💢 هولوگرافیک یونیورس ²


More precisely you get the complex version of the Bolza curve, with its correct conformal structure, by gluing together opposite sides of this patch of the hyperbolic plane.‌‌

به‌طور دقیق‌تر، میتوان نسخه پیچیده تری از منحنی بولزا با ساختار هم‌شکل یا کانفورمال Conformal ، را با چسباندن طرف‌های مخالف پچ patch های صفحه هذلولی hyperbolic ، به‌دست آورد.‌‌

💢@higgs_field

‍ 💢کرم‌چاله‌ها راهی برای دستکاری اطلاعات سیاه‌چاله در آزمایشگاه نشان می‌دهند
فیلیپ توپ
قسمت دوم


📌مرگ و رستاخیز اطلاعات

این آزمایش، بدآنسان که حدس زده اید، به سیاه‌چاله‌هایی به منطق معمول نیازی ندارد، به این معنی که ستارگان جرم-مند که بر اثر گرانش خود در حجم بی‌نهایت کوچکی کلپس کرده اند .

محققان می گویند که می توان آن را روی یک میز آزمایشگاهی با استفاده از چند اتم یا یون انجام داد. با این حال، این ایده از تحقیقات نظری بر روی سیاهچاله‌های اخترفیزیکی ناشی می‌شود که برای حل یک سوال عمیق و نگران‌کننده تلاش کرده‌اند:

آیا این هیولاهای عریض و طویل ، اطلاعات را به‌طور برگشت‌ناپذیر نابود می‌کنند؟

به طور گسترده ای تصور می شود که اطلاعات، مانند انرژی، باید از یک قانون پایستگی Conservation پیروی کنند: مقدار کل اطلاعات در جهان همیشه ثابت می ماند. این همان تصویری ست که مطابق با مکانیک کوانتومی به نظر می رسد. توابع موجی که موجودات کوانتومی را توصیف می کنند، همیشه به آرامی به روشی برای حفظ اطلاعات تکامل می یابند و نمی توان ناگهان آن ها را از بین برد.

اما به نظر می رسد سیاهچاله ها اطلاعات را از کیهان حذف می کنند. اگر مثلاً یک بیت کوانتومی یا «کیوبیت» در یک سیاه‌چاله بیفتد، دیگر نمی‌توان آن را از خارج از افق رویداد مشاهده کرد.‌‌

یکی از تفکیک‌های احتمالی این «پارادوکس اطلاعات سیاه‌چاله» را می‌توان در تابشی یافت که سیاه‌چاله‌ها از افق رویدادشان ساطع می‌کنند. تابش هاوکینگ، که توسط استیون هاوکینگ در دهه 1970 پیش بینی شد، باعث از دست دادن انرژی گرانشی و در نتیجه جرم سیاهچاله می شود. در واقع سیاهچاله ها ابدی نیستند. آنها به آرامی تبخیر می شوند.
هاوکینگ در ابتدا بر این باور بود که حتی اگر یک سیاهچاله به طور کامل تبخیر شود، اطلاعاتی که مصرف کرده بود برای همیشه از دست خواهند رفت. اما ایده‌ای به نام Correspondence AdS/CFT نشان می‌دهد که چگونه فوتون‌های تابش هاوکینگ می‌توانند اطلاعات مربوط به درون سیاه‌چاله را رمزگذاری کنند و در نتیجه آن اطلاعات را به کل جهان بازگردانند.
تناظر AdS/CFT توسط فیزیکدان نظری خوان مالداسنا در سال 1997 فرض شد و به طور گسترده به عنوان یکی از امیدوارکننده‌ترین جهت‌ها برای پیگیری نظریه‌های گرانش کوانتومی QGT در نظر گرفته شد. این نشان می دهد که ساختار فیزیکی فضا-زمان مثلاً در چهار بعد معادل عملکرد یک نظریه کوانتومی در یک مرز سه بعدی است.

این ارتباط شگفت ، عمیق و غافلگیرکننده است. می گوید که اگر یک فضا-زمان را با نوع خاصی از انحنا Curvature (و سپس گرانش) بسازید که به عنوان فضای پاد دی سیتر ADS شناخته می شود . توصیف ریاضی معادل توصیف نوعی از نظریه میدان کوانتومی به نام نظریه میدان کانفورمال - این بخش CFT است - که در یک بعد کمتر است . به عبارت دیگر، تناظر مانند یک هولوگرام عمل می‌کند - تمام اطلاعات موجود در فضا-زمان با ابعاد بالاتر در برهمکنش‌های کوانتومی با ابعاد پایین‌تر کدگذاری می‌شوند.

