💢شبکه کوانتومی چیست؟
مارا جانسون
قسمت نخست
https://t.me/higgs_field/7036
قسمت دوم
https://t.me/higgs_field/7039
قسمت سوم
https://t.me/higgs_field/7043
قسمت چهارم
https://t.me/higgs_field/7046
قسمت پنج و پایانی
https://t.me/higgs_field/7051
مارا جانسون
قسمت نخست
https://t.me/higgs_field/7036
قسمت دوم
https://t.me/higgs_field/7039
قسمت سوم
https://t.me/higgs_field/7043
قسمت چهارم
https://t.me/higgs_field/7046
قسمت پنج و پایانی
https://t.me/higgs_field/7051
👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
.
💢 برای سیگن عالم چیزی نبود جز یک وجود فریبنده و شگفت انگیز که حقیقت وجود پر رمز و رازش را در پس پرده های نامرئی پنهان ساخته است . وی شیفته ی حقیقت بود و درین راه از هر ابزاری بهره می برد.
💢 @HIGGS_FIELD
💢 برای سیگن عالم چیزی نبود جز یک وجود فریبنده و شگفت انگیز که حقیقت وجود پر رمز و رازش را در پس پرده های نامرئی پنهان ساخته است . وی شیفته ی حقیقت بود و درین راه از هر ابزاری بهره می برد.
💢 @HIGGS_FIELD
👍6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💢 Normal brain cell is trying to connect with a mutated brain cell.
سلول نرمال مغزی در حال تلاش اتصال به سلول جهش کرده مغزی .
#biology
💢@higgs_field
سلول نرمال مغزی در حال تلاش اتصال به سلول جهش کرده مغزی .
#biology
💢@higgs_field
👍5
💢شبکه کوانتومی چیست؟
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت سوم
2. شبکه های کوانتومی توسعه یافته به تکرار کننده های ویژه ای برای طی فاصله نیاز دارند.
ارسال نیمه راه اطلاعات در سراسر جهان با شبکه های کوانتومی بسیار دشوار تر از شبکه های کلاسیک است. در شبکههای کلاسیک، تقویتکنندههایی که بهشکل دورهای در امتداد خط قرار میگیرند، سیگنالها را دریافت دوباره ارسال میکنند و یک ماراتون را به مسابقه رله relay race تقسیم می کند . شبکههای کوانتومی نمیتوانند از تقویتکنندهها استفاده کنند، زیرا خواندن و ارسال مجدد کیوبیتها درهم تنیدگی آنها را مختل میکند و انتقال را خراب میکند.
در عوض محققان بر روی ساخت تکرارکنندههای کوانتومی کار میکنند که میتوانند اطلاعات را بدون نیاز به خواندن کیوبیتها منتقل کنند. برای انجام این کار، تکرارکنندههای کوانتومی چندین جفت کیوبیت درهمتنیده ایجاد میکنند که به هم لینک میشوند تا یک زنجیره درهمتنیده غولپیکر را تشکیل دهند - چیزی که به عنوان مبادله درهمتنیدگی Entanglement swapping شناخته میشود.
در عوضِ مسابقه رله، این بیشتر شبیه به بازی "Simon Says" است که در آن هر کیوبیت ، آیینهی همسایه خود است . چنین سیستمی امنیت خود را حفظ میکند زیرا، درست مانند درهمتنیدگی، اگر یک فرد از بیرون بخواهد اطلاعات را کپی کند، حالت کیوبیتها Q-bit state از بین میرود و جاسوس آشکار میشود.
اگرچه منطق آن ساده است، اما اجرای آن بسیار سخت است.
امیلیو نانی، استادیار دانشگاه استنفورد و آزمایشگاه ملی شتاب دهنده SLAC، می گوید:
"برخی از دانشمندان طرح هایی را نشان داده اند که باید در اصل یک تکرار کننده کوانتومی باشند، اما هیچ کدام شامل یک شبکه واقعی نیستند."
در حال حاضر، محققان عمدتاً بر روی توسعه شبکههایی در مقیاس شهری متمرکز هستند که به اندازه مکفی کوچک هستند تا نیازی به تکرارکنندههای کوانتومی نداشته باشند. اسپنتزوریس یکی از این محققین است. او در حال ایجاد یک شبکه گسترده در شیکاگو برای آزمایش زیرساخت شبکه، مانند مبادله درهم تنیدگی است، که میتواند با گره هایی nodes که از تکرارکنندههای کوانتومی استفاده نمیکند، پیاده سازی شود . وی امیدوار است که چنین گام هایی به توسعه شبکههای کوانتومی تا زمانی که تکنولوژی تکرارکنندههای کوانتومی در دسترس قرار می گیرد، کمک کند .
گروههای دیگر در سراسر جهان، مانند گروههای دانشگاه صنعتی دلفت هلند و دانشگاه علم و فناوری چین، ارتباطات شبکه-مانند Network-like طولانیتری از جمله لینک چندین دستگاه کوانتومی، شامل یک دوجین یا بیشتر از کیوبیت های درهمتنیده و بکارگیری تلهپورت کوانتومی در بیش از صدها کیلومتر با ارتباطات ماهواره ای که تلفات کمتری از کابل های فیبر نوری دارند ، می شود.
