Forwarded from physics (H Hossein Panahi)
مقاله پیشنهادی امروز:
الکترون ها در اثر تعامل با مغناطیس کره زمین می توانند تقریباً به سرعت نور شتاب بگیرند⚡️
متن مقاله👇
https://www.universetoday.com/150012/electrons-can-get-accelerated-to-nearly-the-speed-of-light-as-they-interact-with-the-earths-magnetosphere/
الکترون ها در اثر تعامل با مغناطیس کره زمین می توانند تقریباً به سرعت نور شتاب بگیرند⚡️
متن مقاله👇
https://www.universetoday.com/150012/electrons-can-get-accelerated-to-nearly-the-speed-of-light-as-they-interact-with-the-earths-magnetosphere/
Universe Today
Electrons Can Get Accelerated to Nearly the Speed of Light As They Interact With the Earth's Magnetosphere
👩🦱همسر فیزیکدان آینشتاین :
#زندگینامه
#پارت_پنجم
#پارت_پایانی
در ۱۹۰۸ این زوج، با همکاری کنراد هابیشت، نوعی ولتسنج فوقحساس ساختند.
تربوویچ گیوریچ این کارِ آزمایشگاهی را به میلوا و کنراد نسبت میدهد و مینویسد:
«هنگامی که هر دوی آنها از پایان کار راضی شدند، وظیفۀ توصیف دستگاه را به آلبرت سپردند، زیرا او متخصص ثبت اختراع بود.»
این دستگاه تحت عنوان
«اختراع انیشتین-هابیشت» ثبت شد.
هنگامی که هابیشت تصمیم میلوا برای نگنجاندن نام او را زیر سؤال میبرد، میلوا بهآلمانی و با بازی با کلمات چنین پاسخ میدهد:
«چرا؟ ما هر دو یک قطعهسنگ هستیم» یعنی ما یک روحیم در دو بدن.
میلوا بهطور محرمانه به هلن ساویچ چنین میگوید:
«او اکنون بهعنوان بهترین فیزیکدان آلمانیزبان شناخته میشود. آنها بسیار به او احترام میگذارند و امتیاز میدهند. من از موفقیت او بسیار شادمانم، زیرا او کاملاً سزاوار آن است. فقط امیدوار و آرزومندم که شهرتْ اثری زیانبار بر انسانیت او نداشته باشد.»
در ادامه اضافه میکند:
«با این همه شهرت، او دیگر وقت اندکی برای همسر خود دارد. [...] چه میتوان گفت؟ بر اثر انگشتنماشدن، یکی مروارید را صاحب میشود و دیگری صدف را.»
پسر دوم آنها ادوارد در ۲۸ جولای ۱۹۱۰ به دنیا آمد.
تا سال ۱۹۱۱، آلبرت هنوز برای میلوا کارتپستالهای محبتآمیز میفرستاد.
اما در سال ۱۹۱۲ آینشتاین در حین دیدار خانوادهاش، که به برلین نقلمکان کرده بودند، رابطهای را با دخترخالهاش السا لوونتال آغاز کرد.
آنها بهمدت دو سال بهطور مخفیانه با یکدیگر نامهنگاری داشتند.
در این مدت، آلبرت در جاهای مختلفی کرسی استادی داشت: نخست در پراگ، سپس در زوریخ و سرانجام در سال ۱۹۱۴ در برلین، برای آنکه به السا نزدیکتر باشد.
این امر موجب فروپاشی ازدواج آنها شد.
میلوا با دو پسرش در ۲۹ جولای ۱۹۱۴ به زوریخ بازگشت.
در سال ۱۹۱۹، او به طلاق رضایت داد، اما با این شرط که اگر آلبرت برندۀ جایزۀ نوبل شود، پول جایزه به او تعلق بگیرد.
هنگامی که او این پول را دریافت کرد، دو مجتمع آپارتمانی کوچک خرید و از درآمد آنها فقیرانه زندگی کرد.
پسرش ادوارد، بهطور مکرر در یک آسایشگاه به سر میبرد. ادوارد بعدها به اسکیزوفرنی مبتلا شد و سرانجام در آسایشگاه بستری شد.
بهدلیل این مخارج پزشکی، میلوا در سراسر زندگی خود از نظر مالی با مشکل رو بهرو بود و سرانجام هر دو مجتمع را از دست داد.
او زندگی خود را با تدریس خصوصی و نفقهای میگذراند که آلبرت، گرچه بهطور نامنظم، میفرستاد.
در سال ۱۹۲۵، آلبرت در وصیتنامۀ خود نوشت که پول جایزۀ نوبل ارثیۀ پسران وی است.
میلوا بهشدت اعتراض کرد و اظهار داشت که این پول متعلق به وی است و به این فکر افتاد که کمکهای خود به تحقیقات آینشتاین را افشا کند.
پسرش هانسآلبرت به کرستیچ توضیح میدهد.
که چگونه «همکاری علمی والدینش پس از ازدواج نیز ادامه یافته است و او به یاد دارد که [آنها] را میدیده است که در شامگاه گرد یک میز با هم تحقیق میکردهاند».
