.
💢“The study of physics is also an adventure. You will find it challenging, sometimes frustrating, occasionally painful, and often richly rewarding.”
«مطالعه فیزیک نیز یک ماجراجویی است. آن را چالشبرانگیز، گاهی ناامیدکننده، گاهی دردناک و اغلب سرشار از پاداش خواهید یافت.»
- هیو دی یانگ
💢@higgs_field
💢“The study of physics is also an adventure. You will find it challenging, sometimes frustrating, occasionally painful, and often richly rewarding.”
«مطالعه فیزیک نیز یک ماجراجویی است. آن را چالشبرانگیز، گاهی ناامیدکننده، گاهی دردناک و اغلب سرشار از پاداش خواهید یافت.»
- هیو دی یانگ
💢@higgs_field
👍2❤1
💢 10 Facts about moon :
1. ماه تنها قمر طبیعی و دائمی زمین است.
2. ماه دومین قمر چگال در سامانه خورشیدی است .
3. ماه همیشه یک چهره را به زمین نشان می دهد.
4. سطح ماه در واقع تاریک است .(مشابهتی با ستارگان ندارد)
5. خورشید و ماه هم اندازه نیستند.
6. ماه در حال دور شدن از زمین است.(3.8 cm در سال)
7. ماه زمانی ساخته شد که سیارک/تخته سنگی به زمین برخورد کرد.
8. ماه باعث حرکت زمین و همچنین جزر و مد می شود.
9. ماه نیز ماه- لرزه moon quakes دارد.
10. روی ماه آب وجود دارد!
💢@higgs_field
1. ماه تنها قمر طبیعی و دائمی زمین است.
2. ماه دومین قمر چگال در سامانه خورشیدی است .
3. ماه همیشه یک چهره را به زمین نشان می دهد.
4. سطح ماه در واقع تاریک است .(مشابهتی با ستارگان ندارد)
5. خورشید و ماه هم اندازه نیستند.
6. ماه در حال دور شدن از زمین است.(3.8 cm در سال)
7. ماه زمانی ساخته شد که سیارک/تخته سنگی به زمین برخورد کرد.
8. ماه باعث حرکت زمین و همچنین جزر و مد می شود.
9. ماه نیز ماه- لرزه moon quakes دارد.
10. روی ماه آب وجود دارد!
💢@higgs_field
👍5
💢فیزیکدانان پیرامون یک دوگانگی تازه ، معما طرح می کنند.
https://t.me/phys_Q/7025
#پیوست
در ریاضیات، نقطههای آنتی پدال anti podal در کره آنهایی هستند که به طور قطری مخالف یکدیگر هستند . (ویژگی خاص چنین تعریفی این است که خطی متقاطر که از یکی سو به سوی دیگر دایره کشیده میشود از مرکز کره میگذرد و قطر واقعی را تشکیل میدهد).
🆔 @phys_Q
https://t.me/phys_Q/7025
#پیوست
در ریاضیات، نقطههای آنتی پدال anti podal در کره آنهایی هستند که به طور قطری مخالف یکدیگر هستند . (ویژگی خاص چنین تعریفی این است که خطی متقاطر که از یکی سو به سوی دیگر دایره کشیده میشود از مرکز کره میگذرد و قطر واقعی را تشکیل میدهد).
🆔 @phys_Q
💢شبکه کوانتومی چیست؟
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت نخست
همانطور که وارد عصر کوانتومی می شویم، چهار چیز در مورد شبکه های کوانتومی وجود دارد.
چهار سال، چهار ماه و دوازده روز پیش، یک فوتون - ذره ای از نور - از پروکسیما قنطورس، نزدیک ترین ستاره به ما، خارج شد. همین الان بالاخره به زمین رسید.
این فوتون و سایر فوتونهایی که با آن آمدهاند، میتوانند اسرار باورنکردنی را در مورد سیاراتی که به دور ستاره کوتوله سرخ میچرخند، فاش کنند، مثلاً اینکه آنها سکونت پذیر یا ناپذیر هستند. با این حال، با ابزارهای فعلی، ما نمیتوانیم این اطلاعات را کشف کنیم.
این می تواند روزی با فناوری به نام شبکه های کوانتومی تغییر کند.
شبکههای کوانتومی مانند شبکههای کلاسیکی هستند که در زندگی روزمره برای انتقال و اشتراکگذاری اطلاعات دیجیتال استفاده میکنیم. با این حال، شبکههای کوانتومی از بیتهای کوانتومی یا کیوبیتها استفاده میکنند که اطلاعات را به گونهای رمزگذاری میکنند که کاملاً با روش تفکر کلاسیک بیگانه است. کیوبیت ها از ترفندهایی از دنیای عجیب مکانیک کوانتومی استفاده می کنند و اساساً با بیت های محاسباتی کلاسیک تفاوت دارند. و هنگامی که در شبکه های کوانتومی به کار می روند، به شدت قدرتمندتر می شوند.
«یک چالش کلیدی برای شبکههای کوانتومی این است که بتوانیم بین انواع مختلف سیستمهای کوانتومی و هر آنچه که به عنوان شبکه انتخاب میکنیم، ارتباط برقرار کنیم .»
شبکههای کوانتومی فعلا وجود ندارند - و بسیاری از دانشمندان در این زمینه به شما خواهند گفت که راه درازی در پیش داریم . اما وقتی ایجاد میشوند، میتوانند زندگی روزمره را متحول کنند و ارتباطات غیرقابل هک را برای بانکها، پزشکی، ناوبری و موارد دیگر ، بطور ایمن برقرار کنند.
شاید اکنون به آن نقطه نرسیده باشیم، اما دانشمندان در حال آزمایش بلوکهای سازنده و کنار هم قرار دادن نمونههای اولیه سیستمها هستند.
سوفیا اکونومو، پروفسور فیزیک و کارشناس اطلاعات کوانتومی در ویرجینیا تک، میگوید: "پیشرفتهای خارق العاده ای حال رخ دادن هستند."
در حال حاضر، ارتباطات کوانتومی اولیه به نام توزیع کلید کوانتومی به انتقال ایمن در فواصل کوتاه کمک می کند. اما قبل از اینکه شبکههای کوانتومی همهگیر شوند، احتمالاً اولین حضور عمومی خود را در محیطهای آکادمیک رقم خواهند زد.
