‌ترین معماهای نظریه‌ی نسبیت عام، راه‌گشا باشد. آژانس فضایی اروپا قصد دارد در سال ۲۰۲۱ به کمک تلسکوپ فضایی اقلیدس، از میلیاردها کهکشان دوردست تصویربرداری کند. این تصاویر می‌تواند منجر به درکی جدید از نحوۀ عملکرد گرانش در اعماق فضا گردند.

🔹 باور عمومی بر این است که در حال حاضر نظریه‌ نسبیت عام، بهترین روش توصیف گرانش است. این نظریه با داده‌های تجربی در منظومه‌ شمسی و کهکشان‌های نزدیک سازگار است اما در مقیاس‌های بزرگ، کمی قضیه متفاوت است. مشاهداتی که از ابرنواخترها صورت گرفته، بیانگر شتاب‌دار بودن انبساط کیهان است. نظریه‌ی نسبیت عام، برای آن که بتواند این نوع انبساط را توجیه کند، نیازمند وجود «انرژی تاریک» در کیهان است. بسیاری از فیزیک‌دانان به وجود انرژی تاریک معتقد شده‌اند، با این وجود عده‌ای در جستجوی یک توضیح متفاوت هستند.

🔸پروفسور کویاما که مسئولیت هدایت پروژۀ CosTesGrav را بر عهده دارد، معتقد است با اصلاح نظریه‌ نسبیت عام، شاید دیگر نیازی به انرژی تاریک نباشد. این پروژه جدید به کمک تلسکوپ فضایی اقلیدس، می‌تواند داده‌هایی فراهم آورد که به اصلاح نظریه نسبیت عام کمک کند. هدف محققان این پروژه رصد کهکشان‌هایی است که فاصله‌‌ آن‌ها ۳/۳ میلیارد سال نوری است. داده‌ها می‌تواند برای بررسی اختلال‌های کوچک که ناشی از گرانش هستند، مورد استفاده قرار گیرد...

⭕ منبع: سایت علمی بیگ بنگ

🆔 @physics3p

goo.gl/2EX7H4

بررسی یک پدیدۀ عجیب کوانتومی

🔸اصل عدم قطعیت جدیدی بیان می کند که اشیاء کوانتومی می‌توانند در یک زمان دو دما داشته باشند، که شبیه به آزمایش معروف گربه شرودینگر است که در آن، یک گربه در جعبه‌ای با عنصر رادیواکتیو می‌تواند هم زنده باشد و هم مرده.

🔹در سال ۱۹۲۷، “ورنر هایزنبرگ” فیزیکدان آلمانی، ادعا کرد که هرچه وضعیت ذره کوانتومی را دقیق‌تر اندازه بگیریم، با دقت کمتری می‌توانیم به موقعیت آن پی ببریم، و برعکس- قاعده‌ای که اکنون با عنوان اصل عدم قطعیت هایزنبرگ معروف شده است. این عدم قطعیت کوانتومی جدید بیان دارد که هرچه دما را دقیق‌تر بدانیم، کمتر می‌توانیم در مورد انرژی آن صحبت کنیم، و برعکس، پیامدهای بزرگی برای علوم نانو دارد. علوم نانو اشیاء فوق‌العاده کوچکی که کوچکتر از نانومتر هستند را بررسی می‌کند. طبق گفتۀ دانشمندان در مطالعه‌ای جدید که بتازگی در مجله Nature Communications منتشر شده، این اصل نحوۀ اندازه‌گیری دمای چیزهای بسیار کوچک از قبیل نقطه‌های کوانتومی، نیمه‌رساناهای کوچک یا سلول‌های واحد، توسط دانشمندان را تغییر می‌دهد.

🔸در دهۀ ۱۹۳۰، “هایزنبرگ” و “نیلز بور” فیزیکدان دانمارکی، رابطه عدم قطعیتی بین انرژی و دما در مقیاس کوانتومی ارائه دادند. این ایده این بود که اگر بخواهید دمای دقیق شیئی را بدانید، بهترین و دقیق‌ترین شیوه علمی برای این کار این است که آن شیء را در «مخزنی» با دمای معلوم – مثلاً وانی پر از آب، یا یخچالی پر از هوای سرد- غوطه‌ور کنید و اجازه دهید که شیء به آرامی به دمای آن مخزن برسد. که این، تعادل گرمایی نامیده می‌شود.

