🟣 A new way to explore proton’s structure with neutrinos yields first results
◄ یک روش جدید برای کشف ساختار پروتون با نوترینوها اولین نتایج را به دست می دهد .
نوشته مادلین اوکیف

چشم های ما با یک سری گیرنده طول موج های مختلفی فوتونی را سنس می کنند و اطلاعات به مغز ارسال و مورد پردازش قرار می گیرند تا تصویر در مغز تولید شود .
این فرآیند الگوی تمام سیستم های راداری واقع شده است ، فوتون ارسال می کنند و سپس بازتاب فوتون های ارسالی را جمع آوری و تصویر آبجکت پیش رو را بازتولید می کنند .
برهمکنش الکترومغناطیسی بسیار قوی ست و از همین رو محدودیت هایی برای سیستم های فیزیکی را شامل شده است . اکنون دانشمندان در فرمی‌لب سیستم متشکل از نوترینو شکل داده اند تا بواسطه برهمکنش های ضعیف سایز و دیگر مشخصات پروتون ها را ارزیابی کنند. دقت ابزار افزایش خواهد یافت .

قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9357
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9359
Source:
https://www.symmetrymagazine.org/article/a-new-way-to-explore-protons-structure-with-neutrinos-yields-first-results

‍ 🟣 A new way to explore proton’s structure with neutrinos yields first results
◄ یک روش جدید برای کشف ساختار پروتون با نوترینوها اولین نتایج را به دست می دهد .
نوشته مادلین اوکیف - قسمت دوم و پایانی

تجین کای، محقق پست دکتری در دانشگاه یورک و نویسنده اصلی مقاله نیچر می‌گوید: اگر خوش‌بین نبودیم، می‌گفتیم غیرممکن است. کای این تحقیق را برای دکترای خود در دانشگاه روچستر انجام داد.
هیدروژن و کربن از نظر شیمیایی با هم پیوند دارند، بنابراین آشکارساز برهمکنش های هر دو را به یکباره می بیند. اما بعد، متوجه شدم که همان اثرات هسته‌ای که پراکندگی روی کربن را پیچیده می‌کرد، به ما امکان انتخاب هیدروژن را نیز می‌داد و به ما اجازه می‌داد تا برهمکنش های کربنی را کم کنیم.

کای و آری بودک، استاد دانشگاه روچستر، استفاده از هدف پلی استایرن ، مینروا را برای اندازه‌گیری پادنوترینوهای پراکنده شده از پروتون‌ها در هسته‌های هیدروژن و کربن به مشاور دکترای کای، کوین مک فارلند، پیشنهاد کردند. آنها با هم، الگوریتم هایی را برای تفریق پس زمینه کربن بزرگ با شناسایی نوترون های تولید شده از پادنوترینوهایی که اتم های کربن را پراکنده می کنند، توسعه دادند.
مک فارلند، استاد دانشگاه روچستر، می‌گوید:
زمانی که تجین و آری برای اولین بار پیشنهاد کردند که این آنالیز را امتحان کنیم، فکر می‌کردم که خیلی سخت است، و دلگرم نبودم. تجین پشتکار داشت و ثابت کرد که می‌توان آن را انجام داد. "یکی از بهترین بخش های معلم بودن، داشتن دانش آموزی است که به اندازه کافی یاد می گیرد تا به شما ثابت کند اشتباه می کنید."

