✓ تصویر ثبت شده با "تلسکوپ فضایی هابل"، دو کهکشان بزرگ را نشان می‌دهد که در فاصله ۳۵۰ میلیون سال نوری از زمین واقع شده‌اند.

به نقل از ناساهابل، تصویری که با "تلسکوپ فضایی هابل"(Hubble Space Telescope) به ثبت رسیده است، دو کهکشان بزرگ را به نمایش می‌گذارد.

کهکشانی که در سمت چپ تصویر دیده می‌شود، یک "کهکشان عدسی"(lenticular galaxy) است و "۲MASX J۰۳۱۹۳۷۴۳+۴۱۳۷۵۸۰" نام دارد. کهکشان سمت راست، یک "کهکشان مارپیچی"(spiral galaxy) است و نام ساده‌تری دارد. این کهکشان با نام "UGC ۲۶۶۵" شناخته می‌شود.

هر دو کهکشان تقریبا در فاصله ۳۵۰ میلیون سال نوری از زمین قرار گرفته‌اند و بخشی از خوشه بزرگ کهکشانی موسوم به "خوشه برساووش"(Perseus cluster) را شکل می‌دهند.

https://www.nasa.gov/image-feature/goddard/2021/hubble-glimpses-a-galactic-duo

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

مسافران سرگردان

در این ویدیوکه با صدای کارل سیگن میباشد تلفیقی از تصاویر واقعی و تصویرسازی فضایی را مشاهده خواهیدکرد که بر طبق آن بشر حداقل منظومۀ شمسی را بطور کامل جست‌وجو خواهدکرد

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

مقایسه اندازه سیاره کوچک ما با کوتوله ی زرد(خورشید)

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

توضیح عکس: امواج رادیویی فرستاده شده دست بشر تا کجای کهکشان راه شیری رسیده است؟ این محدوده چقدر میباشد؟ آیا این امواج را موجودات دیگری در کهکشان ما مشاهده کرده اند؟ این سوالات و از این دست سوالات همیشه ذهن بشر را درگیر خود کرده است. خوشبختانه یا شوربختانه این امواج تاکنون ۲۰۰ سال نوری از ما فاصله گرفته اند و تنها نکته مثبت درحرکت بودن آنها و بزرگ تر شدن حباب امواج رادیویی می باشد. نکته جالب این است که صفحهٔ ستاره‌ای کهکشان راه شیری درحدود 120 هزار سال نوری قطر دارد. آن نقطه زرد رنگ کوچک امواج رادیویی ارسالی انسان می باشد.

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

نقطه آبی کمرنگ 🌏

به یاد کارل سیگن و همه کسانی که نیستند اما در قلبمان زندەاند...
#پیشنهادی

→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

‍ ‍ #نوترینو:
اسرارآمیزترین و عجیب‌ترین ذره‌ی بنیادی شناخته شده
#پارت³
نوترینو از عجیب‌ترین و اسرارآمیزترین فرمیون‌های بنیادی از ۱۲ ذره‌ی بنیادی کشف شده تا به‌امروز، در کیهان هستند.




هرچند این کشف تنها یک اثر اپتیکی بود، این تردید را به وجود آورد که سرعت یک فوتون مجزا به چند روش می‌تواند از سرعت نور بیشتر شود. نتایج این بررسی‌ها نشان داد که حتی یک فوتون مجزا که واحد پایه‌ی نور است همانند سرعت فاز، امواج الکترومغناطیس محدود به سرعت نور است. بر اساس نظریه‌ی نسبیت انیشتین، در سرعت فراتر از سرعت نور، جسم فرضی هم در حالت سکون و هم در حالت شتاب، تنها می‌تواند دارای یک جرم مجازی باشد. این جسم می‌تواند در فضایی حرکت کند که هنوز وجود ندارد. در حقیقت قادر است در یک فضای منفی و در یک زمان وارونه، حرکت کند و توالی زمانی‌اش از آینده به گذشته برود. به همین دلیل، بسیاری از دانشمندان معتقدند در صورتی که به سرعتی فراتر از سرعت نور برسیم، می‌توانیم با جهتی منفی در زمان حرکت کنیم.