اگرچه این امتیازات چشمگیرند ، اما هنوز با شبکه های کوانتومی واقعی فاصله زیادی داریم.
💢@higgs_field
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت سوم
2. شبکه های کوانتومی توسعه یافته به تکرار کننده های ویژه ای برای طی فاصله نیاز دارند.
ارسال نیمه راه اطلاعات در سراسر جهان با شبکه های کوانتومی بسیار دشوار تر از شبکه های کلاسیک است. در شبکههای کلاسیک، تقویتکنندههایی که بهشکل دورهای در امتداد خط قرار میگیرند، سیگنالها را دریافت دوباره ارسال میکنند و یک ماراتون را به مسابقه رله relay race تقسیم می کند . شبکههای کوانتومی نمیتوانند از تقویتکنندهها استفاده کنند، زیرا خواندن و ارسال مجدد کیوبیتها درهم تنیدگی آنها را مختل میکند و انتقال را خراب میکند.
در عوض محققان بر روی ساخت تکرارکنندههای کوانتومی کار میکنند که میتوانند اطلاعات را بدون نیاز به خواندن کیوبیتها منتقل کنند. برای انجام این کار، تکرارکنندههای کوانتومی چندین جفت کیوبیت درهمتنیده ایجاد میکنند که به هم لینک میشوند تا یک زنجیره درهمتنیده غولپیکر را تشکیل دهند - چیزی که به عنوان مبادله درهمتنیدگی Entanglement swapping شناخته میشود.
در عوضِ مسابقه رله، این بیشتر شبیه به بازی "Simon Says" است که در آن هر کیوبیت ، آیینهی همسایه خود است . چنین سیستمی امنیت خود را حفظ میکند زیرا، درست مانند درهمتنیدگی، اگر یک فرد از بیرون بخواهد اطلاعات را کپی کند، حالت کیوبیتها Q-bit state از بین میرود و جاسوس آشکار میشود.
اگرچه منطق آن ساده است، اما اجرای آن بسیار سخت است.
امیلیو نانی، استادیار دانشگاه استنفورد و آزمایشگاه ملی شتاب دهنده SLAC، می گوید:
"برخی از دانشمندان طرح هایی را نشان داده اند که باید در اصل یک تکرار کننده کوانتومی باشند، اما هیچ کدام شامل یک شبکه واقعی نیستند."
در حال حاضر، محققان عمدتاً بر روی توسعه شبکههایی در مقیاس شهری متمرکز هستند که به اندازه مکفی کوچک هستند تا نیازی به تکرارکنندههای کوانتومی نداشته باشند. اسپنتزوریس یکی از این محققین است. او در حال ایجاد یک شبکه گسترده در شیکاگو برای آزمایش زیرساخت شبکه، مانند مبادله درهم تنیدگی است، که میتواند با گره هایی nodes که از تکرارکنندههای کوانتومی استفاده نمیکند، پیاده سازی شود . وی امیدوار است که چنین گام هایی به توسعه شبکههای کوانتومی تا زمانی که تکنولوژی تکرارکنندههای کوانتومی در دسترس قرار می گیرد، کمک کند .
گروههای دیگر در سراسر جهان، مانند گروههای دانشگاه صنعتی دلفت هلند و دانشگاه علم و فناوری چین، ارتباطات شبکه-مانند Network-like طولانیتری از جمله لینک چندین دستگاه کوانتومی، شامل یک دوجین یا بیشتر از کیوبیت های درهمتنیده و بکارگیری تلهپورت کوانتومی در بیش از صدها کیلومتر با ارتباطات ماهواره ای که تلفات کمتری از کابل های فیبر نوری دارند ، می شود.
اگرچه این امتیازات چشمگیرند ، اما هنوز با شبکه های کوانتومی واقعی فاصله زیادی داریم.
💢@higgs_field
Telegram
attach 📎
👍2
.
💢در سال 1935، فیزیکدانی نسبتا ناشناخته ژاپنی، هیدکی یوکاوا، جرم یک ذره کشف نشده مرتبط به نیروی قوی را پیش بینی کرد. فیزیکدانان وجود پی مزون یا پیون را در سال 1947 تأیید کردند و یوکاوا در سال 1949 جایزه نوبل را دریافت کرد.
-پارتیکل یوکاوا- پایون و اصل عدم قطعیت UP
https://t.me/higgs_field/6329
💢 @higgs_field
💢در سال 1935، فیزیکدانی نسبتا ناشناخته ژاپنی، هیدکی یوکاوا، جرم یک ذره کشف نشده مرتبط به نیروی قوی را پیش بینی کرد. فیزیکدانان وجود پی مزون یا پیون را در سال 1947 تأیید کردند و یوکاوا در سال 1949 جایزه نوبل را دریافت کرد.
