🔺bohr & heisenberg

تفسیر کپنهاگ یکی از تفسیرهای مکانیک کوانتومی است. این تفسیر مجموعهٔ دیدگاه‌هایی را دربارهٔ گزاره‌ها و پیش‌بینی‌های مکانیک کوانتومی در خود دارد. به زبان دیگر، تفسیر کپنهاگی در پی یافتن پاسخ این پرسش است که «این آزمایش‌های پیچیده و شگفت‌انگیز و نتایج آن‌ها واقعاً چه معنایی دارند؟»

💢 تفسیر کپنهاگ


https://t.me/higgs_field/6778

قسمت اول
https://t.me/higgs_field/6783

قسمت دوم
https://t.me/higgs_field/6795

قسمت سوم
https://t.me/higgs_field/6800

قسمت چهارم
https://t.me/higgs_field/6809

قسمت پنجم
https://t.me/higgs_field/6811

قسمت ششم
https://t.me/higgs_field/6814

قسمت هفتم
https://t.me/higgs_field/6826

قسمت هشتم
https://t.me/higgs_field/6831

قسمت نهم و پایانی
https://t.me/higgs_field/6842

💢"نیروهای" بنیادین فیزیک: یک کلاس بندی طبیعی
قسمت سوم

در مرکز نمودار ، ذرات بنیادی میون (μ) و تاو (τ)، دو عموزاده سنگین‌تر الکترون، به صورت نقاط آبی نشان داده می‌شوند.

در سمت چپ بالا، با بیشترین جرم و طول عمر بسیار کوتاه، چهار ذره بنیادی وجود دارد: کوارک بالا t (سبز)، بوزون W و Z (آبی روشن)، و بوزون هیگز H (قرمز).

در پایین، به رنگ بنفش، پوزیترونیوم (ee)، یک اتم عجیب و غریب ساخته شده از یک الکترون و یک پوزیترون (ضد ذره الکترون) است. در اسکن های پزشکی PET نقش اصلی را ایفا می کند.

همه ذرات دیگر که به رنگ‌های خاکستری، سیاه و قهوه‌ای نشان داده شده‌اند، هادرون‌ها (ذراتی که از کوارک‌ها، آنتی‌کوارک‌ها و گلوئون‌ها ساخته شده‌اند) تا حدودی شبیه پروتون هستند.

این ذرات در مقیاس های زمانی که بسیار متفاوت است، از تریلیونم تریلیونم ثانیه تا میلیونیم ثانیه تجزیه می شوند، به جز نوترون (n) که در این نمودار کاملاً غیرعادی به نظر می رسد. با این وجود، می توانید ببینید که نقاط به طور تصادفی توزیع نشده اند. آنها به روش های جالبی خوشه بندی می شوند و سوال این است: چرا؟!‌‌

پیوست
💢@higgs_field

#پیوست

💢پوزیترونیوم که یک اتم اگزاتیک است از پوزیترون به جای پروتون در اتم خود استفاده می‌کند این‌گونه اتم‌ها غالباً عمر بسیار کوتاهی دارند ولی پوزیترونیوم عمری دارد تا بتواند یک طیف را تولید کند و نقش مهمی در مدل الکترودینامیک کوانتمی و مدل  کوارکونیوم  دارد.

📌پوزیترونیوم‌ها دو نوع هستند:

🔺پاراپوزیترونیوم‌ها: پوزیترون و الکترون که مقید شده‌اند دارای اسپین مخالف هم باشند.

🔺اورتوپوزیترونیوم‌ها: پوزیترون و الکترون مقید شده دارای اسپین هم‌جهت باشند که باعث می‌شود عمر این حال صدبرابر بیشتر از عمر پاراپوزیترونیوم‌ها باشد.

An e and p orbiting around their common centre of mass. This is a bound quantum state known as positronium.

💢@higgs_field

💢 کمی که در طبیعت دقیق تر شوید می بینید که هر رویدادش ، هر لحظه اش و هر موجودش ، شاهکاری در نهایت شکوه است .

