University of Washington physics professor Martin Savage, left, and physics graduate student Zohreh Davoudi published a paper on how to test if the universe is a massive computer simulation.


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

دستگاه مختصات دکارتی  Cartesian coordinate system
در هندسه، به نمایش هر نقطه از صفحه با دو عدد (یک زوج مرتب) گفته می‌شود. این دو عدد را معمولاً به نام‌های مختصه X و مختصه Y می‌خوانند. در دستگاه محورهای مختصات دوبعدی، محورهای X و Y برهم عمودند، از همین رو این دستگاه را دستگاه محورهای متعامد نیز می‌گویند.
برای نمایش هندسی هر نقطه، دو خط عمود برهم را، که محور مختصات X (خُفت یا آبسیس) و محور مختصات Y، (یا رُست) نامیده می‌شوند، رسم می‌کنند و از محل تقاطع این دو محور، که مبدأ مختصات نام دارد، روی هر محور به اندازه مختصه X و مختصه Y دو طول را (بر حسب واحد طول) مشخص می‌کنند. خط‌هایی که در انتهای این طول‌ها عمود بر محورهای مختصات رسم شود در نقطه‌ای یکدیگر را قطع می‌کنند. این محل تقاطع نمایش هندسی نقطه مورد نظر است.
نام این دستگاه مختصات از نام ریاضیدان و فیلسوف فرانسوی رنه دکارت (۱۵۹۶-۱۶۵۰) که این روش را برای مشخص کردن یک نقطه در صفحه کشف کرد، گرفته شده‌است.
با کاربرد دستگاه مختصات دکارتی امکان رسم معادلات جبری به صورت خط و منحنی یا محاسبه زوایا و فواصل و همچنین نوشتن معادله مختصات یک شکل در صفحه فراهم می‌شود.

فیزیکدانان CERN نوع جدید و ناهنجاری از ذرات دارای چهار کوارک را کشف کردند

مطالعه مقاله :
https://t.me/higgs_journals/573


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

از دیدگاه فیزیک جهان را بنگریم...

#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field

متمرکز کردن نور خورشید با چندین تکه آینه و ذوب شدن چند ثانیه ای فولاد.
#کوانتوم_مکانیک

#کتاب
•مقدمه ای بر ستاره شناسی
°نویسنده: استیو لارسیون
•ترجمه: امیرعلی توجه

#کوانتوم_مکانیک

http://t.me/higgs_field

‍ «ماده تاریک جابجا هم می‌شود»


▪دانشمندان به شواهدی دست یافته‌اند که نشان‌ می‌دهد ماده‌ی تاریک می‌تواند در اثر فرآیندهای ستاره‌زایی در کهکشان‌ها گرم شده و حرکت کند. این یافته‌ها نخستین شواهد دیداری برای پدیده‌ای به نام "گرمایش ماده‌ی تاریک" و همچنین سرنخ‌های تازه‌ای درباره‌ی چیستی ماده‌ی تاریک را برای ما فراهم می‌کند. گزارش این یافته‌ها در ماهنامه‌ی انجمن سلطنتی اخترشناسی منتشر شده است.

در پژوهش تازه، دانشمندان دانشگاه سری، دانشگاه کارنگی ملون، و بنیاد فناوری فدرال زوریخ به جستجوی شواهد ماده‌ی تاریک در مرکز کهکشان‌های کوتوله‌ی فضای نزدیک پرداخته‌اند. کهکشان‌های کوتوله کهکشان‌های کوچک و کم‌نوری‌اند که به طور معمول به گرد کهکشان‌های بزرگ، مانند راه شیری خودمان می‌گردند. این کهکشان‌ها احتمالا سرنخ‌هایی در خود دارند که می‌توانند در شناخت سرشت ماده‌ی تاریک به ما کمک کند.

گمان بر اینست که #ماده‌_تاریک بیشتر جرم کیهان را ساخته باشد، با این حال چون به شیوه‌ی ماده‌ی معمولی با نور برهم‌کنش انجام نمی‌دهد، تنها از روی اثرهای گرانشی‌اش می‌توان آن را شناسایی کرد. ولی شاید کلید بررسی آن در چگونگی فرآیندهای ستاره‌زایی در کهکشان‌ها باشد.

