فساد سیستماتیک جمهوری اسلامی!

جلسه غیر علنی شورای شهر تهران گوش کن چگونه با هم قسم میخورن که تک خوری نکنند!


🆔 @phys_Q

🟣 آیا می توان به شبیه ساز کوانتومی  اعتماد کرد؟ فیزیکدانان MIT یک پدیده کوانتومی جدید را گزارش کردند

با شبیه سازی یک سیستم کوانتومی محققان الگویی پنهان پشت نوسانات تصادفی سیستم مشاهده کردند .

در مطالعه‌ای که اخیراً در Nature منتشر شده است، فیزیکدانان MIT و Caltech یک پدیده کوانتومی جدید را گزارش کردند:
◄ آنها دریافتند که تصادفیدگی randomness منحصربفردی در نوسانات کوانتومی اتم‌ها وجود دارد و این رفتار تصادفی یک الگوی یونیورسال و قابل پیش‌بینی را نشان می‌دهد. رفتاری که هم تصادفی و هم قابل پیش بینی است ممکن است مانند یک تناقض به نظر برسد. اما این تیم تایید کرد که نوسانات تصادفی خاصی می توانند از یک الگوی آماری قابل پیش بینی پیروی کنند.

با مطالعه این الگوی تصادفی میتوان عددی بنام معیار وفاداری سیستم را تعریف کرد که میزان اعتماد ما به شبیه ساز کوانتومی را تعیین می کند .

قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9372
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9374

Source:
https://scitechdaily.com/can-you-trust-your-quantum-simulator-mit-physicists-report-a-new-quantum-phenomenon/

‍ 🟣 آیا می توان به شبیه ساز کوانتومی اعتماد کرد؟ فیزیکدانان MIT یک پدیده کوانتومی جدید را گزارش کردند
12 فوریه، 2023 توسط جنیفر چو، موسسه فناوری ماساچوست - قسمت نخست
◄ فیزیکدانان MIT پروتکلی برای تأیید صحت آزمایش‌های کوانتومی ابداع کرده‌اند.

یک پیشرفت اخیر روشی را برای تأیید اعتبار آزمایش‌های بررسی رفتار عجیب سیستم‌های مقیاس اتمی ارائه می‌دهد.
فیزیک در مقیاس اتمی عجیب می شود. دانشمندان در حال استفاده از شبیه‌سازهای آنالوگ کوانتومی هستند - آزمایش‌های تجربی که شامل سرد سازی اتم‌های متعدد تا دمای پایین و بررسی آنها با استفاده از لیزرها و آهن‌رباهای دقیق کالیبره‌شده - برای کشف، مهار و کنترل این اثرات کوانتومی غیرمعمول است.

دانشمندان امیدوارند که هر درک جدیدی که از شبیه سازهای کوانتومی به دست می آید، طرح هایی را برای طراحی مواد جدید عجیب و غریب، الکترونیک هوشمندتر و کارآمدتر و رایانه های کوانتومی کاربردی ارائه دهد. اما برای به دست آوردن بینش شبیه سازهای کوانتومی، دانشمندان ابتدا باید به آنها اعتماد کنند.
یعنی آنها باید مطمئن باشند که دستگاه کوانتومی آنها "وفاداری بالا" دارد و رفتار کوانتومی را به دقت منعکس می کند. به عنوان مثال، اگر سیستمی از اتم ها به راحتی تحت تأثیر نویز خارجی قرار گیرد، محققان می توانند اثر کوانتومی را در جایی که نویز خارجی وجود ندارد فرض کنند. اما تاکنون هیچ راه قابل اعتمادی برای مشخص کردن وفاداری شبیه سازهای آنالوگ کوانتومی وجود نداشته است.
در مطالعه‌ای که اخیراً در Nature منتشر شده است، فیزیکدانان MIT و Caltech یک پدیده کوانتومی جدید را گزارش کردند:
◄ آنها دریافتند که تصادفیدگی randomness منحصربفردی در نوسانات کوانتومی اتم‌ها وجود دارد و این رفتار تصادفی یک الگوی یونیورسال و قابل پیش‌بینی را نشان می‌دهد. رفتاری که هم تصادفی و هم قابل پیش بینی است ممکن است مانند یک تناقض به نظر برسد. اما این تیم تایید کرد که نوسانات تصادفی خاصی می توانند از یک الگوی آماری قابل پیش بینی پیروی کنند.

