🟣 'The universe does not exist "out there" independent of us. We are inescapably involved in bringing about that which appears to be happening. We are not only observers. We are participators. In some strange sense this is a participatory universe.'

یونیورس مستقل از ما «آنجا در بیرون» وجود ندارد. ما به طور پرهیز ناپذیری درگیر رویدادهایی هستیم که ظاهرا رخ می دهند . ما تنها ناظر ماجرا نیستیم بلکه مشارکت کننده هستیم به تعبیری نا آشنا، این یک یونیورس مشارکتی participatory universe است.

-John Archibald Wheeler

🆔 @phys_Q

'Spacetime tells mass how to move; and mass tells spacetime how to ...'

-John Archibald Wheeler

🆔 @phys_Q

🟣 برخی از بزرگان فیزیک کوانتوم

🆔 @phys_Q

.

برخیز و مخور غم جهان گذران
بنشین و دمی به شادمانی گذران
در طبع جهان اگر وفایی بودی
نوبت به تو خود نیامدی از دگران
.....
🆔 @phys_Q

🟣 خیز لورنتز Lorentz boost


هندریک لورنتس (۱۸۵۳–۱۹۲۸)، یکی از تاثیرگذارترین فیزیکدانان نسل خود بود او به پیشرفت تئوری های نسبیت خاص و عام و همچنین مکانیک کوانتومی کمک کرد.

یکی از چیزهای جذاب در مورد نسبیت خاص، خیز های لورنتز Lorentz boosts است . که در انیمیشن مشاهده می شود، جایی که ناظر در مبدأ سیستم مختصات است و بر روی یک خط سیر در فضا-زمان (مینکوفسکی) حرکت می کند.

توجه داشته باشید که با شتاب گرفتن ناظر، رویدادهایی که به طور معمول همزمان با آن در نظر گرفته می شوند را تغییر می دهد (خط افقی عبور کننده از مبداء فضا و عمودی زمان است که ترسیم نشده ). علاوه بر این، برخی از رویدادهایی که در آینده ناظر بود به گذشته آن و بالعکس حرکت می کند . یعنی ناظر های مختلف در مورد ترتیب زمانی و مختصات مکانی رویداد ها توافق ندارند .

🆔 @phys_Q

🟣شکستن گیلاس شراب با استفاده از صوت ، رزونانس توضیح روشی ست که در اپرا برای شکستن گیلاس های شراب استفاده می شود .

#انگلیسی
🆔 @phys_Q

🟣 چگونه فیزیک رزنانس پیرامونی reality را شکل می دهد .

قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/10097
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/10098

Reference
https://www.quantamagazine.org/how-the-physics-of-resonance-shapes-reality-20220126/

‍ 🟣 چگونه فیزیک رزنانس پیرامونی reality را شکل می دهد .
قسمت نخست

همان پدیده ای که با آن  یک خواننده اپرا می تواند یک لیوان شراب را بشکند، زیربنای وجود ذرات زیر اتمی نیز هست.

ریاضیدان سوئیسی، لئونارد اویلر، معادله ای را که سیستمی را که به طور پیوسته در نزدیکی فرکانس رزنانس خود تحریک شده است، در سال 1739 حل کرد. سیستم دقیقاً در فرکانس رزنانس هدایت می شود، دامنه حرکت به طور مداوم افزایش می یابد و  تا پایان بسوی بی نهایت رشد می کند."

