💢 مونا جراحی


💢@higgs_field

ارتفاع مجموع starship و بوستر سوپر هوی 120 meter است که تقریبا‌ 30 متر از مجسمه آزادی مرتفع تر است.

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

🎙 فاجعه خیلی بزرگی در راه است...

سخنان تکان‌دهنده دکتر نفیسه ثقفی، مدیر گروه جراحی زنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد

#کرونا #کووید_۱۹
t.me/higgs_field

لحظه‌ی یخ‌زدن حباب

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

• اینشتین دریافت که اگر زمان بسته به سرعت شما تغییر می کند آنگاه کمیت های دیگری مثل طول،جرم و انرژی نیز باید تغییر کنند .او دریافت که با افزایش سرعت، طول ها و اندازه اجسام نیز منقبض می‌شوند.
• انقباض طول لورنتز ناشی از تاثیر انرژی بر نیروهای الکترومغناطیسی اتم است .


→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

انقباض لورنتز-جرالد

•‍ اتساع زمان که یکی از مهمترین نتایج نظریه نسبیت است، موجب شد که انقباض لورنتس - جرالد ، قدم به صحنه رقابت بگذارد. ناظر O در چارچوب ساکن لختی قرار دارد و می خواهد طول لوله‌ای را محاسبه کند . روش اندازه گیری او ، اینگونه است که یک شی را با سرعت ثابت v ، از یک سر لوله پرتاب می کند و با ثبت مدت زمانی که آن شیء به آن سر لوله می‌رسد ، و با استفاده از فومول‌های سینماتیک ، طول لوله را می‌یابد. او طول لوله را L محاسبه می‌کند .( L=t .v)

ناظر Z واقع در چارچوب متحرک لختی نیز می‌خواهد طول همان لوله را محاسبه کند . او برای محاسبه طول لوله از شیوه ی ناظر O استفاده می‌کند و طول لوله را L می یابد .(L=t .v) طبق نتایج قبلی نسبیت ( اتساع زمان) ، به این نتیجه رسیدیم که زمان در چارچوب متحرک نسبت به چارچوب ساکن ، کندتر می گذرد . پس t > t بنابراین L > L ، که نشان دهنده انقباض طول لوله در چارچوب متحرک است . درک چنین واقعیتی بسیار دشوار و سخت است . اما لورنتس علت آن را تغییر در نیروی الکترومغناطیسی اتم ها در سرعت‌های بالا می‌داند.


در محدوده فیزیک کلاسیک یا محدوده سرعتهای پایین تر از سرعت نور ، فضا و زمان دو کمیت مطلق و پایا هستند، اما در سرعتهای نزدیک به سرعت نور ، این کمیتها مطلق بودن خود را از دست داده و نسبت به سرعت ناظر متغیر خواهند بود. بنابراین اگر فاصله بین دو نقطه در یک چارچوب مرجع برابر l باشد، این فاصله در چارچوب دیگر که نسبت به اولی دارای حرکت با سرعتی نزدیک سرعت نور است، همان l نخواهد بود و مقداری کمتر خواهد داشت. این پدیده را اصطلاحا انقباض طول یا انقباض فضا می‌گویند.

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

🔺آرامگاه مریم میرزاخانی

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد بعشق ..‌‌...


💎 @HIGGS_FIELD

مردم تفکر نمیکنند ، تکرار میکنند .
تحلیل نمیکنند ، نشخوار میکنند .
هضم نمیکنند ، کپی می‌کنند...

▫️استیو تولتز

Join us| خیام و فلسفه
@khyyampoetry

دانشمندان در کنار دلتا، کدام گونه‌های کرونا را تحت نظر دارند؟


پارت اول
https://t.me/higgs_journals/856

پارت دوم

https://t.me/higgs_journals/857

نشانه‌های درگیری ریه در مبتلایان به ویروس #کرونا

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

گاهی اوقات به نظر می رسد آب قوانین فیزیک را زیر پا می گذارد ، با وجود تلاش گرانش یا حتی فشار اجسام سنگین برای شکستن کشش سطحی آن.