-پارتیکل یوکاوا- پایون و اصل عدم قطعیت UP
https://t.me/higgs_field/6329
💢 @higgs_field
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💢زیبایی های جزایر فارو در دانمارک
اگر این کلیپ را نبینید طبعا هیچ زیبایی را درک نکرده اید . درک زیبایی به توانایی های ادراکی شما بستگی دارد و با این توصیف دیدن تابش خورشید پگاه یا پسین هر روزه در میهن مان ، به همان میزان زیبا و شکوه مند است که چنین محتواهایی از کعبه آمال (اروپا) ... و اساسا فیزیک را مطالعه شکوه حاکم بر کل یونیورس می دانیم.
💢@higgs_field
اگر این کلیپ را نبینید طبعا هیچ زیبایی را درک نکرده اید . درک زیبایی به توانایی های ادراکی شما بستگی دارد و با این توصیف دیدن تابش خورشید پگاه یا پسین هر روزه در میهن مان ، به همان میزان زیبا و شکوه مند است که چنین محتواهایی از کعبه آمال (اروپا) ... و اساسا فیزیک را مطالعه شکوه حاکم بر کل یونیورس می دانیم.
💢@higgs_field
👍11
💢شبکه کوانتومی چیست؟
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت چهارم
3. شبکه های کوانتومی با شبکه های موجود کار خواهند کرد.
شبکه های کوانتومی در نهایت باید بسیار قابل اعتماد باشند و باید کاملا در زندگی ما ادغام شوند. به این ترتیب، احتمالاً شبکههای کوانتومی با استفاده از کابلهای فیبر نوری موجود در کنار شبکههای فعلی و اینترنت کنونی کار خواهند کرد.
شبکه های کوانتومی برای ادغام با زیرساخت کنونی ، به رابطهایی نیاز دارند که بتوانند سیستمهای غیرکوانتومی - مانند گوشی هوشمند شما - را با پردازندهها و نودهای کوانتومی مرتبط کنند.
نانی و همکارانش در آزمایشگاه خود در حال تلاش برای ایجاد یک تراشه کامپیوتری هستند که می تواند کامپیوترهای کلاسیک را به یک شبکه کوانتومی پیوند دهد . چنین تراشههایی و دیگر پلهای بین کوانتوم-کلاسیک میتوانند روزی به ما اجازه دهند تا انتقالات بانکی یا اطلاعات را بدون دردسر و ایمن از طریق شبکههای کوانتومی بدون نیاز به رایانههای کوانتومی شخصی ارسال کنیم.
همانطور که محققان برای شبکه های قابل اطمینان تر کار می کنند، نمونه های اولیه و طرح های جدیدی در حال توسعه هستند و پیشرفت هایی بسیاری بدست آمده است . اکثر حوزه های تحقیقاتی گزینه های متعددی را بدون پیروز مشخص طراحی کرده اند.
برای مثال، کیوبیتها را میتوان به روشهای متعددی – با استفاده از حالتهای قطبش، حالتهای اسپین، زمان رسیدن، حرکت یونها و اتمهای به دام افتاده و حالتهای ابررساناها - رمزگذاری کرد . برخی از طرح ها بسیار خوب کار می کنند اما تنها در دماهای فوق سرد ! ، در حالی که برخی دیگر با دمای اتاق سازگار هستند اما کمتر قابل اعتماد هستند. به احتمال زیاد، شبکههای کوانتومی آینده بهعنوان ترکیبی از این گزینهها، با طراحیهای مختلف برای کاربردهای مختلف، وجود خواهند داشت.
نانی بیان داشت : یک چالش کلیدی برای شبکههای کوانتومی این است که بتوانیم بین تایپ های مختلف سیستمهای کوانتومی و هر آنچه که به عنوان شبکه انتخاب میکنیم، پل ارتباطی داشته باشیم. من حدس میزنم که در درازمدت ما بر یک نوع دستگاه اکتفا نخواهیم کرد زیرا انواع مختلف پلتفرمها دارای مزایای ذاتی متفاوتی هستند.
💢@higgs_field
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت چهارم
3. شبکه های کوانتومی با شبکه های موجود کار خواهند کرد.
شبکه های کوانتومی در نهایت باید بسیار قابل اعتماد باشند و باید کاملا در زندگی ما ادغام شوند. به این ترتیب، احتمالاً شبکههای کوانتومی با استفاده از کابلهای فیبر نوری موجود در کنار شبکههای فعلی و اینترنت کنونی کار خواهند کرد.
شبکه های کوانتومی برای ادغام با زیرساخت کنونی ، به رابطهایی نیاز دارند که بتوانند سیستمهای غیرکوانتومی - مانند گوشی هوشمند شما - را با پردازندهها و نودهای کوانتومی مرتبط کنند.
نانی و همکارانش در آزمایشگاه خود در حال تلاش برای ایجاد یک تراشه کامپیوتری هستند که می تواند کامپیوترهای کلاسیک را به یک شبکه کوانتومی پیوند دهد . چنین تراشههایی و دیگر پلهای بین کوانتوم-کلاسیک میتوانند روزی به ما اجازه دهند تا انتقالات بانکی یا اطلاعات را بدون دردسر و ایمن از طریق شبکههای کوانتومی بدون نیاز به رایانههای کوانتومی شخصی ارسال کنیم.