«اصل هولوگرافیک» برای اولین بار توسط جرارد تی هوفت برنده جایزه نوبل فیزیک پیشنهاد شد و تناظر AdS/CFT مالداسنا اولین تصویر مشخص از نحوه عملکرد آن برای شکل خاصی از فضا-زمان ارائه کرد.

در این دیدگاه، چیزی که شبیه فضای پیوسته در جهان AdS به نظر می رسد در نمای کوانتومی CFT به عنوان درهم تنیدگی - وابستگی متقابل بیت های کوانتومی - آشکار می شود.

مالداسنا بیان داشت : «ظهور emergent فضا-زمان در اینجا قرار است در سیستم‌هایی با تعداد زیادی کیوبیت اتفاق بیفتد که به شدت درهم‌تنیده و بسیار در تعامل هستند».

به عبارت دیگر، درهم تنیدگی کوانتومی می تواند یک فضا-زمان ایجاد کند که به نظر می رسد گرانش در آن وجود دارد. شاید بگویید گرانش از اثرات کوانتومی بافته می شود. (مانند یک طناب که از تاباندن الیاف کوچکتر بافته می شود).


🔺تصویر: سپهر نظامی، فیزیکدان مؤسسه فناوری کالیفرنیا، تلاشی را برای ترجمه مشکلات در نظریه اطلاعات سیاهچاله به سیستم های مبتنی بر آزمایشگاه رهبری کرد.‌‌

💢Physics:

Paul Dirac (L) and Werner Heisenberg (R) having a conversation at the 18th convention of Nobel Prize winners, 1968.

(Image: Hulton Archive)

💢@higgs_field

‍ 💢آیا تئوری هولوگرافیک ، تایید می شود؟ و اساسا آیا این تئوری اهمیت دارد؟

اینکه این تئوری در بستر آزمایش ها و شواهد تجربی چگونه بیرون می آید هنوز مشخص نیست . آخرین تئوری که با چنین گستردگی در مجامع علمی نیازمند شواهد تجربی بود ، تئوری ریسمان بود که هرگز برای آن شواهد تجربی یافت نشد اما بینش و ریاضیات مناسبی برای فیزیک مدرن ایجاد کرد ( البته جستجوی شواهد تجربی و کار بر ریاضیات این تئوری هم چنان در نظر برخی فیزیکدانان است) و بنوعی در بخش هایی ما را در مطالعات فیزیک جدید یاری کرد .
تئوری هولوگرافیک را نباید با تفاسیر یکی دانست . بحث محاسبات ریاضی و البته توصیف پدیده های مکانیک کوانتومی مانند ، ناموضعیت ، گرانش کوانتومی ، درهم تنیدگی کوانتومی ، پارادوکس اطلاعات سیاهچاله ها ، افق رویداد ، مدل استاندارد و ... است .
هولوگرافیک موافقان و مخالفان بسیار دارد و حقیقت امر هنوز مورد بحث است اما اکنون ما یک تئوری با ایده های هوشمندانه داریم که توضیحی هر چند فرضی برای رویداد های بالا ارائه می کند .
اگر تایید شود که هیچ اما اگر نه ، باز هم بستر خوبی برای اندیشیدن به فیزیک مدرن ایجاد کرده است و ما را از مسمومیّت کلاسیکی که امرجنتال است رهایی داده است .
تجربه نظریه کوانتوم ( ماجرای بور و اینشتین) بما این درس مهم را آموخت که هر لحظه آماده‌ی فیزیک جدید باشیم . و دیدگاه موافقین و مخالفین یک تئوری نوبنیاد میتواند همزمان درست باشد.

💢@higgs_field

💢الگوی ایجاد شده توسط شکست نور در لبه های بیرونی یک پد سوسن‌‌ lily

💢@higgs_field

Awakening Newborn Stars

This Herbig–Haro object is a turbulent birthing ground for new stars!