هنگامی که ستاره‌ها پدید می‌آیند، بادهای نیرومند می‌تواند گاز و غبار را از قلب کهکشان به بیرون براند. از همین رو قلب کهکشان‌ها جرم کمتری دارد، که این بر میزان گرانشی که توسط ماده‌ی تاریکِ باقی‌مانده حس می‌شود تاثیر می‌گذارد. با گرانشِ و کششِ کمتر، ماده‌ی تاریک انرژی می‌گیرد و از مرکز کهکشان بیرون می‌رود، اثری که به نام "گرمایش ماده‌ی تاریک" شناخته می‌شود.

این اخترفیزیکدانان میزان ماده‌ی تاریک در مرکز ۱۶ کهکشان که تاریخچه‌ی ستاره‌زایی گوناگونی داشتند را اندازه گرفتند. آنها پی بردند که کهکشان‌هایی که مدت‌ها پیش فرایندهای ستاره‌زایی‌شان متوقف شده ماده‌ی تاریک بیشتری در مرکز خود دارند تا کهکشان‌هایی که هنوز دارند ستاره می‌سازند. این تاییدی بر این نظریه است که کهکشان‌های پیرتر گرمایش ماده‌ی تاریکِ کمتری دارند.

پروفسور جاستین رید، نویسنده‌ی اصلی پژوهش از دانشگاه سری می‌گوید: «ما یک ارتباط واقعا چشمگیر میان مقدارِ ماده‌ی تاریک در مرکز این کهکشان‌های کوتوله، و میزان ستاره‌زایی‌هایی که در زندگی‌شان داشته‌اند یافتیم. به نظر می‌رسد ماده‌ی تاریک در مرکز کوتوله‌های ستاره‌ساز دچار گرمایش شده و از مرکز به بیرون رانده شده‌اند.»

این یافته‌ها محدوده‌ی مدل‌های ماده‌ی تاریک را تنگ‌تر می‌کنند: ماده‌ی تاریک باید بتواند کهکشان‌های کوتوله‌ای بسازد که طیفی از چگالی‌ها در مرکزشان دارند، و این چگالی‌های گوناگون هم باید با میزان ستاره‌زایی کهکشان ارتباط داشته باشد.

پرفسور متیو واکر، یکی از نویسندگان پژوهش از دانشگاه کارنگی ملون هم می‌افزاید: «این پژوهش می‌تواند گواه آشکاری باشد که ما را یک گام به شناخت چیستی ماده‌ی تاریک نزدیک‌تر می‌کند. این که ماده‌ی تاریک می‌تواند گرم شده و حرکت کند، انگیزه‌ی ما برای جستجوی ذره‌ی ماده‌ی تاریک را بیشتر می‌کند.»

این دانشمندان امیدوارند پژوهش خود را گسترش داده و چگالی ماده‌ی تاریک در مرکز کهکشان‌های کوتوله‌ی بیشتری را اندازه بگیرند، و در این روند، طیف گسترده‌تری از مدل های ماده‌ی تاریک را بیازمایند.

کانال میدان هیگز

t.me/higgs_field

روز گذشته اولین راهپیمایی مریخ نورد چینی "ژورونگ" بروی سطح مریخ انجام شد
نخستین مریخ‌نورد چین موسوم به "ژورونگ"(Zhurong) که هفته گذشته موفق شد روی سطح سیاره سرخ فرود بیاید، دیروز برای اولین بار در مریخ به حرکت درآمد و مجموعه‌ای از تصاویر سیاه و سفید را به زمین مخابره کرد.
به گزارش از انگجت، یک هفته پس از آنکه سازمان ملی فضایی چین گزارش داد مأموریت "تیان‌ون-۱"(Tianwen-۱) به فرودی ایمن در مریخ دست یافته است، خبر رسیده است که مریخ نورد "ژورونگ" از سکوی خود پایین آمده و روی سطح سیاره سرخ حرکت کرده است.
این مریخ‌نورد در نخستین راهپیمایی کوتاه خود مجموعه‌ای از تصاویر ثابت سیاه و سفید را با دوربین خود از منطقه "Utopia Planitia"؛ منطقه‌ای که در آن فرود آمده، ثبت کرده است.
از میان تمام کشورهای دنیا تاکنون تنها ایالات متحده دارای ربات‌های فعال در سطح مریخ بوده است. البته اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۷۰ موفق به فرود یک فضاپیما روی مریخ شد، اما پس از مدت کوتاهی ارتباط با آن از دست رفت.
اکنون مریخ نورد "ژورونگ" تبدیل به نخستین مریخ نورد غیر آمریکایی روی سطح مریخ شده و چین نیز تبدیل به دومین کشور پس از ایالات متحده شده است که قدم به مریخ می‌گذارد.