علاوه بر این، محققان از این تصادفیدگی کوانتومی به عنوان ابزاری برای توصیف درستی یک شبیه‌ساز آنالوگ کوانتومی استفاده کرده‌اند. آنها از طریق تئوریک و تجربی نشان دادند که می توانند دقت یک شبیه ساز کوانتومی را با آنالیز نوسانات تصادفی آن تعیین کنند.
این تیم پروتکل معیار جدیدی را توسعه داده است که می تواند برای شبیه سازهای آنالوگ کوانتومی موجود اعمال شود تا وفاداری آنها را بر اساس الگوی نوسانات کوانتومی آنها اندازه گیری کند. این پروتکل می تواند به سرعت توسعه مواد جدید عجیب و غریب و سیستم های محاسباتی کوانتومی کمک کند.
سوونون چای Soonwon Choi، یکی از نویسندگان این مطالعه، استادیار فیزیک در MIT، می‌گوید: «این کار امکان توصیف بسیاری از دستگاه‌های کوانتومی موجود را با دقت بسیار بالا فراهم می‌کند. همچنین نشان می‌دهد که ساختارهای نظری عمیق‌تری در پشت تصادفیدگی سیستم‌های کوانتومی آشفته نسبت به آنچه قبلاً فکر می‌کردیم وجود دارد.

نویسندگان این مطالعه شامل دانشجوی فارغ التحصیل MIT دانیل مارک و همکاران در Caltech، دانشگاه ایلینوی در Urbana-Champaign، دانشگاه هاروارد و دانشگاه کالیفرنیا در برکلی هستند.

◄تکامل تصادفی random Evolution

انگیزه مطالعه جدید پیشرفت در سال 2019 توسط گوگل بود، جایی که محققان یک کامپیوتر کوانتومی دیجیتالی به نام "Sycamore" ساخته بودند که می تواند محاسبات خاصی را سریعتر از یک کامپیوتر کلاسیک انجام دهد.
در حالی که واحدهای محاسباتی در یک کامپیوتر کلاسیک «بیت‌هایی» هستند که به صورت 0 یا 1 وجود دارند، واحدهای یک رایانه کوانتومی، که به عنوان «کیوبیت‌ها» شناخته می‌شوند، می‌توانند در برهم‌نهی چند حالت وجود داشته باشند. وقتی چند کیوبیت با هم تعامل دارند، در تئوری می‌توانند الگوریتم‌های خاصی را اجرا کنند که مسائل دشوار را در زمان بسیار کوتاه‌تری نسبت به هر کامپیوتر کلاسیکی حل می‌کند.
محققان گوگل سیستمی از حلقه‌های ابررسانا را طوری مهندسی کردند که مانند 53 کیوبیت عمل کند، و نشان دادند که «کامپیوتر» می‌تواند محاسبات خاصی را انجام دهد که معمولاً برای سریع‌ترین ابررایانه‌های جهان هم بسیار سخت است.
گوگل همچنین نشان داد که می تواند وفاداری سیستم را کمیت بندی کند. با تغییر تصادفی وضعیت تک تک کیوبیت ها و مقایسه حالت های حاصل از تمام 53 کیوبیت با آنچه که اصول مکانیک کوانتومی پیش بینی می کند، توانستند دقت سیستم را اندازه گیری کنند.‌‌

🆔 @phys_Q

صبحان الله - انسان ایستاده بر مغاکی ژرف ، مغاکی که سقوط در آن فرو افتادن از مقام انسانیت و عبور از آن زایش ابر انسان است . اینکه بسیاری از مردم در جهانی می زی اند که قوانین فیزیک در آن هیچ اعتباری ندارد گمانم سقوط از شرف انسانی ست . باید از پستی و فرومایگی در رنج باشید تا به مفهوم انسانیت بیاندیشید و البته پیازخورده بوی پیاز را تشخیص نمی دهد .