همانطور که وارد عصر کوانتومی می شویم، چهار نکته در مورد شبکه های کوانتومی وجود دارد :
💢@higgs_field
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت نخست
همانطور که وارد عصر کوانتومی می شویم، چهار چیز در مورد شبکه های کوانتومی وجود دارد.
چهار سال، چهار ماه و دوازده روز پیش، یک فوتون - ذره ای از نور - از پروکسیما قنطورس، نزدیک ترین ستاره به ما، خارج شد. همین الان بالاخره به زمین رسید.
این فوتون و سایر فوتونهایی که با آن آمدهاند، میتوانند اسرار باورنکردنی را در مورد سیاراتی که به دور ستاره کوتوله سرخ میچرخند، فاش کنند، مثلاً اینکه آنها سکونت پذیر یا ناپذیر هستند. با این حال، با ابزارهای فعلی، ما نمیتوانیم این اطلاعات را کشف کنیم.
این می تواند روزی با فناوری به نام شبکه های کوانتومی تغییر کند.
شبکههای کوانتومی مانند شبکههای کلاسیکی هستند که در زندگی روزمره برای انتقال و اشتراکگذاری اطلاعات دیجیتال استفاده میکنیم. با این حال، شبکههای کوانتومی از بیتهای کوانتومی یا کیوبیتها استفاده میکنند که اطلاعات را به گونهای رمزگذاری میکنند که کاملاً با روش تفکر کلاسیک بیگانه است. کیوبیت ها از ترفندهایی از دنیای عجیب مکانیک کوانتومی استفاده می کنند و اساساً با بیت های محاسباتی کلاسیک تفاوت دارند. و هنگامی که در شبکه های کوانتومی به کار می روند، به شدت قدرتمندتر می شوند.
«یک چالش کلیدی برای شبکههای کوانتومی این است که بتوانیم بین انواع مختلف سیستمهای کوانتومی و هر آنچه که به عنوان شبکه انتخاب میکنیم، ارتباط برقرار کنیم .»
شبکههای کوانتومی فعلا وجود ندارند - و بسیاری از دانشمندان در این زمینه به شما خواهند گفت که راه درازی در پیش داریم . اما وقتی ایجاد میشوند، میتوانند زندگی روزمره را متحول کنند و ارتباطات غیرقابل هک را برای بانکها، پزشکی، ناوبری و موارد دیگر ، بطور ایمن برقرار کنند.
شاید اکنون به آن نقطه نرسیده باشیم، اما دانشمندان در حال آزمایش بلوکهای سازنده و کنار هم قرار دادن نمونههای اولیه سیستمها هستند.
سوفیا اکونومو، پروفسور فیزیک و کارشناس اطلاعات کوانتومی در ویرجینیا تک، میگوید: "پیشرفتهای خارق العاده ای حال رخ دادن هستند."
در حال حاضر، ارتباطات کوانتومی اولیه به نام توزیع کلید کوانتومی به انتقال ایمن در فواصل کوتاه کمک می کند. اما قبل از اینکه شبکههای کوانتومی همهگیر شوند، احتمالاً اولین حضور عمومی خود را در محیطهای آکادمیک رقم خواهند زد.
همانطور که وارد عصر کوانتومی می شویم، چهار نکته در مورد شبکه های کوانتومی وجود دارد :
💢@higgs_field
Telegram
attach 📎
👍4
💢بنا بر اصل هویگنس، هر نقطه روی جبهۀ موج را میتوان به عنوان منبع جدید موج کروی در نظر گرفت، و میتوان میدان در فواصل بعدی را از جمع میدانهای تولیدشدۀ این منابع کروی محاسبه کرد.
تنها چیزی که نیاز دارید هندسه کروی است که به طور طبیعی پدیدار شده است .
این می تواند دلیلی به ما ارائه دهد که چرا محاسبه پارامتر های بسیاری در فیزیک، t² ،c²، ψ²، e² و سرعت v² در روابطی مانند انرژی جنبشی Eₖ=½mv² ، مربع هستند.
علاوه بر درک هندسه کروی ، با درک دنباله فیبوناچی و نسبت طلایی golden ratio:
a+b / a = a / b = ϕ
درک دقیق تری از ریاضیات حاکم بر یونیورس ، بدست آورید .
💢@higgs_field
تنها چیزی که نیاز دارید هندسه کروی است که به طور طبیعی پدیدار شده است .
این می تواند دلیلی به ما ارائه دهد که چرا محاسبه پارامتر های بسیاری در فیزیک، t² ،c²، ψ²، e² و سرعت v² در روابطی مانند انرژی جنبشی Eₖ=½mv² ، مربع هستند.
علاوه بر درک هندسه کروی ، با درک دنباله فیبوناچی و نسبت طلایی golden ratio:
a+b / a = a / b = ϕ
درک دقیق تری از ریاضیات حاکم بر یونیورس ، بدست آورید .
💢@higgs_field
👍1
💢 “I believe that a scientist looking at nonscientific problems is just as dumb as the next guy.”
من باور دارم دانشمندی که بدنبال مسائل غیرعلمی است به اندازه دنبال کنندگان چنین مباحثی ساده لوح است .
- Richard P. Feynman.
💢@higgs_field
من باور دارم دانشمندی که بدنبال مسائل غیرعلمی است به اندازه دنبال کنندگان چنین مباحثی ساده لوح است .
- Richard P. Feynman.
💢@higgs_field
👍1
💢شبکه کوانتومی چیست؟
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت دوم
1. شبکه های کوانتومی به دلیل دنیای شگفت مکانیک کوانتومی امکان پذیرند.
درک شبکه های کوانتومی به درک شماری پدیده کوانتومی بنیادین با نام های علمی تخیلی خلاصه می شود: برهم نهی، درهم تنیدگی و تله پورت کوانتومی.
درک این پدیده ها مستلزم بیرون آمدن از تجربه کلاسیکی از رویداد های روزمره شما از نحوه کار جهان است.
