#رکود در فیزیک ذرات بنیادین
توسط: سابین هوزن فلدر

چند سالی است که عدم پیشرفت‌های چشمگیر در فیزیک بنیادی، صدای فیزیکدانان را درآورده است. برخی از آنها وضعیت کنونی فیزیک بنیادی را بحرانی نامیده‌اند. در مقاله‌ی زیر که به قلم سابین هوسنفلدر (Sabine Hossenfelder)، فیزیکدان نظری موسسه مطالعات پیشرفته‌ی فرانکفورت، در وب‌سایت معتبر ناتیلوس منتشر شده، در مورد وضعیت کنونی فیزیک بنیادی که هوسنفلدر آن را رکود فیزیک بنیادی می‌نامد به تفصیل صحبت شده است.
پارت اول
https://t.me/higgs_journals/505
پارت دوم
https://t.me/higgs_journals/521

چون نیست زِ هرچه هست جُز باد به دست،

چون هست زِ هرچه هست نُقصان و شکست،

انگار که هست، هرچه در عالَم نیست،

پندار که نیست، هرچه در عالَم هست.

#خیام

#نیروی_خلاء
خلا، خالی نیست و نیروی خلا واقعیت دارد! ممکن است جادویی به نظر برسد، اما این مسئله فیزیکدانان را از آغاز تولد مکانیک کوانتومی به خود مشغول کرده است. فضای خالی به طور مداوم می‌جوشد و افت وخیزهایی از نور را حتی در دمای صفر مطلق تولید می‌کند. همانطور که در ادامه‌ی این مقاله خواهیم دید، این فوتون‌های مجازی آماده‌ی استفاده‌اند و می‌توانند نیروها را حمل کرده و ویژگی‌های ماده را تغییر دهند.

https://t.me/higgs_journals/522
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

مکانیک کوانتومی در مقیاس میکروسکوپیک ، علاوه بر تمام پیچیدگی ها و معماها ، روایت دقیق و قابل قبولی ارائه می دهد اما برای وصف پدیده های ماکروسکوپیک دیگر بخوبی کار نمی کند . به نحوی که برای توصیف ماکرو به مکانیک نیوتونی و فیزیک کلاسیک استفاده کنیم . چرا ؟!


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

دهه 1930 میلادی اخترشناس سوئیسی به نام «فریتز تسویکی» (Fritz Zwicky) متوجه شد که تنها با در نظر گرفتن مقدار جرم قابل مشاهده کهکشان‌ها در خوشه‌های دوردست نمی‌توان سرعت بالای چرخش آن‌‌ها را توضیح داد. بدین دلیل او ماده‌ای نامرئی به نام ماده تاریک را معرفی کرد تا بتواند با استفاده از اثرات گرانشی آن سرعت چرخش کهکشان‌ها را توضیح دهد.


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

پارادوکس EPR برای اولین بار در یک سیستم بس‌ذره‌ای !


تناقض اینشتین-پودولسکی-روزن یا به اختصار پارادوکس EPR یکی از چند آزمایش فکری بسیار مهمی است که با هدف به چالش کشیدن بنیان‌های فلسفی مکانیک کوانتومی در سال‌های اولیه‌ی عصر جدید مکانیک کوانتومی مطرح شد. دانشمندان با مطرح کردن این پارادوکس، پدیده‌ی ناموضعیت را ثابت کرده (تاثیر دو سیستم کوانتومی از فاصله‌ی دور بر یکدیگر) و بنابراین نتیجه می‌گیرند که مکانیک کوانتومی، نظریه‌ی ناکاملی است که برای توصیف کامل طبیعت به متغیرهای پنهان دیگری نیاز دارد. با این حال، بعدها ثابت شد که این نتیجه درست نیست و ناموضعیت، یکی از ویژگی‌های ذاتی مکانیک کوانتومی است. دانشمندان دانشگاه بازل سوییس موفق شده‌اند پارادوکس EPR را برای اولین بار در یک سیستم بس‌ذره‌ای مشاهده کنند که نتیجه‌ی آن در مجله‌ی معتبر Science منتشر شده است.

https://t.me/higgs_journals/523

ناموضعیت کوانتومی

مفهوم ناموضعیت (nonlocality) بدان معناست که در دنیای کوانتومی، ذرات کوانتومی حتی با وجود دور بودن، می توانند بر یکدیگر تاثیر بگذارند (برخلاف دنیای ماکروسکوپی که یک شی فقط تحت تاثیر اشیای نزدیکش (موضعیت) قرار می گیرد). شاید به همین دلیل است که در اکثر موارد، ناموضعیت کوانتومی با مفهوم درهم تنیدگی کوانتومی (entanglement)، یکسان در نظر گرفته می شود، در حالیکه این دو مفهوم، تفاوت اندکی با یکدیگر دارند. در واقع یک حالت دو بخشی کوانتومی، برای ایجاد ناموضعیت باید درهم تنیده شود، اما حالت های در هم تنیده ای وجود دارند که چنین ناموضعیتی را ایجاد نمی کنند که مشهورترین مثال در این مورد، حالت های ورنر (werner states) است.


