Forwarded from کوانتوم مکانیک🕊
🟣 چرا اصل هولوگرافیک بسیار هیجان انگیز است
کیو بیت ها در واقع با bloch sphere در فضای هیلبرت توصیف می شوند و خلاف انباشت حجمی آبجکت های 3D در صورت قرار گیری در کنار یکدیگر روی سطح قرار می گیرند و بنوعی شبکه ای در هم تنیده را تشکیل می دهند و این مهم بسیار شبیه سطح 2D هایپربولیک اطلاعات کوانتومی در تئوری هولوگرافیک است. و از آنجایی که مقدار کیوبیت بسته به مقدار جفت درهم تنیده آن تغییر می کند، درجه ای از عدم تعین indeterminacy در سیستم وجود دارد. اگر هنوز کیوبیت اول را اندازه گیری نکرده اید، نمی توانید در مورد دومی مطمئن باشید. مقدار عدم قطعیت uncertainty هر سیستم مشخص آنتروپی آن نامیده می شود.
با درهم تنیدگی Entangled از هم گسیختگی disentangled کیوبیت ها، سطح آنتروپی بالا و پایین می رود. شما با میدان های آنتروپی در حالتی دائما در حال تغییر مواجه هستید.
اصل هولوگرافیک معتقد است که جهان سه بعدی ما نمایش یا طرحی از تمام این فعالیت هایی است که روی یک سطح دو بعدی پر از کیوبیت انجام می شود.
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9406
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9407
کیو بیت ها در واقع با bloch sphere در فضای هیلبرت توصیف می شوند و خلاف انباشت حجمی آبجکت های 3D در صورت قرار گیری در کنار یکدیگر روی سطح قرار می گیرند و بنوعی شبکه ای در هم تنیده را تشکیل می دهند و این مهم بسیار شبیه سطح 2D هایپربولیک اطلاعات کوانتومی در تئوری هولوگرافیک است. و از آنجایی که مقدار کیوبیت بسته به مقدار جفت درهم تنیده آن تغییر می کند، درجه ای از عدم تعین indeterminacy در سیستم وجود دارد. اگر هنوز کیوبیت اول را اندازه گیری نکرده اید، نمی توانید در مورد دومی مطمئن باشید. مقدار عدم قطعیت uncertainty هر سیستم مشخص آنتروپی آن نامیده می شود.
با درهم تنیدگی Entangled از هم گسیختگی disentangled کیوبیت ها، سطح آنتروپی بالا و پایین می رود. شما با میدان های آنتروپی در حالتی دائما در حال تغییر مواجه هستید.
اصل هولوگرافیک معتقد است که جهان سه بعدی ما نمایش یا طرحی از تمام این فعالیت هایی است که روی یک سطح دو بعدی پر از کیوبیت انجام می شود.
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9406
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9407
👍1
🟣 آیا فضا پیکسل پیکسل pixeled است؟
توسط ویتنی کلاوین
قسمت سوم
◄ریسمان ها در کف strings at the bottom
دانشمندان بسیاری موافق اند که تئوری ریسمان کامل ترین و محتمل ترین نظریه گرانش کوانتومی تا به امروز است. که یک یونیورس با 10 بُعد را توصیف می کند که شش تای آن برای استفاده در آینده کنار گذاشته می شوند squirreled away و چهار بعد دیگر فضا و زمان را تشکیل می دهند. مطابق با نامش، این نظریه فرض میکند که تمام مواد موجود در یونیورس، در بنیادیترین سطح، از ریسمانهای کوچک ساخته شدهاند. مانند یک ویولن، سیمها در فرکانسها یا نتهای مختلف طنین انداز میشوند و هر نت مربوط به یک ذره منحصربهفرد مانند یک الکترون یا فوتون است. تصور می شود یکی از این نت ها با گراویتون مطابقت دارد.
جان شوارتز، استاد فیزیک نظری هارولد براون، یکی از اولین افرادی بود که به قدرت نظریه ریسمان برای پر کردن شکاف بین دنیای کوانتومی و گرانش پی برد. در دهه 1970، او و همکارش جوئل شرک تلاش کردند تا از ابزارهای ریاضی نظریه ریسمان برای توصیف نیروی هسته ای قوی استفاده کنند. با این حال، آنها متوجه شدند که در صورت تغییر مسیر، معایب این نظریه می تواند به مزیت تبدیل شود.
شوارتز در مصاحبه ای در سال 2018 گفت: «به جای اصرار بر ایجاد نظریه نیروی هسته ای قوی، این نظریه زیبا را در نظر گرفتیم و پرسیدیم که چه کارآیی های دیگری دارد؟ "معلوم شد که برای گرانش خوب است. هیچ کدام از ما روی گرانش کار نکرده بودیم. این چیزی نبود که ما به آن علاقه خاصی داشته باشیم اما متوجه شدیم که این نظریه، که در توصیف نیروی هستهای قوی مشکل داشت، باعث ایجاد گرانش میشود. وقتی متوجه این موضوع شدیم، میدانستم که تا پایان دوران حرفهام چه کار خواهم کرد.»
معلوم می شود که در مقایسه با سایر نیروها، گرانش یک oddball است. اوگوری توضیح میدهد: «گرانش ضعیفترین نیرویی است که میشناسیم. "من اینجا در طبقه چهارم ساختمان Lauritsen ایستاده ام و دلیل اینکه گرانش مرا از کف نمی کشد این است که در داخل بتن، الکترون ها و هسته هایی وجود دارند که از من پشتیبانی می کنند. بنابراین، میدان الکتریکی بر نیروی گرانش پیروز می شود.»
با این حال، در حالی که نیروی هسته ای قوی در فواصل کوتاه و کوتاه تر ضعیف می شود اما گرانش قوی تر می شود. اوگوری می گوید: " ریسمان ها به ملایم شدن این رفتار پرانرژی کمک می کنند. انرژی از ریسمان ها به بیرون پخش می شود."
◄تست های رومیزی گرانش کوانتومی tabletop tests of Quantum gravity
چالش نظریه ریسمان نه تنها در سازگاری آن با دنیای کم انرژی روزمره ما، بلکه در آزمایش آن است. برای اینکه ببینیم در مقیاسهای کوچک که در آن فضا-زمان پیکسل بندی میشود، چه اتفاقی میافتد، آزمایشها باید فواصل را به ترتیبی که به عنوان طول پلانک یا m 10-³⁵ متر شناخته میشود، بررسی کنند. برای رسیدن به چنین مقیاس های کوچکی، دانشمندان باید یک آشکارساز به همان اندازه بزرگ بسازند. آدیکاری می گوید: «یک راه این است که چیزی به اندازه منظومه شمسی بسازیم و از این طریق به دنبال نشانه های گرانش کوانتومی بگردیم. "اما این واقعاً گران است و صدها سال طول می کشد!" در عوض، زورک میگوید، محققان میتوانند جنبههای گرانش کوانتومی را با استفاده از آزمایشهای بسیار کوچکتر بررسی کنند. او میگوید: " برای آزمایشهای کمانرژی که ما پیشنهاد میکنیم، نیاز به ماشین های تئوری ریسمان نیست."
«تحولات نظری مرتبط با نظریه ریسمان ابزارها و درک کمی از آنچه که ما انتظار داریم در گرانش کوانتومی درست باشد را در اختیار ما قرار داده است.»
