برخی ایرادات وارد بر فضای مطلق نیوتون

مفهومی که توسط فضای مطلق توسط نیوتون مطرح شد همواره منتقدانی نیز داشت ، هوینگس و لایب نیتس و اسقف برکلی از معاصر نیوتون تا ماخ در سده نوزدهم و انیشتین در قرن بیستم.

- فضای مطلق صرفا وضعی من در آوردی است و هیچ چیزی را توضیح نمی دهد .

-هیچ راهی برای برای مشخص کردن فضای مطلق از میان رده‌ی نامتناهی چارچوب های لخت وجود ندارد.

-تصور چیزی که کنش دارد اما مورد کنش واقع نمی شود (فضای مطلق) با فهم علمی انسان در تعارض است.

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

‍ #اتر :

 در سدهٔ ۱۹ میلادی می‌پنداشتند واسطهٔ گسیل نور محیط با واسطه‌ای به نام اتر گوهر پنجم یا اتر است که فضا را پر می‌کند. امروزه این نظریه که برای انتشار پرتو الکترومغناطیس، وجود محیط اتری لازم است دیگر پذیرفتنی نیست. بر اساس این نظریه، نور آشوب اتر محسوب می‌شد که به موجب آن،[اتم|اتمهایش] به طرز خاصی مرتعش شده و موجب گسیل نور می‌شوند.
#نیوتن و #ماکسول معتقد به نظریه اتر بودند. تا سال ۱۸۶۵ نظریه شایسته و مناسبی به جز نظریهٔ اتر، برای انتشار نور تدوین نگردید ولی در آن سال ماکسول معادلات خود را ارائه کرد. بر اساس این نظریه، امواج الکترومغناطیس یا نور، با سرعت ثابتی در فضا گسیل می‌شوند و این سرعت ثابت را نسبت به یک ماده نامرئی به نام اتر که در سراسر گیتی و حتی در فضای تهی نیز وجود دارد سنجیدند. تحقیقات ماکسول نشان داد که نور انتشار یک موج الکترومغناطیسی است. ماکسول نظریه ریاضی بسیار جالبی پیش‌بینی کرد که تمام پدیده‌ها را، شامل نور، الکتریسیته و مغناطیس به یکدیگر مرتبط می‌ساخت. اما به رغم تمام موفقیت‌ها فیزیکدانان آن را برای توصیف خواص این محیط مرموز جهانی، آن چنان‌که محیط‌های مادی معمولی از قبیل گازها و مایعات و جامدات توصیف می‌شوند، غیرممکن و ناتوان یافتند و آنچه در این راه تلاش کردند به تضادهای شدیدی منجر شد.
تا سال‌های پایانی سده نوزدهم، دانشمندان می‌پنداشتند که فضا از این مادهٔ پیوسته و غیرقابل دیدن آکنده‌است. پرتوهای نور و سیگنال‌های رادیویی امواجی بودند درون اتر ، همچنان که صدا امواج گسیل شونده درون محیط مادی مانند هوا است. برای دستیابی به یک نظریه کامل، تنها کافی بود اندازه‌گیری‌های دقیقی از خواص فیزیکی اتر ، مانند خواص کشسانی یا الاستیکی آن انجام شود.
در اواخر سدهٔ نوزدهم به نظر رسید اگر اتر وجود داشته باشد، باید بتوان به گونه‌ای سرعت باد اتری را در اثر گردش زمین به دور خود و خورشید ،مشخص کرد.برای نمونه سرعت نور باید با آن ترکیب شود.
→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

‍ آیا “تک الکترون ویلر”در زمان سفر می کند؟
پارت¹
در اوایل دهه 1940، زمانی که ریچارد فاینمن هنوز دانشجوی دوره کارشناسی در دانشگاه پرینستون بود، تفسیر جدیدی درباره ماهیت پادماده ارائه داد. فاینمن هنگام تحقیق درباره الکترودینامیک کوانتومی (QED) متوجه شد که پادماده ای که با زمان به جلو حرکت می کند، از ماده معمولی که با زمان به عقب حرکت می کند، قابل تشخیص نیست.