از این پس "ژورونگ" که از انرژی خورشیدی برای کار خود استفاده می‌کند، از دوربین با کیفیت و وضوح بالا و سایر ابزارهای خود برای بررسی خاک و جو مریخ و همچنین جستجوی آب یا یخ در زیر سطح مریخ استفده خواهد کرد.

•اطلاعات بیشتر:
۱) https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.bbc.com/news/science-environment-57172346.amp&ved=2ahUKEwjYp_7vz-LwAhVDSxUIHY9eCfcQFjABegQIIRAC&usg=AOvVaw2COwS70Via9_0FPK9LM1So&ampcf=1

۲) https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.bbc.com/news/world-asia-china-57211001.amp&ved=2ahUKEwjYp_7vz-LwAhVDSxUIHY9eCfcQFjAAegQIAxAC&usg=AOvVaw20aW739NmV1KxofsFx-Xt8&ampcf=1

۳)https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://en.m.wikipedia.org/wiki/Zhurong_(rover)&ved=2ahUKEwjYp_7vz-LwAhVDSxUIHY9eCfcQFjACegQIBhAC&usg=AOvVaw1H_iRFiR-kW4FAlU7F2C06
#کوانتوم_مکانیک

#کتاب

°سرگذشت شگفت انگیز کوانتوم
•نویسنده: بنش فومان
°مترجم: بهرام معلمی

#کوانتوم_مکانیک

‍ ‍ ‍ ‍ #مستند
بررسی تاریخ جهان از بیگ بنگ تا انسان خردمند
°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°
مستندات بیشتر:

#مستند جهان های بیرون و درون.

قسمت اول:
https://t.me/higgs_field/3211
قسمت دوم:
https://t.me/higgs_field/3212
قسمت سوم:
https://t.me/higgs_field/3213
قسمت چهارم:
https://t.me/higgs_field/3214
قسمت پنجم:
https://t.me/higgs_field/3215
قسمت ششم:
https://t.me/higgs_field/3216
مستند دانش خطرناک!

قسمت اول:
https://t.me/higgs_field/3158

قسمت دوم:
https://t.me/higgs_field/3161
مستند جهان زیبا:
قسمت اول:
https://t.me/higgs_field/3342
قسمت دوم:
https://t.me/higgs_field/3343
قسمت سوم:
https://t.me/higgs_field/3344
قسمت چهارم:
https://t.me/higgs_field/3345
قسمت پنجم:
https://t.me/higgs_field/3346

قسمت ششم و آخر:
https://t.me/higgs_field/3347

مستند حیات فرازمینی:
قسمت اول:
https://t.me/higgs_field/2869
قسمت دوم:
https://t.me/higgs_field/2870

قسمت سوم:
https://t.me/higgs_field/2871

قسمت چهارم:
https://t.me/higgs_field/2872

قسمت پنجم و آخر:
https://t.me/higgs_field/2873

مستند جهان چگونه کار میکند؟:

قسمت اول:
https://t.me/higgs_field/3268

قسمت دوم:
https://t.me/higgs_field/3269

قسمت سوم:
https://t.me/higgs_field/3270

قسمت چهارم:
https://t.me/higgs_field/3271
مستند زندگینامه ایلان ماسک:

