💢 بالاخره یونیورسی که در آن زندگی می کنیم ، پیآمد چه پدیده ایست؟ فراتر از مرز های هستی چه فیزیکی وجود دارد ؟ و ...

حفره ای چنان بزرگ در ذهن دانش‌جویان وجود دارد که با هیچ فرض و تخیلی پر نخواهد شد . این حفره بدست ساینس حفر و با ساینس کوچکتر یا بزرگتر خواهد شد . مابقی مجادلات شاید ارزش روانشناسی یا انسان شناسی داشته باشد ، که از آن صرف نظر می کنیم .
Ill mind of hopsin

💢 @higgs_field

💢 هرمان فون هلمهولتز

هرمان ریاضیدان و پزشکی بود که در  فیزیک، وی به دلیل تئوری‌های خود در زمینهٔ  انرژی و پایستگی آن، کارهایی در زمینهٔ  الکترودینامیک،  ترمودینامیک شیمیایی و در پایهٔ مکانیکی  ترمودینامیک  شناخته شده‌است.

🆔 @phys_Q

‍ 💢پروتون های درون برخی از تایپ های هیدروژن و هلیوم رفتار عجیبی دارند

در برخی از تایپ های هلیوم و هیدروژن، احتمال جفت شدن پروتون‌ها بیش از شش برابر بیشتر از سایر اتم‌ها است - که ممکن است به این معنی باشد که چیزی در مورد نیروی هسته‌ای قوی وجود دارد که ما نمی‌دانیم.‌‌

به نظر می رسد در داخل هسته برخی اتم ها، پروتون ها رفتار بسیار غیرمنتظره ای داشته باشند. آنها زمانی که به شدت به یکدیگر نزدیک می شوند بسیار بیشتر از حد معمول جفت می شوند و فیزیکدانان به طور کامل دلیل آن را نمی دانند. رسیدن به درک عمیق این پدیده می تواند به ما در درک بهتر نیروی هسته ای قوی کمک کند که بر برهمکنش های در مقیاس های بسیار کوچک حاکم است.
جان آرینگتون در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی در کالیفرنیا و همکارانش پرتوی از الکترون‌های پرانرژی را به سمت هدفی که از نسخه سبک‌تر هلیوم به نام هلیوم-3 و تریتیوم، نسخه رادیواکتیو هیدروژن ساخته شده بود، هدایت کردند تا بینشی از برهم‌کنش‌های ناشناخته قبلی بین پروتون و نوترون در هسته اتم ها ،به دست آورند.
وقتی پروتون‌ها و نوترون‌های درون هسته‌ای به اندازه یک کوادریلیون متر به یکدیگر نزدیک می‌شوند، برای مدت کوتاهی جفت می‌شوند، سپس با تکانه‌ زیادی از یکدیگر دور می‌روند. آرینگتون می‌گوید که با اندازه‌گیری سرعت یا انرژی الکترون‌های پرتو که با جفت ها برخورد داشته ، محققان می‌توانند شمار جفت های مرتبط اعم از  جفت پروتون- پروتون یا پروتون- نوترون را بشمارند.‌‌
آرینگتون می گوید که آمار نهایی غیرمنتظره بود. آزمایش‌های مشابه در گذشته که از اتم‌هایی مانند کربن یا سرب استفاده می‌کردند نشان می‌داد که تنها حدود 3 درصد جفتیدگی در هر هسته بین دو پروتون وجود داشت ، اما برای هلیوم-3 و تریتیوم، محققان دریافتند که این عدد نزدیک‌ به 20 درصد است. .‌
آرینگتون می‌گوید که هسته‌های هلیوم-3 و تریتیوم نسبت به هسته‌هایی که قبلاً بررسی شده‌اند، فشردگی کمتری  دارند، که احتمالا به این معنی ست که ذرات کمتر به یکدیگر نزدیک می‌شوند، اما ترجیح بیشتری برای جفت شدن پروتون‌ها دارند. او می‌گوید که چنین عدم تعادلی می‌تواند بیانگر ویژگی های نحوه عملکرد نیروهای هسته‌ای در فواصل بسیار کوچک باشد که هنوز به طور کامل درک نشده است.
لارنس واینستاین از دانشگاه اولد دومینیون در ویرجینیا می‌گوید که تعداد زیاد جفت‌های پروتون احتمال دارد به پیچیدگی های جدیدی در نیروی هسته‌ای قوی اشاره کند، اما قبل از اینکه این یافته قطعی شود، باید مدل‌های نظری دقیق‌تری از این آزمایش ایجاد شود.