کای Cai و همکارانش در مینروا برای ثبت بیش از یک میلیون برهمکنش پاد نوترینو در طول سه سال استفاده کردند. آنها مشخص کردند که حدود 5000 مورد از این رویدادهای پراکندگی نوترینو هیدروژن بودند.
با این داده ها، آنها اندازه شعاع بار ضعیف پروتون را 0.17 ± 0.73 فمتومتر استنباط کردند. این اولین اندازه گیری آماری قابل توجهی از شعاع پروتون با استفاده از نوترینو است. در شرایط عدم قطعیت، نتیجه با شعاع بار الکتریکی اندازه‌گیری شده با پراکندگی الکترون همسو می‌شود.
نتیجه نشان می دهد که فیزیکدانان می توانند از این تکنیک پراکندگی نوترینو برای دیدن پروتون از طریق لنز جدید استفاده کنند. نتیجه همچنین درک بهتری از ساختار پروتون ارائه می دهد. این می تواند برای پیش بینی رفتار گروه های پروتون در هسته اتم استفاده شود. اگر فیزیکدانان با اندازه گیری بهتر برهمکنش های نوترینو- پروتون شروع کنند، می توانند مدل های بهتری از برهمکنش های نوترینو-هسته بسازند. این کار باعث بهبود عملکرد سایر آزمایشات نوترینو مانند NOvA در Fermilab و T2K در ژاپن خواهد شد.
برای کای، یکی از هیجان‌انگیزترین چیزها در مورد نتیجه این است که نشان دهد «حتی با یک آشکارساز ذرات عمومی، ما می‌توانیم کارهایی را انجام دهیم که تصور نمی‌کردیم انجام دهیم».
دبورا هریس، سخنگوی همکاری مینروا ، می‌گوید: «وقتی مینروا را پیشنهاد کردیم، هرگز فکر نمی‌کردیم بتوانیم اندازه‌گیری‌هایی را از هیدروژن موجود در آشکارساز استخراج کنیم. ساخت این اثر مستلزم عملکرد فوق‌العاده آشکارساز، ایده‌های تحلیل خلاقانه و سال‌ها دویدن در شدیدترین پرتو نوترینویی پرانرژی روی این سیاره بود.

🆔 @phys_Q

‍ ◄ آتئیست های فیزیک:
خود الفرد نوبل که این جایزه را ایجاد کرده آتئیست بود، تماس ادیسون کاشف هزاره ها، آلن تورینگ پدر دانش کامپیوتر، نیلز بور یکی از پایه گذاران کوانتوم و مدیر مهدکودک بور و برنده ی نوبل ١٩٢٢، پل دیراک و اروین شرودینگر دیگر پایه گذاران مکانیک کوانتومی دارندگان نوبل ١٩٣٣، ماری کوری و همسرش پیر کوری برندگان نوبل ١٩٠٣ مشترک و نوبل ١٩١١ برای ماری کوری به تنهایی، ژان لروند دالامبر که قاعده دالامبر بنام اوست و از آن مکانیک لاگرانژی به دست می‌آید.، لاپلاس فیزیکدان و فیلسوف فرانسوی، ژورس آلفروف و هربرت کرومر هر دو برندگان مشترک نوبل ٢٠٠٠، هانس آلفون نوبل ١٩٧٠، فیلیپ وارن اندرسن نوبل ١٩٧٧، پاتریک بلاکت نوبل ١٩٤٨،آگه بور پسر نیلز بور نوبل ١٩٧٥، پرسی ویلیام بریجمن نوبل ١٩٤٦، جیمز چدویک کشف نوترون نوبل ١٩٣٥، سابراهمانین چاندراسکار نوبل ١٩٨٣، جرج چرپک نوبل ١٩٩٢، ریچارد فاینمن نوبل ١٩٦٥، کارل سیگن فیزیکدان و کیهان شناس معروف، جیمز فرانک نوبل ١٩٢٥، جرج گاموف پیشنهاد مهبانگ و تابش زمینه کیهانی، استیون هاوکینگ، ویتالی گینزبرگ پدر ابررسانایی نوبل ٢٠٠٣، پیتر هیگز کاشف بوزون هیگز (در عامه ذره خدا) و حتی لیان لدرمن برنده نوبل ١٩٨٨ که بوزون هیگز را برای فهم راحت تر مردم ذره خدا نامید و خیلی دردسرساز شد، راسل هالس نوبل ١٩٩٣، لِو لاندائو نوبل ١٩٦٢، ارنست ماخ کشف عدد ماخ عبور از سرعت صوت و دیوار صوتی، ویلیام شاکلی نوبل ١٩٥٦، ایگور تام نوبل ١٩٥٨، ژان باپتیست پرن نوبل ١٩٢٦ و استیون واینبرگ معروف و برنده ی نوبل ١٩٧٩.
◄اگنوستیک های نوبل فیزیک:
آلبرت اینشتین پدر فیزیک مدرن و تئوری نسبیت و گیرنده ی جایزه نوبل ١٩٢١ بخاطر اثر فوتوالکتریک, سی وی رامان نوبل ١٩٣٠، نیکولاس بلومبرگر نوبل ١٩٨١، انریکو فرمی کاشف واپاشی بتا و نوبل ١٩٣٨ گاز فرمی و ذرات بنیادی فرمیون را به نام او گذاشته اند، وال لوگسدون فیچ نوبل ١٩٨٠، جروم ایزاک فریدمن نوبل ١٩٩٠، دنیس گابور نوبل ١٩٧١، روی گلوبر و تئودور ولفگنگ هانش نوبل مشترک ٢٠٠٥، دیوید گراس و فرانک ویلچک مشترک نوبل ٢٠٠٤، موری گل-ماننوبل ١٩٦٩، خِراردوس توفت و مارتینیوس ولتمن هردو نوبل مشترک ١٩٩٩، آلفرد کاستلر نوبل ١٩٦٦، سر آنتونی جیمز لگت نوبل ٢٠٠٣، آلبرت آبراهام مایکلسون نوبل ١٩٠٧، سیمون واندرمیر نوبل ١٩٨٤، سال پرلموتر نوبل ٢٠١١، جان استرات نوبل ١٩٠٤، رابرت کلمن ریچاردسون نوبل ١٩٩٦، یوجین ویگنر نوبل ١٩٦٣ و جرج اسموت نوبل ٢٠٠٦.

