Forwarded from کوانتوم مکانیک🕊
🟣آنچه که بوزون هیگز پیرامون یونیورس به ما می گوید
بوزون هیگز تنها ذره بنیادی است که به عنوان اسکالر شناخته شده است، به این معنی که اسپین کوانتومی ندارد. این فکت به سؤالاتی در مورد یونیورس ما پاسخ می دهد، اما سؤالات جدیدی را نیز مطرح می کند.
قسمت نخست
🆔 https://t.me/phys_Q/9495
قسمت دوم
🆔 https://t.me/phys_Q/9500
قسمت سوم
🆔 https://t.me/phys_Q/9507
قسمت چهارم
🆔 https://t.me/phys_Q/9519
قسمت پنجم
🆔 https://t.me/phys_Q/9535
قسمت ششم
🆔 https://t.me/phys_Q/9537
Source:
https://www.symmetrymagazine.org/article/what-the-higgs-boson-tells-us-about-the-universe
بوزون هیگز تنها ذره بنیادی است که به عنوان اسکالر شناخته شده است، به این معنی که اسپین کوانتومی ندارد. این فکت به سؤالاتی در مورد یونیورس ما پاسخ می دهد، اما سؤالات جدیدی را نیز مطرح می کند.
قسمت نخست
🆔 https://t.me/phys_Q/9495
قسمت دوم
🆔 https://t.me/phys_Q/9500
قسمت سوم
🆔 https://t.me/phys_Q/9507
قسمت چهارم
🆔 https://t.me/phys_Q/9519
قسمت پنجم
🆔 https://t.me/phys_Q/9535
قسمت ششم
🆔 https://t.me/phys_Q/9537
Source:
https://www.symmetrymagazine.org/article/what-the-higgs-boson-tells-us-about-the-universe
👍1
🟣حلال مسائل: تورم کیهانی problem solver: cosmic inflation
نوشته سارا ولز
قسمت نخست
بیش از 40 سال پیش، یک نظریه جدید در مورد یونیورس آغازین راهی برای مقابله با معماهای کیهانی متعدد در یک پکیج ارائه کرد.
برای آلن گوث، کنکاش در منشأ یونیورس در یک سالن سخنرانی دانشگاه کرنل در پاییز 1978 آغاز شد.
در همان ترم بود که گوث، که در آن زمان پست دکترا postdoc بود، در یک سری گفتگوهای رابرت دایک، ستاره شناس و فیزیکدان شرکت کرد. دایک در سخنرانیهای خود یک سوال کیهانشناختی انتقادی را مطرح کرد که نظریه مهبانگ را از به چالش می کشید: مشکل تختی flatness problem.
مشکل تختی flatness این سوال را مطرح می کند که چرا یونیورس به این شکل است. چگالی ماده و انرژی در اطراف درست پس از مهبانگ bigbang باید شکل آینده یونیورس را تعیین میکرد و پارامترهایی که میتوانستند یک یونیورس تخت ایجاد کنند - در مقابل یک یونیورس منحنی curved - بسیار ناچیز بودند. و با این حال، تا آنجا که می توانیم با بکارگیری چندین روش مختلف اندازه گیری ، یونیورس ما تقریباً کاملاً تخت است.
با در نظر گرفتن مقدار اندکی چگالی بیشتر یا کمتر ، در زمانهای بسیار اولیه، منجر به انحنای بسیار شدید یونیورس در یک جهت یا جهت دیگر میشود. همچنین، شاید نگرانکننده باشد که هر یک از این گزینهها میتوانست وجود ما را ناممکن کند.
گوث میگوید در اولین ثانیه پس از مهبانگ ، اگر چگالی یونیورس «فقط یک رقم در چهاردهمین رقم اعشاری» کمتر بود، (یونیورس)تا حد زیادی خالی می شد . این به این دلیل است که جرم کمتری برای ترمز brakes on انبساط یونیورس وجود دارد. از سوی دیگر، یک یونیورس کمی چگالتر میتوانست خیلی آهسته منبسط شود و منجر به کلپس collapse آن در یک « big crunch » شود.
🆔 @phys_Q
نوشته سارا ولز
قسمت نخست
بیش از 40 سال پیش، یک نظریه جدید در مورد یونیورس آغازین راهی برای مقابله با معماهای کیهانی متعدد در یک پکیج ارائه کرد.
برای آلن گوث، کنکاش در منشأ یونیورس در یک سالن سخنرانی دانشگاه کرنل در پاییز 1978 آغاز شد.
در همان ترم بود که گوث، که در آن زمان پست دکترا postdoc بود، در یک سری گفتگوهای رابرت دایک، ستاره شناس و فیزیکدان شرکت کرد. دایک در سخنرانیهای خود یک سوال کیهانشناختی انتقادی را مطرح کرد که نظریه مهبانگ را از به چالش می کشید: مشکل تختی flatness problem.
مشکل تختی flatness این سوال را مطرح می کند که چرا یونیورس به این شکل است. چگالی ماده و انرژی در اطراف درست پس از مهبانگ bigbang باید شکل آینده یونیورس را تعیین میکرد و پارامترهایی که میتوانستند یک یونیورس تخت ایجاد کنند - در مقابل یک یونیورس منحنی curved - بسیار ناچیز بودند. و با این حال، تا آنجا که می توانیم با بکارگیری چندین روش مختلف اندازه گیری ، یونیورس ما تقریباً کاملاً تخت است.
با در نظر گرفتن مقدار اندکی چگالی بیشتر یا کمتر ، در زمانهای بسیار اولیه، منجر به انحنای بسیار شدید یونیورس در یک جهت یا جهت دیگر میشود. همچنین، شاید نگرانکننده باشد که هر یک از این گزینهها میتوانست وجود ما را ناممکن کند.
گوث میگوید در اولین ثانیه پس از مهبانگ ، اگر چگالی یونیورس «فقط یک رقم در چهاردهمین رقم اعشاری» کمتر بود، (یونیورس)تا حد زیادی خالی می شد . این به این دلیل است که جرم کمتری برای ترمز brakes on انبساط یونیورس وجود دارد. از سوی دیگر، یک یونیورس کمی چگالتر میتوانست خیلی آهسته منبسط شود و منجر به کلپس collapse آن در یک « big crunch » شود.
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍2
🟣حلال مسائل: تورم کیهانی problem solver: cosmic inflation
نوشته سارا ولز
✦ بیش از 40 سال پیش، یک نظریه جدید در مورد یونیورس آغازین راهی برای مقابله با معماهای کیهانی متعدد در یک پکیج ارائه کرد.
این مقاله به بررسی تنظیم دقیق و مقادیر چگالی بحرانی و دیگر پارامتر ها در مدل تورمی inflationary model پردازد .
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9545
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9553
قسمت سوم
https://t.me/phys_Q/9560
نوشته سارا ولز
✦ بیش از 40 سال پیش، یک نظریه جدید در مورد یونیورس آغازین راهی برای مقابله با معماهای کیهانی متعدد در یک پکیج ارائه کرد.
این مقاله به بررسی تنظیم دقیق و مقادیر چگالی بحرانی و دیگر پارامتر ها در مدل تورمی inflationary model پردازد .
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9545
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9553
قسمت سوم
https://t.me/phys_Q/9560
👍1
🟣 آیا همه لپتون ها شبیه هم هستند؟ are Leptons all alike?
توسط دانیل گاریستو
قسمت نخست
شواهد تجربی نشان می دهد که الکترون، میون و تاو احتمالا نیروهای متفاوتی را احساس کنند.
هنگامی که لپتون تاو tau Lepton در دهه 1970 کشف شد، هیچ معمای قابل توجهی را حل نکرد ، بلکه باعث طرح معما های تازه شد .
جدای از جرم نسبتاً بزرگ ، تاو همان ویژگی های دو لپتون باردار دیگر را داشت: الکترون و میون. همانطور که یکی از کاشفان آن، مارتین پرل، گفت: "اما چرا سه؟"
از نظر تاریخی، «لپتون» (از لپتوس یونانی، به معنای «کوچک، ظریف») به هر ذره سبک light particle مانند الکترون اطلاق میشود. اما همانطور که فیزیکدانان ذرات به جزئیات بیشتری در مورد دنیای ساب اتمیک دست یافتند، تعریف لپتون دقیق تر شد.
امروزه ذرات ماده matter particles به دو گروه تقسیم میشوند: کوارکها که از طریق نیروی هستهای قوی برهمکنش دارند و لپتونها که این کار را نمیکنند. لپتونها شامل ذرات باردار - الکترونها، میونها، تاو ، که از طریق نیروی ضعیف و الکترومغناطیسی برهمکنش میکنند- و همتایان نوترینویی خنثیشان که فقط از طریق نیروی ضعیف برهمکنش میکنند، هستند.
فیزیکدانان مدتهاست که بررسیهای گذرا انجام دادهاند تا بفهمند آیا لپتونها واقعاً به همان اندازه که به نظر میرسند به یکدیگر شبیه هستند یا خیر. یکی از جنبههایی که آنها برای آن آزمایش کردهاند، یونیورسالیتی لپتون است - اینکه آیا همه لپتونهای باردار و لپتونهای خنثی از طریق نیروهای یکسان برهمکنش میکنند.
برای چندین دهه به نظر می رسید که یونیورسالیتی لپتون ها درست است. با این حال، اخیراً دادههای آزمایشهایی مانند LHCb CERN و Muon g-2 Fermilab در یک مورد قانعکننده جمعآوری شدهاند که میونها آنطور که پیشبینی میشود رفتار نمیکنند. یک احتمال این است که الکترون، میون و تاو می توانند به دلیل وجود یک نیروی کشف نشده متفاوت از یکدیگر برهمکنش کنند.
