📌grand unification , symmetry
Chapter ¹ -https://t.me//5843
Chapter ² -https://t.me/phys_Q/5846
Chapter ³ -https://t.me/phys_Q/5857
Chapter ⁴ -https://t.me/phys_Q/5885
Chapter ⁵ -https://t.me/phys_Q/5886
Fine
Chapter ¹ -https://t.me//5843
Chapter ² -https://t.me/phys_Q/5846
Chapter ³ -https://t.me/phys_Q/5857
Chapter ⁴ -https://t.me/phys_Q/5885
Chapter ⁵ -https://t.me/phys_Q/5886
Fine
🔻جرم ویژگی ذاتی یک ذره است که آن را از فضا متمایز میکند و به ذره خصوصیت هایی چو محدودیت و گسستگی میدهد که توانایی انجام جابجایی و حرکتی که حامل انرژی و تکانه است ، می دهد .
چنین تبدیلی از فضا به ماده تنها در صورتی امکانپذیر خواهد بود که این فضا دارای ویژگی خاصی باشد، مانند چرخش تاپ چرخان (وسیله ای که با چرخاندن آن بر سطح صاف تعادل می گیرد) که در برابر واژگون شدن و سقوط مقاومت میکند، به گونهای که گویی در هنگام چرخیدن جرمی برای وسیله در کار نیست.
این ویژگی خاص را دارای یک فرکانس زاویهای و تکانه زاویهای angular momentum میدانیم . که این دو با هم , هم ارز با مقدار انرژی که متناسب با جرم توصیف شده ، هستند .
تکانه زاویهای، حتی اگر قابل آشکار شدن نباشد، دارای یک مولفه component اندازهگیری شده است که در امتداد یک محور پیشبینی میشود، و ممکن است معادل جرم، فرکانس زاویهای و یک بعد خطی ذاتی در نظر گرفته شود.
📌@higgs_field
چنین تبدیلی از فضا به ماده تنها در صورتی امکانپذیر خواهد بود که این فضا دارای ویژگی خاصی باشد، مانند چرخش تاپ چرخان (وسیله ای که با چرخاندن آن بر سطح صاف تعادل می گیرد) که در برابر واژگون شدن و سقوط مقاومت میکند، به گونهای که گویی در هنگام چرخیدن جرمی برای وسیله در کار نیست.
این ویژگی خاص را دارای یک فرکانس زاویهای و تکانه زاویهای angular momentum میدانیم . که این دو با هم , هم ارز با مقدار انرژی که متناسب با جرم توصیف شده ، هستند .
تکانه زاویهای، حتی اگر قابل آشکار شدن نباشد، دارای یک مولفه component اندازهگیری شده است که در امتداد یک محور پیشبینی میشود، و ممکن است معادل جرم، فرکانس زاویهای و یک بعد خطی ذاتی در نظر گرفته شود.
📌@higgs_field
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#vacuum_decay
💀 آیا میتوان در کسری از ثانیه جهان را نابود کرد؟
🔹 آیا با فروپاشی خلاء جهان به سرعت نابود میشود؟
🔹 اگر انرژی #میدان_هیگز تغییر کند چه خواهدشد؟
📌@higgs_field
💀 آیا میتوان در کسری از ثانیه جهان را نابود کرد؟
🔹 آیا با فروپاشی خلاء جهان به سرعت نابود میشود؟
🔹 اگر انرژی #میدان_هیگز تغییر کند چه خواهدشد؟
📌@higgs_field
👍2
📌آیا ما فضا-زمان را ایجاد می کنیم؟ دیدگاهی( با تاکید- perspective) جدید در تار و پود واقعیت
قسمت پنجم
🔺 فضای اندکی ایجاد کنید
دو راه وجود دارد که دومی می تواند به نمایش درآید. اولی مربوط به مبادله ای در مکانیک کوانتومی بین اطلاعات و انرژی است. مرکاتی می گوید: «برای به دست آوردن اطلاعات در مورد یک سیستم کوانتومی باید انرژی صرف کنید. هر بار که باب محور صحیح را انتخاب می کند، مقداری انرژی از دست می دهد. و وقتی اشتباه انتخاب می کند و اطلاعات آلیس را پاک می کند، [باب] مقداری انرژی به دست می آورد. از آنجایی که انحنای فضا-زمان به انرژی موجود بستگی دارد، وقتی باب جهت گیری نسبی خود را اندازه گیری می کند، در نهایت جهت گیری را نیز کمی تغییر می دهد.
این مسئله میتواند معنای ژرفتری داشته باشد که در آن ارتباطات کوانتومی فضا-زمان را ایجاد میکند. اگر فضا همان چیزی باشد که «غیر جابهجایی non-commutative » نامیده میشود، این موضوع بهکار میرود. اگر می خواهید به نقطه ای در یک مپ معمولی برسید، فرقی نمی کند که مختصات را به چه ترتیبی مشخص می کنید. شما می توانید بیش از پنج و دو بالا بروید. یا دو و بالای پنج - در هر صورت شما در همان نقطه فرود خواهید آمد. اما اگر قوانین مکانیک کوانتومی برای خود فضا-زمان اعمال شود، احتمالا این عمل درست نیست . همانطور که دانستن موقعیت یک ذره شما را از اندازه گیری تکانه آن باز می دارد، رفتن به بیش از 5 [ رشد در یک مشخصه] ممکن است مانع از بالا رفتن 2 شود.[مانع رشد مشخصه دیگر شود].
مرکاتی و آملینو-کاملیا میگویند که اگر فضا-زمان به این شکل عمل کند، تلاشهای آلیس و باب برای یافتن جهتگیری نسبی آنها صرفاً ساختار فضا-زمان را آشکار نمیکند، بلکه مدلی از آن را جعل میکند. انتخابهایی که آنها در مورد اینکه کدام محورها را اندازهگیری کنند-همان چیزی را که قرار بود ارتباطاتشان را آشکار کند، تغییر میدهد. این دو محقق همچنین راهی ابداع کرده اند تا آزمایش کنند که آیا واقعاً چنین است (به «آیا فضا-زمان با جابجایی ایجاد میشود ؟» را ببینید).
همه این کارها به یک نتیجه شگفتانگیز اشاره میکنند: این که وقتی دانشمندان اطلاعات کوانتومی را رد و بدل میکنند، برای ساختن واقعیت متقابل خود با یکدیگر همکاری میکنند. این بدان معناست که اگر به تنهایی از یک منظر به فضا و زمان نگاه کنیم، نه تنها شکوه کامل آن را از دست می دهیم، بلکه ممکن است واقعیت مشترک عمیق تری را از دست بدهیم. برای مرکاتی و آملینو-کاملیا، باور دارند وجود تنها یک ناظر فضا-زمان را ایجاد نمی کند .