همسر اول هانسآلبرت، فریدا، تلاش کرد نامههای میلوا و آلبرت به پسرانشان را منتشر کند، اما هلن دوکاس و اُتو ناتان، مجریان وصیتنامه و دارایی آینشتاین، در دادگاه از این کار جلوگیری کردند تا «اسطورۀ انیشتین» باقی بماند.
مراجع📚
Radmila Milentijević: Mileva Marić Einstein: Life with Albert Einstein, United World Press,
2015
Dord Krstić: Mileva & Albert Einstein: Their Love and Scientific Collaboration, Didakta, 2004
Desanka Trbuhović-Gjurić Mileva Marić Einstein: In Albert Einstein’s shadow: in Serbian, 1969, German, 1982, and French, 1991
Milan Popović: In Albert’s Shadow, the Life and Letters of Mileva Marić, Einstein’s First Wife, The John Hopkins University Press, 2003
Renn and Schulmann, Albert Einstein / Mileva Marić, The Love Letters, Princeton University Press, 1992
Peter Michelmore, Einstein, Profile of the Man, Dodd, Mead & Company, 1962
R.S. Shankland, Conversation with Albert Einstein, Am. J. of Physics, 1962
📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒
http://t.me/higgs_group
http://t.me/higgs_field
http://t.me/higgs_journals
#زندگینامه
#پارت_پنجم
#پارت_پایانی
در ۱۹۰۸ این زوج، با همکاری کنراد هابیشت، نوعی ولتسنج فوقحساس ساختند.
تربوویچ گیوریچ این کارِ آزمایشگاهی را به میلوا و کنراد نسبت میدهد و مینویسد:
«هنگامی که هر دوی آنها از پایان کار راضی شدند، وظیفۀ توصیف دستگاه را به آلبرت سپردند، زیرا او متخصص ثبت اختراع بود.»
این دستگاه تحت عنوان
«اختراع انیشتین-هابیشت» ثبت شد.
هنگامی که هابیشت تصمیم میلوا برای نگنجاندن نام او را زیر سؤال میبرد، میلوا بهآلمانی و با بازی با کلمات چنین پاسخ میدهد:
«چرا؟ ما هر دو یک قطعهسنگ هستیم» یعنی ما یک روحیم در دو بدن.
میلوا بهطور محرمانه به هلن ساویچ چنین میگوید:
«او اکنون بهعنوان بهترین فیزیکدان آلمانیزبان شناخته میشود. آنها بسیار به او احترام میگذارند و امتیاز میدهند. من از موفقیت او بسیار شادمانم، زیرا او کاملاً سزاوار آن است. فقط امیدوار و آرزومندم که شهرتْ اثری زیانبار بر انسانیت او نداشته باشد.»
در ادامه اضافه میکند:
«با این همه شهرت، او دیگر وقت اندکی برای همسر خود دارد. [...] چه میتوان گفت؟ بر اثر انگشتنماشدن، یکی مروارید را صاحب میشود و دیگری صدف را.»
پسر دوم آنها ادوارد در ۲۸ جولای ۱۹۱۰ به دنیا آمد.
تا سال ۱۹۱۱، آلبرت هنوز برای میلوا کارتپستالهای محبتآمیز میفرستاد.
اما در سال ۱۹۱۲ آینشتاین در حین دیدار خانوادهاش، که به برلین نقلمکان کرده بودند، رابطهای را با دخترخالهاش السا لوونتال آغاز کرد.
آنها بهمدت دو سال بهطور مخفیانه با یکدیگر نامهنگاری داشتند.
در این مدت، آلبرت در جاهای مختلفی کرسی استادی داشت: نخست در پراگ، سپس در زوریخ و سرانجام در سال ۱۹۱۴ در برلین، برای آنکه به السا نزدیکتر باشد.
این امر موجب فروپاشی ازدواج آنها شد.
میلوا با دو پسرش در ۲۹ جولای ۱۹۱۴ به زوریخ بازگشت.
در سال ۱۹۱۹، او به طلاق رضایت داد، اما با این شرط که اگر آلبرت برندۀ جایزۀ نوبل شود، پول جایزه به او تعلق بگیرد.
هنگامی که او این پول را دریافت کرد، دو مجتمع آپارتمانی کوچک خرید و از درآمد آنها فقیرانه زندگی کرد.
پسرش ادوارد، بهطور مکرر در یک آسایشگاه به سر میبرد. ادوارد بعدها به اسکیزوفرنی مبتلا شد و سرانجام در آسایشگاه بستری شد.
بهدلیل این مخارج پزشکی، میلوا در سراسر زندگی خود از نظر مالی با مشکل رو بهرو بود و سرانجام هر دو مجتمع را از دست داد.
او زندگی خود را با تدریس خصوصی و نفقهای میگذراند که آلبرت، گرچه بهطور نامنظم، میفرستاد.
در سال ۱۹۲۵، آلبرت در وصیتنامۀ خود نوشت که پول جایزۀ نوبل ارثیۀ پسران وی است.
میلوا بهشدت اعتراض کرد و اظهار داشت که این پول متعلق به وی است و به این فکر افتاد که کمکهای خود به تحقیقات آینشتاین را افشا کند.
پسرش هانسآلبرت به کرستیچ توضیح میدهد.
