فیزیکفا
1.45K subscribers
1.44K photos
231 videos
254 files
438 links
آموزش فیزیک کنکور و دبیرستان توسط استاد مصطفی کبیری
(ویدیو آموزشی- جزوه آموزشی- حل تشریحی سوالات کنکور- بانک سوالات پر نکته فیزیک)
ویدیوهای کوتاه علمی و جذاب
ارتباط با ادمین:
@mostafakabiri
وبسایت فیزیکفا:
https://physicfa.ir
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
▶️نمایش قوانین نیوتون توسط دو کودک -@physicfa
📚🔹پدیده سوپر مون فوتوشاپی 😐

عکس بالایی با عنوان نزدیک ترین فاصله میان ماه و زمین منتشر میشه
غافل از اینکه دروغ محضه و نزدیکی تا این حد ماه به زمین چه عواقبی به دنبال داره.
@physicfa
📚🔹ابرماه یا سوپر مون چه زمانی رخ میدهد؟🤔

🔸وقتی ماه در حالت بدر به نزدیک ترین فاصله خود از زمین می‌رسد و درخشان تر و بزرگتر از همیشه دیده می‌شود، ماه افروختگی یا ابَرماه (سوپرمون)روی می‌دهد.

🔹این اتفاق در هر ۴۱۲ روز یکبار پیش می‌آید. ماه، هر چهار هفته (دقیقتر، هر ۲۷ روز و ۷ ساعت و ۴۲ دقیقه و ۲۴ ثانیه یکبار (27.321 روز)، فاصله اش با زمین به نزدیکترین حّد می‌رسد.
البته در دوره فوق، یکبار هم اززمین دور دور می‌شود.

🔸اگرچه ماه هر چهار هفته یکبار به حضیض مداری می‌رسد و به زمین نزدیک نزدیک می‌شود اما همیشه در حالت بدر نیست که ماه افروختگی یا ابرماه روی دهد.

@physicfa
📚
آیا ميدانستيد سياره زيباي زحل با اينكه بعد از مشتري دومين غول منظومه شمسي است اگر در سطح اب قرار بگيرد روي آب شناور مي ماند و در آب فرو نمي رود
🔹چگالی زحل
687 kg/m³
@physicfa
💠 طبق ادعای ریس، این جهان تحت حکومت و کنترل شش عدد هست که هر کدوم ازونا قابل اندازه گیری هستن و مقادیر دقیقی دارن. این شش عدد باید طوری باشن که شرایط حیات رو فراهم کنن وگرنه منجر به ایجاد جهان های عاری از حیات میشن.

💠 اولین عدد، اپسیلون هست که برابر با 0.007 است. اپسیلون مقدار نسبی هیدروژن هست که در انفجار بزرگ از طریق همجوشی به هلیم تبدیل میشه. اگه این عدد به جای 0.007 برابر با 0.006 بود منجر به تضعیف نیروی هسته ای میشد و به این ترتیب پروتون ها و نوترون ها به هم وابسته نمی شدن و دوتریوم نمی تونست شکل بگیره و بنابراین عناصر سنگین تر هرگز در ستاره ها ایجاد نمی شدن، اتم های بدن ما هیچوقت شکل نمی گرفتن و کل جهان به هیدروژن تبدیل می شد.

حتی یه کاهش جزئی در نیروی هسته ای، منجر به ناپایداری در جدول تناوبی عناصر می شد و اونوقت عناصر پایدار کمتری برای شکل گیری حیات وجود داشتن.

اگه اپسیلون برابر 0.008 بود، اونوقت همجوشی اونقدر سریع صورت می گرفت که هیچ هیدروژنی از انفجار بزرگ باقی نمی موند و امروز ستاره ای وجود نداشت که به سیارات انرژی بده، یا شاید دو پروتون به هم وابسته می شدن که این هم همجوشی در ستاره ها رو غیرممکن می کرد.

