نوترینو ، اسرارآمیزترین و عجیب‌ترین ذره‌ی بنیادی شناخته شده

نوترینو ( neutrino) ذره بنیادی است که از نظر الکتریکی خنثی بوده و به ندرت وارد برهمکنش می‌شود.نوترینو به معنی «کوچک خنثی»، معمولاً با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کند، از نظر الکتریکی خنثی بوده و قادر ‌است از درون مواد تقریباً بدون هیچ برهمکنشی عبور نماید. نوترینوها دارای جرم بسیار کوچک، اما غیر صفر هستند. نوترینو با حرف یونانی نمایش داده می‌شود.
از آنجایی که نوترینوها بار الکتریکی ندارند، تحت تأثیر نیروهای الکترومغناطیس قرار نمی‌گیرند. نوترینوها تنها تحت تأثیر نیروی هسته‌ای ضعیف که در مقایسه دارای برد بسیار کوتاه‌تری از نیروی الکترومغناطیس است، قرار می‌گیرند؛ لذا قادرند مسافت‌های بسیار طولانی را درون مواد بدون برهمکنش طی نمایند.
نوترینوها در ضمن واپاشی بتا، در واکنش‌های هسته‌ای مانند آنچه در خورشید یا راکتورهای اتمی رخ می‌دهند و هچنین در اثر برخورد پرتوهای کیهانی با اتم‌ها ایجاد می‌گردند.
سه نوع یا «طعم» نوترینو وجود دارد: الکترون نوترینو، میون نوترینو و تاو نوترینو.
همچنین هر یک از آن‌ها پادذره مربوط به خود به‌نام پادنوترینو دارند.

‍ نوترینو:
اسرارآمیزترین و عجیب‌ترین ذره‌ی بنیادی شناخته شده
#پارت¹
نوترینو از عجیب‌ترین و اسرارآمیزترین فرمیون‌های بنیادی از ۱۲ ذره‌ی بنیادی کشف شده تا به‌امروز، در کیهان هستند.


نوترینوها با سایر مواد واکنش‌پذیری بسیار کمی دارند و می‌توانند از بین ذرات به‌ راحتی عبور کنند. نوترینوها از سوی ستاره‌های دیگر در تمامی جهات ساطع می‌شوند و از یک سمت وارد سیاره‌ی زمین و از سمت دیگر بدون کوچک‌ترین مانعی، خارج می‌شوند. ایده‌ی نوترینو از زمانی به وجود آمد که ولفگانگ پائولی (Wolfgang Pauli) چاره‌ای برای حفظ قانون پایستگی انرژی در تولید ذرات بتا اندیشید. پائولی هنگامی که برای نخستین بار تئوری خود را ارائه داد، نوترون هنوز کشف نشده بود. ولفگانگ پائولی در سال 1930، برای نخستین بار این ذرات را پیش‌بینی کرده بود. در آن زمان آزمایش‌هایی که روی واپاشی هسته‌ای بتا انجام شده بود با قانون پایستگی انرژی و تکانه، تناقض داشت. او معتقد بود که در این آزمایش، ذره‌ای مرموز تولید می‌شود که بدون برهم‌کنش با دستگاه‌های آشکارساز، مقداری از انرژی و تکانه‌ی واکنش را با خود می‌برد.

نوترینو به‌ندرت وارد برهمکنش می‌شود و برخلاف تصور قبلی، اندکی جرم دارد
فردریک رینز (frederick reines) در زمینه‌ی تشعشات هسته‌ای و پرتوهای رادیواکتیو تحقیق می‌کرد که همین تحقیقات در سال ۱۹۵۶ منجر به کشف و اثبات وجود نوترینو شد. نوترینو یک ذره‌ی بنیادی و از نظر الکتریکی خنثی است و به‌ندرت وارد برهم‌کنش می‌شود. همین موضوع یکی از دلایلی است که این ذره، مدت‌های طولانی از نگاه دانشمندان دور بود. نوترینوها تقریبا نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کنند و قادرند از درون مواد بدون هیچ برهم‌کنشی عبور کنند. نوترینوها دارای جرم بسیار اندک و غیر صفر هستند. این ذرات شبح‌مانند، از آنجایی که بار الکتریکی ندارند، حتی تحت تاثیر جریان‌های مغناطیسی نیز قرار نمی‌گیرند و بدون هیچ اثری از میان قوی‌ترین میدان‌های مغناطیسی به‌راحتی عبور می‌کنند. این ذرات در فرآیندهایی همانند فعل و انفعالات هسته‌ای خورشید یا برخورد پرتوهای کیهانی شکل می‌گیرند.