که چگونه «همکاری علمی والدینش پس از ازدواج نیز ادامه یافته است و او به یاد دارد که [آنها] را میدیده است که در شامگاه گرد یک میز با هم تحقیق میکردهاند».
همسر اول هانسآلبرت، فریدا، تلاش کرد نامههای میلوا و آلبرت به پسرانشان را منتشر کند، اما هلن دوکاس و اُتو ناتان، مجریان وصیتنامه و دارایی آینشتاین، در دادگاه از این کار جلوگیری کردند تا «اسطورۀ انیشتین» باقی بماند.
مراجع📚
Radmila Milentijević: Mileva Marić Einstein: Life with Albert Einstein, United World Press,
2015
Dord Krstić: Mileva & Albert Einstein: Their Love and Scientific Collaboration, Didakta, 2004
Desanka Trbuhović-Gjurić Mileva Marić Einstein: In Albert Einstein’s shadow: in Serbian, 1969, German, 1982, and French, 1991
Milan Popović: In Albert’s Shadow, the Life and Letters of Mileva Marić, Einstein’s First Wife, The John Hopkins University Press, 2003
Renn and Schulmann, Albert Einstein / Mileva Marić, The Love Letters, Princeton University Press, 1992
Peter Michelmore, Einstein, Profile of the Man, Dodd, Mead & Company, 1962
R.S. Shankland, Conversation with Albert Einstein, Am. J. of Physics, 1962
📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒
http://t.me/higgs_group
http://t.me/higgs_field
http://t.me/higgs_journals
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
SN9 Slow-Mo "landing"
Credit: Cosmic Perspective
📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒
http://t.me/higgs_group
http://t.me/higgs_field
http://t.me/higgs_journals
Credit: Cosmic Perspective
📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒
http://t.me/higgs_group
http://t.me/higgs_field
http://t.me/higgs_journals
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیویی جالب از زمین و خروج زیبای راکت از زمین از منظر ایستگاه فضایی
#مــیدان_هــیگــز
t.me/higgs_field
#مــیدان_هــیگــز
t.me/higgs_field
Forwarded from اتچ بات
ایلان ماسک، مغز متفکر استار شیپ،تسلا، اسپیس ایکس، سولار سیتی و...
کمی بیشتر با او آشنا شویم
#زندگینامه
#پارت_اول
مجموعه های هیگز:
https://t.me/higgs_field 👈کانال
https://t.me/higgs_group 👈گروه
https://t.me/higgs_journals 👈آرشیو
کمی بیشتر با او آشنا شویم
#زندگینامه
#پارت_اول
مجموعه های هیگز:
https://t.me/higgs_field 👈کانال
https://t.me/higgs_group 👈گروه
https://t.me/higgs_journals 👈آرشیو
Telegram
attach 📎
👍1
▪ذرات بتا
گونهای از الکترون یا پوزیترونهای پرانرژی و پرسرعت هستند که توسط برخی هستههای واپاشی شونده مانند پتاسیم ۴۰انتشار مییابند. ذرات بتا گونهای از پرتوهای تابش یونی هستند که همچنین پرتوهای بتا هم خوانده میشوند. فرایند تولید ذرات بتا واپاشی بتا نامیده میشود. این ذرات با حرف β در الفبای یونانی نامیده شدهاند. دو گونه واپاشی برای بتا وجود دارد:-β و+β که به ترتیب مربوط به الکترون و پوزیترون میشوند.ذرات بتا با سرعتی تقریبی ۱۳۰۰۰۰km/s (تقریباً ۰/۴ سرعت نور) سیر میکند.
#مــیدان_هــیگــز
t.me/higgs_field
گونهای از الکترون یا پوزیترونهای پرانرژی و پرسرعت هستند که توسط برخی هستههای واپاشی شونده مانند پتاسیم ۴۰انتشار مییابند. ذرات بتا گونهای از پرتوهای تابش یونی هستند که همچنین پرتوهای بتا هم خوانده میشوند. فرایند تولید ذرات بتا واپاشی بتا نامیده میشود. این ذرات با حرف β در الفبای یونانی نامیده شدهاند. دو گونه واپاشی برای بتا وجود دارد:-β و+β که به ترتیب مربوط به الکترون و پوزیترون میشوند.ذرات بتا با سرعتی تقریبی ۱۳۰۰۰۰km/s (تقریباً ۰/۴ سرعت نور) سیر میکند.
#مــیدان_هــیگــز
t.me/higgs_field
مطالعات نشان میدهد واکسن آکسفورد قادر به جلوگیری از سویه S آفریقای ویروس Covid_19 نیست .
https://www.ft.com/content/e9bbd4fe-e6bf-4383-bfd3-be64140a3f36
📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒
http://t.me/higgs_group
http://t.me/higgs_field
http://t.me/higgs_journals
https://www.ft.com/content/e9bbd4fe-e6bf-4383-bfd3-be64140a3f36
📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒📒
http://t.me/higgs_group
http://t.me/higgs_field
http://t.me/higgs_journals
Ft
Subscribe to read | Financial Times
News, analysis and comment from the Financial Times, the worldʼs leading global business publication
Forwarded from اتچ بات
ایلان ماسک، مغز متفکر استار شیپ،تسلا، اسپیس ایکس، سولار سیتی و...