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

یک تصویر جالب از زمین

اعتبار ناسا


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

warp drive ...
ماشینی ده ها بار سریعتر از #نور ، #علمی یا #تخیلی؟

این مقاله را در کانال ژورنال ساینس مطالعه کنید:
https://t.me/higgs_journals/525

#چالش

#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field

مانور ناسا برای شبیه‌سازی برخورد سیارک با زمین نتایج نگران‌کننده‌ای داشت

در مانور بین‌المللی شبیه‌سازی برخورد سیارک که با هدایت ناسا و حضور دانشمندان برگزار شد، یک سیارک با زمین برخورد کرد و دانشمندان فقط توانستند میزان خسارت را برآورد کنند
#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field

در روزهای گذشته دانشمندان در یک تمرین بین‌المللی شرکت کردند که هدف آن شبیه‌سازی تأثیرات سیارک‌هایی است که می‌توانند با زمین برخورد کنند. این تمرین با شبیه‌سازی برخورد یک سیارک به عرض ۱۴۰ متر به زمین و همکاری بخش‌های گوناگون مانند سازمان فضایی اروپا (ESA) برگزار شد تا عواقب چنین برخورد بزرگی که می‌تواند منطقه‌ای به وسعت اروپای مرکزی را تحت تأثیر قرار دهد، بررسی شود. مانور امسال به‌ویژه بر منطقه‌ای خاص به عرض بیش از ۱۰۰ کیلومتر در مرز آلمان، اتریش و جمهوری چک اثر گذاشت.

اگرچه این شبیه‌سازی ممکن است کمی شبیه به یک بازی کامپیوتری به‌نظر برسد اما یک پروژه‌ی کاملا واقعی محسوب می‌شود و هدف این است که دانشمندان و پژوهشگران اطلاعاتی را درباره‌ی برنامه‌ریزی لازم برای برخورد یک سیارک واقعی به زمین، کسب کنند.

این شبیه‌سازی به میزبانی دفتر امور فضای بیرونی سازمان ملل متحد و تحت هفتمین کنفرانس بین‌المللی دفاع سیاره‌ای IAA انجام شد. پژوهشگر اندی ریوکین از آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز خاطرنشان کرد که تمرین و آموزش برای شبیه‌سازی‌های گوناگون یک بخش مهم از آمادگی برای برخورد سیارکی است.

یکی از تفاوت‌های شبیه‌سازی امسال با شبیه‌سازی قبلی این بود که سیارک شبیه‌سازی شده، کاملا غافلگیرکننده بود و تا زمان کشف آن هیچ نشانه‌ای از اینکه در مسیر برخورد با زمین است، شناخته شده نبود. این سیارک شبیه‌سازی شده PDC 2021 لقب گرفت و در شبیه‌سازی تنها شش ماه پیش از برخورد به زمین پیدا شد.

در ابتدا احتمال برخورد این سیارک ۱ به ۲۵۰۰ تشخیص داده شد اما پس از نخستین روز شبیه‌سازی، شرکت‌کنندگان شانس برخورد تا ۱ به ۱۰۰ افزایش یافت و در نهایت در روز دوم احتمال برخورد ۱۰۰ درصدی تعیین و محل برخورد مشخص شد. با توجه به بازه‌ی زمانی کوتاه، شرکت‌کنندگان در این شبیه‌سازی جلوگیری از برخورد سیارک به زمین را غیرممکن عنوان کردند. بنابراین شبیه‌سازی به سمت یک فاجعه پیش رفت؛ موضوعی که اهمیت شناسایی سیارک‌های مشابه را نشان می‌دهد.