فرد هویل فهمیده بود که حتی یه تغییر کوچیک 4 درصدی در نیروی هسته ای شکل گیری کربن در ستاره ها رو غیرممکن و به این ترتیب ایجاد عناصر بالاتر و در نتیجه حیات رو منتفی می کرد
@physicfa
💠 دومین عدد N است؛ برابر با 10 به توان 36؛ که برابر هست با قدرت نیروی الکتریکی تقسیم بر قدرت گرانش.

این عدد نشون میده تا چه حد گرانش ضعیفه. اگه گرانش ازین هم ضعیف تر می بود اونوقت ستاره ها نمیتونستن متراکم بشن و دماهای زیاد مورد نیاز برای همجوشی رو ایجاد کنن. بنابراین ستاره ها نمی درخشیدن و سیارات به درون سیاهی سردی فرو می رفتن.


💠 اگه گرانش کمی قوی تر بود باعث میشد که ستاره ها بسیار سریع داغ بشن و شوختشونو اونقدر سریع بسوزونن که حیات هیچوقت فرصت آغاز پیدا نکنه. همچنین گرانش قوی تر به این معنیه که کهکشان ها زودتر شکل میگرفتن و کوچیکتر می بودن که در این صورت ستاره ها متراکم تر بوده و برخوردهای فاجعه باری بین ستاره ها و سیارات مختلف اتفاق می افتاد.
@physicfa
✅ سومین عدد امگا هست؛ چگالی نسبی جهان.

✳️ اگه امگا خیلی کوچیک بود اونوقت جهان خیلی سریع منبسط و خنک میشد ولی اگه امگا خیلی بزرگ می بود، جهان قبل از اینکه حیات فرصت شروع دوباره پیدا کنه از هم می پاشید.

ریس میگه: برای اینکه جهان، هم اکنون پس از 10 میلیارد سال هنوزم در حال انبساطه و مقدار امگا هم زیاد با 1 تفاوت نداشته باشه؛ این مقدار نمی تونسته تو یک ثانیه پس از بیگ بنگ، بیشتر از مقدار یک میلیون میلیاردم (یک در 10 به توان 15) تفاوت داشته باشه.
@physicfa
ماده تاریک چیست ؟ انرژی تاریک چیست ؟
👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆
💠 چهارمین عدد لاندا ست، ثابت کیهانی که سرعت جهان رو تعیین می کنه.

اگه این عدد فقط کمی بزرگ تر بود، نیروی ضدگرانشی که ایجاد می کرد، جهان از هم می پاشید و سریعا به یه حالت انجماد بزرگ فرو می رفت که در نتیجه حیات رو غیرممکن می کرد. اما اگه ثابت کیهانی عددی منفی می بود، جهان به شدت متراکم شده و قبل اینکه حیات شکل بگیره دچار فروپاشی بزرگ می شد.

📌 به بیان دیگه ثابت کیهانی، مثل امگا، هم باید درون یه ناحیه باریک معین باشه تا حیات رو انکان پذیر کنه.
@physicfa
💠 عدد پنجم Q هست.

دامنه اختلالات موجود در تابش ریزموج چس زمینه که برابر 10 به توان منفی 5 هست.

اگه این عدد یکم کوچیک تر بود اونوقت جهان به شدت یکنواخت می بود؛ توده بی جانی از گاز و غبار که هرگز به شکل ستاره ها و کهکشان های امروزی در نمی اومد.

در این صورت جهان، تاریک، یکنواخت، بی معنی و عاری از حیات بود.

🔴 اگه Q بزرگ تر ازین مقدار بود اونوقت در تاریخ جهان، ماده زودتر به شکل ساختارهای بزرگ ابرکهکشانی متراکم می شد.

ریس میگه: مقادیر زیاد ماده، به شکل سیاهچاله های بزرگ متراکم می شدن.

این سیاهچاله ها از یه خوشه کهکشانی کامل هم سنگین تر می شدن. ستاره هایی که تو این خوشه بزرگ گازی شکل بگیرن؛ چنان محکم بهم فشرده میشن که وجود سیستم های سیاره ای را غیرممکن می کنن.

@physicfa
💠 آخرین عدد D است، تعداد ابعاد در فضا.