کمی بیشتر با او آشنا شویم
#زندگینامه
#پارت_دوم
مجموعه های هیگز:
https://t.me/higgs_field 👈کانال
https://t.me/higgs_group 👈گروه
https://t.me/higgs_journals 👈آرشیو
کمی بیشتر با او آشنا شویم
#زندگینامه
#پارت_دوم
مجموعه های هیگز:
https://t.me/higgs_field 👈کانال
https://t.me/higgs_group 👈گروه
https://t.me/higgs_journals 👈آرشیو
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
ایلان ماسک، مغز متفکر استار شیپ،تسلا، اسپیس ایکس، سولار سیتی و...
کمی بیشتر با او آشنا شویم
#زندگینامه
#پارت_سوم
مجموعه های هیگز:
https://t.me/higgs_field 👈کانال
https://t.me/higgs_group 👈گروه
https://t.me/higgs_journals 👈آرشیو
کمی بیشتر با او آشنا شویم
#زندگینامه
#پارت_سوم
مجموعه های هیگز:
https://t.me/higgs_field 👈کانال
https://t.me/higgs_group 👈گروه
https://t.me/higgs_journals 👈آرشیو
Telegram
attach 📎
مونتاژ بزرگترین پروژه همجوشی هستهای جهان در فرانسه
مرحلۀ مونتاژ بزرگترین پروژه همجوشی هستهای جهان روز سهشنبه ۷ مرداد ۱۳۹۹ در فرانسه آغاز شد. امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه در جریان، ویژه مراسم آغاز مرحلۀ مونتاژ، این پروژه را «نویدبخش صلح» نامید.قرار است به کمک راکتور آزمایشی گرماهستهای بینالمللی (ITER) بزرگترین توکامک جهان ساخته شود؛ یک ماشین آزمایشی که برای مهار انرژی همجوشی استفاده میشود.
همجوشی یک واکنش همجوشی هستهای است که همانند خورشید و ستارهها انرژی تولیددمی کند و منبع بالقوهای برای تامین انرژی ایمن و پاک محسوب میشود.
درجه حرارت در سطح خورشید حدود ۶ هزار درجه سانتیگراد و در مرکز آن حدود ۱۵ میلیون درجه سانتی گراد است. در توکامک ITER نیز قرار است درجه حرارت به حدود ۱۵۰ میلیون درجه سانتیگراد برسد.
انتظار میرود این نیروگاه همجوشی هسته ای که نخستین نیروگاهی است که از پلاسما فوق داغ استفاده می کند تا انتهای سال ۲۰۲۵ تکمیل شود و تولید برق را شروع کند. ده سال دیگر (سال ۲۰۳۵) قرار است راکتور را با دوتریوم تریتیوم بارگذاری و تلاش برای تولید انرژی از همجوشی هستهای آغاز شود
@higgs_field
مرحلۀ مونتاژ بزرگترین پروژه همجوشی هستهای جهان روز سهشنبه ۷ مرداد ۱۳۹۹ در فرانسه آغاز شد. امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه در جریان، ویژه مراسم آغاز مرحلۀ مونتاژ، این پروژه را «نویدبخش صلح» نامید.قرار است به کمک راکتور آزمایشی گرماهستهای بینالمللی (ITER) بزرگترین توکامک جهان ساخته شود؛ یک ماشین آزمایشی که برای مهار انرژی همجوشی استفاده میشود.
همجوشی یک واکنش همجوشی هستهای است که همانند خورشید و ستارهها انرژی تولیددمی کند و منبع بالقوهای برای تامین انرژی ایمن و پاک محسوب میشود.
درجه حرارت در سطح خورشید حدود ۶ هزار درجه سانتیگراد و در مرکز آن حدود ۱۵ میلیون درجه سانتی گراد است. در توکامک ITER نیز قرار است درجه حرارت به حدود ۱۵۰ میلیون درجه سانتیگراد برسد.
انتظار میرود این نیروگاه همجوشی هسته ای که نخستین نیروگاهی است که از پلاسما فوق داغ استفاده می کند تا انتهای سال ۲۰۲۵ تکمیل شود و تولید برق را شروع کند. ده سال دیگر (سال ۲۰۳۵) قرار است راکتور را با دوتریوم تریتیوم بارگذاری و تلاش برای تولید انرژی از همجوشی هستهای آغاز شود
@higgs_field
#گزین_گویه
من ترجیح میدهم سوالاتی داشته باشم که نتوانند پاسخ داده شوند تا اینکه پاسخهایی داشته باشم که نتوانند مورد سوال واقع شوند !
منسوب به ریچارد فاینمن
#مــیدان_هــیگــز
t.me/higgs_field
من ترجیح میدهم سوالاتی داشته باشم که نتوانند پاسخ داده شوند تا اینکه پاسخهایی داشته باشم که نتوانند مورد سوال واقع شوند !
منسوب به ریچارد فاینمن
#مــیدان_هــیگــز
t.me/higgs_field
فیزیک برگ ریزان
دو مکعب طلا را تصور کنید که هر دو در دمای A درجه سانتیگراد دارای وزن X هستند .