اگر ما یک الکترون را در میدان الکتریکی به حرکت درآوریم، در جهتی، مثلا به طرف چپ حرکت می کند. اگر یک الکترون، با زمان به عقب می رفت، می بایستی به طرف راست حرکت کند. اما یک الکترون که به سمت راست حرکت کند، به نظر ما خواهد آمد که بار آن مثبت است، نه منفی. بنابراین، الکترونی که با زمان به عقب حرکت می کند، با پاد الکترونی که با زمان به جلو میرود، غیر قابل تشخیص است. ذراتی که با زمان به عقب میروند، تفسیر جدیدی از نمودارهای فاینمن* ارائه میکنند. فرض کنیم که یک الکترون و یک پادالکترون در حال برخورد داریم که انرژی انفجار گونه ای آزاد میکنند. اگر ما پیکان پاد الکترون را ، مثل آنکه با زمان به عقب میرود عوض کنیم، میتوانیم تفسیر جدیدی از این نمودار ارائه دهیم. در تفسیر جدید، یک الکترون با زمان به جلو میرود، یک فوتون انرژی آزاد میکند و همان الکترون با زمان به عقب میرود.
در واقع فاینمن نشان داد که تمام معادلات الکترودینامیک کوانتومی، چه تشریح کننده پادماده باشند که با زمان جلو میرود و چه ماده معمولی که با زمان به عقب میرود، یکسان هستند. این وضع عجیب موجب شد که نظریه ای به نمادی نا آشنا، از سوی جان ویلر از دانشگاه پرینستون پیشنهاد شود. به موجب این نظریه، تمام جهان درست از تنها یک الکترون ساخته شده است. زمانی که فاینمن در پرینستون دانشجو بود، روزی استاد راهنمای او، ویلر، با لحن مهیجی ادعا کرد که او اکنون میداند چرا همه الکترونها در جهان مانند هم هستند. ویلر پیشنهاد کرد که این موضوع را می توان به این طریق توضیح داد که همه الکترونها به این علت شبیه هم هستند که در واقع همه، همان الکترون هستند.
برای مثال، به تولد جهان در لحظه ی بیگ بنگ بیندیشیم. فرض کنیم که از آشفتگی و آتش بیگ بنگ، تنها یک الکترون بیرون آمده است. این الکترون، با زمان به جلو حرکت میکند. میلیاردها میلیارد سال میگذرد تا رویداد آسمانی دیگری، مانند نابودی جهان و پایان زمان فرا می رسد. این تجربه تکان دهنده، به نوبه خود، جهت الکترون را عوض میکند و آن را با زمان، به عقب میفرستد. زمانی که همین الکترون به بیگ بنگ بر میگردد، جهت آن یک بار دیگر تغییر میکند. الکترون به الکترونهای دیگر تقسیم نمیشود. الکترون بدون تغییر میماند و مثل توپ پینگ پنگ، بین لحظه بیگ بنگ و پایان جهان گذر میکند. حالا هر کسی که در قرن بیستم، بین بیگ بنگ و روز پایان جهان نشسته است، به وجود تعداد زیادی الکترون و پادالکترون پی خواهد برد.

آیا “تک الکترون ویلر”در زمان سفر می کند؟
پارت²

‍ در واقع، ما میتوانیم فرض کنیم که الکترون آنقدر به عقب و جلو ( آینده و گذشته) حرکت کرده است که زمان کافی برای اینکه جمع کل الکترونهای جهان را ایجاد کند داشته است. (البته، یک جسم که به عقب و جلو در فضا حرکت میکند، نمیتواند بیش از یک کپی از خود بیافریند. اما جسمی که در زمان به جلو و عقب میرود، میتواند کپی هایی از خود داشته باشد. به عنوان مثال فرض کنید که شما به گذشته باز میگردید، در این صورت دو تصویر از شما وجود دارد. شمای در گذشته و شمای حال که به گذشته رفته اید! در اصل، این اثر رفت و آمد در زمان، میتواند به دفعات اختیاری تکرار شود. به این ترتیب تعداد بینهایتی از کپی های واقعی در زمان حال آفریده میشود.)
اگر این نظریه درست باشد، به آن معناست که الکترونهایی که در بدنهای ما وجود دارند، همان الکترونها هستند با تنها این تفاوت که الکترونهای من میلیاردها سال قدیمیتر از الکترونهای شما هستند. همچنین به توضیح این اصل بنیادی شیمی کمک میکند: همه الکترونها مشابه یکدیگرند. آیا نظریه تک-الکترون ویلر، وجود همه مواد را در جهان توضیح میدهد؟ آیا ماده میتواند با زمان به عقب رود و پاد ماده شود؟ پاسخ به این سوالها به صورت ظاهری مثبت است. اما طبق نظریه الکترودینامیک کوانتومی، هیچ آزمایشی نمیتوان انجام داد که بتواند ماده را که با زمان به عقب میرود، از پادماده ای که با زمان به جلو میرود، تشخیص دهد. بنابراین، هیچ اطلاع قابل استفاده ای را نمی توان در زمان به عقب فرستاد و این امر، امکان مسافرت در زمان را از بین میبرد. اگر ما پاد ماده می بینیم که در فضا معلق است، ممکن است از آینده رسیده باشد ولی نمیتوانیم از آن، برای فرستادن سیگنال به زمان گذشته استفاده کنیم.
*نمودار فاینمن نوعی نمودار است که از طریق چهار بعد مسیر حرکت ذرات بنیادی را نشان می‌دهد و نخستین بار توسط ریچارد فاینمن فیزیک‌دان آمریکایی استفاده شد.
منبع: Beyond EINSTIN & Thompson, Oxsford University Press