"گودرون هیلر، نظریهپرداز دانشگاه فنی دورتموند، میگوید: من فکر میکنم این احتمالاً جالبترین چیزی است که اکنون در فیزیک ذرات اتفاق میافتد. اگر این حقیقت داشته باشد فوق العاده خواهد بود."
اگر یونیورسالیتی لپتون نقض شود، می تواند توضیح دهد که چگونه یک میون با یک الکترون متفاوت است، یا حتی چه چیزی به سه لپتون باردار جرم خاص آنها را می دهد.
مطالعات یونیورسالیتی لپتون در دهه 1990 انجام شد. به عنوان مثال، در برخورددهندههایی مانند برخورددهنده بزرگ الکترون-پوزیترون در سرن، محققان بررسی کردند که آیا تفاوتهایی در نحوه واپاشی بوزونهای Z در مقایسه با لپتونهای مختلف وجود دارد یا خیر.
هیلر می گوید، با این حال، عموماً یونیورسالیتی لپتون صحیح فرض می شد. در مقایسه با ایدههای du jour، مانند ابرتقارن و ابعاد اضافی، ایده نقض احتمالی یونیورسالیتی لپتون چندان جالب دیده نمیشد. علاوه بر این، عدم قطعیتهای نظری بزرگی در پیشبینی واپاشیهای مورد نیاز برای آزمایش یونیورسالیتی لپتون وجود داشت.
سپس در سال 2004، هیلر راهی برای عبور از عدم قطعیت ها کشف کرد: let's them cancel out.
در واپاشی های نادر کوارک های ته bottom، برخی از فرآورده های واپاشی باید لپتون ها باشند - الکترون ها، میون ها و تاو ها. اگر نیروی کشف نشده ای وجود داشته باشد که یونیورسالیتی لپتون را نقض کند، می تواند اثری، مانند سرکوب تعداد میون های مشاهده شده در مقایسه با سایر لپتون هایی که از این واپاشی ها خارج می شوند، داشته باشد .
میون ها و الکترون ها باید عدم قطعیت های واپاشی یکسانی داشته باشند. بنابراین، در حالی که ممکن است تشخیص اینکه آیا کل میون ها کمتر از حد انتظار در یک نوع واپاشی وجود دارند یا خیر، غیرممکن است، می توان متوجه شد که آیا نسبت میون ها به الکترون ها پایین است یا خیر.
آزمایشهای واپاشی نادر کوارک ته bottom ، فعال در آن زمان، Belle در KEK در ژاپن و BaBar در آزمایشگاه ملی شتابدهنده SLAC وزارت انرژی ایالات متحده، فاقد حساسیت sensitivity لازم برای آشکارسازی detection تعریف شده یونیورسالیتی لپتون بودند. در سالهای 2007، 2010 و 2012، آزمایشها نکاتی را در دادههای خود یافتند مبنی بر اینکه ممکن است اتفاق جالبی در جریان باشد.
سپس، در سال 2014، آزمایش LHCb با یک نتیجه جدید ، موج هایی ایجاد کرد. آنها با استفاده از نمونه بسیار بزرگتری از واپاشی های نادر، یونیورسالیتی لپتون را با دقت آزمایش کردند و ناهنجاری با قطعیت آماری statistical certainty حدود 2.6 سیگما را یافتند.
توسط دانیل گاریستو
قسمت نخست
شواهد تجربی نشان می دهد که الکترون، میون و تاو احتمالا نیروهای متفاوتی را احساس کنند.
هنگامی که لپتون تاو tau Lepton در دهه 1970 کشف شد، هیچ معمای قابل توجهی را حل نکرد ، بلکه باعث طرح معما های تازه شد .
جدای از جرم نسبتاً بزرگ ، تاو همان ویژگی های دو لپتون باردار دیگر را داشت: الکترون و میون. همانطور که یکی از کاشفان آن، مارتین پرل، گفت: "اما چرا سه؟"
از نظر تاریخی، «لپتون» (از لپتوس یونانی، به معنای «کوچک، ظریف») به هر ذره سبک light particle مانند الکترون اطلاق میشود. اما همانطور که فیزیکدانان ذرات به جزئیات بیشتری در مورد دنیای ساب اتمیک دست یافتند، تعریف لپتون دقیق تر شد.
امروزه ذرات ماده matter particles به دو گروه تقسیم میشوند: کوارکها که از طریق نیروی هستهای قوی برهمکنش دارند و لپتونها که این کار را نمیکنند. لپتونها شامل ذرات باردار - الکترونها، میونها، تاو ، که از طریق نیروی ضعیف و الکترومغناطیسی برهمکنش میکنند- و همتایان نوترینویی خنثیشان که فقط از طریق نیروی ضعیف برهمکنش میکنند، هستند.
فیزیکدانان مدتهاست که بررسیهای گذرا انجام دادهاند تا بفهمند آیا لپتونها واقعاً به همان اندازه که به نظر میرسند به یکدیگر شبیه هستند یا خیر. یکی از جنبههایی که آنها برای آن آزمایش کردهاند، یونیورسالیتی لپتون است - اینکه آیا همه لپتونهای باردار و لپتونهای خنثی از طریق نیروهای یکسان برهمکنش میکنند.
برای چندین دهه به نظر می رسید که یونیورسالیتی لپتون ها درست است. با این حال، اخیراً دادههای آزمایشهایی مانند LHCb CERN و Muon g-2 Fermilab در یک مورد قانعکننده جمعآوری شدهاند که میونها آنطور که پیشبینی میشود رفتار نمیکنند. یک احتمال این است که الکترون، میون و تاو می توانند به دلیل وجود یک نیروی کشف نشده متفاوت از یکدیگر برهمکنش کنند.
"گودرون هیلر، نظریهپرداز دانشگاه فنی دورتموند، میگوید: من فکر میکنم این احتمالاً جالبترین چیزی است که اکنون در فیزیک ذرات اتفاق میافتد. اگر این حقیقت داشته باشد فوق العاده خواهد بود."
اگر یونیورسالیتی لپتون نقض شود، می تواند توضیح دهد که چگونه یک میون با یک الکترون متفاوت است، یا حتی چه چیزی به سه لپتون باردار جرم خاص آنها را می دهد.
مطالعات یونیورسالیتی لپتون در دهه 1990 انجام شد. به عنوان مثال، در برخورددهندههایی مانند برخورددهنده بزرگ الکترون-پوزیترون در سرن، محققان بررسی کردند که آیا تفاوتهایی در نحوه واپاشی بوزونهای Z در مقایسه با لپتونهای مختلف وجود دارد یا خیر.
هیلر می گوید، با این حال، عموماً یونیورسالیتی لپتون صحیح فرض می شد. در مقایسه با ایدههای du jour، مانند ابرتقارن و ابعاد اضافی، ایده نقض احتمالی یونیورسالیتی لپتون چندان جالب دیده نمیشد. علاوه بر این، عدم قطعیتهای نظری بزرگی در پیشبینی واپاشیهای مورد نیاز برای آزمایش یونیورسالیتی لپتون وجود داشت.
سپس در سال 2004، هیلر راهی برای عبور از عدم قطعیت ها کشف کرد: let's them cancel out.
در واپاشی های نادر کوارک های ته bottom، برخی از فرآورده های واپاشی باید لپتون ها باشند - الکترون ها، میون ها و تاو ها. اگر نیروی کشف نشده ای وجود داشته باشد که یونیورسالیتی لپتون را نقض کند، می تواند اثری، مانند سرکوب تعداد میون های مشاهده شده در مقایسه با سایر لپتون هایی که از این واپاشی ها خارج می شوند، داشته باشد .
میون ها و الکترون ها باید عدم قطعیت های واپاشی یکسانی داشته باشند. بنابراین، در حالی که ممکن است تشخیص اینکه آیا کل میون ها کمتر از حد انتظار در یک نوع واپاشی وجود دارند یا خیر، غیرممکن است، می توان متوجه شد که آیا نسبت میون ها به الکترون ها پایین است یا خیر.
آزمایشهای واپاشی نادر کوارک ته bottom ، فعال در آن زمان، Belle در KEK در ژاپن و BaBar در آزمایشگاه ملی شتابدهنده SLAC وزارت انرژی ایالات متحده، فاقد حساسیت sensitivity لازم برای آشکارسازی detection تعریف شده یونیورسالیتی لپتون بودند. در سالهای 2007، 2010 و 2012، آزمایشها نکاتی را در دادههای خود یافتند مبنی بر اینکه ممکن است اتفاق جالبی در جریان باشد.
سپس، در سال 2014، آزمایش LHCb با یک نتیجه جدید ، موج هایی ایجاد کرد. آنها با استفاده از نمونه بسیار بزرگتری از واپاشی های نادر، یونیورسالیتی لپتون را با دقت آزمایش کردند و ناهنجاری با قطعیت آماری statistical certainty حدود 2.6 سیگما را یافتند.
Telegram
attach 📎
👍1
🟣 آیا همه لپتون ها شبیه هم هستند؟ are Leptons all alike?
تجارب مطالعاتی پیرامون یونیورسالیتی لپتون ها Lepton universality و حساسیت sensitivity آنها به نیروهای مختلف در این مقاله مورد گفتگو هست.
لپتون ها عضو خانواده بزرگ فرمیون ها هستند و در برخی ویژگی ها و برهمکنش ها ظاهرا یکسان عمل می کنند که تحت عنوان یونیورسالیتی شناخته می شود . نقض یونیورسالیتی هم به معنی برهمکنش های متفاوت و وجود فیزیک و نیروی بنیادین جدید هست و هم نه و هم احتمالات دیگر است ، بهر روی مطالعات در حال انجام و مدل استاندارد بسیار منعطف است .
