🌻چرا لامپ کم مصرف چشمک می زند 🌻
اگر لحظه روشن شدن #لامپ کم مصرف دقت کنید ، می بینید که لامپ کم مصرف چند لحظه دیرتر از زدن کلید روشن میشود این یعنی تا رسیدن به ولتاژی مناسب و تحریک الکترون های داخل لامپ کمی زمان صرف میشود . ولتاژ باید از یك حدی بیشتر بشود ( داخل مدار الکترونیکی لامپ کم مصرف ) تا لامپ روشن شود.
١-درون #لامپ کم مصرف یك مدار #یکسو کننده وجود دارد ( مبدل برق شهر به برق مستقیم یا DC ) . مقدار ولتاژ خازن بعد از #یکسو کننده باید به یه مقدار خاصی برسد( شارژ شود ) تا عملیات شروع شود( دشارژ بشود) . در اکثر مواقعی که لامپ کم مصرف چشمک می زند ، تقصیر این #خازن هست . یعنی وقتی ولتاژ خیلی کمی به این خازن می رسد شروع به شارژ شدن میکند و با سرعت روی المانهای مدار تخلیه میشود آن زمانی که لامپ کم مصرف چشمک می زند یعنی خازن بار خودش راروی المانهای مدار تخلیه می کند و دوباره شروع به #شارژ شدن می کند . این چرخه ادامه پیدا میکند و براى اینست که لامپ کم مصرف هر چند ثانیه یا دقیقه یکبار چشمک می زند
پس مقدار کمی از جریان به #لامپ کم مصرف می رسدو اين جریان کم ، نمی تواند لامپ رابه طور کامل روشن کند ولی برای شارژ و #دشارژ شدن آن خازن کافیست ، شارژ شدن خازن طول میکشد اما خالی شدنش ، آنى ست.
٢-اتصال مستقیم #فاز به لامپ
براى روشن شدن لامپ باید مسیری از فاز به نول یا بالعکس شکل بگیرد ، مثلا وقتی شما کلید برق رامی زنید در واقع لامپ رابین #فاز و نول قرار میدهيد ، جریان از طریق لامپ بین فاز و نول جابجا میشود ، این یك قانون در برق هست . در برخی ساختمان ها ، حالا به اشتباه یا عمدی سیم فاز رامستقیم به مصرف کننده وصل می کنندو نول رابه کلید می برند (وظيفه كليد،کامل کردن مدار برای برقراری جریان هست ) . در موردی وقتی فاز مستقیم به لامپ کم مصرف رفته ، بدنه لامپ ، سرپیچ ، دیوار ، سقف یا یك تكه آهنی فلزی چیزی می تواندنقش نول رو بازی کنداما نه به اندازه ای که جریان کامل رد بشود.این جریان کم ،باعث چشمک زدن لامپ کم مصرف میشود.
منبع:سايت علم فردا
@physicfa
اگر لحظه روشن شدن #لامپ کم مصرف دقت کنید ، می بینید که لامپ کم مصرف چند لحظه دیرتر از زدن کلید روشن میشود این یعنی تا رسیدن به ولتاژی مناسب و تحریک الکترون های داخل لامپ کمی زمان صرف میشود . ولتاژ باید از یك حدی بیشتر بشود ( داخل مدار الکترونیکی لامپ کم مصرف ) تا لامپ روشن شود.
١-درون #لامپ کم مصرف یك مدار #یکسو کننده وجود دارد ( مبدل برق شهر به برق مستقیم یا DC ) . مقدار ولتاژ خازن بعد از #یکسو کننده باید به یه مقدار خاصی برسد( شارژ شود ) تا عملیات شروع شود( دشارژ بشود) . در اکثر مواقعی که لامپ کم مصرف چشمک می زند ، تقصیر این #خازن هست . یعنی وقتی ولتاژ خیلی کمی به این خازن می رسد شروع به شارژ شدن میکند و با سرعت روی المانهای مدار تخلیه میشود آن زمانی که لامپ کم مصرف چشمک می زند یعنی خازن بار خودش راروی المانهای مدار تخلیه می کند و دوباره شروع به #شارژ شدن می کند . این چرخه ادامه پیدا میکند و براى اینست که لامپ کم مصرف هر چند ثانیه یا دقیقه یکبار چشمک می زند
پس مقدار کمی از جریان به #لامپ کم مصرف می رسدو اين جریان کم ، نمی تواند لامپ رابه طور کامل روشن کند ولی برای شارژ و #دشارژ شدن آن خازن کافیست ، شارژ شدن خازن طول میکشد اما خالی شدنش ، آنى ست.