این ما را به پارادوکس دوست ویگنر برمیگرداند که بروکنر را ناامید کرد. در کار او، ناظران را تنها زمانی می توان به عنوان دو چشم انداز از واقعیت مشابه در نظر گرفت که از آن سوی برش هایزنبرگ به یکدیگر نگاه کنند . یا به عبارت دیگر، تنها زمانی که امکان برقراری ارتباط برای آنها وجود داشته باشد، فضا زمان ایجاد می شود . این دقیقاً همان چیزی است که ویگنر و دوستش نمی توانند انجام دهند. شاید این به ما میگوید که تا زمانی که دو نفر با هم ارتباط برقرار نکنند، واقعیت مشابهی را به اشتراک نمیگذارند – زیرا خود ارتباطات است که آن را ایجاد میکند.
📌@higgs_field
قسمت پنجم
🔺 فضای اندکی ایجاد کنید
دو راه وجود دارد که دومی می تواند به نمایش درآید. اولی مربوط به مبادله ای در مکانیک کوانتومی بین اطلاعات و انرژی است. مرکاتی می گوید: «برای به دست آوردن اطلاعات در مورد یک سیستم کوانتومی باید انرژی صرف کنید. هر بار که باب محور صحیح را انتخاب می کند، مقداری انرژی از دست می دهد. و وقتی اشتباه انتخاب می کند و اطلاعات آلیس را پاک می کند، [باب] مقداری انرژی به دست می آورد. از آنجایی که انحنای فضا-زمان به انرژی موجود بستگی دارد، وقتی باب جهت گیری نسبی خود را اندازه گیری می کند، در نهایت جهت گیری را نیز کمی تغییر می دهد.
این مسئله میتواند معنای ژرفتری داشته باشد که در آن ارتباطات کوانتومی فضا-زمان را ایجاد میکند. اگر فضا همان چیزی باشد که «غیر جابهجایی non-commutative » نامیده میشود، این موضوع بهکار میرود. اگر می خواهید به نقطه ای در یک مپ معمولی برسید، فرقی نمی کند که مختصات را به چه ترتیبی مشخص می کنید. شما می توانید بیش از پنج و دو بالا بروید. یا دو و بالای پنج - در هر صورت شما در همان نقطه فرود خواهید آمد. اما اگر قوانین مکانیک کوانتومی برای خود فضا-زمان اعمال شود، احتمالا این عمل درست نیست . همانطور که دانستن موقعیت یک ذره شما را از اندازه گیری تکانه آن باز می دارد، رفتن به بیش از 5 [ رشد در یک مشخصه] ممکن است مانع از بالا رفتن 2 شود.[مانع رشد مشخصه دیگر شود].
مرکاتی و آملینو-کاملیا میگویند که اگر فضا-زمان به این شکل عمل کند، تلاشهای آلیس و باب برای یافتن جهتگیری نسبی آنها صرفاً ساختار فضا-زمان را آشکار نمیکند، بلکه مدلی از آن را جعل میکند. انتخابهایی که آنها در مورد اینکه کدام محورها را اندازهگیری کنند-همان چیزی را که قرار بود ارتباطاتشان را آشکار کند، تغییر میدهد. این دو محقق همچنین راهی ابداع کرده اند تا آزمایش کنند که آیا واقعاً چنین است (به «آیا فضا-زمان با جابجایی ایجاد میشود ؟» را ببینید).
همه این کارها به یک نتیجه شگفتانگیز اشاره میکنند: این که وقتی دانشمندان اطلاعات کوانتومی را رد و بدل میکنند، برای ساختن واقعیت متقابل خود با یکدیگر همکاری میکنند. این بدان معناست که اگر به تنهایی از یک منظر به فضا و زمان نگاه کنیم، نه تنها شکوه کامل آن را از دست می دهیم، بلکه ممکن است واقعیت مشترک عمیق تری را از دست بدهیم. برای مرکاتی و آملینو-کاملیا، باور دارند وجود تنها یک ناظر فضا-زمان را ایجاد نمی کند .
این ما را به پارادوکس دوست ویگنر برمیگرداند که بروکنر را ناامید کرد. در کار او، ناظران را تنها زمانی می توان به عنوان دو چشم انداز از واقعیت مشابه در نظر گرفت که از آن سوی برش هایزنبرگ به یکدیگر نگاه کنند . یا به عبارت دیگر، تنها زمانی که امکان برقراری ارتباط برای آنها وجود داشته باشد، فضا زمان ایجاد می شود . این دقیقاً همان چیزی است که ویگنر و دوستش نمی توانند انجام دهند. شاید این به ما میگوید که تا زمانی که دو نفر با هم ارتباط برقرار نکنند، واقعیت مشابهی را به اشتراک نمیگذارند – زیرا خود ارتباطات است که آن را ایجاد میکند.
📌@higgs_field
Telegram
📎
💢فلج نخاعی با الکترودهای کاشته شده در ستون فقراتش راه رفت
یک مرد در انگلیس که در سال ۲۰۱۷ میلادی به دلیل تصادف با موتورسیکلت فلج شده بود، با کمک ایمپلنتهایی که پزشکان در ستون فقرات او کاشتند بار دیگر توانایی راه رفتن را به دست آورد.
«میشل روکاتی» در سانحه تصادف تمام احساس و حرکت در پاهایش را از دست داد، اما اکنون میتواند با کمک فناوری جدید بایستد و با تحریک الکتریکی که به صورت بیسیم از یک تبلت کنترل میشود راه برود.
یورونیوز
📌@higgs_field
یک مرد در انگلیس که در سال ۲۰۱۷ میلادی به دلیل تصادف با موتورسیکلت فلج شده بود، با کمک ایمپلنتهایی که پزشکان در ستون فقرات او کاشتند بار دیگر توانایی راه رفتن را به دست آورد.
«میشل روکاتی» در سانحه تصادف تمام احساس و حرکت در پاهایش را از دست داد، اما اکنون میتواند با کمک فناوری جدید بایستد و با تحریک الکتریکی که به صورت بیسیم از یک تبلت کنترل میشود راه برود.
یورونیوز
📌@higgs_field
👏4👍1
🔺حرکت یک ذره بنیادی
• یک ذره بنیادی را در فضا در حالت سکون در نظر بگیرید، در حالی که میتواند در هر جهت ممکن حرکت کند. در غیاب هر ذره دیگری در محیط اطراف آن، هیچ تعاملی با ذره دیگر وجود نخواهد داشت، بنابراین در حالت سکون باقی میماند، و هیچ ارتباطی با زمان وجود نخواهد داشت، زیرا زمان بدون حرکت از بین میرود.
• ما ممکن است چنین سناریویی را کنار بگذاریم. اکنون اجازه دهید ذره با جرم (m) با سرعت (v) در یک جهت خاص حرکت کند و مراحلی را که در پی خواهد آمد تجزیه و تحلیل کنیم.
✔️این ذره دارای انرژی کل (γmc²) با احتساب انرژی جرمی آن (mc²) خواهد بود. (بخوانید گاما mc²)
✔️با گذشت زمان در بازهی (Δt) ذره به موقعیت جدیدی می رود و فضای جدیدی را اشغال می کند و فضای قبلی را ترک می کند. بنابراین فضای قبلی را با محیط خود عوض می کند.
✔️این کار را با مبادله مقداری از انرژی معادل انرژی جرم سکون (mc²) با محیط انجام می دهد.