آزمایشهای پیشنهادی زورک، آدیکاری و همکارانشان بر روی اثرات گرانش کوانتومی تمرکز دارند که میتوان آن را در مقیاسهای قابل کنترلتر m 10-¹⁸متر مشاهده کرد. این هنوز بسیار کوچک است، اما به طور بالقوه با استفاده از ابزارهای آزمایشگاهی بسیار دقیق قابل انجام است.
یک پیکسل فضا-زمان آنقدر کوچک است که اگر بخواهیم آن را به اندازه یک دانه شن بزرگ کنیم، اتم ها به بزرگی کهکشان ها خواهند بود.
- رانا آدیکاری
🆔 @phys_Q
توسط ویتنی کلاوین
قسمت سوم
◄ریسمان ها در کف strings at the bottom
دانشمندان بسیاری موافق اند که تئوری ریسمان کامل ترین و محتمل ترین نظریه گرانش کوانتومی تا به امروز است. که یک یونیورس با 10 بُعد را توصیف می کند که شش تای آن برای استفاده در آینده کنار گذاشته می شوند squirreled away و چهار بعد دیگر فضا و زمان را تشکیل می دهند. مطابق با نامش، این نظریه فرض میکند که تمام مواد موجود در یونیورس، در بنیادیترین سطح، از ریسمانهای کوچک ساخته شدهاند. مانند یک ویولن، سیمها در فرکانسها یا نتهای مختلف طنین انداز میشوند و هر نت مربوط به یک ذره منحصربهفرد مانند یک الکترون یا فوتون است. تصور می شود یکی از این نت ها با گراویتون مطابقت دارد.
جان شوارتز، استاد فیزیک نظری هارولد براون، یکی از اولین افرادی بود که به قدرت نظریه ریسمان برای پر کردن شکاف بین دنیای کوانتومی و گرانش پی برد. در دهه 1970، او و همکارش جوئل شرک تلاش کردند تا از ابزارهای ریاضی نظریه ریسمان برای توصیف نیروی هسته ای قوی استفاده کنند. با این حال، آنها متوجه شدند که در صورت تغییر مسیر، معایب این نظریه می تواند به مزیت تبدیل شود.
شوارتز در مصاحبه ای در سال 2018 گفت: «به جای اصرار بر ایجاد نظریه نیروی هسته ای قوی، این نظریه زیبا را در نظر گرفتیم و پرسیدیم که چه کارآیی های دیگری دارد؟ "معلوم شد که برای گرانش خوب است. هیچ کدام از ما روی گرانش کار نکرده بودیم. این چیزی نبود که ما به آن علاقه خاصی داشته باشیم اما متوجه شدیم که این نظریه، که در توصیف نیروی هستهای قوی مشکل داشت، باعث ایجاد گرانش میشود. وقتی متوجه این موضوع شدیم، میدانستم که تا پایان دوران حرفهام چه کار خواهم کرد.»
معلوم می شود که در مقایسه با سایر نیروها، گرانش یک oddball است. اوگوری توضیح میدهد: «گرانش ضعیفترین نیرویی است که میشناسیم. "من اینجا در طبقه چهارم ساختمان Lauritsen ایستاده ام و دلیل اینکه گرانش مرا از کف نمی کشد این است که در داخل بتن، الکترون ها و هسته هایی وجود دارند که از من پشتیبانی می کنند. بنابراین، میدان الکتریکی بر نیروی گرانش پیروز می شود.»
با این حال، در حالی که نیروی هسته ای قوی در فواصل کوتاه و کوتاه تر ضعیف می شود اما گرانش قوی تر می شود. اوگوری می گوید: " ریسمان ها به ملایم شدن این رفتار پرانرژی کمک می کنند. انرژی از ریسمان ها به بیرون پخش می شود."
◄تست های رومیزی گرانش کوانتومی tabletop tests of Quantum gravity
چالش نظریه ریسمان نه تنها در سازگاری آن با دنیای کم انرژی روزمره ما، بلکه در آزمایش آن است. برای اینکه ببینیم در مقیاسهای کوچک که در آن فضا-زمان پیکسل بندی میشود، چه اتفاقی میافتد، آزمایشها باید فواصل را به ترتیبی که به عنوان طول پلانک یا m 10-³⁵ متر شناخته میشود، بررسی کنند. برای رسیدن به چنین مقیاس های کوچکی، دانشمندان باید یک آشکارساز به همان اندازه بزرگ بسازند. آدیکاری می گوید: «یک راه این است که چیزی به اندازه منظومه شمسی بسازیم و از این طریق به دنبال نشانه های گرانش کوانتومی بگردیم. "اما این واقعاً گران است و صدها سال طول می کشد!" در عوض، زورک میگوید، محققان میتوانند جنبههای گرانش کوانتومی را با استفاده از آزمایشهای بسیار کوچکتر بررسی کنند. او میگوید: " برای آزمایشهای کمانرژی که ما پیشنهاد میکنیم، نیاز به ماشین های تئوری ریسمان نیست."
«تحولات نظری مرتبط با نظریه ریسمان ابزارها و درک کمی از آنچه که ما انتظار داریم در گرانش کوانتومی درست باشد را در اختیار ما قرار داده است.»
آزمایشهای پیشنهادی زورک، آدیکاری و همکارانشان بر روی اثرات گرانش کوانتومی تمرکز دارند که میتوان آن را در مقیاسهای قابل کنترلتر m 10-¹⁸متر مشاهده کرد. این هنوز بسیار کوچک است، اما به طور بالقوه با استفاده از ابزارهای آزمایشگاهی بسیار دقیق قابل انجام است.
یک پیکسل فضا-زمان آنقدر کوچک است که اگر بخواهیم آن را به اندازه یک دانه شن بزرگ کنیم، اتم ها به بزرگی کهکشان ها خواهند بود.
- رانا آدیکاری
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🟣 ترکیب سریال True Detective فصل یک و فیلم Interstellar
اگر اشتباه نکنم درباره تئوری هولوگرافیک و فضازمان سخن می گوید البته با یک نماهنگ نمیتوان بصورت دقیق گفت :
یونیورس سه بعدی ما بر اساس مدلسازی ، در افق رویداد حاصل از کلپس یک ستاره چهار بعدی واقع شده است . و چون از یونیورس n بعدی به افق رویداد n-1 بعدی نگاه می کنیم - قاعده ای بدست می آوریم که آنرا تعمیم می دهیم .
یونیورس سیلندری مالداسینا را بیاد بیاورید ، یک صفحه هایپربولیک دو بعدی که بعد زمان ، از کنار هم قرار گرفتن این صفحات تشکیل می شد و یک سیلندر را تشکیل می داد .
البته آن موجودات 4 بعدی بیچاره خود نیز شامل این قاعده اند و باید با حسرت به بالا نگاه کنند . تخیل علمی بسیار شیرین است ، با تفکیک فرضیه ، تئوری ، اصل و قانون علمی ، محافظه کاری علمی داشته باشید.
همچنین یونیورس از هر موجود در آن بزرگتر است ، پس تلاش نکنید روایت بالا را به شهود بیاورید . ما درکی از فضای چهار بعدی نداریم ، همینطور نمی دانیم افق رویداد سه بعدی در این فضا چگونه است.
🆔 @phys_Q
اگر اشتباه نکنم درباره تئوری هولوگرافیک و فضازمان سخن می گوید البته با یک نماهنگ نمیتوان بصورت دقیق گفت :
یونیورس سه بعدی ما بر اساس مدلسازی ، در افق رویداد حاصل از کلپس یک ستاره چهار بعدی واقع شده است . و چون از یونیورس n بعدی به افق رویداد n-1 بعدی نگاه می کنیم - قاعده ای بدست می آوریم که آنرا تعمیم می دهیم .
