• فاتا مورگانا

این پدیده ی بصری نادر از ظاهر شدن چندین سراب به وجود می آید. این سراب به میزان چشمگیری مناظر را در سر جایشان خمیده می کند که اثر آن در تصویر بالا کاملا مشهود است. نام این پدیده از افسانه ی ساحره ای به نام مورگان گرفته شده که تصور می شد در اعماق دریا زندگی می کند.
پدیده ی فاتا مورگانا زمانی رخ می دهد که پرتوهای نور در هنگام عبور از لایه های هوا خمیده می شوند. این لایه های هوا دماهای مختلفی دارند و قادرند انعکاسی آینه ای به وجود آورند.


تصویر بالا در ساحل بریجمن میشیگان توسط جری رایکرافت ثبت شده است ، نمایی به ظاهر غیر ممکن از افق شیکاگو در بیش از 50 مایلی دریاچه را نشان می دهد .


→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

فاتا مورگانا

انحنای زمین را اگر در نظر بگیریم ، تصویری که در این پدیده به چشم ناظر میرسد به سمت بالا جابجا شده است که در نمایش های بعدی کاملا واضح است . دو اتفاق درین پدیده رخ می دهد یکی بزرگنمایی تصویر و دیگری خمیدگی خطوط نور حاصل از شی که باعث انتقال تصویر به بالاتر از سطح آب می گردد.

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

💢 مونا جراحی


💢@higgs_field

ارتفاع مجموع starship و بوستر سوپر هوی 120 meter است که تقریبا‌ 30 متر از مجسمه آزادی مرتفع تر است.

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

🎙 فاجعه خیلی بزرگی در راه است...

سخنان تکان‌دهنده دکتر نفیسه ثقفی، مدیر گروه جراحی زنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد

#کرونا #کووید_۱۹
t.me/higgs_field

لحظه‌ی یخ‌زدن حباب

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

• اینشتین دریافت که اگر زمان بسته به سرعت شما تغییر می کند آنگاه کمیت های دیگری مثل طول،جرم و انرژی نیز باید تغییر کنند .او دریافت که با افزایش سرعت، طول ها و اندازه اجسام نیز منقبض می‌شوند.
• انقباض طول لورنتز ناشی از تاثیر انرژی بر نیروهای الکترومغناطیسی اتم است .


→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

انقباض لورنتز-جرالد

•‍ اتساع زمان که یکی از مهمترین نتایج نظریه نسبیت است، موجب شد که انقباض لورنتس - جرالد ، قدم به صحنه رقابت بگذارد. ناظر O در چارچوب ساکن لختی قرار دارد و می خواهد طول لوله‌ای را محاسبه کند . روش اندازه گیری او ، اینگونه است که یک شی را با سرعت ثابت v ، از یک سر لوله پرتاب می کند و با ثبت مدت زمانی که آن شیء به آن سر لوله می‌رسد ، و با استفاده از فومول‌های سینماتیک ، طول لوله را می‌یابد. او طول لوله را L محاسبه می‌کند .( L=t .v)

ناظر Z واقع در چارچوب متحرک لختی نیز می‌خواهد طول همان لوله را محاسبه کند . او برای محاسبه طول لوله از شیوه ی ناظر O استفاده می‌کند و طول لوله را L می یابد .(L=t .v) طبق نتایج قبلی نسبیت ( اتساع زمان) ، به این نتیجه رسیدیم که زمان در چارچوب متحرک نسبت به چارچوب ساکن ، کندتر می گذرد . پس t > t بنابراین L > L ، که نشان دهنده انقباض طول لوله در چارچوب متحرک است . درک چنین واقعیتی بسیار دشوار و سخت است . اما لورنتس علت آن را تغییر در نیروی الکترومغناطیسی اتم ها در سرعت‌های بالا می‌داند.


در محدوده فیزیک کلاسیک یا محدوده سرعتهای پایین تر از سرعت نور ، فضا و زمان دو کمیت مطلق و پایا هستند، اما در سرعتهای نزدیک به سرعت نور ، این کمیتها مطلق بودن خود را از دست داده و نسبت به سرعت ناظر متغیر خواهند بود. بنابراین اگر فاصله بین دو نقطه در یک چارچوب مرجع برابر l باشد، این فاصله در چارچوب دیگر که نسبت به اولی دارای حرکت با سرعتی نزدیک سرعت نور است، همان l نخواهد بود و مقداری کمتر خواهد داشت. این پدیده را اصطلاحا انقباض طول یا انقباض فضا می‌گویند.