🔹با این حال شیء و مخزن که دائماً در حال تبادل انرژی هستند، آن تعادل گرمایی را حفظ می‌کنند. سپس انرژی در شیء به طور حیرت‌انگیزی بالا و پایین می‌رود و تعریف دقیق را غیرممکن می‌سازد. از طرف دیگر، اگر بخواهید انرژی دقیق در شیء را بدانید، باید آن را جدا کنید تا نتواند با هیچ چیزی تماس داشته باشد و نتواند با هیچ چیزی تبادل انرژی کند. اما اگر آن را جدا کردید، دیگر نمی توانید با استفاده از مخزن، دمای آن را به طور دقیق اندازه‌گیری کنید. این محدودیت باعث می‌شود که دما نامعلوم شود. در مقیاس کوانتومی اتفاق‌های عجیب و غریب‌تری می‌افتد...

⭕منبع: سایت علمی بیگ بنگ

🆔 @physics3p

goo.gl/dxt5YY

💢چرا بیشتر حجم اتم را فضای خالی تشکیل می­ دهد؟

🔸جان دالتونِ شیمی­دان، نظریه­ ای بر این مضمون ارائه کرد که تمام مواد و اشیاء از ذراتی به نام اتم ساخته شده ­اند و این نظریه حتی تا بعد از دو قرن، توسط جامعه علمی مورد قبول می­ باشد. اتم­ها از هسته ­ای بسیار کوچک و الکترون­ هایی به مراتب کوچکتر تشکیل شده ­اند که این الکترون­ ها با فاصله ­ای زیاد به دور هسته در حال گردش ­اند.

🔹برای فهمیدن پرسش ابتدایی ما باید به الکترون­ ها توجه کنیم. بر خلاف آنچه که ممکن است در مدارس به شما آموخته باشند، در واقع حرکت الکترون­ ها به دور هسته اتم، به شکل حرکت زمین به دور خورشید نیست. به جای آن، الکترون­ ها را مانند دسته ­ای از زنبورها یا پرندگان تصور کنید که حرکت جداگانه این موجودات قابل مشاهده نمی­باشد اما با این وجود شما حرکت کلی آنها را در دسته، مشاهده می­ کنید.

🔸پس چرا وقتی ما میز را لمس می­ کنیم، محکم به نظر می­ رسد؟ در واقع دلیل سختی میز، رقص الکترون ­ها می­ باشد. اگر شما میز را لمس کنید، الکترون­ های موجود در اتم­ های دستانتان به الکترون­ های میز نزدیک می­ شوند.دلیل این اتفاق این است که الکترونی bangpag نرژی پایین اتمی، قادر به انجام الگوی حرکتی قبلی در نزدیکی اتم جدید نیست. زیرا آن فضا توسط الکترونی از هسته مقابل گرفته شده است. الکترون تازه وارد باید در نقشی جدید و پرانرژی ظاهر شود. این انرژی توسط نور تامین نمی­ شود بلکه توسط نیروی وارده توسط انگشتان شما در زمان لمس میز تامین می­ شود.

🔹بنابراین در نزدیک کردن دو اتم به یکدیگر انرژی مصرف می­ شود زیرا که تمام الکترون­ های دو اتم ناچار به تغییر الگوی حرکتی خود به سطحی بالاتر و پرانرژی­ تر می­ باشند. نزدیک کردن تمام اتم­ های انگشت و میز به یکدیگر مقادیر بسیار بالایی از انرژی را می­ طلبد که این مقدار بیش از توان ماهیچه ای شما می­ باشد. به این دلیل شما میز را در زمان لمس آن محکم حس می­ کنید...


👇👇👇👇👇👇👇

🆔 @physics3p

سفر درون یک کرم‌چاله

سال‌هاست که فیزیک‌دانان نظری و نویسندگان علمی‌تخیلی، ایده کرم‌چاله و تونل‌های میان‌بر در چارچوب فضا-زمان را برای سفرهای کوتاه بین نقاط دوردست عالم می‌پرورانند، اما سفر درون یک کرم‌چاله واقعا چطور است؟ اندرو همیلتون، اخترفیزیک‌دان دانشگاه کلرادو در باولدر موفق شده انیمیشنی از سفر درون یک کرم‌چاله بسازد که به ادعای خودش نزدیک به آن چیزی است که یک فضانورد در آینده دور خواهد توانست هنگام سفر درون کرم‌چاله مشاهده کند.