✔️این بدان معناست که ذره فضای جدید را با انرژی کل خود اشغال می کند (γmc²) و فضای قبلی با فضای جدید با انرژی جرم سکون معادل (mc²) مبادله می شود. بنابراین بالانس انرژی بازیابی خواهد شد و هیچ تخلف و نقضی وجود نخواهد داشت.
ممکن است بگوییم فضای جدید توسط یک ذره مجازی اشغال شده بود که همان انرژی جرم سکون ذره را دارد. همچنین به این معنی است که یک ذره مجازی در مجاورت ذره وجود دارد که به آن اجازه میدهد تبادل فوق را انجام دهد و حرکت ذره ممکن را انجام دهد. در واقعیت، ذره مجازی نیز ممکن است تکانهای خاص داشته باشد، اما با توجه به اصل برهم نهی super position، از مبادله فوق مستقل است.
این نشاندهنده اثرات اتساع زمانی و انقباض طولی به دلیل نسبیت حرکت بین ذره و ذره مجازی است. بنابراین، ذره با دنبال کردن یک تبادل مشابه با یک ذره مجازی دیگر، به حرکت خود ادامه میدهد.
با این حال، از آنجایی که ذره آزاد است که در هر جهت ممکن حرکت کند، تعدادی ذره مجازی در اطراف و در مجاورت آن وجود خواهد داشت که آماده مبادلهی موقعیت با آن هستند، همچنین در طول حرکت آن تبادل پیوسته با ذرات مجازی وجود خواهد داشت که به احتمال زیاد فقط به صورت تصادفی random ، با در نظر گرفتن جهت کلی حرکت و عدم انحراف زیاد از مسیر مستقیم کلی، در غیاب هرگونه برهمکنش خارجی دیگر با ذره خواهد بود . این منجر به یک حالت حرکت کوانتومی می شود که در دنیای واقعی پیش بینی می شود، که بسیار شبیه به حرکت تصادفی یک فرد در یک جمعیت با مبادله موقعیت خود با شخص دیگری در حالی که جهت خود را به سمت مقصد واقعی خود حفظ می کند.
📌@higgs_field
• یک ذره بنیادی را در فضا در حالت سکون در نظر بگیرید، در حالی که میتواند در هر جهت ممکن حرکت کند. در غیاب هر ذره دیگری در محیط اطراف آن، هیچ تعاملی با ذره دیگر وجود نخواهد داشت، بنابراین در حالت سکون باقی میماند، و هیچ ارتباطی با زمان وجود نخواهد داشت، زیرا زمان بدون حرکت از بین میرود.
• ما ممکن است چنین سناریویی را کنار بگذاریم. اکنون اجازه دهید ذره با جرم (m) با سرعت (v) در یک جهت خاص حرکت کند و مراحلی را که در پی خواهد آمد تجزیه و تحلیل کنیم.
✔️این ذره دارای انرژی کل (γmc²) با احتساب انرژی جرمی آن (mc²) خواهد بود. (بخوانید گاما mc²)
✔️با گذشت زمان در بازهی (Δt) ذره به موقعیت جدیدی می رود و فضای جدیدی را اشغال می کند و فضای قبلی را ترک می کند. بنابراین فضای قبلی را با محیط خود عوض می کند.
✔️این کار را با مبادله مقداری از انرژی معادل انرژی جرم سکون (mc²) با محیط انجام می دهد.
✔️این بدان معناست که ذره فضای جدید را با انرژی کل خود اشغال می کند (γmc²) و فضای قبلی با فضای جدید با انرژی جرم سکون معادل (mc²) مبادله می شود. بنابراین بالانس انرژی بازیابی خواهد شد و هیچ تخلف و نقضی وجود نخواهد داشت.
ممکن است بگوییم فضای جدید توسط یک ذره مجازی اشغال شده بود که همان انرژی جرم سکون ذره را دارد. همچنین به این معنی است که یک ذره مجازی در مجاورت ذره وجود دارد که به آن اجازه میدهد تبادل فوق را انجام دهد و حرکت ذره ممکن را انجام دهد. در واقعیت، ذره مجازی نیز ممکن است تکانهای خاص داشته باشد، اما با توجه به اصل برهم نهی super position، از مبادله فوق مستقل است.
این نشاندهنده اثرات اتساع زمانی و انقباض طولی به دلیل نسبیت حرکت بین ذره و ذره مجازی است. بنابراین، ذره با دنبال کردن یک تبادل مشابه با یک ذره مجازی دیگر، به حرکت خود ادامه میدهد.
با این حال، از آنجایی که ذره آزاد است که در هر جهت ممکن حرکت کند، تعدادی ذره مجازی در اطراف و در مجاورت آن وجود خواهد داشت که آماده مبادلهی موقعیت با آن هستند، همچنین در طول حرکت آن تبادل پیوسته با ذرات مجازی وجود خواهد داشت که به احتمال زیاد فقط به صورت تصادفی random ، با در نظر گرفتن جهت کلی حرکت و عدم انحراف زیاد از مسیر مستقیم کلی، در غیاب هرگونه برهمکنش خارجی دیگر با ذره خواهد بود . این منجر به یک حالت حرکت کوانتومی می شود که در دنیای واقعی پیش بینی می شود، که بسیار شبیه به حرکت تصادفی یک فرد در یک جمعیت با مبادله موقعیت خود با شخص دیگری در حالی که جهت خود را به سمت مقصد واقعی خود حفظ می کند.
📌@higgs_field
Telegram
📎
👍2
#مدل_استاندارد در حال حاضر دقیقترین تئوری است که پایههای فیزیک ذرات را پوشش میدهد، اما پنج سوال بیجواب در این مدل وجود دارد که وجود مدلهای دیگری از عالم را پیشنهاد میدهند که عبارتند:
¹ چرا نوترینوها جرم دارند؟
² ماده تاریک چیست؟
³ چرا میزان ماده با توجه به تعریف ماده و پاد-ماده در مدل استاندارد زیاد است؟
⁴ چرا انبساط عالم شتابدار است؟
⁵ آیا ذرهای که حامل نیروی گرانشی باشد، وجود دارد؟
📌@higgs_field
¹ چرا نوترینوها جرم دارند؟
² ماده تاریک چیست؟
³ چرا میزان ماده با توجه به تعریف ماده و پاد-ماده در مدل استاندارد زیاد است؟
⁴ چرا انبساط عالم شتابدار است؟
⁵ آیا ذرهای که حامل نیروی گرانشی باشد، وجود دارد؟
📌@higgs_field
📌آیا ما فضا-زمان را ایجاد می کنیم؟ دیدگاهی( با تاکید- perspective) جدید در تار و پود واقعیت
قسمت ششم
🔺کیو بیت های سریع السیر
شبکه هایی از کابل ها که حمل کننده اطلاعات کوانتومی هستند و پیرامون زمین بعنوان نمونه اولیه اینترنت کوانتومی تنظیم شده اند . این شبکه اطلاعات را به فرم کیوبیت یا بیت کوانتومی انتقال می دهد که میتواند در ویژگیهای ذرات رمزگذاری شود - معمولاً در یک ویژگی کوانتومی به نام اسپین رمز گذاری می شود.