٢-اتصال مستقیم #فاز به لامپ
براى روشن شدن لامپ باید مسیری از فاز به نول یا بالعکس شکل بگیرد ، مثلا وقتی شما کلید برق رامی زنید در واقع لامپ رابین #فاز و نول قرار میدهيد ، جریان از طریق لامپ بین فاز و نول جابجا میشود ، این یك قانون در برق هست . در برخی ساختمان ها ، حالا به اشتباه یا عمدی سیم فاز رامستقیم به مصرف کننده وصل می کنندو نول رابه کلید می برند (وظيفه كليد،کامل کردن مدار برای برقراری جریان هست ) . در موردی وقتی فاز مستقیم به لامپ کم مصرف رفته ، بدنه لامپ ، سرپیچ ، دیوار ، سقف یا یك تكه آهنی فلزی چیزی می تواندنقش نول رو بازی کنداما نه به اندازه ای که جریان کامل رد بشود.این جریان کم ،باعث چشمک زدن لامپ کم مصرف میشود.
منبع:سايت علم فردا
@physicfa
سؤال امتحان نهايي فيزيك دانشگاه كپنهاگ :چگونه ميتوان با يك فشارسنج ارتفاع يك آسمانخراش را محاسبه كرد؟
پاسخ يك دانشجو :
" يك نخ بلند به گردن فشارسنج ميبنديم و آن را از سقف ساختمان به سمت زمين ميفرستيم. طول نخ به اضافه طول فشارسنج برابر ارتفاع آسمانخراش خواهد بود. اين پاسخ ابتكاري چنان استاد را خشمگين كرد كه دانشجو را رد كرد.. دانشجو با پافشاري بر اينكه پاسخش درست است به نتيجه امتحان اعتراض كرد. دانشگاه يك داور مستقل را براي تصميم درباره اين موضوع تعيين كرد. داور دانشجو را خواست و به او شش دقيقه وقت داد تا راه حل مسئله را به طور شفاهي بيان كند تا معلوم شود كه با اصول اوليه فيزيك آشنايي دارد. دانشجو پنج دقيقه غرق تفكر ساكت نشست. داور به او يادآوري كرد كه وقتش درحال اتمام است. دانشجو پاسخ داد كه چندين پاسخ مناسب دارد اما ترديد دارد كدام را
بگويد. وقتي به او اخطار كردند عجله كند چنين پاسخ داد:
"اول اينكه ميتوان فشارسنج را برد روي سقف آسمانخراش، آنرا از لبه ساختمان پائين انداخت و مدت زمان رسيدن آن به زمين را اندازه گرفت. ارتفاع ساختمان مساوي يك دوم g ضربدر t به توان دو خواهد بود. اما بيچاره فشارسنج ."
"يا اگر هوا آفتابي باشد ميتوان فشارسنج را عمودي بر زمين گذاشت و طول سايهاش را اندازه گرفت. بعد طول سايه آسمانخراش را اندازه گرفت و سپس با يك تناسب ساده ارتفاع آسمانخراش را بدست آورد ."
"اما اگر بخواهيم خيلي علمي باشيم، ميتوان يك تكه نخ كوتاه به فشارسنج بست و آنرا مثل يك پاندول به نوسان درآورد، نخست در سطح زمين وسپس روي سقف آسمانخراش. ارتفاع را از اختلاف نيروي جاذبه ميتوان محاسبه كرد : T = 2 pi sqroot (l / g) ."
"يا اگر آسمانخراش پله اضطراري داشته باشد، ميتوان ارتفاع ساختمان را با بارومتر اندازه زد و بعد آنها را با هم جمع كرد."
"البته اگر خيلي گير و اصولگرا باشيد ميتوان از فشارسنج براي اندازهگيري فشار هوا در سقف و روي زمين استفاده كرد و اختلاف آن برحسب ميليبار را به فوت تبديل كرد تا ارتفاع ساختمان بدست آيد."
"ولي چون هميشه ما را تشويق ميكنند كه استقلال ذهني را تمرين كنيم و از روشهاي علمي استفاده كنيم، بدون شك بهترين روش
آنست كه در اتاق سرايدار را بزنيم و به او بگوييم: اگر ارتفاع اين ساختمان را به من بگويي يك فشارسنج نو و زيبا به تو ميدهم ."
اين دانشجو كسي نبود جز نيلز بور، تنها دانماركي كه موفق شد جايزه نوبل در رشته فيزيك را دريافت كند.