بیشتر نوترینوهایی که از زمین عبور می‌کنند، بر اثر فرآیندهای خورشیدی به‌وجود می‌آیند و در هر ثانیه، از هر سانتی‌متر مربع زمین، حدود ۶۵ میلیارد نوترینوی خورشیدی عبور می‌کنند. در سال ۱۹۱۴، جیمز چادویک به مسئله‌ی ابهام‌آمیزی مربوط به انرژی حرکتی ذراتی که از مواد رادیواکتیو صادر می‌شوند برخورد کرد؛ ولی نتوانست به نتیجه‌ی خاصی دست پیدا کند. ولفگانگ پائولی در سال ۱۹۳۰ ، حتی قبل از کشف نوترون‌ ایده‌ی وجود نوترینو را مطرح کرد ولی نتوانست صحبت‌های خود را اثبات کند و معمای چادویک همچنان نامشخص باقی ماند تا اینکه در سال ۱۹۵۶ فردریک رینز به همراه کلاید کووان، توانست وجود نوترینوها را اثبات کند. فردریک رینز به دلیل کشف نوترینوها در سال ۱۹۹۵، موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد. اما اولین جایزه‌ی نوبل فیزیک در رابطه با نوترینوها، در سال ۱۹۸۸ به لیان لدرمن، ملوین شوارتز و جک اشتینبرگر، تعلق گرفته بود.



→JOIN US←
→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

نوع دیگر inverter

همانطور که می ببنید چارت این مدار با اپ امپ مشابه مدار اینورتر قبلی است. منتهی برای جریان های بالا باید طبقه خروجی از ترانزیستور قدرت استفاده کرد.
ترانسفور ماتور نقش افزاینده(ولتاژ) را دارد و از طرفی منحنی شارژ و دشارژ سلف بگونه ای است که در برابر افزایش و کاهش ناگهانی ولتاژ مقاومت می کند . این یعنی نگران اعوجاج شکل موج خروجی نباشید.
#op_amp
←مرتبط
→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

#پیوست
ترانزیستور قدرت 2N3442 صنعتی
High Power Industrial Transistor
NPN SILICON Power Transistor
Collector−Emitter Voltage: 140 V
Collector−Base Voltage: 160 V
Emitter−Base Voltage: 7.0 V
Collector Current − Continuous: 10 A
Collector Current − Peak: 15 A
Package: TO−204AA (TO−3)
DC Current Gain (hfe): min(20) | max(70)

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

بر پشت من از زمانه تو میاید
وز من همه کار نانکو میاید

جان عزم رحیل کرد و گفتم بمرو
گفتا چکنم خانه فرو میاید

#خیام

✓ بر پشت من از زمانه « تو » می آید

تو در پارسی به چم تابیدن (نخ) یا خم کردن است.

✓ وز من همه کار نا نکو می آید

کار نانکو با کار زشت متفاوت است.

✓ جان عزم رحیل کرد گفتم بمرو

✓گفتا چه کنم خانه فرو می آید

مرگم فرارسیده ولی می خواهم بمانم
شوربختانه نمی توانم، بدنم از هم فروپاشیده


اینطور که مشخص است خیام در سنین پیری این رباعی را سروده ست . بسیار شیرین .

همایون شجریان

🆔 @phys_Q

.
ربات پرندە Bionic swift توسط شرکت Festo شباهت بسیار زیادی به پرندگان واقعی دارد، پرهای آن از فوم انعطاف پذیری ساخته شده که شباهت زیادی به پرهای واقعی دارد.


→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

ستاره های نوترونی
→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

‍                       
‍ ‍ به منظور آشنایی با دغلبازی های نویسندگان کتاب های بی محتوای ضد علم بخشی از سلسله ادعاهای فون دنیکن را در اینجا می آوریم.

