‍ 📌 Space فضا
Part ¹
انرژی تاریک: نقشه ای که سرنخ های جدیدی از کیهان بما می دهد - اما اختلاف میزان توسعه کیهانی را عمیق تر می کند

توسط جولیان باوتیستا ، دانشگاه پورتسموث


🔺انرژی تاریک یکی از بزرگترین رازهای علم امروز است. ما اطلاعات کمی در مورد آن داریم ، غیر از این که نامرئی است ، تمام جهان را پر کرده و کهکشان ها را از یکدیگر دور می کند. این باعث می شود که کیهان ما با سرعت بیشتری گسترش Expanding یابد. اما انرژی تاریک چیست ؟

"ثابت کیهانی Cosmological Constant " است - اثر انرژی موجود در فضای خالی - ایده ای که آلبرت انیشتین آن را مطرح کرد.

هر چند بسیاری از فیزیکدانان از این توضیحات راضی نیستند. آنها خواهان توصیف اساسی تری از ماهیت آن هستند.

• آیا نوع جدیدی از میدان انرژی است یا سیّالی عجیب و غریب است؟

• یا این نشانه ای است که معادلات گرانشی اینشتین به نوعی ناقص است؟

علاوه بر این ، ما واقعاً میزان انبساط جهان را درک نمی کنیم.
پروژه ای به بررسی طیف سنجی نوسانات باریون (eBOSS) - به پاسخ هایی رسیده است. کار ما به صورت مجموعه ای از 23 نشریه منتشر شده است ، که برخی از آنها هنوز در حال بررسی همتا هستند و بزرگترین نقشه کیهان شناسی سه بعدی که تا کنون ایجاد شده است را توصیف می کند.

اکنون ، تنها راهی که می توانیم وجود انرژی تاریک را احساس کنیم تحلیل مشاهدات جهان دور است. کهکشانهای دورتر ، برای ما جوانتر به نظر می رسند. دلیل این است که نوری که آنها ساطع می کنند میلیون ها یا حتی میلیاردها سال طول کشید تا به تلسکوپ های ما برسد. به لطف این نوع ماشین زمان ، ما می توانیم فواصل مختلف در فضا را در زمان های مختلف کیهانی اندازه گیری کنیم ، و به ما کمک می کند تا دریابیم که جهان چقدر سریع در حال انبساط است.‌‌


✔️ این تصویر از کهکشان NGC 1398 که در خوشه Fornax قرار دارد ، با دوربین انرژی تاریک گرفته شده است. بررسی انرژی تاریک ، CC BY-SA



📌 @HIGGS_FIELD

‍ 📌Space

Part ²


🔺 با استفاده از تلسکوپ Sloan Digital Sky Survey ، بیش از دو میلیون کهکشان و اختروش - اجسام بسیار درخشان و دور که توسط سیاهچاله ها نیرو می گیرند - را در دو دهه گذشته ثبت و اندازه گیری کردیم. این نقشه جدید حدود 11 میلیارد سال از تاریخ کیهانی را که اساساً ناشناخته بود را پوشش داد ، و به ما در مورد انرژی تاریک در گذشته اطلاعات می دهد.


نتایج ما نشان می دهد که حدود 69 درصد از انرژی جهان ما انرژی تاریک است. همچنین به ساده ترین شکل ممکن ثابت کیهانشناخت انیشتین را با مشاهدات هماهنگ می سازد‌ یا مطابقت می دهد .


هنگام ترکیب اطلاعات نقشه ما با دیگر کاوش های کیهانی ، مانند تابش پس زمینه مایکروویو کیهانی CMB - نور به جا مانده از انفجار بزرگ - به نظر می رسد همه دیگر مولفه های کاوش شده ، ثابت کیهان شناسی را بر توضیحات عجیب و غریب بیشتر از انرژی تاریک ترجیح می دهند.‌‌

CMB : Cosmic Microwave Background



SDSS telescope : Sloan Digital Sky Survey, Credit: CC BY-SA



📌 @HIGGS_FIELD

.



