🟣“Nothing” doesn’t exist. Instead, there is “quantum foam”

When you combine the Uncertainty Principle with Einstein's famous equation, you get a mind-blowing result: Particles can come from nothing.

و چون اصل عدم قطعیت را با معادله مشهور اینشتین ترکیب کنی ، یک یافته ی شگفت بدست می آوری ، پارتیکل ها از هیچ nothing بیرون می آیند.

دان لینکولن

قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9434
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9435

Source:
https://bigthink.com/hard-science/nothing-exist-quantum-foam/

نشست: زن زندگی آزادی؛ چشم اندازی برای ایران - کنفرانس امنیتی مونیخ:

https://www.youtube.com/watch?v=rZvAmqkEWsQ

‍ 🟣 آیا فضا پیکسل پیکسل pixeled است؟
توسط ویتنی کلاوین
قسمت نخست

تپه‌های ماسه‌ای که از دور دیده می‌شوند صاف و بدون چروک به نظر می‌رسند، مانند ورقه‌های ابریشمی که در سراسر صحرا پخش شده‌اند. اما بررسی دقیق‌تر چیزهای بیشتری را نشان می‌دهد. با نزدیک شدن به تپه های شنی، ممکن است متوجه موج هایی در شن شوید. سطح را لمس کنید و دانه های جداگانه پیدا خواهید کرد. همین امر در مورد تصاویر دیجیتال نیز صدق می کند: به اندازه کافی زوم کنید تا در یک پرتره ظاهراً عالی ، پیکسل های مجزای سازنده تصویر را کشف کنید.
ممکن است خود کیهان نیز به همین شکل پیکسلی باشد. دانشمندانی مانند رانا ادیکاری Rana Adhikari، استاد فیزیک در کلتک Caltech، فکر می‌کنند فضایی که ما در آن زندگی می‌کنیم ممکن است کاملاً هموار و صاف نباشد، بلکه از واحدهای گسسته فوق‌العاده کوچک ساخته شده است. او می‌گوید: «پیکسل فضازمان به قدری کوچک است که اگر بخواهیم آنرا را به اندازه یک دانه شن بزرگ کنیم، اتم‌ها به بزرگی کهکشان‌ها خواهند بود.»
آدیکاری و دانشمندان در سراسر جهان در جستجوی این پیکسل هستند زیرا این پیش بینی گرانش کوانتومی ست ، که یکی از عمیق ترین اسرار فیزیک زمان ما است. گرانش کوانتومی به مجموعه ای از نظریه ها، از جمله نظریه ریسمان، اشاره دارد که به دنبال یکپارچه سازی unify جهان ماکروسکوپیک گرانش، تحت کنترل نسبیت عام، با جهان میکروسکوپی فیزیک کوانتومی است. هسته اصلی این معما این است که آیا گرانش و فضازمان در آن می توانند «کوانتیزه شوند» یا به اجزای منفرد تجزیه شوند، که نشانه ای از جهان کوانتومی است.