مارک استریکمن از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا می‌گوید که اگر مطالعات آینده این یافته‌ها را تأیید کند، ممکن است بر نحوه تفکر فیزیکدانان درباره ستاره‌های نوترونی تأثیر بگذارد. ذرات در این ستارگان آنقدر به هم نزدیک شده اند که چگال ترین اجرام در یونیورس را تشکیل داده اند . استریکمن می‌گوید ، اینکه یک ستاره نوترونی چقدر می‌تواند جرم داشته باشد- تا حدی به نحوه تعامل نوترون‌ها و پروتون‌ها در زمانی که بسیار نزدیک به یکدیگر هستند بستگی دارد.‌‌

https://www.newscientist.com/article/2335724-protons-inside-some-types-of-hydrogen-and-helium-are-behaving-weirdly/

💢@higgs_field

🟣 چه چیزی ذراتِ درونِ هسته را در کنارِ هم نگه‌ می‌دارد؟
دکتر مَت اوداود


@phys_Q

🟣 نگاه بنیادین به پارتیکل متحرک در فضا
کیلن دب
قسمت نخست

📌معرفی

حرکت motion اکسیر حیات است، هم برای جاندار و هم برای بی‌جان.

اساسا تغییری که با تصور/اندازه گیری/مشاهده در هر سیستم یا محیط پیرامون آن سراغ داریم بواسطه حرکت motion در فضا space در طول زمان time است .

علاوه بر این، ماده matter نیز به دلیل حرکت اجزای سازنده آن ساخته شده و قوام یافته- و تمام تغییرات ماده از لحاظ ساختار، ویژگی ها و موقعیت نسبی آن در فضا، ناشی از حرکت اجزای سازنده آن است و در صورت لزوم، با محیط اطراف بواسطه آن (حرکت) تعامل برقرار می کند.

ماده ترکیبی از پارتیکل هایی ست که در نهایت کوچکی و گسستگی ، بلوک های سازنده آنرا تشکیل داده اند و بنا بر چنین بینشی کوانتیزاسیون در یونیورس ما به عنوان یک ویژگی بنیادین دنبال می شود.

حرکت منجر به کار actions می‌شود که باعث انتقال تکانه momentum و انرژی energy می‌شود، بنابراین همه این پارامترها باید کوانتیزه شوند، زیرا بر طبق کوانتیزاسیون باید حداقل مقدار کار نیز وجود داشته باشد.

ماده ترکیبی از فضا و انرژی است و جرم mass یک پارتیکل بنیادی از اسپین ذاتی تکانه زاویه ای intrinsic spin angular momentum و فرکانس زاویه‌ای angular frequency آن ناشی می‌شود.

Matter = energy + space

پارتیکل ها و میدان‌ها fields ماهیت پیوند یافته دارند و در حالی که فقط یک میدان مشترک در فضا وجود دارد، ماهیت خاص یک میدان توسط پارتیکل هایی تعیین می‌شود که در میدان توصیف می شوند . بنابراین، مطالعه حرکت یک پارتیکل متحرک در فضا، دانش کاملی در مورد یونیورس به دست می‌دهد.