Credit: NASA, ESA, the Hubble Heritage (STScI/AURA)/Hubble-Europe (ESA) Collaboration, D. Padgett (GSFC), T. Megeath (University of Toledo), and B. Reipurth (University of Hawaii)

💢@higgs_field

💢 هولوگرافیک یونیورس ³


گروه تقارن منحنی بولزا دارای 48 المنت است: GL(2،3)، گروه ماتریس‌های معکوس 2×2 با ورودی‌هایی در میدان با 3 المنت . این یک پوشش دوگانه از گروه تقارن دورانی هشت وجهی است!
منحنی بولزا از یک هشت وجهی .

💢@higgs_field

💢 uncertainty principle

🔺 طبق اصل عدم تعیین یا عدم قطعیت متغیر های مکمل را با دقت مطلوب نمیتوان اندازه گرفت. ∆ دلتا خطای اندازه گیری است . حاصلضرب خطای مکان ، تکانه بزرگتر برابر با ¼ ثابت پلانک است . این شرایط برای دیگر زوج های محاسباتی جاری ست . بر همین اساس موجبیت و تعیین گرایی در تئوری کوانتوم تضعیف می گردد و باصدای آهسته می گویم جبر علیّ (رابطه‌ی بین علت و معلول) نیز پیرو همین ضابطه تضعیف می شود .

البته اصل علیّت الطبیعه را با پارادوکسیکال علیت مابعدالطبیعه ، نباید اشتباه گرفت . حوزه‌ی ساینس بر آزمایش تجربی و مشاهدات استوار است و علیت بنا بر توصیف فلاسفه ذهنی و سابژه ست .

انیشتین در مخالفت با بور و هایزنبرگ گزاره : « خدا تاس نمی اندازد »را بیان ساخت و بور پاسخ داد که : « لازم نیست به خدا بگویی چکار کند » . ماجرا همین است . موجبیت یا تعیین گرایی deterministic در کوانتوم موضوعیت ندارد .

فیزیکیست های آماتور در ابتدا کوانتوم را شگفت می یابند ، مانند همین تفسیر کپنهاگ که تعیین گرا نیست و اوصاف خود را از پدیده های کوانتومی دارد اما پس از مدتی کل هستی نمایشگاهی از شگفتی ست.

💢@higgs_field

‍💢PHYSICS & basement
chapter 4

4• میدان ها
قسمت دوم


📌 میدان  طناب مرتفع

ابتدا، اجازه دهید طناب جنبش گری را که مثال اولیه ما برای امواج بود، در نظر بگیریم ، در این مورد نقش Z(x,t) میدان ارتفاع است که آن را H(x) می نامیم.

اندیس H(t) ، به ما می گوید که ارتفاع طناب در هر نقطه از فضای x در طول طناب، در هر زمان t چقدر است. اگر طناب فقط در ارتفاع تعادل H0 قرار گیرد، H(x,t) = H0; میدان ارتفاع در هر زمان در فضا ثابت است. اگر یک موج ساده روی آن در حال حرکت باشد، میدان ارتفاع با فرمول موج معروف ما که در مقاله‌های قبلی دیدیم توصیف می‌شود.

تذکر: [H(x,t) می تواند به روش های دیگری نیز رفتار کند، اگر توسط نیروهای خارجی مورد تنش قرار گیرد. اما فعلاً چنین رفتارهایی را در نظر نخواهیم گرفت.]
اگر H(x,t) را بدانیم، می دانیم که ارتفاع طناب در تمام نقاط مکان و زمان چقدر است. از طرف دیگر، اگر بدانیم طناب در حال حاضر و در گذشته بسیار نزدیک چه می کند، می توانیم با استفاده از معادله حرکت پیش بینی کنیم (تعیین گرایی یا دترمینیسم) که در آینده چه خواهد کرد.

هیچ یک از اینها چیز زیادی در مورد خود طناب به ما نمی گوید. فیلد یا میدان ارتفاع فقط به ما می گوید که نام آن چیست: طناب مرتفع.

طناب محیط فیزیکی است که ارتفاع آن به صورت میدان H(x,t) نمایش داده می شود. این چیزی در مورد رنگ طناب، ضخامت، کشش، مواد و غیره به ما نمی گوید.