به عنوان مثال، بیتهای رایانه کلاسیک 1 و 0 هستند - مانند شیر یا خط یک سکه یا برای سیگنال الکتریکی روشن یا خاموش یک سوئیچ . با این حال، قلمرو کوانتومی چندان تعیین پذیر نیست. کیوبیتها، که معمولاً فوتونها یا الکترونها هستند، میتوانند 1 یا 0 باشند. اما میتوانند همزمان 1 و 0 نیز باشند. آنها بیشتر شبیه سکههای در حال چرخش هستند که بطور تعیین ناپذیری هم شیر و هم خط هستند. تنها زمانی که کیوبیت ها اندازه گیری می شوند، به حالت 1 یا 0 می رسند. این دوگانگی برهم نهی Superposition نامیده می شود و امکان تکمیل سریعتر برخی از پروسه های محاسباتی را فراهم می کند.
علاوه بر این، محاسبات با کیوبیت ها به لطف پدیده ای به نام درهم تنیدگی Entanglement، ایمن تر از بیت های کلاسیک است. همانطور که توسط پانجیو اسپنزوریس ، دانشمند آزمایشگاه شتاب دهنده ملی فرمی در وزارت انرژی ایالات متحده توضیح داده شده است، "درهم تنیدگی یکی از جالب ترین و جذاب ترین جنبه های فیزیک کوانتومی است."
درهم تنیدگی به دو کیوبیت اجازه می دهد تا به طور جدایی ناپذیری با هم پیوند-درونی برقرار کنند ( ارتباطی که از هیچ مسیر کلاسیکی برقرار نشده است)، مهم نیست چقدر فضا این ذرات را از هم جدا می کند. پس از درهم تنیدگی، دو کیوبیت میتوانند انعکاسی از یکدیگر باشند، و اندازه گیری های هر یک از ذرات مرتبط با یکدیگر باشند. اگر یک کیوبیت به 0 سوئیچ شود، پارتنر همبسته آن نیز تغییر خواهد کرد.
از این ارتباط عجیب و غریب برای انتقال امن اطلاعات کوانتومی استفاده می شود - فرآیندی که به عنوان تلهپورت teleportation شناخته می شود. در حالی که تلهپورت شامل حرکت اجسام فیزیکی نیست، اطلاعات را جابجا می کند*.
( بسته به تفسیر شما از اطلاعات information دارد و همچنین فلسفه جابجایی مد نظر شما )
تصور کنید می خواهید یک پیام امن برای دوستی که از طریق شبکه کوانتومی به شما متصل است ارسال کنید.
با یک شبکه کوانتومی، می توانید یک کیوبیت درهم تنیده را برای وی ارسال کنید و دیگری را برای خود نگه دارید. اندازه گیری حالت کیوبیت ، کلیدی را ارائه می دهد که می توانید از آن برای رمزگذاری پیام ارسال شده از طریق یک کانال غیر کوانتومی استفاده کنید. کیوبیت دوست شما که با کیوبیت شما درهمتنیده شده و در نتیجه کاملاً با کیوبیت شما مرتبط است، به عنوان کلید رمزگشایی پیام دریافتی عمل می کند.
یک حالت کوانتومی خوانده نشده قابل کپی نیست. اگر جاسوسی کیوبیت را رهگیری کند تا رمزگذاری را بدزدد، وضعیت کیوبیت قطع میشود و سرنخی برای کسی که در حال استراق سمع است، باقی نمی ماند.
اکنون این نوع پیامهای کدگذاری شده کوانتومی در حال ارسال هستند. توزیع کلید کوانتومی برای نقل و انتقالات بانکی و انتقال ایمن نتایج رای گیری استفاده شده است. با این حال، این نوع ارتباط در حال حاضر فقط در فواصل کوتاه و در مقیاس شهر عملی است.
دلیلش این است که اطلاعات کوانتومی ظریف هستند. کیوبیت ها معمولاً به صورت فوتون با استفاده از همان کابل های فیبر نوری استاندارد ارسال می شوند که بخش عمده ای از اینترنت را حمل می کنند. کوچکترین ضربه به دیواره یک کابل فیبر نوری، عبور فوتون نور خورشید، و حتی یک ناهماهنگی کوچک در مسافتهای طی شده، همگی میتوانند منجر به خارج شدن دو کیوبیت از درهم تنیدگی شوند.
💢@higgs_field
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت دوم
1. شبکه های کوانتومی به دلیل دنیای شگفت مکانیک کوانتومی امکان پذیرند.
درک شبکه های کوانتومی به درک شماری پدیده کوانتومی بنیادین با نام های علمی تخیلی خلاصه می شود: برهم نهی، درهم تنیدگی و تله پورت کوانتومی.
درک این پدیده ها مستلزم بیرون آمدن از تجربه کلاسیکی از رویداد های روزمره شما از نحوه کار جهان است.
به عنوان مثال، بیتهای رایانه کلاسیک 1 و 0 هستند - مانند شیر یا خط یک سکه یا برای سیگنال الکتریکی روشن یا خاموش یک سوئیچ . با این حال، قلمرو کوانتومی چندان تعیین پذیر نیست. کیوبیتها، که معمولاً فوتونها یا الکترونها هستند، میتوانند 1 یا 0 باشند. اما میتوانند همزمان 1 و 0 نیز باشند. آنها بیشتر شبیه سکههای در حال چرخش هستند که بطور تعیین ناپذیری هم شیر و هم خط هستند. تنها زمانی که کیوبیت ها اندازه گیری می شوند، به حالت 1 یا 0 می رسند. این دوگانگی برهم نهی Superposition نامیده می شود و امکان تکمیل سریعتر برخی از پروسه های محاسباتی را فراهم می کند.
علاوه بر این، محاسبات با کیوبیت ها به لطف پدیده ای به نام درهم تنیدگی Entanglement، ایمن تر از بیت های کلاسیک است. همانطور که توسط پانجیو اسپنزوریس ، دانشمند آزمایشگاه شتاب دهنده ملی فرمی در وزارت انرژی ایالات متحده توضیح داده شده است، "درهم تنیدگی یکی از جالب ترین و جذاب ترین جنبه های فیزیک کوانتومی است."
درهم تنیدگی به دو کیوبیت اجازه می دهد تا به طور جدایی ناپذیری با هم پیوند-درونی برقرار کنند ( ارتباطی که از هیچ مسیر کلاسیکی برقرار نشده است)، مهم نیست چقدر فضا این ذرات را از هم جدا می کند. پس از درهم تنیدگی، دو کیوبیت میتوانند انعکاسی از یکدیگر باشند، و اندازه گیری های هر یک از ذرات مرتبط با یکدیگر باشند. اگر یک کیوبیت به 0 سوئیچ شود، پارتنر همبسته آن نیز تغییر خواهد کرد.