قسمت اول:
https://t.me/higgs_field/2721

قسمت دوم:
https://t.me/higgs_field/2728

مستند کوتاه مرکز کیهان کجاست؟
https://t.me/higgs_field/3447

مستند خودکشی کوانتومی:
https://t.me/higgs_field/3489

مستند کوتاه نظریه همه چیز:
https://t.me/higgs_field/3514

مستند دختر جبر(میرزاخانی)
https://t.me/higgs_journals/187

#کوانتوم_مکانیک

http://t.me/higgs_field

در میکروثانیه نخست "بیگ بنگ" چه گذشت؟


محققان دانشگاه "کپنهاگ" ماده‌ای به نام "کوارک-گلوئون پلاسما"(Quark-Gluon Plasma) را مورد مطالعه قرار دادند و به بینش جدیدی درباره نخستین لحظات "مه‌بانگ"(Big Bang) و جهان رو به گسترش رسیدند.
به گزارش از آی‌ای، تیم محققان دیدگاه خود را بر روی "کوارک-گلوئون پلاسما"(QGP)متمرکز کردند، زیرا این ماده تنها ماده‌ای است که در اولین میکروثانیه از مه‌بانگ در ۱۴ میلیارد سال پیش وجود داشته است.
"یو ژو" دانشیار موسسه "نیلز بور" در دانشگاه "کپنهاگ" توضیح داد: نتایج ما یک داستان منحصر به فرد از چگونگی تکامل پلاسما در مراحل اولیه جهان به ما می‌گوید.
وی افزود: ابتدا پلاسمای متشکل از کوارک‌ها و گلوئون‌ها با انبساط داغ جهان جدا شده است. سپس قطعات کوارک به شکل به اصطلاح "هادرون" ها درآمده‌ است. یک هادرون با سه کوارک یک پروتون می‌سازد که بخشی از هسته‌های اتم است. همین هسته‌ها هستند که عناصر سازنده زمین، ما انسان‌ها و همه جهان پیرامون ما هستند.
در طول اولین میکروثانیه(۰.۰۰۰۰۰۱ ثانیه) از انفجار بزرگ، پلاسمای کوارک-گلوئون قبل از اینکه در میان انبساط سریع جهان ناپدید شود، وجود داشته است.

محققان دانشگاه "کپنهاگ" برای مطالعه خود و برای بازسازی آن بازه زمانی کوتاه که کل جهان هنوز فشرده و متمرکز بوده است، از برخورد دهنده بزرگ هادرونی در "سرن"(CERN) استفاده کردند.

این برخورد دهنده طوری برنامه‌ریزی شده بود تا یون‌های پلاسما را با سرعتی نزدیک به سرعت نور با هم برخورد دهد. "ژو" می‌گوید این کار به ما اجازه داد که ببینیم "QGP" چگونه به شکل هسته‌های اتم و عناصر سازنده حیات تبدیل شده است.

محققان جدا از آزمایش‌های خود با برخورد دهنده بزرگ هادرونی، همچنین با استفاده از الگوریتمی با توانایی تجزیه و تحلیل گسترش جمعی ذرات تولید شده در مقیاس وسیع، لحظات اولیه جهان را شبیه‌سازی کردند.

"یو ژو" توضیح می‌دهد که نتایج حاصل از شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهد که "QGP" قبلاً به شکل مایع روان بوده است.

کشف اینکه "QGP" مایع و دارای بافتی صاف مانند آب بوده است، خلاف این باور قدیمی است که پلاسما نوعی گاز بوده است.

"یو ژو" می‌گوید: مطالعه ما نشان می‌دهد که پلاسما با گذشت زمان تغییر شکل داده است، که بسیار تعجب آور است و با هر ماده دیگری که می‌شناسیم و آنچه انتظار داشتیم متفاوت است.

وی افزود که این یافته‌های جدید شبیه به یک آجر کوچک در ساختمان بزرگ اکتشافات در این مورد است که در نهایت می‌تواند به تصویر جامع‌تری از آغاز جهان منجر شود.

"ژو می‌گوید: حدود ۲۰ سال طول کشید تا ما بفهمیم که پلاسمای کوارک-گلوئون قبل از اینکه به هادرون و عناصر سازنده حیات تبدیل شود، مایع و روان بوده است. بنابراین دانش جدید ما در مورد رفتارهای متغیر پلاسما یک پیشرفت بزرگ برای ما است.