@physicfa
پاسخ يك دانشجو :
" يك نخ بلند به گردن فشارسنج ميبنديم و آن را از سقف ساختمان به سمت زمين ميفرستيم. طول نخ به اضافه طول فشارسنج برابر ارتفاع آسمانخراش خواهد بود. اين پاسخ ابتكاري چنان استاد را خشمگين كرد كه دانشجو را رد كرد.. دانشجو با پافشاري بر اينكه پاسخش درست است به نتيجه امتحان اعتراض كرد. دانشگاه يك داور مستقل را براي تصميم درباره اين موضوع تعيين كرد. داور دانشجو را خواست و به او شش دقيقه وقت داد تا راه حل مسئله را به طور شفاهي بيان كند تا معلوم شود كه با اصول اوليه فيزيك آشنايي دارد. دانشجو پنج دقيقه غرق تفكر ساكت نشست. داور به او يادآوري كرد كه وقتش درحال اتمام است. دانشجو پاسخ داد كه چندين پاسخ مناسب دارد اما ترديد دارد كدام را
بگويد. وقتي به او اخطار كردند عجله كند چنين پاسخ داد:
"اول اينكه ميتوان فشارسنج را برد روي سقف آسمانخراش، آنرا از لبه ساختمان پائين انداخت و مدت زمان رسيدن آن به زمين را اندازه گرفت. ارتفاع ساختمان مساوي يك دوم g ضربدر t به توان دو خواهد بود. اما بيچاره فشارسنج ."
"يا اگر هوا آفتابي باشد ميتوان فشارسنج را عمودي بر زمين گذاشت و طول سايهاش را اندازه گرفت. بعد طول سايه آسمانخراش را اندازه گرفت و سپس با يك تناسب ساده ارتفاع آسمانخراش را بدست آورد ."
"اما اگر بخواهيم خيلي علمي باشيم، ميتوان يك تكه نخ كوتاه به فشارسنج بست و آنرا مثل يك پاندول به نوسان درآورد، نخست در سطح زمين وسپس روي سقف آسمانخراش. ارتفاع را از اختلاف نيروي جاذبه ميتوان محاسبه كرد : T = 2 pi sqroot (l / g) ."
"يا اگر آسمانخراش پله اضطراري داشته باشد، ميتوان ارتفاع ساختمان را با بارومتر اندازه زد و بعد آنها را با هم جمع كرد."
"البته اگر خيلي گير و اصولگرا باشيد ميتوان از فشارسنج براي اندازهگيري فشار هوا در سقف و روي زمين استفاده كرد و اختلاف آن برحسب ميليبار را به فوت تبديل كرد تا ارتفاع ساختمان بدست آيد."
"ولي چون هميشه ما را تشويق ميكنند كه استقلال ذهني را تمرين كنيم و از روشهاي علمي استفاده كنيم، بدون شك بهترين روش
آنست كه در اتاق سرايدار را بزنيم و به او بگوييم: اگر ارتفاع اين ساختمان را به من بگويي يك فشارسنج نو و زيبا به تو ميدهم ."
اين دانشجو كسي نبود جز نيلز بور، تنها دانماركي كه موفق شد جايزه نوبل در رشته فيزيك را دريافت كند.
@physicfa
💠توضیحات پروفسور «برایان گرین» دربارهی شناسایی امواج گرانشی
خبری بسیار هیجانانگیز است! بالاخره امواج گرانشی شناسایی شدهاند.
توضیح کوتاهش اینگونه است:
در سال ۱۹۱۵، آلبرت اینشتین نظریهی جدید گرانش خود، یعنی نظریهی نسبیت عام، را به دنیا عرضه کرد که بر اساس این اندیشهی زیباست که گرانش، چیزی جز پیچ و تاب و انحنا در بافت فضا-زمان نیست.
نزدیک به یک سال بعد، اینشتین اندیشهی خود را یک گام اساسی دیگر به پیش برد.
ببینید، او دریافت که اگر فضا آنقدر انعطافپذیر است که پیچ و تاب داشته باشد، پس باید بتواند چین و شکن بردارد، ارتعاش کند، و موج بردارد.
و این بدان معناست که اگر چیزی بتواند بافت فضا-زمان را تکان بدهد، میباید چین و شکنهایی درون بافت فضا بفرستد، و همین چین و شکنهاست که ما اکنون، "امواج گرانشی" مینامیم، و البته منبع امواج گرانشی، دست من نیست که فضا را تکان بدهد.