.
فهرست
1. مقدمه 2. فضا، زمان و حرکت    2.1. فضا و حرکت    2.2. زمان    2.3. گسستگی و کوانتیزاسیون    2.4. ذره در حرکت 3. کنش و اندرکنش 4. انرژی و تکانه 5. ذره بنیادی 6. جرم یک ذره بنیادی 7. تکانه یک ذره بنیادی 8. ذره و موج 9. ذره و میدان 10. حالت پایه و انرژی خلاء 11. برهمکنش گرانشی 12. برهمکنش الکترومغناطیسی، قوی و ضعیف 13. ماده و یونیورس 14. نتیجه گیری

🔺1. مقدمه

این مقاله بر اساس مفهوم فیزیکی حرکت و تعمیم آن بر برهمکنش بین ماده و فضا ست.

از طریق استدلالات شهودی و ملاحظات مفهومی به جای رویکردهای تحلیلی و ریاضیاتی، تلاش می کنیم تا حرکت یک ذره بنیادی در فضا در امتداد زمان را مشخص کنیم، و اینکه چگونه این تصویر ساده و در عین حال عمیق ممکن است با هر پدیده دیگری در یونیورس مرتبط باشد.

و اساساً با استفاده از منطق مفاهیم فیزیک کوانتومی حرکت یک ذره بنیادی ، کمیت‌ها و ویژگی‌های فیزیکی عبارت از جرم، تکانه، انرژی، میدان کوانتومی، گرانش، دوگانگی موج-ذره و غیره - را استخراج می کنیم ، در حالی که این مفاهیم ممکن است به قلمرو نسبیت عام و به کل یونیورس تعمیم داده شوند.‌‌

Id @phys_Q

🟣 این محتوا  تلاش دارد با یک سری فرضیات و استدلالات و همچنین فکت و تئوری های فیزیک بینشی بنیادین در رویارویی با فضازمان ترسیم کند .
✦ On fundamental of a moving particle in space

قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/7183
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/7186
قسمت سوم
https://t.me/phys_Q/7187
قسمت چهارم
https://t.me/phys_Q/7188
قسمت‌پنجم
https://t.me/phys_Q/7190
قسمت ششم
https://t.me/phys_Q/7193
قسمت هفتم
https://t.me/phys_Q/7198
قسمت هشتم
https://t.me/phys_Q/7207
قسمت نهم
https://t.me/phys_Q/7212
قسمت دهم
https://t.me/phys_Q/7218
قسمت یازدهم
https://t.me/phys_Q/7224
قسمت دوازدهم
https://t.me/phys_Q/7228
قسمت سیزدهم
https://t.me/phys_Q/7235
قسمت چهاردهم و پایانی
https://t.me/phys_Q/7236

Telegraph:
https://t.me/phys_Q/7242

💢 چگونه انبساط عالم به سرعت های بالاتر از سرعت نور منتهی می شود ؟
لارنس کراوس

💢@higgs_field

🟣نگاه بنیادین به پارتیکل متحرک در فضا
کیلن دب
قسمت دوم

📌2: فضا، زمان و جابجایی

🔻2.1. فضا و جابجایی

فضا منشا همه چیز در یونیورس ماست. و این حقیقتی بنیادین است و بنابراین تمام سؤالات ما و همچنین پاسخ آنها باید به آن معطوف شود. از سوی دیگر، عمل جابجایی نیز برای همه چیزهایی که در یونیورس ما روی می‌دهد ، بنیادین است. ما جابجایی را به‌عنوان تغییر موقعیت یا پیکربندی که در طول زمان در روی می‌دهد ، در نظر می گیریم و هر حرکت احتمالی ، بایستی تنها با توجه به یک مرجع در فضای نسبیتی در نظر گرفته شود.

در حین جابجایی، پوزیشن ها با یکدیگر متصل شده و آن را پیوسته می‌سازند ، اما آبجکتی که در حال حرکت است، از حالت اولیه به حالت نهایی تغییر کلّی می کند . از این مهم می توان نتیجه گرفت : یک آبجکت باید همیشه گسسته و متناهی باشد، در حالی که فضا باید پیوسته و غیر گسسته باشد تا به جابجایی اجازه دهد در درون فضا روی دهد ، فضایی که به نوبه خود نمی تواند ساختار داخلی داشته باشد و نمی تواند جابجا شود . بعلاوه ، در حالیکه منظور احتمالی  از آبجکت ، می‌تواند یک شیء مادّی روزمره باشد، جابجایی هم  توسط یک ذره منزوی ، که ترکیب یا سیستمی از ذرات با یک مرز انتخابی دلخواه که آن را از محیط پیرامون آن جدا می‌کند، انجام شود.