برخورد دهنده بزرگ هادرونی(LHC) تاکنون با آزمایشاتی مانند اولین مشاهده "هیگز بوزون" و همچنین این آزمایش جدید، نقشی بزرگ در ساخت یک تصویر از مراحل اولیه جهان هستی ایفا کرده است.

گام بعدی ساخت یک جانشین برای برخورد دهنده بزرگ هادرونی است. موسسه "سرن" در سال ۲۰۲۰ اعلام کرد که "برخورد دهنده دوار آینده"(Future Circular Collider) به اختصار "FCC" را که یک تونل دایره‌ای با چهار برابر اندازه و شش برابر قدرت "LHC" است، خواهد ساخت.

انتظار می‌رود این پروژه جدید تا دهه ۲۰۴۰ به بهره‌برداری برسد. در آن زمان انتظار می‌رود بینشی جدید در مورد ماده تاریک و مه‌بانگ فراهم کند و همچنان دانش ما اضافه کند.

محققان این مطالعه جدید یافته‌های خود را در مجله Physics Letters B منتشر کردند.

#کوانتوم_مکانیک

3 استدلال عالی برای اینکه چرا در یک ماتریس زندگی می کنیم - و 3 استدلال که آنها را رد می کند

آیا این زندگی واقعی است یا فقط یک خیال است؟ و آیا واقعاً حتی مهم است؟
قرص قرمز یا قرص آبی؟ منبع تصویر: Adobe Stock

این استدلال شبیه سازی اولین بار در مقاله ای توسط نیک بستروم ، فیلسوف ، منتشر شد.

بزودی در کانال ژورنال ساینس ...
منبع تحقیقات زهره داوودی و پروفسور مارتین ساواج

زهره داوودی

سابین هوسنفلدر

پارت اول:
https://t.me/higgs_journals/578

پارت دوم:
https://t.me/higgs_journals/581

#مهسا_وحدت 🎤

بوسیدن_شراب_کوزه🎼

رباعیات #خیام❤️
https://t.me/c/1454868931/413
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

Virtual Particles Have Real Observable Effects

معمولا این سوتفاهم برای ذرات مجازی پیش می آید ، بنا بر نام #مجازی #virtual ، این ذرات بصورت مجازی و فاقد تاثیرات قابل مشاهده هستند ‌.

این روایت نادرست است ‌.

یک الکترون آزاد در #LED (دیود های انتشار نور) تصور کنید که برای اینکه در کریستال نیمه هادی مقید به اتمی گردد میزانی از انرژی خود را بشکل فوتون #photon می تاباند.

فوتون واقعی ، تاثیر واقعی ، اما ذرات مجازی کجای این داستان قرار می گیرند ؟

فرمیون ها بواسطه بوزون ها به یکدیگر تاثیر میگذارند یعنی دو الکترون با ذرات واسط و بوزون هایی بنام فوتون نیروی رانشی به یکدیگر وارد می کنند . الکترون و پوزیترون نیز با همین واسطه به یکدیگر نیروی ربایشی وارد می کنند .

البته فوتون هنگامی از الکترون منتشر می شود که در الکترون تغییری در سطح انرژی (کاهش) صورت بگیرد .

ساز و کار فوق مشخص است اما ذرات مجازی، برای مثال فوتون مجازی در میدان های الکترومغناطیسی ، بعنوان ذراتی که با آن میدان الکترومغناطیسی به ذرات باردار نیرو وارد می کند ، مشارکت می کنندتا روایتی از تاثیر میدان الکترومغناطیسی بدست دهند.
کوانتوم_مکانیک

در فیزیک ذرات ، نقض CP نقض تقارن CP (یا تقارن برابری مزدوج بار) است: ترکیبی از تقارن C (تقارن بار) و تقارن P (تقارن برابری). تقارن CP بیان می کند که اگر یک ذره با ضد ذره خود (تقارن C) مبادله شود در حالی که مختصات مکانی آن معکوس است (قوانین "آینه" یا "تقارن P") باید قوانین فیزیک یکسان باشد. کشف نقض CP در سال 1964 در واپاشی کائون های خنثی منجر به دریافت جایزه نوبل فیزیک در سال 1980 برای کاشفان آن جیمز کرونین و وال فیچ شد.