از این ارتباط عجیب و غریب برای انتقال امن اطلاعات کوانتومی استفاده می شود - فرآیندی که به عنوان تلهپورت teleportation شناخته می شود. در حالی که تلهپورت شامل حرکت اجسام فیزیکی نیست، اطلاعات را جابجا می کند*.
( بسته به تفسیر شما از اطلاعات information دارد و همچنین فلسفه جابجایی مد نظر شما )
تصور کنید می خواهید یک پیام امن برای دوستی که از طریق شبکه کوانتومی به شما متصل است ارسال کنید.
با یک شبکه کوانتومی، می توانید یک کیوبیت درهم تنیده را برای وی ارسال کنید و دیگری را برای خود نگه دارید. اندازه گیری حالت کیوبیت ، کلیدی را ارائه می دهد که می توانید از آن برای رمزگذاری پیام ارسال شده از طریق یک کانال غیر کوانتومی استفاده کنید. کیوبیت دوست شما که با کیوبیت شما درهمتنیده شده و در نتیجه کاملاً با کیوبیت شما مرتبط است، به عنوان کلید رمزگشایی پیام دریافتی عمل می کند.
یک حالت کوانتومی خوانده نشده قابل کپی نیست. اگر جاسوسی کیوبیت را رهگیری کند تا رمزگذاری را بدزدد، وضعیت کیوبیت قطع میشود و سرنخی برای کسی که در حال استراق سمع است، باقی نمی ماند.
اکنون این نوع پیامهای کدگذاری شده کوانتومی در حال ارسال هستند. توزیع کلید کوانتومی برای نقل و انتقالات بانکی و انتقال ایمن نتایج رای گیری استفاده شده است. با این حال، این نوع ارتباط در حال حاضر فقط در فواصل کوتاه و در مقیاس شهر عملی است.
دلیلش این است که اطلاعات کوانتومی ظریف هستند. کیوبیت ها معمولاً به صورت فوتون با استفاده از همان کابل های فیبر نوری استاندارد ارسال می شوند که بخش عمده ای از اینترنت را حمل می کنند. کوچکترین ضربه به دیواره یک کابل فیبر نوری، عبور فوتون نور خورشید، و حتی یک ناهماهنگی کوچک در مسافتهای طی شده، همگی میتوانند منجر به خارج شدن دو کیوبیت از درهم تنیدگی شوند.
💢@higgs_field
Telegram
attach 📎
👍5
💢شبکه کوانتومی چیست؟
مارا جانسون
قسمت نخست
https://t.me/higgs_field/7036
قسمت دوم
https://t.me/higgs_field/7039
قسمت سوم
https://t.me/higgs_field/7043
قسمت چهارم
https://t.me/higgs_field/7046
قسمت پنج و پایانی
https://t.me/higgs_field/7051
مارا جانسون
قسمت نخست
https://t.me/higgs_field/7036
قسمت دوم
https://t.me/higgs_field/7039
قسمت سوم
https://t.me/higgs_field/7043
قسمت چهارم
https://t.me/higgs_field/7046
قسمت پنج و پایانی
https://t.me/higgs_field/7051
👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
.
💢 برای سیگن عالم چیزی نبود جز یک وجود فریبنده و شگفت انگیز که حقیقت وجود پر رمز و رازش را در پس پرده های نامرئی پنهان ساخته است . وی شیفته ی حقیقت بود و درین راه از هر ابزاری بهره می برد.
💢 @HIGGS_FIELD
💢 برای سیگن عالم چیزی نبود جز یک وجود فریبنده و شگفت انگیز که حقیقت وجود پر رمز و رازش را در پس پرده های نامرئی پنهان ساخته است . وی شیفته ی حقیقت بود و درین راه از هر ابزاری بهره می برد.
💢 @HIGGS_FIELD
👍6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💢 Normal brain cell is trying to connect with a mutated brain cell.
سلول نرمال مغزی در حال تلاش اتصال به سلول جهش کرده مغزی .
#biology
💢@higgs_field
سلول نرمال مغزی در حال تلاش اتصال به سلول جهش کرده مغزی .
#biology
💢@higgs_field
👍5
💢شبکه کوانتومی چیست؟
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت سوم
2. شبکه های کوانتومی توسعه یافته به تکرار کننده های ویژه ای برای طی فاصله نیاز دارند.
ارسال نیمه راه اطلاعات در سراسر جهان با شبکه های کوانتومی بسیار دشوار تر از شبکه های کلاسیک است. در شبکههای کلاسیک، تقویتکنندههایی که بهشکل دورهای در امتداد خط قرار میگیرند، سیگنالها را دریافت دوباره ارسال میکنند و یک ماراتون را به مسابقه رله relay race تقسیم می کند . شبکههای کوانتومی نمیتوانند از تقویتکنندهها استفاده کنند، زیرا خواندن و ارسال مجدد کیوبیتها درهم تنیدگی آنها را مختل میکند و انتقال را خراب میکند.
در عوض محققان بر روی ساخت تکرارکنندههای کوانتومی کار میکنند که میتوانند اطلاعات را بدون نیاز به خواندن کیوبیتها منتقل کنند. برای انجام این کار، تکرارکنندههای کوانتومی چندین جفت کیوبیت درهمتنیده ایجاد میکنند که به هم لینک میشوند تا یک زنجیره درهمتنیده غولپیکر را تشکیل دهند - چیزی که به عنوان مبادله درهمتنیدگی Entanglement swapping شناخته میشود.
در عوضِ مسابقه رله، این بیشتر شبیه به بازی "Simon Says" است که در آن هر کیوبیت ، آیینهی همسایه خود است . چنین سیستمی امنیت خود را حفظ میکند زیرا، درست مانند درهمتنیدگی، اگر یک فرد از بیرون بخواهد اطلاعات را کپی کند، حالت کیوبیتها Q-bit state از بین میرود و جاسوس آشکار میشود.
اگرچه منطق آن ساده است، اما اجرای آن بسیار سخت است.
