warp drive ...
ماشینی ده ها بار سریعتر از #نور ، #علمی یا #تخیلی؟
این مقاله را در کانال ژورنال ساینس مطالعه کنید:
https://t.me/higgs_journals/525
ماشینی ده ها بار سریعتر از #نور ، #علمی یا #تخیلی؟
این مقاله را در کانال ژورنال ساینس مطالعه کنید:
https://t.me/higgs_journals/525
مانور ناسا برای شبیهسازی برخورد سیارک با زمین نتایج نگرانکنندهای داشت
در مانور بینالمللی شبیهسازی برخورد سیارک که با هدایت ناسا و حضور دانشمندان برگزار شد، یک سیارک با زمین برخورد کرد و دانشمندان فقط توانستند میزان خسارت را برآورد کنند
#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field
در مانور بینالمللی شبیهسازی برخورد سیارک که با هدایت ناسا و حضور دانشمندان برگزار شد، یک سیارک با زمین برخورد کرد و دانشمندان فقط توانستند میزان خسارت را برآورد کنند
#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field
در روزهای گذشته دانشمندان در یک تمرین بینالمللی شرکت کردند که هدف آن شبیهسازی تأثیرات سیارکهایی است که میتوانند با زمین برخورد کنند. این تمرین با شبیهسازی برخورد یک سیارک به عرض ۱۴۰ متر به زمین و همکاری بخشهای گوناگون مانند سازمان فضایی اروپا (ESA) برگزار شد تا عواقب چنین برخورد بزرگی که میتواند منطقهای به وسعت اروپای مرکزی را تحت تأثیر قرار دهد، بررسی شود. مانور امسال بهویژه بر منطقهای خاص به عرض بیش از ۱۰۰ کیلومتر در مرز آلمان، اتریش و جمهوری چک اثر گذاشت.
اگرچه این شبیهسازی ممکن است کمی شبیه به یک بازی کامپیوتری بهنظر برسد اما یک پروژهی کاملا واقعی محسوب میشود و هدف این است که دانشمندان و پژوهشگران اطلاعاتی را دربارهی برنامهریزی لازم برای برخورد یک سیارک واقعی به زمین، کسب کنند.
این شبیهسازی به میزبانی دفتر امور فضای بیرونی سازمان ملل متحد و تحت هفتمین کنفرانس بینالمللی دفاع سیارهای IAA انجام شد. پژوهشگر اندی ریوکین از آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز خاطرنشان کرد که تمرین و آموزش برای شبیهسازیهای گوناگون یک بخش مهم از آمادگی برای برخورد سیارکی است.
یکی از تفاوتهای شبیهسازی امسال با شبیهسازی قبلی این بود که سیارک شبیهسازی شده، کاملا غافلگیرکننده بود و تا زمان کشف آن هیچ نشانهای از اینکه در مسیر برخورد با زمین است، شناخته شده نبود. این سیارک شبیهسازی شده PDC 2021 لقب گرفت و در شبیهسازی تنها شش ماه پیش از برخورد به زمین پیدا شد.
در ابتدا احتمال برخورد این سیارک ۱ به ۲۵۰۰ تشخیص داده شد اما پس از نخستین روز شبیهسازی، شرکتکنندگان شانس برخورد تا ۱ به ۱۰۰ افزایش یافت و در نهایت در روز دوم احتمال برخورد ۱۰۰ درصدی تعیین و محل برخورد مشخص شد. با توجه به بازهی زمانی کوتاه، شرکتکنندگان در این شبیهسازی جلوگیری از برخورد سیارک به زمین را غیرممکن عنوان کردند. بنابراین شبیهسازی به سمت یک فاجعه پیش رفت؛ موضوعی که اهمیت شناسایی سیارکهای مشابه را نشان میدهد.
پس از قطعی شدن برخورد، شبیهسازی شناسایی سیارک، به شبیهسازی پیشبینی میزان خسارت احتمالی تغییر کرد. در سومین روز از شبیهسازی دانشمندان به تخمین تازهای برای اندازهی خسازتی که این سیارک با ۱۴۰ متر عرض میتواند ایجاد کند، دست یافتند. آنها پیشبینی کردند «نقطه صفر زمین» (Ground Zero) که محدودهی مستقیم تأثیر گرفته از انفجار است، در محدودهی برخورد بیش از ۲۲۰ کیلومتر باشد اما این میزان در نهایت محدودتر شد و تخمین زده شد که برخورد سیارک PDC 2021 تا ۱۵۰ کیلومتر از هر جهت خسارت وارد کند.
«لیندی جانسون» (Lindley Johnson) افسر دفاع سیارهای ناسا دربارهی این مانور برخورد سیارکی گفت: «هر بار که در تمرینی مانند این شرکت میکنیم، دربارهی اینکه نقشآفرینان اصلی در هنگام فاجعه چه کسانی هستند و هر بخش باید چه اطلاعاتی را درنظر داشته باشد، چیزهای بیشتری میآموزیم. این تمرینها در نهایت به جامعهی دفاع سیارهای کمک میکند تا با یکدیگر و با دولتها ارتباط برقرار کنند و اطمینان یابند که در صورت شناسایی تهدیدهای سیارکی در آینده، همه هماهنگ خواهیم بود.»