این نقش مهمی در تلاش های کیهان شناسی برای توضیح سلطه ماده بر ضد ماده در جهان کنونی و نیز در مطالعه فعل و انفعالات ضعیف در فیزیک ذرات بازی می کند.
https://t.me/higgs_journals/582
t.me/higgs_field

دانشمندان به شواهدی از احتمال وجود باران هلیوم در سیاره مشتری دست یافتند.
یک تیم بین المللی از دانشمندان فرانسه و ایالات متحده به شواهدی دست یافتند که پدیده باران هلیومی را در مشتری و زحل تایید ‌می‌کند. برای اولین بار وجود این پدیده نادر تقریباً 40 سال پیش مطرح شد، اما تاکنون هیچ تأیید آزمایشی وجود نداشته است
در طی این آزمایش، فیزیکدانان برای فشرده سازی مخلوطی از هیدروژن و هلیوم، فشار چهار گیگاپاسکال را در سلولهای دارای سندان الماس تولید کردند. با استفاده از پرتوهای لیزر، نمونه برای فشرده سازی بیشتر حتی تحت فشار نهایی 60-180 گیگاپاسکال و دمای بیش از ده هزار کلوین در معرض امواج شوک قرار گرفت. شرایط مشابهی در جو پایین این سیاره‌های گازی غول پیکر یافت می شود.

محققان به یک تغییر شدید در بازتابندگی نمونه در فشار 150 گیگاپاسکال و دمای 10200 کلوین پی بردند که این نشانه جداسازی مخلوط هیدروژن و هلیوم است. در شرایط مشابه که در فضای داخلی مشتری وجود دارد (در عمق مربوط به 15 درصد شعاع سیاره)، هیدروژن به یک مایع فلزی تبدیل می شود و این روند جداسازی مخلوط و رسوب هلیوم را آغاز می کند.

همانطور که توسط کاوشگر گالیله ثبت شده است، باران های هلیوم می تواند درخشندگی اضافی زحل و کاهش هلیوم و نئون در جو مشتری را توضیح دهد.
این مقاله با نتایج مطالعه انجام شده در مجله Nature منتشر شد.

#کوانتوم_مکانیک

دقیق ترین نقشه از توزیع ماده تاریک در جهان - نقاط روشن جاهایی است که کهکشان ها متمرکز هستند


http://t.me/higgs_field

تیمی بین‌المللی از محققان بزرگترین و دقیق‌ترین نقشه از توزیع ماده تاریک در جهان را تهیه کرده است.

نتایج این مطالعه، غافلگیرکننده توصیف می شود، چون توزیع ماده تاریک در آن همگون‌تر از چیزی است که با بهترین نظریه های موجود پیش‌بینی می شد.

به علاوه به نظر می‌رسد که این نقشه نشانگر انحرافی از نظریه نسبیت عام اینشتین باشد که محققان را با معمای تازه ای روبرو می کند.

نتایج را نهادی به نام "مطالعه ماده تاریک" (دی ای اس) متشکل از گروه های مختلف پژوهشی از اطراف جهان منتشر کرده است.
منجمان توانستند با تکنیک هایی محل حضور این ماده را تشخیص دهند چون نور ستارگان دوردست را از مسیر عادی منحرف می کند. هر چه خمیدگی نور بیشتر باشد، تراکم ماده تاریک هم بیشتر است.

دکتر نیال جفری، از "مدرسه عالی نرمال" در پاریس که تکه های این نقشه را به هم وصله کرده گفت نتایج "یک مشکل واقعی" برای علم فیزیک است.

او گفته: "اگر این اختلاف واقعی باشد در آن صورت شاید نظریه اینشتین غلط باشد. شاید فکر کنید که این چیز بدی است، شاید فیزیک دچار گسست شده باشد. اما برای یک فیزیکدان خیلی هیجان انگیز است. معنی اش این است که می توانیم چیز تازه ای درباره ماهیت جهان کشف کنیم."

پروفسور کارلوس فرِنک از دانشگاه دورهام که یکی از فیزیکدان هایی است که با کمک نظریه های اینشتین نظریه جاری کیهان شناسی را بنا کرده اند، گفت که احساسات ضد و نقیضی درباره این خبر دارد.

