چهار نیروی شناخته شده در طبیعت عبارتند از: نیروی گرانش، نیروی الکترومغناطیس؛ نیروی هسته ای ضعیف و نیروی هسته ای قوی.

نیروی گرانش بر همه ذرات جرم دار اعمال می شود، ضعیف ترین این نیروی هاست و البته دور برد است، نیروی الکترومغناطیس بر ذرات باردار اعمال می شود و قوی تر از نیروی گرانش است. نیروی هسته ای قوی به چگونگی کنار هم قرار گرفتن پروتون ها و نوترون ها برای تشکیل هسته اتم می پردازد و نیروی هسته ای ضعیف باعث رادیواکتیویته می شود و نقش حیاتی در تشکیل عناصر در ستاره ها و اوایل پیدایش کیهان دارد.


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

ریچارد فاینمن یکی از بزرگترین نوابغ تاریخ علم می باشد، او در سال 1918 در بروکلین نیویورک متولد شد و در سال 1942 زیر نظر جان ویلر در دانشگاه پرینستون دکتری فیزیک خود را دریافت نمود. در دهه ی 1940 فاینمن به درک حیرت انگیزی از تفاوت بین جهان کوانتومی و نیوتنی دست یافت. او فرض بنیادی کلاسیک را که هر ذره یک تاریخ خاص دارد، به چالش کشید. براساس فیزیک نیوتن، هر ذره مسیر مشخصی را از نقطه الف به نقطه ب طی می کند. نظریه کوانتوم می گوید که ذره زمانی که بین نقاط آغاز و پایان حرکت می کند، مکان قطعی ندارد. فاینمن دریافت معنی این عبارت لزوما این نیست که ذرات هنگام طی مسافت بین دونقطه، هیچ مسیری را دنبال نمی کنند، در عوض می توان اینگونه توضیح داد که ذرات تمام مسیرهای ممکن بین دو نقطه را می پیمایند.


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

الکترودینامیک کوانتومی در مرزهای بی‌نهایت:

ارائه‌ی طرح مفهومی یک برخورد دهنده‌ی جدید
https://t.me/higgs_journals/503

https://phys.org/news/2019-05-collider-concept-quantum-theories-extreme.html

#رکود در فیزیک ذرات بنیادین
توسط: سابین هوزن فلدر

چند سالی است که عدم پیشرفت‌های چشمگیر در فیزیک بنیادی، صدای فیزیکدانان را درآورده است. برخی از آنها وضعیت کنونی فیزیک بنیادی را بحرانی نامیده‌اند. در مقاله‌ی زیر که به قلم سابین هوسنفلدر (Sabine Hossenfelder)، فیزیکدان نظری موسسه مطالعات پیشرفته‌ی فرانکفورت، در وب‌سایت معتبر ناتیلوس منتشر شده، در مورد وضعیت کنونی فیزیک بنیادی که هوسنفلدر آن را رکود فیزیک بنیادی می‌نامد به تفصیل صحبت شده است.

https://t.me/higgs_journals/505

Sabine Hossenfelder 

(born 18 September 1976) is a German author and theoretical physicist who researches quantum gravity. She is a Research Fellow at the Frankfurt Institute for Advanced Studies where she leads the Superfluid Dark Matter group. She is the author of Lost in Math: How Beauty Leads Physics Astray, which explores the concept of elegance in fundamental physics and cosmology.

reference


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

#کتاب
📚 جهانی از عدم
چرا به جای هیچ، چیزی وجود دارد؟
نویسنده:لاورنس کراوس

کتاب جهانی از عدم ، یک داستان کیهان شناسانه است که هر چه جلوتر می رود خواننده را میخکوب می کند، لاورنس کراوس، فیزیکدان نظری پیشگام پیشرفت های شگفت انگیز جدید علمی را که می تواند جواب بسیاری از سوالات فلاسفه را بدهد، توضیح می دهد.
کراوس که یکی از مشهورترین دانشمندان عصر حاضر است و توانسته شکاف بین علم و فرهنگ عامه را از بین ببرد، معتقد است علم جدید توانایی پاسخ به این سوال که “چرا به جای هیچ، چیزی وجود دارد” را به طور شگفت انگیزی دارد. مشاهدات تجربی زیبا و نظریات پیچیده جدید درکتاب “جهانی از عدم” به طرز قابل فهمی آورده شده اند و می گویند نه تنها چیزی می تواند از هیچ چیز بوجود آید، بلکه همواره این اتفاق می افتد.
جهان از کجا آمده است؟
قبل از آن چه بوده است؟
آینده چه چیزی را با خود به همراه خواهد داشت؟
و نهایتا چرا به جای هیچ، چیزی وجود دارد؟