این قدرت کشش سطحی است ، ویژگی ای که باعث می شود لایه بیرونی آب (و برخی مایعات دیگر) مانند یک غشای انعطاف پذیر عمل کند. کشش سطحی به این دلیل بوجود می آید که مولکول های آب به راحتی با یکدیگر پیوند می خورند. به دلیل پیوندهای ضعیفی که بین آنها وجود دارد ، مولکول های سطح از درون نیز با مولکول های زیر خود ، کشش داخلی را تجربه می کنند و آب به هم می چسبد تا زمانی که نیروهایی که آنها را از هم جدا می کند از قدرت پیوندهای ضعیف پیشی گرفته و سطح را بشکافد.


→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

• ستون های نور

ستون نور نوع نادری از پدیده ی هالو (هاله ) است که در اثر بازتاب نور از کریستال های یخی بی شمار معلق در اتمسفر زمین به وجود می آید. این پدیده معمولا زمانی قابل مشاهده است که هوا بسیار سرد باشد.

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

محاسبه رابطه انقباض طولی

فرض کنید در چارچوب مرجع S' که ساکن است، خط کشی به طول l' وجود دارد. یک چشمه نور به انتهای این خط کش وصل می‌‌کنیم. فرض کنید مدت زمان لازم برای اینکه نور از چشمه تا انتهای آینه‌ای که در انتهای دیگر خط کش قرار دارد، رفته و برگردد، یعنی یک حرکت رفت و برگشت در طول خط کش انجام دهد، برابر 't∆ می‌‌باشد. بنابراین می‌‌توان رابطه :

t'=2 l'  /C را نوشت که در آن C سرعت نور است. به دلیل اینکه چارچوب مرجع S' ساکن است، لذا این فاصله ، یعنی نقطه خروج و نقطه بازگشت نور را طول ویژه می‌‌گویند.

حال چارچوب دیگر S را در نظر بگیرید که در آن همان وضیعت برقرار است، یعنی یک خط کش به طول l و یک چشمه نور در یک سر آن و آینه‌ای در انتهای دیگر آن است. در این چارچوب خط کش با سرعت u در حال حرکت است. فرض کنید طول خط کش در چارچوب S برابر l بوده و فاصله زمانی انتقال نور از چشمه به آینه برابر t_1∆ اندازه گیری شده باشد. در این مدت خط کش همراه با چشمه و آینه متصل به آن مسافت u∆t_1 را طی می‌‌کند. بنابراین اگر کل طول مسیر را برابر d فرض کنیم، در این صورت d=l+u∆t_1 خواهد بود.

از طرف دیگر ، بر اساس اصول نسبیت خاص می‌‌دانیم که همواره سرعت نور مستقل از حرکت چارچوبهای مرجع بوده و مقداری ثابت است. بنابراین باید داشته باشیم:

d = C t1

اگر زمان لازم برای برگشت نور از آینه به چشمه را نیز برابر t_2∆ فرض کنیم، در این صورت می‌‌توانیم  :

t2 = 1 /C + u
 را محاسبه کنیم و لذا زمان کل رفت و برگشت برابر با مجموع این دو مقدار خواهد بود. یعنی

t = 2l / C ( 1- u²/C²)



اما از طرف دیگر می‌‌دانیم که زمان مستقل از حرکت چارچوبهای مرجع نبوده و همواره اتساع زمانی خواهیم داشت و لذا بین دو مقدار t∆ و 't∆ رابطه اتساع زمانی برقرار است. بنابراین بعد از اندکی محاسبه ریاضی ساده ، می‌‌توانیم رابطه بین فاصله مکانی دو رویداد را در دو چارچوب مرجع به صورت زیر بنویسیم:
t = t'✓1 - u²/c²