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9547
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9554
تجارب مطالعاتی پیرامون یونیورسالیتی لپتون ها Lepton universality و حساسیت sensitivity آنها به نیروهای مختلف در این مقاله مورد گفتگو هست.
لپتون ها عضو خانواده بزرگ فرمیون ها هستند و در برخی ویژگی ها و برهمکنش ها ظاهرا یکسان عمل می کنند که تحت عنوان یونیورسالیتی شناخته می شود . نقض یونیورسالیتی هم به معنی برهمکنش های متفاوت و وجود فیزیک و نیروی بنیادین جدید هست و هم نه و هم احتمالات دیگر است ، بهر روی مطالعات در حال انجام و مدل استاندارد بسیار منعطف است .
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9547
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9554
👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🟣 معرفی کامران وفا، دانشمند برجسته ایرانی آمریکایی فیزیک دانشگاه هاروارد
🆔 @phys_Q
🆔 @phys_Q
👍2
🟣 چگونه یونیورس ما می تواند از یک هولوگرام پدیدار شود
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/7214
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/7220
قسمت سوم
https://t.me/phys_Q/7223
https://nautil.us/how-our-universe-could-emerge-as-a-hologram-2-10949/
🆔 @phys_Q
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/7214
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/7220
قسمت سوم
https://t.me/phys_Q/7223
https://nautil.us/how-our-universe-could-emerge-as-a-hologram-2-10949/
🆔 @phys_Q
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
امروز سه شنبه نهم اسفند تصاویر دریافتی از دبیرستان دخترانه خیام در شهر پردیس استان تهران نشان از وضعیت ملتهب در این مدرسه و وخامت حال تعدادی از دانش آموزان دارد.
گفته شده است پرتاب یک شیء به داخل حیاط مدرسه و انفجار آن باعث پخش گازی شده است که تعدادی از دانش آموزان را مسموم کرده است.
مسمومیت سریالی دانش اموزان ماههاست که ادامه دارد و جمهوری اسلامی نه تنها اراده ای جدی برای شناسایی و برخورد با عوامل آن از خود نشان نداده است که در چندماه گذشته سعی در انکار، کتمان و یا بی اهمیت خواندن آن نموده بود.
#مهسا_امینی
🆔 @phys_Q
این چگونه هیولای نحس و نجسی ست که جان دختربچگان در مدارس را هدف گرفته است؟ پاسخ گروه فداییان ولایت که در سطح کشور با امکانات حکومتی سازماندهی شده است.
بقول عزیزی ، عمامه ها بالاتر...
گفته شده است پرتاب یک شیء به داخل حیاط مدرسه و انفجار آن باعث پخش گازی شده است که تعدادی از دانش آموزان را مسموم کرده است.
مسمومیت سریالی دانش اموزان ماههاست که ادامه دارد و جمهوری اسلامی نه تنها اراده ای جدی برای شناسایی و برخورد با عوامل آن از خود نشان نداده است که در چندماه گذشته سعی در انکار، کتمان و یا بی اهمیت خواندن آن نموده بود.
#مهسا_امینی
🆔 @phys_Q
این چگونه هیولای نحس و نجسی ست که جان دختربچگان در مدارس را هدف گرفته است؟ پاسخ گروه فداییان ولایت که در سطح کشور با امکانات حکومتی سازماندهی شده است.
بقول عزیزی ، عمامه ها بالاتر...
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
↫ به نظرت چرا دارن دانش آموزها رو مسموم میکنند؟
راهبرد النصر بالرعب ، هرگز گمان مکن که آن همه دستگاه های امنیتی عریض و طویل از برخورد با یک گروه خودسر ناتوان باشند . راهبرد " مرعوب کن و پیروز شو " جهت به حاشیه راندن خواست ها و رویاهای اقتصادی مردم اجرا می شود .
تجربه نشان داده است تا زور مردم نباشد ، جنایت ادامه دارد . حساسیت مردم در ماجرای دانشگاه و اوین جان بسیاری را نجات داد . در این مورد هم نیاز به حساسیت مردمی ست .
این مورد به سازمان بین المللی منع تسلیحات شیمایی OPCW مربوط است . در واقع استفاده از تسلیحات شیمیایی علیه غیر نظامیان هست که جنایت جنگی محسوب می شود .
🆔 @phys_Q
راهبرد النصر بالرعب ، هرگز گمان مکن که آن همه دستگاه های امنیتی عریض و طویل از برخورد با یک گروه خودسر ناتوان باشند . راهبرد " مرعوب کن و پیروز شو " جهت به حاشیه راندن خواست ها و رویاهای اقتصادی مردم اجرا می شود .
تجربه نشان داده است تا زور مردم نباشد ، جنایت ادامه دارد . حساسیت مردم در ماجرای دانشگاه و اوین جان بسیاری را نجات داد . در این مورد هم نیاز به حساسیت مردمی ست .
این مورد به سازمان بین المللی منع تسلیحات شیمایی OPCW مربوط است . در واقع استفاده از تسلیحات شیمیایی علیه غیر نظامیان هست که جنایت جنگی محسوب می شود .
🆔 @phys_Q
👍8
🟣حلال مسائل: تورم کیهانی problem solver: cosmic inflation
نوشته سارا ولز
قسمت دوم
گوث می گوید که این نوع تنظیم دقیق، عجیب به نظر می رسید. با این وجود، او در ابتدا این مشکل را کنار گذاشت تا کار روی دیگری را دنبال کند: تک قطبی های مغناطیسی magnetic monopoles .
تئوریهای رایج بیان میکردند که یونیورس آغازین باید تعداد زیادی ذرات سنگین، شامل تک قطبیهای مغناطیسی تولید می کرد - برخلاف آهنرباهای دوقطبی dipole magnets که امروزه می شناسیم - که دارای بارهای charges "شمال" و "جنوب" در دو سمت مخالف هم هستند - یک تک قطبی می تواند فقط یک بار داشته باشد، یا شارژ "شمال" و یا "جنوب"، اما هر دو؟ خیر .
این ذرات متمایز باید هم تکثیر شده و به هم چسبیده شده باشند. ما هنوز هم باید بتوانیم آنها را امروزه پیدا کنیم. اما فیزیکدانان هنوز با یک مورد از آنها مواجه نشده اند. گوث، همراه با همکار پُست داک postdoc کرنل یونیورسیتی ، هنری تای، علت این امر را بررسی کردند.
تای و گوث فکر میکردند که ابرسردسازی supercooling شدید میتواند عدم دیتکت تک قطبیهای مغناطیسی یونیورس را توضیح دهد. همانطور که گوث توضیح میدهد، تک قطبیها زمانی شکل میگرفتند که پیچشها twists در یک میدان کوانتومی آشوبناک chaotic در یک انتقال فاز فریز شدند. با این حال، اگر انتقال فاز به دلیل سوپر-کولینگ شدید به تأخیر بیافتد، توئیست ها میتوانستند قبل از فریز شدن freezing صاف smooth شوند و در نتیجه تک قطبی وجود نداشته باشد.
تنها زمانی که بیش از یک سال بعد ، برای رسیدن به ضرب الاجلی برای پروژه عجله داشت، گوث می گوید که ناگهان ارتباطی حیاتی بین این ایده و مشکل تختیگی flatness را مشاهده کرد.
گوث که در آن زمان به سمت دکتری در آزمایشگاه شتاب دهنده ملی SLAC در وزارت انرژی ایالات متحده رفته بود، می گوید: «هنری آماده می شد برای یک سفر شش هفته ای به چین برود، بنابراین ما عجله داشتیم که مقاله را قبل از رفتن او تمام کنیم. (در آن زمان مرکز شتاب دهنده خطی linear استانفورد نامیده می شد). اما قبل از رفتن او یک اتفاق مهم رخ داد و آن این بود که او گفت ما باید ببینیم که ابرسرد شدید Extreme supercooling چه تأثیری بر نرخ انبساط در یونیورس خواهد داشت.
گوث میگوید: «بنابراین یک شب در ابتدای دسامبر به خانه رفتم تا معادلاتی را بررسی کنم که نشان میدهد چگونه نرخ انبساط در یونیورس تحت تأثیر ابر سرد سازی ماده قرار میگیرد. و بلافاصله آشکار شد که انبساط یونیورس را به شدت تحت تأثیر قرار خواهد داد. که یونیورس را به دوره ای از انبساط تصاعدی سوق می دهد، چیزی که ما اکنون آن را تورم inflation می نامیم. و همان شبی که متوجه شدم این انبساط تصاعدی نیز راه حلی برای مشکل تختیدگی flatness خواهد داد.»
بر اساس نظریه تورم، نرخ انبساط یونیورس در آغازین لحظات خود منفجر explode شد و سپس کاهش یافت. این اتفاق زمانی رخ داد که یک میدان کوانتومی به نام میدان انفلاتون inflaton تحت یک انتقال قرار گرفت که چیزها را قبل از قرار گرفتن در مرحله گرانش نرمال از هم دور کرد. در پارت اول، انبساط سریع rapid expansion، هر ماده و انرژی موجود در زمان شروع تورم را رقیق می کرد. و در پارت دوم باید یک دسته جدید برای انتشار وجود داشت
🆔 @phys_Q
✦ Illustration by Sandbox Studio, Chicago with Tara Kennedy
نوشته سارا ولز
قسمت دوم
گوث می گوید که این نوع تنظیم دقیق، عجیب به نظر می رسید. با این وجود، او در ابتدا این مشکل را کنار گذاشت تا کار روی دیگری را دنبال کند: تک قطبی های مغناطیسی magnetic monopoles .