دانلود نسخه PDF

دانلود نسخه صوتی

#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field

#پدیده_نجومی
بارش شهاب سنگ‌های «Eta Aquarid» از ماه آوریل آغاز شده‌اند تا ۲۸ می ادامه می‌یابند.
این شهاب سنگ‌ها از سوی یک ستاره درخشان به نام Eta Aquarii در صورت فلکی «آکواریوس» می‌آیند در آسمان صاف قابل و بدون استفاده از تجهیزات خاص قابل رصد هستند.
پنجشنبه هفته جاری ( 6 ماه می) این بارش شهاب سنگی به اوج خود می‌رسد.
ساکنان نیمکره جنوبی زمین در بهترین موقعیت برای رصد این رویداد نجومی قرار دارند اما به طور کلی رصد آن برای بیشتر کره زمین فراهم است.
افراد می‌توانند در اوج این بارش که پنج‌شنبه است شاهد گذر ۲۰ شهاب سنگ در ساعت باشند؛ شهاب سنگ‌ها در روزهای قبل و بعد از اوج و تا پایان ماه می با وضوح قابل مشاهده هستند.
برای افراد در عرض های جغرافیایی میانه تا شمالی ، تابش در آسمان خیلی زیاد نخواهد بود و ناظران در نیمکره جنوبی بهترین دید را خواهند داشت.
#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field

در مکانیک نیوتنی، سیستم های فیزیکی مولف از «جرم» های متحرک اند که بر یکدیگر «نیرو» وارد می کنند؛ خود این نیرو هم بر حسب روابط فضایی- زمانی جرم با ثابت هایی وابسته به جرم مشخص می گردد.

#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

#رکود در فیزیک ذرات بنیادین
توسط: سابین هوزن فلدر

چند سالی است که عدم پیشرفت‌های چشمگیر در فیزیک بنیادی، صدای فیزیکدانان را درآورده است. برخی از آنها وضعیت کنونی فیزیک بنیادی را بحرانی نامیده‌اند. در مقاله‌ی زیر که به قلم سابین هوسنفلدر (Sabine Hossenfelder)، فیزیکدان نظری موسسه مطالعات پیشرفته‌ی فرانکفورت، در وب‌سایت معتبر ناتیلوس منتشر شده، در مورد وضعیت کنونی فیزیک بنیادی که هوسنفلدر آن را رکود فیزیک بنیادی می‌نامد به تفصیل صحبت شده است.
پارت اول
https://t.me/higgs_journals/505
پارت دوم
https://t.me/higgs_journals/521

چون نیست زِ هرچه هست جُز باد به دست،

چون هست زِ هرچه هست نُقصان و شکست،

انگار که هست، هرچه در عالَم نیست،

پندار که نیست، هرچه در عالَم هست.

#خیام

#نیروی_خلاء
خلا، خالی نیست و نیروی خلا واقعیت دارد! ممکن است جادویی به نظر برسد، اما این مسئله فیزیکدانان را از آغاز تولد مکانیک کوانتومی به خود مشغول کرده است. فضای خالی به طور مداوم می‌جوشد و افت وخیزهایی از نور را حتی در دمای صفر مطلق تولید می‌کند. همانطور که در ادامه‌ی این مقاله خواهیم دید، این فوتون‌های مجازی آماده‌ی استفاده‌اند و می‌توانند نیروها را حمل کرده و ویژگی‌های ماده را تغییر دهند.

https://t.me/higgs_journals/522
#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

مکانیک کوانتومی در مقیاس میکروسکوپیک ، علاوه بر تمام پیچیدگی ها و معماها ، روایت دقیق و قابل قبولی ارائه می دهد اما برای وصف پدیده های ماکروسکوپیک دیگر بخوبی کار نمی کند . به نحوی که برای توصیف ماکرو به مکانیک نیوتونی و فیزیک کلاسیک استفاده کنیم . چرا ؟!


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

دهه 1930 میلادی اخترشناس سوئیسی به نام «فریتز تسویکی» (Fritz Zwicky) متوجه شد که تنها با در نظر گرفتن مقدار جرم قابل مشاهده کهکشان‌ها در خوشه‌های دوردست نمی‌توان سرعت بالای چرخش آن‌‌ها را توضیح داد. بدین دلیل او ماده‌ای نامرئی به نام ماده تاریک را معرفی کرد تا بتواند با استفاده از اثرات گرانشی آن سرعت چرخش کهکشان‌ها را توضیح دهد.


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

پارادوکس EPR برای اولین بار در یک سیستم بس‌ذره‌ای !