امیلیو نانی، استادیار دانشگاه استنفورد و آزمایشگاه ملی شتاب دهنده SLAC، می گوید:
"برخی از دانشمندان طرح هایی را نشان داده اند که باید در اصل یک تکرار کننده کوانتومی باشند، اما هیچ کدام شامل یک شبکه واقعی نیستند."
در حال حاضر، محققان عمدتاً بر روی توسعه شبکههایی در مقیاس شهری متمرکز هستند که به اندازه مکفی کوچک هستند تا نیازی به تکرارکنندههای کوانتومی نداشته باشند. اسپنتزوریس یکی از این محققین است. او در حال ایجاد یک شبکه گسترده در شیکاگو برای آزمایش زیرساخت شبکه، مانند مبادله درهم تنیدگی است، که میتواند با گره هایی nodes که از تکرارکنندههای کوانتومی استفاده نمیکند، پیاده سازی شود . وی امیدوار است که چنین گام هایی به توسعه شبکههای کوانتومی تا زمانی که تکنولوژی تکرارکنندههای کوانتومی در دسترس قرار می گیرد، کمک کند .
گروههای دیگر در سراسر جهان، مانند گروههای دانشگاه صنعتی دلفت هلند و دانشگاه علم و فناوری چین، ارتباطات شبکه-مانند Network-like طولانیتری از جمله لینک چندین دستگاه کوانتومی، شامل یک دوجین یا بیشتر از کیوبیت های درهمتنیده و بکارگیری تلهپورت کوانتومی در بیش از صدها کیلومتر با ارتباطات ماهواره ای که تلفات کمتری از کابل های فیبر نوری دارند ، می شود.
اگرچه این امتیازات چشمگیرند ، اما هنوز با شبکه های کوانتومی واقعی فاصله زیادی داریم.
💢@higgs_field
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت سوم
2. شبکه های کوانتومی توسعه یافته به تکرار کننده های ویژه ای برای طی فاصله نیاز دارند.
ارسال نیمه راه اطلاعات در سراسر جهان با شبکه های کوانتومی بسیار دشوار تر از شبکه های کلاسیک است. در شبکههای کلاسیک، تقویتکنندههایی که بهشکل دورهای در امتداد خط قرار میگیرند، سیگنالها را دریافت دوباره ارسال میکنند و یک ماراتون را به مسابقه رله relay race تقسیم می کند . شبکههای کوانتومی نمیتوانند از تقویتکنندهها استفاده کنند، زیرا خواندن و ارسال مجدد کیوبیتها درهم تنیدگی آنها را مختل میکند و انتقال را خراب میکند.
در عوض محققان بر روی ساخت تکرارکنندههای کوانتومی کار میکنند که میتوانند اطلاعات را بدون نیاز به خواندن کیوبیتها منتقل کنند. برای انجام این کار، تکرارکنندههای کوانتومی چندین جفت کیوبیت درهمتنیده ایجاد میکنند که به هم لینک میشوند تا یک زنجیره درهمتنیده غولپیکر را تشکیل دهند - چیزی که به عنوان مبادله درهمتنیدگی Entanglement swapping شناخته میشود.
در عوضِ مسابقه رله، این بیشتر شبیه به بازی "Simon Says" است که در آن هر کیوبیت ، آیینهی همسایه خود است . چنین سیستمی امنیت خود را حفظ میکند زیرا، درست مانند درهمتنیدگی، اگر یک فرد از بیرون بخواهد اطلاعات را کپی کند، حالت کیوبیتها Q-bit state از بین میرود و جاسوس آشکار میشود.
اگرچه منطق آن ساده است، اما اجرای آن بسیار سخت است.
امیلیو نانی، استادیار دانشگاه استنفورد و آزمایشگاه ملی شتاب دهنده SLAC، می گوید:
"برخی از دانشمندان طرح هایی را نشان داده اند که باید در اصل یک تکرار کننده کوانتومی باشند، اما هیچ کدام شامل یک شبکه واقعی نیستند."
در حال حاضر، محققان عمدتاً بر روی توسعه شبکههایی در مقیاس شهری متمرکز هستند که به اندازه مکفی کوچک هستند تا نیازی به تکرارکنندههای کوانتومی نداشته باشند. اسپنتزوریس یکی از این محققین است. او در حال ایجاد یک شبکه گسترده در شیکاگو برای آزمایش زیرساخت شبکه، مانند مبادله درهم تنیدگی است، که میتواند با گره هایی nodes که از تکرارکنندههای کوانتومی استفاده نمیکند، پیاده سازی شود . وی امیدوار است که چنین گام هایی به توسعه شبکههای کوانتومی تا زمانی که تکنولوژی تکرارکنندههای کوانتومی در دسترس قرار می گیرد، کمک کند .
گروههای دیگر در سراسر جهان، مانند گروههای دانشگاه صنعتی دلفت هلند و دانشگاه علم و فناوری چین، ارتباطات شبکه-مانند Network-like طولانیتری از جمله لینک چندین دستگاه کوانتومی، شامل یک دوجین یا بیشتر از کیوبیت های درهمتنیده و بکارگیری تلهپورت کوانتومی در بیش از صدها کیلومتر با ارتباطات ماهواره ای که تلفات کمتری از کابل های فیبر نوری دارند ، می شود.
اگرچه این امتیازات چشمگیرند ، اما هنوز با شبکه های کوانتومی واقعی فاصله زیادی داریم.
💢@higgs_field
Telegram
attach 📎
👍2
.
💢در سال 1935، فیزیکدانی نسبتا ناشناخته ژاپنی، هیدکی یوکاوا، جرم یک ذره کشف نشده مرتبط به نیروی قوی را پیش بینی کرد. فیزیکدانان وجود پی مزون یا پیون را در سال 1947 تأیید کردند و یوکاوا در سال 1949 جایزه نوبل را دریافت کرد.
-پارتیکل یوکاوا- پایون و اصل عدم قطعیت UP
https://t.me/higgs_field/6329
💢 @higgs_field
💢در سال 1935، فیزیکدانی نسبتا ناشناخته ژاپنی، هیدکی یوکاوا، جرم یک ذره کشف نشده مرتبط به نیروی قوی را پیش بینی کرد. فیزیکدانان وجود پی مزون یا پیون را در سال 1947 تأیید کردند و یوکاوا در سال 1949 جایزه نوبل را دریافت کرد.