💢@higgs_field

💢"نیروهای" بنیادین فیزیک: یک کلاس بندی طبیعی
قسمت چهارم


📌‍ یادگیری از لایف تایم پارتیکل ها

در شکل زیر، چند بیضی در اطراف این خوشه‌های متشکل از نقاط قرار داده‌ایم تا نه تنها توجه شما را به خوشه‌بندی جلب کنم، بلکه اندیشه هایتان را در مورد ماهیت آنها نیز هدایت کنیم. در واقع هر یک از این خوشه ها بازتاب دهنده یکی از نیروهای طبیعت هستند.

بارزترین آن خوشه ای است که در امتداد خط چین آبی قرار دارد. همه این ذرات توسط «نیروی هسته‌ای ضعیف» در حال واپاشی decay هستند، چیزی که می‌توان آن را مانیفست «کم انرژی low-energy » یا «مجازی virtual » نامید، که برای ذرات با جرم بسیار کمتر از 50GeV/c² مشاهده می‌کنیم.

شکل 2:

مانند شکل 1 است، اما ذرات با توجه به «نیرویی» که باعث واپاشی آنها می‌شود، به کلاس‌هایی خوشه‌بندی شده‌اند. خط چین آبی روند واپاشی هسته ای ضعیف را برای جرم ذرات زیر 50 GeV/c² نشان می دهد.

طول عمر نوترون (n) بطور رازآمیزی به این خط (ستاره) تعلق دارد.

خط قرمز نقطه چین حداقل عمر ذره ای از آن جرم را نشان می دهد.

نیروی قوی‌تر ذرات را نزدیک این خط قرار می‌دهد، در حالی که نیروی ضعیف‌تر آنها را در سمت راست قرار می‌دهد.

📌چرا ما آن را "نیروی هسته ای ضعیف" می نامیم؟

منطق ضعیف نامیدن این نیرو بدین شرح است: خوشه روی خط چین آبی که بسیار دور در سمت راست خط نقطه چین قرمز ، قرار دارد. خط نقطه قرمز حداقل عمری را که ذره ای با جرم معین می تواند داشته باشد و در عین حال ذره نامیده می شود را نشان می دهد. ذره‌ای با عمر کوتاه‌تر قبل از تشکیل شدن از هم می‌پاشد، بنابراین جای تعجب نیست که ما چیزی در سمت چپ آن خط نمی‌بینیم.

اما ذرات روی خط چین آبی طول عمر بسیار زیادی دارند، بسیار بیشتر از این حداقل ها. دلیلش این است که «نیرویی» که باعث واپاشی آنها می‌شود، نسبتاً بی‌اثر است - یعنی ضعیف!‌‌


💢@higgs_field

‍ 💢 #هیگز_10
قسمت چهارم

‍ یکی از دلایل اهمیت اصلی کشف بوزون هیگز این بود که سرانجام آزمودن تجربی تصویر نظری که در بالا ذکر شد ، امکان پذیر شد. بررسی برهمکنش های یک ذره معین با میدان هیگز امکان پذیر نیست. در عوض، می توان برهمکنش یک ذره را با برانگیختگی های میدان هیگز، یعنی با بوزون هیگز، اندازه گیری کرد. اگر مدل استاندارد تصویر درستی را برای ایجاد جرم ارائه دهد، میزان برهمکنش هر ذره با بوزون هیگز باید مستقیماً با جرم آن ذره مرتبط باشد.‌‌

📌آنچه تا کنون از هیگز می دانیم :

مکانیسم هیگز ساده ترین مدل را برای توضیح جرم ذرات به روشی که با برهمکنش های الکتروضعیف Electroweak سازگار باشد ، ارائه می دهد. ما به عنوان فیزیکدان باید به دنبال این باشیم که تعیین کنیم آیا این مدلی است که طبیعت برگزیده است یا خیر؟

مطالعات تجربی بوزون هیگز در برخورد دهنده های ذرات انجام می شود. احتمال تولید بوزون هیگز در برخورد زمانی بزرگتر می شود که ذراتی که برخورد می کنند به شدت با میدان هیگز تعامل می کنند، یعنی زمانی که سنگین هستند. در انرژی‌های با مرکز جرم بالا که برای تولید بوزون سنگین هیگز ، ضرورت دارند ، فیزیکدانان می‌دانند چگونه فقط دو چیز را با هم برخورد دهند : پروتون‌ها و الکترون‌ها و همچنین پادذرات آنها ، اما این یک مشکل ایجاد می‌کند، زیرا الکترون‌ها و ذرات سازنده پروتون‌ها سبک هستند ، و این یعنی آنها با بوزون های هیگز برهمکنش ضعیفی دارند .