"گرانش یک هولوگرام است."
- مونیکا جین وو کانگ

کلیف چونگ، استاد فیزیک نظری کالتک، می‌گوید: «گاهی اوقات تفسیر نادرستی در ارتباطات علمی وجود دارد که نشان می‌دهد مکانیک کوانتومی و گرانش آشتی‌ناپذیر هستند. اما ما از آزمایش‌ها می‌دانیم که می‌توانیم آزمایش های مکانیک کوانتومی را روی این سیاره انجام دهیم، که گرانش دارد، بنابراین واضح است که آنها سازگار هستند. مشکلات زمانی پیش می‌آیند که سؤالات ظریفی در مورد سیاه‌چاله‌ها بپرسید یا سعی کنید نظریه‌ها را در مقیاس‌های بسیار کوتاه ادغام کنید.»
به دلیل مقیاس های فوق العاده کوچک مورد بحث، برخی از دانشمندان یافتن شواهدی از گرانش کوانتومی در آینده قابل پیش بینی را کاری غیر ممکن می دانند. اگرچه محققان ایده هایی برای یافتن سرنخ هایی از وجود آن در اطراف سیاهچاله ها یا در یونیورس اولیه؛ یا حتی با استفاده از LIGO، رصدخانه‌هایی که توسط بنیاد ملی علوم تامین می‌شود و امواج گرانشی را تشخیص می‌دهند ، ارائه می دهد - هنوز هیچ‌کس نشانه‌ای از گرانش کوانتومی در طبیعت پیدا نکرده است.
پروفسور فیزیک نظری کاترین زورک مایل است این را تغییر دهد. او اخیراً یک همکاری چند نهادی جدید را تشکیل داده است که توسط بنیاد Heising-Simons تأمین شده است تا در مورد چگونگی مشاهده نشانه های گرانش کوانتومی فکر کند. این پروژه که گرانش کوانتومی و نشانه های رصدی آن (QuRIOS) نام دارد، نظریه‌پردازان ریسمان را که با ابزارهای فرمال گرانش کوانتومی آشنا هستند، اما تمرین کمی در طراحی آزمایش‌ها دارند، با نظریه‌پردازان ذرات و مدل سازان که تجربه آزمایش‌ها را دارند اما با گرانش کوانتومی کار نکرده اند ، متحد می‌کند.
او می‌گوید: «این ایده که شما احتمالا بتوانید به دنبال ویژگی‌های قابل مشاهده گرانش کوانتومی باشید، بسیار دور از جریان اصلی است. اما اگر تمرکز خود را روی راه‌هایی برای پیوند گرانش کوانتومی با دنیای طبیعی که در آن زندگی می‌کنیم شروع نکنیم، در بیابانی از سوالات گم خواهیم شد.”

🆔 @phys_Q

رانا آدیکاری، چپ، و کاترین زورک، راست. اعتبار: لنس هایاشیدا/کالتک

🟣 آیا فضا پیکسل پیکسل pixeled است؟
توسط ویتنی کلاوین


قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9438
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9441
قسمت سوم
https://t.me/phys_Q/9443
قسمت چهارم
https://t.me/phys_Q/9447

Source:
https://magazine.caltech.edu/post/quantum-gravity

🅱  پارادوکس خوبی ۴/۴
از ریچارد رنگهام
youtube.com/@DrAzarakhshMokriOfficial
دکتر آذرخش مکری

قسمت نخست
🆔 https://t.me/phys_Q/9376
قسمت دوم
🆔 https://t.me/phys_Q/9404
قسمت سوم
🆔 https://t.me/phys_Q/9420
قسمت چهارم
🆔 https://t.me/phys_Q/9440

‍ 🟣 آیا فضا پیکسل پیکسل pixeled است؟
توسط ویتنی کلاوین
قسمت دوم


به عنوان بخشی از همکاری زورک با آدیکاری، آنها با یک اکسپریمنتالیست ، برای توسعه آزمایشی جدید که از ابزارهای رومیزی استفاده می کند، همکاری خواهند کرد. آزمایش پیشنهادی که گرانش از درهم تنیدگی کوانتومی فضا-زمان (GQuEST) نام دارد، می‌تواند نه خود پیکسل‌های فضا-زمان منحصربفرد ، بلکه ارتباطات بین پیکسل‌هایی را که منجر به نشانه های مشاهده پذیر می‌شوند، دیتکت کند. آدیکاری آزمایش را با تنظیمات جستجوی تلویزیون های قدیمی مقایسه می کند.‌‌

"زمانی که من بزرگ شدم، نمی‌توانستیم NBC را دریافت کنیم و سعی می‌کردیم برای دریافت آن تلاش کنیم. اما بیشتر اوقات، ما شاهد برفک پیکسلی بودیم. بخشی از آن برفکی که می‌دانیم از پس‌زمینه مایکروویو کیهانی باقیمانده از لحظات آغازین تولد یونیورس می‌آید، اما اگر از بالاتر آن را تنظیم کنید، می‌توانید برفک ناشی از طوفان‌های خورشیدی و سیگنال‌های دیگر را پیدا کنید. این همان کاری است که ما سعی می کنیم انجام دهیم: به دقت با برفک یا نوسانات فضازمان هماهنگ شویم. ما به دنبال این هستیم که ببینیم آیا برفک به گونه‌ای نوسان می‌کند که با مدل‌های گرانش کوانتومی ما هماهنگ باشد یا خیر. ایده ما ممکن است ساختگی باشد، اما باید تلاش کنیم."