آیا “تک الکترون ویلر”در زمان سفر می کند؟

پارت اول
https://t.me/higgs_field/4084
پارت دوم
https://t.me/higgs_field/4085

#همبستگی

#پروفایل
طرح از ساناز باقری

پتانسیل گرانشی ، که بعلت چین خوردگی فضا-زمان پیرامون اجرام حاصل می گردد ، چقدر می تواند نیرومند باشد؟

کلیپ را ببینید.

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

در دانش باستانی و قرون وسطایی #اثیر (یونانی باستان: αἰθήρ) یا اتر یا عنصر پنجم ( quintessence) جوهری است که گیتی را فرای مرزهای زمینی (بر فراز کرهٔ هوا) پر می‌کند و عناصر چهارگانه (آب، هوا، خاک و آتش) را در کنار هم نگه داشته‌است. از مفهوم اثیر در نظریه‌های بسیاری برای توضیح پدیده‌های طبیعی استفاده شده‌است. تا قبل از سال 1900 تصور می شد که امواج نور و امواج الکترومغناطیسی در #اتر (اثیر) منتشر می شوند اما بعد ها آزمایش مایکلسون-مورلی برای همیشه اثر را از صحنه ی فیزیک کنار زد و فضا-زمان انیشتین جایگزین آن شد .

#مــیدان_هــیگــز

t.me/higgs_field

- مدتی چنین می نمود که اتر ماکسول میتواند فضای مطلق نیوتونی را توضیح دهد. و جوابی به اشکالات مطروح به فضای مطلق را بدهد .میدانیم در الکترومغناطیس ماکسول ثابت C مطرح است که یک بعد سرعت دارد. و تعریف اصلی آن نسبت یکای‌ بار الکترواستاتیکی بر یکای‌بار الکتروداینامیکی است.
به راحتی میتوان آنرا در آزمایشگاهی که در آن بار و جریان دخالت دارند ، مطرح کرد.علاوه بر این ماکسول پیش بینی کرد اختلال میدان الکترومغناطیسی در خلا با همین سرعت C پیش می رود. چیزی که سبب حیرت ماکسول بود برابری سرعت امواج الکترومغناطیسی پیش بینی شده توسط ماکسول با سرعت نور در خلا بود‌ و از همین رو ماکسول فورا حدس زد که‌ نور موج الکترومغناطیسی است. در آنزمان ماکسول برای اینکه محیطی برای چنین امواجی معرفی معرفی کند ، دست به دامن #اتر شد.
معادلات الکترومغناطیس خلل ناپذیر اما مفهوم اتر توسط انیشتین نابود و با فضازمان جایگزین شد.

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

▪در معادلات ماکسول سرعت نور وابسته به ثابت گذردهی خلاء و ثابت تراوایی مغناطیسی است .
c=300,000 km/s

نمایش : عالم
با هنرمندی: photon فوتون و electron الکترون

نمایش آذرخش و رنگین کمان در یک قاب ، یکی نور مرئی حوزه فوتونیک و دیگری تخلیه الکترون ها حوزه الکترونیک
شگفت زده شوید ، تعجب کنید و با شور و هیجان بدنبال درک مکانیزم زیبای عالم هستی باشید .
بقول زنده یاد کارل #سیگن :

ما راهی برای مشاهده و درک عالم توسط خودش هستیم .