→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

‍ ◾️رد رابطه علیتی در #درهم_تنیدگی_کوانتومی

به نظر می رسد شگفتی های مکانیک کوانتومی، پایانی ندارد و هر روز باید منتظر کشفیات و نتایج هیجان انگیز آنها در این حوزه باشیم. یکی از جنجالی ترین بحث های تاریخ کوانتوم، مربوط به رد یا قبول روابط علیتی درهم تنیدگی کوانتومی است. موضوعی که دانشمندان سه روز پیش در مقاله ای در ژورنال Science Advances، نتایج جالبی در مورد آن گزارش کرده اند.
دانشمندان در پژوهشی جدید، نشان دادند کائنات، بسیار عجیب تر از چیزی است که تصور می شد. در سال ۲۰۱۵ و پس از دهه ها پژوهش، آزمایش ها نشان داند که اشیای دور و درهم تنیده می توانند از طریق چیزی که اینشتین آن را حرکت شبح وار نامیده بود، با یکدیگر برهمکنش کنند، اما حالا این آزمایش جدید نشان می دهد که گیتی، حتی عجیب تر از این است چرا که اشیای درهم تنیده، برخلاف تصور ما، علت رفتار یکدیگر نیستند و در واقع روابط علیتی درهم تنیدگی کوانتومی وجود ندارند.
طبیعتا ما در روابط علیتی، می توانیم علت را از معلول تشخیص دهیم. فرض کنید در یک اتاق تاریک هستید و یک نفر، کلید لامپ را خاموش و روشن می کند. ما با شهود خود می توانیم یک مدل علیتی ساده را تصور کنیم: کلید، علتی است که لامپ (معلول) روشن یا خاموش شود.
اگر دو نور را درهم تنیده کنیم، به صورت تصادفی، خاموش و روشن خواهند شد، بدون توجه به اینکه چقدر از یکدیگر دور هستند. توضیح اینشتین برای این اثر اسرارآمیز این بود که باید یک کلید مخفی وجود داشته باشد که علت نورهای درهم تنیده است. سال گذشته دانشمندان در آزمایشی lربوط به  جمله ی تاریخی اینشتین رد شد! خدا تاس می اندازد، ثابت کردند که این دید اینشتین به جهان، غلط است. پژوهش ها برای فهمیدن اینکه درهم تنیدگی واقعا چگونه کار می کند، هنوز ادامه دارد و یکی از مشهورترین پاسخ هایی که به این سوال داده شده، می گوید اشیای در هم تنیده می توانند به طور همزمان و فراتر از سرعت جهانی نور بر یکدیگر تاثیر بگذارند. در این آزمایش جدید، دانشمندان دریافتند که حتی این پاسخ هم غلط است! در واقع با رد این پاسخ، فعلا پاسخ دقیق دیگری برای توضیح درهم تنیدگی نداریم!
در این آزمایش، دانشمندان از دو فوتون درهم تنیده (مانند دو لامپ درهم تنیده) استفاده کردند و به کمک آنها دو آزمایش انجام دادند. در آزمایش اول، آنها خودشان سوییچ نور را روشن/خاموش کردند تا فرضیه ی علیتی را بیازمایند. در آزمایش دوم، آنها یک نامساوی جدید را (نظریه ی رافائل چاوز) آزمایش کردند که نشان می دهد علیت ناموضعی نمی تواند درهم تنیدگی کوانتومی را توضیح دهد. دانشمندان این پژوهش می گویند:
ما چندین دهه برای اینکه ثابت کنیم اینشتین، (روابط علیتی درهم تنیدگی کوانتومی) اشتباه می کند و همچنین برای جستجوی مدل های توسعه یافته ی حرکت شبح وار او صرف کرده ایم. نتیجه ای که حالا بدست آورده ایم می گوید: هنوز مکانیسم دقیقی برای توضیح درهم تنیدگی وجود ندارد.
http://phys.org/news/2016-08-quantum-imply-instant-causation.html


→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

‍ • امکان آشکارسازی ماهیت ماده تاریک با یک بلور کوانتومی جدید !؟


یک کریستال یا بلور کوانتومی جدید ممکن است سرانجام ماهیت ماده تاریک و شاید بزرگترین راز کیهان را آشکار کند.