یونیورس سیلندری مالداسینا را بیاد بیاورید ، یک صفحه هایپربولیک دو بعدی که بعد زمان ، از کنار هم قرار گرفتن این صفحات تشکیل می شد و یک سیلندر را تشکیل می داد .
البته آن موجودات 4 بعدی بیچاره خود نیز شامل این قاعده اند و باید با حسرت به بالا نگاه کنند . تخیل علمی بسیار شیرین است ، با تفکیک فرضیه ، تئوری ، اصل و قانون علمی ، محافظه کاری علمی داشته باشید.
همچنین یونیورس از هر موجود در آن بزرگتر است ، پس تلاش نکنید روایت بالا را به شهود بیاورید . ما درکی از فضای چهار بعدی نداریم ، همینطور نمی دانیم افق رویداد سه بعدی در این فضا چگونه است.
🆔 @phys_Q
👍4👎1
کوانتوم مکانیک🕊
مسمومیت سریالی مدارس دخترانه از قم به تهران(منیریه) رسید . بنا بر اعلام رسانه محلی قم نیوز پای یک گروه رادیکال شیعه مذهب وصل به حوزه با انگیزه مخالفت با تحصیل زنان ، در میان است . سکوت کامل نهاد های امنیتی و مسئولین امر را شاهدیم . 🆔 @phys_Q
گروه فداییان ولایت مسئولیت مسموم سازی مدارس دخترانه قم و تهران را بر عهده گرفت و وعده داد بزودی این عمل را در سرتاسر کشور انجام خواهند داد . آنها دلیل این کار را مخالفت با تحصیل زنان و دختران بیان کردند .
🤯6🤔4👍1
🟣 آیا فضا پیکسل پیکسل pixeled است؟
توسط ویتنی کلاوین
قسمت چهارم و پایانی
این آزمایشهای روی میز مانند LIGO لایگوهای کوچک هستند: تداخلسنجهای L شکل که دو پرتو لیزر را در جهت عمود بر هم پرتاب میکنند. لیزرها از آینه ها پراش می کنند و در پوزیشن آغازین خود به هم می رسند. در مورد LIGO، امواج گرانشی فضا را منقبض میکنند، که بر زمان برخورد لیزرها تأثیر میگذارد. آزمایش گرانش کوانتومی به دنبال نوع متفاوتی از نوسانات فضا-زمان متشکل از گراویتون هایی است که در چیزی که برخی آن را کوانتوم فضازمان یا کف foam فضا-زمان می نامند، ظاهر و ناپدید می شوند. (فوتونها و دیگر ذرات کوانتومی نیز وجود خود را مدیون نوسانات کوانتومی فضازمان هستند.) به جای جستجوی مجزای گراویتونها، محققان به دنبال «همبستگیهای دوربرد» long-range correlation بین مجموعههای پیچیده ذرات فرضی هستند که منجر به نشانه های قابل مشاهده میشود. زورک توضیح میدهد که این پیوند های دوربرد مانند موجهای بزرگتر در دریای فضازمان هستند، برخلاف فوم کفآلود که در آن ذرات منفرد ساکن هستند.
او میگوید: «ما فکر میکنیم نوسانات فضازمانی وجود دارد که ممکن است پرتوهای نور را مختل کند. ما میخواهیم دستگاهی طراحی کنیم که در آن نوسانات فضازمان، فوتونی را از پرتوی تداخلسنج به بیرون پرتاب کند ، و سپس از دیتکتور های تک فوتونی برای خواندن آن اختلال یا آشفتگی فضازمان استفاده کنیم.»
◄فضازمان ایمرجنتال
مونیکا جین وو کانگ، دانشجوی پست دکترای شرمن فیرچایلد در فیزیک نظری در کالتک، هنگام توضیح اصل هولوگرافیک، پیرامون یک اصل کلیدی مدل زورک، می گوید: "گرانش یک هولوگرام است. "
این اصل که با استفاده از نظریه ریسمان در دهه 1990 محقق شد، بیانگر این است که پدیدههایی در سه بعد، مانند گرانش، میتوانند از یک سطح دو بعدی تخت ایمرج شوند . کانگ توضیح می دهد: "اصل هولوگرافیک به این معنی است که تمام اطلاعات موجود در یک حجم از چیزی روی سطح رمزگذاری شده است."
به طور خاص، تصور میشود که گرانش و فضازمان از درهمتنیدگی ذرات روی سطح دوبعدی پدید میآیند. درهم تنیدگی زمانی رخ می دهد که ذرات ساباتمیک در سراسر فضا به هم متصل شوند. ذرات به عنوان یک موجود واحد عمل می کنند بدون اینکه در تماس مستقیم با یکدیگر باشند، تا حدودی مانند گله ای از سارها. دیدگاههای مدرن در مورد گرانش کوانتومی با الهام از نظریه ریسمان نشان میدهد که فضازمان و گرانش از شبکههای درهم تنیدگی تحقق مییابند. کانگ میگوید: در این شیوه تفکر، فضازمان خود با میزان درهمتنیدگی یک چیز تعریف میشود.
«اگر به راههایی برای پیوند گرانش کوانتومی با دنیای طبیعی که در آن زندگی میکنیم تمرکز نکنیم، در بیابان گم خواهیم شد.»
- کاترین زورک
در آزمایش پیشنهادی زورک و آدیکاری، ایده این است که این سطح دوبعدی، یا آنچه را که «افق کوانتومی» Quantum horizon مینامند، برای نوسانات گرانش بررسی شود. آنها توضیح می دهند که گرانش و فضازمان از افق کوانتومی ایمرج می شوند . زورک می گوید: " آزمایش ما فیوزینس fuzziness این سطح surface را اندازه گیری می کند."
این fuzziness نشان دهنده پیکسل سازی pixelation فضازمان است. اگر آزمایش موفق شود، به بازتعریف مفهوم گرانش و فضا در بنیادی ترین و عمیق ترین سطوح کمک می کند.
آدیکاری میگوید: «اگر لیوان قهوهام را بیندازم و بیفتد، میخواهم فکر کنم که نیروی گرانش است. اما، همانطور که دما «واقعی» نیست، اما نحوه ارتعاش دستهای از مولکولها را توصیف میکند، فضازمان ممکن است یک چیز واقعی نباشد. ما میبینیم که دستههای پرندگان و ماهیها به صورت گروهی حرکت منسجمی را انجام میدهند، اما آنها واقعاً از حیوانات منفرد تشکیل شدهاند. ما می گوییم رفتار گروهی ایمرجنتال است. ممکن است چیزی که از پیکسلسازی فضازمان به وجود میآید، به سادگی گرانش نامیده شده باشد، زیرا ما هنوز نمیدانیم که فضازمان چیست.»