🆔 @phys_Q

‍ 🟣 آیا می توان به شبیه ساز کوانتومی  اعتماد کرد؟ فیزیکدانان MIT یک پدیده کوانتومی جدید را گزارش کردند
قسمت دوم و پایانی

چای و همکارانش شگفت زده بودند که آیا می توانند از یک رویکرد تصادفی مشابه برای سنجش درستی شبیه سازهای آنالوگ کوانتومی استفاده کنند. اما یک مانع وجود داشت که باید برطرف می‌شد:

◄ برخلاف سیستم کوانتومی دیجیتال گوگل، دستکاری اتم‌ها و سایر کیوبیت‌ها در شبیه‌سازهای آنالوگ بسیار دشوار است و بنابراین به‌طور تصادفی کنترل می‌شوند.
اما از طریق برخی مدل‌سازی‌های نظری، چای متوجه شد که اثر جمعی دستکاری کیوبیت‌ها در سیستم Google می‌تواند در یک شبیه‌ساز کوانتومی آنالوگ با صرف اجازه دادن به کیوبیت‌ها به طور طبیعی تکامل یابد.

چای می گوید: «ما متوجه شدیم که مجبور نیستیم این رفتار تصادفی را مهندسی کنیم. بدون تنظیم دقیق، ما فقط می‌توانیم اجازه دهیم دینامیک طبیعی شبیه‌سازهای کوانتومی تکامل یابد و نتیجه منجر به الگوی تصادفی مشابهی به دلیل آشوب خواهد شد.
به عنوان یک مثال بسیار ساده، یک سیستم پنج کیوبیتی را تصور کنید. هر کیوبیت می تواند به طور همزمان به صورت 0 یا 1 وجود داشته باشد، تا زمانی که اندازه گیری انجام شود، پس از آن کیوبیت ها در یک حالت یا دیگری قرار می گیرند. با هر اندازه گیری، کیوبیت ها می توانند یکی از 32 ترکیب مختلف را داشته باشند:
0-0-0-0-0، 0-0-0-0-1 and so on.

چای توضیح می‌دهد: «این 32 پیکربندی با توزیع احتمال مشخصی رخ خواهند داد، که دانشمندان معتقدند باید مشابه پیش‌بینی‌های فیزیک آماری باشد. ما نشان می دهیم که آنها به طور متوسط ​​موافق هستند، اما انحرافات و نوساناتی وجود دارد که تصادفیدگی یونیورسال را نشان می دهد که ما نمی دانستیم. و این تصادفیدگی به نظر می رسد مانند این است که شما آن عملیات تصادفی را که گوگل انجام داده بود اجرا کنید.
محققان فرض کردند که اگر بتوانند یک شبیه‌سازی عددی ایجاد کنند که دقیقاً دینامیک و نوسانات تصادف یونیورسال یک شبیه‌ساز کوانتومی را نشان می‌دهد، می‌توانند نتایج پیش‌بینی‌شده را با نتایج واقعی شبیه‌ساز مقایسه کنند. هر چه این دو به هم نزدیکتر باشند، شبیه ساز کوانتومی باید دقیق تر باشد.
برای آزمایش این ایده، چای با آزمایش‌گرانی در Caltech که یک شبیه‌ساز آنالوگ کوانتومی متشکل از 25 اتم را مهندسی کردند، همکاری کرد. فیزیکدانان برای برانگیختن جمعی اتم‌ها، لیزری را روی این آزمایش تنظیم کردند، سپس به کیوبیت‌ها اجازه دادند که به طور طبیعی برهم‌کنش داشته باشند و در طول زمان تکامل یابند. آنها وضعیت هر کیوبیت را در چندین مرحله اندازه گیری کردند و در مجموع 10000 اندازه گیری را جمع آوری کردند.
چای و همکارانش همچنین یک مدل عددی برای نشان دادن دینامیک کوانتومی آزمایش ایجاد کردند و معادله‌ای را که برای پیش‌بینی نوسان‌های تصادفی یونیورسال که باید به وجود بیآیند، به دست آوردند. محققان سپس اندازه‌گیری‌های تجربی خود را با نتایج پیش‌بینی‌شده مدل مقایسه کردند و تطابق بسیار نزدیکی را مشاهده کردند - شواهد قوی مبنی بر اینکه می‌توان به این شبیه‌ساز خاص به عنوان منعکس‌کننده رفتار مکانیک کوانتومی خالص اعتماد کرد.
به طور گسترده تر، نتایج روش جدیدی را برای توصیف تقریباً هر شبیه ساز آنالوگ کوانتومی موجود نشان می دهد.
چای می‌گوید: «توانایی توصیف دستگاه‌های کوانتومی یک ابزار فنی بسیار اساسی برای ساختن سیستم‌های کوانتومی بزرگ‌تر، دقیق‌تر و پیچیده‌تر است. "با ابزار ما، دانشمندان می توانند بدانند که آیا با یک سیستم قابل اعتماد کار می کنند یا خیر."