◄طرحی جدید برای کیهان a new blueprint for the universe

شکستن مشکل گرانش کوانتومی ، و بهمراه ادغام با دو تئوری دیگر ، بزرگترین دستاورد فیزیک در آینده خواهد بود . نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین، چشم انداز یونیورس را تغییر داد و نشان داد که فضا و زمان را می توان به عنوان یک یونیت  پیوستار، فضازمان، در نظر گرفت که در پاسخ به ماده انحناء curve  برمی دارد. این نظریه توضیح می دهد که گرانش چیزی بیش از انحنای فضازمان نیست.
نظریه دوم، مکانیک کوانتومی، سه نیروی شناخته شده دیگر در یونیورس را ، به غیر از گرانش توصیف می کند: الکترومغناطیس، نیروی هسته ای ضعیف و نیروی هسته ای قوی- یکی از ویژگی‌های مشخص مکانیک کوانتومی این است که این نیروها را می‌توان به بسته‌های گسسته یا ذرات ، کوچک کرد. به عنوان مثال، کوانتیزه سازی نیروی الکترومغناطیسی باعث ایجاد ذره ای به نام فوتون می شود که نور را می سازد. فوتون در پشت صحنه در مقیاس میکروسکوپیک برای انتقال نیروی الکترومغناطیس کار می کند. اگرچه میدان الکترومغناطیسی در مقیاس بزرگی که ما به آن عادت کرده‌ایم پیوسته به نظر می‌رسد، اما وقتی بزرگ‌نمایی می‌کنیم، با فوتون‌های بیقرار* «bumpy» روبرو می‌شویم. پس پرسش اصلی گرانش کوانتومی این است: آیا فضا-زمان نیز به دریایی کف آلود از ذرات در کوچکترین مقیاس ها ، تبدیل می‌شود، یا مانند سطح دریاچه ای صاف باقی می ماند؟ دانشمندان عموماً معتقدند که گرانش باید در کوچکترین مقیاس ها ناهموار و ناصاف باشد. برجستگی ها ذراتی فرضی به نام گراویتون هستند. اما وقتی فیزیکدانان از ابزارهای ریاضی برای توصیف چگونگی ایجاد گرانش از گراویتون ها در مقیاس های بسیار کوچک استفاده می کنند، همه چیز خراب می شود.
"ریاضی غیرممکن می شود و پاسخ های پوچ مانند بی نهایت را تولید می کند که در آن باید اعداد متناهی را به عنوان پاسخ دریافت می‌کردیم . هیروسی اوگوری، استاد فیزیک نظری و ریاضیات فرد کاولی و مدیر مؤسسه فیزیک نظری والتر برک می‌گوید: «این نشان می‌دهد که چیزی اشتباه است. به خوبی درک نشده است که ساختن یک چارچوب نظری ثابت، یکپارچه سازی نسبیت عام و مکانیک کوانتومی چقدر سخت است. به نظر می رسد غیرممکن باشد، اما ما نظریه ریسمان را داریم.