یک نفر جریانی از پارتیکل های کوانتومی را به نفر دیگر ارسال میکند و وی اسپین ذرات را اندازه گیری می کند و پیام را رمز گشایی می کند . ( البته بی ارتباط با اسپینترونیک نیست اما مبحث عمیق تر از آن است که صرفا مربوط به اسپینترونیک باشد)
به استثنای سرعت نه چندان زیاد ، برای اینکه این ذرات وسیله ارتباطی مفیدی باشند، باید با سرعتی نزدیک به نور حرکت کنند . در چنین سرعت هایی اسپین spin پارتیکل با تکانه اش momentum درهم تنیدگی کوانتومی بدست می آورد ، به گونه ای که اگر دریافت کننده فقط اسپین را اندازه گیری کند - اطلاعات از بین می روند .
فلامینیا جاکومینی در موسسه Perimeter در کانادا می گوید: «این مشکلی جدی است. کیوبیت مبنای اطلاعات کوانتومی است، اما برای ذرهای که با سرعت بسیار بالا حرکت میکند، دیگر نمیتوانیم کیوبیت را شناسایی کنیم. اگر این مشکل کافی نیست، همه کیوبیت ها با سرعت مشخص حرکت نمی کنند»
و این رفتار کیوبیت ها ، به لطف مکانیک کوانتومی، به عنوان برهم نهی سرعت ها super position of velocities شناخته می شود.
قوانین چارچوب های مرجع کوانتومی که توسط چاسلاو بروکنر ایجاد شده است، می تواند پاسخگو باشد. جیاکومینی نشان داده است که چگونه می توان از قوانین برای پرش به چارچوب مرجع ذره (مذکور) استفاده کرد، حتی زمانی که ذره در یک برهم نهی قرار دارد.
از این منظر، این واقعیت کنونی ، در برهم نهی تاری با گذشته قرار دارد . با آگاهی از اینکه کیوبیت جهان را چگونه می بیند، می توانید تبدیل ریاضی برای ذره را تعیین کنید تا اطلاعات موجود در کیوبیت اصلی را بازیابی کنید.
📌@higgs_field
قسمت ششم
🔺کیو بیت های سریع السیر
شبکه هایی از کابل ها که حمل کننده اطلاعات کوانتومی هستند و پیرامون زمین بعنوان نمونه اولیه اینترنت کوانتومی تنظیم شده اند . این شبکه اطلاعات را به فرم کیوبیت یا بیت کوانتومی انتقال می دهد که میتواند در ویژگیهای ذرات رمزگذاری شود - معمولاً در یک ویژگی کوانتومی به نام اسپین رمز گذاری می شود.
یک نفر جریانی از پارتیکل های کوانتومی را به نفر دیگر ارسال میکند و وی اسپین ذرات را اندازه گیری می کند و پیام را رمز گشایی می کند . ( البته بی ارتباط با اسپینترونیک نیست اما مبحث عمیق تر از آن است که صرفا مربوط به اسپینترونیک باشد)
به استثنای سرعت نه چندان زیاد ، برای اینکه این ذرات وسیله ارتباطی مفیدی باشند، باید با سرعتی نزدیک به نور حرکت کنند . در چنین سرعت هایی اسپین spin پارتیکل با تکانه اش momentum درهم تنیدگی کوانتومی بدست می آورد ، به گونه ای که اگر دریافت کننده فقط اسپین را اندازه گیری کند - اطلاعات از بین می روند .
فلامینیا جاکومینی در موسسه Perimeter در کانادا می گوید: «این مشکلی جدی است. کیوبیت مبنای اطلاعات کوانتومی است، اما برای ذرهای که با سرعت بسیار بالا حرکت میکند، دیگر نمیتوانیم کیوبیت را شناسایی کنیم. اگر این مشکل کافی نیست، همه کیوبیت ها با سرعت مشخص حرکت نمی کنند»
و این رفتار کیوبیت ها ، به لطف مکانیک کوانتومی، به عنوان برهم نهی سرعت ها super position of velocities شناخته می شود.
قوانین چارچوب های مرجع کوانتومی که توسط چاسلاو بروکنر ایجاد شده است، می تواند پاسخگو باشد. جیاکومینی نشان داده است که چگونه می توان از قوانین برای پرش به چارچوب مرجع ذره (مذکور) استفاده کرد، حتی زمانی که ذره در یک برهم نهی قرار دارد.
از این منظر، این واقعیت کنونی ، در برهم نهی تاری با گذشته قرار دارد . با آگاهی از اینکه کیوبیت جهان را چگونه می بیند، می توانید تبدیل ریاضی برای ذره را تعیین کنید تا اطلاعات موجود در کیوبیت اصلی را بازیابی کنید.
📌@higgs_field
Telegram
📎
👍1
⚠️ #اطلاعیه هشدار
هر پیام دریافتی از شماره شخصی با متن ثنا، ابلاغیه قضایی، تخلف یا مسدودی اموال یا ثبت نام واکسن و غیره که حاوی لینک می باشد، جعلی و به قصد آلوده نمودن گوشی و سرقت اطلاعات حساب شما می باشد.
از باز نمودن لینک های ارسالی اکیدا خودداری نمایید.
( هر لینکی که با پیامک برای شما ارسال می شود را حذف کنید و استفاده نکنید )
منبع فرازتد
📌@higgs_field
هر پیام دریافتی از شماره شخصی با متن ثنا، ابلاغیه قضایی، تخلف یا مسدودی اموال یا ثبت نام واکسن و غیره که حاوی لینک می باشد، جعلی و به قصد آلوده نمودن گوشی و سرقت اطلاعات حساب شما می باشد.
از باز نمودن لینک های ارسالی اکیدا خودداری نمایید.
( هر لینکی که با پیامک برای شما ارسال می شود را حذف کنید و استفاده نکنید )
منبع فرازتد
📌@higgs_field
👍2
.
📌آیا ما فضا-زمان را ایجاد می کنیم؟ دیدگاهی( با تاکید- perspective) جدید در تار و پود واقعیت
قسمت هفتم و پایانی
🔺آیا فضا-زمان جابجایی پذیر است؟
در فضای معمولی، سفر چندان بیشتر از مقصد اهمیت ندارد . اگر میخواهید به مکانی خاص برسید، فرقی نمیکند که 5 کیلومتر به سمت جنوب و سپس 3 کیلومتر به سمت غرب بروید یا بالعکس. به این دلیل است که مختصات "جابجایی " پذیر اند . مختصات شما را بدون توجه به ترتیب به همان نقطه می برند.
در مقیاس های بسیار کوچکی که نظریه کوانتومی در آنها کاربرد دارد، ممکن است این [ جابجایی پذیری] درست نباشد. در نظریه کوانتومی، اندازه گیری مکان position یک ذره اطلاعات مربوط به تکانه momentum آن را پاک می کند. به طور مشابه، ممکن است ترتیب انجام جایجایی بر ساختار فضا تأثیر بگذارد. اگر اینطور باشد، بی معنی است که در مورد فضا-زمان به عنوان یک عرصه ثابت صحبت کنیم.