📌 چالش علمی

🔺آیا می توانید توضیح دهید که چه اتفاقی با سوختن اکسیژن و گاز قابل اشتعال درون بطری رخ میدهد که خلاء ۸۰ درصد حجم بطری ایجاد می گردد؟ (نیاز به توضیح ریز جزئیات است)
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
✔️ عزیزان لطفا در باره چالش بیاندیشید و هتا اگر ممکن بود برای پاسخ جستجو نیز انجام دهید .
رخداد سوختن بسیار جذاب است و این واکنش شیمیایی گرماده جذابیت های بسیاری دارد.

📌 @phys_Q

.



🔺 شکار جوجه عقاب ( یا شاهین ) توسط شاه بوف



📌 @phys_Q

‍ 📌 سپر الکترومغناطیسی زمین


🔺 اگر تصور می کنید میدان الکترومغناطیسی زمین ثابت است ، اشتباه می کنید در بازه‌ی زمانی شاهد تغییرات و هتا چرخش قطب های الکترومغناطیس هستیم ، البته شاهد نیستیم و تنها شواهد آن را شاهد هستیم .
سفالگری قدمتی چند هزار ساله دارد . هنگامی که سفالینه در کوره قرار میگیرد مولکول های آهن موجود در خاک رس برای آخرین بار توسط میدان مغناطیسی زمین نظم می گیرند .
جان شاو زمین شناس از دانشگاه لیورپول انگلیس، با بررسی کوزه‌ها از عصر حجر تا زمان حال مدرن کشف کرده است که شدت تغییرات میدان مغناطیسی تا چه حد هیجان‌انگیز می‌باشد. او می‌گوید: «هنگامی که ما نمودار نتایج حاصل از سرامیک‌ها را رسم می‌کنیم، کاهش سریعی را با حرکت به سمت زمان حال مشاهده می‌کنیم. نرخ تغییرات در 300 سال اخیر از هر زمان دیگری در 5000 سال گذشته بیشتر است. میدان مغناطیسی از یک میدان قوی به سمت یک میدان ضعیف به پیش می‌رود، و این اتفاق به سرعت در حال افتادن است.»

• آیا با نرخ کاهشی کنونی میدان مغناطیسی زمین ، زمین سپر الکترومغناطیسی را از دست می دهد و با رانده شدن اتمسفر شاهد نابودی حیات خواهیم بود؟

احتمالات متفاوت است ، از آغاز شکل گیری زمین میدان مغناطیسی زمین بارها ضعیف و قوی شده است و قطب ها بارها جابجا شده اند . برای مثال وقتی ما به 700,000 سال پیش بر‌می‌گردیم پدیده‌ی غیر قابل باوری را مشاهده می‌کنیم. جهت مغناطیسی صخره‌ها ناگهان در جهت معکوس قرار گرفته است. به جای آن‌که آن‌ها به سمت شمال مغناطیسه باشند- همانند چیزی که امروز مشاهده می‌کنیم - به سمت جنوب مغناطیسه شده‌اند.

🔺 به نظر می‌رسد که چنان تغییر جهت میدان مغناطیسی‌ای به طور متوسط هر 250,000 سال یک‌بار به وقوع پیوسته است، که نتیجتاً هم اکنون برای جابه‌جایی دیگری در قطب‌های مغناطیسی خیلی هم دیر شده است .

🔺 گری گلاتزمایر دانشمندی از دانشگاه سانتا کروز کالیفرنیا چنان جابه‌جایی‌هایی را بین دو قطب شمال و جنوب در شبیه‌سازی‌های کامپیوتری مشاهده کرده است . این اتفاقات مجازی شباهت خیلی زیادی با رفتار کنونی میدان مغناطیسی زمین نشان می‌دهد ولذا می‌توان نتیجه گرفت که ما در آستانه‌ی تجربه یکی دیگر از جابه‌جایی‌های قطب‌های زمین قرار داریم، اگرچه تکمیل آن چندین قرن به طول می‌کشد.