🆔 @phys_Q

هیروشی اوگوری. اعتبار: براندون هوک/کالتک

🟣 چرا اصل هولوگرافیک بسیار هیجان انگیز است

کیو بیت ها در واقع با bloch sphere در فضای هیلبرت توصیف می شوند و خلاف انباشت حجمی آبجکت های 3D در صورت قرار گیری در کنار یکدیگر روی سطح قرار می گیرند و بنوعی شبکه ای در هم تنیده را تشکیل می دهند و این مهم بسیار شبیه سطح 2D هایپربولیک اطلاعات کوانتومی در تئوری هولوگرافیک است. و از آنجایی که مقدار کیوبیت بسته به مقدار جفت درهم تنیده آن تغییر می کند، درجه ای از عدم تعین indeterminacy در سیستم وجود دارد. اگر هنوز کیوبیت اول را اندازه گیری نکرده اید، نمی توانید در مورد دومی مطمئن باشید. مقدار عدم قطعیت uncertainty هر سیستم مشخص آنتروپی آن نامیده می شود.
با درهم تنیدگی Entangled از هم گسیختگی disentangled کیوبیت ها، سطح آنتروپی بالا و پایین می رود. شما با میدان های آنتروپی در حالتی دائما در حال تغییر مواجه هستید.
اصل هولوگرافیک معتقد است که جهان سه بعدی ما نمایش یا طرحی از تمام این فعالیت هایی است که روی یک سطح دو بعدی پر از کیوبیت انجام می شود.

قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9406
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9407

‍ 🟣 آیا فضا پیکسل پیکسل pixeled است؟
توسط ویتنی کلاوین
قسمت سوم

◄ریسمان ها در کف strings at the bottom

دانشمندان بسیاری موافق اند که تئوری  ریسمان کامل ترین و محتمل ترین نظریه گرانش کوانتومی تا به امروز است. که یک یونیورس با 10 بُعد را توصیف می کند که شش تای آن برای استفاده در آینده کنار گذاشته می شوند squirreled away و چهار بعد دیگر فضا و زمان را تشکیل می دهند. مطابق با نامش، این نظریه فرض می‌کند که تمام مواد موجود در یونیورس، در بنیادی‌ترین سطح، از ریسمان‌های کوچک ساخته شده‌اند. مانند یک ویولن، سیم‌ها در فرکانس‌ها یا نت‌های مختلف طنین انداز می‌شوند و هر نت مربوط به یک ذره منحصربه‌فرد مانند یک الکترون یا فوتون است. تصور می شود یکی از این نت ها با گراویتون مطابقت دارد.
جان شوارتز، استاد فیزیک نظری هارولد براون، یکی از اولین افرادی بود که به قدرت نظریه ریسمان برای پر کردن شکاف بین دنیای کوانتومی و گرانش پی برد. در دهه 1970، او و همکارش جوئل شرک تلاش کردند تا از ابزارهای ریاضی نظریه ریسمان برای توصیف نیروی هسته ای قوی استفاده کنند. با این حال، آنها متوجه شدند که در صورت تغییر مسیر، معایب این نظریه می تواند به مزیت تبدیل شود.‌‌

شوارتز در مصاحبه ای در سال 2018 گفت: «به جای اصرار بر ایجاد نظریه نیروی هسته ای قوی، این نظریه زیبا را در نظر گرفتیم و پرسیدیم که چه کارآیی های دیگری دارد؟  "معلوم شد که برای گرانش خوب است. هیچ کدام از ما روی گرانش کار نکرده بودیم. این چیزی نبود که ما به آن علاقه خاصی داشته باشیم اما متوجه شدیم که این نظریه، که در توصیف نیروی هسته‌ای قوی مشکل داشت، باعث ایجاد گرانش می‌شود. وقتی متوجه این موضوع شدیم، می‌دانستم که تا پایان دوران حرفه‌ام چه کار خواهم کرد.»
معلوم می شود که در مقایسه با سایر نیروها، گرانش یک oddball است. اوگوری توضیح می‌دهد: «گرانش ضعیف‌ترین نیرویی است که می‌شناسیم. "من اینجا در طبقه چهارم ساختمان Lauritsen ایستاده ام و دلیل اینکه گرانش مرا از کف نمی کشد این است که در داخل بتن، الکترون ها و هسته هایی وجود دارند که از من پشتیبانی می کنند. بنابراین، میدان الکتریکی بر نیروی گرانش پیروز می شود.»

با این حال، در حالی که نیروی هسته ای قوی در فواصل کوتاه و کوتاه تر ضعیف می شود اما گرانش قوی تر می شود. اوگوری می گوید: " ریسمان ها به ملایم شدن این رفتار پرانرژی کمک می کنند. انرژی از ریسمان ها به بیرون پخش می شود."