همانطور که محققان برای شبکه های قابل اطمینان تر کار می کنند، نمونه های اولیه و طرح های جدیدی در حال توسعه هستند و پیشرفت هایی بسیاری بدست آمده است . اکثر حوزه های تحقیقاتی گزینه های متعددی را بدون پیروز مشخص طراحی کرده اند.
برای مثال، کیوبیتها را میتوان به روشهای متعددی – با استفاده از حالتهای قطبش، حالتهای اسپین، زمان رسیدن، حرکت یونها و اتمهای به دام افتاده و حالتهای ابررساناها - رمزگذاری کرد . برخی از طرح ها بسیار خوب کار می کنند اما تنها در دماهای فوق سرد ! ، در حالی که برخی دیگر با دمای اتاق سازگار هستند اما کمتر قابل اعتماد هستند. به احتمال زیاد، شبکههای کوانتومی آینده بهعنوان ترکیبی از این گزینهها، با طراحیهای مختلف برای کاربردهای مختلف، وجود خواهند داشت.
نانی بیان داشت : یک چالش کلیدی برای شبکههای کوانتومی این است که بتوانیم بین تایپ های مختلف سیستمهای کوانتومی و هر آنچه که به عنوان شبکه انتخاب میکنیم، پل ارتباطی داشته باشیم. من حدس میزنم که در درازمدت ما بر یک نوع دستگاه اکتفا نخواهیم کرد زیرا انواع مختلف پلتفرمها دارای مزایای ذاتی متفاوتی هستند.
💢@higgs_field
Telegram
attach 📎
👍1
💢تئوری هولوگرافیک فیزیک کوانتوم را با گرانش درهممیتند .( دو قسمت)
http://telegra.ph/تئوری-هولوگرافیک-فیزیک-کوانتوم-را-با-گرانش-در-هم-می-تند-08-07
💢درهم تنیدن entangle شبکه های تنسور با گرانش کوانتومی (چهار قسمت)
http://telegra.ph/درهم-تنیدن-entangle-شبکه-های-تانسور-با-گرانش-کوانتومی-08-07
🔺 تام زیگفرید - ترجمه کوانتوم مکانیک
💢@higgs_field
http://telegra.ph/تئوری-هولوگرافیک-فیزیک-کوانتوم-را-با-گرانش-در-هم-می-تند-08-07
💢درهم تنیدن entangle شبکه های تنسور با گرانش کوانتومی (چهار قسمت)
http://telegra.ph/درهم-تنیدن-entangle-شبکه-های-تانسور-با-گرانش-کوانتومی-08-07
🔺 تام زیگفرید - ترجمه کوانتوم مکانیک
💢@higgs_field
👍2
💢شبکه کوانتومی چیست؟
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت پنج و پایانی
4. شبکه های کوانتومی ابتدا در سنجش علمی مهم خواهند بود.
ممکن است چندین دهه طول بکشد تا یک فرد معمولی با یک شبکه کوانتومی ارتباط برقرار کند. اما بکارگیری آن در علم شاید به زودی رخ دهد .
شبکههای اولیه احتمالاً برای مواردی مانند ابر-محاسبات ابری cloud supercomputing از شبکههای کوانتومی که از توان چندین رایانه کوانتومی ، برای پردازش اطلاعات بکار رفته ، استفاده خواهند کرد . شبکههای کوانتومی همچنین امکان سنجش دقیقتر علمی را فراهم میکنند که میتواند ساعتهای اتمی را بهبود بخشد و GPS را قابل اعتمادتر کند.
اخترشناسان همچنین به دنبال استفاده از شبکههای کوانتومی برای پیوند با تلسکوپهای نوری هستند که به رصدخانههای متعدد اجازه میدهند تا به عنوان یک میدان غول پیکر واحد - یک تداخل سنج نوری - عمل کنند.
دانشمندان قبلاً در سال 2019 به چیزی مشابه دست یافته بودند، زمانی که از تلسکوپ افق رویداد برای ایجاد اولین تصویر از یک سیاهچاله استفاده کردند. EHT یک تلسکوپ واحد نبود، بلکه شبکه ای از تلسکوپ های رادیویی بود که در سرتاسر جهان قرار داشت. به طور مشابه، ابزار GRAVITY در تداخل سنج تلسکوپ بزرگ ESO، که شامل تلسکوپ هایی است که در امتداد یک تپه کوچک پخش شده اند، از تداخل سنجی نوری برای تصویربرداری از یک سیاره در اطراف ستاره دیگری در همان سال استفاده کرد.
گام بعدی ترکیب تلسکوپ های نوری است که در مسافت دورتری از هم قرار دارند ، که وضوح تصویر را بهبود می بخشد. و می تواند منجر به اکتشافات اساسی در حوزه سکونت پذیری سیارات نزدیک، ماده تاریک و انبساط کیهان شود.