«پل کودس» (Paul Chodas) مدیر CNEOS هم گفت: «چنین تمرینهایی ما را برای اینکه هنگام برخورد یک سیارک بزرگ چه اقداماتی باید انجام دهیم، آماده میکند. جزئیات سناریو مانند احتمال برخورد سیارک و زمان و مکان برخورد، طی چند مرحله برای شرکتکنندگان منتشر میشود تا شیوهی پیشروی یک وضعیت واقعی برخورد سیارکی شبیهسازی شود.»
علاوه بر چنین تمرینهایی، ناسا هماکنون در حال انجام مأموریت «آزمایش تغییر مسیر سیارک دوتایی» (DART) است که نخستین آزمایش فناوری منحرف کردن مسیر سیارکها خواهد بود. این آژانس قصد دارد اواخر امسال «دارت» (DART) را با یک موشک فالکون ۹ اسپیسایکس به فضا پرتاب کند تا پس از برخورد به یک سیارک سرعت مداری آن را تغییر دهد.
پ.ن: درمورد سیارک آپوفیس هم نگران نباشید، سیارک آپوفیس تا ۱۰۰ سال دیگر خطر برخورد با زمین نخواهد داشت😄
#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field
اگرچه این شبیهسازی ممکن است کمی شبیه به یک بازی کامپیوتری بهنظر برسد اما یک پروژهی کاملا واقعی محسوب میشود و هدف این است که دانشمندان و پژوهشگران اطلاعاتی را دربارهی برنامهریزی لازم برای برخورد یک سیارک واقعی به زمین، کسب کنند.
این شبیهسازی به میزبانی دفتر امور فضای بیرونی سازمان ملل متحد و تحت هفتمین کنفرانس بینالمللی دفاع سیارهای IAA انجام شد. پژوهشگر اندی ریوکین از آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز خاطرنشان کرد که تمرین و آموزش برای شبیهسازیهای گوناگون یک بخش مهم از آمادگی برای برخورد سیارکی است.
یکی از تفاوتهای شبیهسازی امسال با شبیهسازی قبلی این بود که سیارک شبیهسازی شده، کاملا غافلگیرکننده بود و تا زمان کشف آن هیچ نشانهای از اینکه در مسیر برخورد با زمین است، شناخته شده نبود. این سیارک شبیهسازی شده PDC 2021 لقب گرفت و در شبیهسازی تنها شش ماه پیش از برخورد به زمین پیدا شد.
در ابتدا احتمال برخورد این سیارک ۱ به ۲۵۰۰ تشخیص داده شد اما پس از نخستین روز شبیهسازی، شرکتکنندگان شانس برخورد تا ۱ به ۱۰۰ افزایش یافت و در نهایت در روز دوم احتمال برخورد ۱۰۰ درصدی تعیین و محل برخورد مشخص شد. با توجه به بازهی زمانی کوتاه، شرکتکنندگان در این شبیهسازی جلوگیری از برخورد سیارک به زمین را غیرممکن عنوان کردند. بنابراین شبیهسازی به سمت یک فاجعه پیش رفت؛ موضوعی که اهمیت شناسایی سیارکهای مشابه را نشان میدهد.
پس از قطعی شدن برخورد، شبیهسازی شناسایی سیارک، به شبیهسازی پیشبینی میزان خسارت احتمالی تغییر کرد. در سومین روز از شبیهسازی دانشمندان به تخمین تازهای برای اندازهی خسازتی که این سیارک با ۱۴۰ متر عرض میتواند ایجاد کند، دست یافتند. آنها پیشبینی کردند «نقطه صفر زمین» (Ground Zero) که محدودهی مستقیم تأثیر گرفته از انفجار است، در محدودهی برخورد بیش از ۲۲۰ کیلومتر باشد اما این میزان در نهایت محدودتر شد و تخمین زده شد که برخورد سیارک PDC 2021 تا ۱۵۰ کیلومتر از هر جهت خسارت وارد کند.
«لیندی جانسون» (Lindley Johnson) افسر دفاع سیارهای ناسا دربارهی این مانور برخورد سیارکی گفت: «هر بار که در تمرینی مانند این شرکت میکنیم، دربارهی اینکه نقشآفرینان اصلی در هنگام فاجعه چه کسانی هستند و هر بخش باید چه اطلاعاتی را درنظر داشته باشد، چیزهای بیشتری میآموزیم. این تمرینها در نهایت به جامعهی دفاع سیارهای کمک میکند تا با یکدیگر و با دولتها ارتباط برقرار کنند و اطمینان یابند که در صورت شناسایی تهدیدهای سیارکی در آینده، همه هماهنگ خواهیم بود.»
«پل کودس» (Paul Chodas) مدیر CNEOS هم گفت: «چنین تمرینهایی ما را برای اینکه هنگام برخورد یک سیارک بزرگ چه اقداماتی باید انجام دهیم، آماده میکند. جزئیات سناریو مانند احتمال برخورد سیارک و زمان و مکان برخورد، طی چند مرحله برای شرکتکنندگان منتشر میشود تا شیوهی پیشروی یک وضعیت واقعی برخورد سیارکی شبیهسازی شود.»