در عوض، این کار میتواند توسط برخی از فرآیندهای اخترفیزیکی بسیار پرانرژی (مانند ستارههای نوترونی که به سرعت میگردند یا سیاهچالهها) انجام شود که یک غُرش ثابتی از امواج گرانشی میفرستند. یا دست کم، این چیزی بود که نظریه چنین میگفت.
حالا، چگونه این اندیشه را آزمایش میکنید؟
خُب، این نقشه نشان میدهد که همانطور که موج گرانشی به جلو میغلتد، هر چیزی را در سر راه خودش فشرده و کشیده میکند. ببینید، این دارد برای زمین هم اتفاق میافتد، البته اینجا بسیار اغراق شده تا شما بتوانید اثرش را ببینید.
هنگامی که محاسبه میکنیم، درمییابیم که میزان فشردن و کشیدن بسیار کوچک است: به اندازهی کسری از قطر یک اتم، و همین، کار شناسایی را بسیار سخت میکند. اما این همان کاریست که تیم «لایگو» موفق به انجامش شده است، و این کار را با دو آشکارساز انجام دادند که یکی در لوئیزیانا و دیگری در ایالت واشنگتن است، و این آشکارسازها، کاری که انجام میدهند این است که پرتوهای لیزر را در طول دو تونل تخلیهشدهی چهار کیلومتری پرتاب میکنند و هنگامی که نور باز-آمیخته میشود، یک الگوی ویژهای میسازد.
این را به نام «الگوی تداخل» میشناسیم.
اما تنها چیزی که شما نیاز به درک آن دارید این است که اگر قرار بود موج گرانشی به پیش برود، میبایست بازوهای آشکارساز را فشرده و کشیده میکرد، و این تاثیری قابل اندازهگیری بر روی همان الگوی تداخل میگذاشت، و موجب جابهجایی آن میشد.
و دقیقن همان گونه جابهجایی در الگوی تداخل است که اکنون تیم «لایگو» مشاهده کرده است. نخستين شناسايى مستقيم امواج گرانشى. خبری بسیار مهم است! این در تاریخ علم به عنوان یک لحظهی بسیار اساسی خواهد ماند و نه تنها برای این که تاییدی شگفتانگیز بر یکی دیگر از اندیشههای اینشتین است، که البته هست، اما بیشتر برای آن که ما هزاران سال است که برای اکتشاف در کیهان از امواج نور بهره گرفتهایم.
این اکتشاف، آغاز دورهای تازه را مشخص میکند که در آن، کیهان را با بهره گرفتن از امواج گرانشی مورد اکتشاف قرار خواهیم داد.
ترجمه و زیرنویس: تیم ترجمه مِهبانگ
خبری بسیار هیجانانگیز است! بالاخره امواج گرانشی شناسایی شدهاند.
توضیح کوتاهش اینگونه است:
در سال ۱۹۱۵، آلبرت اینشتین نظریهی جدید گرانش خود، یعنی نظریهی نسبیت عام، را به دنیا عرضه کرد که بر اساس این اندیشهی زیباست که گرانش، چیزی جز پیچ و تاب و انحنا در بافت فضا-زمان نیست.
نزدیک به یک سال بعد، اینشتین اندیشهی خود را یک گام اساسی دیگر به پیش برد.
ببینید، او دریافت که اگر فضا آنقدر انعطافپذیر است که پیچ و تاب داشته باشد، پس باید بتواند چین و شکن بردارد، ارتعاش کند، و موج بردارد.
و این بدان معناست که اگر چیزی بتواند بافت فضا-زمان را تکان بدهد، میباید چین و شکنهایی درون بافت فضا بفرستد، و همین چین و شکنهاست که ما اکنون، "امواج گرانشی" مینامیم، و البته منبع امواج گرانشی، دست من نیست که فضا را تکان بدهد.
در عوض، این کار میتواند توسط برخی از فرآیندهای اخترفیزیکی بسیار پرانرژی (مانند ستارههای نوترونی که به سرعت میگردند یا سیاهچالهها) انجام شود که یک غُرش ثابتی از امواج گرانشی میفرستند. یا دست کم، این چیزی بود که نظریه چنین میگفت.
حالا، چگونه این اندیشه را آزمایش میکنید؟
خُب، این نقشه نشان میدهد که همانطور که موج گرانشی به جلو میغلتد، هر چیزی را در سر راه خودش فشرده و کشیده میکند. ببینید، این دارد برای زمین هم اتفاق میافتد، البته اینجا بسیار اغراق شده تا شما بتوانید اثرش را ببینید.