تناقض اینشتین-پودولسکی-روزن یا به اختصار پارادوکس EPR یکی از چند آزمایش فکری بسیار مهمی است که با هدف به چالش کشیدن بنیان‌های فلسفی مکانیک کوانتومی در سال‌های اولیه‌ی عصر جدید مکانیک کوانتومی مطرح شد. دانشمندان با مطرح کردن این پارادوکس، پدیده‌ی ناموضعیت را ثابت کرده (تاثیر دو سیستم کوانتومی از فاصله‌ی دور بر یکدیگر) و بنابراین نتیجه می‌گیرند که مکانیک کوانتومی، نظریه‌ی ناکاملی است که برای توصیف کامل طبیعت به متغیرهای پنهان دیگری نیاز دارد. با این حال، بعدها ثابت شد که این نتیجه درست نیست و ناموضعیت، یکی از ویژگی‌های ذاتی مکانیک کوانتومی است. دانشمندان دانشگاه بازل سوییس موفق شده‌اند پارادوکس EPR را برای اولین بار در یک سیستم بس‌ذره‌ای مشاهده کنند که نتیجه‌ی آن در مجله‌ی معتبر Science منتشر شده است.

https://t.me/higgs_journals/523

ناموضعیت کوانتومی

مفهوم ناموضعیت (nonlocality) بدان معناست که در دنیای کوانتومی، ذرات کوانتومی حتی با وجود دور بودن، می توانند بر یکدیگر تاثیر بگذارند (برخلاف دنیای ماکروسکوپی که یک شی فقط تحت تاثیر اشیای نزدیکش (موضعیت) قرار می گیرد). شاید به همین دلیل است که در اکثر موارد، ناموضعیت کوانتومی با مفهوم درهم تنیدگی کوانتومی (entanglement)، یکسان در نظر گرفته می شود، در حالیکه این دو مفهوم، تفاوت اندکی با یکدیگر دارند. در واقع یک حالت دو بخشی کوانتومی، برای ایجاد ناموضعیت باید درهم تنیده شود، اما حالت های در هم تنیده ای وجود دارند که چنین ناموضعیتی را ایجاد نمی کنند که مشهورترین مثال در این مورد، حالت های ورنر (werner states) است.


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

یک تصویر جالب از زمین

اعتبار ناسا


#کوانتوم_مکانیک
t.me/higgs_field

warp drive ...
ماشینی ده ها بار سریعتر از #نور ، #علمی یا #تخیلی؟

این مقاله را در کانال ژورنال ساینس مطالعه کنید:
https://t.me/higgs_journals/525

#چالش

#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field

مانور ناسا برای شبیه‌سازی برخورد سیارک با زمین نتایج نگران‌کننده‌ای داشت

در مانور بین‌المللی شبیه‌سازی برخورد سیارک که با هدایت ناسا و حضور دانشمندان برگزار شد، یک سیارک با زمین برخورد کرد و دانشمندان فقط توانستند میزان خسارت را برآورد کنند
#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field

در روزهای گذشته دانشمندان در یک تمرین بین‌المللی شرکت کردند که هدف آن شبیه‌سازی تأثیرات سیارک‌هایی است که می‌توانند با زمین برخورد کنند. این تمرین با شبیه‌سازی برخورد یک سیارک به عرض ۱۴۰ متر به زمین و همکاری بخش‌های گوناگون مانند سازمان فضایی اروپا (ESA) برگزار شد تا عواقب چنین برخورد بزرگی که می‌تواند منطقه‌ای به وسعت اروپای مرکزی را تحت تأثیر قرار دهد، بررسی شود. مانور امسال به‌ویژه بر منطقه‌ای خاص به عرض بیش از ۱۰۰ کیلومتر در مرز آلمان، اتریش و جمهوری چک اثر گذاشت.

اگرچه این شبیه‌سازی ممکن است کمی شبیه به یک بازی کامپیوتری به‌نظر برسد اما یک پروژه‌ی کاملا واقعی محسوب می‌شود و هدف این است که دانشمندان و پژوهشگران اطلاعاتی را درباره‌ی برنامه‌ریزی لازم برای برخورد یک سیارک واقعی به زمین، کسب کنند.

این شبیه‌سازی به میزبانی دفتر امور فضای بیرونی سازمان ملل متحد و تحت هفتمین کنفرانس بین‌المللی دفاع سیاره‌ای IAA انجام شد. پژوهشگر اندی ریوکین از آزمایشگاه فیزیک کاربردی جان هاپکینز خاطرنشان کرد که تمرین و آموزش برای شبیه‌سازی‌های گوناگون یک بخش مهم از آمادگی برای برخورد سیارکی است.