فیزیکدانان به دلیل علاقه به نظریه ی M به این سوال پرداختن که آیا حیات در ابعاد بالاتر یا پایین تر امکان پذیر هست یا نه. اگه فضا یک بعدی باشه؛ احتمالا حیات نمیتونه وجود داشته باشه، چون در این صورت محتویات جهان چیز قابل توجهی نخواهد بود.

اغلب فیزیکدانا وقتی می خوان نظریه کوانتوم رو به جهان های یک بعدی اعمال کنن، می بینیم که ذرات بدون هیچ برهمکنشی از هم عبور می کنن.
@physicfa
📚
مکانیک کوانتوم می گوید واقعیت عینی وجود ندارد، بجای آن تمام چیزی که ما میبینیم احتمالات فروپاشی از یک موقعیت خاص است. و تمام موقعیت های ممکن دیگر احتمال دارد که در یک چندجهانی کوانتومی وجود داشته باشد. در اینجا یک آزمایش مرگبار برای محک زدن این ایده وجود دارد.

ابتدا اجازه دهید نگاهی به دو تفسیر ماهیت واقعیت کوانتومی بندازیم. گزینه های قدیمی تر که تا حدودی پذیرش بیشتری دارد تفسیر کپنهاگی هست که توسط فیزیکدانان افسانه ای مانند نیلز بور و هایزنبرگ در دهه ۱۹۲۰ ابداع شد. این تفسیر می گوید که تمامی ذرات زیر اتمی که جهان را تشکیل می دهند دارای یک تابع موج هستند که نشان دهنده احتمالات مکان و سرعت یک ذره در یک زمان خاص است. اندازه گیری یا مشاهده این ذرات باعث می شود که آنها در یکی از احتمالات ممکن سقوط کند. و اینگونه است که جهان اطراف مارا احاطه کرده است.

ایده دیگر اولین بار توسط ایو اورت در سال ۱۹۵۷ مطرح شد. او بسیاری از بخش های تفسیر کپنهاگی را نگه داشت اما یک بخش حیاتی را حذف کرد: فرو ریزش تابع موج. بدون آن همه ارزش های احتمالی برای هر ذره زیراتمی در یک زمان در برهم نهی وجود خواهد داشت. در این نظریه این بدین معناست که تعداد بسیار زیادی احتمالات در جهان های موازی وجود دارند.

اورت می گوید که اندازه گیری یک شی کوانتومی آن را به یک حالت قابل فهم نمی کشاند بلکه باعث تقسیم واقعی آن در جهان می شود. هنگامی که یک فیزیکدان یک شی را اندازه گیری می کند دو پیامد ممکن است ، هم بعنوان یک ذره و هم بعنوان یک موج اندازه گیری کند. جهان تقسیم به دو جهان مجزا می شود که هر یک از نتایج ممکن است. یک دانشمند در یک جهان در شکل موج اندازه گیری می کند. همان دانشمند در جهان دیگر به شکل ذره اندازه گیری می کند. این توضیح می دهد که چگونه یک ذره می تواند در بیشتر از یک حالت اندازه گیری شود.

یک سوال واضح این است که چرا به نظر می رسد ما فقط یک جهان مشاهده می کنیم، و چرا به نظر می رسد فروپاشی تابع موج تمام وقت اتفاق می افتد؟ جواب اورت و دیگران پیروان این نظریه در یک پدیده دیگر یعنی همدوسی نهفته است.

همدوسی کوانتومی به اینکه همه اشیا دارای خواص موج مانند هستند می پردازد. اگر خاصیت موج مانند یک شی به انشعاب شکافته شود ، پس دو موج ممکن است به شیوه ای همدوس و منسجم با یکدیگر در شیوه ای به شکل یک حالت واحد تداخل کنند که آن برهم نهی دو حالت است.

ضربه های حتی یک فوتون برای شکستن این همدوسی کافیست و آنچه که ما بعنوان فروریزش تابع موج می بینیم در واقع یکی از بسیاری از واقعیت هاست که حالات ممکن ذره را توصیف می کند.