حالا فرض کنید خواننده با نت پایین شروع می کند و به طور مداوم در گام بالا می رود. وقتی خواننده از فرکانس رزنانس لیوان شراب عبور می کند، صدا به طور لحظه ای بسیار بلندتر می شود. این افزایش به این دلیل به وجود می آید که امواج صوتی به همزمانی با ارتعاشات موجود در شیشه می رسند، درست همانطور که فشار دادن یک تاب در زمان مناسب می تواند حرکت اولیه آن را تقویت کند. نمودار دامنه صدا به عنوان تابعی از فرکانس، منحنی را با یک برآمدگی مشخص در اطراف فرکانس رزنانس ترسیم می کند، نموداری که به طرز شگفت انگیزی شبیه برجستگی هایی است که اکتشافات ذرات را اعلام می کند. در هر دو مورد، پهنای برآمدگی منعکس کننده میزان تلفات سیستم است، به عنوان مثال نشان می دهد که یک لیوان پس از یک بار ضربه زدن چه مدت حلقه  می زند، یا اینکه یک ذره چه مقدار قبل از واپاشی وجود داشته است.

اما چرا ذرات مانند لیوان های شراب پژواک دارند؟ در آغاز قرن بیستم، رزنانس به عنوان ویژگی سیستم های ارتعاشی و نوسانی شناخته شد. ذراتی که در خطوط مستقیم حرکت می کنند و مانند توپ های بیلیارد پراکنده scatter می شوند، به نظر بسیار دور از این شاخه از فیزیک به نظر می رسید.
توسعه مکانیک کوانتومی چیز دیگری را نشان داد. آزمایش‌ها نشان داد که نور، که به عنوان یک موج الکترومغناطیسی ، گاهی مانند یک ذره رفتار می‌کند: «فوتون»، که دارای مقداری انرژی متناسب با فرکانس موج مرتبط است. در همین حال، ذرات ماده مانند الکترون ها گاهی رفتار موجی با همان رابطه بین فرکانس و انرژی از خود نشان می دهند.

در سال 1925، فیزیکدان اتریشی، اروین شرودینگر، با الهام از این همخوانی ، معادله ای برای اتم هیدروژن به دست آورد که راه حل های آن امواجی هستند که در مجموعه ای از فرکانس های طبیعی در نوسان هستند، بسیار شبیه به حل معادلات حاکم بر آکوستیک سازهای بادی.

همه جواب های معادله شرودینگر حالت احتمالی الکترون در حال گردش اتم را نشان می دهد. الکترون می‌تواند با جذب فوتونی که فرکانس آن تفاوت بین فرکانس‌های طبیعی دو حالت را ایجاد می‌کند، به حالت پرانرژی بالاتر برود.
خلاء فضای خالی را به اندازه کافی در فرکانس مناسب تغذیه کنید، و تعدادی ذرات بدست خواهید آورد .

🆔 @phys_Q

‍ 🟣 چگونه فیزیک رزنانس پیرامونی reality را شکل می دهد .
قسمت دوم

چنین انتقال‌هایی خود نوعی رزنانس هستند: درست مانند یک لیوان شراب، یک اتم فقط انرژی را از امواج با فرکانس‌های خاص جذب می‌کند، و همچنین می‌تواند با انتشار امواجی با همان فرکانس‌ها، انرژی را دفع کند. (وقتی اتم‌های خاصی در فرکانس مناسب برانگیخته می‌شوند، قبل از آزاد کردن انرژی خود به صورت فوتون، بیش از 10 کوادریلیون سیکل در نوسان خواهند بود - رزنانس اتمی بسیار تیز که اساس دقیق‌ترین ساعت‌های اتمی جهان را تشکیل می‌دهد.)
نظریه کوانتومی نشان داد که ساختار اتم‌ها، نه کمتر از ساختار سمفونی‌ها، به شدت با رزنانس مرتبط است. الکترون های متصل به اتم ها کمی شبیه امواج صوتی هستند که در داخل فلوت ها به دام افتاده اند. در مورد هسته‌های اتم، پیشرفت‌های بیشتر در دهه 1930 نشان داد که بسیاری از انواع هسته‌های اتمی تنها به دلیل رزنانس ، امروزه در یونیورس وجود دارند. انتقال رزنانس برای واکنش های همجوشی هسته ای که یک نوع هسته اتمی را به نوع دیگر تبدیل می کند، حیاتی است. مشهورترین این رزنانس های هسته ای امکان ادغام سه هسته هلیوم را در یک هسته کربن فراهم می کند. بدون این، ستارگان قادر به تولید کربن یا عناصر سنگین‌تر نخواهند بود و حیات آنطور که ما می‌دانیم امکان‌پذیر نخواهد بود.‌‌

