مولانا چه قشنگ به مرحم تموم دردهاش
و کسی که همیشه توی شرایط سخت کنارش بوده گفته:
«جایِ گله نیست چون تو هستی همه هست»
و کسی که همیشه توی شرایط سخت کنارش بوده گفته:
«جایِ گله نیست چون تو هستی همه هست»
اونجا که حافظ میگه:
از چرخ به هر گونه همی دار امید
وز گردش روزگار میلرز، چو بید
گفتی که پس از سیاه رنگی نبُود
پس موی سیاه من چرا گشت سفید؟
از چرخ به هر گونه همی دار امید
وز گردش روزگار میلرز، چو بید
گفتی که پس از سیاه رنگی نبُود
پس موی سیاه من چرا گشت سفید؟
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق روی گل با ما چه ها کرد
از آن رنگ رخم خون در دل افتاد
و از آن گلشن به خارم مبتلا کرد#حافظ
که عشق روی گل با ما چه ها کرد
از آن رنگ رخم خون در دل افتاد
و از آن گلشن به خارم مبتلا کرد#حافظ
هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد
خداش در همه حال از بلا نگه دارد
حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست
که آشنا سخن آشنا نگه دارد#حافظ
خداش در همه حال از بلا نگه دارد
حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست
که آشنا سخن آشنا نگه دارد#حافظ
المنه لله که در میکده باز است
زان رو که مرا بر در او روی نیاز است
رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم
با دوست بگوییم که او محرم راز است#حافظ
زان رو که مرا بر در او روی نیاز است
رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم
با دوست بگوییم که او محرم راز است#حافظ
دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد
من نیز دل به باد دهم هر چه باد باد
از دست رفته بود وجود ضعیف من
صبحم به بوی وصل تو جان بازداد باد#حافظ
من نیز دل به باد دهم هر چه باد باد
از دست رفته بود وجود ضعیف من
صبحم به بوی وصل تو جان بازداد باد#حافظ
باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است
شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است
یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب
کز هر زبان که میشنوم نامکرر است#حافظ
شمشاد خانه پرور ما از که کمتر است
یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب
کز هر زبان که میشنوم نامکرر است#حافظ
Forwarded from Mehrab