🆔 @phys_Q
◄ تصویر : کنفرانس سلوی - بزرگترین رویداد فیزیک که منجر به تولد فیزیک کوانتوم شد.

اگر توانستید به مگس ها بفهمانید که گل از زباله بهتر است، می توانید به خائنین ممکلت بفهمانید کشور، از ثروت بهتر است...

🆔 @phys_Q

«امسال سال خونه، سید علی مهربونه»؟
GhonchehAzad
اگه می‌گید مهربونه، پس چرا می‌گید سالِ خونه؟😭😭
PooyaAtefi
توپ، تانک، نفربر، عرض ادب به رهبر!
این عرض ادب به رهبر رو که ما هم می‌گیم. :)))
wewillbreath
این چه سمی بود؟
سبزی پلو با ماهی، دوست دارم سپاهی؟
itsmabelpinesss
وای :))))))))) واقعا این حجم از احمق بودن برام غیرقابل باوره.
wom_lif_fre
بودجه ۱۴۰۱ سازمان تبلیغات اسلامی ۷۴۲ میلیارد تومن بوده.
و اما نتیجه:
osajehasadi
مرگ بر دیکتاتور، آقا سوار بر موتور.
menchTV
بسیجی ساچمه‌زن، پاشو یکم ساز بزن!
twitter
دیتا شده 3G، درود بر بسیجی!
باقالی‌پلو با گردن، بسیجی‌ها چه کردن!
توپ تانک فشفشه، سدعلی باارزشه!
lostinquestions
نه این‌وری نه اون‌وری، درود به بیت رهبری 😭
khorsow

عقل عرزشی: "توپ تانک فشفشه، خامن‌های منصفه"
اوه اوه برادر هادی شعار جدید ساختم، کوپن ساندیس منو بده🤯
theastrodog_

🆔 @phys_Q

اوضاشونو...:)))) ( ایموجی خنده فراوان)

🟣 فیلم زیر خاکی با ارزش 😍 کنفرانس سلوی 1927


🆔 @phys_Q

این سنجاب رو ببینید.