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

🔺آرامگاه مریم میرزاخانی

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد بعشق ..‌‌...


💎 @HIGGS_FIELD

مردم تفکر نمیکنند ، تکرار میکنند .
تحلیل نمیکنند ، نشخوار میکنند .
هضم نمیکنند ، کپی می‌کنند...

▫️استیو تولتز

Join us| خیام و فلسفه
@khyyampoetry

دانشمندان در کنار دلتا، کدام گونه‌های کرونا را تحت نظر دارند؟


پارت اول
https://t.me/higgs_journals/856

پارت دوم

https://t.me/higgs_journals/857

نشانه‌های درگیری ریه در مبتلایان به ویروس #کرونا

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

گاهی اوقات به نظر می رسد آب قوانین فیزیک را زیر پا می گذارد ، با وجود تلاش گرانش یا حتی فشار اجسام سنگین برای شکستن کشش سطحی آن.

این قدرت کشش سطحی است ، ویژگی ای که باعث می شود لایه بیرونی آب (و برخی مایعات دیگر) مانند یک غشای انعطاف پذیر عمل کند. کشش سطحی به این دلیل بوجود می آید که مولکول های آب به راحتی با یکدیگر پیوند می خورند. به دلیل پیوندهای ضعیفی که بین آنها وجود دارد ، مولکول های سطح از درون نیز با مولکول های زیر خود ، کشش داخلی را تجربه می کنند و آب به هم می چسبد تا زمانی که نیروهایی که آنها را از هم جدا می کند از قدرت پیوندهای ضعیف پیشی گرفته و سطح را بشکافد.


→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

• ستون های نور

ستون نور نوع نادری از پدیده ی هالو (هاله ) است که در اثر بازتاب نور از کریستال های یخی بی شمار معلق در اتمسفر زمین به وجود می آید. این پدیده معمولا زمانی قابل مشاهده است که هوا بسیار سرد باشد.

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

محاسبه رابطه انقباض طولی

فرض کنید در چارچوب مرجع S' که ساکن است، خط کشی به طول l' وجود دارد. یک چشمه نور به انتهای این خط کش وصل می‌‌کنیم. فرض کنید مدت زمان لازم برای اینکه نور از چشمه تا انتهای آینه‌ای که در انتهای دیگر خط کش قرار دارد، رفته و برگردد، یعنی یک حرکت رفت و برگشت در طول خط کش انجام دهد، برابر 't∆ می‌‌باشد. بنابراین می‌‌توان رابطه :

t'=2 l'  /C را نوشت که در آن C سرعت نور است. به دلیل اینکه چارچوب مرجع S' ساکن است، لذا این فاصله ، یعنی نقطه خروج و نقطه بازگشت نور را طول ویژه می‌‌گویند.

حال چارچوب دیگر S را در نظر بگیرید که در آن همان وضیعت برقرار است، یعنی یک خط کش به طول l و یک چشمه نور در یک سر آن و آینه‌ای در انتهای دیگر آن است. در این چارچوب خط کش با سرعت u در حال حرکت است. فرض کنید طول خط کش در چارچوب S برابر l بوده و فاصله زمانی انتقال نور از چشمه به آینه برابر t_1∆ اندازه گیری شده باشد. در این مدت خط کش همراه با چشمه و آینه متصل به آن مسافت u∆t_1 را طی می‌‌کند. بنابراین اگر کل طول مسیر را برابر d فرض کنیم، در این صورت d=l+u∆t_1 خواهد بود.

از طرف دیگر ، بر اساس اصول نسبیت خاص می‌‌دانیم که همواره سرعت نور مستقل از حرکت چارچوبهای مرجع بوده و مقداری ثابت است. بنابراین باید داشته باشیم:

d = C t1

اگر زمان لازم برای برگشت نور از آینه به چشمه را نیز برابر t_2∆ فرض کنیم، در این صورت می‌‌توانیم  :

t2 = 1 /C + u
 را محاسبه کنیم و لذا زمان کل رفت و برگشت برابر با مجموع این دو مقدار خواهد بود. یعنی

t = 2l / C ( 1- u²/C²)