🆔 @phys_Q
Fuzziness: میزان کیفیت یا وضوح یک صدا یا تصویر
توسط ویتنی کلاوین
قسمت چهارم و پایانی
این آزمایشهای روی میز مانند LIGO لایگوهای کوچک هستند: تداخلسنجهای L شکل که دو پرتو لیزر را در جهت عمود بر هم پرتاب میکنند. لیزرها از آینه ها پراش می کنند و در پوزیشن آغازین خود به هم می رسند. در مورد LIGO، امواج گرانشی فضا را منقبض میکنند، که بر زمان برخورد لیزرها تأثیر میگذارد. آزمایش گرانش کوانتومی به دنبال نوع متفاوتی از نوسانات فضا-زمان متشکل از گراویتون هایی است که در چیزی که برخی آن را کوانتوم فضازمان یا کف foam فضا-زمان می نامند، ظاهر و ناپدید می شوند. (فوتونها و دیگر ذرات کوانتومی نیز وجود خود را مدیون نوسانات کوانتومی فضازمان هستند.) به جای جستجوی مجزای گراویتونها، محققان به دنبال «همبستگیهای دوربرد» long-range correlation بین مجموعههای پیچیده ذرات فرضی هستند که منجر به نشانه های قابل مشاهده میشود. زورک توضیح میدهد که این پیوند های دوربرد مانند موجهای بزرگتر در دریای فضازمان هستند، برخلاف فوم کفآلود که در آن ذرات منفرد ساکن هستند.
او میگوید: «ما فکر میکنیم نوسانات فضازمانی وجود دارد که ممکن است پرتوهای نور را مختل کند. ما میخواهیم دستگاهی طراحی کنیم که در آن نوسانات فضازمان، فوتونی را از پرتوی تداخلسنج به بیرون پرتاب کند ، و سپس از دیتکتور های تک فوتونی برای خواندن آن اختلال یا آشفتگی فضازمان استفاده کنیم.»
◄فضازمان ایمرجنتال
مونیکا جین وو کانگ، دانشجوی پست دکترای شرمن فیرچایلد در فیزیک نظری در کالتک، هنگام توضیح اصل هولوگرافیک، پیرامون یک اصل کلیدی مدل زورک، می گوید: "گرانش یک هولوگرام است. "
این اصل که با استفاده از نظریه ریسمان در دهه 1990 محقق شد، بیانگر این است که پدیدههایی در سه بعد، مانند گرانش، میتوانند از یک سطح دو بعدی تخت ایمرج شوند . کانگ توضیح می دهد: "اصل هولوگرافیک به این معنی است که تمام اطلاعات موجود در یک حجم از چیزی روی سطح رمزگذاری شده است."
به طور خاص، تصور میشود که گرانش و فضازمان از درهمتنیدگی ذرات روی سطح دوبعدی پدید میآیند. درهم تنیدگی زمانی رخ می دهد که ذرات ساباتمیک در سراسر فضا به هم متصل شوند. ذرات به عنوان یک موجود واحد عمل می کنند بدون اینکه در تماس مستقیم با یکدیگر باشند، تا حدودی مانند گله ای از سارها. دیدگاههای مدرن در مورد گرانش کوانتومی با الهام از نظریه ریسمان نشان میدهد که فضازمان و گرانش از شبکههای درهم تنیدگی تحقق مییابند. کانگ میگوید: در این شیوه تفکر، فضازمان خود با میزان درهمتنیدگی یک چیز تعریف میشود.
«اگر به راههایی برای پیوند گرانش کوانتومی با دنیای طبیعی که در آن زندگی میکنیم تمرکز نکنیم، در بیابان گم خواهیم شد.»
- کاترین زورک
در آزمایش پیشنهادی زورک و آدیکاری، ایده این است که این سطح دوبعدی، یا آنچه را که «افق کوانتومی» Quantum horizon مینامند، برای نوسانات گرانش بررسی شود. آنها توضیح می دهند که گرانش و فضازمان از افق کوانتومی ایمرج می شوند . زورک می گوید: " آزمایش ما فیوزینس fuzziness این سطح surface را اندازه گیری می کند."
این fuzziness نشان دهنده پیکسل سازی pixelation فضازمان است. اگر آزمایش موفق شود، به بازتعریف مفهوم گرانش و فضا در بنیادی ترین و عمیق ترین سطوح کمک می کند.
آدیکاری میگوید: «اگر لیوان قهوهام را بیندازم و بیفتد، میخواهم فکر کنم که نیروی گرانش است. اما، همانطور که دما «واقعی» نیست، اما نحوه ارتعاش دستهای از مولکولها را توصیف میکند، فضازمان ممکن است یک چیز واقعی نباشد. ما میبینیم که دستههای پرندگان و ماهیها به صورت گروهی حرکت منسجمی را انجام میدهند، اما آنها واقعاً از حیوانات منفرد تشکیل شدهاند. ما می گوییم رفتار گروهی ایمرجنتال است. ممکن است چیزی که از پیکسلسازی فضازمان به وجود میآید، به سادگی گرانش نامیده شده باشد، زیرا ما هنوز نمیدانیم که فضازمان چیست.»
🆔 @phys_Q
Fuzziness: میزان کیفیت یا وضوح یک صدا یا تصویر
Telegram
attach 📎
👍1
📸 عکس روز: حمایت مجدد #برلیناله از خیزش زنان ایران
بار دیگر برخی از سینماگران در برلیناله از خیرش زنان در #ایران پشتیبانی کردند.
dw_persian
🆔 @phys_Q
بار دیگر برخی از سینماگران در برلیناله از خیرش زنان در #ایران پشتیبانی کردند.
dw_persian
🆔 @phys_Q
❤8
بانک مرکزی دلار سهمیه رو بست، حتی به صرافی ها هم نمیده دیگه. دلار ۴۹ تا تک تومنی.
👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🟣اصل عدم قطعیت هایزنبرگ Heisenberg Uncertainty principle
#اصل_عدم_قطعیت تنها محدود به مکان و تکانه نیست بلکه همه مکمل های مزدوج مانند زمان و انرژی را شامل می شود .
جمع بندی اصل عدم تعین
🆔 https://t.me/phys_Q/5568
کلیپ اصل عدم قطعیت
🆔 https://t.me/phys_Q/5586
عدم قطعیت
🆔 https://t.me/higgs_journals/1365
#اصل_عدم_قطعیت تنها محدود به مکان و تکانه نیست بلکه همه مکمل های مزدوج مانند زمان و انرژی را شامل می شود .
جمع بندی اصل عدم تعین
🆔 https://t.me/phys_Q/5568
کلیپ اصل عدم قطعیت
🆔 https://t.me/phys_Q/5586
عدم قطعیت
🆔 https://t.me/higgs_journals/1365
❤1👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
به اعتقاد هانا نویمان، نماینده آلمانی پارلمان اروپا، مذاکرات برجام باید تا زمانی که جمهوری اسلامی ایران شهروندان این کشور را میکشد، معلق بمانند. او بهترین راه .رهایی از تهدید هستهای تهران را از بین رفتن رژیم جمهوری اسلامی میداند.
#کنفرانس_امنیتی_مونیخ
dw_persian
🆔 @phys_Q
#کنفرانس_امنیتی_مونیخ
dw_persian
🆔 @phys_Q
👍8
🟣 #غزاله_چلابی رو یادتون هست؟
دختری که تا آخرین لحظهی عمرش با
تصویر برداری از اعتراضات شجاعت رو پخش میکرد، همون دختری که گفت:« نترسید! نترسید! ما همه با هم هستیم » امروز پنج ماه شد که بینمون نیستی،
ِغزاله چلابی:
https://t.me/phys_Q/8853?single
دختری که تا آخرین لحظهی عمرش با
تصویر برداری از اعتراضات شجاعت رو پخش میکرد، همون دختری که گفت:« نترسید! نترسید! ما همه با هم هستیم » امروز پنج ماه شد که بینمون نیستی،
ِغزاله چلابی:
https://t.me/phys_Q/8853?single
🕊13
🔴 #فراموش_نکنیم ماهک هاشمی فقطشونزده سالش بود و بخاطر پخش فراخوان تو خیابون با ضربه های باتوم به قتل رسید .