هنگامی که محاسبه میکنیم، درمییابیم که میزان فشردن و کشیدن بسیار کوچک است: به اندازهی کسری از قطر یک اتم، و همین، کار شناسایی را بسیار سخت میکند. اما این همان کاریست که تیم «لایگو» موفق به انجامش شده است، و این کار را با دو آشکارساز انجام دادند که یکی در لوئیزیانا و دیگری در ایالت واشنگتن است، و این آشکارسازها، کاری که انجام میدهند این است که پرتوهای لیزر را در طول دو تونل تخلیهشدهی چهار کیلومتری پرتاب میکنند و هنگامی که نور باز-آمیخته میشود، یک الگوی ویژهای میسازد.
این را به نام «الگوی تداخل» میشناسیم.
اما تنها چیزی که شما نیاز به درک آن دارید این است که اگر قرار بود موج گرانشی به پیش برود، میبایست بازوهای آشکارساز را فشرده و کشیده میکرد، و این تاثیری قابل اندازهگیری بر روی همان الگوی تداخل میگذاشت، و موجب جابهجایی آن میشد.
و دقیقن همان گونه جابهجایی در الگوی تداخل است که اکنون تیم «لایگو» مشاهده کرده است. نخستين شناسايى مستقيم امواج گرانشى. خبری بسیار مهم است! این در تاریخ علم به عنوان یک لحظهی بسیار اساسی خواهد ماند و نه تنها برای این که تاییدی شگفتانگیز بر یکی دیگر از اندیشههای اینشتین است، که البته هست، اما بیشتر برای آن که ما هزاران سال است که برای اکتشاف در کیهان از امواج نور بهره گرفتهایم.
این اکتشاف، آغاز دورهای تازه را مشخص میکند که در آن، کیهان را با بهره گرفتن از امواج گرانشی مورد اکتشاف قرار خواهیم داد.
ترجمه و زیرنویس: تیم ترجمه مِهبانگ
اساس کار تمام آهنرباها یکسان است، اما به دلیل کاربرد در دستگاههای مختلف ، آرایش و صنعت ، آن را به اشکال و اندازههای گوناگون می سازند، و لذا انواع آن از لحاظ شکل عبارتند از :تیغه ای، میله ای، نعلی شکل، استوانه ای، حلقه ای، کروی، پلاستیکی ،سرامیکی
دوست عزیز بد نیست بدانید که سه نوع اهنربای دائم داریم که دارای کاربرد فراوان هستند
آهنربای آلنیکو
آلنیکو از ابتدای نام سه عنصر آلومینیوم ، نیکل و کبالت گرفته شده است. این آلیاژ که عمدتا از فلزات آهن و آلومینیوم و نیکل و کبالت ساخته میشود، قابلیت پذیرش نیروی مغناطیسی بالایی و به منظور ساختن آهنربای دائم بلندگوها و لامپهایی با حوزه مغناطیسی و در سروموتورهای DC2 پیشرفته استفاده میشود.
معمولا در آخر اسم "آلنیکو" حرفی اضافه میگردد که مشخص کننده قدرت آهنربا است. فرضا "آلنیکوv" قویترین آهنربای دائم نسبت به "آلنیکوها" است و معمولا آهنربای "آلنیکو" را به صورت طولی مغناطیس میکنند و سپس مورد استفاده قرار میدهند. منظور از مغناطیس کردن طولی این است که دو قطب S و N در طول جسم قرار میگیرند.
آهنربای فریت
این آهنربا را آهنربای سرامیک نیز مینامند. این آهنربای دائم از ترکیب مواد ذوب شده نوعی چینی و پودر ماده مغناطیسی ساخته میشود. این آهنربا چون پودر پس ماند مغناطیسی و نیروی خنثی کننده زیادی دارد، آن را به صورت عرضی مغناطیسی میکنند. منظور از مغناطیس کردن عرضی ، قرار گرفتن دو قطب S و N در عرض جسم است و چون چگالی شار (B) این آهنربای دائم کم است برای جبران چگالی شار زیاد، آن را دراز می سازند.
چون هزینه ساخت این آهنربا کم بوده و مواد اولیه آن به ارزانی قابل تهیه است، بطور گسترده مورد استفاده قرار میگیرد. نامگذاری آهنربای فریت با توجه به نوع عنصری که در ساخت آهنربا از آن استفاده شده است صورت میگیرد. مثل فریت استرونیتام و یا فریت باریم.