رویکرد فیزیکدانان این است که از تولید ذرات سنگین در برخورد پرانرژی ذرات سبک بهره بگیرند و سپس از آن ذرات سنگین یک بوزون هیگز تولید کنند. برخورد دهنده هادرونی بزرگ LHC سرن ، پروتون هایی را برخورد می دهد که بیشتر از کوارک ها و گلوئون های بالا و پایین ساخته شده اند. رایج ترین راه برای تولید بوزون هیگز این است که یک جفت گلوئون، هر گلوئون بصورت مجزا از یکی از دو پروتون های برخورد کننده ، با هم برخورد کنند و یک کوارک سر top و یک پاد کوارک سر top به عنوان یک نوسان کوانتومی Quantum fluction بسیار کوتاه مدت ایجاد کنند. کوارک سر top سنگین ترین ذره شناخته شده است (حدود 184 برابر جرم پروتون) و بنابراین کوارک های سر top و پاد کوارک سر top به شدت با میدان هیگز برهمکنش می کنند و در نتیجه گهگاه یک بوزون هیگز تولید می کنند. اندکی بعد (حدود 10 ^ 22- ثانیه)، بوزون هیگز تجزیه می شود. حدود 2.6٪ از واپاشی ها به یک جفت بوزون Z مربوط می شود که خود آنها نیز تقریباً بلافاصله تجزیه می شوند، برای مثال هر یک به یک جفت الکترون-پوزیترون یا میون-پاد میون (به اصطلاح لپتون های باردار) واپاشی میشوند . این دنباله در شکل 2a نشان داده شده است.‌‌

🔺شکل 2:
الف a، تصویر یک فرآیند برای تولید و واپاشی بوزون هیگز در LHC.

ب b، کل انرژی مرکز جرم چهار لپتون ( الکترون ها و/یا میون ها و پادذرات آنها) از آزمایش CMS.

پیک حدود 125 گیگا الکترون ولت مربوط به واپاشی بوزون های هیگز است، در حالی که پیک نزدیک به 91.2 گیگا الکترون ولت مربوط به واپاشی بوزون های منفرد Z (نه القا شده توسط هیگز) است . واپاشی به بوزون‌های Z یکی از کانال‌هایی بود که برای کشف بوزون هیگز مورد استفاده قرار گرفت، با کانال‌های کشف مهم دیگر، واپاشی به دو بوزون W و دو فوتون (این دومی از طریق نوسانات کوانتومی با کوارک‌های top و بوزون های W پیش می‌رود. ).‌‌

💢@higgs_field

💢"نیروهای" بنیادین فیزیک: یک کلاس بندی طبیعی
قسمت پنجم


‍ با در نظر گرفتن این موضوع، اکنون چشمان ما به سمت خوشه آشکار بعدی کشیده شده است که دایره به رنگ بنفش است، بر خلاف خوشه قبلی بسیار نزدیک به خط چین قرمز قرار دارد. عمر یا لایف تایم این ذرات تقریباً به کوتاه ترین مقدار ممکن است ، که نشان می‌دهد از طریق یک نیروی قوی - نیروی هسته‌ای قوی - تجزیه می‌شوند!