زین پس، به‌جای آبجکت، از اصطلاحات ذره یا پارتیکل و سیستم ذره ای ، در صورت لزوم، استفاده خواهیم کرد.‌‌

🔻2.2. زمان

زمان رابطه‌ای معادل فضا با جابجایی دارد. هم فضا و هم زمان کارهای مشابهی انجام می‌دهند. شروع و پایان جابجایی را ثبت کنید و تغییر و مدت زمان را بر اساس مکان و زمان از طریق یک اندازه گیری تکرار شونده با استفاده از یک واحد مقیاس با استفاده از جابجایی متوالی اندازه گیری کنید. این تغییر یا مدت زمان است که مکان و زمان را با جابجایی مرتبط و توصیف می کند. بنابراین زمان بدون تغییر مکان روی کاغذ ، وجود خارجی ندارد و تغییر در مکان بدون زمان نیز وجود نخواهد داشت ، و هر دو زمان و مکان ، از جابجایی ناشی شده اند. نتیجتا ، اندازه‌گیری زمان تنها با اندازه‌گیری فرکانس تغییر مکرر مکان(فضا) به دلیل یک جابجایی دوره‌ای ممکن می‌شود. به همین ترتیب، اندازه‌گیری فضا با اندازه‌گیری مکرر تغییر پوزیشن ناشی از جابجایی و حرکت در طول زمان میّسر می‌شود. از آنچه که گفتیم نتیجه می گیریم یونیورسالی یا عالم شمول بودن روابط بین فضا ، زمان و جابجایی به دلیل هارمونی و هماهنگی متقابل بین این مفاهیم و پارامتر ها ، اساسی ترین و بنیادی ترین مفهوم در یونیورس ماست.‌‌


ID @phys_Q

🟣 نگاه بنیادین به پارتیکل متحرک در فضا
کیلن دب
قسمت سوم


🔻2.3. گسستگی و کوانتیزاسیون

همه کمیت های فیزیکی را می‌توان بر حسب فضا و زمان به همراه جابجایی و حرکت و سایر ویژگی‌های خاص کاربست پذیر، مشخص کرد، و چون یک کمیت فیزیکی شامل تغییری می‌شود - به اندازه‌گیری نیاز دارد که فقط به دلیل جابجایی در فضا در طول زمان امکان‌پذیر باشد. هر کمیت فیزیکی که گسسته discrete و متناهی finite است باید یک مقدار حداقلی داشته باشد و از آنجایی که هر مقدار بزرگتر از آن فقط می تواند به عنوان مضربی از این حداقل ها وجود داشته باشد، کمیت فیزیکی باید کوانتیزه شود .

بنابراین کوانتیزاسیون یک نیاز ضروری ست و از رابطه فوق الذکر فضا، زمان و جابجایی ناشی می شود.
با این حال، از لحاظ یک واحد اندازه گیری، هنگامی که مقدار واحد بالای مینیمم در نظر گرفته شود، ممکن است کوانتیزه به نظر نرسد، در حالی که کوانتیشن Quantization  در یونیورس ما  ویژگی ضروری یک کمیت فیزیکی صرف نظر از ماهیت آن است.‌‌

کمیت ها آشکارا کوانتیزه شده در نظر گرفته می شوند، به این معنا که وجود دارند و مقادیر خود را از مجموعه ای به مجموعه دیگر ، بصورت مضرب های انتگرال یک مقدار کوانتومی ، تغییر می دهند، اکنون می گوییم که این یک ویژگی ذاتی است زیرا ایجاد و همچنین تغییر مقدار کمیت فیزیکی از حالت جابجایی آن ناشی می شود و نتیجه را به عنوان یک کنش ناشی از حرکت ایجاد می کند که دارای مینیمم مقدار نیز می باشد. هر کمیت فیزیکی متناهی باید یک مقدار حداکثر نیز داشته باشد و به صورت رابطه ای بین کمیت های متناهی بیان شود. طبق تعریف، سرعت یک ذره به‌عنوان مقدار متناهی از فضایی که در بازه زمانی متناهی طی می‌شود اندازه‌گیری می‌شود و بنابراین باید متناهی با حداکثر مقدار باشد.