- الکترون ها بواسطه فوتون ها که اغتشاش میدان الکترومغناطیسی هستند انرژی را جذب یا گسیل می دهند .

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

‍ شبیه‌سازی قدیمی ناسا از دنیای پیچیده اطراف یک سیاهچاله


شبیه سازی از یک سیاهچاله چگونگی انحنای فضا-زمان بر اثر گرانش عظیم آن را نشان می‌دهد.

در این تصویر شبیه‌سازی شده، ماده در ساختاری داغ و باریک به نام قرص برافزایشی جمع می‌شود. گرانش بسیار زیاد سیاهچاله، نور منتشر شده توسط بخش‌های مختلف قرص را منحرف می‌کند و شکل آن را تغییر می‌دهد.
از نمای پهلو سمت چپ سیاهچاله روشن‌تر از سمت راست آن به نظر می‌رسد. زیرا گاز درخشان در سمت چپ دیسک آنقدر سریع به سمت ما حرکت می‌کند که با توجه به تاثیرات نسبیت انیشتین، روشنایی این قسمت افزایش میابد. برعکس، در سمت راست، به علت دور شدن ماده از ما، روشنایی کمتر است. این عدم تقارن زمانی از بین می‌رود که دیسک را از رو به رو ببینیم؛ زیرا در این حالت هیچ بخشی از ماده قرص برافزایشی در جهت دید ما نیستند.

با نزدیک‌تر شدن به سیاهچاله، خم شدن نور بر اثر گرانش زیادتر می‌شود و به حدی می‌رسد که ما می‌توانیم بخش زیرین سیاهچاله را با حلقه نوری که محدوده آن را مشخص کرده است، ببینیم. این حلقه «حلقه فوتون» یا «کره فوتون» نام دارد که به دورسیاهچاله قرار گرفته است و حلقه‌ها به تدریج کم‌ نورتر و نازک‌تر می‌شود.
از آنجا که سیاهچاله شبیه‌سازی شده در این مدل کروی است، حلقه فوتون از هر زاویه دیدی، به شکل دایره است. در داخل حلقه فوتون سایه سیاهچاله دیده می‌شود که تقریبا دو برابر افق رویداد است؛ فاصله‌ای از سیاهچاله که نمی‌توان از آن فرار کرد.
جرمی اشنمن (Jeremy Schnittman) که این تصویرسازی را با کمک نرم‌افزارهایی خاص در مرکز پروازهای فضایی گودارد ناسا انجام داده است، توضیح می‌دهد: «این شبیه‌سازی‌ها به ما کمک می‌کند تا منظور انیشتین از انحراف فضا-زمان بر اثر گرانش را به خوبی بفهمیم. تا همین اواخر این تصویرسازی‌ها محدود به تخیل و کامپیوتر بود. من هرگز فکر نمی‌کردم که یک سیاهچاله واقعی دیده شود.»

در آوریل ۲۰۱۹ دانشمندان با کمک تلسکوپ افق رویداد که مجموعه‌ای از تلسکوپ‌های رادیویی در سراسر جهان است، نخستین تصویر از سیاهچاله مرکزی کهکشان M87 را ثبت کردند.


منبع:
https://www.nasa.gov/feature/goddard/2019/nasa-visualization-shows-a-black-hole-s-warped-world

- قرص پرآشوب گاز پیرامون سیاهچاله که تقریبا از لبه دیده می‌شود، نمایی دو-کوهانه پیدا کرده است. کشش گرانشی بی‌اندازه‌ی سیاهچاله مسیر نوری که از بخش‌های گوناگون قرص می‌آید را تغییر داده و چنین تصویر پیچیده‌ای درست کرده. ولی این که ما دقیقا چه می‌بینیم، بستگی به زاویه‌ی دید ما از سیاهچاله و قرصش دارد. بیشترین اعوجاج و دگرگونی زمانی رخ می‌دهد که ما این سامانه را تقریبا از لبه ببینیم..!!