تئوریهای رایج بیان میکردند که یونیورس آغازین باید تعداد زیادی ذرات سنگین، شامل تک قطبیهای مغناطیسی تولید می کرد - برخلاف آهنرباهای دوقطبی dipole magnets که امروزه می شناسیم - که دارای بارهای charges "شمال" و "جنوب" در دو سمت مخالف هم هستند - یک تک قطبی می تواند فقط یک بار داشته باشد، یا شارژ "شمال" و یا "جنوب"، اما هر دو؟ خیر .
این ذرات متمایز باید هم تکثیر شده و به هم چسبیده شده باشند. ما هنوز هم باید بتوانیم آنها را امروزه پیدا کنیم. اما فیزیکدانان هنوز با یک مورد از آنها مواجه نشده اند. گوث، همراه با همکار پُست داک postdoc کرنل یونیورسیتی ، هنری تای، علت این امر را بررسی کردند.
تای و گوث فکر میکردند که ابرسردسازی supercooling شدید میتواند عدم دیتکت تک قطبیهای مغناطیسی یونیورس را توضیح دهد. همانطور که گوث توضیح میدهد، تک قطبیها زمانی شکل میگرفتند که پیچشها twists در یک میدان کوانتومی آشوبناک chaotic در یک انتقال فاز فریز شدند. با این حال، اگر انتقال فاز به دلیل سوپر-کولینگ شدید به تأخیر بیافتد، توئیست ها میتوانستند قبل از فریز شدن freezing صاف smooth شوند و در نتیجه تک قطبی وجود نداشته باشد.
تنها زمانی که بیش از یک سال بعد ، برای رسیدن به ضرب الاجلی برای پروژه عجله داشت، گوث می گوید که ناگهان ارتباطی حیاتی بین این ایده و مشکل تختیگی flatness را مشاهده کرد.
گوث که در آن زمان به سمت دکتری در آزمایشگاه شتاب دهنده ملی SLAC در وزارت انرژی ایالات متحده رفته بود، می گوید: «هنری آماده می شد برای یک سفر شش هفته ای به چین برود، بنابراین ما عجله داشتیم که مقاله را قبل از رفتن او تمام کنیم. (در آن زمان مرکز شتاب دهنده خطی linear استانفورد نامیده می شد). اما قبل از رفتن او یک اتفاق مهم رخ داد و آن این بود که او گفت ما باید ببینیم که ابرسرد شدید Extreme supercooling چه تأثیری بر نرخ انبساط در یونیورس خواهد داشت.
گوث میگوید: «بنابراین یک شب در ابتدای دسامبر به خانه رفتم تا معادلاتی را بررسی کنم که نشان میدهد چگونه نرخ انبساط در یونیورس تحت تأثیر ابر سرد سازی ماده قرار میگیرد. و بلافاصله آشکار شد که انبساط یونیورس را به شدت تحت تأثیر قرار خواهد داد. که یونیورس را به دوره ای از انبساط تصاعدی سوق می دهد، چیزی که ما اکنون آن را تورم inflation می نامیم. و همان شبی که متوجه شدم این انبساط تصاعدی نیز راه حلی برای مشکل تختیدگی flatness خواهد داد.»
بر اساس نظریه تورم، نرخ انبساط یونیورس در آغازین لحظات خود منفجر explode شد و سپس کاهش یافت. این اتفاق زمانی رخ داد که یک میدان کوانتومی به نام میدان انفلاتون inflaton تحت یک انتقال قرار گرفت که چیزها را قبل از قرار گرفتن در مرحله گرانش نرمال از هم دور کرد. در پارت اول، انبساط سریع rapid expansion، هر ماده و انرژی موجود در زمان شروع تورم را رقیق می کرد. و در پارت دوم باید یک دسته جدید برای انتشار وجود داشت
🆔 @phys_Q
✦ Illustration by Sandbox Studio, Chicago with Tara Kennedy
Telegram
attach 📎
👍1
🟣آیا همه لپتون ها شبیه هم هستند؟
توسط دانیل گاریستو
قسمت دوم و پایانی
این چکیده آماری به این معنی است که با فرض اینکه هیچ نیروی جدیدی وجود نداشته باشد، LHCb باید حداقل 1 در 200 اجرای آزمایش، ناهنجاری را ببیند. که البته این بدان معنا که 99.5 درصد احتمال وجود فیزیک جدید باشد، نیست - و فقط نشان می دهد که چقدر بعید است که نتیجه ای که می بینند به دلیل شانس رندوم باشد. به طور معمول، 5 سیگما، که برابر با 1 در 3 میلیون شانس است، برای ادعای کشف مورد نیاز است.
از آن زمان تا کنون، داده ها در LHCb به انباشته شدن در مقابل یونیورسالیتی لپتون ادامه دادند. علاوه بر این، ناهنجاریها در واپاشی های نادر ذرات مختلف، همه در یک جهت و به دور از پیشبینی مدل استاندارد هستند. آخرین نتیجه LHCb که در ماه اکتبر منتشر شد، مجدداً این روند را تأیید می کند.
برخی از فیزیکدانان تاکید کرده اند که جمع کردن ناهنجاری ها منجر به یک اثر بیشتر از 5 سیگما می شود. دیگران تصور می کنند که این بطور بالقوه چیدن گیلاس های شیرین در دیش است . همانطور که اغلب در مورد فیزیک ذرات اتفاق می افتد، شیطان در آمار پنهان می شود .( آمار می توانند فریب دهنده باشند)
مونیکا پپه آلتارلی، فیزیکدان تجربی در آزمایش LHCb، میگوید: «این موضوع کنجکاویها و حدس و گمانهای تئوریک و علاقه زیادی را در جامعه برانگیخته است. و می تواند درست باشد. ما نمی دانیم.»
نکات و نشانه هایی از آزمایشهای دیگر از احتمال نقض یونیورسالیتی لپتون پشتیبانی میکند. شاید قانعکنندهترین مورد از آزمایش Muon g-2 در آزمایشگاه ملی شتابدهنده فرمی باشد.
میون جی-تو Muon g-2 ورژن بهبود یافته آزمایش قبلی در آزمایشگاه ملی بروکهاون است که نشانه هایی از جابجایی میون ها در یک الگوی غیرمنتظره در یک میدان مغناطیسی قوی پیدا کرد. مانند نقض یونیورسالیتی لپتون، این رفتار عجیب میون می تواند نشانه ای از یک نیروی ناشناخته در کار باشد.
هر سناریویی که بتواند نتیجه Muon g-2 را توضیح دهد به معنای نقض یونیورسالیتی لپتون نیست. اما برخی مدلهای اخیر نه تنها هر دو ناهنجاری لپتون را توضیح میدهند، بلکه توضیح میدهند که چگونه این نتایج میتوانند به وجود ماده تاریک اشاره کنند.
برای تأیید اینکه آیا یونیورسالیتی لپتون به درستی مختل شده است یا خیر، به آزمایش های بیشتری نیاز است، چه رسد به اینکه آیا هر یک از این مدل ها درست است یا خیر.
هیلر میگوید: اگر نقض یونیورسالیتی لپتون وجود داشته باشد، باید در جای دیگری نیز دیده شود.
او روی آزمایشهای نظری کار میکند تا به دنبال نقض یونیورسالیتی لپتون در واپاشی کوارکهای جذاب charm و سر top یا حتی نوترینوها باشد.
در بخش تجربی، محققانی مانند مونیکا پپه آلتارلی به سادگی امیدوارند که داده های بیشتری به دست آورند. LHCb اکنون در حال ارتقای آشکارسازهای خود است. اما پپه آلتارلی میگوید که انتظار میرود تحلیلهای آتی بر اساس دادههای ثبتشده از قبل در سال آینده منتشر شود. علاوه بر این، آزمایشهای CMS و ATLAS در LHC ممکن است توانایی جستجوی نقض یونیورسالیتی لپتون را داشته باشند.
شاید امیدوارکننده ترین تایید LHCb و Muon g-2 از Belle II، جانشین Belle اصلی باشد، اما تخمین زده می شود که این نتایج حداقل پنج سال طول بکشد.
زمینه همه اینها این است که مدل استاندارد بسیار انعطاف پذیر است. تا کنون، تقریباً هر ناهنجاری ظاهر شده در نهایت با داده های بیشتری از بین رفته است.
با این حال، پپه آلتارلی می گوید که با احتیاط هیجان زده است. این نتایج به او و دیگران امید می دهد که روزی به این سؤال پاسخ خواهیم داد: "چرا سه نسل؟"
🆔 @phys_Q
توسط دانیل گاریستو
قسمت دوم و پایانی
این چکیده آماری به این معنی است که با فرض اینکه هیچ نیروی جدیدی وجود نداشته باشد، LHCb باید حداقل 1 در 200 اجرای آزمایش، ناهنجاری را ببیند. که البته این بدان معنا که 99.5 درصد احتمال وجود فیزیک جدید باشد، نیست - و فقط نشان می دهد که چقدر بعید است که نتیجه ای که می بینند به دلیل شانس رندوم باشد. به طور معمول، 5 سیگما، که برابر با 1 در 3 میلیون شانس است، برای ادعای کشف مورد نیاز است.