ادعاهای فون دانیکن:
#پارت³


10-مساحت قاعده هرم Khufu را اگر بر ارتفاعش دوبار تقسیم کنیم تناسب ریاضی Pi  را دارد.
(همانگونه که قبلا گفتیم ارتفاع هرم آنچیزی نیست که فون دانیکن ادعا کرده.برفرض که اصلا این تناسب وجود داشته باشد.
          ✓آیا این دلیلی بر این است که موجودات فضایی در ساخت آن نقش داشته اند؟
مصریان در آن زمان چرخهای ارابه خود را به شکل دایره می ساختند.هر کس در آن زمان می توانسته با استفاده از این دایره ها ،عدد Pi  را بادقت تا 2 رقم اعشار بدست آورد و برای این محاسبه ساده ریاضی نیازی به کمک موجودات فضایی ندارد.) 
 

11-فون دانیکن نمی تواند درک کند که چرا زمین سنگی که اهرام روی آن بنا شده است،به دقت و کاملا صاف و تراز است.
(کاملا مشخص است که چرا باید زمینی که اهرام بروی آن بنا شده اند هموار باشد. و مصریان با دانشی که در آن زمان داشته اند می توانسته اند زمینی را صاف کنند.آنها می توانستند به راحتی گودالهایی حفر کرده و با پر کردن آنها از آب به ابزاری خوبی برای دریافتن تراز بودن زمین دست پیدا کنند و برای اینکار نیازی به تکنولوژی عجیب و غریب فضایی نداشته اند.)

12-جزیره Elephantine در رود نیل شکلی شبیه فیل دارد.و مصریان فقط زمانی می توانسته اند از این شباهت شکل جزیره با فیل آگاه شوند که آن را از آسمان و فضا می دیده اند.
(دروغ است: این نامگذاری فقط به آن علت بوده که جزیره جزیره بزرگی بوده و لذا به فیل تشبیه شده.همانگونه که اگر مثلا ما امروز انسان درشت اندامی را مشاهده کنیم او را به فیل تشبیه کنیم و این به این معنا نیست که این فرد دقیقا شبیه فیل است.نقشه را نگاه کنید .کجای این جزیره شبیه فیل است؟)

پایان
منبع :
http://www.silent-truth.com/post-232.aspx


→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

اینترنت کوانتومی

https://t.me/higgs_journals/731

◁ حیات در جستجوی حیات –کارل سیگن

در این ویدئو پاراگرافی از کتاب “نقطه آبی کمرنگ”(Pale Blue Dot) با صدای نویسنده کتاب کارل سیگن می بینید و می شنوید.


🆔 @phys_Q

‍ نوترینو:
اسرارآمیزترین و عجیب‌ترین ذره‌ی بنیادی شناخته شده
#پارت²
نوترینو از عجیب‌ترین و اسرارآمیزترین فرمیون‌های بنیادی از ۱۲ ذره‌ی بنیادی کشف شده تا به‌امروز، در کیهان هستند.


این سه فیزیکدان در سال ۱۹۶۲ موفق به کشف نوع دومی از نوترینوها شده بودند. در چارچوب مدل استاندارد ذرات، نوترینوها در کنار الکترون‌ها و میون‌ها، که هیچ‌یک از آنها نقشی در ساختاربندی هسته‌ی اتم ندارند، به لپتون‌‌ها شکل می‌دهند. کوون و رینز موفق به کشف نوترینوهایی از نسل اول لپتون‌ها، به‌نام الکترون‌ نوترینو شده بودند؛ در حالی که لدرمن، شوارتز و اشتینبرگر نوترینوهایی از نسل دوم لپتون‌ها به‌نام میون‌ نوترینو را کشف کرده بودند. دستاورد راینز و کوان، گام مهمی در شناخت فیزیک نوترینوها محسوب می‌شد. این دستاورد، راه را برای توسعه‌ی سیستم‌های آشکارساز نوترینو باز کرد. با توسعه‌ی چنین سیستم‌هایی مشخص شد که نوترینوها هم در خورشید و ستارگان و همچنین در انفجارهای عظیم ابرنواختری نیز به میزان بسیار فراوان ایجاد می‌شوند.


درواقع بیش از ۹۹ درصد انرژی خارق‌العاده‌ی این انفجارهای کیهانی توسط نوترینوها حمل می‌شود. امروزه می‌دانیم که نوترینو، یکی از فراوان‌ترین ذرات جهان است به‌ طوری‌که در هر پروتون، حدود یک میلیارد نوترینو در جهان وجود دارد. نوترینوها ذراتی هستند که به‌ندرت با دیگر ذرات از جمله ماده، وارد برهم‌کنش می‌شوند. آنها سه نوع هستند که با نام الکترون، میون و تاو شناخته می‌شوند. برندگان نوبل سال ۲۰۱۵، نشان دادند که وقتی نوترینوها با سرعت نزدیک به نور حرکت می‌کنند، می‌توانند تغییر نوع بدهند و مثلا از الکترون تبدیل به میون شوند.