علاوه بر چنین تمرینهایی، ناسا هماکنون در حال انجام مأموریت «آزمایش تغییر مسیر سیارک دوتایی» (DART) است که نخستین آزمایش فناوری منحرف کردن مسیر سیارکها خواهد بود. این آژانس قصد دارد اواخر امسال «دارت» (DART) را با یک موشک فالکون ۹ اسپیسایکس به فضا پرتاب کند تا پس از برخورد به یک سیارک سرعت مداری آن را تغییر دهد.
پ.ن: درمورد سیارک آپوفیس هم نگران نباشید، سیارک آپوفیس تا ۱۰۰ سال دیگر خطر برخورد با زمین نخواهد داشت😄
#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field
دیجیکالا مگ
برخورد با سیارک؛ ماموریت ناسا برای آزمایش عملیات محافظت از زمین
ناسا در سال ۲۰۲۱ اولین ماموریت دفاع سیارهای خود را آغاز خواهد کرد. ماموریت DART قرار است در سال ۲۰۲۲ با برخورد به سیارک دیدیموس مسیر این سیارک را منحرف کند
کوانتوم مکانیک🕊
در روزهای گذشته دانشمندان در یک تمرین بینالمللی شرکت کردند که هدف آن شبیهسازی تأثیرات سیارکهایی است که میتوانند با زمین برخورد کنند. این تمرین با شبیهسازی برخورد یک سیارک به عرض ۱۴۰ متر به زمین و همکاری بخشهای گوناگون مانند سازمان فضایی اروپا (ESA) برگزار…
منطقهی تأثیر پذیرفته در مانور برخورد سیارکی ۲۰۲۱
Credit:ESA
منابع برای مطالعه بیشتر:
https://www.slashgear.com/the-results-of-the-2021-asteroid-impact-simulation-highlight-threats-posed-by-asteroids-01671198
https://www.complex.com/life/nasa-simulating-asteroid-impact-test
#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field
Credit:ESA
منابع برای مطالعه بیشتر:
https://www.slashgear.com/the-results-of-the-2021-asteroid-impact-simulation-highlight-threats-posed-by-asteroids-01671198
https://www.complex.com/life/nasa-simulating-asteroid-impact-test
#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field
بخش پیشین : موضعیت کوانتومی
quantum contextuality
مفهوم بافتاریت (contextuality) یا به تعبیری “زمینه گرایی” را نیز چنین می توان توضیح داد: زمانیکه یک اندازه گیری را در دنیای ماکروسکوپی انجام می دهیم، نتیجه به سایر اندازه گیری های مستقلی که به صورت همزمان انجام می شود، بستگی ندارد (غیربافتاری)، اما در دنیای کوانتومی، سیستم های کوانتومی، دارای مقادیر از قبل تعیین شده ای نیستند، بلکه مقدار آنها به چگونگی اندازه گیری های ما بستگی دارد.
برای نشان دادن اینکه یک سیستم کوانتومی، ناموضعی یا بافتاری است، فیزیکدانان از برهان خلف بهره گرفته اند. آنها نامساوی هایی تعریف می کنند که فرض می کند یک سیستم، موضعی یا غیربافتاری است. سپس آزمایش هایی انجام می دهند تا این نامساوی ها را نقض کنند. تاکنون این دو نوع نامساوی، به صورت همزمان، آزمایش نشده بودند.
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
quantum contextuality
مفهوم بافتاریت (contextuality) یا به تعبیری “زمینه گرایی” را نیز چنین می توان توضیح داد: زمانیکه یک اندازه گیری را در دنیای ماکروسکوپی انجام می دهیم، نتیجه به سایر اندازه گیری های مستقلی که به صورت همزمان انجام می شود، بستگی ندارد (غیربافتاری)، اما در دنیای کوانتومی، سیستم های کوانتومی، دارای مقادیر از قبل تعیین شده ای نیستند، بلکه مقدار آنها به چگونگی اندازه گیری های ما بستگی دارد.
برای نشان دادن اینکه یک سیستم کوانتومی، ناموضعی یا بافتاری است، فیزیکدانان از برهان خلف بهره گرفته اند. آنها نامساوی هایی تعریف می کنند که فرض می کند یک سیستم، موضعی یا غیربافتاری است. سپس آزمایش هایی انجام می دهند تا این نامساوی ها را نقض کنند. تاکنون این دو نوع نامساوی، به صورت همزمان، آزمایش نشده بودند.
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
Forwarded from physics (Shahan)
چگونه میتوان با ایدهای منسوخ، فیزیک کوانتومی را ملموس کرد؟
بزودی
" نوشتاری جذاب که چندی پیش در وبسایت معتبر ناتیلوس منتشر شد، سابین هوسنفلدر (Sabine Hossenfelder)، فیزیکدان موسسه مطالعات پیشرفته فرانکفورت آلمان، به بحث درباره چالش همیشگی ذهن فیزیکدانها در مورد فهم عمیقتر نظریه فیزیک کوانتومی میپردازد. همچنین در این راستا، امکان توفیق یا شکست نظریه جایگزین ملموستری را بررسی میکند: ایده منسوخ ابرجبرگرایی، شاید ما را در مسیر غلبه بر بحران فعلی فیزیک یاری کند. "
در کانال ساینس ژورنال منتشر خواهیم کرد .