تا همین امروز کشتار به بهانه های مختلف ادامه دارد .
#ماهک_هاشمی
🆔 @phys_Q
تا همین امروز کشتار به بهانه های مختلف ادامه دارد .
#ماهک_هاشمی
🆔 @phys_Q
🕊8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🟣The almighty Higgs boson imbues many of nature’s fundamental particles with mass. Explore how these fundamental particle interactions work in our interactive visualization of the Standard Model of physics:
✓ بوزون" قادر مطلق و دارای جبروت " هیگز تعیین کننده جرم بسیاری از ذرات بنیادی طبیعت است. نحوه عملکرد این فعل و انفعالات ذرات بنیادی را در نمودار برهمکنشی ما از مدل استاندارد فیزیک کاوش کنید:
در بالا نموداری متفاوت از پارتیکل های بنیادین کوانتومی را با توجه به کایرالیته آنها مشاهده می کنید . با دسته بندی پارتیکل ها بر اساس کایرالیته مشاهده می کنیم که پارتیکل های با کایرالیته مخالف با یکدیگر بر همکنشی ندارند .
Source:
https://www.quantamagazine.org/a-new-map-of-the-standard-model-of-particle-physics-20201022/
ترجمه ی مقاله :
🆔 https://t.me/phys_Q/5658
✓ بوزون" قادر مطلق و دارای جبروت " هیگز تعیین کننده جرم بسیاری از ذرات بنیادی طبیعت است. نحوه عملکرد این فعل و انفعالات ذرات بنیادی را در نمودار برهمکنشی ما از مدل استاندارد فیزیک کاوش کنید:
در بالا نموداری متفاوت از پارتیکل های بنیادین کوانتومی را با توجه به کایرالیته آنها مشاهده می کنید . با دسته بندی پارتیکل ها بر اساس کایرالیته مشاهده می کنیم که پارتیکل های با کایرالیته مخالف با یکدیگر بر همکنشی ندارند .
Source:
https://www.quantamagazine.org/a-new-map-of-the-standard-model-of-particle-physics-20201022/
ترجمه ی مقاله :
🆔 https://t.me/phys_Q/5658
👍5
🟣 The Future of Error Correction: Taking Advantage of Quantum Scrambling
قسمت اول
Researchers have discovered that complex random behaviors naturally emerge from even the simplest, chaotic dynamics in a quantum simulator. This illustration zooms into one such complex set of states within an apparently smooth quantum system. Credit: Adam Shaw/Caltech
محققان به تازگی کشف کرده اند که رفتارهای تصادفی پیچیده به طور طبیعی حتی از سادهترین دینامیکهای آشفته در یک شبیهساز کوانتومی ایمرج میشوند. این تجسم در تنظیماتی پیچیده از حالات یک سیستم کوانتومی ظاهراً ملایم smooth ، بزرگنمایی می کند. اعتبار: آدام شاو/کلتک
◄تصادفیدگی randomness در ماشین های کوانتومی به تایید صحت آنها کمک می کند.
رایانههای کوانتومی و سایر سیستمهای کوانتومی، پخش و اسکرامبلینگ سریع rapid Scrambling اطلاعات را می آزمایند ، شبیه به روشی که تاسها در بازی Boggle به هم ریخته jumble میشوند. این امر زمانی رخ میدهد که واحدهای بنیادین سیستم، معروف به کیوبیت (که شبیه بیتهای کامپیوتری کلاسیک هستند اما ماهیت کوانتومی دارند)، با یکدیگر درهمتنیده entangled میشوند. درهم تنیدگی Entanglement یک پدیده فیزیک کوانتومی است که در آن ذرات به هم کانکت می شوند و حتی اگر در تماس مستقیم نباشند هم می توانند در نوعی پیوند با یکدیگر قرار بگیرند.
این سیستمهای کوانتومی فرآیندهای طبیعی را تقلید میکنند و به دانشمندان این فرصت را میدهند که مواد خلاقانه و منحصربهفردی با کاربردهای بالقوه در پزشکی، الکترونیک کامپیوتر و سایر صنایع ایجاد کنند. اگرچه کامپیوترهای کوانتومی در مقیاس کامل هنوز در آینده دور هستند، محققان در حال حاضر در حال انجام آزمایشهایی با شبیهسازهای کوانتومی هستند، شبیهسازهای کوانتومی که مخصوصاً برای حل مشکلات خاص طراحی شدهاند، مانند شبیهسازی کارآمد ابررساناهای با دمای بالا و سایر مواد کوانتومی. این ماشینها همچنین پتانسیل حل مشکلات پیچیده بهینهسازی optimization مانند جلوگیری از برخورد در مسیریابی وسایل نقلیه خودران را دارند.
یک چالش در استفاده از این ماشین های کوانتومی این است که آنها بسیار مستعد خطا هستند، بسیار بیشتر از کامپیوترهای کلاسیک. همچنین شناسایی خطاها در این سیستم های جدیدتر بسیار سخت تر است. آدام شاو، دانشجوی فارغ التحصیل فیزیک کالتک و یکی از دو نویسنده اصلی مطالعه در مجله Nature درباره روشی جدید برای تأیید صحت عملکرد دستگاههای کوانتومی، میگوید: «در بیشتر موارد، رایانههای کوانتومی اشتباهات زیادی مرتکب میشوند. "شما نمی توانید دستگاه را باز کنید و داخل آن را نگاه کنید، حجم عظیمی از اطلاعات در حال ذخیره است - مانند یک کامپیوتر کلاسیک که نمی توان آن را بررسی و تایید کرد."
🆔 @phys_Q
قسمت اول
Researchers have discovered that complex random behaviors naturally emerge from even the simplest, chaotic dynamics in a quantum simulator. This illustration zooms into one such complex set of states within an apparently smooth quantum system. Credit: Adam Shaw/Caltech
محققان به تازگی کشف کرده اند که رفتارهای تصادفی پیچیده به طور طبیعی حتی از سادهترین دینامیکهای آشفته در یک شبیهساز کوانتومی ایمرج میشوند. این تجسم در تنظیماتی پیچیده از حالات یک سیستم کوانتومی ظاهراً ملایم smooth ، بزرگنمایی می کند. اعتبار: آدام شاو/کلتک
◄تصادفیدگی randomness در ماشین های کوانتومی به تایید صحت آنها کمک می کند.
رایانههای کوانتومی و سایر سیستمهای کوانتومی، پخش و اسکرامبلینگ سریع rapid Scrambling اطلاعات را می آزمایند ، شبیه به روشی که تاسها در بازی Boggle به هم ریخته jumble میشوند. این امر زمانی رخ میدهد که واحدهای بنیادین سیستم، معروف به کیوبیت (که شبیه بیتهای کامپیوتری کلاسیک هستند اما ماهیت کوانتومی دارند)، با یکدیگر درهمتنیده entangled میشوند. درهم تنیدگی Entanglement یک پدیده فیزیک کوانتومی است که در آن ذرات به هم کانکت می شوند و حتی اگر در تماس مستقیم نباشند هم می توانند در نوعی پیوند با یکدیگر قرار بگیرند.