این نظریه جواب مشکل معروف گربه شرودینگر را اینگونه می دهد که وقتی ما در قوطی را باز می کنیم و گربه را در حالت مرده می بینیم در یک دنیای دیگر در قوطی را باز کرده و گربه را در حالت زنده می بینیم.

اما این نظریه با چالش هایی غیر قابل عبور مواجه است. یک چالش این است که هیچ راهی برای آزمایش تجربی آن وجود ندارد. و اینکه این نظریه با برخی چیزایی که ما با آن زندگی می کنیم مخالف است به همین خاطر در افکار عمومی و علمی کاملا پذیرفته نشده است.

اما در واقع یک راه برای اثبات وجود یک چندجهانی کوانتومی وجود دارد. در حال حاضر این فقط یک آزمایش ذهنی است اما روزی می تواند انجام پذیرد. در صورت موفقیت این آزمایش فرضیه چندجهانی ثابت می شود، اما فقط برای یک نفر.

دو مفهوم خودکشی کوانتومی و جاودانگی برای اولین بار توسط هانس موروَک (Hans Moravec) در سال ۱۹۸۷ پیشنهاد شد، اما بسیاری از ایده ها توسط مکس تگمارک از دانشگاه MIT مطرح شده است.

رایج ترین نسخه این آزمایش بدین گونه است که آزمایشگر در یک محفظه با یک دستگاه کشنده مانند تفنگ نشانه رفته بر سر او قرار دارد. این تفنگ با اندازه گیری اسپین ذره کوانتومی کار می کند. هر ۱۰ ثانیه مقدار اسپین فوتون ها اندازه گیری می شود. بسته به نتیجه یک شانس ۵۰/۵۰ در این اندازه وجود دارد که این تفنگ شلیک کند و آزمایشگر را بکشد و یا یک صدای “همه چیز صاف است” تولید کند و به او بگوید که او امن است.

چیزی که اینجا مهم است گره خوردن بقای آزمایشگر با یک حالت کوانتومی است. به این معنی که او در یک حالت برهم نهی از هر دو زنده و مرده وجود دارد. یک فرصت ۵۰ درصدی وجود دارد که او در دور اولیه زنده بماند و همچنین در هر تکرار شانس مشابهی دارد. مهم نیست چندبار این آزمایش انجام بگیرد ، نصف وقت او زنده می ماند.
@physicfa
البته احتمال زنده ماندن او بطور کلی کمتر از ۵۰ درصد است. نسخه ای از آزمایشگر که در آزمایش اولیه مرده است شانس ۵۰ درصدی برای برگشتن به زندگی را ندارد. اما هر نسخه زنده از آزمایشگر آن شانس برای زنده ماندن را حفظ کرده است، حتی اگر شانس زنده ماندن او به ۲۵ درصد، سپس ۱۲٫۵ درصد ، سپس ۶٫۲۵ درصد وهمینطور تا ادامه سقوط کند. اجازه دهید بگوییم که در یک جهان، یک آزمایشگر که در نهایت از ۵۰ آزمایش مشابه جان سالم به در برده است پدیدار خواهد شد. شانس زنده بودن او چیزی حدود یک در کوادریلیون است که بیشتر از مقدار مورد نیاز ۵-سیگما برای اطمینان کشف رسمی است.

آزمایشگر می تواند پس از آن تمایز بین کپنهاگی و چندجهانی را بفهمد. در حالی که کمتر از یک در کوادریلیون شانس وجود دارد ، آنجا یک شانس ۱۰۰ درصدی در آزمایش بعدی وجود دارد، زیرا برخی از نسخه های او در اطراف برای مشاهده این برهم نهی خاص و تمام نسخه هایی که او مرده است باید وجود داشته باشد. بنابراین تفسیر دنیاهای موازی ثابت شده است و این آزمایش خاص طعم جاودانگی کوانتومی را خواهد داشت.