Reference: “Preparing random states and benchmarking with many-body quantum chaos” by Joonhee Choi, Adam L. Shaw, Ivaylo S. Madjarov, Xin Xie, Ran Finkelstein, Jacob P. Covey, Jordan S. Cotler, Daniel K. Mark, Hsin-Yuan Huang, Anant Kale, Hannes Pichler, Fernando G. S. L. Brandão, Soonwon Choi, and Manuel Endres, 18 January 2023, Nature.
DOI: 10.1038/s41586-022-05442-1
The study was funded, in part, by the U.S. National Science Foundation, the Defense Advanced Research Projects Agency, the Army Research Office, and the Department of Energy.‌‌

🆔 @phys_Q

مسحور کننده است 👌 کیهان کلهر

یه رباعی خیام کم داشت .


🆔 @phys_Q

🅱 #معرفی_کتاب پارادوکس خوبی ۱/۴
از ریچارد رنگهام
youtube.com/@DrAzarakhshMokriOfficial

دکتر آذرخش مکری
@FarazTed
🆔 @phys_Q

لوس‌انجلس‌تایمز تعداد افراد در تجمع دیروز رو ۸۰.۰۰۰ نفر تخمین زده و نوشته که از بزرگترین گردهمایی‌های اینچنینی در تاریخ امریکا بوده.

XrXIII

🆔 @phys_Q

#ترانه ببخشید
توماج صالحی

#هنراعتراض

🆔 @phys_Q

🟣 Niels Bohr's final interview, on 17 Nov 1962, was by Thomas Kuhn, known for his probing questions. Drawing a picture of the 'Einstein Box' on his blackboard, Bohr explained how he won an intellectual argument with Einstein. Sadly, Bohr died the next day:
◄ آخرین مصاحبه نیلز بور، در 17 نوامبر 1962، توسط توماس کوهن انجام شد که به خاطر کاوشگری در پرسش ها شهرت داشت. بور با کشیدن تصویری از "جعبه انیشتین" روی تخته سیاه توضیح داد که چگونه در یک بحث فکری با انیشتین پیروز شد. متأسفانه، بور روز بعد درگذشت.
https://aip.org/history-programs/niels-bohr-library/oral-histories/4517-5

🆔 @phys_Q

🟣 holographic principle

¹- https://t.me/phys_Q/9034

²- https://t.me/phys_Q/9036

³- https://t.me/phys_Q/9052

⁴- https://t.me/phys_Q/9058

⁵- https://t.me/phys_Q/9070

⁶- https://t.me/phys_Q/9071

⁷-https://t.me/phys_Q/9072

Ref:

https://ysjournal.com/physics/the-holographic-principle/


🔺 AdS/CFT Correspondence

https://t.me/phys_Q/9011

‍ 🟣 یک یونیورس یک تئوری ....


از زمان زایش تئوری کوانتوم شگفتی و شکوه فیزیک و پی‌آیند آن یونیورس ، صد چندان گردید .
در ابتدا دانشمندان در پذیرش تئوری کوانتوم دچار تردید شدند ، زیرا فیزیک کلاسیک که علّی causal و تعیین‌گرا deterministic بود و تا آنزمان کلیّت مکانیسم یونیورس را تشکیل میداد ، به ناگاه بی اهمیت و کوچک و کنار گذاشته می شد و فیزیکی جدید توصیف می شد که نا تعیین‌گرا indeterministic و ناموضع non-localistic بود .
نظریه کوانتوم انقلابی در فیزیک ، فلسفه ، شیمی و دیگر بستر های علوم تجربی ایجاد کرد که تا امروز ادامه دارد .