در ابتدا شما در افق رویداد خارجی یک سیاه‌چاله سقوط می‌کنید. وقتی به افق داخلی رسیدید، درخششی از نور مربوط به جهان خارج را می‌بینید که بی‌نهایت پرانرژی است و حاوی تصویری از تمام تاریخ عالم است. در یک سیاه‌چاله واقعی این گرانش شدید باعث تبخیرشدن شما یا هر جسم دیگر می‌شود، اما در این انیمیشی فرض بر این است که شما همانند یک ابرقهرمان می‌توانید از این درخش جان سالم به در برید. با گذشتن از سیاه‌چاله، وارد کرم‌چاله خواهید شد، جریان فضا در اطراف شما شروع به چرخش کرده و به سمت عقب شتاب می‌گیرد. .
با به پایان رسیدن کرم‌چاله به ورودی سفیدچاله می‌رسیم که سیاه‌چاله‌ای با روند زمانی معکوس است. در سفیدچاله به جای آن‌که فضا به داخل کشیده شود، با سرعتی بیشتر از سرعت نور به بیرون فوران می‌کند. در این‌جا نیز چیزی را تجربه خواهید کرد که حاوی تصویری از تمام آینده عالم است. با عبور از درون سفیدچاله و در حین رسیدن به افق خارجی این‌بار جهان جدیدی ظاهر می‌شود که حاوی تصویری از تمام گذشته است. در اینجا دوربین می‌چرخد و شما می‌توانید سفیدچاله‌ای را ببینید که از درون آن خارج شدید و علاوه بر آن، تصویری از جهان قدیم را نیز مشاهده می‌کنید.

نکته: در اینجا فرض شده که درون سیاهچاله می تواند حکم کرمچاله عبوری را داشته باشد.



⭕منبع:
bigbangpage.com


🆔 @physics3p

در مکانیک کوانتومی انرژی به عنوان مشتق زمانی تابع موج و به صورت عملگر انرژی تعریف می‌شود. معادله شرودینگر عملگر انرژی را با انرژی کل یک ذره یا سامانه برابر قرار می‌دهد.

🆔 @physics3p

‍ طبقه‌بندی تمدنهای پیشرفته در گسترۀ کائنات -( مقیاس کارداشف)



مقیاس کارداشف (Kardashev scale) مقیاسی برای طبقه‌بندی تمدنهای هوشمند کیهانی است، که در سال 1964 توسط ستاره‌شناس روس نیکلای کارداشف ارائه شد. مقیاس کارداشف روشی برای اندازه گیری سطح پیشرفت تکنولوژی یک تمدن است و مبتنی بر میزان مهار و بهره وری انرژی توسط آن تمدن می باشد. این مقیاس تمدنها را بدین گونه طبقه بندی می کند:
تمدن نوع اول -- جامعۀ سیاره ای. این نوع قادر است تمامی انرژیهای سیاره را مهار نماید. این تمدن می تواند روی نیروهای طبیعی نظیر آب و هوا، آتشفشانها، زمین لرزه کنترل کامل اعمال کند و برخی از انرژیهای ستارۀ همسایه را ذخیره نماید.
تمدن نوع دوم -- جامعۀ بین سیاره ای. این تمدن قادر است نیروی تمامی یک ستاره را مهار کند. این کار از طریق نصب کرۀ دایسون (Dyson sphere) به دور یک ستاره انجام می شود و توسط آن می توان تمامی یا بخش اعظم انرژی یک ستاره را مهار نمود.
تمدن نوع سوم -- جامعۀ بین ستاره ای. تمدنی در این سطح قادر است در داخل کهکشان دست به سفر بزند، از ستاره به ستاره سفر کند، بر سیارات آنها تسلط یابد، و انرژی آنها را مهار نماید.
تمدن نوع چهارم -- جامعۀ بین کهکشانی. این تمدن قادر است انرژی موجود در تمامی جهان را مهار نماید، ساختار زمان و فضا را تغییر دهد و در داخل سیاهچاله های کلان جرم زندگی کند.
تمدن نوع پنجم -- این تمدن قادر است انرژی مجموعۀ جهانها را مهار نماید، و میان جهانها که حاوی اشکال ماده، فیزیک، و زمان - فضا هستند پرش نماید. موجوداتی از این نوع همانند خدایان هستند و از دانش تسلط کامل بر کائنات برخوردارند.
بر مبنای این طبقه بندی تمدنهای کرۀ زمین در حال حاضر از نوع صفر می باشند، ولی برخی از صاحب نظران باور دارند که انسانهای زمین طی 100 تا 200 سال آینده به تمدن نوع اول خواهند رسید.


🆔 @physics3p

موضوعی که سؤال خیلی از دوستان هست👆👆
توجه کنید که این طبقه بندی ها در فیزیک براساس معیار خاصی نبوده و تنها حدس و گمان است.