این سیستمهای کوانتومی فرآیندهای طبیعی را تقلید میکنند و به دانشمندان این فرصت را میدهند که مواد خلاقانه و منحصربهفردی با کاربردهای بالقوه در پزشکی، الکترونیک کامپیوتر و سایر صنایع ایجاد کنند. اگرچه کامپیوترهای کوانتومی در مقیاس کامل هنوز در آینده دور هستند، محققان در حال حاضر در حال انجام آزمایشهایی با شبیهسازهای کوانتومی هستند، شبیهسازهای کوانتومی که مخصوصاً برای حل مشکلات خاص طراحی شدهاند، مانند شبیهسازی کارآمد ابررساناهای با دمای بالا و سایر مواد کوانتومی. این ماشینها همچنین پتانسیل حل مشکلات پیچیده بهینهسازی optimization مانند جلوگیری از برخورد در مسیریابی وسایل نقلیه خودران را دارند.
یک چالش در استفاده از این ماشین های کوانتومی این است که آنها بسیار مستعد خطا هستند، بسیار بیشتر از کامپیوترهای کلاسیک. همچنین شناسایی خطاها در این سیستم های جدیدتر بسیار سخت تر است. آدام شاو، دانشجوی فارغ التحصیل فیزیک کالتک و یکی از دو نویسنده اصلی مطالعه در مجله Nature درباره روشی جدید برای تأیید صحت عملکرد دستگاههای کوانتومی، میگوید: «در بیشتر موارد، رایانههای کوانتومی اشتباهات زیادی مرتکب میشوند. "شما نمی توانید دستگاه را باز کنید و داخل آن را نگاه کنید، حجم عظیمی از اطلاعات در حال ذخیره است - مانند یک کامپیوتر کلاسیک که نمی توان آن را بررسی و تایید کرد."
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍2
🟣 The Future of Error Correction: Taking Advantage of Quantum Scrambling
قسمت دوم
در مطالعه طبیعت، شاو و نویسنده همکار جونهی چوی، محقق سابق پست دکتری در کالتک که اکنون استاد دانشگاه استنفورد است، روش جدیدی را برای اندازهگیری دقت دستگاه کوانتومی نشان میدهند که به عنوان وفاداری fidelity نیز شناخته میشود. هر دو محقق در آزمایشگاه Manuel Endres، استاد فیزیک در Caltech روزنبرگ کار می کنند. کلید استراتژی جدید آنها تصادفیدگی است. دانشمندان نوع جدیدی از تصادفی بودن را که مربوط به نحوه اسکرامبل اطلاعات در سیستمهای کوانتومی است، کشف و مشخص کردهاند. اما حتی اگر رفتار کوانتومی تصادفی باشد، الگوهای آماری یونیورسال را می توان از نویز شناسایی کرد.
چوی میگوید: «ما علاقهمندیم که بفهمیم وقتی اطلاعات اسکرامبل (مانند بُر زدن ورق پاسور) میشوند چه اتفاقی میافتد. و با آنالیز این رفتار با آمار، میتوان به دنبال انحراف در الگوهایی بود که نشان میدهد اشتباهاتی رخ داده است.»
اندرس درین باره میگوید:
ما فقط نتایج را از خروجی ماشین های کوانتومی خود نمی خواهیم. ما یک نتیجه تایید شده می خواهیم. «به دلیل آشوب chaos کوانتومی، یک خطای میکروسکوپی مجزا منجر به یک نتیجه ماکروسکوپیک کاملاً متفاوت می شود، کاملاً شبیه به اثر پروانه ای butterfly effect . که این به ما امکان می دهد تا خطا را به طور موثر تشخیص دهیم.
محققان پروتکل خود را بر روی یک شبیه ساز کوانتومی با 25 کیوبیت نشان دادند. برای یافتن اینکه آیا خطا رخ داده است، آنها رفتار سیستم را تا سطح یک کیوبیت هزاران بار اندازه گرفتند. با بررسی چگونگی تکامل کیوبیت ها در طول زمان، محققان می توانند الگوهایی را در رفتار به ظاهرا تصادفی شناسایی کنند و سپس به دنبال انحراف از آنچه که انتظار داشتند بگردند. در نهایت، با یافتن خطاها، محققان میدانند چگونه و چه زمانی آنها را برطرف کنند.
چوی می گوید: «ما می توانیم نحوه حرکت اطلاعات در یک سیستم را با وضوح تک کیوبیت ردیابی کنیم. دلیل اینکه ما می توانیم این کار را انجام دهیم این است که ما همچنین کشف کردیم که این تصادفیدگی، که به طور طبیعی اتفاق می افتد، در سطح فقط یک کیوبیت نمایش داده می شود. شما می توانید الگوی تصادفیدگی یونیورسال را در بخش های فرعی سیستم مشاهده کنید.
شاو کار آن ها را با اندازه گیری لرزش امواج در سطح یک دریاچه مقایسه می کند. «اگر باد بیاید، قلهها peak و فرورفتگیهای troughs دریاچه را خواهید دید، و اگرچه ممکن است تصادفی به نظر برسد، اما میتوان الگوی تصادفیدگی آن را شناسایی کرد و نحوه تأثیر باد بر آب را ردیابی کرد. با آنالیز نحوه تغییر الگوی باد می توانیم بفهمیم که آیا باد تغییر می کند یا خیر.
روش جدید ما به طور مشابه به ما اجازه می دهد تا به دنبال تغییراتی در سیستم کوانتومی باشیم که خطاها را نشان می دهد.
Reference: “Preparing random states and benchmarking with many-body quantum chaos” by Joonhee Choi, Adam L. Shaw, Ivaylo S. Madjarov, Xin Xie, Ran Finkelstein, Jacob P. Covey, Jordan S. Cotler, Daniel K. Mark, Hsin-Yuan Huang, Anant Kale, Hannes Pichler, Fernando G. S. L. Brandão, Soonwon Choi and Manuel Endres, 18 January 2023, Nature.
DOI: 10.1038/s41586-022-05442-1
The study was funded, in part, by the U.S. National Science Foundation, the Defense Advanced Research Projects Agency, the Army Research Office, and the Department of Energy.
🆔 @phys_Q
قسمت دوم
در مطالعه طبیعت، شاو و نویسنده همکار جونهی چوی، محقق سابق پست دکتری در کالتک که اکنون استاد دانشگاه استنفورد است، روش جدیدی را برای اندازهگیری دقت دستگاه کوانتومی نشان میدهند که به عنوان وفاداری fidelity نیز شناخته میشود. هر دو محقق در آزمایشگاه Manuel Endres، استاد فیزیک در Caltech روزنبرگ کار می کنند. کلید استراتژی جدید آنها تصادفیدگی است. دانشمندان نوع جدیدی از تصادفی بودن را که مربوط به نحوه اسکرامبل اطلاعات در سیستمهای کوانتومی است، کشف و مشخص کردهاند. اما حتی اگر رفتار کوانتومی تصادفی باشد، الگوهای آماری یونیورسال را می توان از نویز شناسایی کرد.
چوی میگوید: «ما علاقهمندیم که بفهمیم وقتی اطلاعات اسکرامبل (مانند بُر زدن ورق پاسور) میشوند چه اتفاقی میافتد. و با آنالیز این رفتار با آمار، میتوان به دنبال انحراف در الگوهایی بود که نشان میدهد اشتباهاتی رخ داده است.»