اما اکنون باز هم فیزیک مانند پیشاکوانتوم دچار رکود شده است و سخن از فیزیک مدرن دیگری ست . همانطور که نظریه کوانتوم بنیاد فیزیک کلاسیک محسوب می شود ، فیزیک مدرن آتی بنیاد نظریه کوانتوم محسوب می شود . تابع موج wave function ، اصل عدم قطعیت Uncertainty principle ، مکانیک ماتریسی و دیگر حوزه هایی مانند تئوری ریسمان string theory و تئوری میدان کوانتومی Quantum Field theory و حتی نسبیت عام General Relativity و .... با ریاضیات اعتبار داده شده اند . و نقش ریاضیات mathmathic در فیزیک مدرن به احتمال زیاد ویژه تر از همین نقش در نظریه کوانتوم است .
در اصل هولوگرافیک holographic principle ، فیزیکدانان ریاضیاتی بسیاری از جنبه های ریاضی را برای نخستین بار ابداع کردند و تکامل بخشیدند تا در نهایت با کدگذاری encode اطلاعات در یک فضازمان هایپربولیک با کورویچر منفی ، از طریق تئوری ریسمان در درون یک سیلندر بتوانند تئوری پارتیکلی یا یک تئوری میدان کانفورمال در مرز این سیلندر را ایمرج emerge کنند .

بیش از دهها تن از بزرگ ترین فیزیسیست ها و مطرح ترین ریاضیدان ها ، شبانه روز تلاش کردند تا با ایده ها و حدس های منطقی ریاضیاتی یک تئوری در برابر یک یونیورس قرار دهند . به گفته دانشمندان تئوری هولوگرافیک نخستین تئوری از نوع خود است و در آینده احتمالا تئوری های جذاب تر و با دقت ریاضیاتی بالاتر مطرح خواهند شد.
تئوری هولوگرافیک غیرشهودی ست به این معنا که بسیاری از مفاهیم آن تجسم پذیر نیستند و با ذهن سه بعدی بشری سازگار نیستند ، از جمله دوگانگی AdS/CFT که از لحاظ ریاضی امکان پذیر اما در تجسمات بشری ناممکن است ‌.

حتی اگر فرض کنیم که تئوری هولوگرافیک تمام و کمال تایید شود ، باز هم فیزیک به پایان نخواهد رسید. فیزیکی که زمانی بنظر می رسید با فیزیک کلاسیک به پایان خواهد رسید ، هرگز به پایان نخواهد رسید . پس از طرح تئوری فیزیک مدرن نوعی فیزیک زیر لایه جدید تر مورد نیاز است که بستر و محیط بر یونیورس ماست .

فیزیک هیچ nothingness که در آن پتانسیل ایجاد شمار بی نهایت یونیورس های متفاوت با قوانین و قواعد و ثابت constant های متفاوت وجود دارد و باید با فیزیک مدرن مورد مطالعه کنونی سازگار گردد .
میتوانید کمی رادیکال تر ، سازوکاری زیرلایه این فیزیک هیچ nothingness نیز متصور شوید با این تذکر نا امید کننده که دقیقا مانند فیزیک هیچ ، اطلاعات خاصی پیرامون آن وجود ندارد و تنها یک گفتمان فلسفی جهت ورزیده سازی نورون های مغزی شماست ‌.


@phys_Q

" You might emerge somewhere else in space. Somewhen else in time. "

- Carl Sagan , SR , GR

🟣 این مقالات را پیرامون کرمچاله ها و تئوری هولوگرافیک مطالعه کنید در روز های آتی مقالاتی از مت استراسلر پیرامون این مطالعات همرسانی خواهیم کرد .

🔻شبیه سازی کوانتوم کامپیوتینگ از یک کرمچاله :
https://t.me/phys_Q/9213
🔻راز شگفت سیاهچاله ها نیویورک تایمز
https://t.me/phys_Q/8635
🔻دوگانگی AdS/CFT و گرانش کوانتومی
https://t.me/phys_Q/6644

جعفر پناه‌پور، محیط‌‌بان، ویدیویی از ترکیب زیبای ماه و گله‌ای از قوچ و میش‌های ارتفاعات هیرکانی در پارک ملی گلستان را در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده است

🆔 @phys_Q

🟣 “Not only is the Universe stranger than we think, it is stranger than we can think.”

✓ "یونیورس نه تنها شگفت تر  و ناشناخته تر از آن چیزی است که ما فکر می کنیم، بلکه  از آن چیزی است که می توانیم فکر کنیم هم شگفت تر و ناشناخته تر است ."