لینک ساینس ژورنال:
https://t.me/higgs_journals
بزودی
" نوشتاری جذاب که چندی پیش در وبسایت معتبر ناتیلوس منتشر شد، سابین هوسنفلدر (Sabine Hossenfelder)، فیزیکدان موسسه مطالعات پیشرفته فرانکفورت آلمان، به بحث درباره چالش همیشگی ذهن فیزیکدانها در مورد فهم عمیقتر نظریه فیزیک کوانتومی میپردازد. همچنین در این راستا، امکان توفیق یا شکست نظریه جایگزین ملموستری را بررسی میکند: ایده منسوخ ابرجبرگرایی، شاید ما را در مسیر غلبه بر بحران فعلی فیزیک یاری کند. "
در کانال ساینس ژورنال منتشر خواهیم کرد .
لینک ساینس ژورنال:
https://t.me/higgs_journals
ذرات شبه نوعی ذرات از باشگاه انحصاری 17 ذره "بنیادی" اند که عناصر سازنده تمام واقعیت مادی هستند ، ذرات شبه vertual particlesاز تعاملات پیچیده بین تعداد زیادی از آن ذرات بنیادی بیرون می آیند. فیزیکدانان می توانند یک ماده جامد ، مایع یا پلاسمای ساخته شده از تعداد زیادی ذرات را در معرض دما و فشارهای شدید قرار دهند و سیستم حاصل را به عنوان چند موجود قوی و ذره ای توصیف کنند. شبه ذرات در حال ظهور می توانند با خواص کاملاً مشخص مانند جرم و بار کاملاً پایدار باشند.
https://t.me/higgs_field/3564
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
https://t.me/higgs_field/3564
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
#خبر_علمی
دانشمندان با بررسی اولیه بیش از ۶۰ میلیون ستاره، فعلا ردپایی از فرازمینیها پیدا نکردهاند
دانشمندان ۷۰ سال است که در جستجو برای فرازمینیها هستند، اما تاکنون هیچ ردی از موجودات هوشمند دریافت نکردهاند.نتایج پروژه SETI ( یا ستی جستجو برای هوش فرازمینی) در حال حاضر فقط محدود به یافتههای احتمالی از سیگنالهای رادیویی یا شواهد اپتیکی از ابرسازهها هستند که ممکن است ردی از تکنولوژی بیگانگان باشد.
اختر زیستشناسان در پروژه «Breakthrough Listen» نتایج اولیه جستجو برای فرازمینیها را منتشر کردند. در این پروژه سیگنالهای رادیویی دریافت شد که مسیرشان به مرکز کهکشان میرسید. بررسیها نشان میدهد فعلا ردپایی از فرازمینیها در بیش از ۶۰ میلیون ستاره مشاهده نشده است.پروژه ده میلیون دلاری Breakthrough Listen با چشم انداز ده ساله حدود شش سال پیش با میلیاردر روسی، یوری میلنر، و استیون هاوکینگ بنیانگذاری شد. در این پروژه دانشمندان اعماق فضا را برای یافتن ردی از بیگانگان کاوش میکنند.
60 Million Stars and Not One Alien Detected
gizmodo.com/60-million-stars-and-not-one-alien-detected-1846813945
دانشمندان با بررسی اولیه بیش از ۶۰ میلیون ستاره، فعلا ردپایی از فرازمینیها پیدا نکردهاند
دانشمندان ۷۰ سال است که در جستجو برای فرازمینیها هستند، اما تاکنون هیچ ردی از موجودات هوشمند دریافت نکردهاند.نتایج پروژه SETI ( یا ستی جستجو برای هوش فرازمینی) در حال حاضر فقط محدود به یافتههای احتمالی از سیگنالهای رادیویی یا شواهد اپتیکی از ابرسازهها هستند که ممکن است ردی از تکنولوژی بیگانگان باشد.
اختر زیستشناسان در پروژه «Breakthrough Listen» نتایج اولیه جستجو برای فرازمینیها را منتشر کردند. در این پروژه سیگنالهای رادیویی دریافت شد که مسیرشان به مرکز کهکشان میرسید. بررسیها نشان میدهد فعلا ردپایی از فرازمینیها در بیش از ۶۰ میلیون ستاره مشاهده نشده است.پروژه ده میلیون دلاری Breakthrough Listen با چشم انداز ده ساله حدود شش سال پیش با میلیاردر روسی، یوری میلنر، و استیون هاوکینگ بنیانگذاری شد. در این پروژه دانشمندان اعماق فضا را برای یافتن ردی از بیگانگان کاوش میکنند.
60 Million Stars and Not One Alien Detected
gizmodo.com/60-million-stars-and-not-one-alien-detected-1846813945
آیا یک گربه قبل از اینکه به آن نگاه کنید، زنده است یا مرده؟
شرودینگر برای اینکه نشان دهد این سوال تا چه اندازه مضحک است، یک گربه ی خیالی را در جعبه ای محصور فرض نمود. گربه روبروی یک تفنگ قرار گرفته که به یک شمارشگر گایگر متصل میباشد که به نوبه ی خود با قطعه ای اورانیوم در تماس است. اتم اورانیوم ناپایدار است و دچار فروپاشی رادیو اکتیو می شود. اگر یک هسته اورانیوم فرو پاشد، توسط شمارشگر گایگر شناسایی می گردد که در این صورت ماشه ی تفنگ کشیده و گلوله شلیک می شود و باعث مرگ گربه می شود.