سپس چند ذره بین این دو خوشه پراکنده است که به رنگ نارنجی دور آنها حلقه کشیده شده است . آنها به راحتی خود را مانند دو خوشه قبلی سازماندهی نمی کنند، اما به طور کلی همه آنها شامل "نیروی الکترومغناطیسی" هستند که از نظر اندازه متوسط ​​است. نشانه این امر این است که این ذرات، در حین واپاشی، یک یا چند پرتو گاما ساطع می‌کنند که «فوتون‌های» پرانرژی هستند، یعنی ذرات (شکل نامرئی) نور !
همچنین یک خوشه از نقاط سبز و آبی در بالا سمت چپ وجود دارد: کوارک t بالا و بوزون های W و Z ، این ذرات بنیادی نیز توسط نیروی هسته ای ضعیف، نه با مانیفست مجازی آن، بلکه مستقیماً تجزیه می شوند. این نسخه «پرانرژی» نیروی هسته‌ای ضعیف به وضوح قوی‌تر از نسخه کم انرژی آن است، بنابراین اگر بخواهید آن را تا این حد بسط و گسترش دهید، طول عمر نسبتاً کوتاه‌تر است که در سمت چپ خط چین آبی قرار دارد. در واقع، واپاشی این ذرات نسبتاً نزدیک به خط نقطه قرمز قرار دارد، که به ما می‌گوید برای ذرات با جرم نزدیک و بالاتر از 100 GeV/c²، «نیروی» ضعیف هسته‌ای ، ضعیف نیست!‌‌

هنوز چند مورد قابل توجه وجود دارد. اول، نقطه قرمز در بالا وجود دارد، بوزون هیگز، که در سال 2012 کشف شد. این هفته دهمین سالگرد آن کشف است.

واپاشی بوزون هیگز توسط هیچ یک از نیروهایی که تاکنون ذکر کردیم رخ نمی‌دهد. در واقع این نمودار تنها شامل ذرات شناخته شده ای است که عمدتاً از طریق «نیروی هیگز» تجزیه می شوند. چیزی که می توانید ببینید این است که این نیرو (نیرویی که علت واپاشی بوزون هیگز است) کمی ضعیف تر از نیروی هسته ای ضعیف مستقیم است ( سه ذره t ,z,w) ، زیرا بوزون هیگز به خوبی در سمت راست کوارک بالا و بوزون W قرار دارد.

اکنون به نوترون، n نگاه کنید . در سمت راست بسیار دور از خط چین قرمز ، با عمری بیش از یک میلیارد برابر بیشتر از نزدیکترین رقیبش ، در واقع، آنقدر که در ابتدا به نظر می رسد اسرار آمیز نیست. نوترون جرم زیادی دارد، اما همیشه همراه با یک الکترون و یک پاد نوترینو به یک پروتون تجزیه می شود. جرم پروتون بسیار نزدیک به جرم نوترون است. جرم های آنها فقط یک از هزار تفاوت دارند. شکاف کوچک بین جرم نوترون و جرم پروتون (به اضافه جرم کم الکترون) سرعت واپاشی نوترون را سرکوب می کند و طول عمر آن را میلیون ها میلیارد برابر بیشتر از آنچه انتظار دارید افزایش می دهد!

ما می‌توانیم این موضوع را با رسم نقطه نوترون در جرم نوترون، 0.939 GeV/c²، بلکه در جرمی برابر با شکاف بین جرم نوترون و مجموع جرم پروتون و جرم الکترون، توضیح دهیم. این شکاف فقط 0.0007 GeV/c² است و بنابراین نقطه نوترون را به دنبال فلش سبز به سمت پایین به محل ستاره منتقل می کنیم. ستاره در واقع بسیار نزدیک به خط چین آبی قرار دارد! بنابراین می‌آموزیم که، علی‌رغم ظاهر اولیه، نوترون از طریق همان «نیروی» ضعیف هسته ای مجازی مانند همه ذرات خوشه آبی واپاشی می‌شود!‌‌

💢@higgs_field

💢 جهانی که برای ما ساخته نشد.

با صدای زنده‌یاد کارل سیگن Carl sagan


💢@higgs_field

‍ 💢فیزیکدانانی که از جهت گیری اشتباه طبیعت ، شگفت زده شده اند: اسپین های مغناطیسی که با گرم شدن "فریز میشوند"‌‌.