→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

◾️با نزدیک‌تر شدن به سیاهچاله، خم شدن نور بر اثر گرانش زیادتر می‌شود و به حدی می‌رسد که ما می‌توانیم بخش زیرین سیاهچاله را با حلقه نوری که محدوده آن را مشخص کرده است، ببینیم. این حلقه «حلقه فوتون» یا «کره فوتون» نام دارد که به دورسیاهچاله قرار گرفته است و حلقه‌ها به تدریج کم‌ نورتر و نازک‌تر می‌شود.
از آنجا که سیاهچاله شبیه‌سازی شده در این مدل کروی است، حلقه فوتون از هر زاویه دیدی، به شکل دایره است. در داخل حلقه فوتون سایه سیاهچاله دیده می‌شود که تقریبا دو برابر افق رویداد است؛ فاصله‌ای از سیاهچاله که نمی‌توان از آن فرار کرد.
جرمی اشنمن (Jeremy Schnittman) که این تصویرسازی را با کمک نرم‌افزارهایی خاص در مرکز پروازهای فضایی گودارد ناسا انجام داده است، توضیح می‌دهد: «این شبیه‌سازی‌ها به ما کمک می‌کند تا منظور انیشتین از انحراف فضا-زمان بر اثر گرانش را به خوبی بفهمیم. تا همین اواخر این تصویرسازی‌ها محدود به تخیل و کامپیوتر بود. من هرگز فکر نمی‌کردم که یک سیاهچاله واقعی دیده شود.»


کانال میدان هیگز

t.me/higgs_field

ویدیوی بالا را ببینید ، سابقا ازین دست ویدیو های جعلی در کانال قرار دادیم . عنوان #جعلی چندان مناسب چنین طراحی های سطحی ای نیست . نوعی #کلاهبرداری در جریان است.
چنل هایی در یوتیوب که در حال بیزینس تبلیغات هستند ، برای افزایش درآمد دست به ساخت چنین تبلیغاتی می زنند و هرگز به هیچ چیز جز درآمد چنل وفادار نبوده و نیستند.

در سیستمی که انرژی پایسته است یعنی نه بوجود می آید و نه از بین میرود. انرژی تبدیل می شود برای مثال در ژنراتور ها انرژی مکانیکی تبدیل به الکتریکی می شود . سیم پیچی که هسته‌ی آهنی دارد خطوط میدان مغناطیسی را قطع کرده و جریان الکتریکی تولید می کند .

روایت فوق ساز و کار یک ژنراتور معمولی است و روش استاندارد تبدیل انرژی مکانیکی به الکتریکی است.

اما روش ویدئوی بالا علاوه بر ابهام شدیدا خنده آور است. جریان الکتریسیته (و نه الکتریسیته ساکن) در اطراف خود میدان مغناطیسی تولید می کند . عکس این ماجرا نیز درست است .حرکت سیم پیچ در میدان مغناطیسی (یا میدان متغییر مغناطیسی)سبب افزایش پتانسیل الکترون ها و جریان الکتریکی میشود .

t.me/higgs_field

اين ويدئو زيبا از يك ژيروسكوپ دا ببينيد

#spining

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

ژیروسکوپ

نقش تکانه زاویه ای angular momentumمحور چرخان spinning در ثبات و پایداری

#ژیرسکوپ

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

یک عکس بسیار زیبا از پدیده هواتاب
توسط آقای پیتر هورزلک

هواتاب ( Airglow) : (که به آن شب‌تاب نیز گفته می‌شود) به پدیده انتشار ضعیف نور توسط جو سیاره گفته می‌شود. در مورد جو زمین، این پدیده نوری باعث می‌شود که آسمان شب هرگز به طور کامل تاریک نباشد، حتی پس از آنکه تأثیرات نور ستارگان و تابش نور خورشید از دورترین ناحیه برداشته شود.


→JOIN US←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

‍ #inertia #mass #energy
✓ #هم‌ارزی جرم و انرژی

جرم نیوتونی را اغلب به شکل مبهمی «مقدار ماده» تصور می‌کردند، در نتیجه پایستگی جرم با پایستگی ماده یکسان گرفته می‌شد. اما پایستگی جرم نسبیتی، یعنی ثابت بودن مقدار جرم لختی کل، پدیده‌ی کاملاً متفاوتی را بیان می‌کند.