اکنون یکی از مکعب ها را چند صد درجه گرم و دیگری را چند صد درجه سرد می کنیم و مکعب ها را وزن می کنیم !
مکعب داغ تر انرژی حرارتی بیشتری دارد که باعث جنبش بیشتر اتم های طلا می شود و در نتیجه مکعب داغتر به میزان اندک وزن بیشتری دارد.
یک راه دیگر استفاده از انرژی پتانسیل جنبشی است . در هر دو مکعب ، فنری تعبیه می کنیم .
یکی از فنر ها را فشرده و فنر دیگری را آزاد قرار می دهیم . وزن مکعبی که دارای فنر فشرده است به میزان بسیار اندکی بیشتر است .
به بیان کلی تر ، لختی یک جسم مرکب رو میشه به صورت ؛ "لختی ذاتی" + "لختی ناشی از انرژی های داخلی" نوشت.
این انرژی میتونه پتانسیلی، جنبشی و ... باشه؛ و لختی مربوط به اون از رابطه E/c^2 بدست میاد.
اگر انرژی های داخلی صفر باشه باز هم جرم ذاتی وجود داره.
#مــیدان_هــیگــز
t.me/higgs_field
دو مکعب طلا را تصور کنید که هر دو در دمای A درجه سانتیگراد دارای وزن X هستند .
اکنون یکی از مکعب ها را چند صد درجه گرم و دیگری را چند صد درجه سرد می کنیم و مکعب ها را وزن می کنیم !
مکعب داغ تر انرژی حرارتی بیشتری دارد که باعث جنبش بیشتر اتم های طلا می شود و در نتیجه مکعب داغتر به میزان اندک وزن بیشتری دارد.
یک راه دیگر استفاده از انرژی پتانسیل جنبشی است . در هر دو مکعب ، فنری تعبیه می کنیم .
یکی از فنر ها را فشرده و فنر دیگری را آزاد قرار می دهیم . وزن مکعبی که دارای فنر فشرده است به میزان بسیار اندکی بیشتر است .
به بیان کلی تر ، لختی یک جسم مرکب رو میشه به صورت ؛ "لختی ذاتی" + "لختی ناشی از انرژی های داخلی" نوشت.
این انرژی میتونه پتانسیلی، جنبشی و ... باشه؛ و لختی مربوط به اون از رابطه E/c^2 بدست میاد.
اگر انرژی های داخلی صفر باشه باز هم جرم ذاتی وجود داره.
#مــیدان_هــیگــز
t.me/higgs_field
#تکانه_زاویهای
#Angular_momentum
(در فارسی به آن گشتاور دورانی یا گشتاور زاویه ای نیز گفته می شود)
کمیتی برداری است که برای بیان وضعیت حرکتی سیستمهای در حال حرکت دورانی مورد استفاده قرار میگیرد. با این که سرعت زاویهای مرسومترین کمیت برای بیان وضعیت حرکتی جسم در حال دوران است، اما تکانهٔ زاویهای نسبت به آن اطلاعات بیشتری را در بر دارد. تکانهٔ زاویهای یک سیستم به سرعت زاویهای، جرم و نحوهٔ توزیع جرم سیستم حول محور دورانیا مرکز دوران وابسته است. تکانهٔ زاویهای همواره نسبت یک نقطهٔ مرجع سنجیده میشود.
تکانهٔ زاویهای
تکانهٔ زاویهای یک ذره به صورت ضرب خارجی بردارهای r
(بردار مکان ذره نسبت به نقطهٔ مرجع) و تکانهٔ خطی
p = m V
تعریف میشود که m مخفف mass کمیت اسکالر و جرم و V کمیتی برداری که مخفف velocity سرعت است.
L = r × p
وابستگی تکانهٔ زاویهای به سرعت، جرم و توزیع جرم (موقعیت ذره نسبت به نقطهٔ مرجع) در رابطهٔ بالا مشهود است. بنا به تعریف،ضرب خارجی دو بردار شبه برداری است که بر هر دو بردار اصلی عمود است. پس، بردار تکانهٔ زاویهای بر صفحهٔ دوران ذره عمود خواهد بود (شکل روبرو).
بنا به تعریف ضرب خارجی، تکانهٔ زاویهای ذره را میتوان به شکل زیر نیز نوشت:
L = r m v sinθ
که در آن θ زاویهٔ بین بردارهای مکان و سرعت است. با توجه به رابطهٔ بالا، یکای اندازهگیری تکانهٔ زاویهای در دستگاه SI به صورت
kg. m. m/s یا N. m. s یا j. sec
خواهد بود.
برای درک بهتر تکانه زاویه ای این کلیپ را تماشا کنید.(ضرب خارجی و جهت بردار ها اهمیت دارد)
https://t.me/higgs_field/2685
#Angular_momentum
(در فارسی به آن گشتاور دورانی یا گشتاور زاویه ای نیز گفته می شود)
کمیتی برداری است که برای بیان وضعیت حرکتی سیستمهای در حال حرکت دورانی مورد استفاده قرار میگیرد. با این که سرعت زاویهای مرسومترین کمیت برای بیان وضعیت حرکتی جسم در حال دوران است، اما تکانهٔ زاویهای نسبت به آن اطلاعات بیشتری را در بر دارد. تکانهٔ زاویهای یک سیستم به سرعت زاویهای، جرم و نحوهٔ توزیع جرم سیستم حول محور دورانیا مرکز دوران وابسته است. تکانهٔ زاویهای همواره نسبت یک نقطهٔ مرجع سنجیده میشود.