اما ریشه های رزنانس در فیزیک بنیادی عمیق تر است. در اواخر دهه 1920، فیزیکدانان شروع به توسعه یک چارچوب ریاضی قدرتمند به نام نظریه میدان کوانتومی کردند که تا به امروز زبان فیزیک ذرات باقی مانده است. در نظریه میدان کوانتومی، موجودات بنیادین یونیورس ، میدان‌هایی هستند که تمام فضا را پر می‌کنند. ذرات برانگیختگی‌های لوکالایز و رزنانسی این میدان‌ها هستند که مانند فنرها در یک تشک بی‌نهایت ارتعاش می‌کنند. فرکانس‌هایی که میدان‌های کوانتومی ترجیح می‌دهند ارتعاش کنند، از ثابت‌های بنیادی ناشی می‌شوند که منشأ آنها مبهم باقی می‌ماند. این فرکانس ها به نوبه خود جرم ذرات مربوطه را تعیین می کنند. خلاء فضای خالی را به اندازه کافی در فرکانس مناسب تغذیه کنید، و تعدادی ذرات بیرون خواهند آمد.
از این نظر، رزنانس مسئول وجود ذرات است. همچنین به طور فزاینده ای تبدیل به اسب کاری فیزیک ذرات تجربی شده است. فیزیکدانان هنگام اندازه‌گیری تعداد دفعات تولید ترکیب‌های خاصی از ذرات در برخوردهای پرانرژی، پیک‌های مشخصی را در نرخ تشخیص می‌بینند که انرژی برخورد را تغییر می‌دهند: جلوه‌های جدید نمودار رزنانس جهانی.
استراسلر گفت: "همانطور که در مورد لیوان شراب، صدای شما در حال عبور از سیستمی هست که می خواهد طنین انداز شود. هر چیزی را به لرزش در می آورید."

در دهه‌های 1950 و 1960، فیزیکدانان پیک هایی را بیش از آنچه انتظار داشتند مشاهده کردند و در ابتدا هیچ‌کس کاملاً نمی‌دانست که باید از آنها چه بسازد. بسیاری از برجستگی‌ها بسیار وسیع بودند و نشان از وجود ذراتی داشت که به سختی بیش از یک تریلیونم تریلیونم ثانیه در عرض پهنا داشتند . برخلاف ذرات آشناتر که می توان مستقیماً آنها را شناسایی کرد، این تازه واردها تنها از طریق فرآیند رزنانس قابل مشاهده بودند.
فیزیکدانان بعداً دریافتند که این ذرات گذرا جدید اساساً هیچ تفاوتی با پروتون‌ها و نوترون‌ها ندارند، مگر لایف تایم کوتاه آنها. با این حال، ذرات گذرا اغلب به سادگی به عنوان "رزونانس" شناخته می شوند - گواهی بر پدیده ای که نقش اصلی شگفت انگیزی در گسترش درک ما از یونیورس داشته است.‌‌

🆔 @phys_Q

Reality is....