در شکل 1 انیمیشنی را ارائه داده ام که موجی را در قسمت ارتفاع نشان می دهد که از سمت چپ وارد می شود و به سمت راست حرکت می کند. ممکن است ساده انگارانه به نظر رسد که درونمایه مشابهی را دو بار ترسیم کرده ام، یک بار به رنگ نارنجی و یک بار سبز. اما آنها یک چیز واحد نیستند. منحنی نارنجی قرار است خود طناب باشد که در فضای فیزیکی حرکت می کند. منحنی سبز یک نمودار است، یک نمودار ریاضی ساده که فقط آنچه را که با H(x,t) می‌گذرد، نشان می‌دهد، بدون اشاره به معنای H(x،t) (یعنی ارتفاع) یا میانگین آن ، در این مورد، نمودار سبز دقیقاً شبیه آنچه در دنیای فیزیکی اتفاق می افتد به نظر می رسد. اما این مورد برای هیچ یک از نمونه های دیگری که قرار است ببینیم صادق نخواهد بود.‌‌

💢@higgs_field

🟣 کوانتوم اسکرامبلینگ Scrambling پراکندگی اطلاعات لوکال در درهم تنیدگی‌ها و همبستگی‌های کوانتومی چند پیکر (مانند سیاهچاله های درهم‌تنیده) است که در کل سیستم توزیع شده‌اند. این مفهوم با ترمودینامیزه سازی سیستم‌های کوانتومی بسته همراه است و اخیراً به عنوان یک ابزار قدرتمند برای توصیف آشوب در سیاه‌چاله‌ها ظاهر شده است.

🆔 @phys_Q

💢کشف ذره ای از خانواده هیگز ، در یک آزمایش رو میزی ! axial higgs boson
رابرت لی

1:2 https://t.me/higgs_field/6665

2:2 https://t.me/higgs_field/6666

Reff:
https://www.livescience.com/magnetic-higgs-relative-discovered

‍ 💢کشف ذره ای از خانواده هیگز ، در یک آزمایش رو میزی ! axial higgs boson
رابرت لی
قسمت 1:2

محققان ذره جدیدی را کشف کرده اند که از بستگان مغناطیسی بوزون هیگز است. در حالی که کشف بوزون هیگز به قدرت شتاب دهنده ذرات بزرگ برخورد دهنده هادرون (LHC) نیاز داشت، این ذره که قبلاً دیده نشده بود - که بوزون هیگز آکسیال axial higgs boson نامیده می شود - با استفاده از آزمایشی که بر روی میزی کوچک انجام شد ، پیدا شد.

این پسر عموی مغناطیسی بوزون هیگز - ذره ای که مسئول اعطای جرم ذرات دیگر است - می تواند کاندیدایی برای ماده تاریک باشد که 85% از جرم کل یونیورس را تشکیل می دهد. اما فقط از طریق گرانش خود را نشان می دهد.

کنت برچ، استاد فیزیک در کالج بوستون و محقق ارشد تیمی که این کشف را انجام داد، به لایو ساینس گفت: "وقتی دانشجوی من داده‌ها را به من نشان داد، فکر کردم که باید اشتباه می‌کند. هر روز نمی توان ذره جدیدی را روی میز خود پیدا کنید."

بوزون آکسیال هیگز با بوزون هیگز، که برای اولین بار توسط آشکارسازهای ATLAS و CMS در LHC یک دهه پیش در سال 2012 شناسایی شد، متفاوت است، زیرا دارای یک گشتاور مغناطیسی، یک قدرت مغناطیسی یا جهت گیری است که یک میدان مغناطیسی ایجاد می کند. به این ترتیب، برای توصیف آن به نظریه پیچیده تری نسبت به پسرعموی جرم-بخش غیر مغناطیسی non-magnetic mass-granting آن نیاز دارد.

در مدل استاندارد فیزیک ذرات، ذرات از میدان‌های مختلفی که در یونیورس گسترده شده ، پدید می‌آیند و برخی از این ذرات نیروهای بنیادی جهان را شکل می‌دهند. برای مثال فوتون‌ها واسطه الکترومغناطیس هستند و ذرات سنگینی که به بوزون‌های W و Z شناخته می‌شوند، واسطه نیروی هسته‌ای ضعیف هستند که بر واپاشی هسته‌ای در سطوح زیراتمی حاکم است.