📌 @phys_Q

‍ .

📌 جهش کوانتومی
پارت اول

🔺دانشمندان در یک آزمایش توانستند یک سیستم کوانتومی را در میانه‌ی یک جهش کوانتومی ببینند، چیزی که بر اساس بنیان‌های مکانیک کوانتومی غیر ممکن به نظر می‌رسید.  در این مقاله چند قسمتی به بررسی جهش های کوانتومی خواهیم پرداخت.

وقتی مکانیک کوانتومی برای اولین بار یک قرن پیش به عنوان نظریه‌ای برای درک جهان در مقیاس اتمی توسعه یافت، یکی از مفاهیم کلیدی آن، بسیار افراطی، جسورانه و غیرشهودی بود به طوری که برسر زبان‌ها افتاد:

✔️ «جهش کوانتومی» یا «پرش کوانتومی».

برخی افراد ممکن است اعتراض کنند که عادت رایج بکار بردن عبارت جهش کوانتومی برای یک تغییر بزرگ، این نکته را از یاد می‌برد که پرش بین دو حالت کوانتومی، معمولا کوچک است و دقیقا به همین دلیل است که پیش‌تر به آن‌ توجه نشده بود، اما نکته‌ی مهم‌تر این است که آن‌ها ناگهانی هستند. خیلی ناگهانی، در واقع، بسیاری از پیشگامان مکانیک کوانتومی فرض می‌کردند این پرش‌ها، آنی هستند.
یک آزمایش جدید نشان می‌دهد که این جهش‌ها، آنی نیستند. ساخت نوعی فیلم پرسرعت از جهش کوانتومی، آشکار می‌کند که این فرایند، به اندازه‌ی ذوب شدن آدم برفی زیر آفتاب، تدریجی است. مایکل دوورت (Michel Devoret) از دانشگاه ییل می‌گوید:

اگر یک جهش کوانتومی را به اندازه کافی سریع و موثر اندازه بگیرید، در واقع یک فرایند پیوسته است.

این پژوهش‌ در آزمایشگاه دوورت، انجام شد و نتایج آن در مجله Nature منتشر گردید. فیزیکدان ویلیام الیور (William Oliver) از ‌MIT که در این کار شرکت نداشت، می‌گوید:

این آزمایش، حیرت‌آور و واقعا فوق‌العاده است.

محققان با سیستم نظارتی پرسرعت خود توانستند لحظه‌ای که یک پرش کوانتومی درحال ظاهرشدن است، ببینند، آن را در میانه‌ی راه بگیرند و معکوس ‌کنند و سپس سیستم را به حالت اولیه‌ی خود بفرستند. با این روش، چیزی که برای پیشگامان کوانتوم، تصادف اجتناب‌ناپذیری در جهان فیزیکی به نظر می‌رسید، حالا قابل کنترل انگاشته می‌شود. ما می‌توانیم مکانیک کوانتومی را کنترل کنیم.


📌 @phys_Q

.
📌این شعر که بر گُورده ی امبر هرد نقش بسته رو خودش گفته از خیام هست اما کسی چنین شعری و چنین سبکی از خیام سراغ ندارد .پس شعرِ کیست؟

" ای شیرین نفس کوچک بیهوده غبار گلرنگ
مرگ در پی توبه هولناکی دوان است
ببین چگونه پوشش گل سرخ ره سیدره
یک لحظه میبوید و به یک وزش ؟؟؟ "


📌 @phys_Q

🟣 Quantum Jumping

Part ¹
https://t.me/phys_Q/4830
Part ²
https://t.me/phys_Q/4835
Part ³
https://t.me/phys_Q/4840
Part ⁴
https://t.me/phys_Q/4848
Part ⁵
https://t.me/phys_Q/4857
Part ⁶
https://t.me/phys_Q/4869
Part ⁷
https://t.me/phys_Q/4889
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

🔺 Excited State & Ground State

https://t.me/phys_Q/4839

🔻Comparing between atom and solar system

https://t.me/phys_Q/4838

https://t.me/phys_Q/4851

https://t.me/phys_Q/4855

.