به صورت تحلیلی ، سرعت حاصل ضرب محیط متناهی دایره‌ای است که دارای یک شعاع متناهی است. شعاع و مقدار متناهی دوران یا واگشت شبیه‌سازی شده در واحد زمان ناشی از جابجایی ذره:

→ v = ω * r  = 2πn * r  = ( 2πr ) * n

Symbols:
v = Speed
w = Angular frequency
n = Revolution per unit time
and r = Radius.

For the same reason, speed of light(c)must be finite having a maximum value.


ID @phys_Q

‍ 🟣 نگاه بنیادین به پارتیکل متحرک در فضا
کیلن دب
قسمت چهارم

📌3. کنش و اندر کنش  action & interaction

• هر حرکت، در پایان مدت زمان خود، منجر به یک کنش می‌شود که باعث می‌شود سیستم در حال حرکت به حالت حرکت دیگری برود. بنابراین، در حالی که جابجایی پیوسته است،  کار - عمل - کنش action را می توان به عنوان نتیجه نهایی حرکت از یک ترکیب اولیه فضا-زمان سیستم به  ترکیب نهایی، برای بازه فضا-زمان دلخواه انتخاب کرد . این به این معنی نیز هست که  کنش به عنوان نتیجه حرکت، باید یک مقدار گسسته و متناهی داشته باشد، که به نوبه خود به عنوان یک کمیت فیزیکی کوانتیزه شده و دارای یک مقدار مینیمم متناهی است ، همانطور که قبلاً با مقدار ثابت پلانک (h) اندازه گیری شده است.

از آنجایی که حرکت یک ویژگی بصری است که بر روی سیستم ایجاد می‌شود، باید نتیجه برهمکنشی  بین سیستم در حال حرکت و هر سیستم دیگری خارج از آن باشد. به عبارت دیگر، باید دلیلی برای حرکت وجود داشته باشد، و این همان چیزی است که یک برهمکنش ارائه می‌کند. همچنین باید فقط توسط ذرات ایجاد شود که از یک ترکیب فضا-زمان به ترکیب دیگر حرکت می کنند. بعداً در مورد این جنبه بحث خواهم کرد.

🔻4. انرژی و تکانه Energy & momentum

انرژی  چیزی است که یک سیستم را از یک حالت جابجایی به حالت دیگر تغییر می‌دهد و فقط در انتقال بین یک سیستم به سیستم دیگر ظاهر می‌شود.
از آنجایی که انتقال انرژی باعث تغییر حالت حرکت می‌شود، زمانی که یک سیستم انرژی اضافی را از یک منبع بیرونی دریافت می‌کند که سیستم دیگری خارج از آن است، باید در سطح بالاتری از انرژی قرار داشته باشد . به همین ترتیب، سطح انرژی یک سیستم وقتی انرژی را از خود آزاد می کند و بصورت علّی به حالت حرکت پایین تر انتقال یابد.

این مفهوم به  سیستم اجازه می‌دهد که  کوانتیفای عددی دریافت کند که فقط سطح انرژی آن را اندازه‌گیری می‌کند .مقدار کل اندازه گیری انرژی یک سیستم به انرژی جنبشی، انرژی پتانسیل و انرژی جرمی در حالت سکون دسته بندی  شده است.