دانشمندان تخمین می‌زنند که نوترینوها می‌توانند از قطعه‌ای از سرب به قطر ۱۰ تریلیون کیلومتر (سال نوری) عبور کنند بدون اینکه به یک اتم آن برخورد کنند. با این حال، این ذرات همه جا هستند؛ هرچند از وجودشان آگاه نیستیم اما میلیاردها عدد از این ذرات، هر ثانیه از بدن ما رد می‌شود. مسئله‌ی نوترینوی خورشیدی از اینجا منشا می‌گیرد که مقادیر نوترینوی رصد شده در خورشید، یک سوم مقداری بود که ما انتظارش را داشتیم. به همین دلیل یا درک ما از همجوشی هسته‌­ای ناقص است و یا مسئله‌ی­ مرموزی در مورد نوترینوها وجود داشت که ما از آن بی­ خبر بودیم. تقریبا همزمان با شروع رصد میزان نوترینوی خورشید، محققان کشف کردند که الکترون دو ذره‌ی خواهر با نام­‌های میون و تاو دارد که هر کدام یک پادذره‌ی نوترینو دارند.از کلیدی‌ترین فرآیندهایی که منجر به تولید انرژی عظیم ستارگان می‌شود، واکنش «واکنش زنجیره‌ای پروتون ـ پروتون» است.

به دام انداختن نوترینو‌ها بسیار مشکل است، در هر ثانیه میلیارد‌ها نوترینو از بدن ما عبور می‌کنند
این واکنش با شرکت چهار اتم هیدروژن آغاز می‌شود و به تولید یک اتم هلیوم و دو اتم هیدروژن می‌انجامد. گام اول از این واکنش چندمرحله‌ای، ترکیب دو هسته‌ی هیدروژن (یا دو پروتون) با یک هسته‌ی دوتریوم (متشکل از یک پروتون و یک نوترون)، که با تولید یک پوزیترون و یک نوترینو همراه است؛ پوزیترون، ذره‌ای هم‌جرم با الکترون اما با بار مثبت است. براساس مدل‌سازی‌های اخترشناسان از ساختار درونی خورشید، میزان شار دریافتی از نوترینوهای خورشیدی در زمین باید معادل هفتاد میلیارد نوترینو در هر ثانیه از هر سانتیمتر مربع، باشد. در اواخر دهه‌ی ۱۹۶۰ فیزیک‌دانان آمریکایی، ریموند دیویس و جان باکال، آشکارساز بزرگی را برای سنجش شار نوترینوهای دریافتی از خورشید، ساختند.


این آشکارساز، دارای ۳۷۸ هزار لیتر ترکیب تتراکلرواتیلن بود که در عمق ۱۴۷۸ متری زمین، در معدن طلای هومستیک واقع در ایالت داکوتای شمالی، مستقر شده بودند. دلیل استقرار آشکارساز در عمق زمین این بود که تاثیر پرتوهای مزاحم کیهانی و سایر نویزهای پس‌زمینه به حداقل برسد.
→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

#مدل_استاندارد
#پارت¹
همه طبیعت از مجموعه مولفه - ذرات بنیادی - سرچشمه می گیرد که تنها با چند روش مختلف با یکدیگر تعامل دارند. در دهه 1970 ، فیزیکدانان مجموعه ای از معادلات را برای توصیف این ذرات و فعل و انفعالات ایجاد کردند. این معادلات با هم یک نظریه مختصر را تشکیل دادند که اکنون به عنوان مدل استاندارد فیزیک ذرات شناخته می شود.
مدل استاندارد تلاش دارد پازل هستی را کامل کند اما چند قطعه پازل را از دست داده است (برای مثال ذرات فرضی که ماده تاریک را تشکیل می دهند ، یا آنهایی که نیروی جاذبه را منتقل می کنند و توضیحی برای جرم نوترینوها وجود ندارد) ، اما تقریباً از همه سایر مدل های مشابه ، مدل استاندارد چارچوبی ست که بهترین درک ما از نظم اساسی طبیعت را دربرمی گیرد ، جدول استاندارد ذرات بنیادین هنوز فاقد مدل منسجم است. اکثر تلاش ها بسیار ساده است ، یا ارتباطات مهم را نادیده می گیرند یا بهم ریخته و طاقت فرسا هستند.

←همچنین بخوانید
→ @higgs_field

#مدل_استاندارد
#پارت²

← مدل استاندارد بینشی در مورد روابط بین ذرات ارائه نمی دهد. ذرات حامل نیرو (یعنی فوتون که نیروی الکترومغناطیسی را منتقل می کند ؛ بوزونهای W و Z که نیروی ضعیف را منتقل می کنند و گلوئونها که نیروی قوی را منتقل می کنند) در همان بخشی قرار می گیرند که ذرات ماده ساز هستند. به کوارک ها ، الکترون ها و لیپتون ها نگاه کنید.
بعلاوه ، خصوصیات کلیدی مانند "رنگ" کنار گذاشته می شوند.
در حالی که این چینش به دلایلی که در زیر توضیح داده شده است به درستی بر مرکزیت بوزون هیگز - پایه اصلی مدل استاندارد تأکید می کند - هیگز در کنار فوتون و گلوئون قرار می گیرد ، حتی اگر در واقع هیگز بر روی این ذرات تأثیر نمی گذارد. و ربع های دایره گمراه کننده هستند - به عنوان مثال ، این بدان معنی است که فوتون فقط ذرات را لمس می کند ، که اینگونه نیست.