پس از قطعی شدن برخورد، شبیه‌سازی شناسایی سیارک، به شبیه‌سازی پیش‌بینی میزان خسارت احتمالی تغییر کرد. در سومین روز از شبیه‌سازی دانشمندان به تخمین تازه‌ای برای اندازه‌ی خسازتی که این سیارک با ۱۴۰ متر عرض می‌تواند ایجاد کند، دست یافتند. آن‌ها پیش‌بینی کردند «نقطه صفر زمین» (Ground Zero) که محدوده‌ی مستقیم تأثیر گرفته از انفجار است، در محدوده‌ی برخورد بیش از ۲۲۰ کیلومتر باشد اما این میزان در نهایت محدودتر شد و تخمین زده شد که برخورد سیارک PDC 2021 تا ۱۵۰ کیلومتر از هر جهت خسارت وارد کند.

«لیندی جانسون» (Lindley Johnson) افسر دفاع سیاره‌ای ناسا درباره‌ی این مانور برخورد سیارکی گفت: «هر بار که در تمرینی مانند این شرکت می‌کنیم، درباره‌ی اینکه نقش‌آفرینان اصلی در هنگام فاجعه چه کسانی هستند و هر بخش باید چه اطلاعاتی را درنظر داشته باشد، چیزهای بیشتری می‌آموزیم. این تمرین‌ها در نهایت به جامعه‌ی دفاع سیاره‌ای کمک می‌کند تا با یکدیگر و با دولت‌ها ارتباط برقرار کنند و اطمینان یابند که در صورت شناسایی تهدیدهای سیارکی در آینده، همه هماهنگ خواهیم بود.»

«پل کودس» (Paul Chodas) مدیر CNEOS هم گفت: «چنین تمرین‌هایی ما را برای اینکه هنگام برخورد یک سیارک بزرگ چه اقداماتی باید انجام دهیم، آماده می‌کند. جزئیات سناریو مانند احتمال برخورد سیارک و زمان و مکان برخورد، طی چند مرحله برای شرکت‌کنندگان منتشر می‌شود تا شیوه‌ی پیشروی یک وضعیت واقعی برخورد سیارکی شبیه‌سازی شود.»

علاوه بر چنین تمرین‌هایی، ناسا هم‌اکنون در حال انجام مأموریت «آزمایش تغییر مسیر سیارک دوتایی» (DART) است که نخستین آزمایش فناوری منحرف کردن مسیر سیارک‌ها خواهد بود. این آژانس قصد دارد اواخر امسال «دارت» (DART) را با یک موشک فالکون ۹ اسپیس‌ایکس به فضا پرتاب کند تا پس از برخورد به یک سیارک سرعت مداری آن را تغییر دهد.

پ.ن: درمورد سیارک آپوفیس هم نگران نباشید، سیارک آپوفیس تا ۱۰۰ سال دیگر خطر برخورد با زمین نخواهد داشت😄


#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field

منطقه‌ی تأثیر پذیرفته در مانور برخورد سیارکی ۲۰۲۱
Credit:ESA

منابع برای مطالعه بیشتر:
https://www.slashgear.com/the-results-of-the-2021-asteroid-impact-simulation-highlight-threats-posed-by-asteroids-01671198

https://www.complex.com/life/nasa-simulating-asteroid-impact-test


#کوانتوم_مکانیک

http://t.me/higgs_field

#موسیقی
در اعماق کهکشان ها چرخی بزنیم...
https://t.me/higgs_journals/526?single

بخش پیشین : موضعیت کوانتومی
quantum contextuality

مفهوم بافتاریت (contextuality) یا به تعبیری “زمینه گرایی” را نیز چنین می توان توضیح داد: زمانیکه یک اندازه گیری را در دنیای ماکروسکوپی انجام می دهیم، نتیجه به سایر اندازه گیری های مستقلی که به صورت همزمان انجام می شود، بستگی ندارد (غیربافتاری)، اما در دنیای کوانتومی، سیستم های کوانتومی، دارای مقادیر از قبل تعیین شده ای نیستند، بلکه مقدار آنها به چگونگی اندازه گیری های ما بستگی دارد.
برای نشان دادن اینکه یک سیستم کوانتومی، ناموضعی یا بافتاری است، فیزیکدانان از برهان خلف بهره گرفته اند. آنها نامساوی هایی تعریف می کنند که فرض می کند یک سیستم، موضعی یا غیربافتاری است. سپس آزمایش هایی انجام می دهند تا  این نامساوی ها را نقض کنند. تاکنون این دو نوع نامساوی، به صورت همزمان، آزمایش نشده بودند.