🆔 @phys_Q

‍ 🟣 بوزون اسکالار هیگز در چهار مولفه Component

بوزون هیگز ذره بنیادی مرتبط با یکی از چهار کامپننت میدان هیگز - با بار و اسپین و بار رنگ صفر است. پرجرم massive است و از این رو بسیار ناپایدار است. میدان هیگز برای مدل استاندارد از اهمیت بنیادین fundamental برخوردار است، زیرا مسئول شکستن ایزوسپین ضعیف و سایر تقارن ها است. به عنوان مثال، در بخش الکتروضعیف، شکست تقارن باعث می‌شود که سه کامپننت میدان هیگز توسط بوزون‌های گیج SU(2) و U(1) جذب شده absorbed و به بوزون‌های W و Z نیروی الکتروضعیف تبدیل شوند. مهمتر از همه، این بوزون ها جرم بدست می آورند. هر دو نظریه الکتروضعیف و QCD در وهله اول تئوری پارتیکلی با جرم صفر هستند: شکستن تقارن توسط میدان هیگز منشأ همه جرم ها در یونیورس است.
مدل استاندارد که میدان هیگز و مکانیزم هیگز را در بر می گیرد، وجود یک میدان اسکالر خنثی را پیش بینی می کند. برانگیختگی های این میدان باید به صورت ذرات خنثی و اسکالر ظاهر شوند. بیش از 40 سال است که ما به دنبال چنین ذراتی بوده ایم. در 4 ژوئیه 2012 در CERN اعلام شد که یک ذره خنثی و تا کنون تقریبا ناشناخته ، دارای جرم مناسب در آزمایشات LHC پیدا شده است. بررسی های بعدی در مورد خواص آن به طور آزمایشی نشان می دهد که اسپین صفر و پاریته مثبت دارد، همانطور که برای هیگز لازم است. پیتر هیگز به همراه فرانسوا انگلرت در سال 2013 جایزه نوبل فیزیک را دریافت کردند.
ساختار میدان هیگز و مکانیسم مربوط به تولید جرم از طریق شکست تقارن توسط سه گروه از نظریه پردازان در همان زمان مورد بررسی قرار گرفت: فرانسوا انگلرت و رابرت بروت در اوت 1964و  توسط پیتر هیگز، در اکتبر 1964; و توسط جرالد گورنیک، کارل هاگن و تام کیبل در نوامبر 1964.

🆔 @phys_Q

تاثیر تماشای انیمیشن‌های کودکان بر صنایع نظامی ج.ا:
شناور بدون سرنشین ج.ا اینشکلی کار میکنه که اول مسیر سرنشین داره ولی قبل برخورد طرف فرمون رو ثابت می‌کنه میپره توی آب!  :)) ‎#جدی

کنترل از راه دور مستقیم ر‌وی اسباب بازی ها را باز میکردید و پیاده سازی میکردید . نه؟....
بهره دهی نداشت ؟ ماهواره هم کسی اجاره نمیداد ؟ پول و بودجه مردم برای کارهای دیگریست؟ بسیار خب! عرضه هم نداشتید لابد!

🆔 @phys_Q
آدمو یاد کامیکازه ژاپن در فرمی مضحک تر میندازه - نوعی انتحار تنبانی! جنگ روسیه و اوکراین مورد مناسبی برای پیش بینی سرنوشت جنگ های بعدی منطقه خواهد بود . تانک و جنگنده های روس با هزینه ساخت چند صد میلیون دلار با یک موشک کوچک با هزینه نهایتا چند ده هزار دلار منهدم می شوند . روسیه ناچار از استفاده از ریز پرنده های آشغال ماست که موتور ها و قطعات بازار آزاد دارند و با تحریم ها قابل تهیه نیستند‌.

مصادف با ۲۲ بهمن دیاسپورا در بیشتر شهر های جهان به خیابان آمدند . در پاریس و در تورنتو و ملبورن و ... و در واشنگتن هم نشست آینده جنبش دموکراسی در ایران برگزار شد .