◄تست های رومیزی گرانش کوانتومی tabletop tests of Quantum gravity

چالش نظریه ریسمان نه تنها در سازگاری آن با دنیای کم انرژی روزمره ما، بلکه در آزمایش آن است. برای اینکه ببینیم در مقیاس‌های کوچک که در آن فضا-زمان پیکسل بندی می‌شود، چه اتفاقی می‌افتد، آزمایش‌ها باید فواصل را به ترتیبی که به عنوان طول پلانک یا m 10-³⁵ متر شناخته می‌شود، بررسی کنند. برای رسیدن به چنین مقیاس های کوچکی، دانشمندان باید یک آشکارساز به همان اندازه بزرگ بسازند. آدیکاری می گوید: «یک راه این است که چیزی به اندازه منظومه شمسی بسازیم و از این طریق به دنبال نشانه های گرانش کوانتومی بگردیم. "اما این واقعاً گران است و صدها سال طول می کشد!" در عوض، زورک می‌گوید، محققان می‌توانند جنبه‌های گرانش کوانتومی را با استفاده از آزمایش‌های بسیار کوچک‌تر بررسی کنند. او می‌گوید: " برای آزمایش‌های کم‌انرژی که ما پیشنهاد می‌کنیم، نیاز به ماشین های  تئوری ریسمان نیست."

«تحولات نظری مرتبط با نظریه ریسمان ابزارها و درک کمی از آنچه که ما انتظار داریم در گرانش کوانتومی درست باشد را در اختیار ما قرار داده است.»
آزمایش‌های پیشنهادی زورک، آدیکاری و همکارانشان بر روی اثرات گرانش کوانتومی تمرکز دارند که می‌توان آن را در مقیاس‌های قابل کنترل‌تر m  10-¹⁸متر مشاهده کرد. این هنوز بسیار کوچک است، اما به طور بالقوه با استفاده از ابزارهای آزمایشگاهی بسیار دقیق قابل انجام است.

یک پیکسل فضا-زمان آنقدر کوچک است که اگر بخواهیم آن را به اندازه یک دانه شن بزرگ کنیم، اتم ها به بزرگی کهکشان ها خواهند بود.

- رانا آدیکاری

🆔 @phys_Q

🟣 ترکیب سریال True Detective فصل یک و فیلم Interstellar

اگر اشتباه نکنم درباره تئوری هولوگرافیک و فضازمان سخن می گوید البته با یک نماهنگ نمیتوان بصورت دقیق گفت :
یونیورس سه بعدی ما بر اساس مدلسازی ، در افق رویداد حاصل از کلپس یک ستاره چهار بعدی واقع شده است . و چون  از یونیورس n بعدی به افق رویداد n-1 بعدی نگاه می کنیم - قاعده ای بدست می آوریم که آنرا تعمیم می دهیم ‌.
یونیورس سیلندری مالداسینا را بیاد بیاورید ، یک صفحه هایپربولیک دو بعدی که بعد زمان ، از کنار هم قرار گرفتن این صفحات تشکیل می شد و یک سیلندر را تشکیل می داد .

البته آن موجودات 4 بعدی بیچاره خود نیز شامل این قاعده اند و باید با حسرت به بالا نگاه کنند . تخیل علمی بسیار شیرین است ، با  تفکیک فرضیه ، تئوری ، اصل و قانون علمی ، محافظه کاری علمی داشته باشید.

همچنین یونیورس از هر موجود در آن بزرگتر است ، پس تلاش نکنید روایت بالا را به شهود بیاورید . ما درکی از فضای چهار بعدی نداریم ، همینطور نمی دانیم افق رویداد سه بعدی در این فضا چگونه است.

🆔 @phys_Q

گروه فداییان ولایت مسئولیت مسموم سازی مدارس دخترانه قم و تهران را بر عهده گرفت و وعده داد بزودی این عمل را در سرتاسر کشور انجام خواهند داد . آنها دلیل این کار را مخالفت با تحصیل زنان و دختران بیان کردند .