→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

در مدل استاندارد تنها سه نیروی بنیادین توصیف می شود .

✓ weak force
✓ electromagnetic force
✓ strong force

از طرفی تکلیف گرانش کاملا مشخص نیست .
مطابق نسبیت عام گرانش را خاصیت فضا زمان در نظر می گیریم و تلاش داریم گرانش کوانتومی را بر اساس نسبیت عام تئوریزه کنیم که تا امروز جز ناتوانی سهم دیگری نداشتیم.
البته انرژی / جرم پارتیکل ها در تصویر با اندازه آنها نشان داده شده است و تذکر دیگر بوزون ها نمایش داده نشده اند.

→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

#دانستنی نیاسانی

نیاسانی یا Atavism در زیست‌شناسی نوعی رجعت در فرایند تکامل است؛ بدین معنی که خصوصیاتی که نسل‌ها پیش محو شده بودند دوباره در برخی افراد نسل جدید از یک گونه ظاهر شوند.
صفات تکاملی که از نظر فنوتیپی از بین رفته‌اند، لزوماً از ارگانیسم DNA ناپدید نمی‌شوند. توالی ژن معمولاً باقی می‌ماند، اما در حالت غیرفعال است. چنین ژن بلااستفاده ای ممکن است در طول نسل‌های زیادی در ژنوم باقی بماند. تا زمانی که ژن دست نخورده باقی بماند، یک عیب در کنترل ژنتیکی سرکوب کننده ژن می‌تواند منجر به دوباره ظاهر شدن آن صفت شود. گاهی ظهور ژنهای خفته می‌تواند با تحریک مصنوعی صورت پذیرد.
نیاسانی در انسان مشاهده شده‌است، مانند نوزادانی که با دمهای وستیجیال متولد شده‌اند. نیاسانی همچنین در انسانهایی که دندانهای بزرگی دارند، مانند دندانهای سایر پستانداران نخستین، قابل مشاهده است.
فراز تد

Quantum Computing
Part¹
https://t.me/higgs_journals/736
Part²
https://t.me/higgs_journals/737

#مدل_استاندارد
#پارت³

‍ یک رویکرد جدید

کریس کویگ ​​، فیزیکدان ذرات در آزمایشگاه ملی شتاب دهنده فرمی در ایلینوی ، دهه هاست که در فکر چگونگی تجسم مدل استاندارد است ، امیدوار است که یک نمایش بصری قدرتمندتر به افراد کمک کند تا با ذرات شناخته شده طبیعت آشنا شوند و آنها را به فکر فرو برد. در مورد چگونگی قرار گرفتن این ذرات در یک چارچوب نظری بزرگتر و کاملتر. نمایش بصری Quigg بیشتر نظم و ساختار اساسی مدل استاندارد را نشان می دهد. او طرح خود را نمایش "دو ساده" می نامد ، زیرا ذرات چپ دست و راست دست طبیعت هر یک یک ساده - تعمیم مثلث را تشکیل می دهند. ما طرح Quigg را به تصویب رسانده و متغیر های بیشتری را نمایش گذاشته ایم.


کوارک ها در پایین

ذرات ماده ساز (فرمیون ها) در دو نوع اصلی وجود دارد: لپتون و کوارک.
(توجه داشته باشید که برای هر نوع ذره ماده در طبیعت ، یک ذره ضد ماده نیز وجود دارد که دارای جرم یکسانی است اما از هر جهت دیگری مخالف است. همانطور که سایر تجسمات مدل استاندارد انجام داده است ، ما ضد ماده را حذف می کنیم ، که یک ماده جداگانه تشکیل می دهد ، ساده دو برابر شده است.)

بیایید با کوارک ها شروع کنیم ، به ویژه دو نوع کوارک که پروتون ها و نوترون های داخل هسته های اتمی را تشکیل می دهند. این کوارک های رو به بالا هستند که ⅔ واحد بار الکتریکی را در اختیار دارند و کوارک های پایین با بار الکتریکی ⅓.‌‌
Proton Charge = ⅔+⅔-⅓ → 1

کوارک های بالا و پایین می توانند بسته به چرخش در جهت عقربه های ساعت یا خلاف جهت عقربه های ساعت با توجه به جهت حرکت خود ، "چپ دست" یا "راست دست" باشند.‌‌

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

قصه فیزیک به روایت انیمیشن

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

انیمیشنی بی نظیر برای درک ابعاد کیهانی

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

#مدل_استاندارد
#پارت⁴

کوارک های چپ گرد و پایین می توانند از طریق برهم کنشی به نام نیروی ضعیف به یکدیگر تبدیل شوند. این اتفاق زمانی می افتد که کوارک ها ذره ای به نام بوزون W - یکی از حامل های نیروی ضعیف را با بار الکتریکی 1+ یا -1- مبادله کنند. این فعل و انفعالات ضعیف با خط نارنجی نشان داده می شوند.