فیزیکدانان فلاویو مرکاتی و جیووانی آملینو-کاملیا فکر می کنند راهی برای کشف اینکه آیا فضا-زمان جابجایی پذیر است یا نه؟ را یافته اند . آنها از تحقیقاتی الهام گرفتند که دو نفر را [ باب و آلیس] در حال تبادل ذرات کوانتومی و اندازه گیری خواص آنها برای استنباط جهت نسبی آنها تصور می کرد .
مرکاتی و آملینو-کاملیا این پرسش را پرسیدند، که اگر این بازی [ تبادل ذرات بین باب و آلیس ] واقعا انجام شود، چه اتفاقی میافتد؟
همانطور که دانشمندان ذرات بیشتری را مبادله می کنند، عدم قطعیت uncertainty آنها در مورد جهت گیری ذرات باید کاهش یابد. اما آیا هرگز به صفر می رسد؟ در فضا-زمان معمولی، چنین خواهد شد. اما اگر فضا-زمان جابجایی پذیر نباشد، مقداری عدم قطعیت همیشه باقی میماند، زیرا جهتگیری ذرات با هر اندازهگیری کمی بازنویسی میشود. این دو ممکن است مجبور شوند تریلیونها ذره را مبادله کنند تا ما پاسخی داشته باشیم - اما مرکاتی فکر میکند ارزش امتحان کردن را دارد.
📌@higgs_field
📌آیا ما فضا-زمان را ایجاد می کنیم؟ دیدگاهی( با تاکید- perspective) جدید در تار و پود واقعیت
قسمت هفتم و پایانی
🔺آیا فضا-زمان جابجایی پذیر است؟
در فضای معمولی، سفر چندان بیشتر از مقصد اهمیت ندارد . اگر میخواهید به مکانی خاص برسید، فرقی نمیکند که 5 کیلومتر به سمت جنوب و سپس 3 کیلومتر به سمت غرب بروید یا بالعکس. به این دلیل است که مختصات "جابجایی " پذیر اند . مختصات شما را بدون توجه به ترتیب به همان نقطه می برند.
در مقیاس های بسیار کوچکی که نظریه کوانتومی در آنها کاربرد دارد، ممکن است این [ جابجایی پذیری] درست نباشد. در نظریه کوانتومی، اندازه گیری مکان position یک ذره اطلاعات مربوط به تکانه momentum آن را پاک می کند. به طور مشابه، ممکن است ترتیب انجام جایجایی بر ساختار فضا تأثیر بگذارد. اگر اینطور باشد، بی معنی است که در مورد فضا-زمان به عنوان یک عرصه ثابت صحبت کنیم.
فیزیکدانان فلاویو مرکاتی و جیووانی آملینو-کاملیا فکر می کنند راهی برای کشف اینکه آیا فضا-زمان جابجایی پذیر است یا نه؟ را یافته اند . آنها از تحقیقاتی الهام گرفتند که دو نفر را [ باب و آلیس] در حال تبادل ذرات کوانتومی و اندازه گیری خواص آنها برای استنباط جهت نسبی آنها تصور می کرد .
مرکاتی و آملینو-کاملیا این پرسش را پرسیدند، که اگر این بازی [ تبادل ذرات بین باب و آلیس ] واقعا انجام شود، چه اتفاقی میافتد؟
همانطور که دانشمندان ذرات بیشتری را مبادله می کنند، عدم قطعیت uncertainty آنها در مورد جهت گیری ذرات باید کاهش یابد. اما آیا هرگز به صفر می رسد؟ در فضا-زمان معمولی، چنین خواهد شد. اما اگر فضا-زمان جابجایی پذیر نباشد، مقداری عدم قطعیت همیشه باقی میماند، زیرا جهتگیری ذرات با هر اندازهگیری کمی بازنویسی میشود. این دو ممکن است مجبور شوند تریلیونها ذره را مبادله کنند تا ما پاسخی داشته باشیم - اما مرکاتی فکر میکند ارزش امتحان کردن را دارد.
📌@higgs_field
Telegram
📎
Forwarded from کوانتوم مکانیک🕊
📌آیا ما فضا-زمان را ایجاد می کنیم؟ دیدگاهی( با تاکید- perspective) جدید در تار و پود واقعیت
🔺برای نخستین بار، می توان جهان کوانتومی را از چند دیدگاه به طور همزمان مشاهده کرد. بسیار عجیب است که تصور کنیم واقعیت تنها زمانی شکل می گیرد که ما با آن در تعامل قرار داشته باشیم .
Chapter ¹ - https://t.me/higgs_field/5868
Chapter ² - https://t.me/higgs_field/5875
Chapter ³ - https://t.me/higgs_field/5882
Chapter ⁴ - https://t.me/higgs_field/5884
Chapter ⁵ - https://t.me/higgs_field/5891
Chapter ⁶ - https://t.me/higgs_field/5896
Chapter ⁷ - https://t.me/higgs_field/5898
Fine
https://www.newscientist.com/article/mg25333720-800-do-we-create-space-time-a-new-perspective-on-the-fabric-of-reality/#ixzz7JokuZohX
📌@higgs_field
🔺برای نخستین بار، می توان جهان کوانتومی را از چند دیدگاه به طور همزمان مشاهده کرد. بسیار عجیب است که تصور کنیم واقعیت تنها زمانی شکل می گیرد که ما با آن در تعامل قرار داشته باشیم .
Chapter ¹ - https://t.me/higgs_field/5868
Chapter ² - https://t.me/higgs_field/5875
Chapter ³ - https://t.me/higgs_field/5882
Chapter ⁴ - https://t.me/higgs_field/5884
Chapter ⁵ - https://t.me/higgs_field/5891
Chapter ⁶ - https://t.me/higgs_field/5896
Chapter ⁷ - https://t.me/higgs_field/5898
Fine
https://www.newscientist.com/article/mg25333720-800-do-we-create-space-time-a-new-perspective-on-the-fabric-of-reality/#ixzz7JokuZohX
📌@higgs_field
📌ذره و میدان particle & field
• یک ذره بنیادی، در صورت حرکت ، در هر جهت ممکن در اطراف خود، دریایی از ذرات مجازی را تولید می کند که آماده است تا موقعیت های position خود را مطابق با حرکت ذره particle بصورت رندم random تعویض کند در صورتی که جهت حرکت مستقیم بماند . ( این تبادل exchange مکان ذره با ذرات مجازی ، تابع موج و تداخل را توضیح می دهد )
• در نتیجه یک میدان مجازی در اطراف ذره ایجاد خواهد شد که هر ذره مجازی در هر نقطه از فضای اطراف ذره مکان و ویژگی میدان را فراهم می کند.
•علاوه بر این، ممکن است یک رشته مجازی که امتداد آن از ذره تا شبه ذره است و باعث تاثیر این دو بر یکدیگر است ، باعث تولد خط برهمکنش شبیه به خطوط متعارف نیرو میشود.