از آن زمان تا کنون، داده ها در LHCb به انباشته شدن در مقابل یونیورسالیتی لپتون ادامه دادند. علاوه بر این، ناهنجاریها در واپاشی های نادر ذرات مختلف، همه در یک جهت و به دور از پیشبینی مدل استاندارد هستند. آخرین نتیجه LHCb که در ماه اکتبر منتشر شد، مجدداً این روند را تأیید می کند.
برخی از فیزیکدانان تاکید کرده اند که جمع کردن ناهنجاری ها منجر به یک اثر بیشتر از 5 سیگما می شود. دیگران تصور می کنند که این بطور بالقوه چیدن گیلاس های شیرین در دیش است . همانطور که اغلب در مورد فیزیک ذرات اتفاق می افتد، شیطان در آمار پنهان می شود .( آمار می توانند فریب دهنده باشند)
مونیکا پپه آلتارلی، فیزیکدان تجربی در آزمایش LHCb، میگوید: «این موضوع کنجکاویها و حدس و گمانهای تئوریک و علاقه زیادی را در جامعه برانگیخته است. و می تواند درست باشد. ما نمی دانیم.»
نکات و نشانه هایی از آزمایشهای دیگر از احتمال نقض یونیورسالیتی لپتون پشتیبانی میکند. شاید قانعکنندهترین مورد از آزمایش Muon g-2 در آزمایشگاه ملی شتابدهنده فرمی باشد.
میون جی-تو Muon g-2 ورژن بهبود یافته آزمایش قبلی در آزمایشگاه ملی بروکهاون است که نشانه هایی از جابجایی میون ها در یک الگوی غیرمنتظره در یک میدان مغناطیسی قوی پیدا کرد. مانند نقض یونیورسالیتی لپتون، این رفتار عجیب میون می تواند نشانه ای از یک نیروی ناشناخته در کار باشد.
هر سناریویی که بتواند نتیجه Muon g-2 را توضیح دهد به معنای نقض یونیورسالیتی لپتون نیست. اما برخی مدلهای اخیر نه تنها هر دو ناهنجاری لپتون را توضیح میدهند، بلکه توضیح میدهند که چگونه این نتایج میتوانند به وجود ماده تاریک اشاره کنند.
برای تأیید اینکه آیا یونیورسالیتی لپتون به درستی مختل شده است یا خیر، به آزمایش های بیشتری نیاز است، چه رسد به اینکه آیا هر یک از این مدل ها درست است یا خیر.
هیلر میگوید: اگر نقض یونیورسالیتی لپتون وجود داشته باشد، باید در جای دیگری نیز دیده شود.
او روی آزمایشهای نظری کار میکند تا به دنبال نقض یونیورسالیتی لپتون در واپاشی کوارکهای جذاب charm و سر top یا حتی نوترینوها باشد.
در بخش تجربی، محققانی مانند مونیکا پپه آلتارلی به سادگی امیدوارند که داده های بیشتری به دست آورند. LHCb اکنون در حال ارتقای آشکارسازهای خود است. اما پپه آلتارلی میگوید که انتظار میرود تحلیلهای آتی بر اساس دادههای ثبتشده از قبل در سال آینده منتشر شود. علاوه بر این، آزمایشهای CMS و ATLAS در LHC ممکن است توانایی جستجوی نقض یونیورسالیتی لپتون را داشته باشند.
شاید امیدوارکننده ترین تایید LHCb و Muon g-2 از Belle II، جانشین Belle اصلی باشد، اما تخمین زده می شود که این نتایج حداقل پنج سال طول بکشد.
زمینه همه اینها این است که مدل استاندارد بسیار انعطاف پذیر است. تا کنون، تقریباً هر ناهنجاری ظاهر شده در نهایت با داده های بیشتری از بین رفته است.
با این حال، پپه آلتارلی می گوید که با احتیاط هیجان زده است. این نتایج به او و دیگران امید می دهد که روزی به این سؤال پاسخ خواهیم داد: "چرا سه نسل؟"
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍2
🟣In Fake Universes, Evidence for String Theory
🟣در یونیورس های فیک ، شواهدی برای نظریه ریسمان
قسمت نخست
محققان نشان میدهند که در زمینههای خاص، نظریه ریسمان تنها نظریه سازگار گرانش کوانتومی است. احتمال درست بودنش هست ؟
در یونیورس هایی با ژئومتری چشم ماهی fisheye معروف به فضای آنتای دی سیتر anti de sitter، نظریه ریسمان تنها راه ثابت را برای آشتی دادن گرانش و مکانیک کوانتومی ارائه میکند.
سی سال از زمانی که دو فیزیکدان، که در یک شب طوفانی تابستانی در آسپن، کولو با هم کار می کردند ، میگذرد، آنها متوجه شدند که نظریه ریسمان احتمالا همان چیزی ست که برای «نظریه همه چیز» لازم است.
مایکل گرین زمانی را به یاد میآورد که در حالی که رعد و برق در آسمان میدرخشید به جان شوارتز میگوید: «ما باید خیلی نزدیک میشویم، زیرا خدایان سعی میکنند ما را از تکمیل این محاسبه باز دارند.»
ریاضیات آنها در آن شب نشان داد که همه پدیدههای طبیعت، از جمله نیروهای به ظاهر آشتی ناپذیر گرانش و مکانیک کوانتومی، میتوانند از هارمونیکهای حلقههای کوچک و ارتعاشی انرژی vibrating loop of energy یا « ریسمان ها» strings ناشی شوند. این کار انقلابی در نظریه ریسمان ایجاد کرد و نسلی از متخصصان را به وجود آورد که معتقد بودند که درب نظریه نهایی طبیعت را می کوبند. اما امروز، هنوز هیچ پاسخی وجود ندارد. از آنجایی که گفته میشود ریسمانهایی که در هسته ذرات بنیادی میلرزند بسیار کوچک هستند - احتمالاً هرگز - این نظریه را نمیتوان به صورت تجربی تأیید کرد. همچنین نمیتوان آن را رد کرد: تقریباً هر ویژگی مشاهدهشده یونیورس با مجموعه بیپایان تون های زهی همراه است.
برایان گرین، نظریهپرداز ریسمان و نویسنده علوم عمومی، در ماه ژانویه در مجله اسمیتسونیان نوشت: انتشار مقاله گرین و شوارتز 30 سال پیش در این ماه (ژانویه) بود. آیا همانطور که برخی مخالفان ادعا کرده اند، این یک سراب ریاضی است که نسلی از فیزیکدانان را منحرف کرده است؟ گرین هیچ پاسخی نداشت و ابراز تردید کرد که نظریه ریسمان در طول زندگی خود با داده ها مقابله خواهد کرد.
با این حال، اخیراً برخی از نظریه پردازان ریسمان شروع به توسعه تاکتیک جدیدی کرده اند که به آنها امید می دهد روزی به این سؤالات پاسخ دهند. بدون آزمونهای سنتی، آنها به دنبال تأیید نظریه ریسمان از طریق مسیری متفاوت هستند. محققان با استفاده از یک فرهنگ لغت عجیب ریاضی که بین قوانین گرانش و قوانین مکانیک کوانتومی ترجمه میکند، ویژگیهایی به نام «شرایط سازگاری » consistancy conditions را شناسایی کردهاند که به گفته آنها هر نظریهای که مکانیک کوانتومی و گرانش را ترکیب میکند باید مطابقت داشته باشد. و در برخی از یونیورس های خیالی بسیار ساده شده، آنها ادعا می کنند که شواهدی یافته اند که تنها نظریه های سازگار "گرانش کوانتومی" شامل ریسمان ها می شود.
به گفته بسیاری از محققان، این کار پشتیبانی ضعیف اما مشخصی را برای این ظن چند دهه ای ارائه می دهد که نظریه ریسمان ممکن است تنها نظریه ثابت ریاضی گرانش کوانتومی باشد که قادر به بازتولید شکل شناخته شده گرانش در مقیاس کهکشان ها، ستارگان و سیارات ،نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین است. و اگر نظریه ریسمان تنها رویکرد ممکن باشد، در نتیجه در نبود هیچ رقیب و شواهد فیزیکی طرفداران آن بر درستی آن تاکید خواهند کرد - با این حساب، نظریه ریسمان «تنها بازی در شهر» است.
تام هارتمن، فیزیکدان نظری در دانشگاه کرنل که اخیراً دنبال میکند، میگوید: اثبات اینکه دسته بزرگی از مدلهای ریسمانی تنها چیزهایی هستند که با نسبیت عام و مکانیک کوانتومی سازگار هستند، تا حدی راهی برای تأیید آن خواهد بود.
اگر آنها موفق باشند، محققان اذعان می کنند که چنین اثباتی به عنوان شواهد بحث برانگیزی مبنی بر درست بودن نظریه ریسمان تلقی می شود. موکوند رنگامانی، استاد دانشگاه دورهام در بریتانیا و یکی از نویسندگان مقالهای که اخیراً در سایت پیشچاپ فیزیک arXiv.org ارسال شده است، گفت: «درست» یک کلمه بارگذاری شده برای کلاسی از یونیورس هاس خیالی imaginary است.
🆔 @phys_Q
🟣در یونیورس های فیک ، شواهدی برای نظریه ریسمان
قسمت نخست
محققان نشان میدهند که در زمینههای خاص، نظریه ریسمان تنها نظریه سازگار گرانش کوانتومی است. احتمال درست بودنش هست ؟
در یونیورس هایی با ژئومتری چشم ماهی fisheye معروف به فضای آنتای دی سیتر anti de sitter، نظریه ریسمان تنها راه ثابت را برای آشتی دادن گرانش و مکانیک کوانتومی ارائه میکند.