تکانهٔ زاویهای
تکانهٔ زاویهای یک ذره به صورت ضرب خارجی بردارهای r
(بردار مکان ذره نسبت به نقطهٔ مرجع) و تکانهٔ خطی
p = m V
تعریف میشود که m مخفف mass کمیت اسکالر و جرم و V کمیتی برداری که مخفف velocity سرعت است.
L = r × p
وابستگی تکانهٔ زاویهای به سرعت، جرم و توزیع جرم (موقعیت ذره نسبت به نقطهٔ مرجع) در رابطهٔ بالا مشهود است. بنا به تعریف،ضرب خارجی دو بردار شبه برداری است که بر هر دو بردار اصلی عمود است. پس، بردار تکانهٔ زاویهای بر صفحهٔ دوران ذره عمود خواهد بود (شکل روبرو).
بنا به تعریف ضرب خارجی، تکانهٔ زاویهای ذره را میتوان به شکل زیر نیز نوشت:
L = r m v sinθ
که در آن θ زاویهٔ بین بردارهای مکان و سرعت است. با توجه به رابطهٔ بالا، یکای اندازهگیری تکانهٔ زاویهای در دستگاه SI به صورت
kg. m. m/s یا N. m. s یا j. sec
خواهد بود.
برای درک بهتر تکانه زاویه ای این کلیپ را تماشا کنید.(ضرب خارجی و جهت بردار ها اهمیت دارد)
https://t.me/higgs_field/2685
Telegram
attach 📎
چپ_بالا:
مقایسهٔ اندازهٔ حقیقی خورشید و مشتری و زمین و ماه
راست_بالا:
قطر خورشید بر مقیاس مشتری،
راست_پایین:
قطر زمین بر مقیاس ماه،
چپ_پایین:
قطر مشتری بر مقیاس زمین
#مــیدان_هــیگــز
t.me/higgs_field
مقایسهٔ اندازهٔ حقیقی خورشید و مشتری و زمین و ماه
راست_بالا:
قطر خورشید بر مقیاس مشتری،
راست_پایین:
قطر زمین بر مقیاس ماه،
چپ_پایین:
قطر مشتری بر مقیاس زمین
#مــیدان_هــیگــز
t.me/higgs_field
Forwarded from physics (ρꫝꪗડᎥፈ)
آیا گرانش صفر در فضا وجود دارد؟
ما همواره شاهد غوطه ور شدن فضانوردان در فضا و حرکات آنها در حالت معلق که گویی با نیروی جاذبه مقابله می کنند، بوده ایم. بسیاری از مردم بر این باورند که در فضا هیچ جاذبه ای وجود ندارد، هرچند این موضع آنها فاصله چندانی با حقیقت ندارد اما نیروی گرانش در تمام جهان وجود دارد و تاثیر خود را بر اجرام در فضا میگذارد. در واقع، بدون جاذبه اجرام در فضا هیچ گونه ثبات و پایداری از خود نخواهند داشت و موجودیت آنها متوقف خواهد شد.
گرانش، نیروی کشنده بین دو جرم در فاصله ثابت بین آنهاست و قدرت آن به نسبت مقدار دو جرم و فاصله بین آنها بستگی دارد.یک جرم بزرگتر به مراتب نیروی گرانشی بزرگتری از نمونه کوچکتر خواهد داشت و این تفاوت را می توان با مقایسه ای در مورد کره زمین و ماه متوجه شد. نیروی گرانشی بین دو جرم به سرعت زیادی به نسبت
1/r²
کاهش پیدا می کند. بنابراین، نیروی گرانشی بین دو جرم با مقدار مساوی به فاصله یک متر، صدبار قویتر از نیروی گرانشی بین دو جرم با فاصله ده متر است. با در نظر گرفتن این دو پارامتر (جرم و فاصله) به این مفهوم تاثیرگذاری نیروی گرانش در فضا بر روی اجرام دست می یابیم.
قدرت جاذبه زمین، علت چرخش ماه به دور آن است و بطور مشابه تمامی اجرام و شهاب سنگها و سیارات منظومه شمسی ما تحت تاثیر نیروی گرانشی خورشید در حال گردش به دور آن هستند. و با وجود اجرام آسمانی در فاصله میلیونها سال نوری از ما، اعتقادات گذشته مبنی بر عدم وجود جاذبه در فضا را رد میکند. خورشید به سبب اینکه 99.86% از جرم منظومه شمسی را تشکیل میدهد ، نیروی گرانشی غالب و بسیار بزرگی را شامل میشود.بنابراین چطور ممکن است با وجود چنین میدان گرانشی بزرگی، اجرام منظومه در فضا شناور به نظر برسند؟
به یاد داریم که اندازه نیروی گرانش به مقدار دو جرم بستگی و هرچه مقدار جرم بیشتر باشد به تناسب مقدار نیروی گرانش بیشتر و برای اجرام کوچکتر این مقدار کمتر خواهد بود.( در مقایسه با سیاره مشتری تحت تاثیر کمتری از نیروی گرانش خورشید قرار دارند.) به علاوه، اجرامی که از خورشید دورترند تحت تاثیر کمتری از این نیرو قرار دارند. اگرچه این مقدار هیچوقت صفر نخواهد شد و بلکه به صفر نزدیک خواهد شد.