نوترینوها برخلاف چیزی که قبل از آن تصور می‌شد، کاملا فاقد جرم نیستند.


دستاورد راینز و کوان در شناخت نوترینوها، باعث شد راه را برای توسعه‌ی سیستم‌های آشکارساز نوترینو باز کند
به این دلیل که طبق نظریه‌ی نسبیت خاص انیشتین، ذرات بی‌جرم با سرعت نور حرکت می‌کنند و زمان برای آن‌ها ثابت است، در نتیجه نمی‌توانند تغییر ماهیت بدهند. این یافته‌ها باعث شد که پنجره‌ای جدید در فیزیک‌ ذرات باز شود و پژوهشگران به دنبال زمینه‌هایی مانند نوسان نوترینوها، بروند. مطالعه‌ی این نوسان‌ها باعث می‌شود که بتوانیم به پرسش‌های بنیادین، مثل اینکه چرا به هنگام تکامل عالم، به یک‌باره نسبت ماده به پاد ماده افزایش یافت، پاسخ بدهیم. نوترینوها عجیب‌ترین و ناشناخته‌ترین نوع شناخته شده از اجزای زیراتمی هستند. نوترینوها با گذشت زمان از عناصر رادیواکتیو به‌وجود می‌آیند و به‌ندرت با ماده تعامل دارند. در نتیجه مشاهده و مطالعه‌ی آن‌ها بسیار سخت است. هر ثانیه، میلیاردها نوترینو با سرعت نزدیک به نور از زمین عبور می‌کنند. نوترینوها را تنها زمانی می‌توان مشاهده کرد که به‌صورت غیرمستقیم با اجزای دیگری برخورد و تولید میون می‌کنند.


بر اساس نظریه‌ی نسبیت انیشتین، سرعت نور یک ثابت جهانی است که بخشی از معادله معروف E = mc² را به خود اختصاص داده است. در این معادله، E انرژی، m جرم و c سرعت نور را نشان می‌دهد. این نسبیت پیش‌بینی می‌کند که اگر جسمی با سرعتی فراتر از سرعت نور حرکت کند باید جرمی بی‌نهایت بزرگ داشته باشد. به‌همین دلیل سرعت نور تاکنون به‌عنوان یک نقطه‌ی نهایی شکست‌ناپذیر شناخته شده است. یک دهه قبل، گروهی از دانشمندان پالس‌هایی از سرعت مافوق نور را کشف کردند.

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

✓ تصویر ثبت شده با "تلسکوپ فضایی هابل"، دو کهکشان بزرگ را نشان می‌دهد که در فاصله ۳۵۰ میلیون سال نوری از زمین واقع شده‌اند.

به نقل از ناساهابل، تصویری که با "تلسکوپ فضایی هابل"(Hubble Space Telescope) به ثبت رسیده است، دو کهکشان بزرگ را به نمایش می‌گذارد.

کهکشانی که در سمت چپ تصویر دیده می‌شود، یک "کهکشان عدسی"(lenticular galaxy) است و "۲MASX J۰۳۱۹۳۷۴۳+۴۱۳۷۵۸۰" نام دارد. کهکشان سمت راست، یک "کهکشان مارپیچی"(spiral galaxy) است و نام ساده‌تری دارد. این کهکشان با نام "UGC ۲۶۶۵" شناخته می‌شود.

هر دو کهکشان تقریبا در فاصله ۳۵۰ میلیون سال نوری از زمین قرار گرفته‌اند و بخشی از خوشه بزرگ کهکشانی موسوم به "خوشه برساووش"(Perseus cluster) را شکل می‌دهند.

https://www.nasa.gov/image-feature/goddard/2021/hubble-glimpses-a-galactic-duo

→join us←
→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

مسافران سرگردان

در این ویدیوکه با صدای کارل سیگن میباشد تلفیقی از تصاویر واقعی و تصویرسازی فضایی را مشاهده خواهیدکرد که بر طبق آن بشر حداقل منظومۀ شمسی را بطور کامل جست‌وجو خواهدکرد

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

مقایسه اندازه سیاره کوچک ما با کوتوله ی زرد(خورشید)