تنها یک مشکل کوچک وجود داد. آن مشکل این است که تفسیر فقط برای آزمایشگر ثابت شده است. ناظران دیگر از بین ۱ در کوادریلیون و شانس ۱۰۰ درصدی انتخاب نخواهند کرد، برای آنها شانس زنده ماندن آزمایشگر بعید خواهد بود و مهم نیست که کدام تفسیر انتخاب کرده است. یک در یک کوادریلیون اساسا غیرممکن است.
@physicfa
💠درود بر دوستداران فیزیکفا
همانطوری که مشاهده کردید در چند روز اخیر مطالب علمی جالب فیزیکی در کانال قرار گرفته است .
✅ از این پس مطالب علمی فیزیکی به ساده ترین شکل ممکن و همه فهم در کانال قرار می گیرد .
✅ با توجه به پایان امتحانات دانش آموزان ، و از آنجایی که دانش آموزان در حال استراحت و تعطیلات بعد امتحان هستند ، تا مدتی پرسش و پاسخ های کانال قطع می شود .
✅البته با شروع تابستان سعی میشه تا مطالب دروس دبیرستان و بخصوص پایه دهم در کانال قرار داده بشه تا دانش آموزانی که بدنبال پیش خوانی دروس برای آمادگی بیشتر هستند ، آمادگی لازم را کسب کنند .
@physicfa
چرا آسمان آبی است ؟
👇👇👇👇👇
@physicfa
📚نورمرئی خورشید از همه رنگهای رنگین کمان تشکیل شده که به ترتیب از بالاترین طول موج تا پایین ترین طول موج به صورت زیر است :
قرمز(700 nm)>نارنجی>زرد>سبز>آبی>نیلی>بنفش(400 nm)

✅همه رنگ ها حاصل جمع یا تفریق پذیری نور نیستند. بعضی از رنگ ها، مانند رنگ آسمان آبی پیامد پراکندگی گزینشی هستند. به عنوان موردی مشابه، صوت را در نظر بگیرید. اگر یک باریکه صوتی با بسامدی ویژه به دیاپازنی که بسامدی یکسان با آن دارد برخورد کند، دیاپازن به ارتعاش در می آید و باریکه صوتی را در جهات مختلف منتشر می کند. یعنی دیاپازان صوت را پراکنده می کند. فرایندی مشابه در جو با پراکندگی نور خورشید از اتم ها و ذراتی که از هم فاصله دارند روی می دهد.

✅اتم ها هم مشابه دیاپازنهای نوری ریز رفتار میکنند و امواج نوری تابیده بر آنها را بازگسیل می کنند. ذرات بسیار ریز هم، چنین رفتاری دارند. هر چه ذره ریزتر باشد، بسامد نوری بالاتری را باز گسیل می کند. این وضع مشابه روشی است که زنگ های کوچک نسبت به زنگ های بزرگ با صدای زیرتری به صدا در می آیند. مولکول های نیتروژن و اکسیژن که بخش بزرگی از جو را تشکیل می دهند مانند همان زنگ های کوچک هستند. هنگامی که به حد کافی انرژی از نور خورشید دریافت می کنند با بسامدهای مختلف منتشر می کنند. هنگامی که نور در جهت های مختلف باز گسیل شود می گویند نور پراکنده شده است.

✅از بسامدهای مریی نور خورشید، نور بنفش بیشتر از دیگر نورها از اکسیژن و نیتروژن موجود در جو پراکنده می شود. اگر چه نور بنفش بیشتر از نور آبی پراکنده می شود، اما چشم های ما نسبت به نور بنفش حساس نیست. بنابر این نور آبی پراکنده شده اثر برتری در بینایی ما دارد و آسمان را آبی می بینیم.