با این حال، زمانی که یونیورس جوان و داغ بود، الکترومغناطیس و نیروی ضعیف یک چیز واحد بودند و همه این ذرات تقریباً یکسان بودند. با سرد شدن یونیورس ، نیروی الکتروضعیف شکست و تجزیه شد و باعث شد بوزون‌های W و Z جرم پیدا کنند و رفتار بسیار متفاوتی با فوتون‌ها داشته باشند، فرآیندی که فیزیکدانان آن را «شکستن تقارن» می‌نامند. اما دقیقاً چگونه این ذرات میانجی با نیروی ضعیف اینقدر سنگین شدند؟

به نظر می رسد که این ذرات با یک میدان جداگانه، به نام میدان هیگز، برهمکنش داشته اند. آشفتگی در آن میدان باعث پیدایش بوزون هیگز شد و به بوزون های W و Z قدرت خود را وام داد.

هر زمان که چنین تقارنی شکسته شود، بوزون هیگز در طبیعت تولید می شود. برچ گفت: « در مورد بوزون هیگز ، فقط یک تقارن در یک زمان شکسته می‌شود، و سپس هیگز فقط با انرژی آن توصیف می‌شود.»

در مورد بوزون آکسیال هیگز اما به نظر می‌رسد که تقارن‌های چندگانه ای با هم شکسته شده‌اند، که منجر به شکل جدیدی از نظریه و حالت هیگز (نوسان‌های خاص یک میدان کوانتومی مانند میدان هیگز) می‌شود که برای توصیف آن به پارامترهای متعددی نیاز دارد. که به گفته برچ این پارامترها به طور خاص " انرژی و مومنتوم مغناطیسی" هستند.

برچ، که همراه با همکارانش پسر عموی هیگز مغناطیسی جدید را در مطالعه ای که چهارشنبه (8 ژوئن) در مجله نیچر منتشر شد، توصیف کرد، توضیح داد که بوزون هیگز اصلی مستقیماً با نور جفت نمی شود، به این معنی که باید با کوبیدن ذرات دیگر ایجاد شود. این آزمایش با آهنرباهای عظیم و لیزرهای پرقدرت در حالی که نمونه ها را تا دمای بسیار سرد خنک شده ، انجام شد. این در مورد واپاشی ذرات اولیه به ذرات دیگری است که به طور گذرا به وجود می آیند که حضور هیگز را آشکار می کند.

از سوی دیگر، بوزون آکسیال هیگز زمانی به وجود آمد که مواد کوانتومی دمای اتاق، مجموعه خاصی از نوسانات را تقلید کردند که حالت آکسیاب هیگز نامیده می شود. سپس محققان از پراکندگی نور برای مشاهده این ذره استفاده کردند.

💢@higgs_field

‍ ‍ 💢کشف ذره ای از خانواده هیگز ، در یک آزمایش رو میزی ! axial higgs boson
رابرت لی
قسمت 2:2


برچ ادامه داد: "ما بوزون آکسیال هیگز را با استفاده از یک آزمایش اپتیک روی میز پیدا کردیم که روی میزی به ابعاد حدود 1×1 متر با تمرکز روی ماده ای با ترکیبی منحصر به فرد از خواص قرار می گیرد." ما به طور خاص از Tritelluride rare-earth (RTe3) [یک ماده کوانتومی با ساختار کریستالی بسیار دوبعدی] استفاده کردیم. الکترون‌های موجود در RTe3 به صورت موجی خودسازماندهی Self-Organize می‌شوند که در آن چگالی بار به طور دوره‌ای افزایش یا کاهش می‌یابد.»‌‌

سایز این امواج چگالی بار،   که بالاتر از دمای اتاق ظاهر می‌شوند، را می‌توان در طول زمان مدوله کرد و مُد آکسیال هیگز را ایجاد کرد.
در مطالعه جدید، تیم ، مد آکسیال هیگز محوری را با ارسال نور لیزر یک رنگ به کریستال RTe3 ایجاد کرد.

نور پراکنده شد Scattering در فرآیندی به نام پراکندگی رامان به رنگی با فرکانس کمتر تغییر کرد و انرژی از دست رفته در طول تغییر رنگ مد آکسیال هیگز را ایجاد کرد. سپس این تیم کریستال را چرخاند و دریافت که مد آکسیال هیگز ، تکانه زاویه‌ای الکترون‌ها یا «سرعت حرکت آنها در یک دایره» را نیز کنترل می‌کند، به این معنی که این حالت باید مغناطیسی باشد.
"در ابتدا ما به سادگی در حال بررسی خواص پراکندگی نور این ماده بودیم.