او گفت: "من زندگی‌ام را صرف این نظریه کرده‌ام و دلم نمی خواهد شاهد فروپاشی آن باشم. اما عقل سلیم می گوید که این اندازه گیری ها درست است و باید امکان وجود یک فیزیک تازه را بررسی کنیم."

"بعد دلم هری می ریزد، چون هیچ زمین سفتی برای کند و کاو نداریم و نظریه ای فیزیکی که ما را راهنمایی کند در اختیار نداریم. خیلی مرا مضطرب و بیمناک می کند چون داریم وارد یک قلمرو کاملا ناشناخته می شویم و کسی نمی داند با چه روبرو خواهیم شد."

این نقشه نشان می دهد که ماده تاریک چطور در سراسر کیهان پخش شده است. نواحی تاریک مناطق وسیعی از خلاء هستند، جایی که قوانین فیزیک ممکن است متفاوت باشد. نواحی روشن محل تراکم ماده تاریک است. اینها به "هاله" معروفند و وسط آنها کهکشان هایی مانند راه شیری قرار دارد و مثل سنگ های گرانبها در یک شبکه وسیع کیهانی می درخشد.

به گفته دکتر جفری این نقشه به وضوح نشان می دهد که کهکشان ها بخشی از یک ساختمان نامرئی بزرگتر هستند.

"هیچ کس در تاریخ نتوانسته به اعماق کیهان بنگرد و به این دقت بداند که ماده تاریک در کدام نقاط نهفته است. اخترشناسان توانسته اند تصویری از تکه های کوچک بسازند، اما ما نواحی تازه وسیعی که بخش خیلی بزرگتری از ساختمان جهان را نشان می دهد آشکار کرده ایم. برای اولین بار می توانیم کیهان را از زاویه تازه ای بنگریم."

اما نقشه تازه از ماده تاریک جهان کاملا بر آنچه که دانشمندان انتظارش را داشتند منطبق نیست. آنها با کمک رصدخانه فضایی اروپایی پلانک تصویر دقیقی از توزیع ماده، ۳۵۰ هزار سال بعد از مه بانگ ساختند. این رصدخانه تشعشع ناشی از آن لحظه به نام "تابش زمینه کیهانی" (سی ام بی) که هنوز ادامه دارد را اندازه گیری کرد.

اخترشناسانی مثل پروفسور فرِنک با الهام از اینشتین مدلی برای محاسبه چگونگی توزیع ماده در ۱۳.۸ میلیارد سال بعد تا امروز طراحی کرده بودند. اما رصدهای عملی برای تهیه نقشه تازه نشان دهنده تفاوتی چند درصدی با آن پیش بینی هاست - و نشان می دهد که ماده با یکدستی بیشتری توزیع شده.

در نتیجه پروفسور فرنک فکر می کند که ممکن است تغییرات بزرگی در درک ما از کیهان در راه باشد.

"ممکن است چیزی کاملا بنیادی را در مورد تار و پود کیهان پیدا کرده باشیم. نظریه جاری بر پایه های لرزان ماسه ای بنا شده. و ممکن است اکنون شاهد ریختن یکی از این پایه ها باشیم."

اما دیگران از جمله پروفسور اوفر لاهاو از دانشگاه کالج لندن محتاط تر است.

او گفت: "سوال اصلی این است که آیا نظریه اینشتین ایرادی دارد یا نه. به نظر می رسد که این نظریه همه آزمون ها را به خوبی پشت سر می گذارد، اما گهگاه انحراف هایی نشان می دهد. شاید دانش اخترفیزیک ما از کهکشکان ها نیازمند رفع اشکال باشد. در نظریه کیهان شناسی مواردی هست که مسائل حل شده اند، اما مواردی هم هست که نگاه ها عوض شده. جالب خواهد بود ببینیم که آیا 'تنش' جاری در کیهان شناسی به جابجایی عمده ای در نگاه ما منجر خواهد شد یا نه."
"دی ای اس" متشکل از بیش از ۴۰۰ دانشمند از ۲۵ موسسه در هفت کشور است.

http://t.me/higgs_field