اندرس درین باره میگوید:
ما فقط نتایج را از خروجی ماشین های کوانتومی خود نمی خواهیم. ما یک نتیجه تایید شده می خواهیم. «به دلیل آشوب chaos کوانتومی، یک خطای میکروسکوپی مجزا منجر به یک نتیجه ماکروسکوپیک کاملاً متفاوت می شود، کاملاً شبیه به اثر پروانه ای butterfly effect . که این به ما امکان می دهد تا خطا را به طور موثر تشخیص دهیم.
محققان پروتکل خود را بر روی یک شبیه ساز کوانتومی با 25 کیوبیت نشان دادند. برای یافتن اینکه آیا خطا رخ داده است، آنها رفتار سیستم را تا سطح یک کیوبیت هزاران بار اندازه گرفتند. با بررسی چگونگی تکامل کیوبیت ها در طول زمان، محققان می توانند الگوهایی را در رفتار به ظاهرا تصادفی شناسایی کنند و سپس به دنبال انحراف از آنچه که انتظار داشتند بگردند. در نهایت، با یافتن خطاها، محققان میدانند چگونه و چه زمانی آنها را برطرف کنند.
چوی می گوید: «ما می توانیم نحوه حرکت اطلاعات در یک سیستم را با وضوح تک کیوبیت ردیابی کنیم. دلیل اینکه ما می توانیم این کار را انجام دهیم این است که ما همچنین کشف کردیم که این تصادفیدگی، که به طور طبیعی اتفاق می افتد، در سطح فقط یک کیوبیت نمایش داده می شود. شما می توانید الگوی تصادفیدگی یونیورسال را در بخش های فرعی سیستم مشاهده کنید.
شاو کار آن ها را با اندازه گیری لرزش امواج در سطح یک دریاچه مقایسه می کند. «اگر باد بیاید، قلهها peak و فرورفتگیهای troughs دریاچه را خواهید دید، و اگرچه ممکن است تصادفی به نظر برسد، اما میتوان الگوی تصادفیدگی آن را شناسایی کرد و نحوه تأثیر باد بر آب را ردیابی کرد. با آنالیز نحوه تغییر الگوی باد می توانیم بفهمیم که آیا باد تغییر می کند یا خیر.
روش جدید ما به طور مشابه به ما اجازه می دهد تا به دنبال تغییراتی در سیستم کوانتومی باشیم که خطاها را نشان می دهد.
Reference: “Preparing random states and benchmarking with many-body quantum chaos” by Joonhee Choi, Adam L. Shaw, Ivaylo S. Madjarov, Xin Xie, Ran Finkelstein, Jacob P. Covey, Jordan S. Cotler, Daniel K. Mark, Hsin-Yuan Huang, Anant Kale, Hannes Pichler, Fernando G. S. L. Brandão, Soonwon Choi and Manuel Endres, 18 January 2023, Nature.
DOI: 10.1038/s41586-022-05442-1
The study was funded, in part, by the U.S. National Science Foundation, the Defense Advanced Research Projects Agency, the Army Research Office, and the Department of Energy.
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍1
🟣 The Future of Error Correction: Taking Advantage of Quantum Scrambling
آینده تصحیح خطا: استفاده از مزیت کوانتوم اسکرامبلینگ
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9456
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9457
اسکرامبلینگ
Source:
https://scitechdaily.com/the-future-of-error-correction-taking-advantage-of-quantum-scrambling/
آینده تصحیح خطا: استفاده از مزیت کوانتوم اسکرامبلینگ
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9456
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9457
اسکرامبلینگ
Source:
https://scitechdaily.com/the-future-of-error-correction-taking-advantage-of-quantum-scrambling/
👍1
🔸خبرگزاری بلومبرگ از قول دو دیپلمات غربی گزارش داد که بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی هفته گذشته در تاسیسات هستهای ایران آثار اورانیوم با غنای ۸۴ درصد کشف کردهاند.
غنیسازی تا سطح ۸۴ درصدی تنها شش درصد کمتر از میزانی است که برای تولید بمب هستهای نیاز است.
گزارش بلومبرگ که روز یکشنبه ۳۰ بهمن منتشر شد، میافزاید: بازرسان اکنون باید مشخص کنند آیا جمهوری اسلامی ایران عامدانه تا این حد اورانیوم را غنیسازی کرده یا بهصورت ناخواسته آبشارهایی از صدها سانتریفوژ پیشرفته با سرعت چرخش بالا باعث تولید اورانیوم تا رقم بسیار نزدیک به سطح نظامی شده است.
غنیسازی تا سطح ۸۴ درصدی تنها شش درصد کمتر از میزانی است که برای تولید بمب هستهای نیاز است.
گزارش بلومبرگ که روز یکشنبه ۳۰ بهمن منتشر شد، میافزاید: بازرسان اکنون باید مشخص کنند آیا جمهوری اسلامی ایران عامدانه تا این حد اورانیوم را غنیسازی کرده یا بهصورت ناخواسته آبشارهایی از صدها سانتریفوژ پیشرفته با سرعت چرخش بالا باعث تولید اورانیوم تا رقم بسیار نزدیک به سطح نظامی شده است.
👍4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
خوشه کهکشانی پاندورا متشكل از هزاران كهكشان است که در فاصلهی چهار ميليارد سال نوری از زمین واقع شدهاند. این یعنی ما گذشتهی چهار میلیارد سال پیش این خوشه را میبینیم. به گفته محققان، تلسکوپ جیمز وب جزئیاتی از خوشه پاندورا را نشان میدهد که قبلا هرگز دیده نشده بود. از این، تلسکوپ فضایی هابل ناسا نیز هسته مرکزی پاندورا را بررسی کرده بود.
در تصاویر جیمز وب سه خوشه عظیم کهکشانی را میبینیم که در حال ادغام برای تشکیل یک اَبرخوشه کهکشانی هستند. جیمز وب با استفاده از همگرایی گرانشی که مثل یک ذرهبین طبیعی عمل میکند، توانستند کهکشانهای دورتر پنهان در این خوشه را نمایان سازند.
جزئیات زیادی در تصاویر میبینیم و تعداد زیادی کهکشان. یکی از دانشمندان گفت وقتی به این عکس نگاه کردم، خودم را در حال گم شدن در تصویر دیدم. وب فراتر از انتظارات ما عمل کرده است.
🆔 @phys_Q
در تصاویر جیمز وب سه خوشه عظیم کهکشانی را میبینیم که در حال ادغام برای تشکیل یک اَبرخوشه کهکشانی هستند. جیمز وب با استفاده از همگرایی گرانشی که مثل یک ذرهبین طبیعی عمل میکند، توانستند کهکشانهای دورتر پنهان در این خوشه را نمایان سازند.
جزئیات زیادی در تصاویر میبینیم و تعداد زیادی کهکشان. یکی از دانشمندان گفت وقتی به این عکس نگاه کردم، خودم را در حال گم شدن در تصویر دیدم. وب فراتر از انتظارات ما عمل کرده است.
🆔 @phys_Q
👍4
او را نه تنها دوست داشتم بلکه همهی ذراتِ تنم او را میخواست، مخصوصاً «میانِ تنم» چون نمیخواهم احساساتِ حقیقی را زیر لفافه لغاتِ موهومِ عشق و علاقه و اِلهیات پنهان کنم.