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
شرودینگر برای اینکه نشان دهد این سوال تا چه اندازه مضحک است، یک گربه ی خیالی را در جعبه ای محصور فرض نمود. گربه روبروی یک تفنگ قرار گرفته که به یک شمارشگر گایگر متصل میباشد که به نوبه ی خود با قطعه ای اورانیوم در تماس است. اتم اورانیوم ناپایدار است و دچار فروپاشی رادیو اکتیو می شود. اگر یک هسته اورانیوم فرو پاشد، توسط شمارشگر گایگر شناسایی می گردد که در این صورت ماشه ی تفنگ کشیده و گلوله شلیک می شود و باعث مرگ گربه می شود.
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
و بالاخره فرود موفقیت آمیز starship پس از بارها شکست .
دیشب sn15 پس از طی 10 کیلومتر به آرامی بر زمین نشست تا رویای سفر به فضا یک گام به تحقق نزدیک تر شود.
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
دیشب sn15 پس از طی 10 کیلومتر به آرامی بر زمین نشست تا رویای سفر به فضا یک گام به تحقق نزدیک تر شود.
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
Forwarded from physics (Shahan)
#گربه #شرودینگر
#پروفایل
_____________________________________________
مجموعه #کوانتوم_مکانیک (هیگز):
https://t.me/higgs_field کانال
https://t.me/higgs_group گروه
https://t.me/higgs_journals ژورنال
#پروفایل
_____________________________________________
مجموعه #کوانتوم_مکانیک (هیگز):
https://t.me/higgs_field کانال
https://t.me/higgs_group گروه
https://t.me/higgs_journals ژورنال
کوانتوم مکانیک🕊
کاوشگر خورشیدی پارکر ِناسا رکورد سرعت فضاپیماهای ساختهی بشر را شکست. https://t.me/higgs_field
کاوشگر پارکر در هشتمین ملاقات نزدیک با خورشید، به بیشترین سرعتی که یک فضاپیمای ساختهی بشر دست یافته است، رسید.
سریعترین فضاپیمای ساخته شده توسط بشر بهتازگی ملاقات تازهای با خورشید داشته است. کاوشگر خورشیدی «پارکر» (Parker) ناسا که در سال ۲۰۱۸ پرتاب شده است، در روزهای گذشته همزمان دو رکورد ثبت کرد؛ نزدیکترین فضاپیما به خورشید و بیشترین سرعتی که یک فضاپیما به آن دست یافته است.
در ۲۹ آوریل (۹ اردیبهشت) این کاوشگر نزدیکترین گذر خود را از کنار خورشید انجام داد و با فاصلهی ۱۰ میلیون کیلومتر نسبت به سطح آن عبور کرد. هنگام این نزدیک شدن، کاوشگر تقریبا با سرعت ۱۵۰ کیلومتر در ثانیه نسبت به خورشید در حال حرکت بود و بدین ترتیب پارکر تاکنون سریعترین حرکت را در میان فضاپیماهای ساختهی بشر داشته است.
برای داشتن دید بهتری از سرعت فضاپیمای پارکر، باید اشاره کرد که با چنین سرعتی، پوشش کل محیط زمین حدود ۴٫۵ دقیقه و یا پرواز به ماه حدود ۴۰ دقیقه طول میکشد. این سرعت همچنین در حدود ۰٫۰۵ درصد سرعت نور است.
کار کاوشگر خورشیدی پارکر هنوز پایان نیافته است. پرواز ۲۹ آوریل تنها هشتمین عبور فضاپیما از ۲۴ گذر برنامهریزی شده پیش از پایان مأموریت در سال ۲۰۲۵ است. در هر گذر، کاوشگر ابتدا از کنار سیارهی زهره میگذرد تا از گرانش این سیاره برای شکل دادن به مدار خود استفاده کند و بتواند هر چه بیشتر به خورشید نزدیک شود. این کاوشگر در گذر خود از کنار ناهید دادههای ارزشمندی هم میفرستد.
این میزان نزدیک شدن به کاوشگر کمک میکند تا سرعت خود را که در بیشترین حالت برای دستیابی به حدود ۲۰۰ کیلومتر بر ثانیه برنامهریزی شده است، افزایش دهد. پارکر با این سرعت تقریبا سه برابر سریعتر از رکوردداران قبلی خواهد بود. پیش از این یک جفت فضاپیما به نامهای کاوشگرهای «هلیوس» (Helios) در دههی ۱۹۷۰ خورشید میلادی را مطالعه کرده بودند.
طبق برنامهریزی در نزدیکترین ملاقات نزدیک با خورشید، کاوشگر پارکر تنها کمتر از ۷ میلیون کیلومتر با سطح آن فاصله خواهد داشت که بیش از ۶ برابر نزدیکتر از فاصلهی کاوشگرهای هلیوس با خورشید است. پیش از این رکورد کاوشگرهای هلیوس توسط پارکر در سال ۲۰۱۸ شکسته شده است.