میوز - قیام

🆔 @phys_Q

‍ 🟣 آیا فضا پیکسل پیکسل pixeled است؟
توسط ویتنی کلاوین
قسمت چهارم و پایانی

این آزمایش‌های روی میز مانند LIGO‌ لایگوهای کوچک هستند: تداخل‌سنج‌های L شکل که دو پرتو لیزر را در جهت عمود بر هم پرتاب می‌کنند. لیزرها از آینه ها پراش می کنند و در پوزیشن آغازین خود به هم می رسند. در مورد LIGO، امواج گرانشی فضا را منقبض  می‌کنند، که بر زمان برخورد لیزرها تأثیر می‌گذارد. آزمایش گرانش کوانتومی به دنبال نوع متفاوتی از نوسانات فضا-زمان متشکل از گراویتون هایی است که در چیزی که برخی آن را کوانتوم فضازمان یا کف foam فضا-زمان  می نامند، ظاهر و ناپدید می شوند. (فوتون‌ها و دیگر ذرات کوانتومی نیز وجود خود را مدیون  نوسانات کوانتومی فضازمان هستند.) به جای جستجوی مجزای گراویتون‌ها، محققان به دنبال «همبستگی‌های دوربرد» long-range correlation بین مجموعه‌های پیچیده ذرات فرضی هستند که منجر به نشانه های قابل مشاهده می‌شود. زورک توضیح می‌دهد که این پیوند های دوربرد مانند موج‌های بزرگ‌تر در دریای فضازمان هستند، برخلاف فوم  کف‌آلود که در آن ذرات منفرد ساکن هستند.
او می‌گوید: «ما فکر می‌کنیم نوسانات فضازمانی وجود دارد که ممکن است پرتوهای نور را مختل کند. ما می‌خواهیم دستگاهی طراحی کنیم که در آن نوسانات فضازمان، فوتونی را از پرتوی  تداخل‌سنج به  بیرون پرتاب کند ، و سپس از دیتکتور های تک فوتونی برای خواندن آن اختلال یا آشفتگی فضازمان استفاده کنیم.»

◄فضازمان ایمرجنتال

مونیکا جین وو کانگ، دانشجوی پست دکترای شرمن فیرچایلد در فیزیک نظری در کالتک، هنگام توضیح اصل هولوگرافیک، پیرامون یک اصل کلیدی مدل زورک، می گوید: "گرانش یک هولوگرام است. "
این اصل که با استفاده از نظریه ریسمان در دهه 1990 محقق شد، بیانگر این است که پدیده‌هایی در سه بعد، مانند گرانش، می‌توانند از یک سطح دو بعدی تخت ایمرج شوند . کانگ توضیح می دهد: "اصل هولوگرافیک به این معنی است که تمام اطلاعات موجود در یک حجم از چیزی روی سطح رمزگذاری شده است."
به طور خاص، تصور می‌شود که گرانش و فضازمان از درهم‌تنیدگی ذرات روی سطح دوبعدی پدید می‌آیند. درهم تنیدگی زمانی رخ می دهد که ذرات ساب‌اتمیک در سراسر فضا به هم متصل شوند. ذرات به عنوان یک موجود واحد عمل می کنند بدون اینکه در تماس مستقیم با یکدیگر باشند، تا حدودی مانند گله ای از سارها. دیدگاه‌های مدرن در مورد گرانش کوانتومی با الهام از نظریه ریسمان نشان می‌دهد که فضازمان و گرانش از شبکه‌های درهم تنیدگی تحقق می‌یابند. کانگ می‌گوید: در این شیوه تفکر، فضازمان خود با میزان درهم‌تنیدگی یک چیز تعریف می‌شود.

«اگر به راه‌هایی برای پیوند گرانش کوانتومی با دنیای طبیعی که در آن زندگی می‌کنیم تمرکز نکنیم، در بیابان گم خواهیم شد.»

- کاترین زورک

در آزمایش پیشنهادی زورک و آدیکاری، ایده این است که این سطح دوبعدی، یا آنچه را که «افق کوانتومی» Quantum horizon می‌نامند، برای نوسانات گرانش بررسی شود. آنها توضیح می دهند که گرانش و فضازمان از افق کوانتومی ایمرج می شوند . زورک می گوید: " آزمایش ما فیوزینس fuzziness این سطح surface را اندازه گیری می کند."