"کوانتوم مکانیک در راس یک انقلاب علمی"
#تفسیر_کپنهاگن
پارت نخست:
https://t.me/phys_Q/2331

پارت دوم:
https://t.me/phys_Q/2339

پارت سوم:
https://t.me/phys_Q/2346

پارت چهارم:
https://t.me/phys_Q/2360

پارت پنجم و پایانی:
https://t.me/phys_Q/2370

فساد سیستماتیک جمهوری اسلامی!

جلسه غیر علنی شورای شهر تهران گوش کن چگونه با هم قسم میخورن که تک خوری نکنند!


🆔 @phys_Q

🟣 آیا می توان به شبیه ساز کوانتومی  اعتماد کرد؟ فیزیکدانان MIT یک پدیده کوانتومی جدید را گزارش کردند

با شبیه سازی یک سیستم کوانتومی محققان الگویی پنهان پشت نوسانات تصادفی سیستم مشاهده کردند .

در مطالعه‌ای که اخیراً در Nature منتشر شده است، فیزیکدانان MIT و Caltech یک پدیده کوانتومی جدید را گزارش کردند:
◄ آنها دریافتند که تصادفیدگی randomness منحصربفردی در نوسانات کوانتومی اتم‌ها وجود دارد و این رفتار تصادفی یک الگوی یونیورسال و قابل پیش‌بینی را نشان می‌دهد. رفتاری که هم تصادفی و هم قابل پیش بینی است ممکن است مانند یک تناقض به نظر برسد. اما این تیم تایید کرد که نوسانات تصادفی خاصی می توانند از یک الگوی آماری قابل پیش بینی پیروی کنند.

با مطالعه این الگوی تصادفی میتوان عددی بنام معیار وفاداری سیستم را تعریف کرد که میزان اعتماد ما به شبیه ساز کوانتومی را تعیین می کند .

قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9372
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9374

Source:
https://scitechdaily.com/can-you-trust-your-quantum-simulator-mit-physicists-report-a-new-quantum-phenomenon/

‍ 🟣 آیا می توان به شبیه ساز کوانتومی اعتماد کرد؟ فیزیکدانان MIT یک پدیده کوانتومی جدید را گزارش کردند
12 فوریه، 2023 توسط جنیفر چو، موسسه فناوری ماساچوست - قسمت نخست
◄ فیزیکدانان MIT پروتکلی برای تأیید صحت آزمایش‌های کوانتومی ابداع کرده‌اند.

یک پیشرفت اخیر روشی را برای تأیید اعتبار آزمایش‌های بررسی رفتار عجیب سیستم‌های مقیاس اتمی ارائه می‌دهد.
فیزیک در مقیاس اتمی عجیب می شود. دانشمندان در حال استفاده از شبیه‌سازهای آنالوگ کوانتومی هستند - آزمایش‌های تجربی که شامل سرد سازی اتم‌های متعدد تا دمای پایین و بررسی آنها با استفاده از لیزرها و آهن‌رباهای دقیق کالیبره‌شده - برای کشف، مهار و کنترل این اثرات کوانتومی غیرمعمول است.

دانشمندان امیدوارند که هر درک جدیدی که از شبیه سازهای کوانتومی به دست می آید، طرح هایی را برای طراحی مواد جدید عجیب و غریب، الکترونیک هوشمندتر و کارآمدتر و رایانه های کوانتومی کاربردی ارائه دهد. اما برای به دست آوردن بینش شبیه سازهای کوانتومی، دانشمندان ابتدا باید به آنها اعتماد کنند.
یعنی آنها باید مطمئن باشند که دستگاه کوانتومی آنها "وفاداری بالا" دارد و رفتار کوانتومی را به دقت منعکس می کند. به عنوان مثال، اگر سیستمی از اتم ها به راحتی تحت تأثیر نویز خارجی قرار گیرد، محققان می توانند اثر کوانتومی را در جایی که نویز خارجی وجود ندارد فرض کنند. اما تاکنون هیچ راه قابل اعتمادی برای مشخص کردن وفاداری شبیه سازهای آنالوگ کوانتومی وجود نداشته است.
در مطالعه‌ای که اخیراً در Nature منتشر شده است، فیزیکدانان MIT و Caltech یک پدیده کوانتومی جدید را گزارش کردند:
◄ آنها دریافتند که تصادفیدگی randomness منحصربفردی در نوسانات کوانتومی اتم‌ها وجود دارد و این رفتار تصادفی یک الگوی یونیورسال و قابل پیش‌بینی را نشان می‌دهد. رفتاری که هم تصادفی و هم قابل پیش بینی است ممکن است مانند یک تناقض به نظر برسد. اما این تیم تایید کرد که نوسانات تصادفی خاصی می توانند از یک الگوی آماری قابل پیش بینی پیروی کنند.