امیل خابیبولین، دانشجوی دکترا در هاروارد، که مقاله ای را منتشر کرده است، می گوید:
" این وضوح [که می توان با تداخل سنج های نوری به دست آورد] برای دیدن منطقه ای مانند نیویورک در سیاره ای در نزدیک ترین منظومه ستاره ای کافی است. روشی برای پیوند تلسکوپ به شبکه های کوانتومی"
با این حال، افزایش فاصله بین تلسکوپ های نوری یک چالش بزرگ است. فوتون ها ناگزیر در طول سفر بسوی سنترال هاب که در آنجا بازترکیب می شوند از بین می روند و فواصل طولانی تر به معنای از دست رفتن داده های بیشتر است.
شبکه های کوانتومی یک راه حل برای این مشکل ارائه می دهند. اگر بتوان اطلاعات کوانتومی فوتونها را در هر تلسکوپ ثبت کرد و در یک شبکه ارسال کرد، میتوان از دست دادن دادهها را به شدت کاهش داد. اما تعداد زیادی از فوتونهایی که احتمالاً توسط یک تلسکوپ نوری جمعآوری میشوند، پهنای باند شبکههای کوانتومی را همانطور که اکنون تصور میکنیم، تحت تأثیر قرار میدهند.
یکی از راهحلها، یک رویکرد کوانتومی است که توسط امیل خابیبولین و دیگران پیشنهاد شده است، که میتواند اطلاعات کوانتومی فوتونها را قبل از ارسال آنها روی یک شبکه کوانتومی با استفاده از تعداد کمتری کیوبیت فشرده و ذخیره کند. گروههای دیگر، مانند محققان دانشگاه سیدنی، استفاده از هارد دیسکهای کوانتومی را پیشنهاد کردهاند، دستگاههایی که اطلاعات کوانتومی فوتونهایی را که به تلسکوپهای مجزا رسیده اند تا زمانی که بتوانند به صورت فیزیکی با هم جمع و دوباره ترکیب شوند، ذخیره میکنند.
صرفنظر از رویکرد نهایی، پیشرفتهایی که ابتدا توسط ستارهشناسان و دانشمندان دیگر طراحی شدهاند، احتمالاً به شبکههای کوانتومی ، و در آینده بدست عموم خواهد رسید .
نانی در پایان بیان داشت : من فکر میکنم با سطحی از اشتیاق که اکنون در جامعه علمی وجود دارد، در دهه آینده، شاهد تأثیرات بزرگی خواهیم بود.
💢@higgs_field
💢شبکه کوانتومی چیست؟
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت پنج و پایانی
4. شبکه های کوانتومی ابتدا در سنجش علمی مهم خواهند بود.
ممکن است چندین دهه طول بکشد تا یک فرد معمولی با یک شبکه کوانتومی ارتباط برقرار کند. اما بکارگیری آن در علم شاید به زودی رخ دهد .
شبکههای اولیه احتمالاً برای مواردی مانند ابر-محاسبات ابری cloud supercomputing از شبکههای کوانتومی که از توان چندین رایانه کوانتومی ، برای پردازش اطلاعات بکار رفته ، استفاده خواهند کرد . شبکههای کوانتومی همچنین امکان سنجش دقیقتر علمی را فراهم میکنند که میتواند ساعتهای اتمی را بهبود بخشد و GPS را قابل اعتمادتر کند.
اخترشناسان همچنین به دنبال استفاده از شبکههای کوانتومی برای پیوند با تلسکوپهای نوری هستند که به رصدخانههای متعدد اجازه میدهند تا به عنوان یک میدان غول پیکر واحد - یک تداخل سنج نوری - عمل کنند.
دانشمندان قبلاً در سال 2019 به چیزی مشابه دست یافته بودند، زمانی که از تلسکوپ افق رویداد برای ایجاد اولین تصویر از یک سیاهچاله استفاده کردند. EHT یک تلسکوپ واحد نبود، بلکه شبکه ای از تلسکوپ های رادیویی بود که در سرتاسر جهان قرار داشت. به طور مشابه، ابزار GRAVITY در تداخل سنج تلسکوپ بزرگ ESO، که شامل تلسکوپ هایی است که در امتداد یک تپه کوچک پخش شده اند، از تداخل سنجی نوری برای تصویربرداری از یک سیاره در اطراف ستاره دیگری در همان سال استفاده کرد.
گام بعدی ترکیب تلسکوپ های نوری است که در مسافت دورتری از هم قرار دارند ، که وضوح تصویر را بهبود می بخشد. و می تواند منجر به اکتشافات اساسی در حوزه سکونت پذیری سیارات نزدیک، ماده تاریک و انبساط کیهان شود.
امیل خابیبولین، دانشجوی دکترا در هاروارد، که مقاله ای را منتشر کرده است، می گوید:
" این وضوح [که می توان با تداخل سنج های نوری به دست آورد] برای دیدن منطقه ای مانند نیویورک در سیاره ای در نزدیک ترین منظومه ستاره ای کافی است. روشی برای پیوند تلسکوپ به شبکه های کوانتومی"
با این حال، افزایش فاصله بین تلسکوپ های نوری یک چالش بزرگ است. فوتون ها ناگزیر در طول سفر بسوی سنترال هاب که در آنجا بازترکیب می شوند از بین می روند و فواصل طولانی تر به معنای از دست رفتن داده های بیشتر است.