.


🔺آموزش در مدارس چین



📌 @phys_Q

.

📌ماشین حساب مکانیکی دیده بودین؟


🔺چه اتفاقی میفتد زمانی که یک ماشین حساب مکانیکی عددی را تقسیم بر صفر میکند؟


📌 @phys_Q

‍ 📌Quantum Jumping جهش کوانتومی
Part ²


🔻همه‌چیز خیلی تصادفی است

ناگهانی بودن جهش ‌‌های کوانتومی، ستون اصلی روشی بود که نیلز بور، ورنر هایزنبرگ و همکارانشان در دهه‌ی ۱۹۲۰ نظریه‌ی کوانتومی را فرمول‌نویسی کردند، تصویری که حالا تفسیر کپنهاگی خوانده می‌شود. بور پیش‌تر استدلال کرده بود که حالت‌های انرژی الکترون‌ها در اتم‌ها، کوانتیده‌ هستند: فقط داشتن انرژی‌های معینی برای آن‌ها مقدور است، در حالی که تمام مقادیر انرژی میانی، ممنوع‌اند. او پیشنهاد داد که الکترون‌ها با جذب یا نشر ذرات کوانتومی نور (فوتون)که انرژی‌هایی منطبق بر فاصله‌ی بین حالت‌های مجاز الکترون‌ها دارند، انرژی خود را تغییر می‌دهند. این امر توضیح می‌دهد که چرا اتم‌ها و مولکول‌ها، طول موج‌های نوری بسیار مشخصی را جذب و نشر می‌کنند؛ مثلا چرا نمک‌های مس، آبی یا لامپ سدیم، زرد است.

در دهه‌ی ۱۹۲۰ بور و هایزنبرگ شروع به توسعه‌ی یک نظریه‌ی ریاضیاتی برای این پدید‌ه‌ها‌ی کوانتومی کردند. مکانیک کوانتومی هایزنبرگ، همه‌ی حالت‌های کوانتومی مجاز را برشمرد و بطور ضمنی فرض کرد همانطور که ریاضیات می‌گوید، پرش‌های بین آن‌ها، آنی و ناپیوسته است. مورخ علم، مارا بلر (Mara Beller) نوشته است:

• مفهوم پرش‌های کوانتومی آنی ... یک مفهوم بنیادی در تفسیر کپنهاگی شد.

یکی دیگر از معماران مکانیک کوانتومی، فیزیکدان اتریشی اروین شرودینگر از این ایده نفرت داشت. او چیزی را طراحی کرد که ابتدا به نظر می‌رسید جایگزین ریاضیات هایزنبرگ برای حالت‌های کوانتومی گسسته و پرش آنی بین آن‌ها باشد. نظریه‌ی شرودینگر، ذرات کوانتومی را در قالب موجودات موجی شکلی نمایش داد که تابع موج خوانده می‌شوند و در طول زمان فقط بصورت نرم و پیوسته، مانند حرکت امواج آهسته در دریای آزاد تغییر می‌کنند. چیزها در دنیای واقعی، بطور  آنی تغییر نمی‌کنند. شرودینگر فکر کرد پرش‌ های کوانتومی ناپیوسته، فقط یک توهم ذهنی هستند.
مجادله فقط بر سر ناراحتی شرودینگر با تغییر ناگهانی نبود، بلکه مشکل دیگر این بود که گفته می‌شد یک پرش کوانتومی در یک لحظه‌ی تصادفی (بدون مشخص شدن دلیل وقوع پرش در آن لحظه‌ی خاص‌) اتفاق می‌افتد. به این ترتیب این یک معلول بدون علت بود؛ مصداقی از تصادف آشکار که در قلب طبیعت جاخوش کرده بود. شرودینگر و دوست نزدیکش، آلبرت اینشتین نمی‌توانستند بپذیرند که شانس و غیر قابل پیش‌بینی بودن در بنیادی‌ترین سطح واقعیت حکمفرما باشد. بر اساس نظر فیزیکدان آلمانی ماکس بورن، کل این جدال، اهمیت چندانی در دنیای فیزیک نداشت، بلکه بیشتر به فلسفه و دانش بشری مربوط بود.