دانشمندان این پدیده را در ماده نئودیمیم کشف کردند، عنصری که چندین سال پیش آن را «اسپین گلس خود القا شده» توصیف کردند. آلیاژهای معمول اسپین گلس ها نظیر اتم های آهن که به طور تصادفی در شبکه ای از اتم های مس توزیع می شوند. هر اتم آهن مانند یک مگنت کوچک یا یک اسپین عمل می کند. جهت اسپین ها به‌طور تصادفی در تمام جهات مختلف قرار می‌گیرند.‌‌

فیزیکدانان یک نوع رفتار جدید بسیار عجیب را در یک ماده مغناطیسی هنگام گرم شدن مشاهده کردند. هنگامی که دما افزایش می‌یابد، اسپین های مغناطیسی به یک الگوی ثابت «فریز میشوند»، پدیده‌ای که معمولاً با کاهش دما رخ می‌دهد. یافته‌های آن‌ها امروز، ۴ ژوئیه، در Nature Physics منتشر شد.‌‌

این کاملاً غیرمعمول است، مانند آبی که با گرم شدن به یک مکعب یخ تبدیل می‌شود.» - Alexander Khajetoorians‌‌


نئودیمیم مانند اسپین گلس های معمول نیست که در آن مواد مغناطیسی به طور تصادفی میکس شوند. نئودیمیم یک عنصر است ، بدون مقادیر قابل توجهی از متریال های دیگر، رفتار گلسی را به فرم کریستالی خود نشان می دهد. اسپین ها الگوهایی را فرم می دهند که مانند یک مارپیچ می چرخند و این چرخش تصادفی است و دائماً تغییر می کند.

📌الگوی جامد solid هنگام گرم شدن

در این مطالعه جدید، فیزیکدانان کشف کردند که وقتی نئودیمیم را از -268 درجه سانتیگراد به -265 درجه سانتیگراد (450- درجه فارنهایت تا -445 درجه فارنهایت) گرم می کنند، اسپین ها به فرم یک الگوی جامد فریز می شوند و نوعی آهنربا (مگنت) را تشکیل می دهند. ، در دمای بالاتر هنگام خنک شدن مواد، الگوهای مارپیچ چرخان تصادفی برگشتند. الکساندر خواجه‌توریان، استاد میکروسکوپ کاوشگر روبشی در دانشگاه رادبود، می‌گوید: الگوی این «فریز شدن» معمولاً در مواد مغناطیسی رخ نمی‌دهد.

دما باعث افزایش انرژی در جامد، مایع یا گاز می شود. همین امر در مورد آهنربا نیز صدق می کند: با دمای بیشتر، اسپین ها شروع به لرزیدن می کنند. رفتار مغناطیسی در نئودیمیم که ما مشاهده کردیم در واقع برعکس آن چیزی است که "به طور معمول" اتفاق می افتد. خواجه‌توریان می‌گوید: «این کاملاً غیرمعمول است، مانند آبی که وقتی گرم می‌شود به یک مکعب یخ تبدیل می‌شود.»
این نوع پدیده ها اغلب در طبیعت یافت نمی شوند. مواد بسیار کمی شناخته شده است که به روشی اشتباه رفتار می کنند. نمونه شناخته شده دیگر نمک روشل Rochelle salt است، بارها یک الگوی منظم را در دمای بالاتر تشکیل میدهند . و در دمای پایین تر بطور تصادفی توزیع می شوند.

چگونه کار می کند

توصیف نظری پیچیده اسپین گلس ها موضوع جایزه نوبل فیزیک بود که در سال 2021 به پاریسی اعطا شد. پی بردن به نحوه عملکرد این اسپین گلس ها برای سایر زمینه های علمی نیز اهمیت دارد. اگر در نهایت بتوانیم نحوه رفتار این مواد را مدلسازی کنیم، این می تواند به رفتار طیف وسیعی از مواد دیگر نیز تعمیم یابد.