علاوه بر این، محققان از این تصادفیدگی کوانتومی به عنوان ابزاری برای توصیف درستی یک شبیه‌ساز آنالوگ کوانتومی استفاده کرده‌اند. آنها از طریق تئوریک و تجربی نشان دادند که می توانند دقت یک شبیه ساز کوانتومی را با آنالیز نوسانات تصادفی آن تعیین کنند.
این تیم پروتکل معیار جدیدی را توسعه داده است که می تواند برای شبیه سازهای آنالوگ کوانتومی موجود اعمال شود تا وفاداری آنها را بر اساس الگوی نوسانات کوانتومی آنها اندازه گیری کند. این پروتکل می تواند به سرعت توسعه مواد جدید عجیب و غریب و سیستم های محاسباتی کوانتومی کمک کند.
سوونون چای Soonwon Choi، یکی از نویسندگان این مطالعه، استادیار فیزیک در MIT، می‌گوید: «این کار امکان توصیف بسیاری از دستگاه‌های کوانتومی موجود را با دقت بسیار بالا فراهم می‌کند. همچنین نشان می‌دهد که ساختارهای نظری عمیق‌تری در پشت تصادفیدگی سیستم‌های کوانتومی آشفته نسبت به آنچه قبلاً فکر می‌کردیم وجود دارد.

نویسندگان این مطالعه شامل دانشجوی فارغ التحصیل MIT دانیل مارک و همکاران در Caltech، دانشگاه ایلینوی در Urbana-Champaign، دانشگاه هاروارد و دانشگاه کالیفرنیا در برکلی هستند.

◄تکامل تصادفی random Evolution

انگیزه مطالعه جدید پیشرفت در سال 2019 توسط گوگل بود، جایی که محققان یک کامپیوتر کوانتومی دیجیتالی به نام "Sycamore" ساخته بودند که می تواند محاسبات خاصی را سریعتر از یک کامپیوتر کلاسیک انجام دهد.
در حالی که واحدهای محاسباتی در یک کامپیوتر کلاسیک «بیت‌هایی» هستند که به صورت 0 یا 1 وجود دارند، واحدهای یک رایانه کوانتومی، که به عنوان «کیوبیت‌ها» شناخته می‌شوند، می‌توانند در برهم‌نهی چند حالت وجود داشته باشند. وقتی چند کیوبیت با هم تعامل دارند، در تئوری می‌توانند الگوریتم‌های خاصی را اجرا کنند که مسائل دشوار را در زمان بسیار کوتاه‌تری نسبت به هر کامپیوتر کلاسیکی حل می‌کند.
محققان گوگل سیستمی از حلقه‌های ابررسانا را طوری مهندسی کردند که مانند 53 کیوبیت عمل کند، و نشان دادند که «کامپیوتر» می‌تواند محاسبات خاصی را انجام دهد که معمولاً برای سریع‌ترین ابررایانه‌های جهان هم بسیار سخت است.
گوگل همچنین نشان داد که می تواند وفاداری سیستم را کمیت بندی کند. با تغییر تصادفی وضعیت تک تک کیوبیت ها و مقایسه حالت های حاصل از تمام 53 کیوبیت با آنچه که اصول مکانیک کوانتومی پیش بینی می کند، توانستند دقت سیستم را اندازه گیری کنند.‌‌