برچ توضیح داد که وقتی تقارنِ پاسخ را به دقت بررسی می‌کردیم - با تفاوت آن در حین چرخاندن نمونه - تغییرات غیرعادی را کشف کردیم که نشانه‌های اولیه چیز جدیدی بودند. به این ترتیب، این اولین هیگز مغناطیسی است که کشف شده است و نشان می دهد که رفتار جمعی الکترون ها در RTe3 شبیه هیچ حالتی که قبلاً در طبیعت دیده شده بود ، نیست .

فیزیکدانان ذرات قبلاً مد آکسیال هیگز را پیش‌بینی کرده بودند و حتی از آن برای توضیح ماده تاریک استفاده کردند، اما این اولین بار است که مشاهده می‌شود. همچنین این اولین باری است که دانشمندان حالتی با تقارن های شکسته متعدد را مشاهده می کنند.

شکستن تقارن زمانی اتفاق می افتد که یک سیستم متقارن که در همه جهات یکسان به نظر می رسد نامتقارن شود. دانشگاه اورگان پیشنهاد می کند که به این فکر کنید مانند یک سکه در حال چرخش که دارای دو حالت ممکن است. سکه در نهایت روی شیر (head) یا خط (tail) خود می افتد و در نتیجه انرژی آزاد می شود و نامتقارن می شود.

این فکت که این شکست تقارن‌ مضاعف همچنان با تئوری‌های فیزیک کنونی پیوند دارد، هیجان‌انگیز است، زیرا می‌تواند راهی برای ایجاد ذرات نادیده‌ای باشد که می‌توانند عامل ماده تاریک باشند.

برچ گفت: «ایده اصلی این است که برای توضیح ماده تاریک به یک نظریه منطبق با آزمایش‌های ذرات موجود نیاز دارید، اما ذرات جدیدی تولید می‌کنید که هنوز دیده نشده‌اند».

او گفت که افزودن این شکست اضافه برای تقارن از طریق حالت یا مد آکسیال هیگز یکی از راه‌های دستیابی به آن است. برچ گفت، علیرغم پیش‌بینی فیزیکدانان، مشاهده بوزون آکسیال هیگز برای تیم سورپرایز بود و آنها یک سال تلاش کردند تا نتایج خود را تأیید کنند.‌‌

💢@higgs_field

💢 زنده‌یاد نوید افکاری‌

💢 هیمالیای باشکوه از فضا


💢@higgs_field

💢'I live in that solitude which is painful in youth, but delicious in the years of maturity.'

من در انزوایی زندگی می کنم که در جوانی دردناک است، اما در سال های کهنسالی خوشگوار است.

-Albert Einstein


💢@higgs_field

‍ 💢 پتانسیل هیگز و نابودی خلاء


حتما تاکنون این گزاره که " هیگز پارتیکل ، پتانسیل نابودی یونیورس را داراست " شنیده اید . در سال 2012 پارتیکلی در CERN مشاهده مستقیم شد که بوزون هیگز نام گرفت . پس از این اکتشاف می توانستیم جرم پارتیکل های بنیادین را توضیح دهیم اما علاوه بر این این پارتیکل مسئول جرم خودش نیز بود . میدان field هیگز مانند اقیانوسی بی انتها کل یونیورس ما را در خود غرق کرده است و جرم پارتیکل های بنیادین بواسطه این میدان توضیح داده شد.
اما پیآمد های دیگری در راه بود.
این پارتیکل ساب اتمیک ، دارای جرمی بود که ترکیب کلیدی در محاسبات آینده فضا و زمان را ایجاد می کرد .

جرم پارتیکل های بنیادین ، برابر با انرژی محصور و محبوس در میدان هیگز است و جرم خود بوزون هیگز بواسطه تعامل این میدان با خودش است .
جرم بوزون هیگز 126 Gev یا 126 برابر جرم یک پروتون است . از طرفی اگر در بینش فیزیک پارتیکل های جرم مند Massive را ناپایدار بدانید بیراه نرفتید و ضمن اینکه نمودار پتانسیل انرژی بوزون هیگز که با تعامل با خودش ترسیم شده مشهور به کلاه مکزیکی است . و یونیورس ما بر نوک قله‌ی این نمودار با بوزون هیگزی غول پیکری به جرم 126 گیگا الکترون ولت ایجاد شده است . سیب نیوتن از پتانسیل گرانشی بالا به پتانسیل گرانشی پایین تر انتقال یافت تا اصل کمینگی انرژی ارضا شود اما اگر جرم پارتیکل هیگز خیال ارضای اصل کمینگی را داشته باشد چه؟ چرا نباید بار دیگر شاهد تغییر فاز میدان خلاء باشیم ؟ پیآمد های این رویداد چه خواهد بود؟
اینکه یونیورس ما بر بوزونی با جرم بوزون هیگز پایداری یافته تنها دو احتمال را بیان می سازد ، یا اینکه برای آن دیر نشده است یا فیزیک جدیدی یا دست کم فاکتور تثبیت کننده ی جدیدی وجود دارد که باید کشف کنیم .