سی سال از زمانی که دو فیزیکدان، که در یک شب طوفانی تابستانی در آسپن، کولو با هم کار می کردند ، میگذرد، آنها متوجه شدند که نظریه ریسمان احتمالا همان چیزی ست که برای «نظریه همه چیز» لازم است.
مایکل گرین زمانی را به یاد میآورد که در حالی که رعد و برق در آسمان میدرخشید به جان شوارتز میگوید: «ما باید خیلی نزدیک میشویم، زیرا خدایان سعی میکنند ما را از تکمیل این محاسبه باز دارند.»
ریاضیات آنها در آن شب نشان داد که همه پدیدههای طبیعت، از جمله نیروهای به ظاهر آشتی ناپذیر گرانش و مکانیک کوانتومی، میتوانند از هارمونیکهای حلقههای کوچک و ارتعاشی انرژی vibrating loop of energy یا « ریسمان ها» strings ناشی شوند. این کار انقلابی در نظریه ریسمان ایجاد کرد و نسلی از متخصصان را به وجود آورد که معتقد بودند که درب نظریه نهایی طبیعت را می کوبند. اما امروز، هنوز هیچ پاسخی وجود ندارد. از آنجایی که گفته میشود ریسمانهایی که در هسته ذرات بنیادی میلرزند بسیار کوچک هستند - احتمالاً هرگز - این نظریه را نمیتوان به صورت تجربی تأیید کرد. همچنین نمیتوان آن را رد کرد: تقریباً هر ویژگی مشاهدهشده یونیورس با مجموعه بیپایان تون های زهی همراه است.
برایان گرین، نظریهپرداز ریسمان و نویسنده علوم عمومی، در ماه ژانویه در مجله اسمیتسونیان نوشت: انتشار مقاله گرین و شوارتز 30 سال پیش در این ماه (ژانویه) بود. آیا همانطور که برخی مخالفان ادعا کرده اند، این یک سراب ریاضی است که نسلی از فیزیکدانان را منحرف کرده است؟ گرین هیچ پاسخی نداشت و ابراز تردید کرد که نظریه ریسمان در طول زندگی خود با داده ها مقابله خواهد کرد.
با این حال، اخیراً برخی از نظریه پردازان ریسمان شروع به توسعه تاکتیک جدیدی کرده اند که به آنها امید می دهد روزی به این سؤالات پاسخ دهند. بدون آزمونهای سنتی، آنها به دنبال تأیید نظریه ریسمان از طریق مسیری متفاوت هستند. محققان با استفاده از یک فرهنگ لغت عجیب ریاضی که بین قوانین گرانش و قوانین مکانیک کوانتومی ترجمه میکند، ویژگیهایی به نام «شرایط سازگاری » consistancy conditions را شناسایی کردهاند که به گفته آنها هر نظریهای که مکانیک کوانتومی و گرانش را ترکیب میکند باید مطابقت داشته باشد. و در برخی از یونیورس های خیالی بسیار ساده شده، آنها ادعا می کنند که شواهدی یافته اند که تنها نظریه های سازگار "گرانش کوانتومی" شامل ریسمان ها می شود.
به گفته بسیاری از محققان، این کار پشتیبانی ضعیف اما مشخصی را برای این ظن چند دهه ای ارائه می دهد که نظریه ریسمان ممکن است تنها نظریه ثابت ریاضی گرانش کوانتومی باشد که قادر به بازتولید شکل شناخته شده گرانش در مقیاس کهکشان ها، ستارگان و سیارات ،نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین است. و اگر نظریه ریسمان تنها رویکرد ممکن باشد، در نتیجه در نبود هیچ رقیب و شواهد فیزیکی طرفداران آن بر درستی آن تاکید خواهند کرد - با این حساب، نظریه ریسمان «تنها بازی در شهر» است.
تام هارتمن، فیزیکدان نظری در دانشگاه کرنل که اخیراً دنبال میکند، میگوید: اثبات اینکه دسته بزرگی از مدلهای ریسمانی تنها چیزهایی هستند که با نسبیت عام و مکانیک کوانتومی سازگار هستند، تا حدی راهی برای تأیید آن خواهد بود.
اگر آنها موفق باشند، محققان اذعان می کنند که چنین اثباتی به عنوان شواهد بحث برانگیزی مبنی بر درست بودن نظریه ریسمان تلقی می شود. موکوند رنگامانی، استاد دانشگاه دورهام در بریتانیا و یکی از نویسندگان مقالهای که اخیراً در سایت پیشچاپ فیزیک arXiv.org ارسال شده است، گفت: «درست» یک کلمه بارگذاری شده برای کلاسی از یونیورس هاس خیالی imaginary است.
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍2
🟣در یونیورس های فیک ، شواهدی برای نظریه ریسمان
محققان نشان میدهند که در زمینههای خاص، نظریه ریسمان تنها نظریه سازگار گرانش کوانتومی است. احتمال درست بودنش هست ؟
در یونیورس هایی با ژئومتری چشم ماهی fisheye معروف به فضای آنتای دی سیتر anti de sitter، نظریه ریسمان تنها راه ثابت را برای آشتی دادن گرانش و مکانیک کوانتومی ارائه میکند.
این مقاله مربوط به 8 فوریه 2015 در کوانتامگزین است.
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9555
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9563
قسمت سوم
https://t.me/phys_Q/9566
قسمت چهارم
https://t.me/phys_Q/9568
قسمت پنجم
https://t.me/phys_Q/9569
Source:
https://www.quantamagazine.org/string-theory-only-game-in-town-tests-20150218
محققان نشان میدهند که در زمینههای خاص، نظریه ریسمان تنها نظریه سازگار گرانش کوانتومی است. احتمال درست بودنش هست ؟
در یونیورس هایی با ژئومتری چشم ماهی fisheye معروف به فضای آنتای دی سیتر anti de sitter، نظریه ریسمان تنها راه ثابت را برای آشتی دادن گرانش و مکانیک کوانتومی ارائه میکند.
این مقاله مربوط به 8 فوریه 2015 در کوانتامگزین است.
قسمت نخست
https://t.me/phys_Q/9555
قسمت دوم
https://t.me/phys_Q/9563
قسمت سوم
https://t.me/phys_Q/9566
قسمت چهارم
https://t.me/phys_Q/9568
قسمت پنجم
https://t.me/phys_Q/9569
Source:
https://www.quantamagazine.org/string-theory-only-game-in-town-tests-20150218
👍1
🟣 For that take a look at the illusion of gravity in Scientific American written by Juan Maldacena. It says this:
“physics in anti de Sitter space has some strange properties. If you were freely floating anywhere in anti de Sitter space, you would feel as though you were at the bottom of a gravitational well. Any object that you threw out would come back like a boomerang. Surprisingly, the time required for an object to come back would be independent of how hard you threw it”. Does that sound like any kind of gravity you know of? No, because we do not live in anti de Sitter space. Because it's just a fantasy.
🆔 @phys_Q
“physics in anti de Sitter space has some strange properties. If you were freely floating anywhere in anti de Sitter space, you would feel as though you were at the bottom of a gravitational well. Any object that you threw out would come back like a boomerang. Surprisingly, the time required for an object to come back would be independent of how hard you threw it”. Does that sound like any kind of gravity you know of? No, because we do not live in anti de Sitter space. Because it's just a fantasy.
🆔 @phys_Q
👍1
🟣 آژانس بینالمللی انرژی اتمی، وجود اورانیوم غنیسازی شده با خلوص «کمی پایینتر از ۹۰ درصد» در ایران را تایید کرد. بر اساس این گزارش، ذخایر اورانیوم غنیسازی شده جمهوری اسلامی
🆔 @phys_Q
🆔 @phys_Q
👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جناب دکتر دستجردی سقوط دلار را کلید زد (ایموجی خنده فراوان )- مسئله اینجاست که کدامیک میخوره زمین دلار یا ریال! دقیقس!
🆔 @phys_Q
🆔 @phys_Q
😁13
🟣حلال مسائل: تورم کیهانی problem solver: cosmic inflation
نوشته سارا ولز
قسمت سوم و پایان
گوث میگوید خوشبختانه برای آن گروه از ما که یونیورس را در ظاهر امروزی اش ، تحسین میکنیم، انرژی آزاد شده تنها مقدار مناسبی بود که یونیورس را به سمت تختیدگی flatness سوق دهد.
تورم inflaton علاوه بر ارائه راهحلهای قابل قبول برای مشکلات تختیدگی و تک قطبی ، به توضیح مشکل سوم نیز کمک کرد: مسئله افق horizon problem .
نوبوچیکا اوکادا، استاد فیزیک در دانشگاه آلاباما، توضیح میدهد که مسئله افق از مشاهدات ما از پسزمینه مایکروویو کیهانی یا CMB ناشی میشود: پسدرخششی after glow که از اولین ذرات آزاد شده نور در یونیورس آغازین باقی مانده است.
اساساً دانشمندان مشاهده کردهاند که دمای CMB در همه جهات تقریباً یکسان است. این امر عجیب تلقی میشد زیرا بخشهایی از کیهان در لبههای مخالف «افق» ما - تا جایی که میتوانیم از نقطه دید خود روی زمین تشخیص دهیم - سالهای نوری زیادی از هم فاصله داشتند که هرگز با یکدیگر ارتباط برقرار نکرده بودند. آنها نباید در دمای متوسط و یکنواخت قرار می گرفتند.
تورم inflation نشان می دهد که کل یونیورس مرئی زمانی به عنوان یک منطقه منفرد و محدود وجود داشته است، قبل از اینکه میدان اینفلاتون inflaton آن را به سمت انبساط سوق دهد. اوکادا میگوید که این نزدیکی مبدأ مشترک توضیح میدهد که چگونه بخشهای متفاوتی از یونیورس زمانی میتوانستند با هم مخلوط شده باشند.