از آنجایی که انرژی در حین انتقال خود را نشان می‌دهد و تنها می‌تواند توسط ذرات در حال حرکت منتقل شود، در نتیجه انرژی نیز باید کوانتیزه شود.‌‌ همچنین راه دیگری برای بررسی این موضوع وجود دارد. از آنجایی که انتقال انرژی به کنش ، که کوانتیزه است ، منجر می شود، انرژی نیز باید کوانتیزه شود.

به صورت تحلیلی، کنش  متناسب با حاصلضرب انرژی منتقل شده و فاصله زمانی برای مدت زمان انتقال است.

Action ∝ energy * time

این همچنین امکان شبیه‌سازی انرژی energy را به‌عنوان یک نرخ زمانی time  عمل می‌دهد.

Energy ∝ action ÷ time

هر تغییری ناشی از حرکتی است که دارای مقدار و همچنین جهت است و بنابراین باید به برداری مربوط باشد که تغییر را در فضا(مکان) و زمان نشان می‌دهد.


این منجر به مفهوم‌سازی کمیت فیزیکی دیگری می‌شود که به آن تکانه momentum  می‌گویند.
از آنجایی که یک ذره فقط حرکت را بر عهده می گیرد، باید در حین انتقال انرژی از ترکیب اولیه فضا-زمان به ترکیب نهایی، تکانه را همراه خود داشته باشد.

همچنین به روشی مشابه، تکانه ممکن است به‌عنوان نرخ کنش در فضا شبیه‌سازی شود.

Momentum ∝ Action ÷ Space

اصل عدم قطعیت   مستقیماً از تحلیل فوق ناشی می‌شود. از آنجایی که کنش action  به‌عنوان نتیجه نهایی هر حرکت متناهی است، ممکن است با هر ترکیب معینی از انرژی و زمان یا تکانه و مکان به آن عمل شود. رویکرد فیزیکی تری با حالت کوانتومی ذره بنیادی  دنبال خواهد شد.

علاوه بر این، ذره در حال حرکت باید ویژگی خاصی را نشان دهد علاوه بر سرعتی که به آن اجازه می‌دهد تکانه را حمل کند، که به عنوان جرم ذره mass  در نظر گرفته می‌شود.‌‌

ID @phys_Q

🟣گفتگو با نیل دگراس تایسون

📌چرا نباید فکت های ساینس و خرافات را به مناظره گذاشت؟

زبان کليپ انگلیسی با زیرنویس پارسی


💢@phys_Q

‍
🟣 نگاه بنیادین به پارتیکل متحرک در فضا
کیلن دب
قسمت پنجم

🔺5. ذرات بنیادین  elementary particles

همه آبجکت هایی که روزانه با آنها سروکار داریم از ماده ای تشکیل شده که با ویژگی های مادی  از جمله اندازه و سایزشان توصیف شده اند . و تعداد بیشماری از این آبجکت ها با ویژگی های  بسیار گوناگونی وجود دارد. اگر یک آبجکت به قطعات کوچکتر تقسیم شود، این قطعات همچنان خواص مادی خود را دارا هستند ، و این فکت را تایید می کنند که آبجکت های بزرگتر از قطعات کوچکتر از همان ماده تشکیل شده است.  اگر به همین ترتیب آبجکت به قطعات کوچکتر و کوچکتر تقسیم شود، باید یک اندازه و محتوای نهایی وجود داشته باشد که به عنوان مولکول شناخته می شود.

علاوه بر این، آشکار است که این مولکول از پارتیکل های کوچکتری به نام اتم تشکیل شده است و نهایتا یک اتم نیز ترکیبی از پارتیکل های کوچکتر است، اما ذرات بنیادی  قابل تجزیه به اجزای کوچکتر نیستند. نتیجتا ذرات بنیادی برای ماده،  عواقب  منطقی نگره‌ی بالا هستند. علاوه بر این تعداد محدودی از این پارتیکل ها شکل دهنده کل هستی و اجزای درونی آن هستند .   پارتیکل های بنیادین باید فقط از چند نوع محدود باشند . اما اتم ها باید در نهایت همه ترکیبی و کامپوزیت باشند. پارتیکل ها و اجسام مادی بزرگتر در یونیورس ما تنها با تغییر و ترکیب های مختلف از ذرات بنیادین ساخته شده اند.