ارجاع : "ترتیب مغناطیسی القا شده حرارتی از شیشه در نئودیمیم عنصری" توسط بنجامین ورلهاک، لورنا نیگلی، آندرس برگمن، اوموت کامبر، آندری باگروف، دیانا یوسان، لارس نوردستروم، میخائیل آی. ، 4 ژوئیه 2022، فیزیک طبیعت.

🔺 تصویر: دماهای سردتر، اسپین های ماده الگوهای تصادفی را تشکیل می‌دهند، جایی که هر الگو مانند یک مارپیچ (helix) با پیچ و تاب خاصی می‌چرخد. هنگام گرم کردن مواد، اسپین ها یکی از الگوهای مارپیچ خاص را انتخاب می کنند، پدیده ای که معمولاً زمانی رخ می دهد که دما در مواد مغناطیسی کاهش یابد.

اعتبار: دانشگاه رادبود‌‌

💢@higgs_field

💢مار افعی شاخدار دم عنکبوتی

pseudocerastes urarachnoides

ساکن غرب ایران که در سال ۲۰۰۶ توصیف شد.
انتهای دم دارای زائده هایی است که آن را شبیه عنکبوت می کند. در جایی کمین کرده و در حالت استتار، دم خود را می‌جنباند و موجب جلب پرنده‌‌ها و شکار آنها می‌شود.

💢 https://t.me/higgs_field/3258

💢"نیروهای" بنیادین فیزیک: یک کلاس بندی طبیعی
قسمت ششم و پایانی


📌‍ اتحاد برای نیروها؟ Unification for FORCES

بدینسان و بدآنسان که ادعا می شود، همه واپاشی ذرات شناخته شده را می توان به سادگی در یکی از "نیروهای" شناخته شده کلاس بندی کرد.
🔺 چه چیز دیگری می توانیم از این شماتیک یاد بگیریم؟
🔺آیا جالب نیست که به نظر می رسد همه چیز به سمت چپ بالا همگرا converging می شود؟

به نظر می رسد "نیروی" الکترومغناطیسی، "نیروی هسته ای ضعیف" و "نیروی" هسته ای قوی، همگی در نزدیکی آن خط نقطه قرمز به یکدیگر نزدیک می شوند. حتی نیروی هیگز هم چندان دور نیست.
این واقعیت که همه این خطوط در حال همگرایی هستند، اولین مدرک ( قطعا کوچک اما جالب) برای چیزی است که گاهی اوقات «اتحاد بزرگ Grand Unification » یا شاید، تا حدودی کمتر، «coupling constant Unification » نامیده می‌شود [ اتحاد اندازه نیروها.] ایده این است که نیروهای نشان داده شده در این طرح ممکن است همه تجلیات یک نیروی واحد باشند. و ماهیت آنها ممکن است در انرژی های بسیار بالاتر از آنچه که این طرح نشان می دهد ، آشکار شود، در جرم های بسیار بالاتر از جرم کوارک top یا بوزون هیگز.

این یک گمانه‌زنی است که بسیار محبوب است، و می‌توانید ببینید که چرا طرحی مانند طرح‌ما به جذاب‌تر کردن آن کمک می‌کند. متأسفانه ما هنوز هیچ مدرک روشنی برای آن نداریم.
با این حال، اگر درست باشد، آیا می‌توانیم گرانش را با آن سازگار کنیم؟ شاید؛ به عنوان مثال، در برخی از نسخه های تئوری ریسمان String ، این همان چیزی است که اتفاق می افتد. اما هتا این هم حدس و گمان است.

با این حال، این همگرایی خطوط در شماتیک مذکور ، حدس و گمان نیست. گرد هم آمدن نیروهای هسته ای ضعیف و الکترومغناطیسی نشان دهنده چگونگی ترکیب مدل استاندارد است! مرحله کلیدی در ساخت مدل استاندارد این است که این دو «نیرو» سازماندهی مجدد دو «نیروی» بنیادی تر ، با قدرت قابل مقایسه را نشان می‌دهند که SU(2)-ضعیف و U(1)-hypercharge نامیده می‌شوند.