📌 @phys_Q

.



🔺استاد درس مدار منطقی دانشکده فنی دانشگاه تهران، دکتر زین العابدین نوابی که چند ماه ایران درس می‌داد و چند ماه آمریکا

"ببینید من گفتم وقتی یه اشتباهی میشه super excited نشید! nicely quietly یه نفر mention کنه که there is a problem من هم مسئله رو fix میکنم ok ؟ "


📌 @phys_Q

.

📌تلسکوپ هابل


🔺 طی سه دهه‌ گذشته تلسکوپ هابل به دانشمندان برای شناسایی سحابی‌ها، سیاه‌چاله‌ها و تاریخ کهکشان‌ها کمک فراوانی کرده است. این تلسکوپ که هر ۹۰ دقیقه یک بار دور زمین می‌چرخد، دو دوربین اصلی دارد که اعماق فضا را به شیوه‌ای که از روی زمین ممکن نیست، رصد می‌کند. این تلسکوپ همچنین به تجهیزاتی برای ثبت طیف‌های نوری ماورا بنفش و مادون قرمز هم مجهز است.

از جمله مهم‌ترین دستاوردهای علمی که بر اساس اطلاعات ارسالی از تلسکوپ هابل به دست آمده، می‌توان به تعیین دقیق قدمت جهان (۱۳.۸ میلیارد سال)، کشف دو قمر پلوتو و تعیین نرخ دقیق انبساط و بزرگ‌ شدن جهان اشاره کرد.


📌 @PHYS_Q

.


🔺 #چرندیات


🔻 الکترون کوانتای میدان الکتریکی است و با وجود اینکه برای آن جرم متصوریم اما انرژی و یا اغتشاش در اشیاء بنیادی به نام میدان کوانتومی است .نتیجه اینکه هیچ قیاسی میان اتم و سامانه‌ی خورشیدی قابل قبول نیست و این بیان نوعی ساده لوحی ست .

سیارات به دور ستاره مرکزی می چرخند اما الگوی رفتاری الکترون با تابع موج شرودینگر توصیف می شود و توزیع الکترون پیرامون پروتون با تابع چگالی احتمال توصیف می شود . یعنی الکترون در اطراف هسته نمی چرخد در هر لحظه با تابع چگالی احتمال مکان الکترون محاسبه می شود . محاسبه ی مکان طبق عدم قطعیت هایزنبرگ Uncertainty با کنار گذاشتن دقت محاسبه ی تکانه الکترون همراه است . هنگامی که از تکانه ی الکترون بی اطلاع باشیم با توجه به تراز های انرژی ، ناتوان از پیش بینی و محاسبه مکان الکترون در قبل و بعد از لحظه ای که مکان الکترون محاسبه شده است ، خواهیم بود .

🔻 همچنین بخوانید :
https://t.me/phys_Q/4851

📌 @phys_Q

‍ 📌 Excited & ground State حالت برانگیخته و پایه



🔺هسته یک اتم توسط الکترون هایی احاطه شده است که پوسته ها shell یا مداری Orbital با سطوح مختلف انرژی را اشغال کرده اند.


🔺حالت پایه یک الکترون ، سطح انرژی که الکترون اشغال می کند ، دارای حالتی با کمترین انرژی برای آن الکترون است.


🔺همچنین حداکثر انرژی وجود دارد که هر الکترون می تواند داشته باشد و هنوز بخشی از اتم خود باشد. فراتر از این انرژی ، الکترون دیگر به هسته اتم متصل نیست و اتم یونیزه در نظر گرفته می شود .

🔺هنگامی که یک الکترون به طور موقت یک حالت انرژی بیشتر از حالت پایه اشغال می کند ، در یک حالت برانگیخته Excited قرار می گیرد. اگر به الکترون انرژی بیشتری داده شود ، برای مثال فوتون ( بسته ای از نور) را جذب کند یا با اتم یا ذره ای در مجاورت برخورد کند ، می تواند برانگیخته شود.