در ژانویه 1981، گوث مقاله ای با عنوان « یونیورس تورمی: inflationary universe راه حلی ممکن برای مسائل افق و تختیدگی flatness » منتشر کرد. و از آن زمان تاکنون حدود 13000 بار مورد ارجاع واقع شده است. در سال 2002، گوث جایزه دیراک را برای توسعه مفهوم تورم با فیزیکدانان آندری لینده و پل استاینهارت به اشتراک گذاشت. در سال 2012، گوث و لینده جایزه پیشرفت در فیزیک بنیادی را برای این نوآوری دریافت کردند و در سال 2014 به همراه الکسی استاروبینسکی جایزه کاولی در اخترفیزیک را دریافت کردند. گوث اکنون ویکتور اف. ویسکوپف، استاد فیزیک در MIT است.
تئوری تورم به طور گسترده مورد تمجید قرار گرفته است، اما یک نظریه به تنهایی برای بستن پرونده در مورد رمز و راز یونیورس آغازین کافی نیست.
اینجاست که تحقیقاتی مانند تحقیقات ایوا سیلورستاین، استاد فیزیک نظری در دانشگاه استنفورد، مطرح میشود. او تلاش میکند تا راههایی برای آزمایش نظریه تورم بیابد. سیلورستاین از منابع داده باستانی - مانند CMB - برای کشف مکانیسم های پشت تورم استفاده می کند. به طور خاص، کار سیلورستاین نشان میدهد که چگونه مکانیسمهای تورم ممکن است با اصول گرانش کوانتومی سازگار باشد. او می گوید که این چارچوب گرانش کوانتومی می تواند به توضیح داده های رصدی انرژی فلات plateau تورمی کمک کند.
تابش CMB برای دانشمندانی که نظریه تورم را بررسی می کنند بسیار جالب است. انبساط سریع باید امواج گرانشی ایجاد می کرد که می توانست یک الگوی منحصر به فرد در CMB به نام قطبش حالت B ایجاد کند. در سال 2014، آزمایش BICEP2 اعلام کرد که این الگو را مشاهده کرده است، اما دانشمندان بعداً از اعتماد خود به نتیجه عقب نشینی کردند. آزمایشها همچنان در جستجوی قطبش حالت B در CMB هستند.
به نوبه خود، اوکادا به دنبال راه هایی برای کشف میدان انفلاتون در شتاب دهنده های ذرات است. گوث میگوید مطمئن نیست که ما هرگز بتوانیم انفلاتونهایی را پیدا کنیم که امکان دارد در طول تورم تماما واپاشیده شده باشند. اما، سیلورستین میگوید، اگر بازسازی لحظه کوتاه تورم برای همیشه خارج از مرز توانایی ما باشد، باز هم اشکالی ندارد.
سیلورستاین میگوید: «محدودیتی برای دادهها و یک محدودیت علی causal برای آنچه میتوانیم در یونیورس ببینیم مطابق با سرعت محدود نور وجود دارد». اما "این شگفت انگیز است که چقدر می توانیم ببینیم و استنباط کنیم، بنابراین این عدم اطمینان باقی مانده پایان یونیورس نیست."
در واقع، این تازه آغاز راه است...
🆔 @phys_Q
نوشته سارا ولز
قسمت سوم و پایان
گوث میگوید خوشبختانه برای آن گروه از ما که یونیورس را در ظاهر امروزی اش ، تحسین میکنیم، انرژی آزاد شده تنها مقدار مناسبی بود که یونیورس را به سمت تختیدگی flatness سوق دهد.
تورم inflaton علاوه بر ارائه راهحلهای قابل قبول برای مشکلات تختیدگی و تک قطبی ، به توضیح مشکل سوم نیز کمک کرد: مسئله افق horizon problem .
نوبوچیکا اوکادا، استاد فیزیک در دانشگاه آلاباما، توضیح میدهد که مسئله افق از مشاهدات ما از پسزمینه مایکروویو کیهانی یا CMB ناشی میشود: پسدرخششی after glow که از اولین ذرات آزاد شده نور در یونیورس آغازین باقی مانده است.
اساساً دانشمندان مشاهده کردهاند که دمای CMB در همه جهات تقریباً یکسان است. این امر عجیب تلقی میشد زیرا بخشهایی از کیهان در لبههای مخالف «افق» ما - تا جایی که میتوانیم از نقطه دید خود روی زمین تشخیص دهیم - سالهای نوری زیادی از هم فاصله داشتند که هرگز با یکدیگر ارتباط برقرار نکرده بودند. آنها نباید در دمای متوسط و یکنواخت قرار می گرفتند.
تورم inflation نشان می دهد که کل یونیورس مرئی زمانی به عنوان یک منطقه منفرد و محدود وجود داشته است، قبل از اینکه میدان اینفلاتون inflaton آن را به سمت انبساط سوق دهد. اوکادا میگوید که این نزدیکی مبدأ مشترک توضیح میدهد که چگونه بخشهای متفاوتی از یونیورس زمانی میتوانستند با هم مخلوط شده باشند.
در ژانویه 1981، گوث مقاله ای با عنوان « یونیورس تورمی: inflationary universe راه حلی ممکن برای مسائل افق و تختیدگی flatness » منتشر کرد. و از آن زمان تاکنون حدود 13000 بار مورد ارجاع واقع شده است. در سال 2002، گوث جایزه دیراک را برای توسعه مفهوم تورم با فیزیکدانان آندری لینده و پل استاینهارت به اشتراک گذاشت. در سال 2012، گوث و لینده جایزه پیشرفت در فیزیک بنیادی را برای این نوآوری دریافت کردند و در سال 2014 به همراه الکسی استاروبینسکی جایزه کاولی در اخترفیزیک را دریافت کردند. گوث اکنون ویکتور اف. ویسکوپف، استاد فیزیک در MIT است.
تئوری تورم به طور گسترده مورد تمجید قرار گرفته است، اما یک نظریه به تنهایی برای بستن پرونده در مورد رمز و راز یونیورس آغازین کافی نیست.
اینجاست که تحقیقاتی مانند تحقیقات ایوا سیلورستاین، استاد فیزیک نظری در دانشگاه استنفورد، مطرح میشود. او تلاش میکند تا راههایی برای آزمایش نظریه تورم بیابد. سیلورستاین از منابع داده باستانی - مانند CMB - برای کشف مکانیسم های پشت تورم استفاده می کند. به طور خاص، کار سیلورستاین نشان میدهد که چگونه مکانیسمهای تورم ممکن است با اصول گرانش کوانتومی سازگار باشد. او می گوید که این چارچوب گرانش کوانتومی می تواند به توضیح داده های رصدی انرژی فلات plateau تورمی کمک کند.
تابش CMB برای دانشمندانی که نظریه تورم را بررسی می کنند بسیار جالب است. انبساط سریع باید امواج گرانشی ایجاد می کرد که می توانست یک الگوی منحصر به فرد در CMB به نام قطبش حالت B ایجاد کند. در سال 2014، آزمایش BICEP2 اعلام کرد که این الگو را مشاهده کرده است، اما دانشمندان بعداً از اعتماد خود به نتیجه عقب نشینی کردند. آزمایشها همچنان در جستجوی قطبش حالت B در CMB هستند.
به نوبه خود، اوکادا به دنبال راه هایی برای کشف میدان انفلاتون در شتاب دهنده های ذرات است. گوث میگوید مطمئن نیست که ما هرگز بتوانیم انفلاتونهایی را پیدا کنیم که امکان دارد در طول تورم تماما واپاشیده شده باشند. اما، سیلورستین میگوید، اگر بازسازی لحظه کوتاه تورم برای همیشه خارج از مرز توانایی ما باشد، باز هم اشکالی ندارد.
سیلورستاین میگوید: «محدودیتی برای دادهها و یک محدودیت علی causal برای آنچه میتوانیم در یونیورس ببینیم مطابق با سرعت محدود نور وجود دارد». اما "این شگفت انگیز است که چقدر می توانیم ببینیم و استنباط کنیم، بنابراین این عدم اطمینان باقی مانده پایان یونیورس نیست."
در واقع، این تازه آغاز راه است...
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍2
- این ماسماسک چیه؟
+دستگاه مستعان ۱۱۰ ، کرونا یاب ساخت بروبچ خودمونه - خون گیری هم لازم نداره! .. از فاصله صد متری ظرف ۵ ثانیه کرونا رو پیدا میکنه .
-اهان ، حالا کار هم میکنه؟
+وایسا بغل دیوار ....
- هی.....
+ مهندس سمت گوشی اپل و سوئیچ پرایدت که میره دستگاه بوق میزنه .... بذارشون رو میز ...
-آآ....
+هی....
+ دیدی گفتم مهندس ، گوشی اپلت و سوئیچ پرایدت آلوده س ، یکی الکل-وایتکس بیاره اینا رو ضدعفونی کنیم.
🆔 @phys_Q
+دستگاه مستعان ۱۱۰ ، کرونا یاب ساخت بروبچ خودمونه - خون گیری هم لازم نداره! .. از فاصله صد متری ظرف ۵ ثانیه کرونا رو پیدا میکنه .
-اهان ، حالا کار هم میکنه؟
+وایسا بغل دیوار ....
- هی.....
+ مهندس سمت گوشی اپل و سوئیچ پرایدت که میره دستگاه بوق میزنه .... بذارشون رو میز ...
-آآ....
+هی....