به نقل از آی‌ای، بر اساس مطالعه جدیدی که در مجله ساینس(Science) منتشر شده است، دانشمندان یک حسگر کریستال کوانتومی جدید ایجاد کرده‌اند که می‌تواند کلید تشخیص وجود ماده تاریک را درون خود داشته باشد.
در حالی که بخش زیادی از جهان هستی از ماده تاریک تشکیل شده است، کشف ماهیت آن می‌تواند یکی از قدیمی‌ترین اسرار نجوم را برملا کند.
فیزیکدانان موسسه ملی استاندارد و فناوری(NIST) خواص الکترونیکی و حرکت مکانیکی یک بلور بسیار کوچک آبی را جمع یا درهم‌ تنیده کرده‌اند که آن را قادر می‌سازد تا میدان‌های الکتریکی را با حساسیت بی‌نظیری اندازه‌گیری کند.
این حسگر کوانتومی جدید، ۱۵۰ یون بریلیوم را در یک میدان مغناطیسی محدود کرده و آنها را قادر می‌سازد تا خود را در یک کریستال مسطح و دوبعدی با تنها ۲۰۰ میلیونم متر قطر قرار دهند. این نوع حسگر کوانتومی می‌تواند به طور بالقوه نشانه‌هایی از ماده تاریک را که ماده‌ای اسرارآمیز است و بیشتر فضای جهان را شامل می‌شود، آشکار کند و ممکن است از ذرات زیر اتمی تشکیل شده باشد که از طریق یک میدان الکترومغناطیسی ضعیف بر ماده تأثیر می‌گذارند.
اگر ماده تاریک توسط این بلور شناسایی شود، مکانیسم تشخیص شامل تکان خوردن بلور است که در تغییرات جمعی در یون‌های آن از طریق یکی از خواص الکترونیکی آنها به نام "اسپین" مشاهده می‌شود. محققان می‌توانند این تحریک ارتعاشی را که "جابجایی"(displacement) نیز نامیده می‌شود، تشخیص دهند.
این به اصطلاح "حسگر ماده تاریک" می‌تواند میدان‌های الکتریکی خارجی را که دارای فرکانس ارتعاش یکسان با بلور هستند، با حساسیت بیش از ۱۰ برابر حسگرهای اتمی گذشته اندازه‌گیری کند.
محققان در طول آزمایشات خود از یک میدان الکتریکی ضعیف برای تحریک این کریستال و آزمایش حسگر استفاده کردند. "جان بولینگر" نویسنده ارشد این مطالعه از NIST می‌گوید: کریستال‌های یونی می‌توانند انواع مشخصی از ماده تاریک مانند اکسیون‌ها و فوتون‌های پنهان را تشخیص دهند که از طریق یک میدان الکتریکی ضعیف با ماده عادی در تعامل هستند.
وی افزود: ماده تاریک یک سیگنال پس زمینه را با یک فرکانس نوسانی ایجاد می‌کند که بستگی به جرم ذره ماده تاریک دارد. آزمایش‌هایی که برای یافتن این نوع ماده تاریک انجام شده است، بیش از یک دهه است که با مدارهای ابررسانا ادامه دارد. حرکت یون‌های به دام افتاده حساسیت را در محدوده فرکانس‌های مختلف ایجاد می‌کند.
"بولینگر" و همکارانش بیش از یک دهه بر روی این کریستال یون جدید کار کرده‌اند و اخیراً استفاده از نور لیزر را برای درهم‌تنیدگی حرکت جمعی در تعداد زیادی از یون‌ها اضافه کرده‌اند که علاوه بر چیزی به نام استراتژی "برگشت زمان"، روش تشخیص ماده تاریک را نیز تقویت کرد.
محققان می‌گویند: ما می‌دانیم ۸۵ درصد ماده در جهان از ماده تاریک تشکیل شده است، اما تا به امروز هنوز نمی‌دانیم ماده تاریک از چه چیزی تشکیل شده است. این آزمایش می‌تواند به ما اجازه دهد در آینده از این راز پرده برداری کنیم و هنگامی که ماهیت ماده تاریک را درک کردیم، گستره وسیعی از رشته‌های علمی از جمله اخترفیزیک، نجوم، کیهان شناسی و موارد دیگر می‌توانند مدل‌ها و توصیفاتی از جهان ایجاد کنند که می‌تواند مدل‌های فعلی را تغییر دهد.

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

آلبرت انیشتین در سال 1905 مفهوم «اتساع زمان» (Time Dilation) را ارائه کرد. طبق این بیان، هرگاه دو ناظر، دارای اختلاف سرعت یا در میدان‌های گرانشی متفاوتی باشند، زمان سپری شده نیز برای آن‌ها یکسان نخواهد بود. طبق مفهوم «فضا-زمان» (Space Time)، ساعتی که نسبت به ناظر ساکن، در حال حرکت است، زمان را کند‌تر اندازه‌گیری می‌کند. این اتفاق در حالتی که ناظر مذکور در میدان گرانشی قوی‌تری باشد نیز رخ خواهد داد. از نتایج مهم این مفهوم، فرمول معروف E=mc2 بود که به منظور محاسبه انرژی آزاده شده در همجوشی و شکاف هسته‌ای کاربرد دارد.

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group