شبکه های کوانتومی یک راه حل برای این مشکل ارائه می دهند. اگر بتوان اطلاعات کوانتومی فوتونها را در هر تلسکوپ ثبت کرد و در یک شبکه ارسال کرد، میتوان از دست دادن دادهها را به شدت کاهش داد. اما تعداد زیادی از فوتونهایی که احتمالاً توسط یک تلسکوپ نوری جمعآوری میشوند، پهنای باند شبکههای کوانتومی را همانطور که اکنون تصور میکنیم، تحت تأثیر قرار میدهند.
یکی از راهحلها، یک رویکرد کوانتومی است که توسط امیل خابیبولین و دیگران پیشنهاد شده است، که میتواند اطلاعات کوانتومی فوتونها را قبل از ارسال آنها روی یک شبکه کوانتومی با استفاده از تعداد کمتری کیوبیت فشرده و ذخیره کند. گروههای دیگر، مانند محققان دانشگاه سیدنی، استفاده از هارد دیسکهای کوانتومی را پیشنهاد کردهاند، دستگاههایی که اطلاعات کوانتومی فوتونهایی را که به تلسکوپهای مجزا رسیده اند تا زمانی که بتوانند به صورت فیزیکی با هم جمع و دوباره ترکیب شوند، ذخیره میکنند.
صرفنظر از رویکرد نهایی، پیشرفتهایی که ابتدا توسط ستارهشناسان و دانشمندان دیگر طراحی شدهاند، احتمالاً به شبکههای کوانتومی ، و در آینده بدست عموم خواهد رسید .
نانی در پایان بیان داشت : من فکر میکنم با سطحی از اشتیاق که اکنون در جامعه علمی وجود دارد، در دهه آینده، شاهد تأثیرات بزرگی خواهیم بود.
💢@higgs_field
Telegram
attach 📎
👍4
💢“Octonions are to physics what the Sirens were to Ulysses.” — particle physicist Pierre Raymond
📌ریاضیات ویژه ای که می تواند زیربنای قوانین طبیعت باشد
یافتههای جدید به این حدس قدیمی دامن میزند که ذرات و نیروهای بنیادی از اعداد هشت بخشی عجیب به نام «اوکتانیون ها» سرچشمه میگیرند.
کول فیوری Cohl Furey ، فیزیکدان ریاضیاتی در دانشگاه کمبریج، در حال یافتن پیوندهایی بین مدل استاندارد فیزیک ذرات و اوکتانیون ها octonions است، اعدادی که قوانین ضرب آنها در نموداری مثلثی به نام صفحه فانو کدگذاری شده است.
https://www.quantamagazine.org/the-octonion-math-that-could-underpin-physics-20180720/
💢@higgs_field
📌ریاضیات ویژه ای که می تواند زیربنای قوانین طبیعت باشد
یافتههای جدید به این حدس قدیمی دامن میزند که ذرات و نیروهای بنیادی از اعداد هشت بخشی عجیب به نام «اوکتانیون ها» سرچشمه میگیرند.
کول فیوری Cohl Furey ، فیزیکدان ریاضیاتی در دانشگاه کمبریج، در حال یافتن پیوندهایی بین مدل استاندارد فیزیک ذرات و اوکتانیون ها octonions است، اعدادی که قوانین ضرب آنها در نموداری مثلثی به نام صفحه فانو کدگذاری شده است.
https://www.quantamagazine.org/the-octonion-math-that-could-underpin-physics-20180720/
💢@higgs_field
👍1
Forwarded from کوانتوم مکانیک🕊
💢شبکه کوانتومی چیست؟
مارا جانسون
قسمت نخست
https://t.me/higgs_field/7036
قسمت دوم
https://t.me/higgs_field/7039
قسمت سوم
https://t.me/higgs_field/7043
قسمت چهارم
https://t.me/higgs_field/7046
قسمت پنج و پایانی
https://t.me/higgs_field/7051
مارا جانسون
قسمت نخست
https://t.me/higgs_field/7036
قسمت دوم
https://t.me/higgs_field/7039
قسمت سوم
https://t.me/higgs_field/7043
قسمت چهارم
https://t.me/higgs_field/7046
قسمت پنج و پایانی
https://t.me/higgs_field/7051
👍2
💢The only known photograph of Albert Einstein explaining his famous equation 'E = m c^2' on a blackboard.
He was giving a public talk at the Carnegie Institute of Technology (now Carnegie Mellon University) in Pittsburgh, PA, USA, on December 28, 1934.
تنها عکس شناخته شده آلبرت انیشتین که معادله معروف خود " E = m c ²" را روی تخته سیاه توضیح می دهد.
او در 28 دسامبر 1934 در انستیتوی فناوری کارنگی (دانشگاه کارنگی ملون کنونی) در پیتسبورگ، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا سخنرانی عمومی داشت.
https://www.cmu.edu/news/stories/archives/2016/december/einstein-lecture.html
💢@higgs_field
He was giving a public talk at the Carnegie Institute of Technology (now Carnegie Mellon University) in Pittsburgh, PA, USA, on December 28, 1934.