اما از طرف دیگر می‌‌دانیم که زمان مستقل از حرکت چارچوبهای مرجع نبوده و همواره اتساع زمانی خواهیم داشت و لذا بین دو مقدار t∆ و 't∆ رابطه اتساع زمانی برقرار است. بنابراین بعد از اندکی محاسبه ریاضی ساده ، می‌‌توانیم رابطه بین فاصله مکانی دو رویداد را در دو چارچوب مرجع به صورت زیر بنویسیم:
t = t'✓1 - u²/c²


→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

‍ ◾️رد رابطه علیتی در #درهم_تنیدگی_کوانتومی

به نظر می رسد شگفتی های مکانیک کوانتومی، پایانی ندارد و هر روز باید منتظر کشفیات و نتایج هیجان انگیز آنها در این حوزه باشیم. یکی از جنجالی ترین بحث های تاریخ کوانتوم، مربوط به رد یا قبول روابط علیتی درهم تنیدگی کوانتومی است. موضوعی که دانشمندان سه روز پیش در مقاله ای در ژورنال Science Advances، نتایج جالبی در مورد آن گزارش کرده اند.
دانشمندان در پژوهشی جدید، نشان دادند کائنات، بسیار عجیب تر از چیزی است که تصور می شد. در سال ۲۰۱۵ و پس از دهه ها پژوهش، آزمایش ها نشان داند که اشیای دور و درهم تنیده می توانند از طریق چیزی که اینشتین آن را حرکت شبح وار نامیده بود، با یکدیگر برهمکنش کنند، اما حالا این آزمایش جدید نشان می دهد که گیتی، حتی عجیب تر از این است چرا که اشیای درهم تنیده، برخلاف تصور ما، علت رفتار یکدیگر نیستند و در واقع روابط علیتی درهم تنیدگی کوانتومی وجود ندارند.
طبیعتا ما در روابط علیتی، می توانیم علت را از معلول تشخیص دهیم. فرض کنید در یک اتاق تاریک هستید و یک نفر، کلید لامپ را خاموش و روشن می کند. ما با شهود خود می توانیم یک مدل علیتی ساده را تصور کنیم: کلید، علتی است که لامپ (معلول) روشن یا خاموش شود.
اگر دو نور را درهم تنیده کنیم، به صورت تصادفی، خاموش و روشن خواهند شد، بدون توجه به اینکه چقدر از یکدیگر دور هستند. توضیح اینشتین برای این اثر اسرارآمیز این بود که باید یک کلید مخفی وجود داشته باشد که علت نورهای درهم تنیده است. سال گذشته دانشمندان در آزمایشی lربوط به  جمله ی تاریخی اینشتین رد شد! خدا تاس می اندازد، ثابت کردند که این دید اینشتین به جهان، غلط است. پژوهش ها برای فهمیدن اینکه درهم تنیدگی واقعا چگونه کار می کند، هنوز ادامه دارد و یکی از مشهورترین پاسخ هایی که به این سوال داده شده، می گوید اشیای در هم تنیده می توانند به طور همزمان و فراتر از سرعت جهانی نور بر یکدیگر تاثیر بگذارند. در این آزمایش جدید، دانشمندان دریافتند که حتی این پاسخ هم غلط است! در واقع با رد این پاسخ، فعلا پاسخ دقیق دیگری برای توضیح درهم تنیدگی نداریم!
در این آزمایش، دانشمندان از دو فوتون درهم تنیده (مانند دو لامپ درهم تنیده) استفاده کردند و به کمک آنها دو آزمایش انجام دادند. در آزمایش اول، آنها خودشان سوییچ نور را روشن/خاموش کردند تا فرضیه ی علیتی را بیازمایند. در آزمایش دوم، آنها یک نامساوی جدید را (نظریه ی رافائل چاوز) آزمایش کردند که نشان می دهد علیت ناموضعی نمی تواند درهم تنیدگی کوانتومی را توضیح دهد. دانشمندان این پژوهش می گویند:
ما چندین دهه برای اینکه ثابت کنیم اینشتین، (روابط علیتی درهم تنیدگی کوانتومی) اشتباه می کند و همچنین برای جستجوی مدل های توسعه یافته ی حرکت شبح وار او صرف کرده ایم. نتیجه ای که حالا بدست آورده ایم می گوید: هنوز مکانیسم دقیقی برای توضیح درهم تنیدگی وجود ندارد.
http://phys.org/news/2016-08-quantum-imply-instant-causation.html


→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group