- Werner Heisenberg

🆔 @phys_Q

مشکل زلزله و یکی از راه حل ها

🆔 @phys_Q

🟣 [Not] A Wormhole in a Laboratory
کرمچاله در آزمایشگاه یا چی؟
توسط مت استراسلر
مقدمه - مقاله نخست
خب حالا…

▪︎ آیا فیزیکدانان یک کرم چاله در آزمایشگاه ایجاد کردند؟ خیر

▪︎آیا فیزیکدانان یک نوزاد کرم چاله  در آزمایشگاه ایجاد کردند؟ خیر

▪︎آیا فیزیکدانان موفق به مطالعه گرانش کوانتومی در آزمایشگاه شدند؟ خیر

▪︎آیا فیزیکدانان یک کرم چاله را در آزمایشگاه شبیه سازی کردند؟ خیر

▪︎آیا فیزیکدانان گامی برای شبیه سازی کرم چاله در آزمایشگاه برداشتند؟ خیر

▪︎آیا فیزیکدانان گامی  به سوی شبیه‌سازی شبیه‌سازی کرم‌چاله - یک «مدل اسباب‌بازی» کرم‌چاله - در آزمایشگاه برداشتند؟ شاید.

سخنم را بد متوجه نشوید، کاری که آنها انجام دادند بسیار جالب است! من هم اگر درگیر این مطالعه بودم به آن افتخار می کردم. به نویسندگان این مقاله تبریک می‌گوییم. روش ها و نتایج جدید و قابل تامل است.

اما تبلیغات  ژورنالیستی؟ شدیدا، جهت افزایش فاکتور های نمایشی در آن عمل کرده ست!
تلاش خواهم کرد، توضیح دهم که آنها واقعا چه کار کردند. توضیح همه مراحل واقعاً بسیار پیچیده است، بنابراین ممکن است کمی طول بکشد. اما در بهترین حالت، کاری که آنها انجام دادند مشابه تلاش برای یادگیری منشأ حیات از طریق برخی شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای بسیار خوب از بیوشیمی ساده، یا یادگیری در مورد ماهیت بنیادی آگاهی با اجرای نوع جدیدی از شبکه‌های عصبی است. که واقعی نیست؛ حتی به واقعیت نزدیک هم نیست؛ به سختی شبیه سازی چیزی است که به واقعیت نزدیک هم نیست.
آیا این روش می تواند روزی به شبیه سازی یک کرم چاله واقعی منجر شود؟ شاید در آینده ای دور. آیا می تواند منجر به ایجاد یک کرم چاله واقعی شود؟ هرگز.
درک اینکه چرا فیزیکدانان گاهی اوقات فکر می کنند ایده خوبی است که بیشتر از آنچه واقعا انجام داده اند ادعا کنند، برایم سخت است. من کسی را نمی شناسم که واقعاً از آن سود برده باشد‌‌.
https://profmattstrassler.com/2022/12/01/not-a-wormhole-in-a-laboratory/

🆔 @phys_Q

🟣 'If science, like art, is to perform its mission truly and fully, its achievements must enter not only superficially, but with their inner meaning, into the consciousness of people.'
◄ اگر بنا باشد ساینس، مانند هنر، رسالت خود را به درستی و تمام و کمال انجام دهد، دستاوردهای آن باید ، نه تنها به صورت سطحی بلکه با معانی درونی خود ، وارد آگاهی مردم شود.
-Albert Einstein
(Speech at opening of 1939 World's Fair)

🆔 @phys_Q

ماموران حکومتی‌ ۲۵ آبان به چشم نازنین ۱۶ ساله در #بندرعباس از فاصله نزدیک گلوله شلیک کردند. بعد از دو بار عمل جراحی هنوز گلوله‌های ساچمه‌ای در چشمش‌ است و خارج نشده. او در استوری اینستاگرامش نوشته:« امیدوارم تو جشن آزادی باشم و به خودم بگم دیدی ارزششو‌ داشت‌‌»

🆔 @phys_Q

‍ 🟣 فیزیکدانان نظریه ریسمان و ابعاد اضافی را در آزمایشگاه کشف کردند!
توسط مت استراسلر
مقاله دوم - قسمت نخست