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

توضیح عکس: امواج رادیویی فرستاده شده دست بشر تا کجای کهکشان راه شیری رسیده است؟ این محدوده چقدر میباشد؟ آیا این امواج را موجودات دیگری در کهکشان ما مشاهده کرده اند؟ این سوالات و از این دست سوالات همیشه ذهن بشر را درگیر خود کرده است. خوشبختانه یا شوربختانه این امواج تاکنون ۲۰۰ سال نوری از ما فاصله گرفته اند و تنها نکته مثبت درحرکت بودن آنها و بزرگ تر شدن حباب امواج رادیویی می باشد. نکته جالب این است که صفحهٔ ستاره‌ای کهکشان راه شیری درحدود 120 هزار سال نوری قطر دارد. آن نقطه زرد رنگ کوچک امواج رادیویی ارسالی انسان می باشد.

→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

نقطه آبی کمرنگ 🌏

به یاد کارل سیگن و همه کسانی که نیستند اما در قلبمان زندەاند...
#پیشنهادی

→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

‍ ‍ #نوترینو:
اسرارآمیزترین و عجیب‌ترین ذره‌ی بنیادی شناخته شده
#پارت³
نوترینو از عجیب‌ترین و اسرارآمیزترین فرمیون‌های بنیادی از ۱۲ ذره‌ی بنیادی کشف شده تا به‌امروز، در کیهان هستند.




هرچند این کشف تنها یک اثر اپتیکی بود، این تردید را به وجود آورد که سرعت یک فوتون مجزا به چند روش می‌تواند از سرعت نور بیشتر شود. نتایج این بررسی‌ها نشان داد که حتی یک فوتون مجزا که واحد پایه‌ی نور است همانند سرعت فاز، امواج الکترومغناطیس محدود به سرعت نور است. بر اساس نظریه‌ی نسبیت انیشتین، در سرعت فراتر از سرعت نور، جسم فرضی هم در حالت سکون و هم در حالت شتاب، تنها می‌تواند دارای یک جرم مجازی باشد. این جسم می‌تواند در فضایی حرکت کند که هنوز وجود ندارد. در حقیقت قادر است در یک فضای منفی و در یک زمان وارونه، حرکت کند و توالی زمانی‌اش از آینده به گذشته برود. به همین دلیل، بسیاری از دانشمندان معتقدند در صورتی که به سرعتی فراتر از سرعت نور برسیم، می‌توانیم با جهتی منفی در زمان حرکت کنیم.


دانشمندان تخمین می‌زنند که نوترینوها می‌توانند از قطعه‌ای از سرب به قطر ۱۰ تریلیون کیلومتر (سال نوری) عبور کنند بدون اینکه به یک اتم آن برخورد کنند. با این حال، این ذرات همه جا هستند؛ هرچند از وجودشان آگاه نیستیم اما میلیاردها عدد از این ذرات، هر ثانیه از بدن ما رد می‌شود. مسئله‌ی نوترینوی خورشیدی از اینجا منشا می‌گیرد که مقادیر نوترینوی رصد شده در خورشید، یک سوم مقداری بود که ما انتظارش را داشتیم. به همین دلیل یا درک ما از همجوشی هسته‌­ای ناقص است و یا مسئله‌ی­ مرموزی در مورد نوترینوها وجود داشت که ما از آن بی­ خبر بودیم. تقریبا همزمان با شروع رصد میزان نوترینوی خورشید، محققان کشف کردند که الکترون دو ذره‌ی خواهر با نام­‌های میون و تاو دارد که هر کدام یک پادذره‌ی نوترینو دارند.از کلیدی‌ترین فرآیندهایی که منجر به تولید انرژی عظیم ستارگان می‌شود، واکنش «واکنش زنجیره‌ای پروتون ـ پروتون» است.