شواهد تجربی برای این شبه اتحاد در مقیاس کوچکتر بسیار زیاد است. در واقع این سازماندهی مجدد نیروها ، بیانگر نقش اصلی میدان هیگز است که امواج آن بوزون های هیگز هستند. اما این داستان طولانی است، نه برای امروز.

اما برای حالا می توانید به پارتیکل های بنیادی یا کامپوزیت موجود در شماتیک نگاه کنید و مانند فیزیکدانان سعی در شناخت و پیش بینی پارتیکل ها و روابط آنها داشته باشید .

💢@higgs_field

💢 فروریزی یخچال طبیعی در قزاقستان


💢@higgs_field

💢از چپ به راست، فیزیکدانان آلبرت اینشتین Albert Einstein ، هیدکی یوکاوا Hideki Yukawa ، جان ویلر John Wheeler و هومی بهابها Homi Bhabha در حال گفتگو از پارک مارکاند در پرینستون، نیوجرسی، 1954 عبور می کنند.‌‌


💢@higgs_field

💢این خرس مادر را بنگرید که تلاش دارد توله هایش را از بزرگراه عبور دهد .
از فیزیک شکوهمندیِ هستی را در می یابید ، اما این شکوه منحصر به تنها فیزیک نیست ، زیست و شیمی نیز میتواند شگفتی های گیتی را چند چندان کند .

💢@higgs_field

💢'There comes a point where the mind takes a leap — call it intuition or what you will — and comes out upon a higher plane of knowledge, but can never prove how it got there. All great discoveries have involved such a leap.'

🔺زمانی می رسد که ذهن یک جهش می کند - آن را شهود یا فراست یا هرآنچه که می خواهید ، بنامید - و [ذهن] با سطح بالاتری از دانش بیرون می آید، اما هرگز نمی تواند ثابت کند که چگونه به آنجا رسیده است. همه اکتشافات بزرگ شامل چنین جهشی بوده است.


-Albert Einstein


💢@higgs_field

🟣 You have no responsibility to live up to what other people think you ought to accomplish. I have no responsibility to be like they expect me to be. It's their mistake, not my failing.‌‌


شما هیچ مسئولیتی ندارید که به آنچه دیگران فکر می کنند [شما] باید انجام دهید، عمل کنید. من هیچ مسئولیتی ندارم که مانند آنها باشم. این اشتباه آنهاست، نه شکست من.‌‌

-Richard feynman

🆔 @phys_Q

کوانتوم مکانیک:

🎥 نسبیت عام و گرانش کوانتومی
https://t.me/higgs_field/6185

🎥 آیا پاد ماده در زمان به عقب می‌رود؟
https://t.me/higgs_field/6106

🎥آقای فاینمن چرا به علم علاقه داری؟ دنبال چی هستی تو علم فیزیک؟
https://t.me/higgs_field/6103

🎥 شک و کیفیت زندگی - فاینمن
https://t.me/higgs_field/6092

🎥 10 اشتباه کوچک در فیزیک - هوزنفلدر
https://t.me/higgs_field/6071

🎥 مکانیسم هیگز و جرم ذرات بنیادین و سهم اندک این جرم در جرم اتم
https://t.me/higgs_field/6061

🎥 آزمایش دو شکاف و تفسیر کپنهاگ
https://t.me/higgs_field/6057

🎥 مادّه و انرژی تاریک ،سابین هوسنفلدر
https://t.me/higgs_field/6051

🎥 ماهیت واقعی جرم چیست ؟ جعبه ایده آل فوتونی و انرژی محصور - ظهور جرم در مجموعه و مکانیسم هیگز
https://t.me/higgs_field/6050

🎥 اصل هولوگرافیک holographic principle
https://t.me/higgs_field/6043

🎥 آیا مکانیک کوانتومی واقعیت عینی objective reality را نقض می کند ؟
https://t.me/higgs_field/6199