-پارتیکل یوکاوا- پایون و اصل عدم قطعیت UP
https://t.me/higgs_field/6329
💢 @higgs_field
👍3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💢زیبایی های جزایر فارو در دانمارک
اگر این کلیپ را نبینید طبعا هیچ زیبایی را درک نکرده اید . درک زیبایی به توانایی های ادراکی شما بستگی دارد و با این توصیف دیدن تابش خورشید پگاه یا پسین هر روزه در میهن مان ، به همان میزان زیبا و شکوه مند است که چنین محتواهایی از کعبه آمال (اروپا) ... و اساسا فیزیک را مطالعه شکوه حاکم بر کل یونیورس می دانیم.
💢@higgs_field
اگر این کلیپ را نبینید طبعا هیچ زیبایی را درک نکرده اید . درک زیبایی به توانایی های ادراکی شما بستگی دارد و با این توصیف دیدن تابش خورشید پگاه یا پسین هر روزه در میهن مان ، به همان میزان زیبا و شکوه مند است که چنین محتواهایی از کعبه آمال (اروپا) ... و اساسا فیزیک را مطالعه شکوه حاکم بر کل یونیورس می دانیم.
💢@higgs_field
👍11
💢شبکه کوانتومی چیست؟
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت چهارم
3. شبکه های کوانتومی با شبکه های موجود کار خواهند کرد.
شبکه های کوانتومی در نهایت باید بسیار قابل اعتماد باشند و باید کاملا در زندگی ما ادغام شوند. به این ترتیب، احتمالاً شبکههای کوانتومی با استفاده از کابلهای فیبر نوری موجود در کنار شبکههای فعلی و اینترنت کنونی کار خواهند کرد.
شبکه های کوانتومی برای ادغام با زیرساخت کنونی ، به رابطهایی نیاز دارند که بتوانند سیستمهای غیرکوانتومی - مانند گوشی هوشمند شما - را با پردازندهها و نودهای کوانتومی مرتبط کنند.
نانی و همکارانش در آزمایشگاه خود در حال تلاش برای ایجاد یک تراشه کامپیوتری هستند که می تواند کامپیوترهای کلاسیک را به یک شبکه کوانتومی پیوند دهد . چنین تراشههایی و دیگر پلهای بین کوانتوم-کلاسیک میتوانند روزی به ما اجازه دهند تا انتقالات بانکی یا اطلاعات را بدون دردسر و ایمن از طریق شبکههای کوانتومی بدون نیاز به رایانههای کوانتومی شخصی ارسال کنیم.
همانطور که محققان برای شبکه های قابل اطمینان تر کار می کنند، نمونه های اولیه و طرح های جدیدی در حال توسعه هستند و پیشرفت هایی بسیاری بدست آمده است . اکثر حوزه های تحقیقاتی گزینه های متعددی را بدون پیروز مشخص طراحی کرده اند.
برای مثال، کیوبیتها را میتوان به روشهای متعددی – با استفاده از حالتهای قطبش، حالتهای اسپین، زمان رسیدن، حرکت یونها و اتمهای به دام افتاده و حالتهای ابررساناها - رمزگذاری کرد . برخی از طرح ها بسیار خوب کار می کنند اما تنها در دماهای فوق سرد ! ، در حالی که برخی دیگر با دمای اتاق سازگار هستند اما کمتر قابل اعتماد هستند. به احتمال زیاد، شبکههای کوانتومی آینده بهعنوان ترکیبی از این گزینهها، با طراحیهای مختلف برای کاربردهای مختلف، وجود خواهند داشت.
نانی بیان داشت : یک چالش کلیدی برای شبکههای کوانتومی این است که بتوانیم بین تایپ های مختلف سیستمهای کوانتومی و هر آنچه که به عنوان شبکه انتخاب میکنیم، پل ارتباطی داشته باشیم. من حدس میزنم که در درازمدت ما بر یک نوع دستگاه اکتفا نخواهیم کرد زیرا انواع مختلف پلتفرمها دارای مزایای ذاتی متفاوتی هستند.
💢@higgs_field
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت چهارم
3. شبکه های کوانتومی با شبکه های موجود کار خواهند کرد.
شبکه های کوانتومی در نهایت باید بسیار قابل اعتماد باشند و باید کاملا در زندگی ما ادغام شوند. به این ترتیب، احتمالاً شبکههای کوانتومی با استفاده از کابلهای فیبر نوری موجود در کنار شبکههای فعلی و اینترنت کنونی کار خواهند کرد.
شبکه های کوانتومی برای ادغام با زیرساخت کنونی ، به رابطهایی نیاز دارند که بتوانند سیستمهای غیرکوانتومی - مانند گوشی هوشمند شما - را با پردازندهها و نودهای کوانتومی مرتبط کنند.
نانی و همکارانش در آزمایشگاه خود در حال تلاش برای ایجاد یک تراشه کامپیوتری هستند که می تواند کامپیوترهای کلاسیک را به یک شبکه کوانتومی پیوند دهد . چنین تراشههایی و دیگر پلهای بین کوانتوم-کلاسیک میتوانند روزی به ما اجازه دهند تا انتقالات بانکی یا اطلاعات را بدون دردسر و ایمن از طریق شبکههای کوانتومی بدون نیاز به رایانههای کوانتومی شخصی ارسال کنیم.
همانطور که محققان برای شبکه های قابل اطمینان تر کار می کنند، نمونه های اولیه و طرح های جدیدی در حال توسعه هستند و پیشرفت هایی بسیاری بدست آمده است . اکثر حوزه های تحقیقاتی گزینه های متعددی را بدون پیروز مشخص طراحی کرده اند.
برای مثال، کیوبیتها را میتوان به روشهای متعددی – با استفاده از حالتهای قطبش، حالتهای اسپین، زمان رسیدن، حرکت یونها و اتمهای به دام افتاده و حالتهای ابررساناها - رمزگذاری کرد . برخی از طرح ها بسیار خوب کار می کنند اما تنها در دماهای فوق سرد ! ، در حالی که برخی دیگر با دمای اتاق سازگار هستند اما کمتر قابل اعتماد هستند. به احتمال زیاد، شبکههای کوانتومی آینده بهعنوان ترکیبی از این گزینهها، با طراحیهای مختلف برای کاربردهای مختلف، وجود خواهند داشت.