تنها عکس شناخته شده آلبرت انیشتین که معادله معروف خود " E = m c ²" را روی تخته سیاه توضیح می دهد.
او در 28 دسامبر 1934 در انستیتوی فناوری کارنگی (دانشگاه کارنگی ملون کنونی) در پیتسبورگ، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا سخنرانی عمومی داشت.
https://www.cmu.edu/news/stories/archives/2016/december/einstein-lecture.html
💢@higgs_field
👍3
💢" The belief that there is only one truth and that oneself is in possession of it, seems to me the deepest root of all that is evil in the world. "
اعتقاد به اینکه تنها یک حقیقت وجود دارد و آنهم در اختیار خود شخص است، به نظر من عمیق ترین ریشهی شرارت ها در جهان است.
- max born
💢@higgs_field
اعتقاد به اینکه تنها یک حقیقت وجود دارد و آنهم در اختیار خود شخص است، به نظر من عمیق ترین ریشهی شرارت ها در جهان است.
- max born
💢@higgs_field
👍11
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💢روس ها ماهواره خیام ایرانی را به فضا فرستادند
ماهواره «خیام» حدود ۶۰۰ کیلوگرم وزن دارد و شاید دلیل همکاری ایران با روسیه در پروژه پرتاب ماهواره «خیام» وزن بیش از نیمتنی این ماهواره و نیز درصد بسیار بالای موفقیت پرتابگر سایوز باشد که مراحل ابتدایی و پرتاب خیام به روسیه واگذار شده است.
*این ماهواره تماما توسط شرکت های روسی طراحی و ساخته و پرتاب شده است .
https://t.me/higgs_field/7066
ماهواره «خیام» حدود ۶۰۰ کیلوگرم وزن دارد و شاید دلیل همکاری ایران با روسیه در پروژه پرتاب ماهواره «خیام» وزن بیش از نیمتنی این ماهواره و نیز درصد بسیار بالای موفقیت پرتابگر سایوز باشد که مراحل ابتدایی و پرتاب خیام به روسیه واگذار شده است.
*این ماهواره تماما توسط شرکت های روسی طراحی و ساخته و پرتاب شده است .
https://t.me/higgs_field/7066
👍4
🟣 هایزنبرگ ، شرودینگر ، دیراک
دیراک هنگام مکتوب کردن قوانین کلی مکانیک کوانتومی در همهی سیستم ها ، ایده های مکانیک ماتریسی (هایزنبرگ) و مکانیک موجی (شرودینگر) را در یک قالب گنجاند . آنچه که مفاهیم ناسازگار تلقی می شد توسط دیراک معادل نشان داده شد.
استیون هاوکینگ میگوید:
"از سه بنیانگذار مکانیک کوانتومی مدرن، هایزنبرگ و شرودینگر میتوانند ادعا کنند که اولین نگاهها به این نظریه را داشته اند . اما دیراک بود که آنها را کنار هم گذاشت و کل تصویر را هویدا کرد."
چنین توصیفاتی از واقعیت تکامل ایدههای کوانتومی، هیجان و درام و مقاومت در برابر ایدههای جدید را حتی در میان کسانی که فعالانه آنها را دنبال میکردند، نشان نمیدهد. مقالات این مجلد رنگ و بویی از زمان را می دهد. در 1929-1930 بود که دیراک به "ضرورت اجتناب ناپذیر" ضد ماده رسید. ذره گریزان با بار مثبت که باید با الکترون بهعنوان ضد ماده آن مرتبط میشد، برای مدتی پروتون در نظر گرفته میشد، زیرا در آن روزها هیچکس جرات نداشت یک ذره کاملاً جدید را فرض کند. دیراک بعداً خاطرنشان کرد: "من جرات نداشتم ذره جدیدی را در آن مرحله فرض کنم، زیرا همه در آن زمان مخالف ذرات جدید بود". اما در سال 1931، او به این نتیجه رسیده بود که ذره جدید باید فرض شود. "این نوع جدیدی از ذره است که برای فیزیک تجربی ناشناخته است و جرم و بار مخالف الکترون دارد. ممکن است چنین ذره ای را ضد الکترون (پوزیترون) بنامیم." دنبال کردن تئوری ذره کشف نشده به شجاعت دیراک نیاز داشت.
در همان زمان که موری گل مان از دیراک پرسید که چرا پوزیترون را فوراً پیش بینی نکرده است، پاسخ مشخص دیراک "بزدلی محض" بود. احتمالاً در فرآیندهای خلاقانه در چنین ابعاد فکری، جسارت ایده جدید در نهایت بر بزدلی ایجاد شده در مواجهه با افکار مسلط پیشی می گیرد.
دیراک خود بینشی از رویکرد خود به ایدههای خلاقانه ارائه میکند: "... شرودینگر و من هر دو قدردانی بسیار زیادی از زیبایی ریاضی داشتیم، و این قدردانی از زیبایی ریاضی بر تمام کارهای ما مسلط بود. این یک نوع عمل ایمانی با ما بود که هر معادلهای که قوانین بنیادی طبیعت را توصیف میکند، باید زیبایی ریاضی زیادی در خود داشته باشد. این مانند یک دین با ما بود. برگزاری آن دین بسیار سودآوری بود و میتوان آن را مبنای بسیاری از موفقیتهای ما دانست.