فرضیه آلبرت اینشتین مبنی بر نظریه نسبیت عام، قادر به توجیه وجود جاذبه در فضاست. جهان را بصورت صفحه دوبعدی تصور کنید که ابعاد فضا-زمان را نمایش میدهد.اگر کسی توپی به جرم را روی این صفحه قرار دهد، این جرم سبب ایجاد یک گودی و تورفتگی در صفحه خواهد شد و حضور ماده، فرم هندسی صفحه را تغییر میدهد و از این انحنای هندسی به عنوان جاذبه تعبیر میشود. نظریه اینشتین بر این باور است که هر جرم در فضا سبب اعوجاج و تغییر شکل صفحه فضا – زمان میشود. اگرچه سهم ما در ایجاد این فرورفتگی بسیار کم است اما میدان گرانشی کوچکی در اطراف خود به وجود میاوریم. از جمله پدیده های معروف اخترشناسی، سیاه چاله ها هستند که اهمیت وجود نیروی گرانش در فضا را توجیه میکنند. سیاهچاله، فضایی به شدت متراکم است که شعاع نور هم به هنگام رد شدن از کنار آن رهایی ندارد. سیاهچاله ها با مرگ ستاره ها شکل میگیرند و تحت جرم خود متلاشی شده و هسته ای را تشکیل می دهند که دارای چگالی بسیار زیاد (در حد بینهایت) است.
در تطابق صفحه فضا – زمان اینشتین با این پدیده، سیاهچاله بسیار متراکم بوده و به جای فرورفتگی در صفحه، سبب ایجاد یک حفره میشود. هر جرم و موجی که حاوی نور باشد توسط میدان گرانشی عظیم سیاهچاله به دام می افتد. مفهوم حضور سیاهچاله دقیقا در مقابل مفهوم وجود جاذبه صفر در فضا قرار میگیرد. پس اگر تمام اجرام در فضا منجر به پدیده گرانش می شوند، آنگاه مفهوم گرانش صفر از کجا نشات گرفته است؟ بدون شک این طرز فکر در ذهن فضانوردانی که بی وزنی را در فضا تجربه کرده اند و پی در پی این تجربه را وصف کرده اند، پرورش یافته. در حالی که این توصیف ها، به خصوص در نزدیکی زمین نمیتواند صحیح باشد، درست جایی که میدان گرانشی قوی زمین، سفینه فضانوردان را به سمت خود میکشاند.
برای درک تجربه فضانوردان،لازم است که رو مفهوم “بی وزنی” و “گرانش صفر” را از هم متمایز کنید. فضانوردان، بی وزنی را احساس می کنند چون شاتل فضایی آنها در حال کشیده شدن توسط نیروی جاذبه زمین است و تمایل سقوط به سمت زمین را دارد.اگرچه این اتفاق نمی افتد، چرا که حرکت افقی شاتل با سرعت حدود 18000 کیلومتر در ساعت، بر خلاف نیروی گرانشی این اجازه را نمیدهد. و اگر شاتل سرعت کافی نداشته باشد به سمت زمین سقوط خواهد کرد.در حقیقت چیزی به اسم گرانش صفر وجود ندارد.گرانش همه جای جهان هستی وجود دارد و خود را در پدیده هایی مانند سیاهچاله ها، مدارهای سماوی، جزر و مد اقیانوسها و حتی وزن خود شما نشان میدهد.
: http://www.yalescientific.org/2010/10/mythbusters-does-zero-gravity-exist-in-space
ما همواره شاهد غوطه ور شدن فضانوردان در فضا و حرکات آنها در حالت معلق که گویی با نیروی جاذبه مقابله می کنند، بوده ایم. بسیاری از مردم بر این باورند که در فضا هیچ جاذبه ای وجود ندارد، هرچند این موضع آنها فاصله چندانی با حقیقت ندارد اما نیروی گرانش در تمام جهان وجود دارد و تاثیر خود را بر اجرام در فضا میگذارد. در واقع، بدون جاذبه اجرام در فضا هیچ گونه ثبات و پایداری از خود نخواهند داشت و موجودیت آنها متوقف خواهد شد.
گرانش، نیروی کشنده بین دو جرم در فاصله ثابت بین آنهاست و قدرت آن به نسبت مقدار دو جرم و فاصله بین آنها بستگی دارد.یک جرم بزرگتر به مراتب نیروی گرانشی بزرگتری از نمونه کوچکتر خواهد داشت و این تفاوت را می توان با مقایسه ای در مورد کره زمین و ماه متوجه شد. نیروی گرانشی بین دو جرم به سرعت زیادی به نسبت
1/r²
کاهش پیدا می کند. بنابراین، نیروی گرانشی بین دو جرم با مقدار مساوی به فاصله یک متر، صدبار قویتر از نیروی گرانشی بین دو جرم با فاصله ده متر است. با در نظر گرفتن این دو پارامتر (جرم و فاصله) به این مفهوم تاثیرگذاری نیروی گرانش در فضا بر روی اجرام دست می یابیم.