نانی بیان داشت : یک چالش کلیدی برای شبکههای کوانتومی این است که بتوانیم بین تایپ های مختلف سیستمهای کوانتومی و هر آنچه که به عنوان شبکه انتخاب میکنیم، پل ارتباطی داشته باشیم. من حدس میزنم که در درازمدت ما بر یک نوع دستگاه اکتفا نخواهیم کرد زیرا انواع مختلف پلتفرمها دارای مزایای ذاتی متفاوتی هستند.
💢@higgs_field
Telegram
attach 📎
👍1
💢تئوری هولوگرافیک فیزیک کوانتوم را با گرانش درهممیتند .( دو قسمت)
http://telegra.ph/تئوری-هولوگرافیک-فیزیک-کوانتوم-را-با-گرانش-در-هم-می-تند-08-07
💢درهم تنیدن entangle شبکه های تنسور با گرانش کوانتومی (چهار قسمت)
http://telegra.ph/درهم-تنیدن-entangle-شبکه-های-تانسور-با-گرانش-کوانتومی-08-07
🔺 تام زیگفرید - ترجمه کوانتوم مکانیک
💢@higgs_field
http://telegra.ph/تئوری-هولوگرافیک-فیزیک-کوانتوم-را-با-گرانش-در-هم-می-تند-08-07
💢درهم تنیدن entangle شبکه های تنسور با گرانش کوانتومی (چهار قسمت)
http://telegra.ph/درهم-تنیدن-entangle-شبکه-های-تانسور-با-گرانش-کوانتومی-08-07
🔺 تام زیگفرید - ترجمه کوانتوم مکانیک
💢@higgs_field
👍2
💢شبکه کوانتومی چیست؟
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت پنج و پایانی
4. شبکه های کوانتومی ابتدا در سنجش علمی مهم خواهند بود.
ممکن است چندین دهه طول بکشد تا یک فرد معمولی با یک شبکه کوانتومی ارتباط برقرار کند. اما بکارگیری آن در علم شاید به زودی رخ دهد .
شبکههای اولیه احتمالاً برای مواردی مانند ابر-محاسبات ابری cloud supercomputing از شبکههای کوانتومی که از توان چندین رایانه کوانتومی ، برای پردازش اطلاعات بکار رفته ، استفاده خواهند کرد . شبکههای کوانتومی همچنین امکان سنجش دقیقتر علمی را فراهم میکنند که میتواند ساعتهای اتمی را بهبود بخشد و GPS را قابل اعتمادتر کند.
اخترشناسان همچنین به دنبال استفاده از شبکههای کوانتومی برای پیوند با تلسکوپهای نوری هستند که به رصدخانههای متعدد اجازه میدهند تا به عنوان یک میدان غول پیکر واحد - یک تداخل سنج نوری - عمل کنند.
دانشمندان قبلاً در سال 2019 به چیزی مشابه دست یافته بودند، زمانی که از تلسکوپ افق رویداد برای ایجاد اولین تصویر از یک سیاهچاله استفاده کردند. EHT یک تلسکوپ واحد نبود، بلکه شبکه ای از تلسکوپ های رادیویی بود که در سرتاسر جهان قرار داشت. به طور مشابه، ابزار GRAVITY در تداخل سنج تلسکوپ بزرگ ESO، که شامل تلسکوپ هایی است که در امتداد یک تپه کوچک پخش شده اند، از تداخل سنجی نوری برای تصویربرداری از یک سیاره در اطراف ستاره دیگری در همان سال استفاده کرد.
گام بعدی ترکیب تلسکوپ های نوری است که در مسافت دورتری از هم قرار دارند ، که وضوح تصویر را بهبود می بخشد. و می تواند منجر به اکتشافات اساسی در حوزه سکونت پذیری سیارات نزدیک، ماده تاریک و انبساط کیهان شود.
امیل خابیبولین، دانشجوی دکترا در هاروارد، که مقاله ای را منتشر کرده است، می گوید:
" این وضوح [که می توان با تداخل سنج های نوری به دست آورد] برای دیدن منطقه ای مانند نیویورک در سیاره ای در نزدیک ترین منظومه ستاره ای کافی است. روشی برای پیوند تلسکوپ به شبکه های کوانتومی"
با این حال، افزایش فاصله بین تلسکوپ های نوری یک چالش بزرگ است. فوتون ها ناگزیر در طول سفر بسوی سنترال هاب که در آنجا بازترکیب می شوند از بین می روند و فواصل طولانی تر به معنای از دست رفتن داده های بیشتر است.
شبکه های کوانتومی یک راه حل برای این مشکل ارائه می دهند. اگر بتوان اطلاعات کوانتومی فوتونها را در هر تلسکوپ ثبت کرد و در یک شبکه ارسال کرد، میتوان از دست دادن دادهها را به شدت کاهش داد. اما تعداد زیادی از فوتونهایی که احتمالاً توسط یک تلسکوپ نوری جمعآوری میشوند، پهنای باند شبکههای کوانتومی را همانطور که اکنون تصور میکنیم، تحت تأثیر قرار میدهند.
یکی از راهحلها، یک رویکرد کوانتومی است که توسط امیل خابیبولین و دیگران پیشنهاد شده است، که میتواند اطلاعات کوانتومی فوتونها را قبل از ارسال آنها روی یک شبکه کوانتومی با استفاده از تعداد کمتری کیوبیت فشرده و ذخیره کند. گروههای دیگر، مانند محققان دانشگاه سیدنی، استفاده از هارد دیسکهای کوانتومی را پیشنهاد کردهاند، دستگاههایی که اطلاعات کوانتومی فوتونهایی را که به تلسکوپهای مجزا رسیده اند تا زمانی که بتوانند به صورت فیزیکی با هم جمع و دوباره ترکیب شوند، ذخیره میکنند.
صرفنظر از رویکرد نهایی، پیشرفتهایی که ابتدا توسط ستارهشناسان و دانشمندان دیگر طراحی شدهاند، احتمالاً به شبکههای کوانتومی ، و در آینده بدست عموم خواهد رسید .
نانی در پایان بیان داشت : من فکر میکنم با سطحی از اشتیاق که اکنون در جامعه علمی وجود دارد، در دهه آینده، شاهد تأثیرات بزرگی خواهیم بود.