🆔 @phys_Q

🟣 آیا  فیزیکال رئالیتی به طور عینی objective وجود دارد؟

اینبار که به پیرامونی نگاه کردید ،بدانید آنچه شما می بینید یک اتم از اقیانوس است . چشم یا گوش یا بویایی و یا لامسه شما از یک پدیده بزرگ و عمیق نمونه میگیرد و به مغز ارسال می کند در آنجا مغز اطلاعات رسیده را رمزگشایی و تصویر یا صدا یا بو را درک می کند .
طی فرگشت ، ادراکات ما طبق نیاز های ما جهت بقا بهبود یافته اند اما این دلیل خوبی برای درک کامل رئالیتی پیش رو نیست . به راستی چه چیزی در برابر چشمان ماست؟
فوتون ها با بسامد های مختلف ؟ چه چیز را می شنویم؟ ارتعاشات مکانیکی سوار بر ذرات گاز؟
صدا و تصویر وجود خارجی ندارند و فرآورده مغز هستند اما ...
Physical reality has always existed.

قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9796
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9798
قسمت سوم
https://t.me/phys_Q/9801
قسمت چهارم
https://t.me/phys_Q/9804
قسمت پنجم
https://t.me/phys_Q/9807
قسمت ششم
https://t.me/phys_Q/9808
قسمت هفتم
https://t.me/phys_Q/9809
قسمت هشتم
https://t.me/phys_Q/9810


Source:
https://bigthink.com/starts-with-a-bang/reality-objective-exist/

🟣A Popular Science reader once asked if Einstein had found the secret of the universe yet

Einstein responded:

'It's not my fault that layman obtain an exaggerated impression of the significance of my efforts. Rather, this is due to [writers] who present everything sensationally'‌‌


یک خواننده " علم برای همگان " یک بار پرسید که آیا اینشتین تاکنون راز یونیورس را پیدا کرده است؟
اینشتین پاسخ داد:
این قصور من نیست که یک فرد عامی گمان اغراق آمیزی از مفاد تلاش های من به دست می آورد. بلکه این به خاطر [نویسندگانی] است که همه چیز را احساسی ارائه می کنند.‌‌

🆔 @phys_Q

🟣 بعد از مرگ چه اتفاقی می افته؟
پاسخ ریچارد داوکینز

Piers Morgan interview with Richard Dawkins

داوکینز کتاب بلک‌مور را در مورد مطالعه توهمات افراد هنگام مرگ را پیشنهاد داد.

🆔 @phys_Q

فریدون فروغی

🆔 @phys_Q

🟣 در هم تنیدگی کوانتومی و اصل برهم نهی چیست؟
کژفهمی خبری و اصلاح آن.

چرا نمی‌توان با استفاده از آن اطلاعات را با سرعت بیشتر از نور منتقل کرد؟
چگونه می‌توان از این از این روش در رمز گذاری کامپیوتری اسنفاده کرد

یحیی طباطبایی مجله خلقت

🆔 @phys_Q

🟣 'We are at the very beginning of time for the human race. It is not unreasonable that we grapple with problems...
Our responsibility is to do what we can, learn what we can, improve the solutions, and pass them on.'

ما در همان ابتدای زمان برای نسل بشر هستیم. بی دلیل نیست که با مشکلات دست و پنجه نرم می کنیم...
مسئولیت ما این است که آنچه را که می‌توانیم انجام دهیم، آنچه را که می‌توانیم بیاموزیم، راه‌حل‌ها را بهبود بخشیم، و آنها را منتقل کنیم.

-Richard Feynman, "The Value of Science" (1955)

🆔 @phys_Q

🟣 uncertainty principle

اصل #عدم_قطعیت می گوید که ما نمی توانیم موقعیت (x) و تکانه(p) ذره را با دقت مطلق اندازه گیری کنیم. هرچه دقیقاً یکی از این مقادیر را بشناسیم ، مقدار دیگر را با دقت کمتری می شناسیم. ضرب کردن خطاها در اندازه گیری این مقادیر (خطاها با نماد مثلث در مقابل هر خاصیت نشان داده می شوند ، حرف یونانی "دلتا") باید عددی بزرگتر یا مساوی نصف ثابت ħ (ثابت کاهیده پلانک_اچ بار). این برابر است با ثابت پلانک (که معمولاً به صورت h نوشته می شود) تقسیم بر 2π.
Δp Δx ≥ ħ/2
ثابت پلانک یک عدد مهم در نظریه کوانتوم است ، روشی برای اندازه گیری دانه دانه بودن جهان در کوچکترین مقیاس خود و مقدار آن

h = 6.626 × 10-³⁴ j s
ژول ثانیه است.
• عدم قطعیت بواسطه ناتوانی ما یا نقص ابزار اندازه گیری measurement نیست و از خصوصیت های ذاتی مکانیک کوانتومی است .