این fuzziness نشان دهنده پیکسل سازی pixelation فضازمان است. اگر آزمایش موفق شود، به بازتعریف مفهوم گرانش و فضا در بنیادی ترین و عمیق ترین سطوح کمک می کند.
آدیکاری می‌گوید: «اگر لیوان قهوه‌ام را بیندازم و بیفتد، می‌خواهم فکر کنم که نیروی گرانش است. اما، همانطور که دما «واقعی» نیست، اما نحوه ارتعاش دسته‌ای از مولکول‌ها را توصیف می‌کند، فضازمان ممکن است یک چیز واقعی نباشد. ما می‌بینیم که دسته‌های پرندگان و ماهی‌ها به صورت گروهی حرکت منسجمی را انجام می‌دهند، اما آنها واقعاً از حیوانات منفرد تشکیل شده‌اند. ما می گوییم رفتار گروهی ایمرجنتال است. ممکن است چیزی که از پیکسل‌سازی فضازمان به وجود می‌آید، به سادگی گرانش نامیده شده باشد، زیرا ما هنوز نمی‌دانیم که فضازمان چیست.»

🆔 @phys_Q

Fuzziness: میزان کیفیت یا وضوح یک صدا یا تصویر

📸 عکس روز: حمایت مجدد #برلیناله از خیزش زنان ایران

بار دیگر برخی از سینماگران در برلیناله از خیرش زنان در #ایران پشتیبانی کردند.

dw_persian
🆔 @phys_Q

بانک مرکزی دلار سهمیه رو بست، حتی به صرافی ها هم نمیده دیگه. دلار ۴۹ تا تک تومنی.

🟣اصل عدم قطعیت هایزنبرگ Heisenberg Uncertainty principle

#اصل_عدم_قطعیت تنها محدود به مکان و تکانه نیست بلکه همه مکمل های مزدوج مانند زمان و انرژی را شامل می شود .

جمع بندی اصل عدم تعین
🆔 https://t.me/phys_Q/5568
کلیپ اصل عدم قطعیت
🆔 https://t.me/phys_Q/5586
عدم قطعیت
🆔 https://t.me/higgs_journals/1365

به اعتقاد هانا نویمان، نماینده آلمانی پارلمان اروپا، مذاکرات برجام باید تا زمانی که جمهوری اسلامی ایران شهروندان این کشور را می‌کشد، معلق بمانند. او بهترین راه .رهایی از تهدید هسته‌ای تهران را از بین رفتن رژیم جمهوری اسلامی می‌داند.

#کنفرانس_امنیتی_مونیخ
dw_persian
🆔 @phys_Q

🟣 #غزاله_چلابی⁩ رو یادتون هست؟

دختری که تا آخرین لحظه‌ی عمرش با
تصویر برداری از اعتراضات شجاعت رو پخش میکرد، همون دختری که گفت:« نترسید! نترسید! ما همه با هم هستیم » امروز پنج ماه شد که بینمون نیستی،

ِغزاله چلابی:
https://t.me/phys_Q/8853?single

🔴 #فراموش_نکنیم⁩ ماهک هاشمی فقط‌شونزده سالش بود و بخاطر پخش فراخوان تو خیابون با ضربه های باتوم به قتل رسید .
تا همین امروز کشتار به بهانه های مختلف ادامه دارد .
‏⁧ #ماهک_هاشمی⁩

🆔 @phys_Q

🟣 هنر اعتراضی - نشست مونیخ

اثری از مانا نیستانی

حجم اخبارجدید زیاد و رویداد ها سریع شده ،

🆔 @phys_Q

🟣The almighty Higgs boson imbues many of nature’s fundamental particles with mass. Explore how these fundamental particle interactions work in our interactive visualization of the Standard Model of physics:

✓ بوزون" قادر مطلق و دارای جبروت " هیگز تعیین کننده جرم بسیاری از ذرات بنیادی طبیعت است. نحوه عملکرد این فعل و انفعالات ذرات بنیادی را در نمودار برهمکنشی ما از مدل استاندارد فیزیک کاوش کنید:

در بالا نموداری متفاوت از پارتیکل های بنیادین کوانتومی را با توجه به کایرالیته آنها مشاهده می کنید . با دسته بندی پارتیکل ها بر اساس کایرالیته مشاهده می کنیم که پارتیکل های با کایرالیته مخالف با یکدیگر بر همکنشی ندارند .