• در صورت وجود هر ذره دیگری در نزدیکی ذره مورد نظر، برهمکنش متقابل بین این دو وجود خواهد داشت و خطوط برهمکنش فوق در امتداد فضای میانی کشیده شده و به یکدیگر ختم خواهند شد.
•از آنجایی که یک ذره چندین ویژگی مشخص خواهد داشت، به عنوان مثال. جرم، بار الکتریکی، تکانه، انرژی و غیره ......، ماهیت و میزان برهمکنش بین دو ذره به این ویژگی ها بستگی دارد.
🔺این بدان معناست که یک ذره در حال حرکت توانایی اعمال اثرات خود را در موقعیت دیگری در فضایی دور از خود را در صورت وجود ذره دیگر در آن موقعیت دارد و برهمکنش متقابل وجود خواهد داشت، طبق اصل برهم نهی، تأثیرات بنیادین هر ذره مستقل در نظر گرفته می شود .
📌@higgs_field
• یک ذره بنیادی، در صورت حرکت ، در هر جهت ممکن در اطراف خود، دریایی از ذرات مجازی را تولید می کند که آماده است تا موقعیت های position خود را مطابق با حرکت ذره particle بصورت رندم random تعویض کند در صورتی که جهت حرکت مستقیم بماند . ( این تبادل exchange مکان ذره با ذرات مجازی ، تابع موج و تداخل را توضیح می دهد )
• در نتیجه یک میدان مجازی در اطراف ذره ایجاد خواهد شد که هر ذره مجازی در هر نقطه از فضای اطراف ذره مکان و ویژگی میدان را فراهم می کند.
•علاوه بر این، ممکن است یک رشته مجازی که امتداد آن از ذره تا شبه ذره است و باعث تاثیر این دو بر یکدیگر است ، باعث تولد خط برهمکنش شبیه به خطوط متعارف نیرو میشود.
• در صورت وجود هر ذره دیگری در نزدیکی ذره مورد نظر، برهمکنش متقابل بین این دو وجود خواهد داشت و خطوط برهمکنش فوق در امتداد فضای میانی کشیده شده و به یکدیگر ختم خواهند شد.
•از آنجایی که یک ذره چندین ویژگی مشخص خواهد داشت، به عنوان مثال. جرم، بار الکتریکی، تکانه، انرژی و غیره ......، ماهیت و میزان برهمکنش بین دو ذره به این ویژگی ها بستگی دارد.
🔺این بدان معناست که یک ذره در حال حرکت توانایی اعمال اثرات خود را در موقعیت دیگری در فضایی دور از خود را در صورت وجود ذره دیگر در آن موقعیت دارد و برهمکنش متقابل وجود خواهد داشت، طبق اصل برهم نهی، تأثیرات بنیادین هر ذره مستقل در نظر گرفته می شود .
📌@higgs_field
Telegram
📎
📌استفاده از سردترین ماده جهان برای اندازه گیری ریزترین میدان های مغناطیسی عالم
مغناطیسسنجها جهت، قدرت یا تغییرات نسبی میدانهای مغناطیسی را در یک نقطه خاص از فضا و زمان اندازهگیری میکنند. مغناطیسسنجها که در بسیاری از زمینههای تحقیقاتی به کار میروند، میتوانند به پزشکان کمک کنند تا مغز را از طریق تصویربرداری پزشکی ببینند، یا به باستانشناسان در کشف گنجهای زیرزمینی بدون حفاری زمین کمک کنند.
برخی از میدانهای مغناطیسی ، به عنوان مثال آنهایی که توسط مغز تولید میشوند، فوقالعاده ضعیف هستند، یک میلیارد بار ضعیفتر از میدان مغناطیسی زمین، و بنابراین، مغناطیسسنجهای بسیار حساسی برای تشخیص این میدانهای ضعیف مورد نیاز است.
بسیاری از فناوری های شگفت انگیز و جالب برای این منظور اختراع شده اند، از جمله دستگاه های ابررسانا و بخارات اتمی ، و کاوشگر لیزری.
حتی ناخالصیهایی که به برخی از الماسها رنگ میدهند به عنوان حسگر مغناطیسی استفاده شدهاند. با این حال، تا کنون، حساسیت همه این فناوریها تقریباً در یک سطح متوقف شده است، به این معنی که برخی از سیگنالهای مغناطیسی آنقدر ضعیف بودند که تشخیص داده نمی شدند.
🔺حد تفکیک انرژی
در فیزیک این محدودیت را با کمیتی به نام حد تفکیک انرژی energy resolution در پهنای باند، ER توصیف میکنند، عددی که تفکیک فضایی، مدت زمان اندازهگیری و اندازه ناحیه سنس شده را با هم ترکیب میکند. در سال 1980، حسگرهای مغناطیسی ابررسانا به سطح ER = ħ رسیدند و از آن زمان، هیچ حسگری نتوانسته است بهتر عمل کند (ħ، تلفظ "hbar"، ثابت بنیادین پلانک است ).
🔺فراتر از حد تفکیک انرژی
در مطالعهای که در PNAS منتشر شد، سیلوانا پالاسیوس، پائو گومز، سایمون کوپ و کیارا مازینگی، محققان ICFO، به رهبری پروفسور مورگان میچل، با همکاری روبرتو زامورا از دانشگاه آلتو، مغناطیسسنج جدیدی را ساختند و برای اولین بار از حد تفکیک انرژی فراتر رفته اند.
در این مطالعه، تیم از میعانات بوز-اینشتین تک دامنه ای برای ایجاد این حسگر شگفت انگیز استفاده کرد. این میعانات از اتمهای روبیدیم ساخته شده ، سرد سازی تا دمای نانوکلوین ( چند نانو کلوین بالا تر از صفر مطلق) با سرمایش تبخیری در شرایطی نزدیک به خلا کامل که در برابر گرانش با تلهی اپتیکال محافظت می شود .
در این دماهای فوق سرد، اتم ها یک ابر سیال مغناطیسی تشکیل می دهند که به میدان های مغناطیسی مانند یک سوزن قطب نما معمولی پاسخ می دهد، اما می تواند با اصطکاک یا ویسکوزیته صفر تغییر جهت دهد. به همین دلیل، یک میدان مغناطیسی واقعاً کوچک میتواند باعث تغییر جهت میعانات شود و میدان کوچک را قابل تشخیص کند. محققان نشان دادند که مغناطیسسنج چگالشی Bose آنها به وضوح انرژی در پهنای باند کامل برابر با :
ER=0.075 ħ
که 17 برابر بهتر از فناوری قبلی است .
🔺یک مزیت کیفی
با این نتایج، تیم تأیید می کند که حسگر آنها قادر به تشخیص میدان هایی است که قبلاً غیرقابل تشخیص بوده اند. این حساسیت را میتوان با تکنیک بازخوانی بهتر یا با استفاده از میعانات بوز-انیشتین ساخته شده از اتمهای دیگر بهبود بخشید. مغناطیسسنج میعانات بوز-انیشتین ممکن است مستقیماً در مطالعه خواص فیزیکی مواد و در شکار ماده تاریک کیهان مفید باشد.