🔺هر مداری دارای انرژی خاصی است . برای اینکه یک الکترون به مدار با تراز انرژی بالاتر جهش کند باید بر تفاوت انرژی بین مداری که در آن قرار دارد و مداری که در حال حرکت است غلبه کند. این بدان معناست که باید فوتونی را که دقیقاً حاوی آن مقدار انرژی است جذب کند یا دقیقاً آن مقدار انرژی را از ذره ای دیگر در برخورد دریافت کند.
• الکترونها مدت زیادی در حالتهای برانگیخته نمی مانند - آنها به زودی به حالت اولیه خود باز می گردند و فوتونی با همان انرژی که جذب شده است ساطع می کنند. (اگر اتم ها خاصیت فوق را نداشتند ماده نامرئی بود)



🔺تغییرات بین مداری مختلف برای هر عنصر منحصر به فرد است زیرا سطوح انرژی به طور منحصر به فرد توسط پروتون های هسته تعیین می شود. هنگامی که الکترونهای یک اتم معین از حالتهای برانگیخته به مدارهای پایین باز می گردند ، فوتونهایی که از خود ساطع می کنند دارای انرژی هایی هستند که برای آن نوع اتم مشخص است. این به هر عنصر یک اثر انگشت منحصر به فرد می دهد و امکان شناسایی عناصر موجود در یک ظرف گاز یا حتی یک ستاره را می دهد.



📌 @phys_Q

‍ .


📌 Quantum Jumping
Part ³

🔺دیدن بدون نگاه کردن

• برای کاوش بیشتر، ما به دیدن یک جهش‌ کوانتومی در یک زمان نیاز داریم. در سال ۱۹۸۶ سه گروه از پژوهشگران، وقوع جهش‌ها را در اتم‌های منفرد معلق (به وسیله‌ی میدان‌های الکترومغناطیسی) در فضا گزارش دادند.

• اتم‌ها بین یک حالت‌ «روشن» که می‌توانستند یک فوتون ساطع کنند و یک حالت «تاریک» که در لحظات تصادفی، نشری نداشتند، سرگردان بودند و دوره‌هایی بین چنددهم ثانیه تا چند ثانیه قبل از جهش دوباره، در یک حالت یا حالت دیگر باقی می‌مانند. از آن به بعد، چنین جهش‌هایی در سیستم‌های مختلف دیده شده است، از فوتون‌هایی که بین حالت‌های کوانتومی جابه‌جا می‌شوند، تا اتم‌ها در مواد جامد که بین حالت‌های کوانتیده‌ی مغناطیسی جهش می‌کنند. در سال ۲۰۰۷ گروهی از فرانسه جهش‌هایی را گزارش کردند که آن‌ها را «تولد، زندگی و مرگ فوتون‌های منفرد» خواندند.

• قطعا نمی‌توان گفت در این آزمایش‌ها، وقتی سیستم کوانتومی رصد می‌شد، جهش‌ها، ناگهانی و تصادفی به نظر می‌رسیدند، یا نمی‌توان هیچ تصویر دقیقی از اینکه یک جهش، به چه چیز شبیه بوده، ارائه داد. درمقابل، چینش آزمایشگاهی گروه ییل Yale ، به آن‌ها اجازه داد که فرا ‌رسیدن لحظه‌ی جهش را پیش‌بینی کنند، سپس آن را به خوبی برای بررسی بزرگنمایی کنند. نکته‌ی کلیدی این آزمایش، توانایی گردآوری  تقریبا همه‌ی اطلاعات در دسترس در مورد آن است، به گونه‌ای که قبل از اینکه بتواند اندازه گیری شود، هیچ نشتی به محیط نداشته باشد. تنها به این طریق آن‌ها می‌توانند یک تک جهش را با این جزییات دنبال کنند.