به دام انداختن نوترینو‌ها بسیار مشکل است، در هر ثانیه میلیارد‌ها نوترینو از بدن ما عبور می‌کنند
این واکنش با شرکت چهار اتم هیدروژن آغاز می‌شود و به تولید یک اتم هلیوم و دو اتم هیدروژن می‌انجامد. گام اول از این واکنش چندمرحله‌ای، ترکیب دو هسته‌ی هیدروژن (یا دو پروتون) با یک هسته‌ی دوتریوم (متشکل از یک پروتون و یک نوترون)، که با تولید یک پوزیترون و یک نوترینو همراه است؛ پوزیترون، ذره‌ای هم‌جرم با الکترون اما با بار مثبت است. براساس مدل‌سازی‌های اخترشناسان از ساختار درونی خورشید، میزان شار دریافتی از نوترینوهای خورشیدی در زمین باید معادل هفتاد میلیارد نوترینو در هر ثانیه از هر سانتیمتر مربع، باشد. در اواخر دهه‌ی ۱۹۶۰ فیزیک‌دانان آمریکایی، ریموند دیویس و جان باکال، آشکارساز بزرگی را برای سنجش شار نوترینوهای دریافتی از خورشید، ساختند.


این آشکارساز، دارای ۳۷۸ هزار لیتر ترکیب تتراکلرواتیلن بود که در عمق ۱۴۷۸ متری زمین، در معدن طلای هومستیک واقع در ایالت داکوتای شمالی، مستقر شده بودند. دلیل استقرار آشکارساز در عمق زمین این بود که تاثیر پرتوهای مزاحم کیهانی و سایر نویزهای پس‌زمینه به حداقل برسد.
→ @higgs_field

→ @higgs_journals

→ @higgs_group

#مدل_استاندارد
#پارت¹
همه طبیعت از مجموعه مولفه - ذرات بنیادی - سرچشمه می گیرد که تنها با چند روش مختلف با یکدیگر تعامل دارند. در دهه 1970 ، فیزیکدانان مجموعه ای از معادلات را برای توصیف این ذرات و فعل و انفعالات ایجاد کردند. این معادلات با هم یک نظریه مختصر را تشکیل دادند که اکنون به عنوان مدل استاندارد فیزیک ذرات شناخته می شود.
مدل استاندارد تلاش دارد پازل هستی را کامل کند اما چند قطعه پازل را از دست داده است (برای مثال ذرات فرضی که ماده تاریک را تشکیل می دهند ، یا آنهایی که نیروی جاذبه را منتقل می کنند و توضیحی برای جرم نوترینوها وجود ندارد) ، اما تقریباً از همه سایر مدل های مشابه ، مدل استاندارد چارچوبی ست که بهترین درک ما از نظم اساسی طبیعت را دربرمی گیرد ، جدول استاندارد ذرات بنیادین هنوز فاقد مدل منسجم است. اکثر تلاش ها بسیار ساده است ، یا ارتباطات مهم را نادیده می گیرند یا بهم ریخته و طاقت فرسا هستند.

←همچنین بخوانید
→ @higgs_field

#مدل_استاندارد
#پارت²

← مدل استاندارد بینشی در مورد روابط بین ذرات ارائه نمی دهد. ذرات حامل نیرو (یعنی فوتون که نیروی الکترومغناطیسی را منتقل می کند ؛ بوزونهای W و Z که نیروی ضعیف را منتقل می کنند و گلوئونها که نیروی قوی را منتقل می کنند) در همان بخشی قرار می گیرند که ذرات ماده ساز هستند. به کوارک ها ، الکترون ها و لیپتون ها نگاه کنید.
بعلاوه ، خصوصیات کلیدی مانند "رنگ" کنار گذاشته می شوند.
در حالی که این چینش به دلایلی که در زیر توضیح داده شده است به درستی بر مرکزیت بوزون هیگز - پایه اصلی مدل استاندارد تأکید می کند - هیگز در کنار فوتون و گلوئون قرار می گیرد ، حتی اگر در واقع هیگز بر روی این ذرات تأثیر نمی گذارد. و ربع های دایره گمراه کننده هستند - به عنوان مثال ، این بدان معنی است که فوتون فقط ذرات را لمس می کند ، که اینگونه نیست.

→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group

در مدل استاندارد تنها سه نیروی بنیادین توصیف می شود .

✓ weak force
✓ electromagnetic force
✓ strong force

از طرفی تکلیف گرانش کاملا مشخص نیست .
مطابق نسبیت عام گرانش را خاصیت فضا زمان در نظر می گیریم و تلاش داریم گرانش کوانتومی را بر اساس نسبیت عام تئوریزه کنیم که تا امروز جز ناتوانی سهم دیگری نداشتیم.
البته انرژی / جرم پارتیکل ها در تصویر با اندازه آنها نشان داده شده است و تذکر دیگر بوزون ها نمایش داده نشده اند.

→ @higgs_field
→ @higgs_journals
→ @higgs_group