Source:
https://www.quantamagazine.org/a-new-map-of-the-standard-model-of-particle-physics-20201022/

ترجمه ی مقاله :
🆔 https://t.me/phys_Q/5658

‍ 🟣 The Future of Error Correction: Taking Advantage of Quantum Scrambling
قسمت اول
Researchers have discovered that complex random behaviors naturally emerge from even the simplest, chaotic dynamics in a quantum simulator. This illustration zooms into one such complex set of states within an apparently smooth quantum system. Credit: Adam Shaw/Caltech‌‌

محققان به تازگی کشف کرده اند که رفتارهای تصادفی پیچیده به طور طبیعی حتی از ساده‌ترین دینامیک‌های آشفته در یک شبیه‌ساز کوانتومی ایمرج می‌شوند. این تجسم در تنظیماتی پیچیده از حالات یک سیستم کوانتومی ظاهراً ملایم smooth ، بزرگنمایی می کند. اعتبار: آدام شاو/کلتک‌‌

◄تصادفیدگی randomness در ماشین های کوانتومی به تایید صحت آنها کمک می کند.
رایانه‌های کوانتومی و سایر سیستم‌های کوانتومی، پخش  و اسکرامبلینگ سریع rapid Scrambling  اطلاعات را می آزمایند ، شبیه به روشی که تاس‌ها در بازی Boggle به هم ریخته jumble می‌شوند. این امر زمانی رخ می‌دهد که واحدهای بنیادین سیستم، معروف به کیوبیت (که شبیه بیت‌های کامپیوتری کلاسیک هستند اما ماهیت کوانتومی دارند)، با یکدیگر درهمتنیده entangled می‌شوند. درهم تنیدگی Entanglement یک پدیده فیزیک کوانتومی است که در آن ذرات به هم کانکت می شوند و حتی اگر در تماس مستقیم نباشند  هم می توانند در نوعی پیوند با یکدیگر قرار بگیرند.
این سیستم‌های کوانتومی فرآیندهای طبیعی را تقلید می‌کنند و به دانشمندان این فرصت را می‌دهند که مواد خلاقانه و منحصربه‌فردی با کاربردهای بالقوه در پزشکی، الکترونیک کامپیوتر و سایر صنایع ایجاد کنند. اگرچه کامپیوترهای کوانتومی در مقیاس کامل هنوز در آینده دور هستند، محققان در حال حاضر در حال انجام آزمایش‌هایی با شبیه‌سازهای کوانتومی هستند، شبیه‌سازهای کوانتومی که مخصوصاً برای حل مشکلات خاص طراحی شده‌اند، مانند شبیه‌سازی کارآمد ابررساناهای با دمای بالا و سایر مواد کوانتومی. این ماشین‌ها همچنین پتانسیل حل مشکلات پیچیده بهینه‌سازی optimization مانند جلوگیری از برخورد در مسیریابی وسایل نقلیه خودران را دارند.
یک چالش در استفاده از این ماشین های کوانتومی این است که آنها بسیار مستعد خطا هستند، بسیار بیشتر از کامپیوترهای کلاسیک. همچنین شناسایی خطاها در این سیستم های جدیدتر بسیار سخت تر است. آدام شاو، دانشجوی فارغ التحصیل فیزیک کالتک و یکی از دو نویسنده اصلی مطالعه در مجله Nature درباره روشی جدید برای تأیید صحت عملکرد دستگاه‌های کوانتومی، می‌گوید: «در بیشتر موارد، رایانه‌های کوانتومی اشتباهات زیادی مرتکب می‌شوند. "شما نمی توانید دستگاه را باز کنید و داخل آن را نگاه کنید،  حجم عظیمی از اطلاعات در حال ذخیره است - مانند یک کامپیوتر کلاسیک که نمی توان آن را بررسی و تایید کرد."

🆔 @phys_Q