• سیستم‌های کوانتومی مورد استفاده‌ی پژوهشگران که شامل سیم‌های ساخته شده از یک ماده ابررسانا می‌باشند، خیلی بزرگتر از اتم‌ها هستند. این ماده ابررسانا به دلیل داشتن حالت‌های انرژی کوانتومی گسسته، مشابه حالت‌های الکترون در اتم‌های واقعی، گاهی «اتم‌ مصنوعی» خوانده می‌شود. جهش‌ بین حالت‌های انرژی می‌تواند با جذب یا نشر یک فوتون (مانند این فرایند برای الکترون‌ها در اتم‌ها) انجام شود.

• دوورت و همکارانش می‌خواستند جهش یک تک اتم مصنوعی را بین حالت کمترین انرژی (حالت پایه) و یک حالت برانگیخته تماشا کنند، اما آن‌ها نمی‌توانستند این گذار را مستقیما رصد کنند؛ زیرا انجام اندازه‌گیری روی یک سیستم‌ کوانتومی، همدوسی تابع موج (رفتار موجی و نرم آن) را تخریب می‌کند.


• پژوهشگران مجبور بودند برای تماشای جهش کوانتومی، این همدوسی را حفظ کنند؛ در غیر این صورت، تابع موج دچار فروریزش Collapse می‌شد. این مسئله، مثال معروف گربه‌ی شرودینگر را به یاد می‌آورد که ظاهرا در یک برهم نهی Super position همدوس از حالت زنده و مرده قرار دارد و با  مشاهده، تنها در یکی از حالت‌ها دیده می‌شود.


📌 @HIGGS_FIELD


.

.

📌پدیده زیبای ابر رنگین کمان در جزیره مریت در فلوریدا
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
🔺ابرهای رنگین که "رنگین کمان آتش" یا "ابرهای رنگین کمان" نامیده می شوند. نام علمی آن circumhorizontal arcs است که یک پدیده نوری است و متعلق به خانواده هاله های یخی است که در اثر شکست نور خورشید یا مهتاب در بلورهای یخی تخت شکل معلق در اتمسفر ، به طور معمول در ابرهای سیروس یا سیروستراتوس ایجاد می شوند. آنها زمانی رخ می دهند که خورشید از 58 درجه بالاتر از افق است. نور خورشید از میان ابرهای سیروس ارتفاع (ابرهای کوتاه ، جدا شده و مو مانند در ارتفاعات بالا) عبور می کند که از کریستالهای یخ تخت شش ضلعی تشکیل شده است. وقتی کاملاً کنار هم قرار می گیرند ، بلورهای یخ درست مانند یک منشور عمل می کنند. این منجر به شکست نور می شود که ظاهر رنگین کمان را در ابرها نشان می دهد.‌‌


📌 @HIGGS_FIELD

.

.

📌پدیده ای جالب بنام Solar Parhelion

🔺 خورشید کاذب (نام‌های دیگر: خورشید مجازی، عکس خورشید، پیراخورشید، رؤیاشید) یک پدیده جوی است که باعث می‌شود در آسمان در دو سوی خورشید نقاطی روشن از نور دیده شود. این نقاط اغلب به صورت حلقه و هاله نور دیده می‌شوند.
پدیده پیراخورشید زمانی رخ می‌دهد که خورشید نزدیک به افق ایستاده باشد و نور آن از ابرهای پراکنده سیروس گذشته و به ما برسد و بلورهای یخ هوا نور آن را بشکنند. جهت قرارگیری این بلورها در ایجاد این پدیده اهمیت دارد و این کریستال‌ها که استوانه‌هایی شش‌ضلعی هستند؛ باید برای شکستن نور خورشید در حالتی عمودی بایستند.

https://www.britannica.com/science/sun-dog


📌 @HIGGS_FIELD

.

.
> Easter Island
> 🌟Moai Head under the stars !

Author: photographer and digital editor Samir Belhamra (aka grafixart_photo on Instagram).

Photo was made on 10 June 2018.


📌 @HIGGS_FIELD
.