با چنین سرفصلی، احتمالاً فکر می کنید که این عنوانی تقلبی است. اما در واقع، کاملاً جدی هستیم . نه تنها این، این کشف در دهه 1960 انجام شد. به دلیل یک رویارویی تاریخی، فیزیکدانان درگیر ، ابتدائا متوجه آن نشدند.
گفتنی است، این عنوان مشکلات عمیقی دارد. اما عناوینی که این مدت دیدیم، در امتداد این جمله که «فیزیکدانان یک کرم‌چاله نوزاد در آزمایشگاه ایجاد می‌کنند»، در واقع بدتر از این هستند.
این درست تر است که بگوییم «تئوری ریسمان و ابعاد اضافی به طور تجربی در دهه 1960 کشف شد» تا اینکه بگوییم «یک نوزاد کرم چاله در آزمایشگاه در اوایل دهه 2020 ایجاد شد».
و حالا به شما نشان خواهیم داد که چرا.
◄ نخستین گپ ، نظریه ریسمان
در دهه 1960، طیف گسترده‌ای از «هادرون‌ها» (ذرات حاوی کوارک‌ها، گلوئون‌ها و ضد کوارک‌ها) کشف شد - نه فقط پروتون‌ها و نوترون‌هایی که از آن‌ها ساخته شده‌ایم، یا پیون‌ها و پسرعموهایشان که در دهه‌های 1940 و 1950 یافت شدند. تعداد زیادی از آنها، با الفبای یونانی-سالاد نامگذاری شدند. مطالعه این هادرون‌ها قبل از کشف کوارک ها منجر به این پیشنهاد شد، که شاید هادرون‌ها ریسمان های کوچکی باشند. شواهد تجربی کمی برای این ایده وجود داشت! اما برای کوتاه کردن داستان، این پیشنهاد در نهایت با کشف و تایید کوارک ها در دهه 1970 شکست خورد. (در همین حال، نظریه ریسمان برای نظریه گرانش کوانتومی و غیره استفاده شد.

اما در واقع، نظریه ریسمان شکست نخورد. این فقط نظریه ریسمان در چهار بعد تخت بود که شکست خورد.

در سال 1997، خوان مالداسنا، با پیروی از ایده‌های قدیمی جرارد تی هوفت و الکساندر پولیاکوف، و به‌وسیله آثار بسیاری دیگر از محققان نظریه ریسمان/سیاهچاله (مانند ایگور کلبانوف، اندی استرومینگر، و غیره) به آن اشاره کرد. شواهد قوی برای یک حدس رادیکال چنین نتیجه گرفت:
نظریه‌های میدان کوانتومی (نظریه‌های گلوئون‌ها، ذرات کوارک‌مانند، و برخی دیگر ذرات اضافی، اما بدون گرانش، در جهانی با سه بعد فضایی و یک بعد زمانی) وجود دارند که دقیقاً معادل نظریه ریسمان‌های ابر تقارنی هستند (نظریه‌ای با ۹ بعد فضایی و بعد یک زمانی، با مجموعه‌ای از ذرات و میدان‌های نامتناهی، و با گرانش کوانتومی) که در آن ریسمانها در یک فضای منحنی 9+1 بعدی یکنواخت حرکت می‌کنند.

این در ابتدا دیوانه کننده به نظر می رسد. چگونه یک نظریه با گرانش کوانتومی می تواند معادل نظریه ای بدون گرانش کوانتومی باشد؟ و چگونه می توان دو نظریه با تعداد فضا-ابعاد متفاوت معادل هم باشند؟ با این وجود، این حدس تقریباً به طور قطع درست است. در این محتوا ، به نفع این حدس «AdS/CFT» یا «دوگانگی سنج/ریسمان gauge/string » خواهیم پرداخت و به شواهد نمی‌پردازیم.
در مدت کوتاهی، حدس مالداسینا به نظریه هایی که بیشتر شبیه به دنیای واقعی هستند - گلوئون / کوارک / و غیره گسترش یافت. تئوری هایی که رفتاری بسیار شبیه به دنیای واقعی از خود نشان می دهند. به عنوان مثال، این شامل تشکیل هادرون از گلوئون ها و ذرات کوارک مانند، همراه با بسیاری از هادرون های اضافی است که در دنیای واقعی یافت نمی شوند. حدس بیانگر این است که این نظریه ها (که لزوماً خود ابر تقارنی نیستند) نیز دقیقاً معادل یک نظریه ریسمان ابرتقارن هستند، اما همراه با گرانش کوانتومی، و در فضای منحنی curved پیچیده تر Complicate (اشاره به فضای AdS ).

مسمومیت سریالی مدارس دخترانه از قم به تهران(منیریه) رسید . بنا بر اعلام رسانه محلی قم نیوز پای یک گروه رادیکال شیعه مذهب وصل به حوزه با انگیزه مخالفت با تحصیل زنان ، در میان است . سکوت کامل نهاد های امنیتی و مسئولین امر را شاهدیم .

🆔 @phys_Q