یکی از تفاوت‌های شبیه‌سازی امسال با شبیه‌سازی قبلی این بود که سیارک شبیه‌سازی شده، کاملا غافلگیرکننده بود و تا زمان کشف آن هیچ نشانه‌ای از اینکه در مسیر برخورد با زمین است، شناخته شده نبود. این سیارک شبیه‌سازی شده PDC 2021 لقب گرفت و در شبیه‌سازی تنها شش ماه پیش از برخورد به زمین پیدا شد.

در ابتدا احتمال برخورد این سیارک ۱ به ۲۵۰۰ تشخیص داده شد اما پس از نخستین روز شبیه‌سازی، شرکت‌کنندگان شانس برخورد تا ۱ به ۱۰۰ افزایش یافت و در نهایت در روز دوم احتمال برخورد ۱۰۰ درصدی تعیین و محل برخورد مشخص شد. با توجه به بازه‌ی زمانی کوتاه، شرکت‌کنندگان در این شبیه‌سازی جلوگیری از برخورد سیارک به زمین را غیرممکن عنوان کردند. بنابراین شبیه‌سازی به سمت یک فاجعه پیش رفت؛ موضوعی که اهمیت شناسایی سیارک‌های مشابه را نشان می‌دهد.

پس از قطعی شدن برخورد، شبیه‌سازی شناسایی سیارک، به شبیه‌سازی پیش‌بینی میزان خسارت احتمالی تغییر کرد. در سومین روز از شبیه‌سازی دانشمندان به تخمین تازه‌ای برای اندازه‌ی خسازتی که این سیارک با ۱۴۰ متر عرض می‌تواند ایجاد کند، دست یافتند. آن‌ها پیش‌بینی کردند «نقطه صفر زمین» (Ground Zero) که محدوده‌ی مستقیم تأثیر گرفته از انفجار است، در محدوده‌ی برخورد بیش از ۲۲۰ کیلومتر باشد اما این میزان در نهایت محدودتر شد و تخمین زده شد که برخورد سیارک PDC 2021 تا ۱۵۰ کیلومتر از هر جهت خسارت وارد کند.

«لیندی جانسون» (Lindley Johnson) افسر دفاع سیاره‌ای ناسا درباره‌ی این مانور برخورد سیارکی گفت: «هر بار که در تمرینی مانند این شرکت می‌کنیم، درباره‌ی اینکه نقش‌آفرینان اصلی در هنگام فاجعه چه کسانی هستند و هر بخش باید چه اطلاعاتی را درنظر داشته باشد، چیزهای بیشتری می‌آموزیم. این تمرین‌ها در نهایت به جامعه‌ی دفاع سیاره‌ای کمک می‌کند تا با یکدیگر و با دولت‌ها ارتباط برقرار کنند و اطمینان یابند که در صورت شناسایی تهدیدهای سیارکی در آینده، همه هماهنگ خواهیم بود.»

«پل کودس» (Paul Chodas) مدیر CNEOS هم گفت: «چنین تمرین‌هایی ما را برای اینکه هنگام برخورد یک سیارک بزرگ چه اقداماتی باید انجام دهیم، آماده می‌کند. جزئیات سناریو مانند احتمال برخورد سیارک و زمان و مکان برخورد، طی چند مرحله برای شرکت‌کنندگان منتشر می‌شود تا شیوه‌ی پیشروی یک وضعیت واقعی برخورد سیارکی شبیه‌سازی شود.»

علاوه بر چنین تمرین‌هایی، ناسا هم‌اکنون در حال انجام مأموریت «آزمایش تغییر مسیر سیارک دوتایی» (DART) است که نخستین آزمایش فناوری منحرف کردن مسیر سیارک‌ها خواهد بود. این آژانس قصد دارد اواخر امسال «دارت» (DART) را با یک موشک فالکون ۹ اسپیس‌ایکس به فضا پرتاب کند تا پس از برخورد به یک سیارک سرعت مداری آن را تغییر دهد.

پ.ن: درمورد سیارک آپوفیس هم نگران نباشید، سیارک آپوفیس تا ۱۰۰ سال دیگر خطر برخورد با زمین نخواهد داشت😄


#کوانتوم_مکانیک
http://t.me/higgs_field

منطقه‌ی تأثیر پذیرفته در مانور برخورد سیارکی ۲۰۲۱
Credit:ESA

منابع برای مطالعه بیشتر:
https://www.slashgear.com/the-results-of-the-2021-asteroid-impact-simulation-highlight-threats-posed-by-asteroids-01671198

https://www.complex.com/life/nasa-simulating-asteroid-impact-test


#کوانتوم_مکانیک

http://t.me/higgs_field