مهمتر از همه، این یافته نشان میدهد که ħ یک محدودیت غیرقابل عبور نیست، و این دری را برای سایر مغناطیسسنجهای بسیار حساس برای بسیاری از کاربردهای دیگر باز میکند. این پیشرفت برای علوم اعصاب و زیست پزشکی جالب است، جایی که تشخیص میدان های مغناطیسی بسیار ضعیف، مختصر و موضعی می تواند مطالعه جنبه های جدید عملکرد مغز را امکان پذیر کند.
https://phys.org/news/2022-02-universe-coldest-material-world-tiniest.html
📌@higgs_field
مغناطیسسنجها جهت، قدرت یا تغییرات نسبی میدانهای مغناطیسی را در یک نقطه خاص از فضا و زمان اندازهگیری میکنند. مغناطیسسنجها که در بسیاری از زمینههای تحقیقاتی به کار میروند، میتوانند به پزشکان کمک کنند تا مغز را از طریق تصویربرداری پزشکی ببینند، یا به باستانشناسان در کشف گنجهای زیرزمینی بدون حفاری زمین کمک کنند.
برخی از میدانهای مغناطیسی ، به عنوان مثال آنهایی که توسط مغز تولید میشوند، فوقالعاده ضعیف هستند، یک میلیارد بار ضعیفتر از میدان مغناطیسی زمین، و بنابراین، مغناطیسسنجهای بسیار حساسی برای تشخیص این میدانهای ضعیف مورد نیاز است.
بسیاری از فناوری های شگفت انگیز و جالب برای این منظور اختراع شده اند، از جمله دستگاه های ابررسانا و بخارات اتمی ، و کاوشگر لیزری.
حتی ناخالصیهایی که به برخی از الماسها رنگ میدهند به عنوان حسگر مغناطیسی استفاده شدهاند. با این حال، تا کنون، حساسیت همه این فناوریها تقریباً در یک سطح متوقف شده است، به این معنی که برخی از سیگنالهای مغناطیسی آنقدر ضعیف بودند که تشخیص داده نمی شدند.
🔺حد تفکیک انرژی
در فیزیک این محدودیت را با کمیتی به نام حد تفکیک انرژی energy resolution در پهنای باند، ER توصیف میکنند، عددی که تفکیک فضایی، مدت زمان اندازهگیری و اندازه ناحیه سنس شده را با هم ترکیب میکند. در سال 1980، حسگرهای مغناطیسی ابررسانا به سطح ER = ħ رسیدند و از آن زمان، هیچ حسگری نتوانسته است بهتر عمل کند (ħ، تلفظ "hbar"، ثابت بنیادین پلانک است ).
🔺فراتر از حد تفکیک انرژی
در مطالعهای که در PNAS منتشر شد، سیلوانا پالاسیوس، پائو گومز، سایمون کوپ و کیارا مازینگی، محققان ICFO، به رهبری پروفسور مورگان میچل، با همکاری روبرتو زامورا از دانشگاه آلتو، مغناطیسسنج جدیدی را ساختند و برای اولین بار از حد تفکیک انرژی فراتر رفته اند.
در این مطالعه، تیم از میعانات بوز-اینشتین تک دامنه ای برای ایجاد این حسگر شگفت انگیز استفاده کرد. این میعانات از اتمهای روبیدیم ساخته شده ، سرد سازی تا دمای نانوکلوین ( چند نانو کلوین بالا تر از صفر مطلق) با سرمایش تبخیری در شرایطی نزدیک به خلا کامل که در برابر گرانش با تلهی اپتیکال محافظت می شود .
در این دماهای فوق سرد، اتم ها یک ابر سیال مغناطیسی تشکیل می دهند که به میدان های مغناطیسی مانند یک سوزن قطب نما معمولی پاسخ می دهد، اما می تواند با اصطکاک یا ویسکوزیته صفر تغییر جهت دهد. به همین دلیل، یک میدان مغناطیسی واقعاً کوچک میتواند باعث تغییر جهت میعانات شود و میدان کوچک را قابل تشخیص کند. محققان نشان دادند که مغناطیسسنج چگالشی Bose آنها به وضوح انرژی در پهنای باند کامل برابر با :
ER=0.075 ħ
که 17 برابر بهتر از فناوری قبلی است .
🔺یک مزیت کیفی
با این نتایج، تیم تأیید می کند که حسگر آنها قادر به تشخیص میدان هایی است که قبلاً غیرقابل تشخیص بوده اند. این حساسیت را میتوان با تکنیک بازخوانی بهتر یا با استفاده از میعانات بوز-انیشتین ساخته شده از اتمهای دیگر بهبود بخشید. مغناطیسسنج میعانات بوز-انیشتین ممکن است مستقیماً در مطالعه خواص فیزیکی مواد و در شکار ماده تاریک کیهان مفید باشد.
مهمتر از همه، این یافته نشان میدهد که ħ یک محدودیت غیرقابل عبور نیست، و این دری را برای سایر مغناطیسسنجهای بسیار حساس برای بسیاری از کاربردهای دیگر باز میکند. این پیشرفت برای علوم اعصاب و زیست پزشکی جالب است، جایی که تشخیص میدان های مغناطیسی بسیار ضعیف، مختصر و موضعی می تواند مطالعه جنبه های جدید عملکرد مغز را امکان پذیر کند.
https://phys.org/news/2022-02-universe-coldest-material-world-tiniest.html
📌@higgs_field
phys.org
Using the universe's coldest material to measure the world's tiniest magnetic fields
Magnetometers measure the direction, strength or relative changes of magnetic fields, at a specific point in space and time. Employed in many research areas, magnetometers can help doctors to see the ...
👍1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📌 میانبرهای مغز
استیون نوولا عصبشناس
زیرنویس فارسی
مغز برای کارآمد بودن فرگشت پیدا کرده اما کارآمد بودن در اینجا به چه معناست؟
📌@higgs_field
استیون نوولا عصبشناس
زیرنویس فارسی
مغز برای کارآمد بودن فرگشت پیدا کرده اما کارآمد بودن در اینجا به چه معناست؟
📌@higgs_field
📌global positioning system
🔺Without Einstein’s general theory of relativity, the GPS in our smartphones would drift off course by about 7 miles a day.
✓ بدون تئوری نسبیت عام انیشتین General Relativity ، سیستم GPS - global positioning system در تلفن های هوشمند ما حدود 7 مایل در روز از مسیر خود منحرف می شود.
https://www.quantamagazine.org/science-has-entered-a-new-era-of-alchemy-good-20211020
📌@higgs_field
🔺Without Einstein’s general theory of relativity, the GPS in our smartphones would drift off course by about 7 miles a day.
✓ بدون تئوری نسبیت عام انیشتین General Relativity ، سیستم GPS - global positioning system در تلفن های هوشمند ما حدود 7 مایل در روز از مسیر خود منحرف می شود.
https://www.quantamagazine.org/science-has-entered-a-new-era-of-alchemy-good-20211020
📌@higgs_field
🌟در حال حاضر چاندرا در حال مطالعه یک سیاهچاله در کهکشان UGC 3855 است. در حالی که این کهکشان در فاصله حدود 180 میلیون سال نوری از زمین قرار دارد، ستاره درخشانی که در این تصویر دیده می شود، در واقع بسیار به ما نزدیکتر است. این توهم را ایجاد می کند که ستاره بزرگ است.