🆔 @phys_Q

صبحان الله - انسان ایستاده بر مغاکی ژرف ، مغاکی که سقوط در آن فرو افتادن از مقام انسانیت و عبور از آن زایش ابر انسان است . اینکه بسیاری از مردم در جهانی می زی اند که قوانین فیزیک در آن هیچ اعتباری ندارد گمانم سقوط از شرف انسانی ست . باید از پستی و فرومایگی در رنج باشید تا به مفهوم انسانیت بیاندیشید و البته پیازخورده بوی پیاز را تشخیص نمی دهد .

🆔 @phys_Q

‍ 🟣 آیا می توان به شبیه ساز کوانتومی  اعتماد کرد؟ فیزیکدانان MIT یک پدیده کوانتومی جدید را گزارش کردند
قسمت دوم و پایانی

چای و همکارانش شگفت زده بودند که آیا می توانند از یک رویکرد تصادفی مشابه برای سنجش درستی شبیه سازهای آنالوگ کوانتومی استفاده کنند. اما یک مانع وجود داشت که باید برطرف می‌شد:

◄ برخلاف سیستم کوانتومی دیجیتال گوگل، دستکاری اتم‌ها و سایر کیوبیت‌ها در شبیه‌سازهای آنالوگ بسیار دشوار است و بنابراین به‌طور تصادفی کنترل می‌شوند.
اما از طریق برخی مدل‌سازی‌های نظری، چای متوجه شد که اثر جمعی دستکاری کیوبیت‌ها در سیستم Google می‌تواند در یک شبیه‌ساز کوانتومی آنالوگ با صرف اجازه دادن به کیوبیت‌ها به طور طبیعی تکامل یابد.

چای می گوید: «ما متوجه شدیم که مجبور نیستیم این رفتار تصادفی را مهندسی کنیم. بدون تنظیم دقیق، ما فقط می‌توانیم اجازه دهیم دینامیک طبیعی شبیه‌سازهای کوانتومی تکامل یابد و نتیجه منجر به الگوی تصادفی مشابهی به دلیل آشوب خواهد شد.
به عنوان یک مثال بسیار ساده، یک سیستم پنج کیوبیتی را تصور کنید. هر کیوبیت می تواند به طور همزمان به صورت 0 یا 1 وجود داشته باشد، تا زمانی که اندازه گیری انجام شود، پس از آن کیوبیت ها در یک حالت یا دیگری قرار می گیرند. با هر اندازه گیری، کیوبیت ها می توانند یکی از 32 ترکیب مختلف را داشته باشند:
0-0-0-0-0، 0-0-0-0-1 and so on.