+ دیدی گفتم مهندس ، گوشی اپلت و سوئیچ پرایدت آلوده س ، یکی الکل-وایتکس بیاره اینا رو ضدعفونی کنیم.
🆔 @phys_Q
😁9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🟣 اخترشناسان یک ابر سیاهچاله عظیم رصد کردند که از کهکشان میزبان خود فرار کرده و با زنجیرهای از ستارگان در فضا در حال حرکت است.
این سیاهچاله ۷.۵ میلیارد سال نوری با زمین فاصله دارد و با سرعت ۵.۶ میلیون کیلومتر بر ساعت حرکت میکند.
مشاهدات نشان میدهد در اطراف این سیاهچاله بارقۀ نوری به طول ۲۰۰ هزار سال نوری وجود دارد (بیش از ۲ برابر کهکشان راه شیری) و احتمالا از گاز فشردهای تشکیل شده که به طور فعال موجب تولد ستارگان جدید میشود.
سوال بزرگ دانشمندان این است که چگونه جرم به این بزرگی از کهکشان خود به بیرون پرتاب شده است. محتملترین سناریو این است که این کهکشان میزبان سه سیاهچاله با جرم مشابه بوده و این سیاهچالۀ فراری توسط دو سیاهچاله دیگر به بیرون کهکشان پرتاب شده است.
https://www.space.com/runaway-black-hole-20-million-suns-newborn-stars
🆔 @phys_Q
این سیاهچاله ۷.۵ میلیارد سال نوری با زمین فاصله دارد و با سرعت ۵.۶ میلیون کیلومتر بر ساعت حرکت میکند.
مشاهدات نشان میدهد در اطراف این سیاهچاله بارقۀ نوری به طول ۲۰۰ هزار سال نوری وجود دارد (بیش از ۲ برابر کهکشان راه شیری) و احتمالا از گاز فشردهای تشکیل شده که به طور فعال موجب تولد ستارگان جدید میشود.
سوال بزرگ دانشمندان این است که چگونه جرم به این بزرگی از کهکشان خود به بیرون پرتاب شده است. محتملترین سناریو این است که این کهکشان میزبان سه سیاهچاله با جرم مشابه بوده و این سیاهچالۀ فراری توسط دو سیاهچاله دیگر به بیرون کهکشان پرتاب شده است.
https://www.space.com/runaway-black-hole-20-million-suns-newborn-stars
🆔 @phys_Q
👍4❤1
🟣در یونیورس های فیک ، شواهدی برای نظریه ریسمان
قسمت دوم
اکنون، نظریهپردازان نشان دادهاند که نظریه ریسمان تنها «بازی» game ست که شرایط مشخص آن در کل «شهرها» towns ، تفاوت فاحشی با یونیورس ما دارند، با این حال آنها خوشبینند که تکنیکهای آنها در مواجهه به دنیاهای فیزیکال ، بطور واقعیتر more realistic تعمیم خواهد یافت. الکس مالونی، استاد فیزیک در دانشگاه مک گیل در مونترال و یکی از نویسندگان مقاله اخیری که شواهدی را برای این مقاله منتشر کرده است، گفت: ما به جمعآوری شواهدی برای حدس «یونیورسالیتی ریسمان» String university در تنظیمات های مختلف و برای کلاسهای مختلف نظریهها ادامه خواهیم داد. و در نهایت یک تصویر بزرگتر واضح خواهد شد."
در همین حال، کارشناسان خارج از مطالعات نسبت به نتیجه گیری سریع بر اساس یافته های کنونی هشدار می دهند. مت استراسلر، استاد میهمان در دانشگاه هاروارد که روی نظریه ریسمان و فیزیک ذرات کار کرده است، گفت: «معلوم است که این مقالات تلاش جالبی هستند. اما عملا مورد استناد نیستند. بلکه استدلال و محاسبات هستند، اما در بعضی جاها کلمات راسو weasel یا عبارات بودار وجود دارد.»
طرفداران رقیب نظریه ریسمان، یک رویکرد ضعیف به نام «گرانش کوانتومی حلقه»، بر این باورند که این کار چیز زیادی برای آموزش دنیای واقعی برای ما ندارد. کارلو روولی، محقق گرانش کوانتومی حلقه در مرکز فیزیک نظری در مارسی، فرانسه، میگوید: «آنها باید تلاش کنند تا مشکلات نظریه خود را که بسیار زیاد است، حل کنند، به جای اینکه سعی کنند با موعظه کردن درباره اینکه آنها " تنها بازی در شهر "هستند امتیاز کسب کنند.
◄تئوری مرموز
در طول قرن گذشته، فیزیکدانان سه نیرو از چهار نیروی طبیعت - قوی، ضعیف و الکترومغناطیسی - که منشا آنها در قالب ذرات بنیادی بیان می شد را دنبال کرده اند. فقط گرانش باقی می ماند. آلبرت انیشتین، در نظریه نسبیت عام، گرانش را به صورت انحناء های صاف smooth در فضا و زمان قرار داد: یک سیب به سمت زمین سقوط می کند زیرا پارچه فضا-زمان زیر وزن سیاره چین و تاب خورده است . این تصویر گرانش را در مقیاس های ماکروسکوپیک ترسیم می کند.
اما در گامهای کوچک، فضا و زمان مفهوم خود را از دست میدهند و قوانین مکانیک کوانتومی - که در آن ذرات هیچ ویژگی های مشخص و تعریف شده ای مانند مکان " Location" ندارند ، و تنها تابع نوعی احتمالات اند - حاکم میشوند. فیزیکدانان از یک چارچوب ریاضی به نام نظریه میدان کوانتومی برای توصیف برهمکنش های احتمالی بین ذرات استفاده می کنند. یک نظریه کوانتومی گرانش ، منشأ گرانش را در ذراتی به نام «گراویتون » توصیف میکند و نشان میدهد که چگونه رفتار آنها تا تولید انحناءهای فضا-زمان در نسبیت عام افزایش مقیاس مییابد. اما متحد کردن قوانین طبیعت به این روش بسیار دشوار است.
🆔 @phys_Q
قسمت دوم
اکنون، نظریهپردازان نشان دادهاند که نظریه ریسمان تنها «بازی» game ست که شرایط مشخص آن در کل «شهرها» towns ، تفاوت فاحشی با یونیورس ما دارند، با این حال آنها خوشبینند که تکنیکهای آنها در مواجهه به دنیاهای فیزیکال ، بطور واقعیتر more realistic تعمیم خواهد یافت. الکس مالونی، استاد فیزیک در دانشگاه مک گیل در مونترال و یکی از نویسندگان مقاله اخیری که شواهدی را برای این مقاله منتشر کرده است، گفت: ما به جمعآوری شواهدی برای حدس «یونیورسالیتی ریسمان» String university در تنظیمات های مختلف و برای کلاسهای مختلف نظریهها ادامه خواهیم داد. و در نهایت یک تصویر بزرگتر واضح خواهد شد."
در همین حال، کارشناسان خارج از مطالعات نسبت به نتیجه گیری سریع بر اساس یافته های کنونی هشدار می دهند. مت استراسلر، استاد میهمان در دانشگاه هاروارد که روی نظریه ریسمان و فیزیک ذرات کار کرده است، گفت: «معلوم است که این مقالات تلاش جالبی هستند. اما عملا مورد استناد نیستند. بلکه استدلال و محاسبات هستند، اما در بعضی جاها کلمات راسو weasel یا عبارات بودار وجود دارد.»
طرفداران رقیب نظریه ریسمان، یک رویکرد ضعیف به نام «گرانش کوانتومی حلقه»، بر این باورند که این کار چیز زیادی برای آموزش دنیای واقعی برای ما ندارد. کارلو روولی، محقق گرانش کوانتومی حلقه در مرکز فیزیک نظری در مارسی، فرانسه، میگوید: «آنها باید تلاش کنند تا مشکلات نظریه خود را که بسیار زیاد است، حل کنند، به جای اینکه سعی کنند با موعظه کردن درباره اینکه آنها " تنها بازی در شهر "هستند امتیاز کسب کنند.
◄تئوری مرموز
در طول قرن گذشته، فیزیکدانان سه نیرو از چهار نیروی طبیعت - قوی، ضعیف و الکترومغناطیسی - که منشا آنها در قالب ذرات بنیادی بیان می شد را دنبال کرده اند. فقط گرانش باقی می ماند. آلبرت انیشتین، در نظریه نسبیت عام، گرانش را به صورت انحناء های صاف smooth در فضا و زمان قرار داد: یک سیب به سمت زمین سقوط می کند زیرا پارچه فضا-زمان زیر وزن سیاره چین و تاب خورده است . این تصویر گرانش را در مقیاس های ماکروسکوپیک ترسیم می کند.
اما در گامهای کوچک، فضا و زمان مفهوم خود را از دست میدهند و قوانین مکانیک کوانتومی - که در آن ذرات هیچ ویژگی های مشخص و تعریف شده ای مانند مکان " Location" ندارند ، و تنها تابع نوعی احتمالات اند - حاکم میشوند. فیزیکدانان از یک چارچوب ریاضی به نام نظریه میدان کوانتومی برای توصیف برهمکنش های احتمالی بین ذرات استفاده می کنند. یک نظریه کوانتومی گرانش ، منشأ گرانش را در ذراتی به نام «گراویتون » توصیف میکند و نشان میدهد که چگونه رفتار آنها تا تولید انحناءهای فضا-زمان در نسبیت عام افزایش مقیاس مییابد. اما متحد کردن قوانین طبیعت به این روش بسیار دشوار است.
🆔 @phys_Q
Telegram
attach 📎
👍3