هنگامی که فضاپیما به خورشید نزدیک میشود، زیر سطح آن را هدف قرار میدهد. این کاوشگر برای اندازهگیری میدانهای مغناطیسی در آن محدوده و ردیابی جریان انرژی درون خورشید طراحی شده است. این اندازهگیریها به پژوهشگران کمک خواهد کرد تا دریابند خورشید چگونه ذرات پرانرژی که بادهای خورشیدی را تشکیل میدهند را گسیل میکند؛ همچنین این راز را که چرا بیرونیترین لایهی خورشید داغتر از لایههای درونی آن است، بهتر درک کنند.
مطالعه بیشتر:
https://www.newscientist.com/article/2276358-nasas-parker-solar-probe-has-gone-faster-than-any-spacecraft-ever
https://www.nasa.gov/feature/goddard/2017/nasa-renames-solar-probe-mission-to-honor-pioneering-physicist-eugene-parker
https://www.nytimes.com/2018/08/11/science/parker-solar-probe-launch.html
#کوانتوم_مکانیک
https://t.me/higgs_field
سریعترین فضاپیمای ساخته شده توسط بشر بهتازگی ملاقات تازهای با خورشید داشته است. کاوشگر خورشیدی «پارکر» (Parker) ناسا که در سال ۲۰۱۸ پرتاب شده است، در روزهای گذشته همزمان دو رکورد ثبت کرد؛ نزدیکترین فضاپیما به خورشید و بیشترین سرعتی که یک فضاپیما به آن دست یافته است.
در ۲۹ آوریل (۹ اردیبهشت) این کاوشگر نزدیکترین گذر خود را از کنار خورشید انجام داد و با فاصلهی ۱۰ میلیون کیلومتر نسبت به سطح آن عبور کرد. هنگام این نزدیک شدن، کاوشگر تقریبا با سرعت ۱۵۰ کیلومتر در ثانیه نسبت به خورشید در حال حرکت بود و بدین ترتیب پارکر تاکنون سریعترین حرکت را در میان فضاپیماهای ساختهی بشر داشته است.
برای داشتن دید بهتری از سرعت فضاپیمای پارکر، باید اشاره کرد که با چنین سرعتی، پوشش کل محیط زمین حدود ۴٫۵ دقیقه و یا پرواز به ماه حدود ۴۰ دقیقه طول میکشد. این سرعت همچنین در حدود ۰٫۰۵ درصد سرعت نور است.
کار کاوشگر خورشیدی پارکر هنوز پایان نیافته است. پرواز ۲۹ آوریل تنها هشتمین عبور فضاپیما از ۲۴ گذر برنامهریزی شده پیش از پایان مأموریت در سال ۲۰۲۵ است. در هر گذر، کاوشگر ابتدا از کنار سیارهی زهره میگذرد تا از گرانش این سیاره برای شکل دادن به مدار خود استفاده کند و بتواند هر چه بیشتر به خورشید نزدیک شود. این کاوشگر در گذر خود از کنار ناهید دادههای ارزشمندی هم میفرستد.
این میزان نزدیک شدن به کاوشگر کمک میکند تا سرعت خود را که در بیشترین حالت برای دستیابی به حدود ۲۰۰ کیلومتر بر ثانیه برنامهریزی شده است، افزایش دهد. پارکر با این سرعت تقریبا سه برابر سریعتر از رکوردداران قبلی خواهد بود. پیش از این یک جفت فضاپیما به نامهای کاوشگرهای «هلیوس» (Helios) در دههی ۱۹۷۰ خورشید میلادی را مطالعه کرده بودند.
طبق برنامهریزی در نزدیکترین ملاقات نزدیک با خورشید، کاوشگر پارکر تنها کمتر از ۷ میلیون کیلومتر با سطح آن فاصله خواهد داشت که بیش از ۶ برابر نزدیکتر از فاصلهی کاوشگرهای هلیوس با خورشید است. پیش از این رکورد کاوشگرهای هلیوس توسط پارکر در سال ۲۰۱۸ شکسته شده است.
هنگامی که فضاپیما به خورشید نزدیک میشود، زیر سطح آن را هدف قرار میدهد. این کاوشگر برای اندازهگیری میدانهای مغناطیسی در آن محدوده و ردیابی جریان انرژی درون خورشید طراحی شده است. این اندازهگیریها به پژوهشگران کمک خواهد کرد تا دریابند خورشید چگونه ذرات پرانرژی که بادهای خورشیدی را تشکیل میدهند را گسیل میکند؛ همچنین این راز را که چرا بیرونیترین لایهی خورشید داغتر از لایههای درونی آن است، بهتر درک کنند.
مطالعه بیشتر:
https://www.newscientist.com/article/2276358-nasas-parker-solar-probe-has-gone-faster-than-any-spacecraft-ever
https://www.nasa.gov/feature/goddard/2017/nasa-renames-solar-probe-mission-to-honor-pioneering-physicist-eugene-parker
https://www.nytimes.com/2018/08/11/science/parker-solar-probe-launch.html
#کوانتوم_مکانیک
https://t.me/higgs_field
NY Times
Parker Solar Probe Launches on NASA Voyage to ‘Touch the Sun’ (Published 2018)
The spacecraft, which NASA says will “touch the sun,” was carried from the launchpad atop three columns of flame early on Sunday morning.