منطقی بودن استدلال های دیراک و کوتاهی بیان او شاید به بهترین وجه در چیزی خلاصه می شود که به عنوان یکی از اصول او در کمبریج شناخته می شد: نباید یک جمله را قبل از اینکه بدانید چگونه آن را تمام کنید شروع کنید.
راجندرا پراساد
🆔 @phys_Q
دیراک هنگام مکتوب کردن قوانین کلی مکانیک کوانتومی در همهی سیستم ها ، ایده های مکانیک ماتریسی (هایزنبرگ) و مکانیک موجی (شرودینگر) را در یک قالب گنجاند . آنچه که مفاهیم ناسازگار تلقی می شد توسط دیراک معادل نشان داده شد.
استیون هاوکینگ میگوید:
"از سه بنیانگذار مکانیک کوانتومی مدرن، هایزنبرگ و شرودینگر میتوانند ادعا کنند که اولین نگاهها به این نظریه را داشته اند . اما دیراک بود که آنها را کنار هم گذاشت و کل تصویر را هویدا کرد."
چنین توصیفاتی از واقعیت تکامل ایدههای کوانتومی، هیجان و درام و مقاومت در برابر ایدههای جدید را حتی در میان کسانی که فعالانه آنها را دنبال میکردند، نشان نمیدهد. مقالات این مجلد رنگ و بویی از زمان را می دهد. در 1929-1930 بود که دیراک به "ضرورت اجتناب ناپذیر" ضد ماده رسید. ذره گریزان با بار مثبت که باید با الکترون بهعنوان ضد ماده آن مرتبط میشد، برای مدتی پروتون در نظر گرفته میشد، زیرا در آن روزها هیچکس جرات نداشت یک ذره کاملاً جدید را فرض کند. دیراک بعداً خاطرنشان کرد: "من جرات نداشتم ذره جدیدی را در آن مرحله فرض کنم، زیرا همه در آن زمان مخالف ذرات جدید بود". اما در سال 1931، او به این نتیجه رسیده بود که ذره جدید باید فرض شود. "این نوع جدیدی از ذره است که برای فیزیک تجربی ناشناخته است و جرم و بار مخالف الکترون دارد. ممکن است چنین ذره ای را ضد الکترون (پوزیترون) بنامیم." دنبال کردن تئوری ذره کشف نشده به شجاعت دیراک نیاز داشت.
در همان زمان که موری گل مان از دیراک پرسید که چرا پوزیترون را فوراً پیش بینی نکرده است، پاسخ مشخص دیراک "بزدلی محض" بود. احتمالاً در فرآیندهای خلاقانه در چنین ابعاد فکری، جسارت ایده جدید در نهایت بر بزدلی ایجاد شده در مواجهه با افکار مسلط پیشی می گیرد.
دیراک خود بینشی از رویکرد خود به ایدههای خلاقانه ارائه میکند: "... شرودینگر و من هر دو قدردانی بسیار زیادی از زیبایی ریاضی داشتیم، و این قدردانی از زیبایی ریاضی بر تمام کارهای ما مسلط بود. این یک نوع عمل ایمانی با ما بود که هر معادلهای که قوانین بنیادی طبیعت را توصیف میکند، باید زیبایی ریاضی زیادی در خود داشته باشد. این مانند یک دین با ما بود. برگزاری آن دین بسیار سودآوری بود و میتوان آن را مبنای بسیاری از موفقیتهای ما دانست.
منطقی بودن استدلال های دیراک و کوتاهی بیان او شاید به بهترین وجه در چیزی خلاصه می شود که به عنوان یکی از اصول او در کمبریج شناخته می شد: نباید یک جمله را قبل از اینکه بدانید چگونه آن را تمام کنید شروع کنید.
راجندرا پراساد
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍6
💢" Well, our friend Dirac, too, has a religion, and its guiding principle is 'God does not exist and Dirac is His prophet.'”
" دوست ما دیراک نیز دین دارد و اصل راهنمای آن این است که "خدا وجود ندارد و دیراک پیامبر او است".
- Wolfgang Pauli
🔺Quantum physicists Paul Dirac and Wolfgang Pauli were astonishingly accurate in their predictions of new particles
فیزیکدانان کوانتومی پل دیراک و ولفگانگ پاولی در پیش بینی ذرات جدید به طرز شگفت انگیزی دقیق بودند.
💢@higgs_field
" دوست ما دیراک نیز دین دارد و اصل راهنمای آن این است که "خدا وجود ندارد و دیراک پیامبر او است".
- Wolfgang Pauli
🔺Quantum physicists Paul Dirac and Wolfgang Pauli were astonishingly accurate in their predictions of new particles
فیزیکدانان کوانتومی پل دیراک و ولفگانگ پاولی در پیش بینی ذرات جدید به طرز شگفت انگیزی دقیق بودند.
💢@higgs_field
👍3