به این دلیل که جرم نسبیتی وابسته به سرعت است، پایستگی آن بیشتر شبیه پایستگی کلاسیک انرژی جنبشی در برخوردهای کاملاً کشسان است، با این تفاوت که پایستگی جرم نسبیتی در تمام برخوردها مفروض گرفته می‌شود.
بنابراین ثابت بودن مقدار جرم لختی کل پیش و پس از یک برخورد را، بیان‌کننده‌ی پایستگی انرژی کل دانست و در ضمن فرض کرد که انرژی کل هر ذره مضربی است از جرم لختی آن. این مضرب نیز برابر با مجذور سرعت نور است.

در حقیقت در سراسر فیزیک نسبیتی به شواهدی برمی‌خوریم که هم‌ارزی جرم و انرژی را براساس رابطه‌ی زیر نشان می‌دهند،
E=m c²
(انرژی برابر است با جرم ضرب در مجذور سرعت نور)

به عنوان یک مثال فرض کنید دو ذره در دمای اتاق برخوردی ناکشسان می‌کنند و یک دوتایی ساکن تشکیل می‌دهند. این دوتایی، ΔE واحد انرزی گرمایی از دست می‌دهد و به دمای اتاق می‌رسد. بنابر پایستگی انرژی، ΔE برابر با انرژی جنبشی اولیه‌ی ذرات است؛ اما از طرفی بنابر پایستگی جرم، درست بعد از برخورد، جرم دوتایی به اندازه‌ی ΔE/c² (تغییر انرژی تقسیم بر مجذور سرعت نور) از جرم سکون آن در دمای اتاق بیشتر است. در نتیجه انرژی گرمایی هم طبق رابطه‌ی (E=mc²) در جرم سهیم است.

به همین صورت می‌توان دید که کار انجام شده توسط یک نیروی نسبیتی بر روی یک ذره نیز در جرم ذره سهیم می‌شود.

یکی از مهم‌ترین خواص انرژی تبدیل‌پذیری آن به انواع مختلف انرژی است و در رابطه‌ی E=mc^2 این ادعا به طور ضمنی نهفته است که تمام جرم یک ذره می‌تواند به انرژی قابل استفاده تبدیل شود.

بنابر فرض انیشتین، هر شکلی از انرژی دارای جرمی معادل است:

← اگر همه‌ی جرم‌ها گرانش ایجاد کنند و از آن اثر بپذیرند، باید انتظار داشته باشیم که حتی (انرژی) میدان الکترومغناطیسی هم جاذبه‌ی گرانشی وارد کند، و برعکس، نور در اثر گرانش خم شود.

← باید انتظار داشته باشیم که میدان گرانشی خود تولید گرانش کند.

← تابشی که خورشید در فضا می‌پراکند معادل با بیش از چهار میلیون تن جرم در ثانیه است! تابشی که جرم و سرعت دارد، باید تکانه هم داشته باشد. بنابراین این تابش سهم کوچکی در انحراف دُم ستارگان دنباله‌داری که از خورشید دور می‌شوند دارد.

← اجسام کشیده شده یا فشرده شده به واسطه‌ی انرژی کشسانی ذخیره شده در آن‌ها جرمشان اندکی بیشتر است.

← جرم کل مؤلفه‌های جدا از هم یک هسته‌ی اتمی پایدار همواره از جرم هسته بیشتر است. زیرا برای شکستن هسته باید به آن انرژی (یعنی جرم) داد.



✓منبع: نسبیت عام و خاص و کیهانشناختی، نوشته‌ی ولفگانگ ریندلر، ترجمه‌ی رضا منصوری و حسین معصومی همدانی

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

تایید نسبیت عمومی و ثبت رویدادهای پشت سیاهچاله


-میدان گرانشی سیاهچاله، فضازمان را پیرامونش می پیچاند . اکنون میدان مغناطیسی پیرامون سیاهچاله را تصور کنید که همراه با فضازمان توسط سیاهچاله پیچ میخورد. قرص برافزایشی accretion disk مثال جالب همین امر است. در واقع قرص برافزایشی یک دیسک دو بعدی ست اما پیچ خوردن یا خمیدگی ژئودزیک فضازمانی باعث شده ما همزمان هم نمای لبه ی قرص برافزایشی و هم داخل صفحه این قرص را ببینیم. دلیل دیدن رویداد پشت سیاهچاله نیز همین امر است.

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group