بوف کور
۲۸ بهمن سال روز تولد صادق هدایت بود
🆔 @phys_Q
بوف کور
۲۸ بهمن سال روز تولد صادق هدایت بود
🆔 @phys_Q
❤7👍4
🟣 چه می شود اگر رئالیتی ما مجموع تمام رئالیتی های ممکن باشد
توسط چارلی وود
قسمت دوم
◄ معرفی introduction
الگوی تداخل یک نتیجه فوقالعاده عجیب است زیرا نشان میدهد که هر دو مسیر ممکن ذره برای عبور از امتداد مانع دارای رئالیتی فیزیکی هستند.
انتگرال مسیر فرض می کند که ذرات حتی زمانی که هیچ مانع یا شکافی در اطراف وجود ندارد، به یک گونه رفتار می کنند. ابتدا تصور کنید که یک شکاف سوم را در مانع باز کرده اید . الگوی تداخل در دیوار دور تغییر خواهد کرد تا مسیر احتمالی جدید را بازتاب دهد. حالا به بریدن شکاف ها ادامه دهید تا جایی که مانع چیزی جز شکاف نباشد.
در نهایت، بقیه فضا را با "موانع" تمامشکاف پر کنید. ذرهای که در این فضا پرتاب میشود، به نوعی، همه مسیرها را از طریق تمام شکافها به سمت دیوار طی می کند - حتی مسیرهای عجیب و غریب با انحراف های حلقهای - و به نوعی، وقتی به درستی جمع بندی شوند، همه این گزینه ها به چیزی که اگر هیچ مانعی وجود نمی داشت ، می رسد: یک نقطه روشن روی دیوار دور.
این یک دیدگاه رادیکال از رفتار کوانتومی است که بسیاری از فیزیکدانان آن را جدی می گیرند. ریچارد مکنزی، فیزیکدان دانشگاه مونترال، گفت: «من آن را کاملا واقعی میدانم.
اما چگونه میتوان تعداد بینهایت مسیر منحنی را به یک خط مستقیم اضافه کرد؟ طرح فاینمن، به طور کلی، این است که هر مسیری را که طی می کنید، کنش آن را محاسبه میکنید (زمان و انرژی لازم برای پیمودن مسیر)، و از آن عددی به نام دامنه بدست آورید که به شما می گوید چقدر احتمال دارد یک ذره آن مسیر را طی کند. سپس تمام دامنهها را جمع میکنید تا دامنه کل ذرهای که از اینجا به آنجا میرود را به دست آورید - این یعنی انتگرالی از همه مسیرها.
در نگاهی ساده ، مسیرهای انحرافی بهاندازه مسیرهای مستقیم محتمل به نظر میرسند، زیرا دامنه برای هر مسیر منفرد همان اندازه است. اگرچه بسیار مهم است که دامنه ها اعداد مختلط هستند. در حالی که اعداد حقیقی نقاط روی یک خط را مشخص می کنند، اعداد مختلط مانند فلش عمل می کنند. فلش ها در جهت های مختلف برای مسیرهای مختلف اشاره می کنند. و دو فلش که از هم دور هستند جمع صفر دارند.
نتیجه این است که برای ذره ای که در فضا حرکت می کند، دامنه مسیرهای کم و بیش مستقیم همه اساساً در یک جهت قرار می گیرند و یکدیگر را تقویت می کنند. اما دامنه مسیرهای پر پیچ و خم به هر سمتی اشاره می کند، نتیجتا این مسیرها بر خلاف یکدیگر عمل می کنند. فقط مسیر خط مستقیم باقی مانده است، که نشان می دهد چگونه مسیر کلاسیک واحد با حداقل کنش از گزینه های کوانتومی بی پایان ایمرج می شود.
فاینمن نشان داد که انتگرال مسیر او معادل معادله شرودینگر است. مزیت روش فاینمن نسخه شهودی تری برای نحوه برخورد با دنیای کوانتومی است: همه احتمالات را خلاصه کنید.
🆔 @phys_Q
توسط چارلی وود
قسمت دوم
◄ معرفی introduction
الگوی تداخل یک نتیجه فوقالعاده عجیب است زیرا نشان میدهد که هر دو مسیر ممکن ذره برای عبور از امتداد مانع دارای رئالیتی فیزیکی هستند.
انتگرال مسیر فرض می کند که ذرات حتی زمانی که هیچ مانع یا شکافی در اطراف وجود ندارد، به یک گونه رفتار می کنند. ابتدا تصور کنید که یک شکاف سوم را در مانع باز کرده اید . الگوی تداخل در دیوار دور تغییر خواهد کرد تا مسیر احتمالی جدید را بازتاب دهد. حالا به بریدن شکاف ها ادامه دهید تا جایی که مانع چیزی جز شکاف نباشد.
در نهایت، بقیه فضا را با "موانع" تمامشکاف پر کنید. ذرهای که در این فضا پرتاب میشود، به نوعی، همه مسیرها را از طریق تمام شکافها به سمت دیوار طی می کند - حتی مسیرهای عجیب و غریب با انحراف های حلقهای - و به نوعی، وقتی به درستی جمع بندی شوند، همه این گزینه ها به چیزی که اگر هیچ مانعی وجود نمی داشت ، می رسد: یک نقطه روشن روی دیوار دور.
این یک دیدگاه رادیکال از رفتار کوانتومی است که بسیاری از فیزیکدانان آن را جدی می گیرند. ریچارد مکنزی، فیزیکدان دانشگاه مونترال، گفت: «من آن را کاملا واقعی میدانم.
اما چگونه میتوان تعداد بینهایت مسیر منحنی را به یک خط مستقیم اضافه کرد؟ طرح فاینمن، به طور کلی، این است که هر مسیری را که طی می کنید، کنش آن را محاسبه میکنید (زمان و انرژی لازم برای پیمودن مسیر)، و از آن عددی به نام دامنه بدست آورید که به شما می گوید چقدر احتمال دارد یک ذره آن مسیر را طی کند. سپس تمام دامنهها را جمع میکنید تا دامنه کل ذرهای که از اینجا به آنجا میرود را به دست آورید - این یعنی انتگرالی از همه مسیرها.
در نگاهی ساده ، مسیرهای انحرافی بهاندازه مسیرهای مستقیم محتمل به نظر میرسند، زیرا دامنه برای هر مسیر منفرد همان اندازه است. اگرچه بسیار مهم است که دامنه ها اعداد مختلط هستند. در حالی که اعداد حقیقی نقاط روی یک خط را مشخص می کنند، اعداد مختلط مانند فلش عمل می کنند. فلش ها در جهت های مختلف برای مسیرهای مختلف اشاره می کنند. و دو فلش که از هم دور هستند جمع صفر دارند.
نتیجه این است که برای ذره ای که در فضا حرکت می کند، دامنه مسیرهای کم و بیش مستقیم همه اساساً در یک جهت قرار می گیرند و یکدیگر را تقویت می کنند. اما دامنه مسیرهای پر پیچ و خم به هر سمتی اشاره می کند، نتیجتا این مسیرها بر خلاف یکدیگر عمل می کنند. فقط مسیر خط مستقیم باقی مانده است، که نشان می دهد چگونه مسیر کلاسیک واحد با حداقل کنش از گزینه های کوانتومی بی پایان ایمرج می شود.
فاینمن نشان داد که انتگرال مسیر او معادل معادله شرودینگر است. مزیت روش فاینمن نسخه شهودی تری برای نحوه برخورد با دنیای کوانتومی است: همه احتمالات را خلاصه کنید.
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
❤1