چای توضیح می‌دهد: «این 32 پیکربندی با توزیع احتمال مشخصی رخ خواهند داد، که دانشمندان معتقدند باید مشابه پیش‌بینی‌های فیزیک آماری باشد. ما نشان می دهیم که آنها به طور متوسط ​​موافق هستند، اما انحرافات و نوساناتی وجود دارد که تصادفیدگی یونیورسال را نشان می دهد که ما نمی دانستیم. و این تصادفیدگی به نظر می رسد مانند این است که شما آن عملیات تصادفی را که گوگل انجام داده بود اجرا کنید.
محققان فرض کردند که اگر بتوانند یک شبیه‌سازی عددی ایجاد کنند که دقیقاً دینامیک و نوسانات تصادف یونیورسال یک شبیه‌ساز کوانتومی را نشان می‌دهد، می‌توانند نتایج پیش‌بینی‌شده را با نتایج واقعی شبیه‌ساز مقایسه کنند. هر چه این دو به هم نزدیکتر باشند، شبیه ساز کوانتومی باید دقیق تر باشد.
برای آزمایش این ایده، چای با آزمایش‌گرانی در Caltech که یک شبیه‌ساز آنالوگ کوانتومی متشکل از 25 اتم را مهندسی کردند، همکاری کرد. فیزیکدانان برای برانگیختن جمعی اتم‌ها، لیزری را روی این آزمایش تنظیم کردند، سپس به کیوبیت‌ها اجازه دادند که به طور طبیعی برهم‌کنش داشته باشند و در طول زمان تکامل یابند. آنها وضعیت هر کیوبیت را در چندین مرحله اندازه گیری کردند و در مجموع 10000 اندازه گیری را جمع آوری کردند.
چای و همکارانش همچنین یک مدل عددی برای نشان دادن دینامیک کوانتومی آزمایش ایجاد کردند و معادله‌ای را که برای پیش‌بینی نوسان‌های تصادفی یونیورسال که باید به وجود بیآیند، به دست آوردند. محققان سپس اندازه‌گیری‌های تجربی خود را با نتایج پیش‌بینی‌شده مدل مقایسه کردند و تطابق بسیار نزدیکی را مشاهده کردند - شواهد قوی مبنی بر اینکه می‌توان به این شبیه‌ساز خاص به عنوان منعکس‌کننده رفتار مکانیک کوانتومی خالص اعتماد کرد.
به طور گسترده تر، نتایج روش جدیدی را برای توصیف تقریباً هر شبیه ساز آنالوگ کوانتومی موجود نشان می دهد.
چای می‌گوید: «توانایی توصیف دستگاه‌های کوانتومی یک ابزار فنی بسیار اساسی برای ساختن سیستم‌های کوانتومی بزرگ‌تر، دقیق‌تر و پیچیده‌تر است. "با ابزار ما، دانشمندان می توانند بدانند که آیا با یک سیستم قابل اعتماد کار می کنند یا خیر."

Reference: “Preparing random states and benchmarking with many-body quantum chaos” by Joonhee Choi, Adam L. Shaw, Ivaylo S. Madjarov, Xin Xie, Ran Finkelstein, Jacob P. Covey, Jordan S. Cotler, Daniel K. Mark, Hsin-Yuan Huang, Anant Kale, Hannes Pichler, Fernando G. S. L. Brandão, Soonwon Choi, and Manuel Endres, 18 January 2023, Nature.
DOI: 10.1038/s41586-022-05442-1
The study was funded, in part, by the U.S. National Science Foundation, the Defense Advanced Research Projects Agency, the Army Research Office, and the Department of Energy.‌‌

🆔 @phys_Q

مسحور کننده است 👌 کیهان کلهر

یه رباعی خیام کم داشت .


🆔 @phys_Q

🅱 #معرفی_کتاب پارادوکس خوبی ۱/۴
از ریچارد رنگهام
youtube.com/@DrAzarakhshMokriOfficial

دکتر آذرخش مکری
@FarazTed
🆔 @phys_Q

لوس‌انجلس‌تایمز تعداد افراد در تجمع دیروز رو ۸۰.۰۰۰ نفر تخمین زده و نوشته که از بزرگترین گردهمایی‌های اینچنینی در تاریخ امریکا بوده.

XrXIII

🆔 @phys_Q

#ترانه ببخشید
توماج صالحی

#هنراعتراض

🆔 @phys_Q

🟣 Niels Bohr's final interview, on 17 Nov 1962, was by Thomas Kuhn, known for his probing questions. Drawing a picture of the 'Einstein Box' on his blackboard, Bohr explained how he won an intellectual argument with Einstein. Sadly, Bohr died the next day:
◄ آخرین مصاحبه نیلز بور، در 17 نوامبر 1962، توسط توماس کوهن انجام شد که به خاطر کاوشگری در پرسش ها شهرت داشت. بور با کشیدن تصویری از "جعبه انیشتین" روی تخته سیاه توضیح داد که چگونه در یک بحث فکری با انیشتین پیروز شد. متأسفانه، بور روز بعد درگذشت.
https://aip.org/history-programs/niels-bohr-library/oral-histories/4517-5

🆔 @phys_Q