#ترفند
چگونه در گوشی های آیفون XS، XS Max و XR بفهمیم باتری گوشی احتیاج به تعویض دارد؟
1- وارد Setting شوید
2- به گزینه باتری بروید
3- گزینه سلامت باتری یا Battery Health را بزنید
4- در این قسمت، حداکثر ظرفیت یا Maximum Capacity را بصورت یک درصد مشاهده میکنید
5-دقیقا زیر قسمت حداکثر ظرفیت، گزینه قابلیت حداکثر عملکرد یا Peak Performance Capability را میبینید
6-اگر در این قسمت با پیام “Your battery is currently supporting normal peak performance” مواجه شدید به این معنی است که در حال حاضر باتری شما بهترین عملکرد را داشته و در سلامت کامل قرار دارد، اما اگر با پیام “Your Battery’s health is significantly degraded. An Apple Authorized Service Provider can replace the battery to restore full performance and capacity” مواجه شدید به این معنی است که باتری شما به میزان زیادی تضعیف شده و به پیشنهاد اپل باید به یکی از تعمیرگاههای مجاز این شرکت مراجعه کنید
#کوانتوم_مکانیک
https://t.me/higgs_field
چگونه در گوشی های آیفون XS، XS Max و XR بفهمیم باتری گوشی احتیاج به تعویض دارد؟
1- وارد Setting شوید
2- به گزینه باتری بروید
3- گزینه سلامت باتری یا Battery Health را بزنید
4- در این قسمت، حداکثر ظرفیت یا Maximum Capacity را بصورت یک درصد مشاهده میکنید
5-دقیقا زیر قسمت حداکثر ظرفیت، گزینه قابلیت حداکثر عملکرد یا Peak Performance Capability را میبینید
6-اگر در این قسمت با پیام “Your battery is currently supporting normal peak performance” مواجه شدید به این معنی است که در حال حاضر باتری شما بهترین عملکرد را داشته و در سلامت کامل قرار دارد، اما اگر با پیام “Your Battery’s health is significantly degraded. An Apple Authorized Service Provider can replace the battery to restore full performance and capacity” مواجه شدید به این معنی است که باتری شما به میزان زیادی تضعیف شده و به پیشنهاد اپل باید به یکی از تعمیرگاههای مجاز این شرکت مراجعه کنید
#کوانتوم_مکانیک
https://t.me/higgs_field
ترفندی جالب از گوگل
در قسمت مرورگر عبارت ِDo a barrel roll را تایپ کنید و آنگاه میبینید که ....😁
#کوانتوم_مکانیک
https://t.me/higgs_field
در قسمت مرورگر عبارت ِDo a barrel roll را تایپ کنید و آنگاه میبینید که ....😁
#کوانتوم_مکانیک
https://t.me/higgs_field
سخنرانی Efim Zelmanov (جایزه فیلدز 1994) روز چهارشنبه ۵ خرداد ساعت ۱۹:۳۰ بعد از ظهر.
#کوانتوم_مکانیک
https://t.me/higgs_field
#کوانتوم_مکانیک
https://t.me/higgs_field
#تیغ_اوکام ( Occam's razor) اصلی منسوب به ویلیام اکام، منطقدان و فیلسوف انگلیسی است. در سده ۱۴ (میلادی) ویلیام اُکام اصلی را مطرح کرد، که به «تیغ اکام»، «اُستُرهٔ اُکام»، «اصل امساک» یا «اصل اختصار تبیین» آوازه یافت. طبق این اصل، هرگاه دربارهٔ علت بروز پدیدهای دو توضیح مختلف ارائه شود، در آن توضیحی که پیچیدهتر باشد احتمال بروز اشتباه بیشتر است و بنابراین در شرایط مساوی، احتمال صحیح بودن توضیح سادهتر بیشتر است.
صورت تیغ اکام
صورت نخستین این مهاد در لاتین چنین است:
.Numquam ponendo est pluritas sine necessitate
که در زبان انگلیسی:
.Entities are not to be multiplied without necessity
ترجمه مستقیم آن در پارسی به شکل زیر است:
موجودیتها یا وجودها (نهادها) نباید بدون ضرورت افزایش یابد.
ترجمهٔ آزاد آن در فارسی میشود:
در توضیح و توصیف، بخشهای ناضروری را حذف کن.
ولی صورت متداولترش چنین است:
«میان دو نگره که توان توصیف و پیشبینی یکسانی دارند، سادهترین را بگزین.» در اینجا منظور از «سادهترین» نگره، نگرهای است که کمترین انگاشتها در آن به کار رفته باشد
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
صورت تیغ اکام
صورت نخستین این مهاد در لاتین چنین است:
.Numquam ponendo est pluritas sine necessitate
که در زبان انگلیسی:
.Entities are not to be multiplied without necessity
ترجمه مستقیم آن در پارسی به شکل زیر است:
موجودیتها یا وجودها (نهادها) نباید بدون ضرورت افزایش یابد.
ترجمهٔ آزاد آن در فارسی میشود:
در توضیح و توصیف، بخشهای ناضروری را حذف کن.