قدرت جاذبه زمین، علت چرخش ماه به دور آن است و بطور مشابه تمامی اجرام و شهاب سنگها و سیارات منظومه شمسی ما تحت تاثیر نیروی گرانشی خورشید در حال گردش به دور آن هستند. و با وجود اجرام آسمانی در فاصله میلیونها سال نوری از ما، اعتقادات گذشته مبنی بر عدم وجود جاذبه در فضا را رد میکند. خورشید به سبب اینکه 99.86% از جرم منظومه شمسی را تشکیل میدهد ، نیروی گرانشی غالب و بسیار بزرگی را شامل میشود.بنابراین چطور ممکن است با وجود چنین میدان گرانشی بزرگی، اجرام منظومه در فضا شناور به نظر برسند؟
به یاد داریم که اندازه نیروی گرانش به مقدار دو جرم بستگی و هرچه مقدار جرم بیشتر باشد به تناسب مقدار نیروی گرانش بیشتر و برای اجرام کوچکتر این مقدار کمتر خواهد بود.( در مقایسه با سیاره مشتری تحت تاثیر کمتری از نیروی گرانش خورشید قرار دارند.) به علاوه، اجرامی که از خورشید دورترند تحت تاثیر کمتری از این نیرو قرار دارند. اگرچه این مقدار هیچوقت صفر نخواهد شد و بلکه به صفر نزدیک خواهد شد.
فرضیه آلبرت اینشتین مبنی بر نظریه نسبیت عام، قادر به توجیه وجود جاذبه در فضاست. جهان را بصورت صفحه دوبعدی تصور کنید که ابعاد فضا-زمان را نمایش میدهد.اگر کسی توپی به جرم را روی این صفحه قرار دهد، این جرم سبب ایجاد یک گودی و تورفتگی در صفحه خواهد شد و حضور ماده، فرم هندسی صفحه را تغییر میدهد و از این انحنای هندسی به عنوان جاذبه تعبیر میشود. نظریه اینشتین بر این باور است که هر جرم در فضا سبب اعوجاج و تغییر شکل صفحه فضا – زمان میشود. اگرچه سهم ما در ایجاد این فرورفتگی بسیار کم است اما میدان گرانشی کوچکی در اطراف خود به وجود میاوریم. از جمله پدیده های معروف اخترشناسی، سیاه چاله ها هستند که اهمیت وجود نیروی گرانش در فضا را توجیه میکنند. سیاهچاله، فضایی به شدت متراکم است که شعاع نور هم به هنگام رد شدن از کنار آن رهایی ندارد. سیاهچاله ها با مرگ ستاره ها شکل میگیرند و تحت جرم خود متلاشی شده و هسته ای را تشکیل می دهند که دارای چگالی بسیار زیاد (در حد بینهایت) است.
در تطابق صفحه فضا – زمان اینشتین با این پدیده، سیاهچاله بسیار متراکم بوده و به جای فرورفتگی در صفحه، سبب ایجاد یک حفره میشود. هر جرم و موجی که حاوی نور باشد توسط میدان گرانشی عظیم سیاهچاله به دام می افتد. مفهوم حضور سیاهچاله دقیقا در مقابل مفهوم وجود جاذبه صفر در فضا قرار میگیرد. پس اگر تمام اجرام در فضا منجر به پدیده گرانش می شوند، آنگاه مفهوم گرانش صفر از کجا نشات گرفته است؟ بدون شک این طرز فکر در ذهن فضانوردانی که بی وزنی را در فضا تجربه کرده اند و پی در پی این تجربه را وصف کرده اند، پرورش یافته. در حالی که این توصیف ها، به خصوص در نزدیکی زمین نمیتواند صحیح باشد، درست جایی که میدان گرانشی قوی زمین، سفینه فضانوردان را به سمت خود میکشاند.
برای درک تجربه فضانوردان،لازم است که رو مفهوم “بی وزنی” و “گرانش صفر” را از هم متمایز کنید. فضانوردان، بی وزنی را احساس می کنند چون شاتل فضایی آنها در حال کشیده شدن توسط نیروی جاذبه زمین است و تمایل سقوط به سمت زمین را دارد.اگرچه این اتفاق نمی افتد، چرا که حرکت افقی شاتل با سرعت حدود 18000 کیلومتر در ساعت، بر خلاف نیروی گرانشی این اجازه را نمیدهد. و اگر شاتل سرعت کافی نداشته باشد به سمت زمین سقوط خواهد کرد.در حقیقت چیزی به اسم گرانش صفر وجود ندارد.گرانش همه جای جهان هستی وجود دارد و خود را در پدیده هایی مانند سیاهچاله ها، مدارهای سماوی، جزر و مد اقیانوسها و حتی وزن خود شما نشان میدهد.
: http://www.yalescientific.org/2010/10/mythbusters-does-zero-gravity-exist-in-space
www.yalescientific.org
Does Zero Gravity Exist in Space? – Yale Scientific Magazine