هم نتایج نظری و هم نتایج تجربی در حال حاضر  پشتیبان این فکت هستند. به روشی مشابه، می‌توان تصور کرد که ذرات بنیادی باید از ورودی‌های مشابه و با فرآیند های یکسان، با تغییرات لازم برای تولید آنها ایجاد شوند ، که مربوط به تکامل فضازمانی هستند. با این حال، تنها ورودی های شناخته شده موجود در یونیورس ما، فضا و انرژی است و بنابراین به رابطه عمومی ساده زیر می رسم:

Matter = energy + space

• به این معنی که مقداری از انرژی می تواند وارد حجم مشخصی از فضا شود و در نتیجه فضا را به ماده تبدیل کند. همچنین این کنش  نشان می‌دهد که فضای-تبدیلی-به‌ماده  باید ماهیت متناهی و گسسته از یک نسخه توسعه‌یافته و بی شباهت به یک نقطه  باشد.

یک ذره بنیادی به این شکل  از فضا تولید و با استفاده از انرژی ایجاد می‌شود و سپس  پتانسیل ایجاد ذرات مرکب از پیوند  ذرات بنیادی دیگر را دارا خواهد بود و پس از آن آبجکت های مادی بزرگ‌تری را تشکیل می دهد.
هنگامی که ذرات طی واپاشی ، شکافت هسته ای، همجوشی و نابودی ، دِ-فرمه می شوند، ممکن است فرآیند معکوس رخ دهد و انرژی محبوس در فضا آزاد شود.  پس از تلاشی ذره، انرژی آزاد می‌شود و فضای اشغال شده به محیط باز می‌گردد، همانطور که فقط تا حدی با رعایت اصل پایستگی جرم - انرژی، قبل و بعد از فرآیند مناسب قابل پیگیری ست .

💢@phys_Q

💢 فیزیک بدون ذرات unparticles physics
بخش نخست

فیزیک بدون ذرات Unparticles توسط هاوارد جورجی در سال 2007 به عنوان نوعی جدید از فیزیک  پیشنهاد شد که احتمالا تا کنون نادیده گرفته شده است .

"فیزیک بدون ذرات" چطور؟ مفاهیم زیربنایی چیست؟ و بعداً چه تأثیری داشت؟

برخی از اصول QFT: در نظریه میدان کوانتومی، هر ذره برانگیختگی کوانتومی یک میدان زیرین است. میدان همیشه در همه جا هست، هنگامی ذره ای به وجود می آید که انرژی کافی به میدان آن منتقل شود.

💢@phys_Q

💢Bella ciao remix by Raaaph Mezz


💢@phys_Q

🟣 نگاه بنیادین به پارتیکل متحرک در فضا
کیلن دب
قسمت ششم

📌6. جرم یک ذره بنیادی Mass of an Elementary Particle


جرم   ویژگی ذاتی یک ذره و وجه تمایز آن با فضاست و به ذره ویژگی گسستگی متناهی می‌دهد که  توانایی انجام جابجایی و حمل انرژی و تکانه ، می دهد .
چنین تبدیلی یعنی تبدیل فضا به ماده تنها در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که این فضا دارای ویژگی خاصی باشد، مانند اسپین تاپ چرخان (وسیله ای که با چرخاندن آن بر سطح صاف تعادل می گیرد)  که در برابر واژگون شدن و سقوط مقاومت می‌کند، به گونه‌ای که گویی  در هنگام چرخیدن  جرمی برای وسیله در کار نیست.

ما این ویژگی خاص را بصورت فرکانس زاویه‌ای و تکانه زاویه‌ای angular momentum   می‌شناسیم . که  این دو با هم , هم ارز و متناسب با مقدار انرژی و جرم توصیف شده ،  هستند . تکانه زاویه‌ای، حتی اگر قابل آشکار شدن نباشد، دارای یک مولفه component اندازه‌گیری شده است که در امتداد یک محور پیش‌بینی می‌شود، و  ممکن است معادل جرم، فرکانس زاویه‌ای و یک بعد خطی ذاتی در نظر گرفته شود.