💢@higgs_field

💢When Richard Feynman won the Nobel Prize, he was miffed that reporters woke him up at 3:45 am to tell him about it and gauge his reaction. He just wanted to go back to sleep.

In the morning he was pleased, however, to attend a press event along with his wife Gweneth and son Carl‌‌


زمانی که ریچارد فاینمن برنده جایزه نوبل شد، از اینکه خبرنگاران ساعت 3:45 صبح او را بیدار کردند تا در مورد آن به او بگویند و واکنش وی را بسنجند، ناراحت شد. تنها می خواست دوباره بخوابد.

با این حال، صبح طی حضور در یک رویداد مطبوعاتی به همراه همسرش گوئنت (همسر سومش) و پسرش کارل خوشحال بود.‌‌

💢@higgs_field

‍ ‍💢PHYSICS & basement
chapter 4

4• میدان ها
قسمت سوم

📌 میدان شبکه متحرک

فرض کنید محیطی داریم که از کریستالی متشکل از اتم های با فاصله مساوی تشکیل شده است. ( این را با یک بعد فضایی در شکل 2 ترسیم کردیم؛ می‌توانیم وضعیت مشابهی را با سه بعد فضایی در نظر بگیریم، اما این یک رویداد غیرضرور است. همچنین هر 10 اتم را قرمز رنگ کردیم تا بتوانید ردیابی کنید. و در مورد فاصله بین اتم ها به شدت اغراق کردیم ؛ شاید بخواهید به این فکر کنید که بین هر اتم قرمز چند میلیون اتم وجود دارد نه 10اتم)

بیایید به میدان جابجایی D(x,t) نگاه کنیم که به ما می‌گوید، در زمان t، اتمی که معمولاً در موقعیت تعادل x است چقدر از موقعیت تعادل خود در شبکه دور شده است. این بدان معناست که در تصویر استاتیک نشان داده شده در شکل 2، میدان در همه جا صفر است، D(x,t)=0، زیرا همه اتم ها در موقعیت طبیعی خود در شبکه قرار دارند. هنگام نمایش شماتیک متحرک ، آنچه در زیر می بینید این است که:

(الف) تک تک اتم ها در حرکتی به جلو و عقب نوسان می کنند که در کل به صورت موجی از چپ به راست منتشر می شود.

(ب) در بالا، نموداری از میدان جابجایی شبکه D(x,t) نشان می‌دهد که چگونه هنگام عبور موج از گذشته رفتار می‌کند.

توجه داشته باشید D(x,t) به همان روشی که در میدان ارتفاع در شکل 1 دیدیم، جلو و عقب می جهد . امواج در دو میدان رفتار مشابهی دارند، حتی اگر تفسیر فیزیکی میدان در دو مورد بسیار متفاوت باشد.‌‌

🔺تصویر:
شکل 2 : یک موج موقعیت اتم ها را در یک شبکه از موقعیت های معمول "تعادل equilibrium " آنها دور می کند.
اتم ها با عبور موج به سمت جلو و عقب نوسان می کنند. برای سهولت مشاهده، هر 10 اتم با رنگ قرمز مشخص شده است. در بالا: نموداری از میدان جابجایی D(x,t) که نشان می دهد هر اتمی که به طور معمول در موقعیت x قرار دارد چقدر جابجا شده است. تکامل آن با زمان t نشان داده شده است.

💢@higgs_field

"درباره گربه تون ، آقای شرودینگر - خبرهای خوب و خبرهای بد دارم "

🔺بنجامین شوارتز - نشریه نیویورکر

*کارتون اشاره به Superposition دارد .

💢@higgs_field