به طرز عجیبی ، هیچ بوزون راست گرد در طبیعت وجود ندارد. این بدان معناست که کوارکهای راست بالا و پایین نمی توانند بوزونهای W را منتشر یا جذب کنند ، بنابراین به یکدیگر تبدیل نمی شوند.

←اسپین

→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

غنی‌سازی #اورانیوم عملی است که به‌واسطهٔ آن در یک تودهٔ اورانیوم طبیعی مقدار ایزوتوپ ۲۳۵U بیشتر و مقدار ایزوتوپ ۲۳۸U کم‌تر شود. غنی‌سازی اورانیوم یکی از مراحل چرخهٔ سوخت هسته‌ای است.

اورانیوم طبیعی (که به‌شکل اکسید اورانیوم است) شامل ۹۹٫۳٪ از ایزوتوپ ۲۳۸U و ۰٫۷٪ از ۲۳۵U است. ایزوتوپ ۲۳۵U اورانیوم قابل شکافت و مناسب برای #بمب‌ها و نیروگاه‌های هسته‌ای است.

۲۳۸U
باقی‌مانده را اورانیوم ضعیف‌شده می‌نامند و نوعی زباله اتمی است. به‌خاطر سختی زیاد و آتش‌گیری و ویژگی‌های دیگر، از آن در ساختن گلوله‌های ضد زره استفاده می‌کنند. اورانیوم ضعیف‌شده نیز هم‌چنان پرتوزا است.

انواع اورانیوم

✓«اورانیوم با غنای پایین» که میزان ۲۳۵U آن کم‌تر از ۲۰٪ ولی بیشتر از ۰/۷٪ است. سوخت بیشتر نیروگاه‌های هسته‌ای بین ۳ تا ۵ درصد ۲۳۵U است.

✓«اورانیوم با غنای بالا» که ۲۳۵U در آن بیشتر از ۲۰٪ و حتی در مواردی بیش از ۹۸٪ است و مناسب برای کاربردهای دارویی و نظامی و ساخت بمب‌های هسته‌ای است.


→JOIN US←
→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

Higgs boson how the particle was found‌‌

@abadisdic_bot


→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

زمین تخت نیست
واکسن کار میکند
انسان به ماه سفر کرده است
تغییر آب و هوا واقعی است
سیاه‌چاله ها وجود دارند
فرگشت حقیقت دارد.

علم حقیقت دارد، چه آن را باور کنید چه نکنید!


"نیل دگراس تایسون"

#نشر_دهید

.


" ما کی هستیم؟ در می‌یابیم که در کهکشان کوچکی از ستاره‌های یکنواخت زندگی می‌کنیم که در سیاره ای در گوشه‌ی فراموش شده‌ی جهان قرار دارد. جهانی که تعداد کهکشان‌های آن، از انسان‌ها بیشتر است."

~ کارل سیگن



🆔 @phys_Q

#مدل_استاندارد
#پارت⁵

رنگهای قوی (طعم) flavor

کوارک ها همچنین دارای نوعی شارژ به نام رنگ هستند. کوارک می تواند دارای رنگ قرمز ، سبز یا آبی باشد. رنگ کوارک آن را نسبت به نیروی قوی حساس می کند.

نیروی قوی کوارکها با رنگهای مختلف را بصورت ترکیبی از ذرات که سازنده پروتون ها و نوترون ها که بدون بار رنگی خالص اند به هم متصل می کند.
کوارک ها با جذب یا انتشار ذراتی به نام گلون ، حامل های نیروی قوی ، از یک رنگ به رنگ دیگر تبدیل می شوند. این فعل و انفعالات اضلاع مثلث را تشکیل می دهند. از آنجا که گلوئونها خود دارای بار رنگی هستند ، آنها دائماً با یکدیگر و همچنین با کوارک ها ارتباط برقرار می کنند. فعل و انفعالات بین گلونها مثلث را پر می کند.‌‌

🆔 @phys_Q

#پرسش
فرض می شود که یک الکترون یک ذره نقطه‌ای ست که ساختار ندارد. چرا دارای چپ گرد و راست گرد است؟ آیا این به معنای ساختار یا حجم الکترون است؟‌‌

پاسخ
https://t.me/phys_Q/4010


🆔 @phys_Q