✅رنگ آسمان آبی در مکان های گوناگون و تحت شرایط مختلف تغییر می کند. بخار آب موجود در جو عامل اصلی این تغییرات است. آسمان روزهایی که هوا آرام و خشک است نسبت به روزهایی که هوا آرام و مرطوب است رنگ آبی تیره تری دارد. ایتالیا و یونان که هوای فوق العاده خشکی دارند آسمان آبی زیبایی دارند که قرن ها الهام بخش نقاشان بوده است. در مکان هایی که جو حاوی تعداد زیادی ذرات گرد و غبار و دیگر ذرات بزرگتر از اکسیژن و ازت است، نورهای با بسامدهای پایین تر نیز به شدت پراکنده می شوند و این وضع موجب می شود که آسمان، آبی کم رنگ و سفید به نظر آید. هنگامی که جو از ذرات اضافی پاک می شود مثلا، پس از یک توفان شدید، رنگ آبی آسمان تیره تر می شود.

✅مه خاکستری رنگ آسمان بالای شهرهای بزرگ پیامد ذرات گسیل شده در هوا توسط موتور اتومبیل ها و کامیون ها، و یا کارخانه هاست. حتی هنگامی که اتومبیلی در جا کار می کند، برای نمونه موتور آن در هوا بیش از 100 میلیارد ذره در ثانیه گسیل می کند. بیشتر این ذرات مرئی نیستند اما می توانند به عنوان مرکز ریزی برای جذب ذرات دیگر به کار می روند. همین ذرات نورهای با بسامد پایین را پراکنده می کنند. بزرگترین ذرات، نور را بیشتر جذب می کنند تا پراکنده، پیامد این وضع پدیدار شدن مه قهوه ای رنگ است.
@physicfa
چرا هنگام غروب آسمان قرمز است ؟
👇👇👇👇👇
@physicfa
📚پرتو نوری که پراکنده نشود انتقال پیدا می کند. چون پراکندگی نورهای با بسامد پایین قرمز،نارنجی، و زرد در جو بسیار کم است بنابر این آنها بهتر از رنگهای با بسامد بالا در هوا منتقل می شوند. چون پراکندگی نور قرمز کمترین است. بنابر این در جو نسبت به دیگر نورها بیشتر منتقل شده و ضخامت بیشتری را می پیماند. هر چه ضخامت جو که باریکه نور از آن می گذرد بیشتر باشد، زمان بیشتری برای پراکندگی اجزاء نور با بسامد بالاتر وجود دارد. یعنی نور قرمز بهترین شرایط را برای حرکت در جو (با پراکنذگی کمتر) دارد. چنانکه در شکل مشاهده می کنید هنگام غروب نور خورشید ضخامت بیشتری را در جو طی می کند و در طول این مسیر نورهای با بسامد بالاتر پراکنده شده اند، از این لحاظ غروب قرمز رنگ است.

✅هنگام نیم روز نور خورشید برای رسیدن به سطح زمین کمترین مسافت را در جو می پیماید. از نور با بسامد بالا فقط مقدارکمی از نور خورشید پراکنده می شود و این وضع کافی است که رنگ خورشید متمایل به زرد به نظر رسد. چون خورشید در آسمان در ادامه روز پایین می آید شکل مسیر نور خورشید در جو طولانی تر شده و نورهای بنفش و آبی بیشتری از نور خورشید پراکنده می شوند. حذف نورهای بنفش و آبی موجب قرمز تر شدن نور انتقال یافته می شود و به تدریج رنگ خورشید قرمز تر شده و از رنگ زرد به نارنجی و در پایان هنگام غروب به رنگ قرمز نارنجی در می آید. پس از فوران های آتشفشانی رنگ طلوع و غروب خورشید غیر عادی است. زیرا ذرت بزرگتر از مولکول های جو در هوا فراوان تر یافت می شوند.

✅رنگ های غروب خورشید با قوانین آمیزش رنگ ها سازگاری دارد. هنگامی که نور آبی از نور سفید حذف شود رنگ مکمل باقیمانده زرد، و حذف نور بنفش با بسامد بالا رنگ مکمل نارنجی است. هنگامی که نور سبز با بسامد متوسط حذف شود رنگ ارغوانی (گلی) باقی می ماند. ترکیبات رنگها که با شرایط جوی روز به روز تغییر می کند موجب غروب های گوناگون می شود.
@physicfa
چرا ابرها سفید رنگ هستند ؟
👇👇👇👇👇
@physicfa