آهنربای سارماریوم - کبالت
عنصر اصلی این آهنربای دائم عنصر ساماریوم با علامت اختصاری Sm و عدد اتمی 62 است. چون این آهنربای کمیاب (به دلیل عنصر تشکیل دهنده کمیاب ساماریوم) دارای پس ماند مغناطیسی و خنثی کننده خیلی زیادی است، به همین دلیل میتواند شدتی به مراتب بزرگتر از آهنربای دائم معمولی داشته باشد. به عنوان مثال در یک طول و مساحت برابر ، چگالی شار (B) این آهنربا دو برابر آهنربای سرامیک است.
هزینه تولید این آهنربا قابل ملاحظه است و به همین دلیل آن را کم قطر میسازند. چون شدت مغناطیسی این آهنربا بالا است، لذا از چنین آهنربایی که در ابعاد کوچک و وزن کمتر شدت مغناطیسی خوبی دارد در ساعتهای الکترونیکی و لامپهای ماگنترون و تجهیزات نظامی و سروموتورها هواپیما استفاده میکنند. به این ترتیب روز به روز دامنه کاربرد این آهنربا رو به افزایش است
موفق باشید
دوست عزیز بد نیست بدانید که سه نوع اهنربای دائم داریم که دارای کاربرد فراوان هستند
آهنربای آلنیکو
آلنیکو از ابتدای نام سه عنصر آلومینیوم ، نیکل و کبالت گرفته شده است. این آلیاژ که عمدتا از فلزات آهن و آلومینیوم و نیکل و کبالت ساخته میشود، قابلیت پذیرش نیروی مغناطیسی بالایی و به منظور ساختن آهنربای دائم بلندگوها و لامپهایی با حوزه مغناطیسی و در سروموتورهای DC2 پیشرفته استفاده میشود.
معمولا در آخر اسم "آلنیکو" حرفی اضافه میگردد که مشخص کننده قدرت آهنربا است. فرضا "آلنیکوv" قویترین آهنربای دائم نسبت به "آلنیکوها" است و معمولا آهنربای "آلنیکو" را به صورت طولی مغناطیس میکنند و سپس مورد استفاده قرار میدهند. منظور از مغناطیس کردن طولی این است که دو قطب S و N در طول جسم قرار میگیرند.
آهنربای فریت
این آهنربا را آهنربای سرامیک نیز مینامند. این آهنربای دائم از ترکیب مواد ذوب شده نوعی چینی و پودر ماده مغناطیسی ساخته میشود. این آهنربا چون پودر پس ماند مغناطیسی و نیروی خنثی کننده زیادی دارد، آن را به صورت عرضی مغناطیسی میکنند. منظور از مغناطیس کردن عرضی ، قرار گرفتن دو قطب S و N در عرض جسم است و چون چگالی شار (B) این آهنربای دائم کم است برای جبران چگالی شار زیاد، آن را دراز می سازند.
چون هزینه ساخت این آهنربا کم بوده و مواد اولیه آن به ارزانی قابل تهیه است، بطور گسترده مورد استفاده قرار میگیرد. نامگذاری آهنربای فریت با توجه به نوع عنصری که در ساخت آهنربا از آن استفاده شده است صورت میگیرد. مثل فریت استرونیتام و یا فریت باریم.
آهنربای سارماریوم - کبالت
عنصر اصلی این آهنربای دائم عنصر ساماریوم با علامت اختصاری Sm و عدد اتمی 62 است. چون این آهنربای کمیاب (به دلیل عنصر تشکیل دهنده کمیاب ساماریوم) دارای پس ماند مغناطیسی و خنثی کننده خیلی زیادی است، به همین دلیل میتواند شدتی به مراتب بزرگتر از آهنربای دائم معمولی داشته باشد. به عنوان مثال در یک طول و مساحت برابر ، چگالی شار (B) این آهنربا دو برابر آهنربای سرامیک است.
هزینه تولید این آهنربا قابل ملاحظه است و به همین دلیل آن را کم قطر میسازند. چون شدت مغناطیسی این آهنربا بالا است، لذا از چنین آهنربایی که در ابعاد کوچک و وزن کمتر شدت مغناطیسی خوبی دارد در ساعتهای الکترونیکی و لامپهای ماگنترون و تجهیزات نظامی و سروموتورها هواپیما استفاده میکنند. به این ترتیب روز به روز دامنه کاربرد این آهنربا رو به افزایش است
موفق باشید