🎥 استاندارد مدل فیزیک ، موفق ترین تئوری علمی
https://t.me/higgs_field/6203

🎥 جهش کوانتومی
https://t.me/higgs_field/6214

‌‌💢 کپنهاگ و کلاسیک-کوانتوم

بیشترین اشتباهی که نویسندگان محتواهای زرد ، عمدی یا سهوی مرتکب آن می شوند عدم تفکیک کوانتوم از کلاسیک است . پدیده ها و قوانین و تئوری های کوانتوم منحصر به کوانتوم اند و معادل کلاسیک ندارند ، از جمله درهم تنیدگی یا برهم نهی و ...
بر همین اساس یک شئ کلاسیک را نمی توان با تفاسیر کوانتوم معرفی کرد .
تفاسیر کوانتوم Quantum Interpretations برای توضیح اینکه چرا یک ذره کوانتومی ممکن است به‌شیوه های متفاوتی رفتار کند ، بیان شدند . که مشهور ترین این تفاسیر تفسیر کپنهاگ است که باوجود پیشی گرفتن طرفداران جهان های متعدد ، هنوز توسط بسیاری از فیزیکدانان طرح می شود .

این تفسیر که نخستین بار در 1920 توسط نیلز بور ارائه شد ، بیان می کند که یک ذره در یک حالت یا حالت دیگر وجود ندارد بلکه در آن واحد در کلیه حالت های ممکن قرار دارد و تنها هنگامی که حالت آنرا مشاهده کنیم ، ذره مجبور به انتخاب یک حالت خواهد بود. و از آنجایی که ممکن است هر بار به یک حالت قابل مشاهده متفاوت وادار شود این توضیحی برای رفتار نامنظم ذره خواهد بود .
بعنوان مثال یک فوتون گسیل یافته از خورشید که در خلا حرکت می کند اساسا موجی که همه ی احتمالات را با خود حمل می کند و تا زمانی که آنرا مشاهده نکرده ایم - در این برهم نهی خواهد بود . و هنگام مشاهده ، برهم نهی فرو ریخته و موج وادار به اختیار یکی از حالات احتمال خود خواهد بود .

🔻پس آیا وقتی به ماه نگاه نکنیم - ماه محو می شود؟

وقتی که کوانتوم با کلاسیک و تئوری نیوتونی مقایسه میشود ، بسیار جذاب اما فاقد موضوعیت می شود .
شاید در خوش پندار ترین توضیح ، عالم کلاسیک ، برآمده از کوانتوم است . کوانتومی که در آن رفتار انرژی با توابع موج توصیف می شوند و ماده نیز شکلی از انرژی محصور توصیف می شود . یک شئ ماکرو متشکل از بی شمار پارتیکل کوانتومی است که بسیاری از ویژگی های خود را با برآمدگی یا ظهور emergence بدست آورده و نتیجتا در یک مجموعه ویژگی هایی مشاهده می شود که در زیر مجموعه ها چنین ویژگی هایی مشاهده نمی شود - مانند حیات ، از یک سری عناصر بی جان ، شاهد موجودی جاندار هستیم ‌ ، این مهم الزام تفکیک‌ در دو نظریه کلاسیک و کوانتوم را پر رنگ می کند . تفسیر کپنهاگ را از اینجا مطالعه کنید .


💢@higgs_field

💢 آغاز بکار تلسکوپ جیمز وب

نخستین تصویر دوربین با میدان ژرف که تلسکوپ فضایی جیمز وب به ما ارسال کرده است. در این تصویر کهکشان‌هایی دیده می‌شوند که پیش از این قابل دیدن نبودند.

ناسا اولین تصویر رنگی از کیهان اولیه را که تلسکوپ جیمز وب آن را ثبت کرده منتشر کرد.

این تصویر تشکیل کهکشان‌ها پس از مهبانگ را نشان می‌دهد و واضح‌ترین تصویر فروسرخ کیهان آغازین است که تاکنون ثبت شده

https://www.nasa.gov/image-feature/goddard/2022/nasa-s-webb-delivers-deepest-infrared-image-of-universe-yet

💢@higgs_field

💢 یک دانه شن!


“If you held a grain of sand on the tip of your finger at arm’s length, that is the part of the universe that you’re seeing — just one little speck of the universe ”


https://web.wwtassets.org/specials/2022/jwst-smacs/

💢@higgs_field