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

چگونه می‌توان با ایده‌ای منسوخ، فیزیک کوانتومی را ملموس‌ کرد؟


بزودی
" نوشتاری جذاب که چندی پیش در وب‌سایت معتبر ناتیلوس منتشر شد، سابین هوسنفلدر (Sabine Hossenfelder)، فیزیکدان موسسه مطالعات پیشرفته فرانکفورت آلمان، به بحث درباره چالش همیشگی ذهن فیزیکدان‌ها در مورد فهم عمیق‌تر نظریه فیزیک کوانتومی می‌پردازد. هم‌چنین در این راستا، امکان توفیق یا شکست نظریه جایگزین ملموس‌تری را بررسی می‌کند: ایده منسوخ ابرجبرگرایی، شاید ما را در مسیر غلبه بر بحران فعلی فیزیک یاری کند. "
در کانال ساینس ژورنال منتشر خواهیم کرد .
لینک ساینس ژورنال:
https://t.me/higgs_journals

ذرات شبه نوعی ذرات از باشگاه انحصاری 17 ذره "بنیادی" اند که عناصر سازنده تمام واقعیت مادی هستند ، ذرات شبه vertual particlesاز تعاملات پیچیده بین تعداد زیادی از آن ذرات بنیادی بیرون می آیند. فیزیکدانان می توانند یک ماده جامد ، مایع یا پلاسمای ساخته شده از تعداد زیادی ذرات را در معرض دما و فشارهای شدید قرار دهند و سیستم حاصل را به عنوان چند موجود قوی و ذره ای توصیف کنند. شبه ذرات در حال ظهور می توانند با خواص کاملاً مشخص مانند جرم و بار کاملاً پایدار باشند.

https://t.me/higgs_field/3564
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

#خبر_علمی


دانشمندان با بررسی اولیه بیش از ۶۰ میلیون ستاره، فعلا ردپایی از فرازمینی‌ها پیدا نکرده‌اند

دانشمندان ۷۰ سال است که در جستجو برای فرازمینی‌ها هستند، اما تاکنون هیچ ردی از موجودات هوشمند دریافت نکرده‌اند.نتایج پروژه SETI ( یا ستی جستجو برای هوش فرازمینی) در حال حاضر فقط محدود به یافته‌های احتمالی از سیگنال‌های رادیویی یا شواهد اپتیکی از ابرسازه‌ها هستند که ممکن است ردی از تکنولوژی بیگانگان باشد. 

اختر زیست‌شناسان در پروژه «Breakthrough Listen» نتایج اولیه جستجو برای فرازمینی‌ها را منتشر کردند. در این پروژه سیگنال‌های رادیویی دریافت شد که مسیرشان به مرکز کهکشان می‌رسید. بررسی‌ها نشان می‌دهد فعلا ردپایی از فرازمینی‌ها در بیش از ۶۰ میلیون ستاره مشاهده نشده است.پروژه ده میلیون دلاری Breakthrough Listen با چشم انداز ده ساله حدود شش سال پیش با میلیاردر روسی، یوری میلنر، و استیون هاوکینگ بنیان‌گذاری شد. در این پروژه دانشمندان اعماق فضا را برای یافتن ردی از بیگانگان کاوش می‌کنند.

60 Million Stars and Not One Alien Detected
gizmodo.com/60-million-stars-and-not-one-alien-detected-1846813945

آیا یک گربه قبل از اینکه به آن نگاه کنید، زنده است یا مرده؟


شرودینگر برای اینکه نشان دهد این سوال تا چه اندازه مضحک است، یک گربه ی خیالی را در جعبه ای محصور فرض نمود. گربه روبروی یک تفنگ قرار گرفته که به یک شمارشگر گایگر متصل میباشد که به نوبه ی خود با قطعه ای اورانیوم در تماس است. اتم اورانیوم ناپایدار است و دچار فروپاشی رادیو اکتیو می شود. اگر یک هسته اورانیوم فرو پاشد، توسط شمارشگر گایگر شناسایی می گردد که در این صورت ماشه ی تفنگ کشیده و گلوله شلیک می شود و باعث مرگ گربه می شود.


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

و بالاخره فرود موفقیت آمیز starship پس از بارها شکست .

دیشب sn15 پس از طی 10 کیلومتر به آرامی بر زمین نشست تا رویای سفر به فضا یک گام به تحقق نزدیک تر شود.


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

#گربه #شرودینگر
#پروفایل
_____________________________________________
مجموعه #کوانتوم_مکانیک (هیگز):

https://t.me/higgs_field                        کانال
https://t.me/higgs_group                      گروه
https://t.me/higgs_journals                ژورنال