ولی صورت متداولترش چنین است:
«میان دو نگره که توان توصیف و پیشبینی یکسانی دارند، سادهترین را بگزین.» در اینجا منظور از «سادهترین» نگره، نگرهای است که کمترین انگاشتها در آن به کار رفته باشد
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
تئوری کوانتوم :
ذرات کوانتومی می توانند همزمان در یک برهم نهی از حالت ها وجود داشته و در اثر تعامل با ذرات دیگر ، به یک حالت واحد فروپاشند. برخی از دانشمندان در آن زمان که نظریه کوانتوم در حال توسعه بود (دهه 1930) از علم به قلمرو فلسفه منتقل شدند ، اظهار داشتند که ذرات کوانتوم تنها در صورت مشاهده توسط یک ناظر آگاه به یک حالت واحد سقوط می کنند. #شرودینگر این مفهوم را #پوچ دانست و آزمایش فكری خود را ابداع كرد تا نتیجه پوچ و در عین حال منطقی چنین ادعاهایی را آشكار سازد.
گربه شرودینگر:
در آزمایش خیالی شرودینگر ، شما گربه ای را در جعبه ای با مقدار کمی ماده رادیواکتیو قرار می دهید. هنگامی که اتم ماده رادیواکتیو فرو می پاشد و پرتوزایی می کند ، شمارنده Geiger را تحریک می کند که باعث آزاد شدن سمی یا انفجار می شود و گربه را از بین می برد. اکنون ، فروپاشی ماده رادیواکتیو توسط قوانین مکانیک کوانتوم اداره می شود. این به این معنی است که اتم در یک حالت ترکیبی "فروپاشی " و "فروپاشی نشده" قرار دارد . اگر ایده ناظر محور را در این مورد اعمال کنیم ، هیچ مشاهده گر آگاه وجود ندارد (همه چیز در یک جعبه مهر و موم شده است) ، بنابراین کل سیستم به عنوان ترکیبی از دو احتمال باقی می ماند. در نهایت گربه همزمان مرده و زنده است. از آنجا که وجود گربه ای که همزمان مرده و زنده است پوچ است و در دنیای واقعی اتفاق نمی افتد ، این آزمایش فکری نشان می دهد که فروپاشی عملکرد موج فقط توسط ناظران آگاه هدایت نمی شود.
انیشتین همین مسئله را با ایده ناظر محور دید و به شرودینگر برای تصویرگری هوشمندانه اش تبریک گفت و گفت: "با این حال ، این تفسیر با ظرافت بیشتر توسط سیستم اتم رادیواکتیو + شمارنده گیگر + تقویت کننده + پودر کشنده + گربه رد می شود در یک جعبه ، که عملکرد psi سای(تابع موج) سیستم شامل گربه زنده و مرده شده است. آیا وضعیت گربه فقط زمانی ایجاد می شود که یک فیزیکدان وضعیت را در زمان مشخصی بررسی کند؟ "
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
ذرات کوانتومی می توانند همزمان در یک برهم نهی از حالت ها وجود داشته و در اثر تعامل با ذرات دیگر ، به یک حالت واحد فروپاشند. برخی از دانشمندان در آن زمان که نظریه کوانتوم در حال توسعه بود (دهه 1930) از علم به قلمرو فلسفه منتقل شدند ، اظهار داشتند که ذرات کوانتوم تنها در صورت مشاهده توسط یک ناظر آگاه به یک حالت واحد سقوط می کنند. #شرودینگر این مفهوم را #پوچ دانست و آزمایش فكری خود را ابداع كرد تا نتیجه پوچ و در عین حال منطقی چنین ادعاهایی را آشكار سازد.
گربه شرودینگر:
در آزمایش خیالی شرودینگر ، شما گربه ای را در جعبه ای با مقدار کمی ماده رادیواکتیو قرار می دهید. هنگامی که اتم ماده رادیواکتیو فرو می پاشد و پرتوزایی می کند ، شمارنده Geiger را تحریک می کند که باعث آزاد شدن سمی یا انفجار می شود و گربه را از بین می برد. اکنون ، فروپاشی ماده رادیواکتیو توسط قوانین مکانیک کوانتوم اداره می شود. این به این معنی است که اتم در یک حالت ترکیبی "فروپاشی " و "فروپاشی نشده" قرار دارد . اگر ایده ناظر محور را در این مورد اعمال کنیم ، هیچ مشاهده گر آگاه وجود ندارد (همه چیز در یک جعبه مهر و موم شده است) ، بنابراین کل سیستم به عنوان ترکیبی از دو احتمال باقی می ماند. در نهایت گربه همزمان مرده و زنده است. از آنجا که وجود گربه ای که همزمان مرده و زنده است پوچ است و در دنیای واقعی اتفاق نمی افتد ، این آزمایش فکری نشان می دهد که فروپاشی عملکرد موج فقط توسط ناظران آگاه هدایت نمی شود.
انیشتین همین مسئله را با ایده ناظر محور دید و به شرودینگر برای تصویرگری هوشمندانه اش تبریک گفت و گفت: "با این حال ، این تفسیر با ظرافت بیشتر توسط سیستم اتم رادیواکتیو + شمارنده گیگر + تقویت کننده + پودر کشنده + گربه رد می شود در یک جعبه ، که عملکرد psi سای(تابع موج) سیستم شامل گربه زنده و مرده شده است. آیا وضعیت گربه فقط زمانی ایجاد می شود که یک فیزیکدان وضعیت را در زمان مشخصی بررسی کند؟ "
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field
Telegram
attach 📎