💢@higgs_field
💢شبکه کوانتومی چیست؟
نوشته مارا جانسون گرو
قسمت پنج و پایانی
4. شبکه های کوانتومی ابتدا در سنجش علمی مهم خواهند بود.
ممکن است چندین دهه طول بکشد تا یک فرد معمولی با یک شبکه کوانتومی ارتباط برقرار کند. اما بکارگیری آن در علم شاید به زودی رخ دهد .
شبکههای اولیه احتمالاً برای مواردی مانند ابر-محاسبات ابری cloud supercomputing از شبکههای کوانتومی که از توان چندین رایانه کوانتومی ، برای پردازش اطلاعات بکار رفته ، استفاده خواهند کرد . شبکههای کوانتومی همچنین امکان سنجش دقیقتر علمی را فراهم میکنند که میتواند ساعتهای اتمی را بهبود بخشد و GPS را قابل اعتمادتر کند.
اخترشناسان همچنین به دنبال استفاده از شبکههای کوانتومی برای پیوند با تلسکوپهای نوری هستند که به رصدخانههای متعدد اجازه میدهند تا به عنوان یک میدان غول پیکر واحد - یک تداخل سنج نوری - عمل کنند.
دانشمندان قبلاً در سال 2019 به چیزی مشابه دست یافته بودند، زمانی که از تلسکوپ افق رویداد برای ایجاد اولین تصویر از یک سیاهچاله استفاده کردند. EHT یک تلسکوپ واحد نبود، بلکه شبکه ای از تلسکوپ های رادیویی بود که در سرتاسر جهان قرار داشت. به طور مشابه، ابزار GRAVITY در تداخل سنج تلسکوپ بزرگ ESO، که شامل تلسکوپ هایی است که در امتداد یک تپه کوچک پخش شده اند، از تداخل سنجی نوری برای تصویربرداری از یک سیاره در اطراف ستاره دیگری در همان سال استفاده کرد.
گام بعدی ترکیب تلسکوپ های نوری است که در مسافت دورتری از هم قرار دارند ، که وضوح تصویر را بهبود می بخشد. و می تواند منجر به اکتشافات اساسی در حوزه سکونت پذیری سیارات نزدیک، ماده تاریک و انبساط کیهان شود.
امیل خابیبولین، دانشجوی دکترا در هاروارد، که مقاله ای را منتشر کرده است، می گوید:
" این وضوح [که می توان با تداخل سنج های نوری به دست آورد] برای دیدن منطقه ای مانند نیویورک در سیاره ای در نزدیک ترین منظومه ستاره ای کافی است. روشی برای پیوند تلسکوپ به شبکه های کوانتومی"
با این حال، افزایش فاصله بین تلسکوپ های نوری یک چالش بزرگ است. فوتون ها ناگزیر در طول سفر بسوی سنترال هاب که در آنجا بازترکیب می شوند از بین می روند و فواصل طولانی تر به معنای از دست رفتن داده های بیشتر است.
شبکه های کوانتومی یک راه حل برای این مشکل ارائه می دهند. اگر بتوان اطلاعات کوانتومی فوتونها را در هر تلسکوپ ثبت کرد و در یک شبکه ارسال کرد، میتوان از دست دادن دادهها را به شدت کاهش داد. اما تعداد زیادی از فوتونهایی که احتمالاً توسط یک تلسکوپ نوری جمعآوری میشوند، پهنای باند شبکههای کوانتومی را همانطور که اکنون تصور میکنیم، تحت تأثیر قرار میدهند.
یکی از راهحلها، یک رویکرد کوانتومی است که توسط امیل خابیبولین و دیگران پیشنهاد شده است، که میتواند اطلاعات کوانتومی فوتونها را قبل از ارسال آنها روی یک شبکه کوانتومی با استفاده از تعداد کمتری کیوبیت فشرده و ذخیره کند. گروههای دیگر، مانند محققان دانشگاه سیدنی، استفاده از هارد دیسکهای کوانتومی را پیشنهاد کردهاند، دستگاههایی که اطلاعات کوانتومی فوتونهایی را که به تلسکوپهای مجزا رسیده اند تا زمانی که بتوانند به صورت فیزیکی با هم جمع و دوباره ترکیب شوند، ذخیره میکنند.
صرفنظر از رویکرد نهایی، پیشرفتهایی که ابتدا توسط ستارهشناسان و دانشمندان دیگر طراحی شدهاند، احتمالاً به شبکههای کوانتومی ، و در آینده بدست عموم خواهد رسید .
نانی در پایان بیان داشت : من فکر میکنم با سطحی از اشتیاق که اکنون در جامعه علمی وجود دارد، در دهه آینده، شاهد تأثیرات بزرگی خواهیم بود.
💢@higgs_field
Telegram
attach 📎
👍4
💢“Octonions are to physics what the Sirens were to Ulysses.” — particle physicist Pierre Raymond
📌ریاضیات ویژه ای که می تواند زیربنای قوانین طبیعت باشد
یافتههای جدید به این حدس قدیمی دامن میزند که ذرات و نیروهای بنیادی از اعداد هشت بخشی عجیب به نام «اوکتانیون ها» سرچشمه میگیرند.
کول فیوری Cohl Furey ، فیزیکدان ریاضیاتی در دانشگاه کمبریج، در حال یافتن پیوندهایی بین مدل استاندارد فیزیک ذرات و اوکتانیون ها octonions است، اعدادی که قوانین ضرب آنها در نموداری مثلثی به نام صفحه فانو کدگذاری شده است.
https://www.quantamagazine.org/the-octonion-math-that-could-underpin-physics-20180720/
💢@higgs_field
📌ریاضیات ویژه ای که می تواند زیربنای قوانین طبیعت باشد
یافتههای جدید به این حدس قدیمی دامن میزند که ذرات و نیروهای بنیادی از اعداد هشت بخشی عجیب به نام «اوکتانیون ها» سرچشمه میگیرند.
کول فیوری Cohl Furey ، فیزیکدان ریاضیاتی در دانشگاه کمبریج، در حال یافتن پیوندهایی بین مدل استاندارد فیزیک ذرات و اوکتانیون ها octonions است، اعدادی که قوانین ضرب آنها در نموداری مثلثی به نام صفحه فانو کدگذاری شده است.
https://www.quantamagazine.org/the-octonion-math-that-could-underpin-physics-20180720/
💢@higgs_field
👍1