📌@higgs_field
📌@higgs_field
👍1
.
📌رکورد گرمای همجوشی هسته ای یک "گام بزرگ" در جستجوی منبع انرژی جدید
🔺پس از اینکه دانشمندان رکورد جدیدی را برای مقدار انرژی آزاد شده در یک واکنش همجوشی پایدار ثبت کردند، چشم انداز بهره وری از نیروی ستارگان یک قدم به واقعیت نزدیکتر شده است.
محققان در Joint European Torus (JET)، یک آزمایش همجوشی در آکسفوردشایر، با مقدار 59 مگاژول گرما - معادل حدود 14 کیلوگرم TNT - در طی یک انفجار پنج ثانیه ای از همجوشی تولید کردند که بیش از دو برابر رکورد قبلی 21.7 مگاژول ثبت شده در سال 1997 توسط همین بنیاد علمی بود.
https://www.theguardian.com/environment/2022/feb/09/nuclear-fusion-heat-record-a-huge-step-in-quest-for-new-energy-source
📌@higgs_field
📌رکورد گرمای همجوشی هسته ای یک "گام بزرگ" در جستجوی منبع انرژی جدید
🔺پس از اینکه دانشمندان رکورد جدیدی را برای مقدار انرژی آزاد شده در یک واکنش همجوشی پایدار ثبت کردند، چشم انداز بهره وری از نیروی ستارگان یک قدم به واقعیت نزدیکتر شده است.
محققان در Joint European Torus (JET)، یک آزمایش همجوشی در آکسفوردشایر، با مقدار 59 مگاژول گرما - معادل حدود 14 کیلوگرم TNT - در طی یک انفجار پنج ثانیه ای از همجوشی تولید کردند که بیش از دو برابر رکورد قبلی 21.7 مگاژول ثبت شده در سال 1997 توسط همین بنیاد علمی بود.
https://www.theguardian.com/environment/2022/feb/09/nuclear-fusion-heat-record-a-huge-step-in-quest-for-new-energy-source
📌@higgs_field
👍1
💢 Collapse of the wave Function
🔻 دنیای کوانتوم ، دنیای پارتیکل های کوانتومی ست . دنیای احتمالات است و بحث تنها بر دامنه ی این احتمالات است ، . پارتیکل هایی که در فضا زمان حرکت می کنند در بازه ای از فضا گسترده می شوند ، بطوری که یک ذره [ اینجا بهتر است بگوییم بستهی موج] می تواند همزمان از دو شکاف عبور کند و با خودش تداخل کند .
جالب تر اما اثر مشاهده گر observer است که باعث کلپس یا فرو رمبش تابع موج می شود ، یعنی تابعی با دامنه ای از احتمالات یا بسته ی موج پخش شده در فضا به یک احتمال ثابت فرو میریزد . با این توصیف نگاره بالا را مشاهده کنید.
کلپس تابع موج در واقع بیانگر دوگانه موج - ذره است . در آزمایش دو شکاف یانگ با آشکار سازی الکترون ها روی صفحه فسفرسانس متوجه نوعی الگوی تداخل (موج) می شویم که با بکارگیری سنسور برای مشاهده ترتیب عبور الکترون از شکاف ، رفتار الکترون به ویژگی ذره ای تغییر می کند.
💢@higgs_field
🔻 دنیای کوانتوم ، دنیای پارتیکل های کوانتومی ست . دنیای احتمالات است و بحث تنها بر دامنه ی این احتمالات است ، . پارتیکل هایی که در فضا زمان حرکت می کنند در بازه ای از فضا گسترده می شوند ، بطوری که یک ذره [ اینجا بهتر است بگوییم بستهی موج] می تواند همزمان از دو شکاف عبور کند و با خودش تداخل کند .
جالب تر اما اثر مشاهده گر observer است که باعث کلپس یا فرو رمبش تابع موج می شود ، یعنی تابعی با دامنه ای از احتمالات یا بسته ی موج پخش شده در فضا به یک احتمال ثابت فرو میریزد . با این توصیف نگاره بالا را مشاهده کنید.
کلپس تابع موج در واقع بیانگر دوگانه موج - ذره است . در آزمایش دو شکاف یانگ با آشکار سازی الکترون ها روی صفحه فسفرسانس متوجه نوعی الگوی تداخل (موج) می شویم که با بکارگیری سنسور برای مشاهده ترتیب عبور الکترون از شکاف ، رفتار الکترون به ویژگی ذره ای تغییر می کند.
💢@higgs_field
👍1
🔺Sofia Kovalevskaya was the first woman to obtain a doctorate and one of the firsts to work as editor for a scientific journal. For some, she was the greatest woman scientist before the 20th century.
✓ سوفیا کوالفسکایا اولین زنی بود که مدرک دکترا ( ریاضیات) گرفت و یکی از اولین کسانی بود که به عنوان سردبیر برای یک مجله علمی کار کرد. برای برخی، او بزرگترین زن دانشمند قبل از قرن بیستم بود.
📌@higgs_field
✓ سوفیا کوالفسکایا اولین زنی بود که مدرک دکترا ( ریاضیات) گرفت و یکی از اولین کسانی بود که به عنوان سردبیر برای یک مجله علمی کار کرد. برای برخی، او بزرگترین زن دانشمند قبل از قرن بیستم بود.
📌@higgs_field
👏6👍1
.
📌 relativistic jets
🔺تصویر ultra Violet از جت نسبیتی سیاهچاله ای در مرکز کهکشان مسیه ۸۷ - m87 که بفاصله ۵۵ میلیون سال نوری از ما واقع شده است . این جت های نسبیتی relativistic jets در فضایی به گستردگی ۵ هزار سال نوری گسترده شده اند .یکی از سوالاتی که ممکن است پیش آید این است که :
🔺 "اگر قرار است یک سیاهچاله همه چیز را ببلعد و حتی نور از آن خارج نشود، پس چگونه جت ها jets از آن خارج می شوند؟"
پاسخ : متریال یا پلاسمای موجود در جت های نسبیتی از داخل سیاهچاله نشأت نمی گیرد .
📌@phys_Q
📌 relativistic jets
🔺تصویر ultra Violet از جت نسبیتی سیاهچاله ای در مرکز کهکشان مسیه ۸۷ - m87 که بفاصله ۵۵ میلیون سال نوری از ما واقع شده است . این جت های نسبیتی relativistic jets در فضایی به گستردگی ۵ هزار سال نوری گسترده شده اند .یکی از سوالاتی که ممکن است پیش آید این است که :
🔺 "اگر قرار است یک سیاهچاله همه چیز را ببلعد و حتی نور از آن خارج نشود، پس چگونه جت ها jets از آن خارج می شوند؟"
پاسخ : متریال یا پلاسمای موجود در جت های نسبیتی از داخل سیاهچاله نشأت نمی گیرد .
📌@phys_Q
👍2