ذره ای که به این ترتیب ایجاد می شود نمی تواند نقطه مانند در نظر گرفته شود  ، بلکه باید نسخه توسعه یافته ای متناهی در فضا داشته باشد ، هرچند فضای متغیری را اشغال کند.

در یک قیاس ،فضای اشغال شده را دارای ظرفیت ذاتی (C) و اندوکتانس (L) در فرکانس زاویه ای (ω) و بعد خطی ذاتی (r) در نظر می گیریم.

از آنجایی که انرژی می‌تواند تنها در هنگام جابجایی و تبدیل حالت آشکار شود، مقدار انرژی فوق باید تحت یک تبدیل اسیلاتوری بین انرژی الکتریکی و مغناطیسی مشابه مدار LC بدون مقاومت قرار گیرد و در نتیجه همیشه بدون اتلاف انرژی متناسب با فرکانس زاویه‌ای (ω) در حال گذار باشد. .
این قیاس منجر به ایجاد ویژگی جرم ذاتی برای ذره بنیادی می‌شود. به صورت تحلیلی، روابط در زیر نشان داده شده‌اند.

→ C = ε * r
→ L = μ * r
→ ω = 1/ √(LC) =c / r
→  m * r² * ω
→  S * ω = m c²

C = capacity ظرفیت
L = اندوکتانس
ε = ثابت الکتریکی
μ = ثابت مغناطیسی
r = بعد خطی ذاتی
ω = فرکانس زاویه ای
c = سرعت نور
S = حرکت زاویه ای اسپین
m = جرم
E =  انرژی جرم سکون


💢@phys_Q

💢 فیزیک بدون ذرات unparticles physics
بخش دوم

برای تولید یک ذره باید انرژی را «در میدان» تزریق کنید . چقدر انرژی ؟ دستکم به اندازه جرم ذره، مطابق با رابطه هم ارزی جرم-انرژی:
E = m c²
این همان کاریست که برخورد دهنده ها انجام می دهند. آنها انرژی را از یک میدان به میدان دیگر منتقل می کنند [برخی از ذرات را نابود می کنند و برخی دیگر را تولید می کنند.]


💢@higgs_field

💢در SR فضازمان کلاسیک پی ریزی شده که حاصل از سه بعد مکانی و یک بعد زمانی ست. ابعاد مکانی و بعد زمان که در یک پیوستار منعطف و دارای نظم علّی و دترمینیستیک هستند . یعنی رویداد ها یک ترتیب زمانی و مکانی با یک رابطه جبری علّی را دارا هستند . اما non-locality یا ناموضع گرایی این تصویر را در نخست دچار ابهام کرد تا آنجا که امروزه فیزیک مدرن در فرضیات و حدسیات و پیشنهادات کانسپتی بنام فضازمان کلاسیک با ابعاد فوق الذکر را به رسمیّت نمی شناسد .
از جمله ابهامات دیگر برای این فضازمان ، فیزیک پنهان در زیر برش هایزنبرگ و مقیاس زیر پلانکی است .  و البته بزرگترین سرنخ برای فروپاشی مفهوم کلاسیک ، امرجنتال بودن بسیاری از ویژگی های آن از تئوری کوانتوم است .
ما در پارتیکل های بنیادین حیات یا آگاهی و شعوری سراغ نداریم - بر خلاف مقیاس کلاسیک که در آن موجودات ذی الحیات و ذی الشعور سراغ داریم. فیزیکی خاص زیر برش هایزنبرگ وجود دارد که ما برخی از آنرا با توضیح پارتیکل های مجازی سرکوب کرده ایم ، زیرا که مشاهده پذیر و قابل اندازه گیری نیست .

Unparticles physics:

Part1

Part2

Part3



💢@higgs_field