🆔 @phys_Q

🟣 'I think in four dimensions, but only abstractly.

The human mind can picture these dimensions no more than it can envisage electricity.

Nevertheless, they are no less real than electromagnetism, the force that rules the universe.'

من در چهار بعد فکر می کنم، اما فقط به صورت انتزاعی.
ذهن انسان نمی تواند این ابعاد را بهتر از تصورش از الکتریسیته تصور کند.
با این وجود، آنها دست کمی از الکترومغناطیس، نیروی حاکم بر یونیورس، در واقعی بود ندارند .

-Albert Einstein

https://www.saturdayeveningpost.com/wp-content/uploads/satevepost/einstein.pdf

🆔 @phys_Q

🟣 اينشتين با ذکر مثالی در مورد اصل هم‌ارزي می گوید:

« تصور كنيد كه روي زمين و در يك فضاپيماي بدون پنجره قرار داريد. اگر شما آبجکت ها را در فضاپيما رها كرده و شتاب آنها را اندازه بگيريد، درمي‌يابيد كه تمام آنها با شتاب يكسان ۹/۸ متر بر مجذور ثانيه سقوط مي‌كنند. اكنون بدون توجه به معلوماتتان فرض كنيد كه شما و فضاپيما به‌طور آني به فضاي خارج (از محدوده گرانشی زمین) منتقل شويد و به طور ثابت به شما شتاب ۹/۸ داده شود. همان‌طور كه به آزمايشتان ادامه مي‌دهيد، اختلافي در شتاب سقوط آبجکت ها مشاهده نمي‌كنيد. اين شتاب برابر با ۹/۸ باقي مي‌ماند. تنها هنگامي كه بتوانيد به خارج از پنجره نگاه كنيد، مي‌توانيد بگوييد كه زمين را ترك كرده‌ايد. با استفاده از آزمايش‌ها نمي‌توانيد بين اجرام گرانشي و لختي تفاوت بگذاريد.»

- اصل هم‌ارزي روشي را براي حذف لوکال گرانی آبجکت ها مهيا ميسازد.
خودتان را در يك آسانسور ساختمان بلندی قرار دهيد و اجازه دهيد كه آسانسور سقوط آزاد كند. در اين حالت، احساس بي‌وزني مي‌كنيد. گرانی حذف شده است!

🆔 @phys_Q

🟣 cymatics

سایمتیکس تاثیر امواج صوتی بر مواد مختلف

«تمامی موارد نمایشی درین ویدیو فاقد هر گونه تکنیک سینمایی و نمایشی است و به عبارت دیگر تمامی نمایش های این کلیپ از جمله تاثیر امواج صوتی بر ذرات و جریان گاز و تخلیه الکتریسیته ساکن واقعی است »

🆔 @phys_Q

‏زرافه


🆔 @phys_Q

🟣 'There comes a point where the mind takes a leap — call it intuition or what you will — and comes out upon a higher plane of knowledge, but can never prove how it got there. All great discoveries have involved such a leap.'

زمانی می رسد که ذهن یک جهش می کند - آن را شهود یا فراست یا هرآنچه که می خواهید ، بنامید - و [ذهن] با سطح بالاتری از دانش بیرون می آید، اما هرگز نمی تواند ثابت کند که چگونه به آنجا رسیده است. همه اکتشافات بزرگ شامل چنین جهشی بوده است.

-Albert Einstein


🆔 @phys_Q